มหาภารตะ · อัธยายะ 9.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.13.1
अर्जुनो द्रौणिना विद्धो युद्धे बहुभिरायसैः ।
तस्य चानुचरैः शूरैस्त्रिगर्तानां महारथैः ॥ ९.१३.१ ॥
อรชุนถูกบุตรของโทรณะยิงด้วยลูกศรเหล็กนับไม่ถ้วนในการรบ และถูกยิงโดยนักรบตระกูลตริคารตะผู้กล้าหาญและรถรบผู้ยิ่งใหญ่ของพวกเขาเช่นกัน
9.13.2
द्रौणिं विव्याध समरे त्रिभिरेव शिलीमुखैः ।
तथेतरान्महेष्वासान्द्वाभ्यां द्वाभ्यां धनञ्जयः।
भूयश्चैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१३.२ ॥
ในการรบ ธนัญชัยยิงบุตรของโทรณะด้วยลูกศรสามดอก และยิงนักธนูผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น ๆ คนละสองดอก ต่อมา ข้าแต่มหาราช พระองค์ก็ทรงห่าฝนลูกศรปกคลุมพวกเขาอีกครั้ง
9.13.3
शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ ।
न जहुः पार्थमासाद्य ताड्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.१३.३ ॥
ข้าแต่ผู้เป็นยอดของพงศ์ภรตะ ทหารของพระองค์ถึงแม้จะถูกลูกศรแหลมคมทิ่มแทงราวกับหนามแหลม และถูกยิงอย่างหนักหน่วง เมื่อเข้ามาใกล้บุตรของปฤถา พวกเขาก็มิได้ละทิ้งเขาไป
9.13.4
अर्जुनं रथवंशेन द्रोणपुत्रपुरोगमाः ।
परिवार्य मुदा युक्ता योधयन्तश्चकाशिरे ॥ ९.१३.४ ॥
นำโดยบุตรของโทรณะ พวกเขาล้อมอรชุนไว้ในกระบวนรถศึก และรุ่งโรจน์ด้วยความยินดี พลางต่อสู้อยู่
9.13.5
तैस्तु क्षिप्ताः शरा राजन्कार्तस्वरविभूषिताः ।
अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा ॥ ९.१३.५ ॥
ข้าแต่พระราชา ลูกศรที่พวกเขาระดมยิงมา ประดับด้วยทอง ได้เติมเต็มแท่นรถของอรชุนอย่างรวดเร็ว
9.13.6
तथा कृष्णौ महेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
विव्यधुश्च शरैर्घोरैः प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ९.१३.६ ॥
ทั้งกฤษณะสองพระองค์ ผู้เป็นนักธนูผู้ยิ่งใหญ่ เป็นยอดแห่งนักธนูทั้งปวง ก็ถูกพวกเขายิงด้วยลูกศรอันน่ากลัว พวกเขาเปี่ยมด้วยความยินดีและลุ่มหลงในการรบ
9.13.7
कूबरं रथचक्राणि ईषा योक्त्राणि वा विभो ।
युगं चैवानुकर्षं च शरभूतमभूत्तदा ॥ ९.१३.७ ॥
ข้าแต่ผู้ยิ่งใหญ่ ในตอนนั้น ตัวรถ ล้อรถ คันชัก เชือกบังเหียน แอก และเพลาทั้งหมดได้กลายเป็นลูกศรไป
9.13.8
नैतादृशं दृष्टपूर्वं राजन्नेव च नः श्रुतम् ।
यादृशं तत्र पार्थस्य तावकाः सम्प्रचक्रिरे ॥ ९.१३.८ ॥
ข้าแต่พระราชา เรามิเคยเห็นหรือได้ยินมาก่อนว่ามีสิ่งใดเหมือนกับที่ทหารของพระองค์ได้กระทำต่อบุตรของปฤถาในครั้งนั้น
9.13.9
स रथः सर्वतो भाति चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः ।
उल्काशतैः सम्प्रदीप्तं विमानमिव भूतले ॥ ९.१३.९ ॥
รถคันนั้นเปล่งแสงรอบด้านด้วยลูกศรแหลมคมที่มีขนนกอันสุกใส ดุจวิมานทิพย์ที่ลุกโชนอยู่บนพื้นดินด้วยอุกกาบาตนับร้อย
9.13.10
ततोऽर्जुनो महाराज शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकिरत्तां पृतनां मेघो धृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ९.१३.१० ॥
ครั้นนั้น ข้าแต่มหาราช อรชุนได้ห่าฝนกองทัพนั้นด้วยลูกศรที่มีปลายโค้งงอ ดุจเมฆที่กล้าหาญปกคลุมภูเขา
9.13.11
ते वध्यमानाः समरे पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
पार्थभूतममन्यन्त प्रेक्षमाणास्तथाविधम् ॥ ९.१३.११ ॥
ถูกลูกศรที่จารึกนามปารถะยิงในการรบ พวกเขามองไปรอบตัวและคิดว่าทุกสิ่งได้กลายเป็นปารถะไปแล้ว
9.13.12
कोपोद्धूतशरज्वालो धनुःशब्दानिलो महान् ।
सैन्येन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावकः ॥ ९.१३.१२ ॥
ไฟแห่งปารถะ มีเปลวไฟคือลูกศรที่พลุ่งขึ้นด้วยความโกรธ และมีลมใหญ่คือเสียงสายธนู ได้เผากองทัพของพระองค์ให้วอดวายอย่างรวดเร็วดุจฟืน
9.13.13
चक्राणां पततां चापि युगानां च धरातले ।
तूणीराणां पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ९.१३.१३ ॥
ล้อรถ แอก ปลอกลูกศร ธงเล็ก และธงใหญ่ ที่ร่วงหล่นอยู่บนพื้นดิน กองทับถมกันอยู่พร้อมกับรถรบ
9.13.14
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां च भारत ।
अक्षाणामथ योक्त्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ९.१३.१४ ॥
ข้าแต่ภรตะ กองคันชัก ท่อนไม้ขวาง เพลาสามท่อน เพลาล้อ บังเหียน และไม้กระตุ้นม้า กระจัดกระจายอยู่ตรงนั้น
9.13.15
शिरसां पततां चापि कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां च महाभाग स्कन्धानां च समन्ततः ॥ ९.१३.१५ ॥
ข้าแต่ผู้มีโชคยิ่ง ศีรษะที่ร่วงหล่นซึ่งสวมต่างหูและผ้าโพกศีรษะ แขน และบ่า กองอยู่รอบด้าน
9.13.16
छत्राणां व्यजनैः सार्धं मकुटानां च राशयः ।
समदृश्यन्त पार्थस्य रथमार्गेषु भारत ॥ ९.१३.१६ ॥
ข้าแต่ภรตะ บนทางรถศึกของปารถะ มีกองมงกุฎปรากฏให้เห็น พร้อมด้วยร่มและพัดขนจามรี
9.13.17
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ।
भीरूणां त्रासजननी शूराणां हर्षवर्धिनी।
बभूव भरतश्रेष्ठ रुद्रस्याक्रीडनं यथा ॥ ९.१३.१७ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐสุดแห่งพงศ์ภรตะ แผ่นดินนั้นเละด้วยเนื้อและเลือด จนมีรูปลักษณ์จดจำไม่ได้ ก่อให้เกิดความหวาดกลัวแก่คนขี้ขลาด และเพิ่มความปีติแก่ผู้กล้า เหมือนสนามเล่นของพระรุทระ
9.13.18
हत्वा तु समरे पार्थः सहस्रे द्वे परन्तपः ।
रथानां सवरूथानं विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.१३.१८ ॥
ปารถะผู้ทำลายข้าศึก ได้สังหารรถรบสองพันคันพร้อมทั้งเกราะคุ้มกันในการรบ และลุกโชนดุจไฟที่ปราศจากควัน
9.13.19
यथा हि भगवानग्निर्जगद्दग्ध्वा चराचरम् ।
विधूमो दृश्यते राजंस्तथा पार्थो धऩञ्जयः ॥ ९.१३.१९ ॥
ข้าแต่พระราชา ดุจพระอัคนีผู้ทรงพระคุณ ที่เผาผลาญโลกทั้งสิ้นทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหวแล้ว ปรากฏอยู่โดยปราศจากควัน ฉันใด ปารถะธนัญชัยก็ปรากฏฉันนั้น
9.13.20
द्रौणिस्तु समरे दृष्ट्वा पाण्डवस्य पराक्रमम् ।
रथेनातिपताकेन पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ९.१३.२० ॥
ส่วนบุตรของโทรณะ เมื่อเห็นความกล้าหาญของปาณฑพในการรบ ก็ขับรถรบที่มีธงสูงยิ่ง เข้าขัดขวางปาณฑพไว้เผชิญหน้า
9.13.21
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ श्वेताश्वौ धन्विनां वरौ ।
समीयतुस्तदाऽन्योन्यं परस्परवधैषिणौ ॥ ९.१३.२१ ॥
วีรบุรุษทั้งสองผู้ประเสริฐในหมู่นักธนูนั้น ผู้ขี่ม้าขาว ต่างปรารถนาความตายของกันและกัน จึงประจันหน้ากัน
9.13.22
तयोरासीन्महाराज बाणवर्षं सुदारुणम् ।
जीमूतयोर्यथा वृष्टिस्तपान्ते भरतर्षभ ॥ ९.१३.२२ ॥
มหาราชเอ๋ย ระหว่างทั้งสองนั้นมีห่าลูกศรอันน่ากลัวยิ่งตก เหมือนฝนจากเมฆในปลายฤดูร้อน โอ้ผู้เป็นยอดวัวแห่งภรตวงศ์
9.13.23
अन्योन्यस्पर्धिनौ तौ तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततक्षतुस्तदाऽन्योन्यं शृङ्गाभ्यां वृषभाविव ॥ ९.१३.२३ ॥
ทั้งสองแข่งขันกันอยู่ ต่างฟันอีกฝ่ายด้วยลูกศรมีข้อโค้งงอ เหมือนวัวสองตัวที่ขวิดด้วยเขา
9.13.24
तयोर्युद्धं महाराज चिरं सममिवाभवत् ।
शस्त्राणां सङ्गमश्चैव घोरस्तत्राभवत्पुनः ॥ ९.१३.२४ ॥
มหาราชเอ๋ย การรบระหว่างทั้งสองนั้นยืดเยื้อนานเหมือนเสมอกัน และที่นั่นการประทะของอาวุธก็กลับน่ากลัวขึ้นอีก
9.13.25
ततोऽर्जुनं द्वादशभी रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः ।
वासुदेवं च दशभिर्द्रौणिर्विव्याध भारत ॥ ९.१३.२५ ॥
ครั้นแล้วบุตรของโทรณะยิงอรชุนด้วยลูกศรคมสิบสองดอกมีขนสีทอง และยิงพระวาสุเทพด้วยสิบดอก โอ้ผู้สืบเชื้อสายภรตะ
9.13.26
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
मानयित्वा मुहूर्तं तु गुरुपुत्रं महाहवे ॥ ९.१३.२६ ॥
ครั้นแล้วอรชุนหัวเราะ ดึงคันธนูคาณฑีวะ เมื่อได้ให้เกียรติแก่บุตรของอาจารย์อยู่ครู่หนึ่งในการรบอันยิ่งใหญ่นั้น
9.13.27
व्यश्वसूतरथं चक्रे सव्यसाची परन्तपः ।
मृदुपूर्वं ततश्चैनं पुनःपुनरताडयत् ॥ ९.१३.२७ ॥
สัพยสาจิน ผู้ทำลายศัตรู ทำให้ม้า สารถี และรถของเขาใช้การไม่ได้ ตอนแรกก็ทำอย่างอ่อนโยน แล้วจึงฟันเขาซ้ำแล้วซ้ำอีก
9.13.28
हताश्वे तु रथे तिष्ठन्द्रोणपुत्रस्त्वयस्मयम् ।
मुसलं पाण्डुपुत्राय चिक्षेप परिघोपमम् ॥ ९.१३.२८ ॥
บุตรของโทรณะยืนอยู่บนรถที่ม้าถูกสังหารแล้ว จึงขว้างกระบองเหล็กดุจแท่งเหล็กใส่บุตรของปาณฑุ
9.13.29
तमापतन्तं सहसा हेमपट्टविभूषितम् ।
चिच्छेद सप्तधा वीरः पार्थः शत्रुनिबर्हणः ॥ ९.१३.२९ ॥
กระบองนั้นประดับด้วยแถบทอง พุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน วีรบุรุษปารถ ผู้ทำลายศัตรู ฟันมันขาดเป็นเจ็ดท่อน
9.13.30
स च्छिन्नं मुसलं दृष्ट्वा द्रौणिः परमकोपनः ।
आददे परिघं घोरं नगेन्द्रशिखरोपमम्।
चिक्षेप चैव पार्थाय द्रौणिर्युद्धविशारदः ॥ ९.१३.३० ॥
บุตรของโทรณะเห็นกระบองขาดก็โกรธจัดยิ่งนัก จึงคว้ากระบองเหล็กอันน่ากลัวดุจยอดภูเขา แล้วบุตรของโทรณะผู้ชำนาญการรบก็ขว้างมันใส่ปารถ
9.13.31
तमन्तकमिव क्रुद्दं परिघं प्रेक्ष्य पाण्डवः ।
अर्जुनस्त्वरितो जघ्ने पञ्चभिः सायकोत्तमैः ॥ ९.१३.३१ ॥
ปาณฑพอรชุนเห็นกระบองพุ่งมาโกรธดุจยมราช จึงรีบฟันมันด้วยลูกศรชั้นเลิศห้าดอก
9.13.32
स च्छिन्नः पतितो भूमौ पार्थबाणैर्महाहवे ।
दारयन्पृथिवीन्द्राणां मनः सब्देन भारत ॥ ९.१३.३२ ॥
กระบองนั้นถูกลูกศรของปารถทำลายแล้วตกลงสู่พื้นในการรบอันยิ่งใหญ่ โอ้ภารตะ มันฉีกหัวใจของบรรดากษัตริย์ด้วยเสียงคำรามของมัน
9.13.33
ततोऽपरैस्त्रिभिर्भल्लैर्द्रौणिं विव्याध पाण्डवः ॥ ९.१३.३३ ॥
ครั้นแล้วปาณฑพยิงบุตรของโทรณะด้วยลูกศรปลายแบนอีกสามดอก
9.13.34
सोऽतिविद्धो बलवता पार्थेन सुमहात्मना ।
नाकम्पत तदा द्रौणिः पौरुषेषु व्यवस्थितः ॥ ९.१३.३४ ॥
แม้ถูกยิงอย่างหนักโดยปารถผู้เข้มแข็งและมีจิตใจประเสริฐยิ่ง บุตรของโทรณะก็มิได้หวั่นไหว เขายืนมั่นคงในความกล้าหาญของตน
9.13.35
सुरथं च ततो राजन्भारद्वाजो महारथम् ।
अवाकिरच्छरव्रातैः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.१३.३५ ॥
ครั้นแล้ว โอ้พระราชา ภารทวาชะ (บุตรของโทรณะ) ระดมยิงสุรถผู้เป็นมหารถด้วยลูกศรเป็นห่าฝน ขณะที่นักรบทั้งปวงมองดูอยู่
9.13.36
ततस्तु सुरथोऽप्याजौ पाञ्चालानां महारथः ।
रथेन मेघघोषेण द्रौणिमेवाभ्यधावत ॥ ९.१३.३६ ॥
ครั้นแล้ว สุรถ มหารถของปาญจาลทั้งหลาย ก็พุ่งเข้าหาบุตรของโทรณะในการรบ ด้วยรถที่ดังกึกก้องดุจเสียงเมฆ
9.13.37
विकर्षन्वै धनुःश्रेष्ठं सर्वभारसहं दृढम् ।
ज्वलनाशीविषनिभैः शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ९.१३.३७ ॥
เขาดึงคันธนูชั้นเลิศ แข็งแรงและทนแรงได้ทุกอย่าง แล้วระดมยิงบุตรของโทรณะด้วยลูกศรดุจงูพิษลุกโพลง
9.13.38
सुरथं तं ततः क्रुद्धमापतन्तं महारथम् ।
चुकोप समरे द्रौणिर्दण्डाहत इवोरगः ॥ ९.१३.३८ ॥
ครั้นแล้ว เมื่อเห็นสุรถมหารถพุ่งเข้าหาด้วยความโกรธ บุตรของโทรณะก็โกรธจัดในการรบ ดุจงูที่ถูกไม้ตี
9.13.39
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सृक्विणी परिसंलिहन् ।
उद्वीक्ष्य सुरथं रोषाद्धनुर्ज्यामवमृज्य च।
मुमोच तीक्ष्णं नाराचं यमदण्डोपमद्युतिम् ॥ ९.१३.३९ ॥
เขาขมวดคิ้วเป็นสามยอด เลียมุมปาก จ้องสุรถด้วยความโกรธ ลูบสายธนู แล้วปล่อยลูกศรเหล็กคมที่สว่างดุจไม้เท้าแห่งยมราช
9.13.40
स तस्य हृदयं भित्त्वा प्रविवेशातिवेगितः ।
शक्ताशनिरिवोत्सृष्टो विदार्य धरणीतलम् ॥ ९.१३.४० ॥
ลูกศรนั้นทะลุหัวใจของเขา และเข้าไปด้วยความเร็วยิ่ง ดุจหอกและสายฟ้าที่พุ่งลงแหวกพื้นดิน
9.13.41
ततः स पतितो भूमौ नाराचेन समाहतः ।
वज्रेण च यथा शृङ्गं पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ ९.१३.४१ ॥
ครั้นถูกลูกศรเหล็กพุ่งถูก เขาก็ล้มลงกับพื้น เหมือนยอดเขาที่ถูกสายฟ้าผ่าแตกแยกออก
9.13.42
तस्मिन्विनिहते वीरे द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव रथिनां वरः ॥ ९.१३.४२ ॥
เมื่อวีรบุรุษนั้นถูกสังหารแล้ว บุตรของท้าวโทรณะผู้ทรงอานุภาพ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นักรบรถศึก ก็รีบขึ้นรถคันเดิมนั้นทันที
9.13.43
ततः सज्जो महाराज द्रौणिराहवदुर्मदः ।
अर्जुनं योधयामास संशप्तकवृतो रणे ॥ ९.१३.४३ ॥
มหาราช ครั้นนั้นบุตรของโทรณะผู้เมามันในการรบ ก็เตรียมพร้อมและล้อมรอบด้วยพวกสังศปตกะ แล้วสู้รบกับอรชุนในสนามรบ
9.13.44
तत्र युद्धं महच्चासीदर्जुनस्य परैः सह ।
मध्यन्दिनगते सूर्ये यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.१३.४४ ॥
ณ ที่นั้นเกิดการรบอันยิ่งใหญ่ระหว่างอรชุนกับฝ่ายศัตรู เมื่อดวงอาทิตย์ถึงกลางวัน เป็นการรบที่ทำให้อาณาจักรของพระยมขยายใหญ่ขึ้น
9.13.45
तत्राश्चर्यमपश्याम दृष्ट्वा तेषां पराक्रमम् ।
यदेको युगपद्वीरान्समयोधयदर्जुनः ॥ ९.१३.४५ ॥
ที่นั่นพวกเราได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์ เมื่อเห็นความกล้าหาญของพวกเขา เราเห็นว่าอรชุนผู้เดียวกำลังต่อสู้กับวีรบุรุษจำนวนมากในคราวเดียวกัน
9.13.46
विमर्दः सुमहानासीदर्जुनस्य परैः सह ।
शतक्रतोर्यथापूर्वं महत्या दैत्यसेनया ॥ ९.१३.४६ ॥
เกิดการฆ่าฟันอย่างใหญ่หลวงระหว่างอรชุนกับฝ่ายศัตรู เหมือนการรบในกาลก่อนของพระอินทร์กับกองทัพอสูรไดตยะอันยิ่งใหญ่