മഹാഭാരതം · അധ്യായം 9.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.13.1
अर्जुनो द्रौणिना विद्धो युद्धे बहुभिरायसैः ।
तस्य चानुचरैः शूरैस्त्रिगर्तानां महारथैः ॥ ९.१३.१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണപുത്രൻ അർജുനനെ പല ഇരുമ്പ് അമ്പുകളാൽ മുറിവേൽപ്പിച്ചു; അവന്റെ ത്രിഗർത്ത വീര അനുചരന്മാരും മഹാരഥന്മാരും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു.
9.13.2
द्रौणिं विव्याध समरे त्रिभिरेव शिलीमुखैः ।
तथेतरान्महेष्वासान्द्वाभ्यां द्वाभ्यां धनञ्जयः।
भूयश्चैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१३.२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അർജുനൻ ദ്രോണപുത്രനെ മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിച്ചു; മറ്റ് മഹാധനുർധരരെ ഓരോരുത്തരെയും രണ്ടു വീതം അമ്പുകൾകൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചു. മഹാരാജാവേ, പിന്നെയും അമ്പുമഴകൊണ്ട് അവരെ മൂടി.
9.13.3
शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ ।
न जहुः पार्थमासाद्य ताड्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.१३.३ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ ആ യോദ്ധാക്കൾ അമ്പുകളാൽ മുള്ളുകൾപോലെ നിറഞ്ഞിരുന്നിട്ടും, പാർത്ഥനെ സമീപിച്ച് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ ആഹതരായപ്പോഴും അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.
9.13.4
अर्जुनं रथवंशेन द्रोणपुत्रपुरोगमाः ।
परिवार्य मुदा युक्ता योधयन्तश्चकाशिरे ॥ ९.१३.४ ॥
ദ്രോണപുത്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, രഥവ്യൂഹത്താൽ അർജുനനെ വളഞ്ഞ്, സന്തോഷത്തോടെ പൊരുതി അവർ പ്രകാശിച്ചു.
9.13.5
तैस्तु क्षिप्ताः शरा राजन्कार्तस्वरविभूषिताः ।
अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा ॥ ९.१३.५ ॥
രാജാവേ, അവർ എയ്ത സ്വർണ്ണാലങ്കൃത അമ്പുകൾ അർജുനന്റെ രഥത്തട്ട് വേഗത്തിൽ നിറച്ചു.
9.13.6
तथा कृष्णौ महेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
विव्यधुश्च शरैर्घोरैः प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ९.१३.६ ॥
അതുപോലെ, എല്ലാ വില്ലാളികളിലും ശ്രേഷ്ഠരായ, മഹാധനുർധരരായ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരെ, യുദ്ധമദത്താൽ സന്തോഷിച്ചവർ ഭയങ്കര അമ്പുകളാൽ പ്രഹരിച്ചു.
9.13.7
कूबरं रथचक्राणि ईषा योक्त्राणि वा विभो ।
युगं चैवानुकर्षं च शरभूतमभूत्तदा ॥ ९.१३.७ ॥
ഓ പ്രഭോ, അപ്പോൾ രഥത്തിന്റെ കൂബരം, ചക്രങ്ങൾ, ഈഷ, വള്ളികൾ, യുഗം, അനുകർഷം എല്ലാം അമ്പുകളായി മാറി.
9.13.8
नैतादृशं दृष्टपूर्वं राजन्नेव च नः श्रुतम् ।
यादृशं तत्र पार्थस्य तावकाः सम्प्रचक्रिरे ॥ ९.१३.८ ॥
രാജാവേ, അവിടെ പാർത്ഥനെതിരെ നിങ്ങളുടെ ആളുകൾ ചെയ്തതുപോലൊന്ന് മുമ്പ് നാം കണ്ടിട്ടില്ല, കേട്ടിട്ടുമില്ല.
9.13.9
स रथः सर्वतो भाति चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः ।
उल्काशतैः सम्प्रदीप्तं विमानमिव भूतले ॥ ९.१३.९ ॥
ആ രഥം വർണ്ണവിചിത്രമായ ചിറകുകളുള്ള മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ എല്ലായിടത്തും പ്രകാശിച്ചു; നൂറുകണക്കിന് ഉൽക്കകളാൽ ജ്വലിക്കുന്ന ഭൂമിയിലെ വിമാനം പോലെ.
9.13.10
ततोऽर्जुनो महाराज शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकिरत्तां पृतनां मेघो धृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ९.१३.१० ॥
അപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, അർജുനൻ വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള അമ്പുകളാൽ ആ സേനയെ മൂടി; മേഘം ധൈര്യത്തോടെ പർവതത്തെ മൂടുന്നതുപോലെ.
9.13.11
ते वध्यमानाः समरे पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
पार्थभूतममन्यन्त प्रेक्षमाणास्तथाविधम् ॥ ९.१३.११ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥന്റെ പേര് കൊത്തിയ അമ്പുകളാൽ മുറിവേറ്റവർ, എല്ലാം പാർത്ഥനായി മാറിയെന്ന് കരുതി.
9.13.12
कोपोद्धूतशरज्वालो धनुःशब्दानिलो महान् ।
सैन्येन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावकः ॥ ९.१३.१२ ॥
കോപത്താൽ ഉയർന്ന അമ്പിൻജ്വാലകളും വില്ലിന്റെ മുഴക്കമാകുന്ന വായുവും ചേർന്ന പാർത്ഥാഗ്നി നിങ്ങളുടെ സേനയെന്ന വിറക് വേഗം ദഹിപ്പിച്ചു.
9.13.13
चक्राणां पततां चापि युगानां च धरातले ।
तूणीराणां पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ९.१३.१३ ॥
നിലത്തു വീണ ചക്രങ്ങളും നുകങ്ങളും ആവനാഴികളും പതാകകളും ധ്വജങ്ങളും രഥങ്ങളോടൊപ്പം കൂമ്പാരമായി കിടന്നു.
9.13.14
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां च भारत ।
अक्षाणामथ योक्त्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ९.१३.१४ ॥
ഭാരതാ, ഈർഷകൾ, അനുകർഷങ്ങൾ, മൂന്നു ചില്ലുള്ള അച്ചുതണ്ടുകൾ, അച്ചുകൾ, കടിഞ്ഞാണുകൾ, ചാട്ടകൾ എന്നിവയുടെ കൂമ്പാരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
9.13.15
शिरसां पततां चापि कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां च महाभाग स्कन्धानां च समन्ततः ॥ ९.१३.१५ ॥
മഹാഭാഗാ, കുണ്ഡലങ്ങളും തലപ്പാവും ധരിച്ച വീണ തലകൾ, ഭുജങ്ങൾ, തോളുകൾ എന്നിവയുടെ കൂമ്പാരങ്ങൾ ചുറ്റും കിടന്നു.
9.13.16
छत्राणां व्यजनैः सार्धं मकुटानां च राशयः ।
समदृश्यन्त पार्थस्य रथमार्गेषु भारत ॥ ९.१३.१६ ॥
ഭാരതാ, പാർത്ഥന്റെ രഥമാർഗങ്ങളിൽ കുടകളും വീശുകകളും ചേർന്ന് കിരീടങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടു.
9.13.17
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ।
भीरूणां त्रासजननी शूराणां हर्षवर्धिनी।
बभूव भरतश्रेष्ठ रुद्रस्याक्रीडनं यथा ॥ ९.१३.१७ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മാംസവും രക്തവും ചേറാക്കിയ ആ ഭൂമി തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത രൂപം പൂണ്ടു; ഭീരുക്കൾക്ക് ഭയം നൽകി ശൂരർക്ക് ആനന്ദം വർധിപ്പിച്ചു; രുദ്രന്റെ ക്രീഡാസ്ഥലം പോലെയായി.
9.13.18
हत्वा तु समरे पार्थः सहस्रे द्वे परन्तपः ।
रथानां सवरूथानं विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.१३.१८ ॥
ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന പാർത്ഥൻ യുദ്ധത്തിൽ കവചങ്ങളോടുകൂടി രണ്ടായിരം രഥങ്ങളെ കൊന്ന്, പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു.
9.13.19
यथा हि भगवानग्निर्जगद्दग्ध्वा चराचरम् ।
विधूमो दृश्यते राजंस्तथा पार्थो धऩञ्जयः ॥ ९.१३.१९ ॥
ഓ രാജാവേ, ലോകത്തിലെ ചരാചരങ്ങളെ ദഹിപ്പിച്ച ശേഷം പുകയില്ലാതെ കാണുന്ന ഭഗവാനായ അഗ്നിയെപ്പോലെ, പാർത്ഥൻ ധനഞ്ജയൻ കാണപ്പെട്ടു.
9.13.20
द्रौणिस्तु समरे दृष्ट्वा पाण्डवस्य पराक्रमम् ।
रथेनातिपताकेन पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ९.१३.२० ॥
എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവന്റെ പരാക്രമം കണ്ട ദ്രോണപുത്രൻ, ഉയർന്ന കൊടികളുള്ള രഥത്തിൽ പാണ്ഡവനെ എതിർത്തു തടഞ്ഞു.
9.13.21
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ श्वेताश्वौ धन्विनां वरौ ।
समीयतुस्तदाऽन्योन्यं परस्परवधैषिणौ ॥ ९.१३.२१ ॥
ആ ഇരുവരും പുരുഷവ്യാഘ്രങ്ങൾ, വെള്ളക്കുതിരകളുള്ളവർ, വില്ലാളികളിൽ ശ്രേഷ്ഠർ; പരസ്പരം വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അപ്പോൾ അവർ ഏറ്റുമുട്ടി.
9.13.22
तयोरासीन्महाराज बाणवर्षं सुदारुणम् ।
जीमूतयोर्यथा वृष्टिस्तपान्ते भरतर्षभ ॥ ९.१३.२२ ॥
മഹാരാജാവേ, അവർക്കിടയിൽ അതിഭയങ്കരമായ അമ്പുമഴ ഉണ്ടായി; വേനലൊടുങ്ങുമ്പോൾ മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് മഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ, ഭരതർഷഭാ.
9.13.23
अन्योन्यस्पर्धिनौ तौ तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततक्षतुस्तदाऽन्योन्यं शृङ्गाभ्यां वृषभाविव ॥ ९.१३.२३ ॥
പരസ്പരം മത്സരിച്ച ആ ഇരുവരും വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള അമ്പുകളാൽ അപ്പോൾ പരസ്പരം മുറിവേൽപ്പിച്ചു; രണ്ട് കാളകൾ കൊമ്പുകൊണ്ട് കുത്തുന്നതുപോലെ.
9.13.24
तयोर्युद्धं महाराज चिरं सममिवाभवत् ।
शस्त्राणां सङ्गमश्चैव घोरस्तत्राभवत्पुनः ॥ ९.१३.२४ ॥
മഹാരാജാവേ, അവരുടെ യുദ്ധം ദീർഘനേരം സമാനമായതുപോലെ നടന്നു; അവിടെ ആയുധങ്ങളുടെ കൂട്ടിയിടി വീണ്ടും ഭയങ്കരമായി.
9.13.25
ततोऽर्जुनं द्वादशभी रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः ।
वासुदेवं च दशभिर्द्रौणिर्विव्याध भारत ॥ ९.१३.२५ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണപുത്രൻ സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളുള്ള പന്ത്രണ്ട് മൂർച്ചയേറിയ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അർജ്ജുനനെയും പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വാസുദേവനെയും പ്രഹരിച്ചു, ഹേ ഭാരത.
9.13.26
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
मानयित्वा मुहूर्तं तु गुरुपुत्रं महाहवे ॥ ९.१३.२६ ॥
അപ്പോൾ അർജ്ജുനൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗാണ്ഡീവ വില്ല് വലിച്ചു; ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഗുരുപുത്രനെ ഒരു നിമിഷം മാനിച്ചിട്ട്.
9.13.27
व्यश्वसूतरथं चक्रे सव्यसाची परन्तपः ।
मृदुपूर्वं ततश्चैनं पुनःपुनरताडयत् ॥ ९.१३.२७ ॥
ശത്രുസംഹാരകനായ സവ്യസാചി അർജ്ജുനൻ അവന്റെ കുതിരകളെയും സാരഥിയെയും രഥത്തെയും ഇല്ലാതാക്കി; ആദ്യം മൃദുവായി, പിന്നെ അവനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രഹരിച്ചു.
9.13.28
हताश्वे तु रथे तिष्ठन्द्रोणपुत्रस्त्वयस्मयम् ।
मुसलं पाण्डुपुत्राय चिक्षेप परिघोपमम् ॥ ९.१३.२८ ॥
കുതിരകൾ ചത്ത രഥത്തിൽ നിന്ന ദ്രോണപുത്രൻ പാണ്ഡുപുത്രന്റെ നേർക്ക് പരിഘത്തിന് സമാനമായ ഇരുമ്പ് മുസലം എറിഞ്ഞു.
9.13.29
तमापतन्तं सहसा हेमपट्टविभूषितम् ।
चिच्छेद सप्तधा वीरः पार्थः शत्रुनिबर्हणः ॥ ९.१३.२९ ॥
പെട്ടെന്ന് തന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുത്ത സ്വർണ്ണപ്പട്ടകളാൽ അലങ്കരിച്ച അതിനെ ശത്രുസംഹാരകനായ വീരൻ പാർത്ഥൻ ഏഴ് കഷണങ്ങളാക്കി മുറിച്ചു.
9.13.30
स च्छिन्नं मुसलं दृष्ट्वा द्रौणिः परमकोपनः ।
आददे परिघं घोरं नगेन्द्रशिखरोपमम्।
चिक्षेप चैव पार्थाय द्रौणिर्युद्धविशारदः ॥ ९.१३.३० ॥
ആ ദ്രോണപുത്രൻ മുസലം മുറിഞ്ഞത് കണ്ട് അത്യധികം കോപിച്ചു. പർവതശിഖരം പോലെ ഭയങ്കരമായ പരിഘം എടുത്ത്, യുദ്ധനിപുണനായ ദ്രോണപുത്രൻ പാർത്ഥന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു.
9.13.31
तमन्तकमिव क्रुद्दं परिघं प्रेक्ष्य पाण्डवः ।
अर्जुनस्त्वरितो जघ्ने पञ्चभिः सायकोत्तमैः ॥ ९.१३.३१ ॥
യമനെപ്പോലെ കോപിച്ചു വരുന്ന ആ പരിഘത്തെ കണ്ട പാണ്ഡവൻ അർജുനൻ വേഗത്തിൽ അഞ്ച് ഉത്തമ ബാണങ്ങളാൽ അതിനെ പ്രഹരിച്ചു.
9.13.32
स च्छिन्नः पतितो भूमौ पार्थबाणैर्महाहवे ।
दारयन्पृथिवीन्द्राणां मनः सब्देन भारत ॥ ९.१३.३२ ॥
പാർത്ഥന്റെ ബാണങ്ങളാൽ തകർന്ന് ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ അത് നിലത്തുവീണു; ഹേ ഭാരതാ, അതിന്റെ ശബ്ദത്താൽ രാജാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിളർത്തിക്കൊണ്ട്.
9.13.33
ततोऽपरैस्त्रिभिर्भल्लैर्द्रौणिं विव्याध पाण्डवः ॥ ९.१३.३३ ॥
പിന്നെ പാണ്ഡവൻ മറ്റ് മൂന്ന് ഭല്ലങ്ങളാൽ ദ്രോണപുത്രനെ തുളച്ചു.
9.13.34
सोऽतिविद्धो बलवता पार्थेन सुमहात्मना ।
नाकम्पत तदा द्रौणिः पौरुषेषु व्यवस्थितः ॥ ९.१३.३४ ॥
ബലവാനും മഹാത്മാവുമായ പാർത്ഥനാൽ അതിശക്തമായി തുളയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടും ദ്രോണപുത്രൻ വിറച്ചില്ല; വീര്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.
9.13.35
सुरथं च ततो राजन्भारद्वाजो महारथम् ।
अवाकिरच्छरव्रातैः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.१३.३५ ॥
പിന്നെ, ഹേ രാജാവേ, ഭാരദ്വാജൻ (ദ്രോണപുത്രൻ) മഹാരഥൻ സുരഥന്റെമേൽ ബാണവർഷം ചൊരിഞ്ഞു; എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും കണ്ടുനിൽക്കെ.
9.13.36
ततस्तु सुरथोऽप्याजौ पाञ्चालानां महारथः ।
रथेन मेघघोषेण द्रौणिमेवाभ्यधावत ॥ ९.१३.३६ ॥
പിന്നെ പാഞ്ചാലരുടെ മഹാരഥൻ സുരഥനും മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന രഥത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണപുത്രനെ തന്നെ ആക്രമിച്ചു.
9.13.37
विकर्षन्वै धनुःश्रेष्ठं सर्वभारसहं दृढम् ।
ज्वलनाशीविषनिभैः शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ९.१३.३७ ॥
എല്ലാ ഭാരവും താങ്ങാൻ കഴിവുള്ള, ഉറപ്പുള്ള ശ്രേഷ്ഠധനുസ്സ് വലിച്ച്, ജ്വലിക്കുന്ന വിഷസർപ്പങ്ങൾ പോലുള്ള ശരങ്ങളാൽ അവനെ മൂടി.
9.13.38
सुरथं तं ततः क्रुद्धमापतन्तं महारथम् ।
चुकोप समरे द्रौणिर्दण्डाहत इवोरगः ॥ ९.१३.३८ ॥
അപ്പോൾ കോപത്തോടെ പാഞ്ഞടുത്ത ആ മഹാരഥൻ സുരഥനെ കണ്ട്, യുദ്ധത്തിൽ ദ്രോണപുത്രൻ ദണ്ഡംകൊണ്ടടിയേറ്റ സർപ്പംപോലെ കോപിച്ചു.
9.13.39
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सृक्विणी परिसंलिहन् ।
उद्वीक्ष्य सुरथं रोषाद्धनुर्ज्यामवमृज्य च।
मुमोच तीक्ष्णं नाराचं यमदण्डोपमद्युतिम् ॥ ९.१३.३९ ॥
മൂന്നു ശിഖരങ്ങൾപോലെ പുരികം ചുളിച്ച്, ചുണ്ടിന്റെ കോണുകൾ നക്കിക്കൊണ്ട്, കോപത്തോടെ സുരഥനെ നോക്കി, വില്ലിന്റെ ഞാൺ തുടച്ച്, യമദണ്ഡത്തിനു തുല്യം തിളങ്ങുന്ന തീക്ഷ്ണമായ നാരാചം അയച്ചു.
9.13.40
स तस्य हृदयं भित्त्वा प्रविवेशातिवेगितः ।
शक्ताशनिरिवोत्सृष्टो विदार्य धरणीतलम् ॥ ९.१३.४० ॥
അത് അവന്റെ ഹൃദയം തുളച്ച് അതിവേഗത്തിൽ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു; എറിയപ്പെട്ട ശക്തിയും വജ്രവും ഭൂമിയെ പിളർക്കുംപോലെ.
9.13.41
ततः स पतितो भूमौ नाराचेन समाहतः ।
वज्रेण च यथा शृङ्गं पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ ९.१३.४१ ॥
നാരാചത്താൽ അടിയേറ്റ് അവൻ നിലത്തു വീണു; വജ്രത്താൽ പിളർക്കപ്പെട്ട പർവതശൃംഗംപോലെ.
9.13.42
तस्मिन्विनिहते वीरे द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव रथिनां वरः ॥ ९.१३.४२ ॥
ആ വീരൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രതാപശാലിയായ ദ്രോണപുത്രൻ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, വേഗത്തിൽ അതേ രഥത്തിൽ കയറി.
9.13.43
ततः सज्जो महाराज द्रौणिराहवदुर्मदः ।
अर्जुनं योधयामास संशप्तकवृतो रणे ॥ ९.१३.४३ ॥
അപ്പോൾ മഹാരാജാവേ, യുദ്ധമദത്താൽ ഉന്മത്തനായ ദ്രോണപുത്രൻ സജ്ജനായി, സംശപ്തകരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് യുദ്ധക്കളത്തിൽ അർജുനനോട് പോരാടി.
9.13.44
तत्र युद्धं महच्चासीदर्जुनस्य परैः सह ।
मध्यन्दिनगते सूर्ये यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.१३.४४ ॥
അവിടെ അർജുനന്റെയും ശത്രുക്കളുടെയും ഇടയിൽ മഹായുദ്ധം നടന്നു; സൂര്യൻ മധ്യാഹ്നത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അത് യമരാജ്യം വളർത്തുന്നതായിരുന്നു.
9.13.45
तत्राश्चर्यमपश्याम दृष्ट्वा तेषां पराक्रमम् ।
यदेको युगपद्वीरान्समयोधयदर्जुनः ॥ ९.१३.४५ ॥
അവിടെ ഞങ്ങൾ ഒരു അത്ഭുതം കണ്ടു; അവരുടെ പരാക്രമം കണ്ടപ്പോൾ, അർജുനൻ ഒരുവൻ തന്നെ ഒരേസമയം പല വീരന്മാരോടും പോരാടുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു.
9.13.46
विमर्दः सुमहानासीदर्जुनस्य परैः सह ।
शतक्रतोर्यथापूर्वं महत्या दैत्यसेनया ॥ ९.१३.४६ ॥
അർജുനനും ശത്രുക്കൾക്കും ഇടയിൽ അതിഭീകരമായ സംഹാരയുദ്ധം നടന്നു; മുൻകാലത്ത് ഇന്ദ്രന് മഹത്തായ ദൈത്യസേനയോടൊപ്പം നടന്നതുപോലെ.