ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 9.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.13.1
अर्जुनो द्रौणिना विद्धो युद्धे बहुभिरायसैः ।
तस्य चानुचरैः शूरैस्त्रिगर्तानां महारथैः ॥ ९.१३.१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅନେକ ଲୌହ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ; ତାଙ୍କ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ ବୀର ଅନୁଚରମାନେ ଓ ମହାରଥୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେପରି କଲେ।
9.13.2
द्रौणिं विव्याध समरे त्रिभिरेव शिलीमुखैः ।
तथेतरान्महेष्वासान्द्वाभ्यां द्वाभ्यां धनञ्जयः।
भूयश्चैव महाराज शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१३.२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତିନି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମହାଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଦୁଇ ଦୁଇ ବାଣରେ। ହେ ମହାରାଜ, ପୁଣି ବାଣବର୍ଷଣରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
9.13.3
शरकण्टकितास्ते तु तावका भरतर्षभ ।
न जहुः पार्थमासाद्य ताड्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.१३.३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ସେହି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ବାଣରେ କଣ୍ଟକିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପାର୍ଥଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଆହତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ।
9.13.4
अर्जुनं रथवंशेन द्रोणपुत्रपुरोगमाः ।
परिवार्य मुदा युक्ता योधयन्तश्चकाशिरे ॥ ९.१३.४ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ରଥବ୍ୟୂହରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଘେରି, ଆନନ୍ଦରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ସେମାନେ ଶୋଭିତ ହେଲେ।
9.13.5
तैस्तु क्षिप्ताः शरा राजन्कार्तस्वरविभूषिताः ।
अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा ॥ ९.१३.५ ॥
ହେ ରାଜନ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସୁନାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ବାଣମାନେ ଶୀଘ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥର ମଞ୍ଚ ପୂରଣ କଲେ।
9.13.6
तथा कृष्णौ महेष्वासौ वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
विव्यधुश्च शरैर्घोरैः प्रहृष्टा युद्धदुर्मदाः ॥ ९.१३.६ ॥
ସେହିପରି, ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁଇ ମହାଧନୁର୍ଧର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ହର୍ଷିତ ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
9.13.7
कूबरं रथचक्राणि ईषा योक्त्राणि वा विभो ।
युगं चैवानुकर्षं च शरभूतमभूत्तदा ॥ ९.१३.७ ॥
ହେ ପ୍ରଭୋ, ସେତେବେଳେ ରଥର କୂବର, ଚକ, ଈଷା, ଯୋକ୍ତ୍ର, ଯୁଗ ଓ ଅନୁକର୍ଷ ସବୁ ଶରମୟ ହୋଇଗଲା।
9.13.8
नैतादृशं दृष्टपूर्वं राजन्नेव च नः श्रुतम् ।
यादृशं तत्र पार्थस्य तावकाः सम्प्रचक्रिरे ॥ ९.१३.८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଯାହା କଲେ ସେପରି କିଛି ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖି ନ ଥିଲୁ କିମ୍ବା ଶୁଣି ନ ଥିଲୁ।
9.13.9
स रथः सर्वतो भाति चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः ।
उल्काशतैः सम्प्रदीप्तं विमानमिव भूतले ॥ ९.१३.९ ॥
ସେହି ରଥ ଚିତ୍ରବିଚିତ୍ର ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ଚାରିପାଖେ ଝଲସୁଥିଲା; ଶହ ଶହ ଉଲ୍କାରେ ଜଳୁଥିବା ଭୂତଳର ବିମାନ ପରି।
9.13.10
ततोऽर्जुनो महाराज शरैः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकिरत्तां पृतनां मेघो धृष्ट्येव पर्वतम् ॥ ९.१३.१० ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ଅର୍ଜୁନ ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ଶରରେ ସେହି ସେନାକୁ ଆବୃତ କଲେ; ମେଘ ଯେପରି ଧୃଷ୍ଟତାରେ ପର୍ବତକୁ ଆବୃତ କରେ।
9.13.11
ते वध्यमानाः समरे पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
पार्थभूतममन्यन्त प्रेक्षमाणास्तथाविधम् ॥ ९.१३.११ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ନାମରେ ଅଙ୍କିତ ଶରରେ ଆହତ ହୋଇ ସେମାନେ ସବୁକିଛି ପାର୍ଥମୟ ହୋଇଛି ବୋଲି ଭାବିଲେ।
9.13.12
कोपोद्धूतशरज्वालो धनुःशब्दानिलो महान् ।
सैन्येन्धनं ददाहाशु तावकं पार्थपावकः ॥ ९.१३.१२ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଉଠିଥିବା ଶରଜ୍ୱାଳା ଓ ଧନୁଶବ୍ଦର ପବନ ସହ ପାର୍ଥ-ପାବକ ଆପଣଙ୍କ ସେନାରୂପୀ ଇନ୍ଧନକୁ ଶୀଘ୍ର ଦଗ୍ଧ କଲା।
9.13.13
चक्राणां पततां चापि युगानां च धरातले ।
तूणीराणां पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ९.१३.१३ ॥
ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଥିବା ଚକ୍ର, ଯୁଆଳି, ତୂଣୀର, ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜ ରଥ ସହିତ ରାଶି ରାଶି ପଡ଼ିଥିଲା।
9.13.14
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां च भारत ।
अक्षाणामथ योक्त्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ९.१३.१४ ॥
ହେ ଭରତ, ଈଷା, ଅନୁକର୍ଷ, ତ୍ରିବେଣୁ, ଅକ୍ଷ, ଯୋକ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରତୋଦର ରାଶି ପଡ଼ିଥିଲା।
9.13.15
शिरसां पततां चापि कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां च महाभाग स्कन्धानां च समन्ततः ॥ ९.१३.१५ ॥
ହେ ମହାଭାଗ, କୁଣ୍ଡଳ ଓ ପାଗଡ଼ି ପିନ୍ଧିଥିବା ପଡ଼ିଥିବା ମସ୍ତକ, ବାହୁ ଓ କାନ୍ଧର ରାଶି ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ପଡ଼ିଥିଲା।
9.13.16
छत्राणां व्यजनैः सार्धं मकुटानां च राशयः ।
समदृश्यन्त पार्थस्य रथमार्गेषु भारत ॥ ९.१३.१६ ॥
ହେ ଭରତ, ପାର୍ଥଙ୍କ ରଥମାର୍ଗରେ ଛତ୍ର ଓ ବ୍ୟଜନ ସହିତ ମୁକୁଟର ରାଶି ଦେଖାଗଲା।
9.13.17
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ।
भीरूणां त्रासजननी शूराणां हर्षवर्धिनी।
बभूव भरतश्रेष्ठ रुद्रस्याक्रीडनं यथा ॥ ९.१३.१७ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତର କାଦୁଅରେ ଭରା ସେ ପୃଥିବୀ ଅଚିହ୍ନା ରୂପ ଧାରଣ କଲା; ଭୀରୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଲା ଓ ବୀରଙ୍କ ହର୍ଷ ବଢ଼ାଇଲା; ରୁଦ୍ରଙ୍କ କ୍ରୀଡ଼ାସ୍ଥଳ ପରି ହେଲା।
9.13.18
हत्वा तु समरे पार्थः सहस्रे द्वे परन्तपः ।
रथानां सवरूथानं विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.१३.१८ ॥
ଶତ୍ରୁତାପନ ପାର୍ଥ ଯୁଦ୍ଧରେ କବଚ ସହିତ ଦୁଇ ହଜାର ରଥ ବଧ କରି ଧୂଆଁହୀନ ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳିଲେ।
9.13.19
यथा हि भगवानग्निर्जगद्दग्ध्वा चराचरम् ।
विधूमो दृश्यते राजंस्तथा पार्थो धऩञ्जयः ॥ ९.१३.१९ ॥
ହେ ରାଜନ, ଜଗତର ଚରାଚର ଦହନ କରିବା ପରେ ଧୂମହୀନ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଭଗବାନ ଅଗ୍ନି ପରି, ପାର୍ଥ ଧନଞ୍ଜୟ ସେହିପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
9.13.20
द्रौणिस्तु समरे दृष्ट्वा पाण्डवस्य पराक्रमम् ।
रथेनातिपताकेन पाण्डवं प्रत्यवारयत् ॥ ९.१३.२० ॥
କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଉଚ୍ଚ ପତାକାଯୁକ୍ତ ରଥରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
9.13.21
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ श्वेताश्वौ धन्विनां वरौ ।
समीयतुस्तदाऽन्योन्यं परस्परवधैषिणौ ॥ ९.१३.२१ ॥
ସେହି ଦୁଇ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଧଳା ଘୋଡ଼ାଯୁକ୍ତ, ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପରସ୍ପରକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ସେତେବେଳେ ମୁହାମୁହି ହେଲେ।
9.13.22
तयोरासीन्महाराज बाणवर्षं सुदारुणम् ।
जीमूतयोर्यथा वृष्टिस्तपान्ते भरतर्षभ ॥ ९.१३.२२ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ବାଣବର୍ଷା ହେଲା; ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଶେଷରେ ମେଘରୁ ବର୍ଷା ପରି, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
9.13.23
अन्योन्यस्पर्धिनौ तौ तु शरैः सन्नतपर्वभिः ।
ततक्षतुस्तदाऽन्योन्यं शृङ्गाभ्यां वृषभाविव ॥ ९.१३.२३ ॥
ପରସ୍ପର ସହିତ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରୁଥିବା ସେହି ଦୁହେଁ ନମ୍ର ପର୍ବଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ସେତେବେଳେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ, ଯେପରି ଦୁଇ ବୃଷଭ ଶିଙ୍ଗରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି।
9.13.24
तयोर्युद्धं महाराज चिरं सममिवाभवत् ।
शस्त्राणां सङ्गमश्चैव घोरस्तत्राभवत्पुनः ॥ ९.१३.२४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମାନ ଭାବରେ ଚାଲିଲା; ସେଠାରେ ଅସ୍ତ୍ରର ସଂଘର୍ଷ ପୁଣି ଭୟଙ୍କର ହେଲା।
9.13.25
ततोऽर्जुनं द्वादशभी रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः ।
वासुदेवं च दशभिर्द्रौणिर्विव्याध भारत ॥ ९.१३.२५ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣପକ୍ଷ ବାରଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏବଂ ଦଶଟି ବାଣରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ହେ ଭାରତ।
9.13.26
ततः प्रहस्य बीभत्सुर्व्याक्षिपद्गाण्डिवं धनुः ।
मानयित्वा मुहूर्तं तु गुरुपुत्रं महाहवे ॥ ९.१३.२६ ॥
ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ହସି ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁ ଟାଣିଲେ; ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଗୁରୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ସମ୍ମାନ ଦେଇ।
9.13.27
व्यश्वसूतरथं चक्रे सव्यसाची परन्तपः ।
मृदुपूर्वं ततश्चैनं पुनःपुनरताडयत् ॥ ९.१३.२७ ॥
ଶତ୍ରୁତାପନ ସବ୍ୟସାଚୀ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି ଓ ରଥକୁ ବିନଷ୍ଟ କଲେ; ପ୍ରଥମେ କୋମଳଭାବେ, ତା'ପରେ ବାରମ୍ବାର ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
9.13.28
हताश्वे तु रथे तिष्ठन्द्रोणपुत्रस्त्वयस्मयम् ।
मुसलं पाण्डुपुत्राय चिक्षेप परिघोपमम् ॥ ९.१३.२८ ॥
ଘୋଡ଼ା ମରିଥିବା ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ପରିଘ ପରି ଲୌହମୁଶଳ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
9.13.29
तमापतन्तं सहसा हेमपट्टविभूषितम् ।
चिच्छेद सप्तधा वीरः पार्थः शत्रुनिबर्हणः ॥ ९.१३.२९ ॥
ହଠାତ୍ ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଧାଉଁଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଟ୍ଟରେ ସଜ୍ଜିତ ସେହି ମୁଶଳକୁ ଶତ୍ରୁନାଶକ ବୀର ପାର୍ଥ ସାତ ଖଣ୍ଡ କରି କାଟିଦେଲେ।
9.13.30
स च्छिन्नं मुसलं दृष्ट्वा द्रौणिः परमकोपनः ।
आददे परिघं घोरं नगेन्द्रशिखरोपमम्।
चिक्षेप चैव पार्थाय द्रौणिर्युद्धविशारदः ॥ ९.१३.३० ॥
ସେହି ମୁଶଳ ଛିନ୍ନ ଦେଖି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ କୁପିତ ହେଲେ। ପର୍ବତଶିଖର ପରି ଭୟଙ୍କର ପରିଘ ଉଠାଇ ଯୁଦ୍ଧନିପୁଣ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ପାର୍ଥଙ୍କ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
9.13.31
तमन्तकमिव क्रुद्दं परिघं प्रेक्ष्य पाण्डवः ।
अर्जुनस्त्वरितो जघ्ने पञ्चभिः सायकोत्तमैः ॥ ९.१३.३१ ॥
ଯମ ପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ସେହି ପରିଘକୁ ଦେଖି ପାଣ୍ଡବ ଅର୍ଜୁନ ଶୀଘ୍ର ପାଞ୍ଚଟି ଉତ୍ତମ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ଆଘାତ କଲେ।
9.13.32
स च्छिन्नः पतितो भूमौ पार्थबाणैर्महाहवे ।
दारयन्पृथिवीन्द्राणां मनः सब्देन भारत ॥ ९.१३.३२ ॥
ପାର୍ଥଙ୍କ ବାଣରେ ଭାଙ୍ଗି ସେ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା; ହେ ଭାରତ, ନିଜ ଶବ୍ଦରେ ରାଜାମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ବିଦାରଣ କରି।
9.13.33
ततोऽपरैस्त्रिभिर्भल्लैर्द्रौणिं विव्याध पाण्डवः ॥ ९.१३.३३ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବ ଅନ୍ୟ ତିନିଟି ଭଲ୍ଲ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରୌଣିଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
9.13.34
सोऽतिविद्धो बलवता पार्थेन सुमहात्मना ।
नाकम्पत तदा द्रौणिः पौरुषेषु व्यवस्थितः ॥ ९.१३.३४ ॥
ବଳବାନ ମହାତ୍ମା ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତିଶୟ ବିଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୌଣି କମ୍ପିତ ହେଲେ ନାହିଁ; ପୌରୁଷରେ ସେ ଅଚଳ ରହିଲେ।
9.13.35
सुरथं च ततो राजन्भारद्वाजो महारथम् ।
अवाकिरच्छरव्रातैः सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ॥ ९.१३.३५ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୌଣି) ମହାରଥୀ ସୁରଥ ଉପରେ ବାଣବର୍ଷଣ କଲେ; ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଦେଖୁଥିଲେ।
9.13.36
ततस्तु सुरथोऽप्याजौ पाञ्चालानां महारथः ।
रथेन मेघघोषेण द्रौणिमेवाभ्यधावत ॥ ९.१३.३६ ॥
ତା'ପରେ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ମହାରଥୀ ସୁରଥ ମଧ୍ୟ ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ରଥରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୌଣିଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
9.13.37
विकर्षन्वै धनुःश्रेष्ठं सर्वभारसहं दृढम् ।
ज्वलनाशीविषनिभैः शरैश्चैनमवाकिरत् ॥ ९.१३.३७ ॥
ସବୁ ଭାର ସହିପାରୁଥିବା, ଦୃଢ଼ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁ ଟାଣି, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ବିଷଧର ସାପ ପରି ବାଣରେ ସେ ତାକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲା।
9.13.38
सुरथं तं ततः क्रुद्धमापतन्तं महारथम् ।
चुकोप समरे द्रौणिर्दण्डाहत इवोरगः ॥ ९.१३.३८ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧରେ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ସେ ମହାରଥୀ ସୁରଥକୁ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଦଣ୍ଡାହତ ସାପ ପରି କୋପିଲେ।
9.13.39
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सृक्विणी परिसंलिहन् ।
उद्वीक्ष्य सुरथं रोषाद्धनुर्ज्यामवमृज्य च।
मुमोच तीक्ष्णं नाराचं यमदण्डोपमद्युतिम् ॥ ९.१३.३९ ॥
ତିନି ଶିଖର ପରି ଭ୍ରୁ କୁଞ୍ଚି, ଓଠର କୋଣ ଚାଟି, କ୍ରୋଧରେ ସୁରଥକୁ ଚାହିଁ, ଧନୁର ଦଡ଼ି ପୋଛି, ଯମଦଣ୍ଡ ପରି ଦୀପ୍ତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନାରାଚ ଛାଡ଼ିଲା।
9.13.40
स तस्य हृदयं भित्त्वा प्रविवेशातिवेगितः ।
शक्ताशनिरिवोत्सृष्टो विदार्य धरणीतलम् ॥ ९.१३.४० ॥
ତାହା ତାର ହୃଦୟ ଭେଦି ଅତି ବେଗରେ ଭିତରକୁ ପଶିଗଲା; ଫିଙ୍ଗାଯାଇଥିବା ଶକ୍ତି ଓ ବଜ୍ରପରି, ଯାହା ପୃଥିବୀକୁ ବିଦାରଣ କରେ।
9.13.41
ततः स पतितो भूमौ नाराचेन समाहतः ।
वज्रेण च यथा शृङ्गं पर्वतस्येव दीर्यतः ॥ ९.१३.४१ ॥
ନାରାଚରେ ଆହତ ହୋଇ ସେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା; ବଜ୍ରରେ ଚିରା ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି।
9.13.42
तस्मिन्विनिहते वीरे द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
आरुरोह रथं तूर्णं तमेव रथिनां वरः ॥ ९.१३.४२ ॥
ସେ ବୀର ନିହତ ହେବାପରେ, ପ୍ରତାପୀ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀଘ୍ର ସେହି ରଥରେ ଚଢ଼ିଗଲା।
9.13.43
ततः सज्जो महाराज द्रौणिराहवदुर्मदः ।
अर्जुनं योधयामास संशप्तकवृतो रणे ॥ ९.१३.४३ ॥
ଏଥର ହେ ମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ମତ୍ତ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ସଜ୍ଜ ହୋଇ, ସଂଶପ୍ତକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରଣରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
9.13.44
तत्र युद्धं महच्चासीदर्जुनस्य परैः सह ।
मध्यन्दिनगते सूर्ये यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.१३.४४ ॥
ସେଠାରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହ ମହାଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ପହଞ୍ଚିବାବେଳେ ତାହା ଯମରାଜ୍ୟ ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ଥିଲା।
9.13.45
तत्राश्चर्यमपश्याम दृष्ट्वा तेषां पराक्रमम् ।
यदेको युगपद्वीरान्समयोधयदर्जुनः ॥ ९.१३.४५ ॥
ସେଠାରେ ଆମେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲୁ; ସେମାନଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି, ଅର୍ଜୁନ ଏକାକୀ ଏକ ସମୟରେ ଅନେକ ବୀରଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଦେଖିଲୁ।
9.13.46
विमर्दः सुमहानासीदर्जुनस्य परैः सह ।
शतक्रतोर्यथापूर्वं महत्या दैत्यसेनया ॥ ९.१३.४६ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଅତି ଭୀଷଣ ସଂହାରକାରୀ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହାଦୈତ୍ୟ ସେନା ସହ ଯେପରି ହୋଇଥିଲା।