மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.14.1
दुर्योधनो महाराज धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
चक्रतुः सुमहद्युद्धं शरशक्तिसमाकुलम् ॥ ९.१४.१ ॥
மகாராஜா, துரியோதனனும் பிருஷதனின் மகன் திருஷ்டத்யும்னனும் அம்புகளும் வேல்களும் நிறைந்த மிகப் பெரிய போரை நடத்தினர்.
9.14.2
ततो राजन्समापेतुः शरधाराः सहस्रशः ।
अम्बुदानां यथा काले जलधाराः समन्ततः ॥ ९.१४.२ ॥
பின்னர், அரசே, பருவ காலத்தில் மேகங்களிலிருந்து நீர்த்தாரைகள் பொழிவதுபோல், அம்புத் தாரைகள் ஆயிரக்கணக்கில் நாற்புறமும் பொழிந்தன.
9.14.3
राजा च पार्षतं विद्ध्वा शरैः पञ्चभिराशुगैः ।
द्रोणहन्तारमुग्रेषुं पुनर्विव्याध सप्तभिः ॥ ९.१४.३ ॥
அரசன் பிருஷதனின் மகனை ஐந்து விரைந்து செல்லும் அம்புகளால் துளைத்தான்; பின்னர் துரோணனைக் கொன்றவனும் கொடிய வில்லாளனுமான அவனை மீண்டும் ஏழு அம்புகளால் துளைத்தான்.
9.14.4
धृष्टद्युम्नस्तु समरे बलवान्दृढविक्रमः ।
सप्तत्या विशिखानां वै दुर्योधनमपीडयत् ॥ ९.१४.४ ॥
ஆனால் போரில் வலிமையும் உறுதியான வீரமும் கொண்ட திருஷ்டத்யும்னன் எழுபது அம்புகளால் துரியோதனனைத் துன்புறுத்தினான்.
9.14.5
पीडितं वीक्ष्य राजानं सोदर्या भरतर्षभ ।
महत्या सेनया सार्धं परिवव्रुः स्म पार्षतम् ॥ ९.१४.५ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அரசன் துன்புறுவதைக் கண்ட அவனது சகோதரர்கள் பெரும் படையுடன் பிருஷதனின் மகனை வளைத்துக்கொண்டனர்.
9.14.6
स तैः परिवृतः शूरः सर्वतोऽतिरथै र्भृशम् ।
व्यचरत्समरे राजन्दर्शयन्नस्त्रलाघवम् ॥ ९.१४.६ ॥
அரசே, அந்த மகாரதர்களால் நாற்புறமும் சூழப்பட்ட அந்த வீரன், போரில் தன் ஆயுதத் திறமையைக் காட்டிக்கொண்டு கடுமையாகத் திரிந்தான்.
9.14.7
शिखण्डी कृतवर्माणं गौतमं च महारथम् ।
प्रभद्रकैः समायुक्तो योधयामास धन्विनौ ॥ ९.१४.७ ॥
சிகண்டி பிரபத்ரகர்களுடன் சேர்ந்து, கிருதவர்மனையும் மகாரதி கௌதமனையும் — அவ்விரு வில்லாளிகளையும் — போரில் எதிர்த்துப் போரிட்டான்.
9.14.8
तत्रापि सुमहद्युद्धं घोररूपं विशाम्पते ।
प्राणान्सन्तजतां युद्धे प्राणद्यूताभिदेवने ॥ ९.१४.८ ॥
அங்கும் மிகக் கொடிய பெரும் போர் நடந்தது, மக்களின் அரசே; போரில் உயிரைத் துறப்பவர்களின், உயிரைப் பந்தயமாக்கும் சூதாட்டம் போல.
9.14.9
शल्यः सायकवर्षाणि विमुञ्जन्सर्वतोदिशम् ।
पाण्डवान्पीडयामास ससात्यकिवृकोदरान् ॥ ९.१४.९ ॥
சல்யன் எல்லாத் திசைகளிலும் அம்பு மழை பொழிந்து, பாண்டவர்களை — சாத்யகி, வ்ருகோதரன் (பீமன்) உடன் — வருத்தினான்.
9.14.10
तथा तौ तु यमौ यमतुल्यपराक्रमौ ।
योधयामास राजेन्द्र वीर्येणास्त्रबलेन च ॥ ९.१४.१० ॥
அதுபோல அந்த இரட்டையர்கள் — யமனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்ட நகுல-சகதேவர்கள் — மன்னர்களின் தலைவனே, வீரத்தாலும் அஸ்திர பலத்தாலும் போரிட்டனர்.
9.14.11
शल्यसायकनुन्नानां पाण्डवानां महामृधे ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त केचित्तत्र महारथाः ॥ ९.१४.११ ॥
பெரும் போரில், சல்யனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட பாண்டவர்களுக்கு — அங்கிருந்த சில மகாரதிகளிலும் — ஒரு காப்பாளனும் கிடைக்கவில்லை.
9.14.12
ततस्तु नकुलः शूरो धर्मराजे प्रपीडिते ।
अभिदुद्राव वेगेन मातुलं माद्रिनन्दनः ॥ ९.१४.१२ ॥
அப்போது தர்மராஜன் (யுதிஷ்டிரன்) மிகவும் வருத்தப்பட்டபோது, வீரனான மாத்ரியின் மைந்தன் நகுலன் வேகமாக தன் மாமனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
9.14.13
सञ्छाद्य समरे वीरं नकुलः परवीरहा ।
विव्याध चैनं दशभिः स्मयमानः स्तनान्तरे ॥ ९.१४.१३ ॥
போரில் அந்த வீரனை மறைத்து, எதிரி வீரர்களை அழிப்பவனான நகுலன் சிரித்தபடி பத்து அம்புகளால் அவனது மார்பின் நடுவில் துளைத்தான்.
9.14.14
सर्वपारसवैर्बाणैः कर्मारपरिमार्जितैः ।
स्वर्णपुङ्खैः शिलाधौतैर्धनुर्यन्त्रप्रचोदितैः ॥ ९.१४.१४ ॥
அனைத்தும் பாரசவ மரத்தாலான அம்புகள், கொல்லர்களால் மெருகேற்றப்பட்டவை, பொன் இறகுகள் கொண்டவை, கல்லில் தேய்த்துக் கழுவப்பட்டவை, வில்-எந்திரத்தால் செலுத்தப்பட்டவை.
9.14.15
शल्यस्तु पीडितस्तेन स्वस्रीयेण हि मातुलः ।
नकुलं पीडयामास पत्रिभिर्नतपर्वभिः ॥ ९.१४.१५ ॥
ஆனால் தனது சகோதரி மகனால் துன்புறுத்தப்பட்ட மாமன் சல்யன் நகுலனை வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளால் வருத்தினான்.
9.14.16
ततो युधिष्ठिरो राजा भीमसेनोऽथ सात्यकिः ।
सहदेवश्च माद्रेणो मद्रराजमुपाद्रवन् ॥ ९.१४.१६ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரனும், பீமசேனனும், சாத்யகியும், மாத்ரியின் மகன் சகாதேவனும் மத்ர மன்னனை நோக்கி விரைந்தனர்.
9.14.17
तानापतत एवाशु पूरयाणान्रथस्वनैः ।
दिशश्च विदिशश्चैव कम्पयानांश्च मेदिनीम्।
प्रतिजग्राह समरे सेनापतिरमित्रजित् ॥ ९.१४.१७ ॥
அவர்கள் விரைந்து வருகையில், தேர்களின் ஒலியால் திசைகளையும் துணைத்திசைகளையும் நிரப்பி, பூமியை நடுங்கச் செய்தபோது, படைத்தலைவனான எதிரிகளை வென்றவன் போரில் அவர்களை எதிர்கொண்டான்.
9.14.18
युधिष्ठिरं त्रिभिर्विद्ध्वा भीमसेनं च पञ्चभिः ।
सात्यकिं च शतेनाजौ सहदेवं त्रिभिः शरैः ॥ ९.१४.१८ ॥
யுதிஷ்டிரனை மூன்று அம்புகளால், பீமசேனனை ஐந்தால், போரில் சாத்யகியை நூறால், சகாதேவனை மூன்று அம்புகளால் துளைத்து.
9.14.19
ततस्तु सशरं चापं नकुलस्य महात्मनः ।
मद्रेश्वरः क्षुरप्रेण मध्ये चिच्छेद मारिष ॥ ९.१४.१९ ॥
பின்பு மத்ரர்களின் அரசன் மகாத்மாவான நகுலனின் அம்புடன் கூடிய வில்லை க்ஷுரப்ர அம்பால் நடுவில் அறுத்தான், ஓ மாரிஷா.
9.14.20
तदपास्य धनुश्छिन्नं ततः शल्यस्य सायकैः ।
अथान्यद्धनुरादाय माद्रीपुत्रो महारथः।
मद्रराजरथं तूर्णं पूरयामास पत्रिभिः ॥ ९.१४.२० ॥
உடைந்த அந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு, சல்யனின் அம்புகளால் பின்பு மாத்ரியின் மகனான மகாரதன் வேறொரு வில்லை எடுத்து, விரைவில் மத்ரர் அரசனின் தேரை அம்புகளால் நிரப்பினான்.
9.14.21
युधिष्ठिरस्तु मद्रेशं सहदेवश्च मारिष ।
दशभिर्दशभिर्बाणैरुरस्येनमविध्यताम् ॥ ९.१४.२१ ॥
யுதிஷ்டிரனும் சகதேவனும், ஓ மாரிஷா, மத்ரர் அரசனை பத்து பத்து அம்புகளால் அவனது மார்பில் துளைத்தனர்.
9.14.22
भीमसेनस्तु तं षष्ट्या सात्यकिर्दशभिः शरैः ।
मद्रराजमभिद्रुत्य जघ्नतुः …ङ्कपत्रिभिः ॥ ९.१४.२२ ॥
பீமசேனன் அவனை அறுபது அம்புகளாலும், சாத்யகி பத்து அம்புகளாலும் மத்ர அரசனை நோக்கி விரைந்து தாக்கினர்; …ங்கபத்ரிபிஃ (அம்புகளால்).
9.14.23
मद्रराजस्ततः क्रुद्धः सात्यकिं नवभिः शरैः ।
विव्याध भूयः सप्तत्या शराणां नतपर्वणाम् ॥ ९.१४.२३ ॥
பின்பு கோபமடைந்த மத்ர அரசன் சாத்யகியை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்து, வளைந்த முடிச்சுகளுள்ள எழுபது அம்புகளால் மீண்டும் துளைத்தான்.
9.14.24
अथास्य सशरं चापं मुष्टौ चिच्छेद मारिष ।
हयांश्च चतुरः सङ्ख्ये प्रेषयामास मृत्यवे ॥ ९.१४.२४ ॥
பின்பு, ஓ மாரிஷா, அவனது அம்புடன் கூடிய வில்லை பிடியருகே அறுத்தான்; போரில் நான்கு குதிரைகளையும் மரணத்திற்கு அனுப்பினான்.
9.14.25
विरथं सात्यकिं कृत्वा मद्रराजो महारथः ।
विशिखानां शतेनैनमाजघान समन्ततः ॥ ९.१४.२५ ॥
மத்ர அரசனான மகாரதன் சாத்யகியை தேர் இழக்கச் செய்து, நூறு அம்புகளால் அவரை எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் தாக்கினான்.
9.14.26
माद्रीपुत्रं च संरब्धो भीमसेनं च पाण्डवम् ।
युधिष्ठिरं च कौरव्य विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.१४.२६ ॥
கௌரவனே, கோபம் கொண்டு அவன் மாத்ரியின் மகன்களையும், பாண்டவன் பீமசேனனையும், யுதிஷ்டிரனையும் பத்துப் பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
9.14.27
तत्राद्भुतमपश्याम मद्रराजस्य पौरुषम् ।
यदेनं सहिताः पार्था नाभ्यवर्तन्त संयुगे ॥ ९.१४.२७ ॥
அங்கு மத்ர அரசனின் வீரத்தை ஒரு அற்புதமாகக் கண்டோம்; பிருதையின் மக்கள் ஒன்றுசேர்ந்தும் போரில் அவனை எதிர்கொள்ள முடியவில்லை.
9.14.28
अथान्यं रथमास्थाय सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
पीडितान्पाण्डवान्दृष्ट्वा मद्रराजवशं गतान्।
अभिदुद्राव वेगेन मद्राणामधिपं बलात् ॥ ९.१४.२८ ॥
அப்போது உண்மையான வீரமுடைய சாத்யகி வேறொரு தேரில் ஏறி, பாண்டவர்கள் துன்புற்று மத்ர அரசனின் வசப்பட்டதைக் கண்டு, வேகமாக மத்ரர்களின் அதிபதியை வலிமையுடன் தாக்கினான்.
9.14.29
आपतन्तं रथं तस्य शल्यः समितिशोभनः ।
प्रत्युद्ययौ रथेनैव मत्तो मत्तमिव द्विपम् ॥ ९.१४.२९ ॥
அவனது தேர் பாய்ந்து வந்தபோது, போரில் சிறந்து விளங்கிய சல்யன் தன் தேரோடு முன்னேறி எதிர்கொண்டான்; மதம் கொண்ட யானை மற்றொரு மதயானையை எதிர்கொள்வது போல.
9.14.30
स सन्निपातस्तुमुलो बभूवाद्भुतदर्शनः ।
सात्यकेश्चैव शूरस्य मद्राणामधिपस्य च।
यादृशो वै पुरा वृत्तः शम्बरामरराजयोः ॥ ९.१४.३० ॥
சாத்யகிக்கும் மத்ரர்களின் வீர அதிபதிக்கும் இடையிலான அந்த மோதல் கடுமையானதாகவும் அற்புதமாகவும் இருந்தது; முன்பு சம்பரனுக்கும் தேவராஜனுக்கும் நிகழ்ந்தது போல.
9.14.31
सात्यकिः प्रेक्ष्य समरे मद्रराजमवस्थितम् ।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ९.१४.३१ ॥
போரில் நிலைத்து நின்ற மத்ரராஜனைக் கண்ட சாத்யகி பத்து அம்புகளால் அவனைத் துளைத்து, 'நில், நில்!' என்றான்.
9.14.32
मद्रराजस्तु सुभृशं विद्धस्तेन महात्मना ।
सात्यकिं प्रतिविव्याध चित्रपुङ्खैः शितैः शरैः ॥ ९.१४.३२ ॥
ஆனால் மத்ரராஜன் அந்த மகாத்மாவால் மிகவும் துளைக்கப்பட்டு, சாத்யகியை வண்ணமயமான இறகுகளுடைய கூரிய அம்புகளால் திருப்பித் துளைத்தான்.
9.14.33
ततः पार्था महेष्वासाः सात्वताऽभिसृतं नृपम् ।
अभ्यवर्तन्रथैस्तूर्णं मातुलं वधकाङ्क्षया ॥ ९.१४.३३ ॥
பின்னர் மகா வில்லாளிகளான பிருதையின் மக்கள், சாத்வதனால் துரத்தப்பட்ட அந்த அரசனாகிய தங்கள் மாமனை வதைக்கும் விருப்பத்துடன் விரைவாகத் தேர்களில் அவனைச் சூழ்ந்தனர்.
9.14.34
तत आसीत्परामर्दस्तुमुलः शोणितोदकः ।
शूराणां युध्यमानानां सिंहानामिव नर्दताम् ॥ ९.१४.३४ ॥
பின்னர் வீரர்களுக்கிடையே ஒரு கொடிய மோதல் நிகழ்ந்தது; ரத்தம் நீராக ஓடியது; போரிடும் வீரர்கள் கர்ஜிக்கும் சிங்கங்கள் போல் முழங்கினர்.
9.14.35
तेषामासीन्महाराज व्यधिक्षेपः परस्परम् ।
सिंहानामामिषेप्सूनां कूजतामिव संयुगे ॥ ९.१४.३५ ॥
மகாராஜனே! அவர்களுக்கிடையே ஒருவரை ஒருவர் ஆயுதங்களால் எறிந்து தாக்கும் போர் நிகழ்ந்தது; இறைச்சியை விரும்பும் சிங்கங்கள் போரில் உறுமுவது போல்.
9.14.36
तेषां बाणसहस्रौघैराकीर्णा वसुधाऽभवत् ।
अन्तरिक्षं च सहसा बाणभूतमभूत्तदा ॥ ९.१४.३६ ॥
அவர்களுடைய ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளின் வெள்ளத்தால் பூமி மூடப்பட்டது; அப்போது வானமும் திடீரென அம்புகளால் நிரம்பியது.
9.14.37
शरान्धकारं सहसा कृतं तेन समन्ततः ।
अभ्रच्छायेव सञ्जज्ञे शरैर्मुक्तैर्महात्मभिः ॥ ९.१४.३७ ॥
அவன் உடனே நாற்புறமும் அம்புகளின் இருளை உண்டாக்கினான். மகாத்மாக்கள் எய்த அம்புகளால் மேகநிழல் போல் ஆனது.
9.14.38
तत्र राजञ्शरैर्मुक्तैर्निर्मुक्तैरिव पन्नैगः ।
स्वर्णपुङ्खैः प्रकाशद्भिर्व्यरोचन्त दिशस्तदा ॥ ९.१४.३८ ॥
அரசே, அங்கே எய்யப்பட்ட அம்புகளால்—பாம்புகள் உதிர்த்த தோல் போல—பொன் இறகுள்ள ஒளிரும் அம்புகளால் திசைகள் அப்போது ஒளிர்ந்தன.
9.14.39
तत्राद्भुतं परं चक्रे शल्यः शत्रुनिबर्हणः ।
यदेकः समरे शूरो योधयामास वै बहून् ॥ ९.१४.३९ ॥
அங்கே பகைவரை அழிக்கும் சல்யன் மிகவும் அற்புதமான செயலைச் செய்தான்; அந்த வீரன் தனியாக போரில் பலரோடு போரிட்டான்.
9.14.40
मद्रराजभुजोत्सृष्टैः कङ्कबर्हिणवाजितैः ।
सम्पतद्भिः शरैर्घोरैरवाकीर्यत मेदिनी ॥ ९.१४.४० ॥
மத்ர அரசனின் கைகளிலிருந்து விடுபட்ட, கொக்கு மற்றும் மயில் இறகுகளுடன் பறந்த கொடிய அம்புகளால் பூமி மூடப்பட்டது.
9.14.41
तत्र शल्यरथं राजन्विचरन्तं महाहवे ।
अपश्याम यथापूर्वं शक्रस्यासुरसंक्षये ॥ ९.१४.४१ ॥
அரசே, பெரும் போரில் சுற்றித் திரியும் சல்யனின் தேரை, முன்பு அசுரர் அழிவில் இந்திரனின் தேரைக் கண்டது போல நாங்கள் கண்டோம்.