Mahābhārata · Adhyāya 9.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.15.1
ततः सेना तव विभो मद्रराजपुरस्कृता ।
पुनरभ्यद्रवत्पार्थान्वेगेन महता रणे ॥ ९.१५.१ ॥
Dann stürmte dein Heer, o Herr, angeführt vom König der Madras, erneut mit großer Wucht im Kampf auf die Pārthas los.
9.15.2
पीडितास्तावकाः सर्वे प्रधावन्तो रणोत्कटाः ।
क्षणेन चैव पार्थांस्ते बहुत्वात्समलोडयन् ॥ ९.१५.२ ॥
Obwohl bedrängt, stürmten alle deine Krieger, kampfbegierig, vorwärts und wirbelten in einem Augenblick die Pārthas durch ihre große Zahl durcheinander.
9.15.3
ते वध्यमानाः समरे पाण्डवा नावतस्थिरे ।
क्षणेनैव महाराज पश्यतोः कृष्णपार्थयोः ॥ ९.१५.३ ॥
Im Kampf geschlagen, konnten die Pāṇḍavas, o großer König, ihre Stellung nicht halten, während Kṛṣṇa und Pārtha zusahen.
9.15.4
ततो धनञ्जयः क्रुद्धः कृपं सह पदानुगैः ।
अवाकिरच्छरौघेण कृतवर्माणमेव च ॥ ९.१५.४ ॥
Da überschüttete Dhanañjaya, voller Zorn, zusammen mit seinen Fußsoldaten Kṛpa und Kṛtavarman mit einem Pfeilhagel.
9.15.5
शकुनिं सहदेवस्तु सहसैन्यमवाकिरत् ।
नकुलः पार्श्वतः स्थित्वा मद्रराजमयोधयत् ॥ ९.१५.५ ॥
Sahadeva überschüttete Śakuni samt seinem Heer mit Pfeilen, während Nakula von der Seite aus gegen den König der Madras kämpfte.
9.15.6
द्रौपदेया नरेन्द्राश्च भूयिष्ठान्समवारयन् ।
द्रोणपुत्रं च पाञ्चाल्यः शिखण्डी समवारयत् ॥ ९.१५.६ ॥
Die Söhne Draupadīs und die Könige hielten die gewaltige Schar zurück, und der Pāñcāla Śikhaṇḍin stellte den Sohn Droṇas.
9.15.7
भीमसेनस्तु राजानं गदापाणिरवारयत् ।
शल्यं तु सह सैन्येन कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.१५.७ ॥
Bhīmasena aber hielt, die Keule in der Hand, den König auf; und Yudhiṣṭhira, der Sohn der Kuntī, hielt Śalya samt seinem Heer auf.
9.15.8
ततः समभवद्युद्धं संसक्तं तत्रतत्र ह ।
तावकानां परेषां च सङ्ग्रामेष्वनिवर्तिनाम् ॥ ९.१५.८ ॥
Da entbrannte ein Kampf, hier und dort verstrickt, zwischen den Deinen und den Feinden, Kämpfern, die im Gefecht nicht wichen.
9.15.9
तत्र पश्यामहे कर्म शल्यस्यातिमहद्रणे ।
यदेकः सर्वसैन्यानि पाण्डवानामयोधयत् ॥ ९.१५.९ ॥
Dort sahen wir die gewaltige Tat Śalyas im Kampf: dass er allein gegen alle Heere der Pāṇḍavas kämpfte.
9.15.10
व्यदृश्यत तदा शल्यो युधिष्ठिरसमीपतः ।
क्रूरश्चन्द्रमसोऽभ्याशे शनैश्चर इव ग्रहः ॥ ९.१५.१० ॥
Da erschien Śalya nahe bei Yudhiṣṭhira, wie der grausame Planet Saturn nahe dem Mond.
9.15.11
पीडयित्वा तु राजानं शरैराशीविषोपमैः ।
अभ्यधावत्पुनर्भीमं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१५.११ ॥
Nachdem er den König mit Pfeilen wie giftigen Schlangen bedrängt hatte, stürmte Śalya erneut auf Bhīma los und überschüttete ihn mit einem Pfeilregen.
9.15.12
तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा तथैव च कृतास्त्रताम् ।
अपूजयन्ननीकानि परेषां तावकानि च ॥ ९.१५.१२ ॥
Als sie seine Gewandtheit und ebenso seine Meisterschaft der Waffen sahen, ehrten ihn die Heere der Feinde wie die deinen.
9.15.13
पीड्यमानास्तु शल्येन पाण्डवा भृशाविक्षताः ।
प्राद्रवन्त रणं हित्वा क्रोशमाने युधिष्ठिरे ॥ ९.१५.१३ ॥
Von Śalya bedrängt und schwer verwundet, flohen die Pāṇḍavas vom Schlachtfeld und ließen den Kampf zurück, während Yudhiṣṭhira rief.
9.15.14
वध्यमानेष्वनीकेषु मद्रराजेन पाण्डवः ।
अमर्षवशमापन्नो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ९.१५.१४ ॥
Während die Heere vom König der Madras niedergemetzelt wurden, geriet der Pāṇḍava Yudhiṣṭhira, der König des dharma, in die Gewalt des Zorns.
9.15.15
ततः पौरुषमास्थाय मद्रराजमताडयत् ।
जयो वाऽस्तु वधो वेति कृतबुद्धिर्महारथः ॥ ९.१५.१५ ॥
Dann, auf männliche Tapferkeit vertrauend und entschlossen, dass es Sieg oder Tod sei, schlug der große Wagenkämpfer den König der Madras.
9.15.16
समाहूयाब्रवीत्सर्वान्भ्रातॄन्कृष्णं च पाण्डवः ॥ ९.१५.१६ ॥
Nachdem er alle Brüder und Kṛṣṇa herbeigerufen hatte, sprach der Pāṇḍava Yudhiṣṭhira.
9.15.17
भीष्मो द्रोणश्च कर्णश्च ये चान्ये पृथिवीक्षितः ।
कौरवार्थे पराक्रान्ताः सङ्ग्रामे निधनं गताः।
यथाभागं यथोत्साहं भवन्तः कृतपौरुषाः ॥ ९.१५.१७ ॥
Bhīṣma, Droṇa, Karṇa und die anderen Könige, die für die Kauravas tapfer kämpften und im Gefecht den Tod fanden – so wie sie zeigt auch ihr eure männliche Tapferkeit, gemäß eurem Anteil und eurem Eifer.
9.15.18
भागोऽवशिष्ट एकोऽयं मम शल्यो महारथः ।
सोऽहमद्य युधा जेतुमाशंसे मद्रकाधिपम् ॥ ९.१५.१८ ॥
Mir bleibt dieser eine Anteil: der große Wagenkämpfer Śalya. Heute hoffe ich, in der Schlacht jenen Herrn der Madraka zu besiegen.
9.15.19
तत्र यन्मानसं मह्यं तत्सर्वं निगदामि वः ।
चक्ररक्षाविमौ वीरौ मम माद्रवतीसुतौ ॥ ९.१५.१९ ॥
Dort werde ich euch alles sagen, was in meinem Sinn ist: Diese beiden Helden, die Wächter meiner Räder, sind die Söhne der Mādravatī.
9.15.20
अजेयौ वासवेनापि समरे शूरसम्मतौ ।
साध्विमौ मातुलं युद्धे क्षत्रधर्मपुरस्कृतौ ॥ ९.१५.२० ॥
Diese beiden, im Kampf selbst für Indra unbezwingbar und von Helden geehrt, sind dem mütterlichen Onkel im Krieg treu und stellen die Pflicht des Kriegers voran.
9.15.21
मदर्थे प्रतियुध्येतां मानार्हौ सत्यसङ्गरौ ।
मां वा शल्यो रणे हन्ता तं वाऽहं भद्रमस्तु वः।
इति सत्यामिमां वाणीं लोकवीरा निबोधत ॥ ९.१५.२१ ॥
Um meinetwillen sollen diese beiden, der Ehre würdig und ihrem Schwur treu, im Gegenkampf kämpfen. Entweder wird Śalya mich im Kampf erschlagen, oder ich werde ihn erschlagen; möge es euch wohlergehen. Hört dieses wahre Wort, ihr Helden der Welt.
9.15.22
योत्स्येऽहं मातुलेनाद्य क्षात्रधर्मेण पार्थिवाः ।
स्वमंशमभिसन्धाय विजयायेतराय वा ॥ ९.१५.२२ ॥
Heute werde ich meinen mütterlichen Onkel nach der Pflicht des Kriegers bekämpfen, o Könige, nachdem ich meinen eigenen Anteil festgelegt habe — für den Sieg, oder für den anderen.
9.15.23
तस्य मेऽप्यधिकं शस्त्रं सर्वोपकरणानि च ।
संयुज्यन्तां रथे क्षिप्रं शास्त्रवद्रथयोजकैः ॥ ९.१५.२३ ॥
Auch für ihn sollen mehr Waffen und alle Ausrüstung schnell am Wagen befestigt werden, durch die Wagenbauer gemäß dem Lehrbuch.
9.15.24
शैनेयो दक्षिणं चक्रं धृष्टद्युम्नस्तथोत्तरम् ।
पृष्ठगोपो भवत्वद्य मम पार्थो धनञ्जयः ॥ ९.१५.२४ ॥
Śaineya soll das rechte Rad sein, und Dhṛṣṭadyumna ebenso das linke; heute soll Pārtha Dhanañjaya mein Hinterwächter sein.
9.15.25
पुरःसरो ममाद्यास्तु भीमः शस्त्रभृतां वरः ।
एवमभ्यधिकः शल्याद्भविष्यामि महामृधे ॥ ९.१५.२५ ॥
Heute sei Bhīma, der Beste unter den Waffenträgern, mein Anführer. So werde ich in dieser großen Schlacht Śalya überlegen sein.
9.15.26
एवमुक्तास्तथा चक्रुस्तदा राज्ञः प्रियैषिणः ॥ ९.१५.२६ ॥
So angewiesen, taten jene, die den König zu erfreuen suchten, damals ebenso.
9.15.27
ततः प्रहर्षः सैव्यानां पुनरासीत्तदाः मृधे ।
पाञ्चालानां सोमकानां मात्स्यानां च विशेषतः ॥ ९.१५.२७ ॥
Da erhob sich in der Schlacht jene Freude wieder bei den Saindhava-Truppen, besonders aber bei den Pāñcālas, Somakas und Matsyas.
9.15.28
प्रतिज्ञातं च सङ्ग्रामे धर्मराजस्य पूजयन् ।
ततः शङ्खांश्च भेरीश्च शतशश्चैव पुष्करान्।
अवादयन्त पाञ्चालाः सिंहनादांश्च नेदिरे ॥ ९.१५.२८ ॥
Das Gelübde des Dharmarāja in der Schlacht ehrend, ließen die Pāñcālas damals hunderte Muscheln, Trommeln und Kesselpauken erklingen und stießen Löwengebrüll aus.
9.15.29
तेऽभ्यधावन्त संरब्धा मद्रराजं तरस्विनम् ।
महता हर्षजेनाथ नादेन कुरुपुङ्गवाः ॥ ९.१५.२९ ॥
Voller Zorn stürmten sie auf den schnellen, tapferen König der Madras zu, die Stiere der Kurus, mit einem großen Ruf, geboren aus Freude.
9.15.30
हादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च ।
तूर्यशब्देन महता नादयन्तश्च मेदिनीम् ॥ ९.१५.३० ॥
Die Erde erdröhnen lassend vom Klang der Elefantenglocken, dem Schall der Muscheln und dem großen Ton der Instrumente.
9.15.31
तान्प्रत्यगृह्णात्पुत्रस्ते मद्रराजश्च वीर्यवान् ।
महामेघानिव बहूञ्शैलावस्तोदयावुभौ ॥ ९.१५.३१ ॥
Dein Sohn und der tapfere König der Madras stellten sich ihnen entgegen, wie große Wolken vielen Bergen, wie die beiden Gipfel Astodaya.
9.15.32
शल्यस्तु समरश्लाघी धर्मराजमरिन्दमम् ।
ववर्ष शरवर्षेण शम्बरं मघवा इव ॥ ९.१५.३२ ॥
Śalya, im Kampf prahlerisch, ließ einen Pfeilregen auf Dharmarāja Yudhiṣṭhira, den Bezwinger der Feinde, niederprasseln, wie Indra auf Śambara.
9.15.33
तथैव कुरुराजोऽपि प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
द्रोणोपदेशान्विविधान्दर्शयानो महामनाः।
ववर्ष शरवर्षाणि चित्रं लघु च सुष्ठु च ॥ ९.१५.३३ ॥
Ebenso ergriff der König der Kurus einen schönen Bogen, zeigte die vielfältigen Lehren Droṇas und ließ großherzig Pfeilregen niedergehen, wunderbar, schnell und geschickt.
9.15.34
न चास्य विवरं कश्चिद्ददर्श चरतो रणे ॥ ९.१५.३४ ॥
Und niemand sah eine Lücke bei ihm, als er im Kampf umherzog.
9.15.35
तावुभौ विविधैर्बाणैस्ततक्षाते परस्परम् ।
शार्दूलावामिषप्रेप्सू पराक्रान्ताविवाहवे ॥ ९.१५.३५ ॥
Die beiden verwundeten einander mit vielerlei Pfeilen, wie zwei Tiger, die nach Fleisch gierten, tapfer im Kampf vorrückend.
9.15.36
भीमस्तु तव पुत्रेण युद्धशौण्डेन सङ्गतः ॥ ९.१५.३६ ॥
Bhīma aber traf auf deinen Sohn, der stolz auf den Kampf war.
9.15.37
पाञ्चाल्यः सात्यकिश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
शकुनिप्रमुखान्वीरान्प्रत्यगृह्णन्समन्ततः ॥ ९.१५.३७ ॥
Der Pāñcāla-Prinz, Sātyaki und die beiden Söhne Mādrīs, die Pāṇḍavas, stellten sich den Helden um Śakuni von allen Seiten entgegen.
9.15.38
तदासीत्तुमुलं युद्धं पुनरेव जयैषिणाम् ।
तावकानां परेषां च राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ९.१५.३८ ॥
Da entbrannte wieder ein wüster Kampf zwischen den Deinen und den Feinden, beide nach Sieg strebend, o König, durch deinen unseligen Rat.
9.15.39
दुर्योधनस्तु भीमस्य शरेणानतपर्वणा ।
चिच्छेदादिश्य सङ्ग्रामे ध्वजं हेमपरिष्कृतम् ॥ ९.१५.३९ ॥
Duryodhana aber zielte im Kampf und schnitt mit einem Pfeil mit gebogenem Knoten Bhīmas goldgeschmücktes Banner ab.
9.15.40
स किङ्किणीकजालेन महता चारुदर्शनः ।
पपात रुचिरः सिंहो भीमसेनस्य पश्यतः ॥ ९.१५.४० ॥
Jenes prächtige Löwenbanner, schön anzusehen und mit einem großen Netz klingelnder Glöckchen behängt, fiel, während Bhīmasena zusah.
9.15.41
पुनश्चास्य धनुश्चित्रं गजराजकरोपमम् ।
क्षुरेण शितधारेण प्रचकर्त नराधिपः ॥ ९.१५.४१ ॥
Abermals zerschnitt jener König Bhīmas wunderbaren Bogen, der einem Rüssel eines Elefantenfürsten glich, mit einem scharfen Rasierpfeil.
9.15.42
स च्छिन्नधन्वा तेजस्वी रथशक्त्या सुतं तव ।
बिभेदोरसि विक्रम्य स रथोपस्थ आविशत् ॥ ९.१५.४२ ॥
Obwohl sein Bogen zerschnitten war, durchbohrte der strahlende Bhīma kühn die Brust deines Sohnes mit einem Wagenspeer, und dieser stürzte auf den Wagenboden.
9.15.43
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते पुनरेव वृकोदरः ।
यन्तुरेव शिरः कायात्क्षुरप्रेणाहरत्तदा ॥ ९.१५.४३ ॥
Als jener in Ohnmacht gefallen war, trennte Vṛkodara (Bhīma) in eben diesem Augenblick dem Wagenlenker mit einem messerscharfen Pfeil den Kopf vom Rumpf.
9.15.44
हतसूता हयास्तस्य रथमादाय भारत ।
व्यद्रवन्त दिशो राजन्हाहाकारस्तदाऽभवत् ॥ ९.१५.४४ ॥
O Bhārata, da der Wagenlenker erschlagen war, rissen seine Pferde den Wagen mit sich fort und flohen in alle Richtungen; o König, da erhob sich ein Wehgeschrei.
9.15.45
तमभ्यधावंस्त्राणार्थं द्रोणपुत्रो महारथः ।
कृपश्च कृतवर्मां च पुत्रं ते हि परीप्सवः ॥ ९.१५.४५ ॥
Um deinen Sohn zu schützen, eilten Droṇas Sohn, der große Kämpfer, zusammen mit Kṛpa und Kṛtavarman auf ihn zu.
9.15.46
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये त्रस्तांस्तस्य पदानुगान् ।
गाण्डीवधन्वा विस्फार्य धनुस्तानहनच्छरैः ॥ ९.१५.४६ ॥
Als jenes Heer in Verwirrung geriet, spannte Arjuna mit dem Gāṇḍīva-Bogen seinen Bogen und streckte mit Pfeilen seine verängstigten Fußsoldaten nieder.
9.15.47
युधिष्ठिरस्तु मद्रेशमभ्यधावदमर्षितः ।
स्वयं सन्नोदयन्नश्वान्दन्तवर्णान्मनोजवान् ॥ ९.१५.४७ ॥
Yudhiṣṭhira aber, voller Zorn, trieb selbst seine elfenbeinfarbenen, gedankenschnellen Pferde an und stürzte sich auf den Herrn der Madras, Śalya.
9.15.48
तत्राश्चर्यपमश्याम कुन्तीपुत्रे युधिष्ठिरे ।
पुरा भूत्वा मृदुर्दान्तो यत्तदा दारुणोऽभवत् ॥ ९.१५.४८ ॥
Dort sahen wir ein Wunder an Yudhiṣṭhira, dem Sohn Kuntīs: Der zuvor sanfte und besonnene wurde da grimmig.
9.15.49
विवृताक्षश्च कौन्तेयो वेपमानश्च मन्युना ।
चिच्छेद योधान्निशितैः शरैः शतसहस्रशः ॥ ९.१५.४९ ॥
Zitternd vor Zorn, mit weit aufgerissenen Augen, schlug der Sohn der Kuntī mit scharfen Pfeilen Hunderttausende von Kriegern nieder.
9.15.50
यांयां प्रत्युद्ययौ सेनां तांतां ज्येष्ठः स पाण्डवः ।
शरैरपातयद्राजन्गिरीन्वज्रैरिवोत्तमैः ॥ ९.१५.५० ॥
Gegen welches Heer der älteste Pāṇḍava auch vorrückte, o König, er streckte es mit Pfeilen nieder, wie vortreffliche Donnerkeile Berge zu Fall bringen.
9.15.51
साश्वसूतध्वजरथान्रथिनः पातयन्बहून् ।
अक्रीडदेको बलवान्पवनस्तोयदानिव ॥ ९.१५.५१ ॥
Wagen samt Pferden, Wagenlenkern und Bannern sowie viele Wagenkrieger fällend, spielte er allein wie ein mächtiger Wind, der Regenwolken zerstreut.
9.15.52
साश्वारोहांश्च तुरगान्पत्तींश्चैव सहस्रधा ।
व्यपोथयत सङ्ग्रामे क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव ॥ ९.१५.५२ ॥
Im Kampf erzürnt, wie Rudra das Vieh niederstreckt, zerschmetterte er Pferde samt Reitern und das Fußvolk auf tausenderlei Weise.
9.15.53
शून्यमायोधनं कृत्वा शरवर्षैः समन्ततः ।
अभ्यद्रवत मद्रेशं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ९.१५.५३ ॥
Nachdem er das Schlachtfeld ringsum mit Pfeilregen geräumt hatte, stürmte er auf den Herrn der Madras los und rief: „Bleib stehen, bleib stehen!“
9.15.54
तस्य तच्चरितं दृष्ट्वा संग्रामे भीमकर्मणः ।
वित्रेसुस्तावकाः सर्वे शल्यस्त्वेनं समभ्ययात् ॥ ९.१५.५४ ॥
Als sie diese Tat des Mannes mit den schrecklichen Taten im Kampf sahen, erschraken alle deine Krieger; doch Śalya trat ihm entgegen.
9.15.55
ततस्तौ भृशसङ्क्रुद्धौ प्रध्माय सलिलोद्भवौ ।
समाहूय तदाऽन्योन्यं भर्त्सयन्तौ समीयतुः ॥ ९.१५.५५ ॥
Da gingen die beiden, heftig erzürnt, nachdem sie ihre aus dem Wasser geborenen Muscheln geblasen hatten, einander herausfordernd und schmähend aufeinander zu.
9.15.56
शल्यस्तु शरवर्षेण पीडयामास पाण्डवम् ।
मद्रराजं तु कौन्तेयः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१५.५६ ॥
Śalya bedrängte den Pāṇḍava mit einem Pfeilregen, und der Sohn Kuntīs überschüttete den König der Madras mit Pfeilschauern.
9.15.57
अदृश्येतां तदा राजन्कङ्कपत्रिभिराचितौ ।
उद्भिन्नरुधिरौ शूरौ मद्रराजयुधिष्ठिरौ।
पुष्पिताविव रेजाते वने शाल्मलिकिंशुकौ ॥ ९.१५.५७ ॥
O König, da erschienen die beiden Helden, mit Pfeilen mit Reiherfedern bedeckt und stark blutend, der König der Madras und Yudhiṣṭhira, wie Śālmali- und Kiṃśuka-Bäume, die im Wald in Blüte stehen.
9.15.58
दीव्यमानौ महात्मानौ प्राणद्यूतेन दुर्मदौ ।
दृष्ट्वा सर्वाणि सैन्यानि नाध्यवस्यंस्तयोर्जयम् ॥ ९.१५.५८ ॥
Als die alle Heere die beiden hochgesinnten, stolzen Männer sahen, die ein Spiel um ihr Leben spielten, konnten sie nicht bestimmen, wessen Sieg es sein würde.
9.15.59
हत्वा मद्राधिपं पार्थो भोक्ष्यतेऽद्य वसुन्धराम् ।
शल्यो वा पाण्डवं हत्वा दद्याद्दुर्योधनाय गाम् ॥ ९.१५.५९ ॥
Nachdem der Sohn Pṛthās den Herrn der Madras erschlagen hat, wird er heute die Erde genießen; oder Śalya wird, nachdem er den Pāṇḍava erschlagen hat, Duryodhana die Erde geben.
9.15.60
इतीव निश्चयो नाभूद्योधानां तत्र भारत ।
प्रदक्षिणमभूत्सर्वं धर्मराजस्य युध्यतः ॥ ९.१५.६० ॥
O Bhārata, es entstand unter den Kriegern keine solche Gewissheit; doch alle Bewegungen des Dharma-Königs, während er kämpfte, waren verheißungsvoll, wie ein Umschreiten im Uhrzeigersinn.
9.15.61
ततः शरशतं शल्यो मुमोचाशु युधिष्ठिरे ।
धनुश्चास्य शिताग्रेण बाणेन निरुकृन्तत ॥ ९.१५.६१ ॥
Da schoss Śalya sogleich hundert Pfeile auf Yudhiṣṭhira und zerschnitt mit einem Pfeil scharfer Spitze seinen Bogen.
9.15.62
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय शल्यं शरशतैस्त्रिभिः ।
अविध्यत्कार्मुकं चास्य क्षुरेण निरकृन्तत ॥ ९.१५.६२ ॥
Er nahm einen anderen Bogen, durchbohrte Śalya mit dreihundert Pfeilen und zerschnitt mit einem rasierklingenspitzigen Pfeil dessen Bogen.
9.15.63
अथास्य निजघानाश्वांश्चतुरो नतपर्वभिः ।
द्वाभ्यामतिशिताग्राभ्यामुभौ तत्पार्ष्णिसारथी ॥ ९.१५.६३ ॥
Dann erschlug er seine vier Pferde mit gebogen gefügten Pfeilen und traf mit zwei sehr scharfspitzigen Pfeilen beide Wagenlenker an seinem Rücken.
9.15.64
ततोऽस्य दीप्यमानेन पीतेन निशितेन च ।
प्रमुखे वर्तमानस्य भल्लेनापाहरद्वृजम् ॥ ९.१५.६४ ॥
Als er ihm gegenüberstand, entriss er ihm mit einem leuchtenden, goldenen, scharfen Bhalla-Pfeil den Wagen.
9.15.65
ततः प्रभग्नं तत्सैन्यं दौर्योधनमरिन्दम ॥ ९.१५.६५ ॥
Da, o Bezwinger der Feinde, wurde jenes Heer Duryodhanas zerschlagen.
9.15.66
ततो मद्राधिपं द्रौणिरभ्यधावत्तथा कृतम् ।
आरोप्य चैनं स्वरथं त्वरमाणः प्रदुद्रुवे ॥ ९.१५.६६ ॥
Da stürzte sich Droṇas Sohn auf den Herrn der Madras; nachdem dies geschehen war, hob er ihn auf seinen eigenen Wagen und floh eilends.
9.15.67
मुहूर्तमिव तौ गत्वा नर्दमाने युधिष्ठिरे ।
गत्वा ततो मद्रपतिरन्यं स्यन्दनमास्थितः ॥ ९.१५.६७ ॥
Für einen Augenblick entfernten sich die beiden, während Yudhiṣṭhira brüllte; dann fuhr der Herr der Madras, auf einem anderen Streitwagen stehend, davon.
9.15.68
विधिवत्कल्पितं शुभ्रं महाम्बुदनिनादिनम् ।
सज्जयन्त्रोपकरणं द्विषतां रोमहर्षणम् ॥ ९.१५.६८ ॥
Ordnungsgemäß gerüstet und glänzend, donnernd wie eine große Wolke, mit Kriegsgerät ausgestattet, den Feinden die Haare zu Berge stehend lassend.
9.15.69
तथान्यद्धनुरादाय बलवान्वेगवत्तरम् ।
युधिष्ठिरं मद्रपतिर्भित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.१५.६९ ॥
Ebenso nahm der mächtige Herr der Madras einen anderen Bogen, durchbohrte Yudhiṣṭhira und brüllte wie ein Löwe.
9.15.70
ततः स शरवर्षेण पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ॥ ९.१५.७० ॥
Da ergoss sich dieser an Geist Unermessliche, der Stier unter den Kṣatriyas, wie eine regenbringende Wolke mit einem Pfeilregen über die Krieger.
9.15.71
सात्यकिं दशभिर्विद्ध्वा भीमसेनं त्रिभिः शरैः ।
सहदेवं त्रिभिर्विद्धा युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.१५.७१ ॥
Nachdem er Sātyaki mit zehn Pfeilen, Bhīmasena mit dreien und Sahadeva mit dreien durchbohrt hatte, bedrängte er auch Yudhiṣṭhira.
9.15.72
तांस्तानन्यान्महेष्वासान्साश्वान्सरथकूबरान् ।
अर्दयामास विशिखैरुल्काभिरिव कुञ्जरान् ॥ ९.१५.७२ ॥
Jene anderen großen Bogenschützen, samt ihren Pferden und Wagendeichseln, bedrängte er mit Pfeilen, wie Fackeln Elefanten bedrängen.
9.15.73
कुञ्जरान्कुञ्जरारोहानश्वप्रयायिनः ।
रथांश्च रथिभिः सार्धं जघान रथिनां वरः ॥ ९.१५.७३ ॥
Er erschlug Elefanten, Elefantenreiter, Reiter und Streitwagen samt ihren Wagenlenkern, der Beste unter den Wagenkämpfern.
9.15.74
बाहूंश्चिच्छेद तरसा सायुधान्केतनानि च ।
चकार च महीं योधैः स्तीर्णां वेदीं कुशैरिव ॥ ९.१५.७४ ॥
Schnell schlug er Arme mit ihren Waffen und Fahnen ab und bedeckte die Erde mit Kriegern, wie ein mit Kuśa-Gras bestreuter Opferaltar.
9.15.75
तथा तमरिसैन्यानि घ्नन्तं मृत्युमिवान्तकम् ।
परिवव्रुर्भृशं क्रुद्धाः पाण्डुपाञ्चालसोमकाः ॥ ९.१५.७५ ॥
So umzingelten ihn die Pāṇḍava, Pāñcāla und Somaka, sehr zornig, während er die feindlichen Heere wie der Tod selbst erschlug.