மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.15.1
ततः सेना तव विभो मद्रराजपुरस्कृता ।
पुनरभ्यद्रवत्पार्थान्वेगेन महता रणे ॥ ९.१५.१ ॥
ஓ ஆண்டவனே, அதன் பின் மத்ரராஜனை முன்னிறுத்திய உமது படை போரில் பெரும் வேகத்துடன் மீண்டும் பார்த்தர்கள் மீது பாய்ந்தது.
9.15.2
पीडितास्तावकाः सर्वे प्रधावन्तो रणोत्कटाः ।
क्षणेन चैव पार्थांस्ते बहुत्वात्समलोडयन् ॥ ९.१५.२ ॥
வருந்திய உமது வீரர்கள் அனைவரும் போர்வெறி கொண்டு பாய்ந்து, தங்கள் பெருந்திரளால் ஒரு கணத்தில் பார்த்தர்களைக் கலக்கினர்.
9.15.3
ते वध्यमानाः समरे पाण्डवा नावतस्थिरे ।
क्षणेनैव महाराज पश्यतोः कृष्णपार्थयोः ॥ ९.१५.३ ॥
ஓ மகாராஜனே, போரில் தாக்கப்பட்ட பாண்டவர்கள் கிருஷ்ண-பார்த்தர்கள் பார்த்திருக்கவே ஒரு கணத்தில் நிலைக்க முடியவில்லை.
9.15.4
ततो धनञ्जयः क्रुद्धः कृपं सह पदानुगैः ।
अवाकिरच्छरौघेण कृतवर्माणमेव च ॥ ९.१५.४ ॥
அதன் பின் கோபமுற்ற தனஞ்சயன், தம் காலாட்படையுடன் கிருபனையும் கிருதவர்மனையும் அம்புப் பெருக்கால் மூடினான்.
9.15.5
शकुनिं सहदेवस्तु सहसैन्यमवाकिरत् ।
नकुलः पार्श्वतः स्थित्वा मद्रराजमयोधयत् ॥ ९.१५.५ ॥
சகுனியை அவன் படையுடன் சகதேவன் அம்புகளால் மூடினான்; நகுலன் பக்கத்தில் நின்று மத்ரராஜனுடன் போரிட்டான்.
9.15.6
द्रौपदेया नरेन्द्राश्च भूयिष्ठान्समवारयन् ।
द्रोणपुत्रं च पाञ्चाल्यः शिखण्डी समवारयत् ॥ ९.१५.६ ॥
திரௌபதியின் புதல்வர்களும் அரசர்களும் பெருந்திரளான படையைத் தடுத்தனர்; பாஞ்சாலன் சிகண்டி துரோணன் மகனைத் தடுத்தான்.
9.15.7
भीमसेनस्तु राजानं गदापाणिरवारयत् ।
शल्यं तु सह सैन्येन कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.१५.७ ॥
ஆனால் கதாயுதத்தை ஏந்திய பீமசேனன் அரசனைத் தடுத்தான்; குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் தன் படையுடன் சல்யனைத் தடுத்தான்.
9.15.8
ततः समभवद्युद्धं संसक्तं तत्रतत्र ह ।
तावकानां परेषां च सङ्ग्रामेष्वनिवर्तिनाम् ॥ ९.१५.८ ॥
பின்னர் அங்கங்கே இணைந்த போர் மூண்டது; உம்முடையவர்களுக்கும் எதிரிகளுக்கும் இடையே, பின்வாங்காத வீரர்களுக்கிடையே.
9.15.9
तत्र पश्यामहे कर्म शल्यस्यातिमहद्रणे ।
यदेकः सर्वसैन्यानि पाण्डवानामयोधयत् ॥ ९.१५.९ ॥
அங்கே சல்யனின் மிகப் பெரிய செயலைக் கண்டோம்; அவன் ஒருவனே பாண்டவர்களின் அனைத்துப் படைகளுடனும் போரிட்டான்.
9.15.10
व्यदृश्यत तदा शल्यो युधिष्ठिरसमीपतः ।
क्रूरश्चन्द्रमसोऽभ्याशे शनैश्चर इव ग्रहः ॥ ९.१५.१० ॥
அப்போது சல்யன் யுதிஷ்டிரனுக்கு அருகில் தென்பட்டான்; சந்திரனுக்கு அருகில் கொடிய சனைச்சரன் கோளைப் போல.
9.15.11
पीडयित्वा तु राजानं शरैराशीविषोपमैः ।
अभ्यधावत्पुनर्भीमं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१५.११ ॥
அரசனை விஷப்பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளால் வருத்திய பின், சல்யன் மீண்டும் பீமன் மீது பாய்ந்து அம்பு மழையால் அவனை மூடினான்.
9.15.12
तस्य तल्लाघवं दृष्ट्वा तथैव च कृतास्त्रताम् ।
अपूजयन्ननीकानि परेषां तावकानि च ॥ ९.१५.१२ ॥
அவனுடைய அந்தச் சுறுசுறுப்பையும், அஸ்திரத் தேர்ச்சியையும் கண்டு, எதிரிகளின் படைகளும் உம்முடையவர்களின் படைகளும் அவனைப் போற்றின.
9.15.13
पीड्यमानास्तु शल्येन पाण्डवा भृशाविक्षताः ।
प्राद्रवन्त रणं हित्वा क्रोशमाने युधिष्ठिरे ॥ ९.१५.१३ ॥
சல்யனால் துன்புறுத்தப்பட்ட பாண்டவர்கள் மிகவும் காயமடைந்து, யுதிஷ்டிரர் கதறிக்கொண்டிருக்கையில் போர்க்களத்தை விட்டு ஓடினர்.
9.15.14
वध्यमानेष्वनीकेषु मद्रराजेन पाण्डवः ।
अमर्षवशमापन्नो धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ९.१५.१४ ॥
மத்ரநாட்டு மன்னனால் படைகள் அழிக்கப்படுகையில், பாண்டவனான தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரர் கோபத்தின் வசப்பட்டார்.
9.15.15
ततः पौरुषमास्थाय मद्रराजमताडयत् ।
जयो वाऽस्तु वधो वेति कृतबुद्धिर्महारथः ॥ ९.१५.१५ ॥
பின்னர் ஆண்மையை மேற்கொண்டு, 'வெற்றி அல்லது மரணம்' என்று உறுதி செய்த அந்த மகாரதன் மத்ரநாட்டு மன்னனைத் தாக்கினான்.
9.15.16
समाहूयाब्रवीत्सर्वान्भ्रातॄन्कृष्णं च पाण्डवः ॥ ९.१५.१६ ॥
பாண்டவனான யுதிஷ்டிரர் எல்லா சகோதரர்களையும் கிருஷ்ணனையும் அழைத்துக் கூறினார்.
9.15.17
भीष्मो द्रोणश्च कर्णश्च ये चान्ये पृथिवीक्षितः ।
कौरवार्थे पराक्रान्ताः सङ्ग्रामे निधनं गताः।
यथाभागं यथोत्साहं भवन्तः कृतपौरुषाः ॥ ९.१५.१७ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் மற்றும் கௌரவர்களுக்காக வீரமாகப் போரிட்டு போரில் மடிந்த பிற மன்னர்கள் — அவர்களைப் போலவே நீங்களும் உங்கள் பங்குக்கும் ஊக்கத்துக்கும் ஏற்ப வீரம் காட்டுங்கள்.
9.15.18
भागोऽवशिष्ट एकोऽयं मम शल्यो महारथः ।
सोऽहमद्य युधा जेतुमाशंसे मद्रकाधिपम् ॥ ९.१५.१८ ॥
எனக்கு மீதமிருக்கும் ஒரே பங்கு இதுதான் — மகாரதன் சல்யன். இன்று போரில் அந்த மத்ரகாதிபதியை வெல்ல நான் விரும்புகிறேன்.
9.15.19
तत्र यन्मानसं मह्यं तत्सर्वं निगदामि वः ।
चक्ररक्षाविमौ वीरौ मम माद्रवतीसुतौ ॥ ९.१५.१९ ॥
அங்கு என் மனதில் உள்ளதை எல்லாம் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். என் சக்கரங்களைக் காக்கும் இந்த இரு வீரர்களும் மாத்ரவதியின் மகன்கள்.
9.15.20
अजेयौ वासवेनापि समरे शूरसम्मतौ ।
साध्विमौ मातुलं युद्धे क्षत्रधर्मपुरस्कृतौ ॥ ९.१५.२० ॥
போரில் இந்திரனாலும் வெல்ல முடியாத, வீரர்களால் மதிக்கப்படும் இவ்விருவரும் போரில் மாமனுக்கு நல்லவர்கள்; க்ஷத்ரதர்மத்தை முன்னிறுத்துபவர்கள்.
9.15.21
मदर्थे प्रतियुध्येतां मानार्हौ सत्यसङ्गरौ ।
मां वा शल्यो रणे हन्ता तं वाऽहं भद्रमस्तु वः।
इति सत्यामिमां वाणीं लोकवीरा निबोधत ॥ ९.१५.२१ ॥
என் பொருட்டு இவர்கள் இருவரும் எதிர்த்துப் போரிடட்டும்; மதிப்புக்குரியவர்கள், சத்தியம் காப்பவர்கள். போரில் சல்யன் என்னைக் கொல்வான், அல்லது நான் அவனைக் கொல்வேன்; உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். இந்த உண்மையான சொல்லை, உலக வீரர்களே, கேளுங்கள்.
9.15.22
योत्स्येऽहं मातुलेनाद्य क्षात्रधर्मेण पार्थिवाः ।
स्वमंशमभिसन्धाय विजयायेतराय वा ॥ ९.१५.२२ ॥
இன்று நான் மாமனுடன் க்ஷத்ரதர்மப்படி போரிடுவேன், அரசர்களே. என் பங்கை நிலைநிறுத்தி — வெற்றிக்காக, அல்லது மற்றொருவருக்காக.
9.15.23
तस्य मेऽप्यधिकं शस्त्रं सर्वोपकरणानि च ।
संयुज्यन्तां रथे क्षिप्रं शास्त्रवद्रथयोजकैः ॥ ९.१५.२३ ॥
அவனுக்காக என்னுடைய கூடுதல் ஆயுதங்களும் எல்லா உபகரணங்களும் விரைவில் தேரில் பூட்டப்படட்டும் — சாஸ்திரப்படி தேர் பூட்டுபவர்களால்.
9.15.24
शैनेयो दक्षिणं चक्रं धृष्टद्युम्नस्तथोत्तरम् ।
पृष्ठगोपो भवत्वद्य मम पार्थो धनञ्जयः ॥ ९.१५.२४ ॥
சைனேயன் வலது சக்கரம்; திருஷ்டத்யும்னன் அவ்வாறே இடது சக்கரம். இன்று என் பின்காப்பாளன் பார்த்தன் தனஞ்சயனாக இருக்கட்டும்.
9.15.25
पुरःसरो ममाद्यास्तु भीमः शस्त्रभृतां वरः ।
एवमभ्यधिकः शल्याद्भविष्यामि महामृधे ॥ ९.१५.२५ ॥
இன்று என் முன்னே பீமன் இருக்கட்டும், ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் சிறந்தவன். இவ்வாறு இந்த மாபெரும் போரில் நான் சல்யனைவிட மேம்பட்டவனாவேன்.
9.15.26
एवमुक्तास्तथा चक्रुस्तदा राज्ञः प्रियैषिणः ॥ ९.१५.२६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவர்கள், அரசனை மகிழ்விக்க விரும்பி, அப்பொழுது அவ்வாறே செய்தார்கள்.
9.15.27
ततः प्रहर्षः सैव्यानां पुनरासीत्तदाः मृधे ।
पाञ्चालानां सोमकानां मात्स्यानां च विशेषतः ॥ ९.१५.२७ ॥
அப்பொழுது போரில் மீண்டும் அந்த மகிழ்ச்சி சைவ்யர்களிடம் எழுந்தது; குறிப்பாக பாஞ்சாலர், சோமகர், மத்ஸ்யர் ஆகியோரிடம்.
9.15.28
प्रतिज्ञातं च सङ्ग्रामे धर्मराजस्य पूजयन् ।
ततः शङ्खांश्च भेरीश्च शतशश्चैव पुष्करान्।
अवादयन्त पाञ्चालाः सिंहनादांश्च नेदिरे ॥ ९.१५.२८ ॥
போரில் தர்மராஜனின் சபதத்தை மதித்து, அப்பொழுது பாஞ்சாலர்கள் நூற்றுக்கணக்கான சங்குகளையும் பேரிகைகளையும் புஷ்கரங்களையும் ஒலித்தனர்; சிங்க முழக்கங்களையும் எழுப்பினர்.
9.15.29
तेऽभ्यधावन्त संरब्धा मद्रराजं तरस्विनम् ।
महता हर्षजेनाथ नादेन कुरुपुङ्गवाः ॥ ९.१५.२९ ॥
கோபத்துடன் அவர்கள் வேகமுள்ள மத்ரராஜனை நோக்கி விரைந்தனர்; குருக்களில் சிறந்தவர்கள் பெரும் மகிழ்ச்சியால் எழுந்த முழக்கத்தோடு.
9.15.30
हादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च ।
तूर्यशब्देन महता नादयन्तश्च मेदिनीम् ॥ ९.१५.३० ॥
யானை மணிகளின் ஒலியாலும், சங்குகளின் முழக்கத்தாலும், பெரும் இசைக்கருவிகளின் ஓசையாலும் பூமியை எதிரொலிக்கச் செய்தவர்களாக.
9.15.31
तान्प्रत्यगृह्णात्पुत्रस्ते मद्रराजश्च वीर्यवान् ।
महामेघानिव बहूञ्शैलावस्तोदयावुभौ ॥ ९.१५.३१ ॥
உன் மகனும் வீரியம் மிக்க மத்ரநாட்டு மன்னனும் அவர்களை எதிர்கொண்டனர்; பெரிய மேகங்கள் பல மலைகளைத் தாங்குவது போல, இரு மலைகளைப் போல அவர்கள் நின்றனர்.
9.15.32
शल्यस्तु समरश्लाघी धर्मराजमरिन्दमम् ।
ववर्ष शरवर्षेण शम्बरं मघवा इव ॥ ९.१५.३२ ॥
போரில் பெருமை பேசும் சல்யன், தர்மராஜனாகிய எதிரிகளை அடக்குபவன் யுதிஷ்டிரன் மீது அம்பு மழை பொழிந்தான்; இந்திரன் சம்பரன் மீது மழை பொழிவது போல.
9.15.33
तथैव कुरुराजोऽपि प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
द्रोणोपदेशान्विविधान्दर्शयानो महामनाः।
ववर्ष शरवर्षाणि चित्रं लघु च सुष्ठु च ॥ ९.१५.३३ ॥
அதுபோலவே குருராஜனும் அழகிய வில்லை ஏந்தி, துரோணரின் பல்வேறு உபதேசங்களைக் காட்டியவாறு, பெருமனத்துடன் அம்பு மழை பொழிந்தான்; விசித்திரமாகவும், விரைவாகவும், நன்றாகவும்.
9.15.34
न चास्य विवरं कश्चिद्ददर्श चरतो रणे ॥ ९.१५.३४ ॥
போரில் சஞ்சரிக்கும் அவனிடம் ஒரு இடைவெளியையும் யாரும் காணவில்லை.
9.15.35
तावुभौ विविधैर्बाणैस्ततक्षाते परस्परम् ।
शार्दूलावामिषप्रेप्सू पराक्रान्ताविवाहवे ॥ ९.१५.३५ ॥
அந்த இருவரும் பல்வேறு அம்புகளால் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்; போரில் இறைச்சியை விரும்பும் இரு புலிகள் போல, வீரத்துடன் முன்னேறி.
9.15.36
भीमस्तु तव पुत्रेण युद्धशौण्डेन सङ्गतः ॥ ९.१५.३६ ॥
போரில் பெருமை கொண்ட உன் மகனுடன் பீமன் மோதினான்.
9.15.37
पाञ्चाल्यः सात्यकिश्चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
शकुनिप्रमुखान्वीरान्प्रत्यगृह्णन्समन्ततः ॥ ९.१५.३७ ॥
பாஞ்சால்யனும், சாத்யகியும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும் சகுனி முதலான வீரர்களை எல்லாப் பக்கங்களிலும் எதிர்கொண்டனர்.
9.15.38
तदासीत्तुमुलं युद्धं पुनरेव जयैषिणाम् ।
तावकानां परेषां च राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ९.१५.३८ ॥
ராஜனே, வெற்றியை விரும்பிய உம்முடையவர்களுக்கும் எதிரிகளுக்கும் மீண்டும் கடும் போர் நடந்தது; இது உம்முடைய தீய ஆலோசனையால் ஏற்பட்டது.
9.15.39
दुर्योधनस्तु भीमस्य शरेणानतपर्वणा ।
चिच्छेदादिश्य सङ्ग्रामे ध्वजं हेमपरिष्कृतम् ॥ ९.१५.३९ ॥
ஆனால் துரியோதனன் போரில் குறிபார்த்து, பீமனின் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கொடியை வளைந்த முனையுள்ள அம்பால் அறுத்தான்.
9.15.40
स किङ्किणीकजालेन महता चारुदर्शनः ।
पपात रुचिरः सिंहो भीमसेनस्य पश्यतः ॥ ९.१५.४० ॥
சிறு மணிகளின் வலையால் அழகாகத் தோன்றிய அந்த பெரிய சிங்கக் கொடி, பீமசேனன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் விழுந்தது.
9.15.41
पुनश्चास्य धनुश्चित्रं गजराजकरोपमम् ।
क्षुरेण शितधारेण प्रचकर्त नराधिपः ॥ ९.१५.४१ ॥
பின்னர் அந்த மன்னன் கூர்மையான முனையுள்ள க்ஷுர அம்பால் பீமனின் அந்த அற்புத வில்லை அறுத்தான்; அது யானைத் தலைவனின் துதிக்கை போன்றது.
9.15.42
स च्छिन्नधन्वा तेजस्वी रथशक्त्या सुतं तव ।
बिभेदोरसि विक्रम्य स रथोपस्थ आविशत् ॥ ९.१५.४२ ॥
வில் அறுபட்ட தேஜஸ்வியான பீமன், வீரத்துடன் ரத-சக்தியால் உம்முடைய மகனின் மார்பில் குத்தினான்; அவன் தேர்த்தட்டில் விழுந்தான்.
9.15.43
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते पुनरेव वृकोदरः ।
यन्तुरेव शिरः कायात्क्षुरप्रेणाहरत्तदा ॥ ९.१५.४३ ॥
அவன் மயக்கமடைந்தபோது, வ்ருகோதரன் (பீமன்) மீண்டும் அப்போதே சாரதியின் தலையை கூர்முனை அம்பால் உடலிலிருந்து வெட்டினான்.
9.15.44
हतसूता हयास्तस्य रथमादाय भारत ।
व्यद्रवन्त दिशो राजन्हाहाकारस्तदाऽभवत् ॥ ९.१५.४४ ॥
பாரதனே, சாரதி கொல்லப்பட்டதால் அவனுடைய குதிரைகள் தேரை இழுத்துக்கொண்டு திசைகள் தோறும் ஓடின; அரசே, அப்போது ஹாஹாகாரம் எழுந்தது.
9.15.45
तमभ्यधावंस्त्राणार्थं द्रोणपुत्रो महारथः ।
कृपश्च कृतवर्मां च पुत्रं ते हि परीप्सवः ॥ ९.१५.४५ ॥
உன் மகனைக் காக்க விரும்பி, துரோணரின் மகனான மகாரதன் அசுவத்தாமனும், கிருபரும், கிருதவர்மனும் அவனை நோக்கி விரைந்தனர்.
9.15.46
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये त्रस्तांस्तस्य पदानुगान् ।
गाण्डीवधन्वा विस्फार्य धनुस्तानहनच्छरैः ॥ ९.१५.४६ ॥
அந்தப் படை சிதறிக் கலங்கியபோது, காண்டீவ வில்லை வளைத்த அர்ஜுனன் அவனுடைய அஞ்சிய காலாட்படை வீரர்களை அம்புகளால் கொன்றான்.
9.15.47
युधिष्ठिरस्तु मद्रेशमभ्यधावदमर्षितः ।
स्वयं सन्नोदयन्नश्वान्दन्तवर्णान्मनोजवान् ॥ ९.१५.४७ ॥
ஆனால் சினமுற்ற யுதிஷ்டிரன் தானே மனத்தைப் போல் விரையும், தந்த நிற குதிரைகளைத் தூண்டி மத்ர மன்னனை நோக்கி விரைந்தான்.
9.15.48
तत्राश्चर्यपमश्याम कुन्तीपुत्रे युधिष्ठिरे ।
पुरा भूत्वा मृदुर्दान्तो यत्तदा दारुणोऽभवत् ॥ ९.१५.४८ ॥
அங்கே குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனிடம் ஓர் அதிசயத்தைக் கண்டோம்—முன்பு மென்மையும் அடக்கமும் உடையவனாக இருந்தவன் அப்போது கொடியவனாக ஆனான்.
9.15.49
विवृताक्षश्च कौन्तेयो वेपमानश्च मन्युना ।
चिच्छेद योधान्निशितैः शरैः शतसहस्रशः ॥ ९.१५.४९ ॥
கோபத்தால் நடுங்கி, கண்கள் விரிந்தவனாக, குந்தியின் மகன் கூரிய அம்புகளால் நூறாயிரக்கணக்கான வீரர்களை வெட்டினான்.
9.15.50
यांयां प्रत्युद्ययौ सेनां तांतां ज्येष्ठः स पाण्डवः ।
शरैरपातयद्राजन्गिरीन्वज्रैरिवोत्तमैः ॥ ९.१५.५० ॥
அரசே! மூத்த பாண்டவன் எந்தெந்தப் படையை எதிர்த்துச் சென்றானோ, அந்தந்தப் படையை அவன் சிறந்த வஜ்ராயுதங்களால் மலைகள் சாய்வதுபோல் அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.
9.15.51
साश्वसूतध्वजरथान्रथिनः पातयन्बहून् ।
अक्रीडदेको बलवान्पवनस्तोयदानिव ॥ ९.१५.५१ ॥
குதிரைகள், தேரோட்டிகள், கொடிகளுடன் கூடிய தேர்களையும், பல தேர்வீரர்களையும் வீழ்த்தியபடி, மேகங்களை அடித்துச் செல்லும் வலிமைமிக்க காற்றைப் போல் அவன் தனியாக விளையாடினான்.
9.15.52
साश्वारोहांश्च तुरगान्पत्तींश्चैव सहस्रधा ।
व्यपोथयत सङ्ग्रामे क्रुद्धो रुद्रः पशूनिव ॥ ९.१५.५२ ॥
போரில் சினம் கொண்ட ருத்திரன் கால்நடைகளை அழிப்பதுபோல், குதிரை வீரர்களுடன் கூடிய குதிரைகளையும் காலாட்படையினரையும் ஆயிரம் வகையாக அவன் நசுக்கினான்.
9.15.53
शून्यमायोधनं कृत्वा शरवर्षैः समन्ततः ।
अभ्यद्रवत मद्रेशं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ९.१५.५३ ॥
எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்பு மழையால் போர்க்களத்தை வெறுமையாக்கி, அவன் மத்ரநாட்டு அரசனை நோக்கி விரைந்து, "நில், நில்!" என்றான்.
9.15.54
तस्य तच्चरितं दृष्ट्वा संग्रामे भीमकर्मणः ।
वित्रेसुस्तावकाः सर्वे शल्यस्त्वेनं समभ्ययात् ॥ ९.१५.५४ ॥
போரில் அந்த பயங்கர செயல் புரிபவனின் அத்தகைய செயலைக் கண்டு உன் படைவீரர்கள் அனைவரும் நடுங்கினர்; ஆனால் சல்யன் அவனை நோக்கி வந்தான்.
9.15.55
ततस्तौ भृशसङ्क्रुद्धौ प्रध्माय सलिलोद्भवौ ।
समाहूय तदाऽन्योन्यं भर्त्सयन्तौ समीयतुः ॥ ९.१५.५५ ॥
அப்போது அவ்விருவரும் மிகவும் சினந்து, நீரில் பிறந்த சங்குகளை ஊதி, அப்போது ஒருவரையொருவர் அழைத்து இகழ்ந்தவாறு நேருக்கு நேர் வந்தனர்.
9.15.56
शल्यस्तु शरवर्षेण पीडयामास पाण्डवम् ।
मद्रराजं तु कौन्तेयः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ९.१५.५६ ॥
சல்லியனோ அம்பு மழையால் பாண்டவனை வருத்தினான்; குந்தியின் மகனோ மத்ர அரசனை அம்பு மழையால் மூடினான்.
9.15.57
अदृश्येतां तदा राजन्कङ्कपत्रिभिराचितौ ।
उद्भिन्नरुधिरौ शूरौ मद्रराजयुधिष्ठिरौ।
पुष्पिताविव रेजाते वने शाल्मलिकिंशुकौ ॥ ९.१५.५७ ॥
அரசே! அப்போது கங்கப் பறவை இறகு அம்புகளால் மூடப்பட்டு, இரத்தம் வழிந்த அவ்விரு வீரர்களும், மத்ர அரசனும் யுதிஷ்டிரனும், காட்டில் பூத்த சால்மலி, கிம்சுக மரங்கள் போல் தோன்றினர்.
9.15.58
दीव्यमानौ महात्मानौ प्राणद्यूतेन दुर्मदौ ।
दृष्ट्वा सर्वाणि सैन्यानि नाध्यवस्यंस्तयोर्जयम् ॥ ९.१५.५८ ॥
உயிரைப் பந்தயமாக வைத்து விளையாடும், செருக்கு மிக்க அவ்விரு மகாத்மாக்களையும் பார்த்து, எல்லாப் படைகளும் அவர்களில் யாருடைய வெற்றி என்று தீர்மானிக்க முடியவில்லை.
9.15.59
हत्वा मद्राधिपं पार्थो भोक्ष्यतेऽद्य वसुन्धराम् ।
शल्यो वा पाण्डवं हत्वा दद्याद्दुर्योधनाय गाम् ॥ ९.१५.५९ ॥
மத்ராதிபதியைக் கொன்று பிருதையின் மகன் இன்று பூமியை அனுபவிப்பான்; அல்லது சல்லியன் பாண்டவனைக் கொன்று துரியோதனனுக்கு பூமியை அளிப்பான்.
9.15.60
इतीव निश्चयो नाभूद्योधानां तत्र भारत ।
प्रदक्षिणमभूत्सर्वं धर्मराजस्य युध्यतः ॥ ९.१५.६० ॥
பாரதா! அங்கே போர்வீரர்களுக்கு இவ்வாறு உறுதியான முடிவு ஏற்படவில்லை; ஆயினும் போர் செய்யும் தர்மராஜனின் அனைத்து நகர்வுகளும் பிரதட்சிணம் போல் மங்கலமாயின.
9.15.61
ततः शरशतं शल्यो मुमोचाशु युधिष्ठिरे ।
धनुश्चास्य शिताग्रेण बाणेन निरुकृन्तत ॥ ९.१५.६१ ॥
அப்பொழுது சல்யன் யுதிஷ்டிரன் மீது நூறு அம்புகளை விரைவாக எய்தான்; கூரிய முனையுள்ள ஓர் அம்பால் அவனுடைய வில்லையும் வெட்டினான்.
9.15.62
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय शल्यं शरशतैस्त्रिभिः ।
अविध्यत्कार्मुकं चास्य क्षुरेण निरकृन्तत ॥ ९.१५.६२ ॥
அவன் வேறொரு வில்லை எடுத்து சல்யனை மூன்று நூறு அம்புகளால் துளைத்தான்; க்ஷுர அம்பால் அவனுடைய வில்லையும் வெட்டினான்.
9.15.63
अथास्य निजघानाश्वांश्चतुरो नतपर्वभिः ।
द्वाभ्यामतिशिताग्राभ्यामुभौ तत्पार्ष्णिसारथी ॥ ९.१५.६३ ॥
பின்னர் அவன் வளைந்த கணுக்களுள்ள அம்புகளால் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளைக் கொன்றான்; மிகக் கூரிய முனையுள்ள இரண்டு அம்புகளால் அவனுடைய பின்புற இரு தேரோட்டிகளையும் வீழ்த்தினான்.
9.15.64
ततोऽस्य दीप्यमानेन पीतेन निशितेन च ।
प्रमुखे वर्तमानस्य भल्लेनापाहरद्वृजम् ॥ ९.१५.६४ ॥
பின்னர் அவனுக்கு முன்னால் நின்றபோது, ஒளிரும், பொன்னிறமான, கூரிய பல்ல அம்பால் அவனுடைய தேரைக் கொண்டுபோனான்.
9.15.65
ततः प्रभग्नं तत्सैन्यं दौर्योधनमरिन्दम ॥ ९.१५.६५ ॥
அப்பொழுது, எதிரிகளை அடக்குபவனே, துரியோதனனின் அந்தப் படை சிதறியது.
9.15.66
ततो मद्राधिपं द्रौणिरभ्यधावत्तथा कृतम् ।
आरोप्य चैनं स्वरथं त्वरमाणः प्रदुद्रुवे ॥ ९.१५.६६ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகன் மத்ரர்களின் அரசன் மீது பாய்ந்தான்; அவ்வாறே செய்யப்பட்டது; அவனைத் தன் தேரில் ஏற்றிக்கொண்டு அவன் விரைந்து ஓடினான்.
9.15.67
मुहूर्तमिव तौ गत्वा नर्दमाने युधिष्ठिरे ।
गत्वा ततो मद्रपतिरन्यं स्यन्दनमास्थितः ॥ ९.१५.६७ ॥
ஒரு கணநேரம் அவ்விருவரும் சென்றனர்; யுதிஷ்டிரன் கர்ஜித்துக்கொண்டிருந்தபோது, மத்ரர்களின் அரசன் வேறொரு தேரில் ஏறிச் சென்றான்.
9.15.68
विधिवत्कल्पितं शुभ्रं महाम्बुदनिनादिनम् ।
सज्जयन्त्रोपकरणं द्विषतां रोमहर्षणम् ॥ ९.१५.६८ ॥
முறைப்படி அமைக்கப்பட்ட, பிரகாசமான, பெரு மேகத்தின் முழக்கம் போல் ஒலிக்கும், போர்க்கருவிகளுடன் கூடிய, பகைவர்களின் உடலைச் சிலிர்க்கச் செய்யும் (தேர்).
9.15.69
तथान्यद्धनुरादाय बलवान्वेगवत्तरम् ।
युधिष्ठिरं मद्रपतिर्भित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.१५.६९ ॥
அதேபோல் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, வலிமைமிக்க மத்ரர்களின் அரசன் யுதிஷ்டிரனைத் துளைத்து, சிங்கம் போல் கர்ஜித்தான்.
9.15.70
ततः स शरवर्षेण पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ॥ ९.१५.७० ॥
அப்பொழுது அளவிட முடியாத ஆன்மா கொண்ட, க்ஷத்திரியர்களில் காளை போன்றவன், மழை பொழியும் மேகம் போல அம்புமழையால் க்ஷத்திரியர்களைப் பொழிந்தான்.
9.15.71
सात्यकिं दशभिर्विद्ध्वा भीमसेनं त्रिभिः शरैः ।
सहदेवं त्रिभिर्विद्धा युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.१५.७१ ॥
சாத்யகியைப் பத்து அம்புகளால் துளைத்து, பீமசேனனை மூன்று அம்புகளால், சகாதேவனை மூன்று அம்புகளால் துளைத்து, யுதிஷ்டிரனையும் வருத்தினான்.
9.15.72
तांस्तानन्यान्महेष्वासान्साश्वान्सरथकूबरान् ।
अर्दयामास विशिखैरुल्काभिरिव कुञ्जरान् ॥ ९.१५.७२ ॥
அந்த மற்ற பெரும் வில்வீரர்களையும், அவர்களின் குதிரைகளுடனும் தேர்த்தண்டுகளுடனும், அம்புகளால் வருத்தினான்; தீப்பந்தங்கள் யானைகளை வருத்துவது போல்.
9.15.73
कुञ्जरान्कुञ्जरारोहानश्वप्रयायिनः ।
रथांश्च रथिभिः सार्धं जघान रथिनां वरः ॥ ९.१५.७३ ॥
யானைகளையும், யானை வீரர்களையும், குதிரை வீரர்களையும், தேர்களையும் அவற்றின் தேர்வீரர்களுடன் சேர்த்து தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன் வீழ்த்தினான்.
9.15.74
बाहूंश्चिच्छेद तरसा सायुधान्केतनानि च ।
चकार च महीं योधैः स्तीर्णां वेदीं कुशैरिव ॥ ९.१५.७४ ॥
விரைவாக ஆயுதங்களுடன் கைகளையும் கொடிகளையும் வெட்டினான்; வீரர்களால் பூமியை குசப்புல் பரப்பிய வேதிகை போல் ஆக்கினான்.
9.15.75
तथा तमरिसैन्यानि घ्नन्तं मृत्युमिवान्तकम् ।
परिवव्रुर्भृशं क्रुद्धाः पाण्डुपाञ्चालसोमकाः ॥ ९.१५.७५ ॥
இவ்வாறு எதிரிப் படைகளை மரணனும் அந்தகனும் போல் அழித்துக் கொண்டிருந்தவனை, கோபத்தால் நிறைந்த பாண்டவர்களும் பாஞ்சாலர்களும் சோமகர்களும் பெரும் வேகத்துடன் சூழ்ந்தனர்.