Mahābhārata · Adhyāya 9.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.16.1
तं भीमसेनश्च शिनेश्च नप्ता ।
माद्याश्च पुत्रौ पुरुषप्रवीरौ।
समागतं भीमबलेन राज्ञा ।
पर्यापुरन्योन्यमथाह्वयन्त ॥ ९.१६.१ ॥
Bhīmasena, der Enkel Śinis, und die beiden besten Heldensöhne Mādrīs, die sich gegen den König von furchtbarer Kraft versammelt hatten, umringten ihn und forderten einander heraus.
9.16.2
ततस्तु शूराः समरे नरेन्द्र ।
नरेश्वरं प्राप्य युधां वरिष्ठम्।
आवार्य चैनं समरे नृवीरा ।
जघ्नुः शितैः पत्रिभिरुग्रवेगैः ॥ ९.१६.२ ॥
Da, o Herr der Menschen, erreichten jene Helden im Kampf den König, den besten der Krieger, versperrten ihm den Weg und trafen ihn mit scharfen Pfeilen von grimmiger Geschwindigkeit.
9.16.3
संरक्षितो भीमसेनेन राजा ।
माद्रीसुताभ्यामथ माधवेन।
मद्राधिपं पत्रिभिरुग्रवेगैः ।
स्तनान्तरे धर्मसुतो निजघ्ने ॥ ९.१६.३ ॥
Der König, Sohn des Dharma, beschützt von Bhīmasena, den beiden Söhnen Mādrīs und dann von Mādhava, traf den Herrn der Madras mitten in die Brust mit Pfeilen von grimmiger Geschwindigkeit.
9.16.4
ततो रणे तावकानां रथौघाः ।
समीक्ष्य मद्राधिपतिं शरार्तम्।
पर्यावव्रुः प्रवराः सर्वयोधा ।
दुर्योधनस्यानुमते पुरस्तात् ॥ ९.१६.४ ॥
Da wandten sich in der Schlacht die Wagenscharen deiner Söhne, als sie den von Pfeilen geplagten Herrn der Madras sahen, mit Duryodhanas Zustimmung von vorn um und umringten ihn, alle vorzüglichen Krieger.
9.16.5
ततो द्रुतं मद्रजनाधिपो रणे ।
युधिष्ठिरं सप्तभिरभ्यविद्व्यत्।
तं चापि पार्थौ नवभिः पृषत्कै… ।
र्विव्याध राजंस्तुमुले महात्मा ॥ ९.१६.५ ॥
Dann durchbohrte der Herr des Madra-Volkes Yudhiṣṭhira im Kampf schnell mit sieben Pfeilen; und, o König, jener Großmütige traf auch die beiden Pārthas mit neun Pfeilen… im Getümmel.
9.16.6
आकर्णपूर्णायतसम्प्रयुक्तैः ।
शरैस्तदा संयति तैलधौतैः।
अन्योन्यमाच्छादयतां महारथौ ।
मद्राधिपश्चापि युधिष्ठिरश्च ॥ ९.१६.६ ॥
Mit bis zum Ohr gezogenen, vollgespannten, mit Öl gereinigten Pfeilen bedeckten sich damals im Kampf die beiden großen Wagenkämpfer gegenseitig: der Herr der Madras und Yudhiṣṭhira.
9.16.7
ततस्तु तूर्णं समरे महारथौ ।
परस्परस्यान्तरमीक्षमाणौ।
शरैर्भृशं विव्यधतुर्नृपोत्तमौ ।
महबलौ शत्रुभिरप्रधृष्यौ ॥ ९.१६.७ ॥
Dann, rasch im Kampf, die beiden großen Wagenkämpfer, die nach der Lücke des anderen spähten, durchbohrten einander heftig mit Pfeilen — die beiden besten der Könige.
9.16.8
तयोर्धनुर्ज्यातलनिःस्वनो महा… ।
न्महेन्द्रवज्राशनितुल्यनिः स्वनः।
परस्परं बाणगणैर्महात्मनोः ।
प्रवर्षतोर्मद्रपपाण्डुवीरयोः ॥ ९.१६.८ ॥
Das Dröhnen der Bogensehnen, gleich Indras Donnerkeil und Blitz, der beiden Großgesinnten, des Herrn der Madras und des Pāṇḍava-Helden, die einander Schwärme von Pfeilen regnen ließen…
9.16.9
तौ चेरतुर्व्याघ्रशिशुप्रकाशौ ।
महावनेष्वामिषगृद्विनाविव।
विषाणिनौ नागवराविवोभौ ।
ततक्षतुः संयति जातदर्पौ ॥ ९.१६.९ ॥
Die beiden, glänzend wie Tigerjunge, streiften wie fleischgierig durch große Wälder; wie zwei großzahnige beste Elefanten, beide vom Stolz geschwellt, schlugen sie im Kampf aufeinander ein.
9.16.10
ततस्तु मद्राधिपतिर्महात्मा ।
युधिष्ठिरं भीमबलं प्रसह्य।
विव्याध वीरं हृदयेऽतिवेगं ।
शरेण सूर्याग्निसमप्रभेण ॥ ९.१६.१० ॥
Da durchbohrte der großgesinnte Herr der Madras mit Gewalt und großer Geschwindigkeit den Helden Yudhiṣṭhira von furchtbarer Stärke an der Brust mit einem Pfeil, glänzend wie Sonne und Feuer.
9.16.11
ततोऽतिविद्धोऽथ युधिष्ठिरोऽपि ।
सुसम्प्रयुक्तेन शरेण राजन्।
जघान मद्राधिपतिं महात्मा ।
मुदं च लेभे वृषभः कुरूणाम् ॥ ९.१६.११ ॥
Doch obwohl schwer verwundet, traf der großherzige Yudhiṣṭhira den Herrn der Madras mit einem gut gezielten Pfeil, o König; und der Stier der Kurus empfand Freude.
9.16.12
ततो मुहूर्तादिव पार्थिवेन्द्रो ।
लब्ध्वा संज्ञां क्रोधसंरक्तनेत्रः।
शरेण पार्थं त्वरितो जघान ।
सहस्रनेत्रप्रतिमप्रभावः ॥ ९.१६.१२ ॥
Dann, wie nach einem Augenblick, erlangte der Herr der Könige das Bewusstsein wieder, seine Augen vor Zorn gerötet, von Macht gleich dem Tausendäugigen; rasch traf er Pārtha mit einem Pfeil.
9.16.13
त्वरंस्ततो धर्मसुतो महात्मा ।
शल्यस्य कोपान्नवभिः पृषत्कैः।
भित्त्वा ह्युरस्तपनीयं च वर्म ।
जघान षड्भिस्त्वपरैः पृषत्कैः ॥ ९.१६.१३ ॥
Dann durchbohrte der großherzige Sohn des Dharma, sich beeilend, im Zorn Śalyas Brust mit neun Pfeilen, durchschlug sogar seine goldene Rüstung, und traf ihn mit sechs weiteren Pfeilen.
9.16.14
ततस्तु मद्राधिपतिः प्रकृष्टं ।
धनुर्विकृष्य व्यसृजत्पृषत्कान्।
द्वाभ्यां शराभ्यां च तथैव राज्ञ… ।
श्चिच्छेद चापं कुरुपुङ्गवस्य ॥ ९.१६.१४ ॥
Dann spannte der Herr der Madras einen mächtigen Bogen und ließ Pfeile los; mit zwei Pfeilen zerschlug er ebenso den Bogen des Königs, des Stieres der Kurus.
9.16.15
नवं ततोऽन्यत्समरे प्रगृह्य ।
राजा धनुर्धोरतरं महात्मा।
शल्यं तु विव्याध शरैः समन्ता… ।
द्यथा महेन्द्रो नमुचिं शिताग्रैः ॥ ९.१६.१५ ॥
Dann nahm der großherzige König im Kampf einen anderen neuen, sehr starken Bogen und durchbohrte Śalya von allen Seiten mit Pfeilen, wie Mahendra den Namuci mit scharfspitzigen Geschossen durchbohrte.
9.16.16
ततस्तु शल्यो नवभिः पृषत्कै… ।
र्भीमस्य राज्ञश्च युधिष्ठिरस्य।
निकृत्य रौक्मे पटुवर्मणी तयो… ।
र्विदास्यामास भुजौ महात्मा ॥ ९.१६.१६ ॥
Da durchbohrte der großherzige Śalya mit neun Pfeilen … nachdem er die goldenen Panzer Bhīmas und des Königs Yudhiṣṭhira zerschnitten hatte, die Arme beider …
9.16.17
ततोऽपरेण ज्वलनार्कतेजसा ।
क्षुरेण राज्ञो धनुरुन्ममाथ।
कृपश्च तस्यैव जघान सूतं ।
षड्भिः शरैः सोऽभिमुखः पपात ॥ ९.१६.१७ ॥
Dann zerbrach er mit einem anderen, wie Feuer und Sonne leuchtenden Rasierpfeil den Bogen des Königs; und Kṛpa erschlug mit sechs Pfeilen seinen Wagenlenker, und er fiel nach vorne auf das Gesicht.
9.16.18
मद्राधिपश्चापि युधिष्ठिरस्य ।
शरैश्चतुर्भिर्निजघान वाहान्।
वाहांश्च हत्वा व्यकरोन्महात्मा ।
योधक्षयं धर्मसुतस्य राज्ञः ॥ ९.१६.१८ ॥
Auch der Herr der Madras erschlug mit vier Pfeilen die Pferde Yudhiṣṭhiras; nachdem er die Pferde getötet hatte, brachte der Großherzige die Krieger des Königs, des Sohnes des Dharma, ins Verderben.
9.16.19
यदद्भुतं कर्म न शक्यमन्यैः ।
सुदुःसहं तत्कृतवन्तमेकम्।
शल्यो नरेन्द्रः सविषण्णभावा… ।
द्विचिन्तयामास मृदङ्गकेतुः ॥ ९.१६.१९ ॥
Diese wundersame Tat, die anderen unmöglich und kaum zu ertragen war und die er allein vollbracht hatte — Śalya, der Herr der Menschen, im betrübten Gemüt, … überlegte auf zwei Weisen; der Trommelbanner.
9.16.20
किमेतदिन्द्रावरजस्य वाक्यं ।
मोघं भवत्यद्य विधेर्बलेन।
जहीति शल्यं ह्यवदत्तदाऽऽजौ ।
न लोकनाथस्य वचोऽन्यथा स्यात् ॥ ९.१६.२० ॥
Sollte das Wort des jüngeren Bruders Indras (Kṛṣṇa) heute durch die Macht des Schicksals vergeblich werden? Er hatte damals gesagt: „Erschlage Śalya im Kampf“; das Wort des Herrn der Welten wendet sich nicht anders.
9.16.21
तथा कृते राजनि भीमसेनो ।
मद्राधिपस्याथ ततो महात्मा।
छित्त्वा धनुर्वेगवता शरेण ।
द्वाभ्यामविध्यत्सुभृशं नरेन्द्रम् ॥ ९.१६.२१ ॥
Als der König dies tat, zerschnitt Bhīmasena mit einem schnellen Pfeil den Bogen des Herrn der Madras, und dann durchbohrte der großmütige den Herrscher der Menschen mit zwei Pfeilen sehr heftig.
9.16.22
तथापरेणास्य जहार यन्तुः ।
कायाच्छिरः संहननीयमध्यात्।
जघान चाश्वांश्चतुरः सुशीघ्रं ।
तथा भृशं कुपितो भीमसेनः ॥ ९.१६.२२ ॥
Ebenso schlug er mit einem anderen Pfeil dem Wagenlenker den Kopf aus der Mitte des kräftigen Leibes und erschlug sehr schnell die vier Pferde; so handelte Bhīmasena, heftig erzürnt.
9.16.23
तमग्रणीः सर्वधनुर्धराणा… ।
मेकं चरन्तं समरेऽतिवेगम्।
भीमः शतेन व्यकिरच्छराणां ।
माद्रीपुत्रः सहदेवस्तथैव ॥ ९.१६.२३ ॥
Ihn, den ersten aller Bogenschützen, der im Kampf allein mit großer Geschwindigkeit umherzog, überschüttete Bhīma mit hundert Pfeilen; ebenso tat der Sohn der Mādrī, Sahadeva.
9.16.24
तैः सायकैर्मोहितं वीक्ष्य शल्यं ।
भीमः शरैरस्य चकर्त वर्म।
स भीमसेनेन निकृत्तवर्मा ।
मद्राधिपश्चर्म सहस्रतारम् ॥ ९.१६.२४ ॥
Als er Śalya von jenen Pfeilen verwirrt sah, zerschnitt Bhīma mit seinen eigenen Pfeilen dessen Rüstung; und der Herr der Madras, dessen Rüstung von Bhīmasena zerschnitten war, nahm einen Schild mit tausend Sternen.
9.16.25
प्रगृह्य खङ्गं च रथान्महात्मा ।
प्रस्कन्द्य कुन्तीसुतमभ्यधावत्।
छित्त्वा रथेषां नकुलस्य सोऽथ ।
युधिष्ठिरं भीमबलोऽभ्यधावत् ॥ ९.१६.२५ ॥
Mit dem Schwert in der Hand sprang der Großmütige vom Wagen und stürzte sich auf den Sohn der Kuntī; dann, nachdem er die Deichsel von Nakulas Wagen zerschnitten hatte, stürmte der an Bhīmas Kraft Gleiche auf Yudhiṣṭhira los.
9.16.26
तं चापि राजानमथोत्पतन्तं ।
क्रुद्धं यथैवान्तकमापतन्तम्।
धृष्टद्युम्नो द्रौपदेयाः शिखण्डी ।
शिनेश्च नप्ता सहसा परीयुः ॥ ९.१६.२६ ॥
Der sich emporschwingende, zornige König, der wie der Tod selbst herandrang, wurde plötzlich von Dhṛṣṭadyumna, den Söhnen der Draupadī, Śikhaṇḍin und dem Enkel des Śini umzingelt.
9.16.27
अथास्य चर्माप्रतिमं न्यकृन्त… ।
द्भीमो महात्मा नवभिः पृषत्कैः।
खङ्गं च भल्लैर्निचकर्त मुष्टौ ।
नदन्प्रहृष्टस्तव सैन्यमध्ये ॥ ९.१६.२७ ॥
Dann zerschnitt der großherzige Bhīma seinen unvergleichlichen Schild … und mit neun Pfeilen und halbmondförmigen Pfeilen trennte er das Schwert am Griff ab, brüllend vor Freude inmitten eures Heeres.
9.16.28
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य हृष्टा… ।
स्ते पाण्डवानां प्रवरा रथौघाः।
नादं च चक्रुर्भृशमुत्स्मयन्तः ।
शङ्खांश्च दध्मुः शशिसन्निकाशान् ॥ ९.१६.२८ ॥
Als sie Bhīmas Tat sahen, erfreut … lachten die vorzüglichsten Wagenkrieger der Pāṇḍavas laut auf, brüllten und bliesen Muschelhörner, glänzend wie der Mond.
9.16.29
तेनाथ शब्देन विभीषणेन ।
तथाऽभितप्तं बलमप्रधृष्यम्।
स्वेदाभिभूतं रुधिरोक्षिताङ्गं ।
विसञ्ज्ञकल्पं च तदा विषण्णम् ॥ ९.१६.२९ ॥
Da wurde das Heer, von jenem schrecklichen Lärm ebenso gequält, von Schweiß überwältigt, die Glieder blutbeschmiert, beinahe besinnungslos, niedergeschlagen, obwohl es unbesiegbar war.
9.16.30
स मद्रराजः सहसा विकीर्णो ।
भीमाग्रगैः पाण्डवयोधमुख्यैः।
युधिष्ठिरस्याभिमुखं जवेन ।
सिंहो यथा मृगहेतोः प्रयातः ॥ ९.१६.३० ॥
Jener König der Madras, von Bhīmas vordersten Männern und den führenden Pāṇḍava-Kriegern plötzlich zersprengt, eilte schnell auf Yudhiṣṭhira zu, wie ein Löwe, der nach Beute aufbricht.
9.16.31
स धर्मराजो निहताश्वसूतः ।
क्रोधेन दीप्तो ज्वलनप्रकाशः।
दृष्ट्वा च मद्राधिपतिं स्म तूर्णं ।
समभ्यधावत्तमरिं बलेन ॥ ९.१६.३१ ॥
Yudhiṣṭhira, dessen Pferde und Wagenlenker erschlagen waren, loderte vor Zorn wie ein Feuer. Als er den Herrn der Madras sah, stürmte er schnell mit Kraft auf diesen Feind los.
9.16.32
गोविन्दवाक्यं त्वरितं विचिन्त्य ।
दध्रे मतिं शल्यविनाशनाय।
स धर्मराजो निहताश्वसूतो ।
रथे तिष्ठञ्शक्तिमथान्वकर्षत् ॥ ९.१६.३२ ॥
Nachdem er die Worte Govindas rasch bedacht hatte, richtete er seinen Sinn auf die Vernichtung Śalyas. Yudhiṣṭhira, dessen Pferde und Wagenlenker erschlagen waren, stand auf dem Wagen und zog den Speer zurück.
9.16.33
तच्च… शल्यस्य निशाम्य कर्म ।
तमात्मनो भागमथावशिष्टम्।
कृत्वा मनः शल्यवधे महात्मा ।
यथोक्तमिन्द्रावरजस्य चक्रे ॥ ९.१६.३३ ॥
Als er Śalyas Tat gesehen hatte und an seinen verbliebenen Anteil dachte, richtete der Hochherzige seinen Sinn auf die Tötung Śalyas und handelte, wie es der jüngere Bruder Indras gesagt hatte.
9.16.34
स धर्मराजो मणिहेमदण्डां ।
जग्राह शक्तिं कनकप्रकाशाम्।
नेत्रे च दीप्ते सहसा विवृत्य ।
मद्राधिपं क्रुद्धमना निरैक्षत् ॥ ९.१६.३४ ॥
Jener König des Dharma ergriff den Speer, dessen Schaft mit Juwelen und Gold geschmückt war und golden glänzte. Plötzlich riss er seine flammenden Augen weit auf und blickte mit zornigem Sinn auf den Herrn der Madras.
9.16.35
निरीक्षितो धर्मसुतेन राज्ञा ।
षूतात्मना निर्हृतकल्मषेण।
आसीन्न यद्भस्मसान्मद्रराज… ।
स्तदद्भुतं मे प्रतिभाति राजन् ॥ ९.१६.३५ ॥
Vom König, dem Sohn des Dharma, reinen Geistes und von Makel befreit, angeblickt, wurde der Herr der Madras… nicht zu Asche; das erscheint mir wunderbar, o König.
9.16.36
ततस्तु शक्तिं रचिरोग्रदण्डां ।
मणिप्रवेकोज्ज्वलितां प्रदीप्ताम्।
चिक्षेप वेगात्सुभृशं महात्मा ।
मद्राधिपाय प्रवरः कुरूणाम् ॥ ९.१६.३६ ॥
Da schleuderte der großherzige Erste der Kurus mit großer Wucht einen Speer, schön gefertigt mit grimmigem Schaft, leuchtend und mit Edelsteinen geschmückt, gegen den Herrn der Madras.
9.16.37
दीप्तामथैनां प्रहितां बलेन ।
सविस्फुलिङ्गां सहसापतन्तीम्।
प्रैक्षन्त सर्वे कुरवः समेता ।
दिवो युगान्ते महतीमिवोल्काम् ॥ ९.१६.३७ ॥
Alle versammelten Kurus sahen den brennenden Speer, mit Wucht geschleudert, Funken sprühend, plötzlich herabfallend, wie ein großer Meteor, der am Ende eines Weltzeitalters vom Himmel stürzt.
9.16.38
तां कालरात्रीमिव पाशहस्तां ।
यमस्य धात्रीमिव चोग्ररूपाम्।
स ब्रह्मदण्डप्रतिमाममोधां ।
ससर्ज यत्तो युधि धर्मराजः ॥ ९.१६.३८ ॥
Jenen Speer, gleich der Todesnacht mit dem Strick in der Hand, grimmig in der Gestalt wie Yamas Amme, unfehlbar wie der Strafstab des Brahmanen, schleuderte König Dharma (Yudhiṣṭhira), im Kampf wachsam.
9.16.39
गन्धस्रगग्र्यासनपानभोजनै… ।
रभ्यर्चितां पाण्डुसुतैः प्रयत्नात्।
सांवर्तकाग्निप्रतिमां ज्वलन्तीं ।
कृत्यामथर्वाङ्गिरसीमिवोग्राम् ॥ ९.१६.३९ ॥
Von den Söhnen Pāṇḍus sorgfältig geehrt mit Duftstoffen, Girlanden, vortrefflichen Sitzen, Trank und Speise, brennend wie das Feuer der allumfassenden Vernichtung, grimmig wie die Ritualwaffe der Atharvan und Āṅgirasa.
9.16.40
ईशानहेतोः प्रतिनिर्मितां तां ।
त्वष्ट्रा रिपूणामसुदेहभक्ष्याम्।
भूम्यन्तरिक्षद्युजलाश्रयाणि ।
प्रसह्य भूतानि निहन्तुमीशाम् ॥ ९.१६.४० ॥
Jene Waffe, von Tvaṣṭṛ um Īśānas willen neu geschmiedet, die das Leben und den Leib der Feinde verschlingt, fähig, die Wesen auf Erde, in Luft, Himmel und Wasser gewaltsam zu erschlagen.
9.16.41
घण्टापताकां मणिवज्रभूषां ।
वैदूर्यचित्रां तपनीयदण्डाम्।
त्वष्ट्रा प्रयत्नान्नियमेन क्लृप्तां ।
ब्रह्मद्विषामन्तकरीममाघाम् ॥ ९.१६.४१ ॥
Mit Glocken und Fahnen geschmückt, mit Edelsteinen und Diamanten verziert, mit Lapislazuli gemustert, mit goldenem Schaft, von Tvaṣṭṛ mit großer Mühe und nach Regel gefertigt, den Feinden der Brahmanen den Tod bringend, unfehlbar.
9.16.42
बलप्रयत्नादनिरोधवेगां ।
मन्त्रैश्च घोरैरपि पूरयित्वा।
ससर्ज मार्गेण च तां खगानां ।
वधाय मद्राधिपतेस्तदानीम् ॥ ९.१६.४२ ॥
Mit Kraft und Anstrengung geladen, von unaufhaltsamer Geschwindigkeit und mit schrecklichen Mantras erfüllt, schleuderte er sie damals auf dem Weg durch den Himmel, um den Herrn der Madras zu töten.
9.16.43
हतो ह्यसावित्यभिगर्जमानो ।
रुद्रोऽन्धकायान्तकरं यथेषुम्।
प्रसार्य बाहुं सुदृढं सुपाणिं ।
क्रोधेन नृत्यन्निव धर्मराजः ॥ ९.१६.४३ ॥
Brüllend: »Er ist tot!«, wie Rudra, der Vernichter des Andhaka, den Pfeil erhebt, streckte König Dharma seinen festen, schönen Arm aus, als tanze er vor Zorn...
9.16.44
स्फुरत्प्रभामण्डलिनोंशुजालै… ।
र्धर्मात्मनो मद्रविनाशकाले।
पुरत्रयप्रोत्सरणे पुरस्ता… ।
न्माहेश्वरं रूपमभूत्तदानीम् ॥ ९.१६.४४ ॥
Mit einem Strahlennetz eines funkelnden Lichtkreises... des Rechtschaffenen, zur Zeit der Vernichtung der Madras, vorn, wie beim Vernichten der drei Städte... da erschien die Gestalt Maheśvaras.
9.16.45
आवर्तनाकुञ्चितबाहुदण्डः ।
सन्ध्याविहारी तनुवृत्तमध्यः।
विशालवक्षा भगवान्हरो यथा ।
सुदुर्निरीक्ष्योऽभवदर्जुनाग्रजः ॥ ९.१६.४५ ॥
Mit den Armen wie gebogene Stäbe beim Wenden, wandelnd in der Dämmerung, mit schlanker, runder Taille, breitbrüstig wie der erhabene Hara, wurde der ältere Bruder Arjunas kaum noch anzusehen.
9.16.46
तां सर्वशक्त्या प्रहितां सुशक्तिं ।
युधिष्ठिरेणाप्रतिवार्यवीर्याम्।
प्रतिग्रहायाभिननन्द शल्यः ।
सम्यग्घुतामग्निरिवाज्यधाराम् ॥ ९.१६.४६ ॥
Śalya hieß jenen schönen Speer willkommen, um ihn zu empfangen, den Yudhiṣṭhira mit aller Kraft geschleudert hatte, dessen Macht nicht abzuwehren war, wie das Feuer den wohl dargebrachten Butterstrom willkommen heißt.
9.16.47
सा तस्य वर्माभिविदार्य शुभ्र… ।
मुरो विशालं च तथैव भित्त्वा।
विवेश गां तोयमिवाप्रसक्ता ।
यशो विशालं नृपतेर्हरन्ती ॥ ९.१६.४७ ॥
Jener Speer zerriss seine glänzende Rüstung, durchbohrte ebenso seine breite Brust und drang ungehindert wie Wasser in die Erde ein, den großen Ruhm des Königs hinwegtragend.
9.16.48
नासाक्षिकर्णास्यविनिः सृतेन ।
प्रस्यन्दता च व्रणसम्भवेन।
संसिक्तगात्रो रुधिरेण सोऽभू… ।
त्क्रौञ्चो यथा स्कन्दहतो महाद्रिः ॥ ९.१६.४८ ॥
Sein Körper von Blut durchtränkt, das aus der Wunde quoll und aus Nase, Augen, Ohren und Mund floss, wurde er dem Krauñca-Berg gleich, den Skanda getroffen hatte, dem großen Berg.
9.16.49
प्रसार्य बाहू च रथाद्गतो गां ।
सञ्छिन्नवर्मा कुरुनन्दनेन।
महेन्द्रवाहप्रतिमो महात्मा ।
वज्राहतं शृङ्गमिवाचलस्य ॥ ९.१६.४९ ॥
Die Arme ausstreckend, fiel er vom Wagen zur Erde, sein Panzer durch die Freude der Kurus zerschnitten; der Großherzige, wie Indras großer Elefant, wie ein vom Donnerkeil getroffener Bergesgipfel.
9.16.50
ततो निपतितः सोऽभूदिन्द्रध्वज इवोच्छ्रितः ।
बाहू प्रसार्याभिमुखो धर्मराजस्य मद्रराट्।
स तथा भिन्नसर्वाङ्गो रुधिरेण समुक्षितः ॥ ९.१६.५० ॥
Da erschien er, gefallen, emporgehoben wie Indras Banner; der König der Madra lag, die Arme ausgestreckt, dem König Yudhiṣṭhira zugewandt. So lag er da, alle Glieder zerbrochen, mit Blut besprengt.
9.16.51
प्रत्युद्गत इव प्रेम्णा भूम्या स नरपुङ्गवः ।
प्रियया कान्तया कान्तः पतमान इवोरसि ॥ ९.१६.५१ ॥
Als käme die Erde ihm vor Liebe entgegen, fiel jener Stier unter den Männern, wie ein Liebhaber auf seine Geliebte fällt, auf ihre Brust.
9.16.52
चिरं भुक्त्वा वसुमतीं प्रियां कान्तामिव प्रभुः ।
सर्वैरङ्गैः समाश्लिष्य प्रसुप्त इव चाभवत् ॥ ९.१६.५२ ॥
Wie ein Herrscher, der die Erde lange wie eine geliebte, reizende Gattin genossen und sie mit allen Gliedern umarmt hat und eingeschlafen ist, so wurde er.
9.16.53
धर्म्ये धर्मात्मना युद्वे निहतो धर्मसूनुना ।
सम्यक्स्फीत इवोत्सृष्टः प्रशान्तोऽग्निरिवाध्वरे ॥ ९.१६.५३ ॥
Im gerechten Kampf vom Sohn des Dharma erschlagen, wurde der Rechtschaffene wie ein Feuer, vollständig entfacht und entlassen, im Opfer verlöscht.
9.16.54
शक्त्या विभिन्नहृदयं विप्रविद्धायुधध्वजम् ।
संशान्तमपि मद्रेशं लक्ष्मीर्नैव विमुञ्चति ॥ ९.१६.५४ ॥
Obwohl sein Herz von einem Speer durchbohrt, seine Waffen und sein Banner verstreut und der Herr der Madras still ist, verlässt ihn Lakṣmī nicht.
9.16.55
ततो युधिष्ठिरश्चापमादायेन्द्रधनुष्प्रभम् ।
व्यधमद्द्विषतः सङ्ख्ये खगराडिव पन्नगान्।
देहान्सुनिशितैर्भल्लै रिपूणां नाशयन्क्षणात् ॥ ९.१६.५५ ॥
Da nahm Yudhiṣṭhira einen Bogen, leuchtend wie Indras Bogen, und schlug seine Feinde im Kampf nieder, wie der Vogelkönig Schlangen schlägt; mit sehr scharfen breitköpfigen Pfeilen vernichtete er in einem Augenblick die Körper der Feinde.
9.16.56
ततः पार्थस्य बाणौघैरावृताः सैनिकास्तव ।
निमीलिताक्षाः क्षिण्वन्ति भृशमन्योन्यकर्शिताः।
क्षरन्तो रुधिरं देहैर्विशस्त्रायुधजीविताः ॥ ९.१६.५६ ॥
Da fielen deine Krieger, von Pārthas Pfeilschwärmen umringt, mit geschlossenen Augen, einander schwer zusetzend, Blut aus ihren Körpern verlierend, Waffen und Leben verlierend, zu Boden.
9.16.57
ततः शल्ये निपतिते मद्रराजानुजो युवा ।
भ्रातुस्तुल्यो गुणैः सर्वै रथी पाण्डवमभ्ययात् ॥ ९.१६.५७ ॥
Als Śalya gefallen war, rückte der junge jüngere Bruder des Königs der Madras, seinem Bruder an allen Vorzügen gleich, als Wagenkämpfer gegen den Pāṇḍava vor.
9.16.58
विव्याध च नरश्रेष्ठो नाराचैर्बहुभिस्त्वरन् ।
हतस्यापचितिं भ्रातुश्चिकीषुर्युद्धदुर्मदः ॥ ९.१६.५८ ॥
Der Beste der Männer schlug eilig mit vielen eisernen Pfeilen zu, den Tod seines Bruders rächen wollend, vom Kampfesrausch berauscht.
9.16.59
तं विव्याधाशुगैः ष़ड्भिर्धर्मराजस्त्वरन्निव ।
कार्मुकं चास्य चिच्छेद क्षुराभ्यां ध्वजमेव च ॥ ९.१६.५९ ॥
König Dharma, als eile er, traf ihn mit sechs Pfeilen, und mit zwei rasierklingenförmigen Pfeilen zerschnitt er seinen Bogen und auch sein Banner.
9.16.60
ततोऽस्य दीप्यमानेन सुदृढेन शितेन च ।
प्रमुखे वर्तमानस्य भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.१६.६० ॥
Da wurde sein Haupt, während er vorne stand, von einem glänzenden, sehr festen und scharfen Bhalla abgeschlagen.
9.16.61
सकुण्डलं तद्ददृशे पतमानं शिरो रथात् ।
पुण्यक्षयमनुप्राप्य पतन्स्वर्गादिव च्युतः ॥ ९.१६.६१ ॥
Jener Kopf mit den Ohrringen wurde vom Wagen fallend gesehen, wie einer, der vom Himmel stürzt, wenn sein Verdienst erschöpft ist.
9.16.62
तस्यापकृत्तशीर्षं तु शरीरं पतितं रथात् ।
रुधिरेणावसिक्ताङ्गं दृष्ट्वा सैन्यमभज्यत ॥ ९.१६.६२ ॥
Als man seinen Leib sah, das Haupt abgeschlagen, vom Wagen gestürzt, die Glieder von Blut getränkt, zerbrach das Heer.
9.16.63
विचित्रकवचे तस्मिन्हते मद्रनृपानुजे ।
हाहाकारं प्रकुर्वाणाः कुरवोऽभिप्रदुद्रुवुः ॥ ९.१६.६३ ॥
Als jener mit dem buntfarbenen Panzer, der jüngere Bruder des Madra-Königs, erschlagen war, flohen die Kurus in alle Richtungen und erhoben Klagerufe.
9.16.64
शल्यानुजं हतं दृष्ट्वा तावकास्त्यक्तजीविताः ।
वित्रेसुः पाण्डवभयात्प्रविध्वस्तास्तदा भृशम् ॥ ९.१६.६४ ॥
Als sie Śalyas jüngeren Bruder erschlagen sahen, verloren eure Leute den Lebensmut, wurden von Furcht vor den Pāṇḍavas ergriffen und zerstreuten sich in Verwirrung.
9.16.65
तांस्तथा भज्यमानांस्तु कौरवान्भरतर्षभ ।
शिनेर्नप्ताऽकिरन्बाणैरभ्यवर्तत सात्यकिः ॥ ९.१६.६५ ॥
O Stier der Bharatas, als jene Kauravas so zerbrachen, rückte Sātyaki, der Enkel Śinis, gegen sie vor und ließ einen Pfeilregen niedergehen.
9.16.66
तमायान्तं महेष्वासं दुष्प्रसह्यं दुरासदम् ।
हार्दिक्यस्त्वरितो राजन्प्रत्यगृह्णादभीतवत् ॥ ९.१६.६६ ॥
O König, als er jenen großen Bogenschützen herannahen sah, schwer zu bezwingen und schwer zu erreichen, trat Hārdikya rasch ihm entgegen, als ob er keine Furcht kenne.
9.16.67
तौ समेतौ महात्मानौ वार्ष्णेयौ वरवाजिनौ ।
हार्दिक्यः सात्यकिश्चैव सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ ९.१६.६७ ॥
Jene beiden hochherzigen Vārṣṇeyas, Hārdikya und Sātyaki, mit prächtigen Pferden, trafen einander wie zwei kraftvolle, wilde Löwen.
9.16.68
इषुभिर्विमलाभासैश्छादयन्तौ परस्परम् ।
अर्चिर्भिरिव सूर्यस्य दिवाकरसमप्रभौ ॥ ९.१६.६८ ॥
Einander mit Pfeilen reinen Glanzes bedeckend, wie die Strahlen der Sonne, die beiden von gleichem Glanz wie die Sonne.
9.16.69
चापमार्गबलोद्वूतान्मार्गणान्वृष्णिसिंहयोः ।
आकाशगानपश्याम पतङ्गानिव शीघ्रगान् ॥ ९.१६.६९ ॥
Wir sahen die Pfeile der beiden Löwen der Vṛṣṇi, mit Kraft über den Weg des Bogens geschleudert, durch den Himmel fliegen wie schnelle Vögel.
9.16.70
सात्यकिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः ।
चापमेकेन चिच्छेद हार्दिक्यो नतपर्वणा ॥ ९.१६.७० ॥
Nachdem er Sātyaki mit zehn Pfeilen und seine Pferde mit dreien durchbohrt hatte, zerschnitt Hārdikya seinen Bogen mit einem einzigen Pfeil mit gebogener Spitze.
9.16.71
तन्निकृत्तं धनुःश्रेष्ठमपास्य शिनिपुङ्गवः ।
अन्यदादत्त वेगेन धनुर्जलदनिःस्वनम् ॥ ९.१६.७१ ॥
Den durchtrennten, vortrefflichen Bogen beiseitewerfend, ergriff der Stier der Śini rasch einen anderen Bogen, der wie eine Regenwolke donnerte.
9.16.72
तदादाय धनुःश्रेष्ठं वरिष्ठः सर्वधन्विनाम् ।
हार्दिक्यं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ९.१६.७२ ॥
Jenen vortrefflichen Bogen ergreifend, durchbohrte der beste aller Bogenschützen Hārdikya seinerseits mit zehn Pfeilen mitten in die Brust.
9.16.73
ततो युगं रथेषां च च्छित्त्वा भल्लैः सुसंयतैः ।
अश्वांस्तस्यावधीत्तूर्णमुभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ९.१६.७३ ॥
Dann, nachdem er Joch und Zügel des Streitwagens mit wohlgezielten breitköpfigen Pfeilen zerschnitten hatte, erschlug er rasch seine Pferde und auch beide hinteren Wagenlenker.
9.16.74
हार्दिक्यं विरथं दृष्ट्वा कृपः शारद्वतः प्रभो ।
अपोवाह ततः क्षिप्रं रथमारोप्य वीर्यवान् ॥ ९.१६.७४ ॥
Als Kṛpa, der Sohn Śāradvats, den wagenlosen Hārdikya sah, o Herr, hob er ihn rasch auf seinen Wagen und entführte ihn tapfer.
9.16.75
मद्रराजे हते राजन्विरथे कृतवर्मणि ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.१६.७५ ॥
Als der König von Madra erschlagen war, o König, und Kṛtavarman ohne Wagen dastand, wandte das ganze Heer Duryodhanas wieder den Rücken und floh.
9.16.76
स्व परे नान्वबुध्यन्त सैन्येन रजसा वृते ।
बलं तु हतभूयिष्ठं त्रस्तमासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.१६.७६ ॥
Von dem Staub des Heeres umhüllt, konnten sie weder Freund noch Feind erkennen; das größtenteils erschlagene, verängstigte Heer wandte den Rücken.
9.16.77
ततो मुहूर्तात्तेऽपश्यन्रजो भौमं समुत्थितम् ।
विविधैः शोणितस्रावैः प्रशान्तं पुरुषर्षभ ॥ ९.१६.७७ ॥
Dann sahen sie nach einem Augenblick, o Stier unter den Menschen, dass der vom Boden aufgewirbelte Staub durch die vielen Blutströme gelegt war.
9.16.78
ततो दुर्योधनो दृष्ट्वा भग्नं स्वबलमन्तिकात् ।
जवेनापततः पार्थानेकः सर्वानवारयत् ॥ ९.१६.७८ ॥
Da sah Duryodhana sein eigenes Heer in der Nähe zerbrochen und hielt, allein, alle Söhne Pṛthās zurück, die rasch heranstürmten.
9.16.79
पाण्डवान्सरथान्दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
आनर्त्तं च दुराधर्षं शितैर्बाणैरवारयत् ॥ ९.१६.७९ ॥
Als er die Pāṇḍavas mit ihren Wagen sah, dazu Dhṛṣṭadyumna, den Sohn Pṛṣatas, und den unbezwingbaren Ānarta, hielt er sie mit scharfen Pfeilen zurück.
9.16.80
तं परे नाभ्यवर्तन्त मर्त्या मृत्युमिवागतम् ।
अथान्यं रथमास्थाय हार्दिक्योऽपि न्यवर्तत ॥ ९.१६.८० ॥
Die Feinde vermochten ihm nicht entgegenzutreten, der wie der Tod selbst gekommen war. Dann wandte sich auch Hārdikya (Kṛtavarman), einen anderen Wagen besteigend, zurück.
9.16.81
ततो युधिष्ठिरो राजा त्वरमाणो महारथः ।
चतुर्भिर्निजघानाश्वान्पत्रिभिः कृतवर्मणः।
विव्याध गौतमं चापि ष़ड्भिर्भल्लैः सुतेजनैः ॥ ९.१६.८१ ॥
Da schlug König Yudhiṣṭhira, der große Wagenkämpfer, eilend die vier Pferde Kṛtavarmans mit je drei Pfeilen nieder und durchbohrte auch Gautama (Kṛpa) mit sechs scharfen Breitpfeilen.
9.16.82
अश्वत्थामाः ततो राज्ञा हताश्वं विरथीकृतम् ।
तमपोवाह हार्दिक्यं स्वरथेन युधिष्ठिरात् ॥ ९.१६.८२ ॥
Da führte Aśvatthāman, dessen Pferde vom König erschlagen und dessen Wagen zerstört worden war, ihn in seinem eigenen Wagen von Yudhiṣṭhira hinweg.
9.16.83
ततः शारद्वतः षड्भिः प्रत्यविध्यद्युधिष्ठिरम् ।
विव्याध चाश्वान्निशितैस्तस्याष्टाभिः शिलीमुखैः ॥ ९.१६.८३ ॥
Da erwiderte Śāradvata (Kṛpa) den Angriff gegen Yudhiṣṭhira mit sechs Pfeilen und durchbohrte seine Pferde mit acht scharfen Pfeilen.
9.16.84
एवमेतन्महाराज युद्धशेषमवर्तत ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्सहपुत्रस्य भारत ॥ ९.१६.८४ ॥
So, großer König, geschah der Rest der Schlacht, o König, o Nachkomme Bharatas, durch deinen bösen Rat zusammen mit deinem Sohn.
9.16.85
तस्मिन्महेष्वासधरे विशस्ते ।
सङ्ग्राममध्ये कुरुपुङ्गवेन।
पार्थाः समेताः परमप्रहृष्टाः ।
शङ्खान्प्रदध्मुर्हतमीक्ष्य शल्यम् ॥ ९.१६.८५ ॥
Als jener große Bogenschütze, der den Bogen trug, mitten im Kampf vom Stier der Kurus erschlagen worden war, versammelten sich die Söhne Pṛthās, hocherfreut, und als sie Śalya erschlagen sahen, bliesen sie ihre Muschelhörner.
9.16.86
युधिष्ठिरं च प्रशशंसुराजौ ।
पुरा सुरा वृत्रवधे यथेन्द्रम्।
चक्रुश्च नानाविधवाद्यशब्दा… ।
न्निनादयन्तो वसुधां समन्तात् ॥ ९.१६.८६ ॥
Auf dem Schlachtfeld priesen die Könige Yudhiṣṭhira, wie einst die Götter Indra nach der Erschlagung Vṛtras priesen. Sie ließen Klänge vielfältiger Instrumente … ertönen und ließen die Erde ringsum widerhallen.