Mahābhārata · Adhyāya 9.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.16.1
तं भीमसेनश्च शिनेश्च नप्ता ।
माद्याश्च पुत्रौ पुरुषप्रवीरौ।
समागतं भीमबलेन राज्ञा ।
पर्यापुरन्योन्यमथाह्वयन्त ॥ ९.१६.१ ॥
Bhīmasena, o neto de Śini, e os dois melhores heróis filhos de Mādrī, reunidos contra o rei de força terrível, cercaram-no e desafiaram-se uns aos outros.
9.16.2
ततस्तु शूराः समरे नरेन्द्र ।
नरेश्वरं प्राप्य युधां वरिष्ठम्।
आवार्य चैनं समरे नृवीरा ।
जघ्नुः शितैः पत्रिभिरुग्रवेगैः ॥ ९.१६.२ ॥
Então, ó senhor dos homens, aqueles heróis em batalha, alcançando o rei, o melhor dos guerreiros, bloquearam-no e atingiram-no com flechas afiadas de velocidade feroz.
9.16.3
संरक्षितो भीमसेनेन राजा ।
माद्रीसुताभ्यामथ माधवेन।
मद्राधिपं पत्रिभिरुग्रवेगैः ।
स्तनान्तरे धर्मसुतो निजघ्ने ॥ ९.१६.३ ॥
O rei, filho de Dharma, protegido por Bhīmasena, pelos dois filhos de Mādrī e depois por Mādhava, atingiu o senhor dos Madras no meio do peito com flechas de velocidade feroz.
9.16.4
ततो रणे तावकानां रथौघाः ।
समीक्ष्य मद्राधिपतिं शरार्तम्।
पर्यावव्रुः प्रवराः सर्वयोधा ।
दुर्योधनस्यानुमते पुरस्तात् ॥ ९.१६.४ ॥
Então, na batalha, as massas de carros de teus filhos, vendo o senhor dos Madras atormentado por flechas, com o consentimento de Duryodhana, voltaram-se desde a frente e cercaram-no, todos os guerreiros mais excelentes.
9.16.5
ततो द्रुतं मद्रजनाधिपो रणे ।
युधिष्ठिरं सप्तभिरभ्यविद्व्यत्।
तं चापि पार्थौ नवभिः पृषत्कै… ।
र्विव्याध राजंस्तुमुले महात्मा ॥ ९.१६.५ ॥
Então o senhor do povo dos Madra rapidamente perfurou Yudhiṣṭhira com sete flechas na batalha; e, ó rei, aquele de grande alma também feriu os dois Pārthas com nove flechas… no tumulto.
9.16.6
आकर्णपूर्णायतसम्प्रयुक्तैः ।
शरैस्तदा संयति तैलधौतैः।
अन्योन्यमाच्छादयतां महारथौ ।
मद्राधिपश्चापि युधिष्ठिरश्च ॥ ९.१६.६ ॥
Com flechas puxadas até a orelha, totalmente encaixadas e polidas com óleo, os dois grandes guerreiros de carro cobriam-se então mutuamente na batalha: o senhor dos Madras e Yudhiṣṭhira.
9.16.7
ततस्तु तूर्णं समरे महारथौ ।
परस्परस्यान्तरमीक्षमाणौ।
शरैर्भृशं विव्यधतुर्नृपोत्तमौ ।
महबलौ शत्रुभिरप्रधृष्यौ ॥ ९.१६.७ ॥
Então, rapidamente na batalha, os dois grandes guerreiros de carro, observando a brecha um do outro, feriram-se intensamente com flechas — os dois melhores dos reis.
9.16.8
तयोर्धनुर्ज्यातलनिःस्वनो महा… ।
न्महेन्द्रवज्राशनितुल्यनिः स्वनः।
परस्परं बाणगणैर्महात्मनोः ।
प्रवर्षतोर्मद्रपपाण्डुवीरयोः ॥ ९.१६.८ ॥
O estrondo das cordas de seus arcos, semelhante ao trovão e ao raio do grande Indra, daqueles dois magnânimos, o senhor dos Madras e o herói pāṇḍava, que faziam chover multidões de flechas um sobre o outro…
9.16.9
तौ चेरतुर्व्याघ्रशिशुप्रकाशौ ।
महावनेष्वामिषगृद्विनाविव।
विषाणिनौ नागवराविवोभौ ।
ततक्षतुः संयति जातदर्पौ ॥ ९.१६.९ ॥
Aqueles dois, brilhando como filhotes de tigre, vagavam como ávidos por carne em grandes florestas; como dois melhores elefantes de presas, ambos inchados de orgulho, golpeavam-se na batalha.
9.16.10
ततस्तु मद्राधिपतिर्महात्मा ।
युधिष्ठिरं भीमबलं प्रसह्य।
विव्याध वीरं हृदयेऽतिवेगं ।
शरेण सूर्याग्निसमप्रभेण ॥ ९.१६.१० ॥
Então o magnânimo senhor dos Madras, com força e grande velocidade, feriu no peito o herói Yudhiṣṭhira, de força terrível, com uma flecha brilhante como o sol e o fogo.
9.16.11
ततोऽतिविद्धोऽथ युधिष्ठिरोऽपि ।
सुसम्प्रयुक्तेन शरेण राजन्।
जघान मद्राधिपतिं महात्मा ।
मुदं च लेभे वृषभः कुरूणाम् ॥ ९.१६.११ ॥
Então, embora gravemente ferido, o magnânimo Yudhiṣṭhira atingiu o senhor dos Madras com uma flecha bem disparada, ó rei; e o touro dos Kurus obteve alegria.
9.16.12
ततो मुहूर्तादिव पार्थिवेन्द्रो ।
लब्ध्वा संज्ञां क्रोधसंरक्तनेत्रः।
शरेण पार्थं त्वरितो जघान ।
सहस्रनेत्रप्रतिमप्रभावः ॥ ९.१६.१२ ॥
Então, como que após um momento, o senhor dos reis recobrou a consciência, com os olhos avermelhados de ira, de poder semelhante ao de Aquele de mil olhos, e rapidamente feriu Pārtha com uma flecha.
9.16.13
त्वरंस्ततो धर्मसुतो महात्मा ।
शल्यस्य कोपान्नवभिः पृषत्कैः।
भित्त्वा ह्युरस्तपनीयं च वर्म ।
जघान षड्भिस्त्वपरैः पृषत्कैः ॥ ९.१६.१३ ॥
Então o magnânimo filho de Dharma, apressando-se, com ira perfurou o peito de Śalya com nove flechas, rompendo até sua armadura dourada, e o feriu com outras seis flechas.
9.16.14
ततस्तु मद्राधिपतिः प्रकृष्टं ।
धनुर्विकृष्य व्यसृजत्पृषत्कान्।
द्वाभ्यां शराभ्यां च तथैव राज्ञ… ।
श्चिच्छेद चापं कुरुपुङ्गवस्य ॥ ९.१६.१४ ॥
Então o senhor dos Madras, tensionando um arco poderoso, disparou flechas; e com duas flechas igualmente cortou o arco do rei, o touro dos Kurus.
9.16.15
नवं ततोऽन्यत्समरे प्रगृह्य ।
राजा धनुर्धोरतरं महात्मा।
शल्यं तु विव्याध शरैः समन्ता… ।
द्यथा महेन्द्रो नमुचिं शिताग्रैः ॥ ९.१६.१५ ॥
Então, tomando na batalha outro arco novo e muito forte, o rei magnânimo atingiu Śalya por todos os lados com flechas, como Mahendra feriu Namuci com dardos de ponta aguçada.
9.16.16
ततस्तु शल्यो नवभिः पृषत्कै… ।
र्भीमस्य राज्ञश्च युधिष्ठिरस्य।
निकृत्य रौक्मे पटुवर्मणी तयो… ।
र्विदास्यामास भुजौ महात्मा ॥ ९.१६.१६ ॥
Então o magnânimo Śalya, com nove flechas, … tendo cortado as armaduras douradas de Bhīma e do rei Yudhiṣṭhira, traspassou os braços de ambos …
9.16.17
ततोऽपरेण ज्वलनार्कतेजसा ।
क्षुरेण राज्ञो धनुरुन्ममाथ।
कृपश्च तस्यैव जघान सूतं ।
षड्भिः शरैः सोऽभिमुखः पपात ॥ ९.१६.१७ ॥
Então, com outra flecha afiada que brilhava como fogo e sol, quebrou o arco do rei; e Kṛpa abateu seu auriga com seis flechas, e ele caiu de frente.
9.16.18
मद्राधिपश्चापि युधिष्ठिरस्य ।
शरैश्चतुर्भिर्निजघान वाहान्।
वाहांश्च हत्वा व्यकरोन्महात्मा ।
योधक्षयं धर्मसुतस्य राज्ञः ॥ ९.१६.१८ ॥
E também o senhor dos Madras abateu os cavalos de Yudhiṣṭhira com quatro flechas; tendo matado os cavalos, o magnânimo causou a destruição dos guerreiros do rei, filho de Dharma.
9.16.19
यदद्भुतं कर्म न शक्यमन्यैः ।
सुदुःसहं तत्कृतवन्तमेकम्।
शल्यो नरेन्द्रः सविषण्णभावा… ।
द्विचिन्तयामास मृदङ्गकेतुः ॥ ९.१६.१९ ॥
Aquele feito maravilhoso, impossível para outros e muito difícil de suportar, que ele realizara sozinho — Śalya, senhor dos homens, com o ânimo abatido, … refletiu de duas maneiras; o de estandarte de tambor.
9.16.20
किमेतदिन्द्रावरजस्य वाक्यं ।
मोघं भवत्यद्य विधेर्बलेन।
जहीति शल्यं ह्यवदत्तदाऽऽजौ ।
न लोकनाथस्य वचोऽन्यथा स्यात् ॥ ९.१६.२० ॥
Estaria a palavra do irmão mais novo de Indra (Kṛṣṇa) hoje vã pelo poder do destino? Ele dissera então: «Mata Śalya na batalha»; a palavra do senhor dos mundos não se torna outra.
9.16.21
तथा कृते राजनि भीमसेनो ।
मद्राधिपस्याथ ततो महात्मा।
छित्त्वा धनुर्वेगवता शरेण ।
द्वाभ्यामविध्यत्सुभृशं नरेन्द्रम् ॥ ९.१६.२१ ॥
Quando o rei assim fez, Bhīmasena cortou o arco do senhor dos Madras com uma flecha veloz, e então o magnânimo feriu muito gravemente o senhor dos homens com duas flechas.
9.16.22
तथापरेणास्य जहार यन्तुः ।
कायाच्छिरः संहननीयमध्यात्।
जघान चाश्वांश्चतुरः सुशीघ्रं ।
तथा भृशं कुपितो भीमसेनः ॥ ९.१६.२२ ॥
Igualmente, com outra flecha, cortou a cabeça do cocheiro do meio de seu corpo robusto, e abateu muito rapidamente os quatro cavalos; assim agiu Bhīmasena, muito irado.
9.16.23
तमग्रणीः सर्वधनुर्धराणा… ।
मेकं चरन्तं समरेऽतिवेगम्।
भीमः शतेन व्यकिरच्छराणां ।
माद्रीपुत्रः सहदेवस्तथैव ॥ ९.१६.२३ ॥
A ele, o primeiro de todos os arqueiros, que se movia sozinho na batalha com grande velocidade, Bhīma cobriu com cem flechas; igualmente o filho de Mādrī, Sahadeva.
9.16.24
तैः सायकैर्मोहितं वीक्ष्य शल्यं ।
भीमः शरैरस्य चकर्त वर्म।
स भीमसेनेन निकृत्तवर्मा ।
मद्राधिपश्चर्म सहस्रतारम् ॥ ९.१६.२४ ॥
Vendo Śalya perturbado por aquelas flechas, Bhīma cortou-lhe a armadura com suas próprias flechas; e o senhor dos Madras, com a armadura cortada por Bhīmasena, pegou um escudo de mil estrelas.
9.16.25
प्रगृह्य खङ्गं च रथान्महात्मा ।
प्रस्कन्द्य कुन्तीसुतमभ्यधावत्।
छित्त्वा रथेषां नकुलस्य सोऽथ ।
युधिष्ठिरं भीमबलोऽभ्यधावत् ॥ ९.१६.२५ ॥
Empunhando a espada, o magnânimo saltou do carro e lançou-se contra o filho de Kuntī; depois, tendo cortado o timão do carro de Nakula, aquele de força de Bhīma lançou-se contra Yudhiṣṭhira.
9.16.26
तं चापि राजानमथोत्पतन्तं ।
क्रुद्धं यथैवान्तकमापतन्तम्।
धृष्टद्युम्नो द्रौपदेयाः शिखण्डी ।
शिनेश्च नप्ता सहसा परीयुः ॥ ९.१६.२६ ॥
O rei, saltando e enfurecido, avançando como a própria Morte, foi de repente cercado por Dhṛṣṭadyumna, pelos filhos de Draupadī, Śikhaṇḍin e o neto de Śini.
9.16.27
अथास्य चर्माप्रतिमं न्यकृन्त… ।
द्भीमो महात्मा नवभिः पृषत्कैः।
खङ्गं च भल्लैर्निचकर्त मुष्टौ ।
नदन्प्रहृष्टस्तव सैन्यमध्ये ॥ ९.१६.२७ ॥
Então o magnânimo Bhīma cortou seu escudo incomparável … e, com nove flechas e dardos de ponta crescente, cortou a espada junto ao punho, rugindo de alegria no meio do vosso exército.
9.16.28
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य हृष्टा… ।
स्ते पाण्डवानां प्रवरा रथौघाः।
नादं च चक्रुर्भृशमुत्स्मयन्तः ।
शङ्खांश्च दध्मुः शशिसन्निकाशान् ॥ ९.१६.२८ ॥
Ao ver o feito de Bhīma, os melhores grupos de carros dos Pāṇḍavas, alegres … rindo bastante, rugiram e sopraram conchas que brilhavam como a lua.
9.16.29
तेनाथ शब्देन विभीषणेन ।
तथाऽभितप्तं बलमप्रधृष्यम्।
स्वेदाभिभूतं रुधिरोक्षिताङ्गं ।
विसञ्ज्ञकल्पं च तदा विषण्णम् ॥ ९.१६.२९ ॥
Então o exército, atormentado por aquele estrondo terrível, dominado pelo suor, com os membros manchados de sangue, quase sem sentidos, ficou abatido, embora fosse invencível.
9.16.30
स मद्रराजः सहसा विकीर्णो ।
भीमाग्रगैः पाण्डवयोधमुख्यैः।
युधिष्ठिरस्याभिमुखं जवेन ।
सिंहो यथा मृगहेतोः प्रयातः ॥ ९.१६.३० ॥
Aquele rei de Madra, subitamente disperso pelos principais homens de Bhīma e pelos chefes guerreiros pāṇḍavas, avançou rapidamente contra Yudhiṣṭhira, como um leão que sai em busca de presa.
9.16.31
स धर्मराजो निहताश्वसूतः ।
क्रोधेन दीप्तो ज्वलनप्रकाशः।
दृष्ट्वा च मद्राधिपतिं स्म तूर्णं ।
समभ्यधावत्तमरिं बलेन ॥ ९.१६.३१ ॥
Yudhiṣṭhira, cujos cavalos e auriga haviam sido mortos, ardeu de cólera como um fogo. Ao ver o senhor dos Madras, lançou-se rapidamente com força contra aquele inimigo.
9.16.32
गोविन्दवाक्यं त्वरितं विचिन्त्य ।
दध्रे मतिं शल्यविनाशनाय।
स धर्मराजो निहताश्वसूतो ।
रथे तिष्ठञ्शक्तिमथान्वकर्षत् ॥ ९.१६.३२ ॥
Após considerar rapidamente as palavras de Govinda, fixou a mente na destruição de Śalya. Yudhiṣṭhira, cujos cavalos e auriga haviam sido mortos, de pé no carro, recolheu a lança.
9.16.33
तच्च… शल्यस्य निशाम्य कर्म ।
तमात्मनो भागमथावशिष्टम्।
कृत्वा मनः शल्यवधे महात्मा ।
यथोक्तमिन्द्रावरजस्य चक्रे ॥ ९.१६.३३ ॥
Ao ver o ato de Śalya, e lembrando sua própria parte restante, o magnânimo fixou a mente em matar Śalya e agiu como dissera o irmão mais novo de Indra.
9.16.34
स धर्मराजो मणिहेमदण्डां ।
जग्राह शक्तिं कनकप्रकाशाम्।
नेत्रे च दीप्ते सहसा विवृत्य ।
मद्राधिपं क्रुद्धमना निरैक्षत् ॥ ९.१६.३४ ॥
Aquele rei do dharma empunhou a lança, cuja haste estava adornada com joias e ouro, brilhando como ouro. Abrindo subitamente os olhos flamejantes, com a mente irada olhou para o senhor dos Madras.
9.16.35
निरीक्षितो धर्मसुतेन राज्ञा ।
षूतात्मना निर्हृतकल्मषेण।
आसीन्न यद्भस्मसान्मद्रराज… ।
स्तदद्भुतं मे प्रतिभाति राजन् ॥ ९.१६.३५ ॥
Olhado pelo rei, filho de Dharma, de alma pura e livre de mácula, o senhor dos Madras… não foi reduzido a cinzas; isso me parece maravilhoso, ó rei.
9.16.36
ततस्तु शक्तिं रचिरोग्रदण्डां ।
मणिप्रवेकोज्ज्वलितां प्रदीप्ताम्।
चिक्षेप वेगात्सुभृशं महात्मा ।
मद्राधिपाय प्रवरः कुरूणाम् ॥ ९.१६.३६ ॥
Então o magnânimo, o primeiro dos Kurus, arremessou com grande força uma lança, belamente feita com haste feroz, resplandecente e adornada com gemas, contra o senhor dos Madras.
9.16.37
दीप्तामथैनां प्रहितां बलेन ।
सविस्फुलिङ्गां सहसापतन्तीम्।
प्रैक्षन्त सर्वे कुरवः समेता ।
दिवो युगान्ते महतीमिवोल्काम् ॥ ९.१६.३७ ॥
Todos os Kurus reunidos viram aquela lança ardente, arremessada com força, espalhando faíscas e caindo de repente, como um grande meteoro caindo do céu no fim de uma era.
9.16.38
तां कालरात्रीमिव पाशहस्तां ।
यमस्य धात्रीमिव चोग्ररूपाम्।
स ब्रह्मदण्डप्रतिमाममोधां ।
ससर्ज यत्तो युधि धर्मराजः ॥ ९.१६.३८ ॥
Aquela lança, como a noite da morte com o laço na mão, feroz em forma como a ama de Yama, infalível como o bastão de castigo do brâmane, foi lançada pelo rei Dharma (Yudhiṣṭhira), atento na batalha.
9.16.39
गन्धस्रगग्र्यासनपानभोजनै… ।
रभ्यर्चितां पाण्डुसुतैः प्रयत्नात्।
सांवर्तकाग्निप्रतिमां ज्वलन्तीं ।
कृत्यामथर्वाङ्गिरसीमिवोग्राम् ॥ ९.१६.३९ ॥
Honrada com cuidado pelos filhos de Pāṇḍu com perfumes, guirlandas, excelentes assentos, bebida e comida, ardente como o fogo da destruição universal, feroz como a arma ritual dos Atharvan e Āṅgirasa.
9.16.40
ईशानहेतोः प्रतिनिर्मितां तां ।
त्वष्ट्रा रिपूणामसुदेहभक्ष्याम्।
भूम्यन्तरिक्षद्युजलाश्रयाणि ।
प्रसह्य भूतानि निहन्तुमीशाम् ॥ ९.१६.४० ॥
Aquela arma, recém-forjada por Tvaṣṭṛ para Īśāna, que devora a vida e o corpo dos inimigos, capaz de matar à força os seres que habitam a terra, o ar, o céu e a água.
9.16.41
घण्टापताकां मणिवज्रभूषां ।
वैदूर्यचित्रां तपनीयदण्डाम्।
त्वष्ट्रा प्रयत्नान्नियमेन क्लृप्तां ।
ब्रह्मद्विषामन्तकरीममाघाम् ॥ ९.१६.४१ ॥
Adornada com sinos e bandeiras, enfeitada com gemas e diamantes, variegada de lápis-lazúli, de haste dourada, forjada por Tvaṣṭṛ com grande esforço e segundo a regra, mortal para os inimigos dos brāhmaṇas, infalível.
9.16.42
बलप्रयत्नादनिरोधवेगां ।
मन्त्रैश्च घोरैरपि पूरयित्वा।
ससर्ज मार्गेण च तां खगानां ।
वधाय मद्राधिपतेस्तदानीम् ॥ ९.१६.४२ ॥
Carregada de força e esforço, de velocidade irrefreável, e cheia de mantras terríveis, lançou-a então pelo caminho do céu para matar o senhor dos madras.
9.16.43
हतो ह्यसावित्यभिगर्जमानो ।
रुद्रोऽन्धकायान्तकरं यथेषुम्।
प्रसार्य बाहुं सुदृढं सुपाणिं ।
क्रोधेन नृत्यन्निव धर्मराजः ॥ ९.१६.४३ ॥
Rugindo "Ele está morto!", como Rudra, destruidor de Andhaka, ergue sua flecha, o rei Dharma, estendendo seu braço firme e belo, como se dançasse de cólera...
9.16.44
स्फुरत्प्रभामण्डलिनोंशुजालै… ।
र्धर्मात्मनो मद्रविनाशकाले।
पुरत्रयप्रोत्सरणे पुरस्ता… ।
न्माहेश्वरं रूपमभूत्तदानीम् ॥ ९.१६.४४ ॥
Com uma rede de raios de um círculo de radiância cintilante... do de alma justa, no momento da destruição dos madras, diante, como no ato de destruir as três cidades... então surgiu a forma de Maheśvara.
9.16.45
आवर्तनाकुञ्चितबाहुदण्डः ।
सन्ध्याविहारी तनुवृत्तमध्यः।
विशालवक्षा भगवान्हरो यथा ।
सुदुर्निरीक्ष्योऽभवदर्जुनाग्रजः ॥ ९.१६.४५ ॥
Com braços como varas curvadas ao girar, andando ao crepúsculo, de cintura fina e arredondada, peito largo como o bendito Hara, o irmão mais velho de Arjuna tornou-se muito difícil de contemplar.
9.16.46
तां सर्वशक्त्या प्रहितां सुशक्तिं ।
युधिष्ठिरेणाप्रतिवार्यवीर्याम्।
प्रतिग्रहायाभिननन्द शल्यः ।
सम्यग्घुतामग्निरिवाज्यधाराम् ॥ ९.१६.४६ ॥
Śalya acolheu para recebê-la aquela bela lança, arremessada por Yudhiṣṭhira com toda a sua força, cujo poder não podia ser resistido, como o fogo acolhe um fio de manteiga clarificada bem oferecida.
9.16.47
सा तस्य वर्माभिविदार्य शुभ्र… ।
मुरो विशालं च तथैव भित्त्वा।
विवेश गां तोयमिवाप्रसक्ता ।
यशो विशालं नृपतेर्हरन्ती ॥ ९.१६.४७ ॥
Aquela lança, rasgando sua armadura reluzente e perfurando também seu peito largo, penetrou a terra sem obstáculo como a água, levando consigo a vasta glória do rei.
9.16.48
नासाक्षिकर्णास्यविनिः सृतेन ।
प्रस्यन्दता च व्रणसम्भवेन।
संसिक्तगात्रो रुधिरेण सोऽभू… ।
त्क्रौञ्चो यथा स्कन्दहतो महाद्रिः ॥ ९.१६.४८ ॥
Seu corpo encharcado de sangue que brotava da ferida e fluía do nariz, dos olhos, dos ouvidos e da boca, tornou-se como a montanha Krauñca atingida por Skanda, a grande montanha.
9.16.49
प्रसार्य बाहू च रथाद्गतो गां ।
सञ्छिन्नवर्मा कुरुनन्दनेन।
महेन्द्रवाहप्रतिमो महात्मा ।
वज्राहतं शृङ्गमिवाचलस्य ॥ ९.१६.४९ ॥
Estendendo os braços, caiu do carro à terra, com a armadura cortada pela alegria dos Kuru; o magnânimo, como o grande elefante de Indra, como o cume de uma montanha atingido por um raio.
9.16.50
ततो निपतितः सोऽभूदिन्द्रध्वज इवोच्छ्रितः ।
बाहू प्रसार्याभिमुखो धर्मराजस्य मद्रराट्।
स तथा भिन्नसर्वाङ्गो रुधिरेण समुक्षितः ॥ ९.१६.५० ॥
Então, caído, pareceu erguido como o estandarte de Indra; o rei dos Madra, de braços estendidos, voltado para o rei Yudhiṣṭhira. Assim jazia, todos os membros quebrados, aspergido de sangue.
9.16.51
प्रत्युद्गत इव प्रेम्णा भूम्या स नरपुङ्गवः ।
प्रियया कान्तया कान्तः पतमान इवोरसि ॥ ९.१६.५१ ॥
Como se a terra, por amor, viesse ao seu encontro, aquele touro entre os homens caiu, como um amante que tomba sobre sua amada, sobre o peito dela.
9.16.52
चिरं भुक्त्वा वसुमतीं प्रियां कान्तामिव प्रभुः ।
सर्वैरङ्गैः समाश्लिष्य प्रसुप्त इव चाभवत् ॥ ९.१६.५२ ॥
Como um senhor que, após longo tempo desfrutando da terra como uma amada e encantadora esposa, a abraçou com todos os membros e adormeceu, assim ele ficou.
9.16.53
धर्म्ये धर्मात्मना युद्वे निहतो धर्मसूनुना ।
सम्यक्स्फीत इवोत्सृष्टः प्रशान्तोऽग्निरिवाध्वरे ॥ ९.१६.५३ ॥
Morto em combate justo pelo filho de Dharma, o de alma justa tornou-se como um fogo plenamente aceso e apagado no sacrifício.
9.16.54
शक्त्या विभिन्नहृदयं विप्रविद्धायुधध्वजम् ।
संशान्तमपि मद्रेशं लक्ष्मीर्नैव विमुञ्चति ॥ ९.१६.५४ ॥
Embora seu coração tenha sido traspassado por uma lança, suas armas e bandeira dispersas, e o senhor dos Madras esteja imóvel, Lakṣmī não o abandona.
9.16.55
ततो युधिष्ठिरश्चापमादायेन्द्रधनुष्प्रभम् ।
व्यधमद्द्विषतः सङ्ख्ये खगराडिव पन्नगान्।
देहान्सुनिशितैर्भल्लै रिपूणां नाशयन्क्षणात् ॥ ९.१६.५५ ॥
Então Yudhiṣṭhira, tomando um arco brilhante como o de Indra, derrubou seus inimigos na batalha como o rei das aves derruba as serpentes; com flechas agudíssimas de ponta larga, destruiu num instante os corpos dos inimigos.
9.16.56
ततः पार्थस्य बाणौघैरावृताः सैनिकास्तव ।
निमीलिताक्षाः क्षिण्वन्ति भृशमन्योन्यकर्शिताः।
क्षरन्तो रुधिरं देहैर्विशस्त्रायुधजीविताः ॥ ९.१६.५६ ॥
Então vossos soldados, cercados pelas torrentes de flechas de Pārtha, de olhos fechados, gravemente exaustos uns pelos outros, sangrando de seus corpos, perdendo armas e vida, começaram a cair.
9.16.57
ततः शल्ये निपतिते मद्रराजानुजो युवा ।
भ्रातुस्तुल्यो गुणैः सर्वै रथी पाण्डवमभ्ययात् ॥ ९.१६.५७ ॥
Então, caído Śalya, o jovem irmão mais novo do rei dos Madras, igual ao irmão em todas as qualidades, guerreiro em seu carro, avançou contra o Pāṇḍava.
9.16.58
विव्याध च नरश्रेष्ठो नाराचैर्बहुभिस्त्वरन् ।
हतस्यापचितिं भ्रातुश्चिकीषुर्युद्धदुर्मदः ॥ ९.१६.५८ ॥
O melhor dos homens, apressando-se, feriu com muitas flechas de ferro, desejando vingar a morte do irmão, embriagado com o orgulho da batalha.
9.16.59
तं विव्याधाशुगैः ष़ड्भिर्धर्मराजस्त्वरन्निव ।
कार्मुकं चास्य चिच्छेद क्षुराभ्यां ध्वजमेव च ॥ ९.१६.५९ ॥
O rei Dharma, como que apressando-se, feriu-o com seis flechas, e com duas flechas de ponta de navalha cortou seu arco e também seu estandarte.
9.16.60
ततोऽस्य दीप्यमानेन सुदृढेन शितेन च ।
प्रमुखे वर्तमानस्य भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.१६.६० ॥
Então sua cabeça, enquanto estava de pé à frente, foi cortada por um bhalla brilhante, muito firme e afiado.
9.16.61
सकुण्डलं तद्ददृशे पतमानं शिरो रथात् ।
पुण्यक्षयमनुप्राप्य पतन्स्वर्गादिव च्युतः ॥ ९.१६.६१ ॥
Aquela cabeça, com seus brincos, foi vista caindo do carro, como alguém que cai do céu quando seu mérito se esgota.
9.16.62
तस्यापकृत्तशीर्षं तु शरीरं पतितं रथात् ।
रुधिरेणावसिक्ताङ्गं दृष्ट्वा सैन्यमभज्यत ॥ ९.१६.६२ ॥
Ao ver seu corpo, com a cabeça decepada, caído do carro e com os membros encharcados de sangue, o exército se desfez.
9.16.63
विचित्रकवचे तस्मिन्हते मद्रनृपानुजे ।
हाहाकारं प्रकुर्वाणाः कुरवोऽभिप्रदुद्रुवुः ॥ ९.१६.६३ ॥
Quando aquele de armadura variegada, irmão mais novo do rei dos Madras, foi morto, os kurus fugiram em todas as direções, soltando gritos de lamento.
9.16.64
शल्यानुजं हतं दृष्ट्वा तावकास्त्यक्तजीविताः ।
वित्रेसुः पाण्डवभयात्प्रविध्वस्तास्तदा भृशम् ॥ ९.१६.६४ ॥
Ao ver morto o irmão mais novo de Śalya, os seus homens, tendo abandonado a vida, ficaram aterrorizados e se dispersaram com medo dos Pāṇḍavas.
9.16.65
तांस्तथा भज्यमानांस्तु कौरवान्भरतर्षभ ।
शिनेर्नप्ताऽकिरन्बाणैरभ्यवर्तत सात्यकिः ॥ ९.१६.६५ ॥
Ó touro dos Bharatas, enquanto aqueles kauravas se desfaziam, Sātyaki, neto de Śini, avançou sobre eles, derramando uma chuva de flechas.
9.16.66
तमायान्तं महेष्वासं दुष्प्रसह्यं दुरासदम् ।
हार्दिक्यस्त्वरितो राजन्प्रत्यगृह्णादभीतवत् ॥ ९.१६.६६ ॥
Ó rei, ao ver aproximar-se aquele grande arqueiro, difícil de resistir e difícil de alcançar, Hārdikya rapidamente o enfrentou, como se não temesse nada.
9.16.67
तौ समेतौ महात्मानौ वार्ष्णेयौ वरवाजिनौ ।
हार्दिक्यः सात्यकिश्चैव सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ ९.१६.६७ ॥
Aqueles dois magnânimos vārṣṇeyas, Hārdikya e Sātyaki, com excelentes cavalos, encontraram-se frente a frente como dois leões poderosos e ferozes.
9.16.68
इषुभिर्विमलाभासैश्छादयन्तौ परस्परम् ।
अर्चिर्भिरिव सूर्यस्य दिवाकरसमप्रभौ ॥ ९.१६.६८ ॥
Cobrindo-se mutuamente com flechas de brilho puro, como os raios do sol, os dois de esplendor igual ao do sol.
9.16.69
चापमार्गबलोद्वूतान्मार्गणान्वृष्णिसिंहयोः ।
आकाशगानपश्याम पतङ्गानिव शीघ्रगान् ॥ ९.१६.६९ ॥
Vimos as flechas dos dois leões dos Vṛṣṇis, arremessadas com força pelo caminho do arco, cruzando o céu como aves velozes.
9.16.70
सात्यकिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः ।
चापमेकेन चिच्छेद हार्दिक्यो नतपर्वणा ॥ ९.१६.७० ॥
Tendo ferido Sātyaki com dez flechas e seus cavalos com três, Hārdikya cortou seu arco com uma única flecha de ponta curvada.
9.16.71
तन्निकृत्तं धनुःश्रेष्ठमपास्य शिनिपुङ्गवः ।
अन्यदादत्त वेगेन धनुर्जलदनिःस्वनम् ॥ ९.१६.७१ ॥
Lançando fora aquele excelente arco partido, o touro dos Śinis tomou rapidamente outro arco, que trovejava como uma nuvem de chuva.
9.16.72
तदादाय धनुःश्रेष्ठं वरिष्ठः सर्वधन्विनाम् ।
हार्दिक्यं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ९.१६.७२ ॥
Tomando aquele excelente arco, o melhor de todos os arqueiros feriu Hārdikya em retribuição com dez flechas no meio do peito.
9.16.73
ततो युगं रथेषां च च्छित्त्वा भल्लैः सुसंयतैः ।
अश्वांस्तस्यावधीत्तूर्णमुभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ९.१६.७३ ॥
Então, tendo cortado o jugo e as rédeas do carro com flechas de cabeça larga bem dirigidas, matou rapidamente seus cavalos, e também os dois cocheiros traseiros.
9.16.74
हार्दिक्यं विरथं दृष्ट्वा कृपः शारद्वतः प्रभो ।
अपोवाह ततः क्षिप्रं रथमारोप्य वीर्यवान् ॥ ९.१६.७४ ॥
Vendo Hārdikya sem carro, ó senhor, Kṛpa, filho de Śāradvat, o valente, logo o colocou em seu carro e o levou para longe.
9.16.75
मद्रराजे हते राजन्विरथे कृतवर्मणि ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.१६.७५ ॥
Quando o rei de Madra foi morto, ó rei, e Kṛtavarman ficou sem carro, todo o exército de Duryodhana voltou a virar as costas.
9.16.76
स्व परे नान्वबुध्यन्त सैन्येन रजसा वृते ।
बलं तु हतभूयिष्ठं त्रस्तमासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.१६.७६ ॥
Cobertos pela poeira do exército, não distinguiam amigos de inimigos; o exército, em grande parte abatido e aterrorizado, virou as costas.
9.16.77
ततो मुहूर्तात्तेऽपश्यन्रजो भौमं समुत्थितम् ।
विविधैः शोणितस्रावैः प्रशान्तं पुरुषर्षभ ॥ ९.१६.७७ ॥
Então, depois de um momento, ó touro entre os homens, viram que a poeira terrestre levantada se assentara pelos diversos fluxos de sangue.
9.16.78
ततो दुर्योधनो दृष्ट्वा भग्नं स्वबलमन्तिकात् ।
जवेनापततः पार्थानेकः सर्वानवारयत् ॥ ९.१६.७८ ॥
Então Duryodhana, vendo seu exército destroçado por perto, sozinho conteve todos os filhos de Pṛthā que avançavam rapidamente.
9.16.79
पाण्डवान्सरथान्दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
आनर्त्तं च दुराधर्षं शितैर्बाणैरवारयत् ॥ ९.१६.७९ ॥
Vendo os Pāṇḍavas com seus carros, Dhṛṣṭadyumna, filho de Pṛṣata, e o invencível Ānarta, ele os conteve com flechas afiadas.
9.16.80
तं परे नाभ्यवर्तन्त मर्त्या मृत्युमिवागतम् ।
अथान्यं रथमास्थाय हार्दिक्योऽपि न्यवर्तत ॥ ९.१६.८० ॥
Os inimigos não puderam enfrentá-lo, que viera como a própria morte. Então Hārdikya (Kṛtavarman), subindo em outro carro, também retornou.
9.16.81
ततो युधिष्ठिरो राजा त्वरमाणो महारथः ।
चतुर्भिर्निजघानाश्वान्पत्रिभिः कृतवर्मणः।
विव्याध गौतमं चापि ष़ड्भिर्भल्लैः सुतेजनैः ॥ ९.१६.८१ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira, grande guerreiro de carro, apressando-se, abateu os quatro cavalos de Kṛtavarman com três flechas cada um, e também feriu Gautama (Kṛpa) com seis flechas afiadas de ponta larga.
9.16.82
अश्वत्थामाः ततो राज्ञा हताश्वं विरथीकृतम् ।
तमपोवाह हार्दिक्यं स्वरथेन युधिष्ठिरात् ॥ ९.१६.८२ ॥
Então Aśvatthāman, tendo os cavalos mortos pelo rei e sendo ele próprio privado do carro, levou-o em seu próprio carro, para longe de Yudhiṣṭhira.
9.16.83
ततः शारद्वतः षड्भिः प्रत्यविध्यद्युधिष्ठिरम् ।
विव्याध चाश्वान्निशितैस्तस्याष्टाभिः शिलीमुखैः ॥ ९.१६.८३ ॥
Então Śāradvata (Kṛpa) revidou contra Yudhiṣṭhira com seis flechas e perfurou seus cavalos com oito flechas afiadas.
9.16.84
एवमेतन्महाराज युद्धशेषमवर्तत ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्सहपुत्रस्य भारत ॥ ९.१६.८४ ॥
Assim, grande rei, ocorreu o restante da batalha, ó rei, ó descendente de Bharata, pelo teu mau conselho junto com teu filho.
9.16.85
तस्मिन्महेष्वासधरे विशस्ते ।
सङ्ग्राममध्ये कुरुपुङ्गवेन।
पार्थाः समेताः परमप्रहृष्टाः ।
शङ्खान्प्रदध्मुर्हतमीक्ष्य शल्यम् ॥ ९.१६.८५ ॥
Quando aquele grande arqueiro que portava o arco foi abatido no meio da batalha pelo touro dos Kurus, os filhos de Pṛthā, reunidos e muito exultantes, ao ver Śalya morto, sopraram suas conchas.
9.16.86
युधिष्ठिरं च प्रशशंसुराजौ ।
पुरा सुरा वृत्रवधे यथेन्द्रम्।
चक्रुश्च नानाविधवाद्यशब्दा… ।
न्निनादयन्तो वसुधां समन्तात् ॥ ९.१६.८६ ॥
No campo de batalha, os reis louvaram Yudhiṣṭhira, como outrora os deuses louvaram Indra após a morte de Vṛtra. Fizeram soar instrumentos de muitos tipos … e fizeram a terra ressoar por todos os lados.