மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.16.1
तं भीमसेनश्च शिनेश्च नप्ता ।
माद्याश्च पुत्रौ पुरुषप्रवीरौ।
समागतं भीमबलेन राज्ञा ।
पर्यापुरन्योन्यमथाह्वयन्त ॥ ९.१६.१ ॥
பீமசேனனும், சினியின் பேரனும், மாத்ரியின் இரு சிறந்த வீரப் புதல்வர்களும், பெரும் பலமுடைய அந்த அரசனை எதிர்கொண்டு சூழ்ந்து, ஒருவரையொருவர் அறைகூவி அழைத்தனர்.
9.16.2
ततस्तु शूराः समरे नरेन्द्र ।
नरेश्वरं प्राप्य युधां वरिष्ठम्।
आवार्य चैनं समरे नृवीरा ।
जघ्नुः शितैः पत्रिभिरुग्रवेगैः ॥ ९.१६.२ ॥
அப்போது, ஓ நரேந்திரா, போரில் அந்த வீரர்கள் வீரர்களில் சிறந்த அந்த அரசனை அடைந்து, அவனைத் தடுத்து, கூரிய வேகமான அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினர்.
9.16.3
संरक्षितो भीमसेनेन राजा ।
माद्रीसुताभ्यामथ माधवेन।
मद्राधिपं पत्रिभिरुग्रवेगैः ।
स्तनान्तरे धर्मसुतो निजघ्ने ॥ ९.१६.३ ॥
பீமசேனன், மாத்ரியின் இரு புதல்வர்கள், பின்னர் மாதவன் ஆகியோரால் காக்கப்பட்ட அரசன், தர்மனின் மகனான யுதிஷ்டிரன், மத்ர நாட்டு அதிபதியை உக்ர வேகமுள்ள அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் தாக்கினான்.
9.16.4
ततो रणे तावकानां रथौघाः ।
समीक्ष्य मद्राधिपतिं शरार्तम्।
पर्यावव्रुः प्रवराः सर्वयोधा ।
दुर्योधनस्यानुमते पुरस्तात् ॥ ९.१६.४ ॥
அப்போது போரில் உங்கள் புதல்வர்களின் தேர்ப்படைகள் அம்புகளால் வருந்திய மத்ர நாட்டு அதிபதியைக் கண்டு, துரியோதனனின் அனுமதியுடன் முன்னிருந்து சிறந்த அனைத்து வீரர்களும் திரும்பி அவனைச் சூழ்ந்தனர்.
9.16.5
ततो द्रुतं मद्रजनाधिपो रणे ।
युधिष्ठिरं सप्तभिरभ्यविद्व्यत्।
तं चापि पार्थौ नवभिः पृषत्कै… ।
र्विव्याध राजंस्तुमुले महात्मा ॥ ९.१६.५ ॥
பின்னர் மத்ர மக்களின் அதிபதி போரில் விரைவாக யுதிஷ்டிரனை ஏழு அம்புகளால் துளைத்தான்; ஓ அரசனே, அந்த மகாத்மா பார்த்தர்களையும் ஒன்பது அம்புகளால்… காயப்படுத்தினான், அந்த பெரும் குழப்பத்தில்.
9.16.6
आकर्णपूर्णायतसम्प्रयुक्तैः ।
शरैस्तदा संयति तैलधौतैः।
अन्योन्यमाच्छादयतां महारथौ ।
मद्राधिपश्चापि युधिष्ठिरश्च ॥ ९.१६.६ ॥
காது வரை இழுக்கப்பட்ட, முழுதாக நிரப்பப்பட்ட, எண்ணெயில் கழுவப்பட்ட அம்புகளால் அப்போது போரில் இரு மஹாரதர்களும் ஒருவரை ஒருவர் மறைத்தனர் — மத்ர அதிபதியும் யுதிஷ்டிரரும்.
9.16.7
ततस्तु तूर्णं समरे महारथौ ।
परस्परस्यान्तरमीक्षमाणौ।
शरैर्भृशं विव्यधतुर्नृपोत्तमौ ।
महबलौ शत्रुभिरप्रधृष्यौ ॥ ९.१६.७ ॥
பின்னர் விரைவாக போரில் இரு மஹாரதர்களும் ஒருவரின் இடைவெளியை நோக்கியபடி அம்புகளால் மிகக் கடுமையாகத் துளைத்தனர் — அவ்விரு சிறந்த அரசர்களும்.
9.16.8
तयोर्धनुर्ज्यातलनिःस्वनो महा… ।
न्महेन्द्रवज्राशनितुल्यनिः स्वनः।
परस्परं बाणगणैर्महात्मनोः ।
प्रवर्षतोर्मद्रपपाण्डुवीरयोः ॥ ९.१६.८ ॥
அவ்விருவரின் வில்நாண் அடியின் ஒலி — மஹேந்திரனின் வஜ்ரம் மற்றும் இடியின் ஒலிக்கு ஒப்பான ஓசை — ஒருவர் மேல் ஒருவர் அம்புக் கூட்டங்களைப் பொழிந்த மகாத்மாக்களாகிய மத்ர அதிபதிக்கும் பாண்டவ வீரனுக்கும்…
9.16.9
तौ चेरतुर्व्याघ्रशिशुप्रकाशौ ।
महावनेष्वामिषगृद्विनाविव।
विषाणिनौ नागवराविवोभौ ।
ततक्षतुः संयति जातदर्पौ ॥ ९.१६.९ ॥
அவ்விருவரும் புலிக்குட்டிகளைப் போல் ஒளிர்ந்து, பெரும் காடுகளில் இறைச்சிக்கு ஆசைப்படுவதுபோல் சுற்றித் திரிந்தனர்; தந்தமுள்ள சிறந்த யானைகளைப் போல் இருவரும் போரில் செருக்கு பெருகி ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.
9.16.10
ततस्तु मद्राधिपतिर्महात्मा ।
युधिष्ठिरं भीमबलं प्रसह्य।
विव्याध वीरं हृदयेऽतिवेगं ।
शरेण सूर्याग्निसमप्रभेण ॥ ९.१६.१० ॥
பின்னர் மகாத்மாவான மத்ர அதிபதி, பயங்கர பலமுடைய யுதிஷ்டிரரை வலுக்கட்டாயமாக, மிக்க வேகத்துடன், சூரியனையும் அக்னியையும் போல் ஒளிரும் அம்பால் அந்த வீரனின் மார்பில் துளைத்தார்.
9.16.11
ततोऽतिविद्धोऽथ युधिष्ठिरोऽपि ।
सुसम्प्रयुक्तेन शरेण राजन्।
जघान मद्राधिपतिं महात्मा ।
मुदं च लेभे वृषभः कुरूणाम् ॥ ९.१६.११ ॥
அதன் பின் மிகவும் காயமடைந்தும் மகாத்மா யுதிஷ்டிரர், ஓ அரசே, நன்கு செலுத்தப்பட்ட அம்பால் மத்ராதிபதியை தாக்கினார்; குருக்களின் காளையானவர் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
9.16.12
ततो मुहूर्तादिव पार्थिवेन्द्रो ।
लब्ध्वा संज्ञां क्रोधसंरक्तनेत्रः।
शरेण पार्थं त्वरितो जघान ।
सहस्रनेत्रप्रतिमप्रभावः ॥ ९.१६.१२ ॥
பின் ஒரு கணத்திற்குப் பிறகு நினைவு திரும்பிய அரசர்களின் தலைவர், கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், ஆயிரம் கண்ணுடையவனான இந்திரனுக்கு நிகரான ஆற்றல் கொண்டவர், விரைவாக பார்த்தனை அம்பால் தாக்கினார்.
9.16.13
त्वरंस्ततो धर्मसुतो महात्मा ।
शल्यस्य कोपान्नवभिः पृषत्कैः।
भित्त्वा ह्युरस्तपनीयं च वर्म ।
जघान षड्भिस्त्वपरैः पृषत्कैः ॥ ९.१६.१३ ॥
பின் விரைந்த தர்மபுத்திரரான மகாத்மா, கோபத்துடன் சல்யனின் மார்பை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்து, பொன் கவசத்தையும் பிளந்து, மேலும் ஆறு அம்புகளால் தாக்கினார்.
9.16.14
ततस्तु मद्राधिपतिः प्रकृष्टं ।
धनुर्विकृष्य व्यसृजत्पृषत्कान्।
द्वाभ्यां शराभ्यां च तथैव राज्ञ… ।
श्चिच्छेद चापं कुरुपुङ्गवस्य ॥ ९.१६.१४ ॥
பின் மத்ராதிபதி சிறந்த வில்லை வளைத்து அம்புகளை ஏவினார்; இரண்டு அம்புகளால் அரசரின், குருக்களின் காளையின் வில்லையும் அவ்வாறே துண்டித்தார்.
9.16.15
नवं ततोऽन्यत्समरे प्रगृह्य ।
राजा धनुर्धोरतरं महात्मा।
शल्यं तु विव्याध शरैः समन्ता… ।
द्यथा महेन्द्रो नमुचिं शिताग्रैः ॥ ९.१६.१५ ॥
பின் போரில் வேறொரு புதிய, மிக வலிமையான வில்லை எடுத்து, மகாத்மா அரசர் சல்யனை நாற்புறமும் அம்புகளால் துளைத்தார்; மகேந்திரன் கூர்முனை அம்புகளால் நமுசியை தாக்கியது போல.
9.16.16
ततस्तु शल्यो नवभिः पृषत्कै… ।
र्भीमस्य राज्ञश्च युधिष्ठिरस्य।
निकृत्य रौक्मे पटुवर्मणी तयो… ।
र्विदास्यामास भुजौ महात्मा ॥ ९.१६.१६ ॥
பின்பு மகாத்மாவான சல்யன் ஒன்பது அம்புகளால் … பீமனையும் அரசன் யுதிஷ்டிரனையும் துளைத்தான்; அவர்களின் தங்கக் கவசங்களை வெட்டி, இருவரின் கரங்களையும் …
9.16.17
ततोऽपरेण ज्वलनार्कतेजसा ।
क्षुरेण राज्ञो धनुरुन्ममाथ।
कृपश्च तस्यैव जघान सूतं ।
षड्भिः शरैः सोऽभिमुखः पपात ॥ ९.१६.१७ ॥
பின்னர் நெருப்பையும் சூரியனையும் போன்று ஒளிர்ந்த மற்றொரு க்ஷுர அம்பால் அரசனின் வில்லை முறித்தான்; கிருபனும் அவனுடைய தேரோட்டியை ஆறு அம்புகளால் கொன்றான்; அவன் முகம் குப்புற விழுந்தான்.
9.16.18
मद्राधिपश्चापि युधिष्ठिरस्य ।
शरैश्चतुर्भिर्निजघान वाहान्।
वाहांश्च हत्वा व्यकरोन्महात्मा ।
योधक्षयं धर्मसुतस्य राज्ञः ॥ ९.१६.१८ ॥
மத்ரர்களின் அரசனான சல்யனும் யுதிஷ்டிரனின் குதிரைகளை நான்கு அம்புகளால் கொன்றான்; குதிரைகளைக் கொன்று அந்த மகாத்மா தர்மபுத்திரனின் வீரர்களை அழித்தான்.
9.16.19
यदद्भुतं कर्म न शक्यमन्यैः ।
सुदुःसहं तत्कृतवन्तमेकम्।
शल्यो नरेन्द्रः सविषण्णभावा… ।
द्विचिन्तयामास मृदङ्गकेतुः ॥ ९.१६.१९ ॥
மற்றவர்களால் செய்ய முடியாத, மிகவும் தாங்க முடியாத அந்த அற்புதச் செயலை தனியாகச் செய்த அரசன் சல்யன், மனம் வருந்தி … இருவழியாக எண்ணினான்; அந்த மிருதங்கக் கொடியோன்.
9.16.20
किमेतदिन्द्रावरजस्य वाक्यं ।
मोघं भवत्यद्य विधेर्बलेन।
जहीति शल्यं ह्यवदत्तदाऽऽजौ ।
न लोकनाथस्य वचोऽन्यथा स्यात् ॥ ९.१६.२० ॥
இந்திரனின் தம்பியின் (கிருஷ்ணனின்) சொல் இன்று விதியின் வலிமையால் வீணாகுமோ? போரில் சல்யனைக் கொல் என்று அன்று அவர் கூறினார்; உலகநாதனின் சொல் பொய்யாகாது.
9.16.21
तथा कृते राजनि भीमसेनो ।
मद्राधिपस्याथ ततो महात्मा।
छित्त्वा धनुर्वेगवता शरेण ।
द्वाभ्यामविध्यत्सुभृशं नरेन्द्रम् ॥ ९.१६.२१ ॥
அரசன் அவ்வாறு செய்ததும், பீமசேனன் மத்ரநாட்டு அதிபதியின் வில்லை வேகமான அம்பினால் அறுத்தான்; பின்னர் அந்த மகாத்மா இரண்டு அம்புகளால் அந்த மன்னனை மிகவும் துளைத்தான்.
9.16.22
तथापरेणास्य जहार यन्तुः ।
कायाच्छिरः संहननीयमध्यात्।
जघान चाश्वांश्चतुरः सुशीघ्रं ।
तथा भृशं कुपितो भीमसेनः ॥ ९.१६.२२ ॥
அதேபோல் மற்றொரு அம்பினால் அவனுடைய தேரோட்டியின் தலையை உறுதியான உடலின் நடுவிலிருந்து வெட்டி எறிந்தான்; நான்கு குதிரைகளையும் மிக விரைவாக வீழ்த்தினான்; இவ்வாறு பீமசேனன் மிகவும் கோபத்துடன் செய்தான்.
9.16.23
तमग्रणीः सर्वधनुर्धराणा… ।
मेकं चरन्तं समरेऽतिवेगम्।
भीमः शतेन व्यकिरच्छराणां ।
माद्रीपुत्रः सहदेवस्तथैव ॥ ९.१६.२३ ॥
எல்லா வில்லாளிகளிலும் முதன்மையான அவனை—போரில் தனியாக மிகு வேகத்துடன் திரிந்தவனை—பீமன் நூறு அம்புகளால் பொழிந்தான்; அதுபோலவே மாத்ரியின் மகன் சகதேவனும்.
9.16.24
तैः सायकैर्मोहितं वीक्ष्य शल्यं ।
भीमः शरैरस्य चकर्त वर्म।
स भीमसेनेन निकृत्तवर्मा ।
मद्राधिपश्चर्म सहस्रतारम् ॥ ९.१६.२४ ॥
அந்த அம்புகளால் மயங்கிய சல்யனைக் கண்ட பீமன் தன் அம்புகளால் அவனுடைய கவசத்தை அறுத்தான்; பீமசேனனால் கவசம் அறுபட்ட மத்ராதிபதி ஆயிரம் நட்சத்திரப் பதக்கங்களுடைய கேடயத்தைப் பற்றினான்.
9.16.25
प्रगृह्य खङ्गं च रथान्महात्मा ।
प्रस्कन्द्य कुन्तीसुतमभ्यधावत्।
छित्त्वा रथेषां नकुलस्य सोऽथ ।
युधिष्ठिरं भीमबलोऽभ्यधावत् ॥ ९.१६.२५ ॥
மகாத்மா வாளை எடுத்து தேரிலிருந்து குதித்து குந்தியின் மகனை நோக்கி விரைந்தான்; பின்னர் நகுலனின் தேர் நுகத்தடியை வெட்டி, பீமபலம் கொண்ட அவன் யுதிஷ்டிரனை நோக்கி விரைந்தான்.
9.16.26
तं चापि राजानमथोत्पतन्तं ।
क्रुद्धं यथैवान्तकमापतन्तम्।
धृष्टद्युम्नो द्रौपदेयाः शिखण्डी ।
शिनेश्च नप्ता सहसा परीयुः ॥ ९.१६.२६ ॥
குதித்து எழுந்து, யமனைப் போல் பாய்ந்து வரும் கோபமுற்ற அந்த மன்னனை, திருஷ்டத்யும்னனும், திரௌபதியின் மகன்களும், சிகண்டியும், சினியின் பேரனும் திடீரென்று சூழ்ந்தனர்.
9.16.27
अथास्य चर्माप्रतिमं न्यकृन्त… ।
द्भीमो महात्मा नवभिः पृषत्कैः।
खङ्गं च भल्लैर्निचकर्त मुष्टौ ।
नदन्प्रहृष्टस्तव सैन्यमध्ये ॥ ९.१६.२७ ॥
பின்னர் அவனுடைய ஒப்பற்ற கேடயத்தை … வெட்டினான்; மகாத்மா பீமன் ஒன்பது அம்புகளாலும் பல்லங்களாலும் வாளை பிடிக்குமிடத்தில் துண்டித்து, உமது படையின் நடுவே மகிழ்ச்சியுடன் முழங்கினான்.
9.16.28
तत्कर्म भीमस्य समीक्ष्य हृष्टा… ।
स्ते पाण्डवानां प्रवरा रथौघाः।
नादं च चक्रुर्भृशमुत्स्मयन्तः ।
शङ्खांश्च दध्मुः शशिसन्निकाशान् ॥ ९.१६.२८ ॥
பீமனின் அந்தச் செயலைக் கண்டு மகிழ்ந்த … பாண்டவர்களின் சிறந்த தேர்ப்படையினர் மிகவும் சிரித்தபடி முழங்கினர்; சந்திரனைப் போன்ற சங்குகளையும் ஊதினர்.
9.16.29
तेनाथ शब्देन विभीषणेन ।
तथाऽभितप्तं बलमप्रधृष्यम्।
स्वेदाभिभूतं रुधिरोक्षिताङ्गं ।
विसञ्ज्ञकल्पं च तदा विषण्णम् ॥ ९.१६.२९ ॥
அப்போது அந்த பயங்கர முழக்கத்தால் அவ்வாறே வேதனையுற்ற, வெல்லற்கரிய படை வியர்வையால் மூழ்கி, இரத்தத்தால் நனைந்த உடலுடன், ஏறக்குறைய மயங்கி, அப்போது மனம் சோர்ந்தது.
9.16.30
स मद्रराजः सहसा विकीर्णो ।
भीमाग्रगैः पाण्डवयोधमुख्यैः।
युधिष्ठिरस्याभिमुखं जवेन ।
सिंहो यथा मृगहेतोः प्रयातः ॥ ९.१६.३० ॥
அந்த மத்ரநாட்டு அரசன் பீமனின் முன்னணி வீரர்களாலும் பாண்டவ வீரத்தலைவர்களாலும் திடீரெனச் சிதறடிக்கப்பட்டு, இரையைத் தேடும் சிங்கம் போல வேகமாக யுதிட்டிரனை நோக்கிச் சென்றான்.
9.16.31
स धर्मराजो निहताश्वसूतः ।
क्रोधेन दीप्तो ज्वलनप्रकाशः।
दृष्ट्वा च मद्राधिपतिं स्म तूर्णं ।
समभ्यधावत्तमरिं बलेन ॥ ९.१६.३१ ॥
குதிரைகளும் தேரோட்டியும் கொல்லப்பட்ட தர்மராஜன் கோபத்தால் நெருப்பு போல ஒளிர்ந்தான். மத்ரர்களின் அதிபதியைக் கண்டதும் விரைவாக அந்த எதிரியின் மீது பலத்துடன் பாய்ந்தான்.
9.16.32
गोविन्दवाक्यं त्वरितं विचिन्त्य ।
दध्रे मतिं शल्यविनाशनाय।
स धर्मराजो निहताश्वसूतो ।
रथे तिष्ठञ्शक्तिमथान्वकर्षत् ॥ ९.१६.३२ ॥
கோவிந்தனின் சொற்களை விரைவாக சிந்தித்து, சல்யனின் அழிவுக்கு மனம் நிலைநிறுத்தினான். குதிரைகளும் தேரோட்டியும் இழந்த அந்த தர்மராஜன் தேரில் நின்றபடி ஈட்டியை இழுத்தான்.
9.16.33
तच्च… शल्यस्य निशाम्य कर्म ।
तमात्मनो भागमथावशिष्टम्।
कृत्वा मनः शल्यवधे महात्मा ।
यथोक्तमिन्द्रावरजस्य चक्रे ॥ ९.१६.३३ ॥
சல்யனின் அந்தச் செயலைக் கண்டு, தனக்குரிய எஞ்சிய பங்கை எண்ணி, மகாத்மா சல்யனின் வதத்தில் மனதைச் செலுத்தி இந்திரனின் தம்பி சொன்னபடியே செய்தான்.
9.16.34
स धर्मराजो मणिहेमदण्डां ।
जग्राह शक्तिं कनकप्रकाशाम्।
नेत्रे च दीप्ते सहसा विवृत्य ।
मद्राधिपं क्रुद्धमना निरैक्षत् ॥ ९.१६.३४ ॥
அந்த தர்மராஜன் மணியும் பொன்னும் பதித்த கைப்பிடியுள்ள, பொன் போல ஒளிரும் ஈட்டியைப் பற்றினான். ஒளிரும் கண்களை திடீரென விழித்து, கோபமுள்ள மனதுடன் மத்ரர்களின் அதிபதியைப் பார்த்தான்.
9.16.35
निरीक्षितो धर्मसुतेन राज्ञा ।
षूतात्मना निर्हृतकल्मषेण।
आसीन्न यद्भस्मसान्मद्रराज… ।
स्तदद्भुतं मे प्रतिभाति राजन् ॥ ९.१६.३५ ॥
தர்மனின் மகனான அரசனால் பார்க்கப்பட்ட, தூய ஆத்மாவும் பாவம் நீங்கியவருமான அவனால், மத்ரராஜன்… சாம்பலாகாதிருந்தது அது எனக்கு அற்புதமாகத் தோன்றுகிறது, ஓ அரசே.
9.16.36
ततस्तु शक्तिं रचिरोग्रदण्डां ।
मणिप्रवेकोज्ज्वलितां प्रदीप्ताम्।
चिक्षेप वेगात्सुभृशं महात्मा ।
मद्राधिपाय प्रवरः कुरूणाम् ॥ ९.१६.३६ ॥
பின்னர் குருக்களில் சிறந்தவரான அந்த மகாத்மா, மணிகளால் ஒளிரும், பிரகாசமான, அழகிய கொடிய தண்டமுடைய வேலை மத்ராதிபன் மீது மிகுந்த வேகத்துடன் எறிந்தார்.
9.16.37
दीप्तामथैनां प्रहितां बलेन ।
सविस्फुलिङ्गां सहसापतन्तीम्।
प्रैक्षन्त सर्वे कुरवः समेता ।
दिवो युगान्ते महतीमिवोल्काम् ॥ ९.१६.३७ ॥
வலிமையுடன் எறியப்பட்ட அந்த ஒளிரும் வேலை, தீப்பொறிகளைச் சிதறியபடி திடீரென விழுவதை, கூடியிருந்த குருக்கள் அனைவரும் கண்டனர்; யுகமுடிவில் வானிலிருந்து விழும் பெரும் விண்கல்லைப் போல.
9.16.38
तां कालरात्रीमिव पाशहस्तां ।
यमस्य धात्रीमिव चोग्ररूपाम्।
स ब्रह्मदण्डप्रतिमाममोधां ।
ससर्ज यत्तो युधि धर्मराजः ॥ ९.१६.३८ ॥
யமனின் செவிலியைப் போன்றும், கையில் பாசம் ஏந்திய காலராத்திரியைப் போன்றும் கொடிய உருவம் கொண்ட அந்த வேலை, பிரம்மதண்டத்திற்கு ஒப்பான தவறாத அதை, போரில் ஊக்கத்துடன் இருந்த தர்மராஜர் ஏவினார்.
9.16.39
गन्धस्रगग्र्यासनपानभोजनै… ।
रभ्यर्चितां पाण्डुसुतैः प्रयत्नात्।
सांवर्तकाग्निप्रतिमां ज्वलन्तीं ।
कृत्यामथर्वाङ्गिरसीमिवोग्राम् ॥ ९.१६.३९ ॥
நறுமணம், மலர்மாலை, சிறந்த ஆசனம், பானம், உணவு ஆகியவற்றால் பாண்டுவின் மக்களால் கவனமாக வழிபடப்பட்ட, ஊழிக்கால நெருப்பைப் போன்று எரியும், அதர்வாங்கிரச மந்திரத்தின் கிருத்யையைப் போன்ற கொடிய அது.
9.16.40
ईशानहेतोः प्रतिनिर्मितां तां ।
त्वष्ट्रा रिपूणामसुदेहभक्ष्याम्।
भूम्यन्तरिक्षद्युजलाश्रयाणि ।
प्रसह्य भूतानि निहन्तुमीशाम् ॥ ९.१६.४० ॥
ஈசானருக்காக த்வஷ்டாவால் புதிதாகச் செய்யப்பட்ட அந்த வேல், பகைவரின் உயிரையும் உடலையும் பட்சிக்கும்; நிலம், வானம், விண், நீர் ஆகியவற்றில் வாழும் உயிர்களை பலவந்தமாகக் கொல்ல வல்லது.
9.16.41
घण्टापताकां मणिवज्रभूषां ।
वैदूर्यचित्रां तपनीयदण्डाम्।
त्वष्ट्रा प्रयत्नान्नियमेन क्लृप्तां ।
ब्रह्मद्विषामन्तकरीममाघाम् ॥ ९.१६.४१ ॥
மணியும் வைரமும் அணிந்த, மணி-கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, வைடூரியத்தால் வண்ணமிட்ட, பொன் தண்டமுள்ள, த்வஷ்டாவால் பெரும் முயற்சியுடனும் விதிப்படியும் செய்யப்பட்ட, பிராமண-விரோதிகளை அழிக்கும், தவறாத (ஆயுதம்).
9.16.42
बलप्रयत्नादनिरोधवेगां ।
मन्त्रैश्च घोरैरपि पूरयित्वा।
ससर्ज मार्गेण च तां खगानां ।
वधाय मद्राधिपतेस्तदानीम् ॥ ९.१६.४२ ॥
பலத்தாலும் முயற்சியாலும், தடுக்க முடியாத வேகமுள்ள அதை, பயங்கர மந்திரங்களால் நிரப்பி, அப்போது மத்ரர்களின் அதிபதியைக் கொல்ல வானவழியில் ஏவினார்.
9.16.43
हतो ह्यसावित्यभिगर्जमानो ।
रुद्रोऽन्धकायान्तकरं यथेषुम्।
प्रसार्य बाहुं सुदृढं सुपाणिं ।
क्रोधेन नृत्यन्निव धर्मराजः ॥ ९.१६.४३ ॥
"இவன் கொல்லப்பட்டான்" என்று முழங்கிய தர்மராஜன், அந்தகனை அழித்த ருத்ரன் அம்பை எடுப்பது போல, உறுதியான அழகிய கரத்தை நீட்டி, சினத்தால் நடனமாடுபவர் போல்...
9.16.44
स्फुरत्प्रभामण्डलिनोंशुजालै… ।
र्धर्मात्मनो मद्रविनाशकाले।
पुरत्रयप्रोत्सरणे पुरस्ता… ।
न्माहेश्वरं रूपमभूत्तदानीम् ॥ ९.१६.४४ ॥
ஒளிரும் பிரபா மண்டலத்தின் கிரணக் கூட்டத்துடன்... தர்மாத்மாவின், மத்ரர்களின் அழிவுக் காலத்தில், மூன்று நகரங்களை அழிக்கும் வேளையில் முன்னால்... அப்போது மாஹேஸ்வர ரூபம் தோன்றியது.
9.16.45
आवर्तनाकुञ्चितबाहुदण्डः ।
सन्ध्याविहारी तनुवृत्तमध्यः।
विशालवक्षा भगवान्हरो यथा ।
सुदुर्निरीक्ष्योऽभवदर्जुनाग्रजः ॥ ९.१६.४५ ॥
சுழற்சியால் வளைந்த தண்டு போன்ற கரங்களுடையவர், அந்தி வேளையில் உலவுபவர், மெல்லிய வட்டமான இடையுடையவர், விரிந்த மார்புடையவர், பகவான் ஹரரைப் போல, அர்ஜுனனின் மூத்த சகோதரர் காண்பதற்கு மிகக் கடினமானவரானார்.
9.16.46
तां सर्वशक्त्या प्रहितां सुशक्तिं ।
युधिष्ठिरेणाप्रतिवार्यवीर्याम्।
प्रतिग्रहायाभिननन्द शल्यः ।
सम्यग्घुतामग्निरिवाज्यधाराम् ॥ ९.१६.४६ ॥
யுதிஷ்டிரனால் முழு வலிமையுடன் எறியப்பட்ட, தடுக்க முடியாத வீரியமுள்ள அந்த நல்ல சக்தியை, ஷல்யன் பெறுவதற்காக வரவேற்றான்; நன்றாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நெய்த்தாரையை அக்னி வரவேற்பது போல்.
9.16.47
सा तस्य वर्माभिविदार्य शुभ्र… ।
मुरो विशालं च तथैव भित्त्वा।
विवेश गां तोयमिवाप्रसक्ता ।
यशो विशालं नृपतेर्हरन्ती ॥ ९.१६.४७ ॥
அந்த ஈட்டி அவனுடைய பிரகாசமான கவசத்தைக் கிழித்து, பரந்த மார்பையும் துளைத்து, தடையின்றி நீர் போல பூமியில் புகுந்தது; அரசனின் பெரும் புகழை அபகரித்தபடி.
9.16.48
नासाक्षिकर्णास्यविनिः सृतेन ।
प्रस्यन्दता च व्रणसम्भवेन।
संसिक्तगात्रो रुधिरेण सोऽभू… ।
त्क्रौञ्चो यथा स्कन्दहतो महाद्रिः ॥ ९.१६.४८ ॥
மூக்கு, கண், காது, வாய் ஆகியவற்றிலிருந்து பாய்ந்த, புண்ணிலிருந்து பெருகிய இரத்தத்தால் அவன் உடல் நனைந்தது; ஸ்கந்தனால் தாக்கப்பட்ட கிரௌஞ்ச மலை போல் ஆனான்.
9.16.49
प्रसार्य बाहू च रथाद्गतो गां ।
सञ्छिन्नवर्मा कुरुनन्दनेन।
महेन्द्रवाहप्रतिमो महात्मा ।
वज्राहतं शृङ्गमिवाचलस्य ॥ ९.१६.४९ ॥
கைகளை விரித்தபடி அவன் தேரிலிருந்து பூமியில் விழுந்தான்; குருக்களின் மகிழ்ச்சியானவன் (யுதிஷ்டிரன்) அவனுடைய கவசத்தை வெட்டியதால்; அவன் மகாத்மா, மகேந்திரனின் வாகனம் போல், இடியால் தாக்கப்பட்ட மலைச்சிகரம் போல்.
9.16.50
ततो निपतितः सोऽभूदिन्द्रध्वज इवोच्छ्रितः ।
बाहू प्रसार्याभिमुखो धर्मराजस्य मद्रराट्।
स तथा भिन्नसर्वाङ्गो रुधिरेण समुक्षितः ॥ ९.१६.५० ॥
பின்னர் விழுந்த அவன் இந்திரன் கொடி போல் உயர்ந்தவன் போலானான்; மத்ர மன்னன் (ஷல்யன்) கைகளை விரித்து தர்மராஜனை (யுதிஷ்டிரனை) நோக்கி முகமாயிருந்தான். அவன் அவ்வாறு விழுந்தான், அங்கங்கள் அனைத்தும் முறிந்து, இரத்தத்தில் நனைந்து.
9.16.51
प्रत्युद्गत इव प्रेम्णा भूम्या स नरपुङ्गवः ।
प्रियया कान्तया कान्तः पतमान इवोरसि ॥ ९.१६.५१ ॥
அன்புடன் பூமி அவரை எதிர்கொண்டதுபோல், அந்த நரபுங்கவன் விழுந்தான்; அன்பான காதலி மீது காதலன் விழுவதுபோல் அவரது மார்பில்.
9.16.52
चिरं भुक्त्वा वसुमतीं प्रियां कान्तामिव प्रभुः ।
सर्वैरङ्गैः समाश्लिष्य प्रसुप्त इव चाभवत् ॥ ९.१६.५२ ॥
நீண்ட காலம் அன்பான காதலியைப் போன்ற வசுமதியை அனுபவித்த தலைவன், எல்லா அங்கங்களாலும் அவளைத் தழுவி உறங்குவதுபோல் ஆனான்.
9.16.53
धर्म्ये धर्मात्मना युद्वे निहतो धर्मसूनुना ।
सम्यक्स्फीत इवोत्सृष्टः प्रशान्तोऽग्निरिवाध्वरे ॥ ९.१६.५३ ॥
தர்மாத்மாவான தர்மபுத்திரனால் தர்மமான போரில் கொல்லப்பட்டான்; யாகத்தில் நன்கு எரிந்து அடங்கிய நெருப்புபோல் ஆனான்.
9.16.54
शक्त्या विभिन्नहृदयं विप्रविद्धायुधध्वजम् ।
संशान्तमपि मद्रेशं लक्ष्मीर्नैव विमुञ्चति ॥ ९.१६.५४ ॥
வேலால் இதயம் பிளக்கப்பட்டு, ஆயுதங்களும் கொடியும் சிதறிய, அடங்கிய மத்ரேசனையும் லக்ஷ்மி விடவில்லை.
9.16.55
ततो युधिष्ठिरश्चापमादायेन्द्रधनुष्प्रभम् ।
व्यधमद्द्विषतः सङ्ख्ये खगराडिव पन्नगान्।
देहान्सुनिशितैर्भल्लै रिपूणां नाशयन्क्षणात् ॥ ९.१६.५५ ॥
பின்னர் யுதிஷ்டிரன் இந்திரதனுசின் ஒளிபோன்ற வில்லை எடுத்து, போரில் பகைவரை கருடன் பாம்புகளை அழிப்பதுபோல் வீழ்த்தினான்; மிகக் கூரிய பல்லங்களால் ஒரு கணத்தில் பகைவரின் உடல்களை அழித்தான்.
9.16.56
ततः पार्थस्य बाणौघैरावृताः सैनिकास्तव ।
निमीलिताक्षाः क्षिण्वन्ति भृशमन्योन्यकर्शिताः।
क्षरन्तो रुधिरं देहैर्विशस्त्रायुधजीविताः ॥ ९.१६.५६ ॥
அப்போது பார்த்தனின் அம்புத் திரளால் சூழப்பட்ட உம் வீரர்கள், கண்களை மூடியவர்களாய், ஒருவரை ஒருவர் மிகவும் வருத்தியவர்களாய், உடல்களிலிருந்து இரத்தம் வடிய, ஆயுதங்களையும் உயிரையும் இழந்து வீழ்ந்தனர்.
9.16.57
ततः शल्ये निपतिते मद्रराजानुजो युवा ।
भ्रातुस्तुल्यो गुणैः सर्वै रथी पाण्डवमभ्ययात् ॥ ९.१६.५७ ॥
அப்போது சல்யன் வீழ்ந்தபின், மத்ர அரசனின் இளைய சகோதரன், எல்லாக் குணங்களிலும் தன் சகோதரனுக்கு நிகரானவன், தேர்வீரனாக பாண்டவனை நோக்கி முன்னேறினான்.
9.16.58
विव्याध च नरश्रेष्ठो नाराचैर्बहुभिस्त्वरन् ।
हतस्यापचितिं भ्रातुश्चिकीषुर्युद्धदुर्मदः ॥ ९.१६.५८ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவன் விரைந்து பல நாராசங்களால் தாக்கினான், தன் சகோதரனின் கொலைக்கு பழிவாங்க விரும்பி, போர்வெறியால் மதிமயங்கி.
9.16.59
तं विव्याधाशुगैः ष़ड्भिर्धर्मराजस्त्वरन्निव ।
कार्मुकं चास्य चिच्छेद क्षुराभ्यां ध्वजमेव च ॥ ९.१६.५९ ॥
தர்மராஜன் விரைந்தவன் போல ஆறு அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்; இரண்டு க்ஷுரங்களால் அவனுடைய வில்லையும் கொடியையும் வெட்டினான்.
9.16.60
ततोऽस्य दीप्यमानेन सुदृढेन शितेन च ।
प्रमुखे वर्तमानस्य भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.१६.६० ॥
அப்போது அவன் முன்னால் நின்ற அவனுடைய தலையை, ஒளிரும், மிகவும் உறுதியான, கூர்மையான பல்லத்தால் அறுத்தனர்.
9.16.61
सकुण्डलं तद्ददृशे पतमानं शिरो रथात् ।
पुण्यक्षयमनुप्राप्य पतन्स्वर्गादिव च्युतः ॥ ९.१६.६१ ॥
குண்டலங்களுடன் அந்தத் தலை தேரிலிருந்து விழுவது தெரிந்தது; புண்ணியம் தீர்ந்ததால் சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தவன்போல.
9.16.62
तस्यापकृत्तशीर्षं तु शरीरं पतितं रथात् ।
रुधिरेणावसिक्ताङ्गं दृष्ट्वा सैन्यमभज्यत ॥ ९.१६.६२ ॥
தலை வெட்டப்பட்டு, தேரிலிருந்து விழுந்த அவனுடைய உடல், இரத்தத்தில் தோய்ந்த அங்கங்களுடன் கண்டு படை சிதறியது.
9.16.63
विचित्रकवचे तस्मिन्हते मद्रनृपानुजे ।
हाहाकारं प्रकुर्वाणाः कुरवोऽभिप्रदुद्रुवुः ॥ ९.१६.६३ ॥
விசித்திரக் கவசம் அணிந்த, மத்ர அரசனின் தம்பி கொல்லப்பட்டதும், கௌரவர்கள் அலறிக்கொண்டு ஓடினர்.
9.16.64
शल्यानुजं हतं दृष्ट्वा तावकास्त्यक्तजीविताः ।
वित्रेसुः पाण्डवभयात्प्रविध्वस्तास्तदा भृशम् ॥ ९.१६.६४ ॥
சல்யனின் தம்பி கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, உயிர்மீது நம்பிக்கை துறந்த உம் படைவீரர்கள், பாண்டவர்களின் அச்சத்தால் பெரிதும் நடுங்கி சிதறி ஓடினர்.
9.16.65
तांस्तथा भज्यमानांस्तु कौरवान्भरतर्षभ ।
शिनेर्नप्ताऽकिरन्बाणैरभ्यवर्तत सात्यकिः ॥ ९.१६.६५ ॥
பரதர்களின் காளையே, அவ்வாறு சிதறிக்கொண்டிருந்த அந்த கௌரவர்கள் மீது சினியின் பேரன் சாத்யகி அம்புகளைப் பொழிந்தவாறு முன்னேறினான்.
9.16.66
तमायान्तं महेष्वासं दुष्प्रसह्यं दुरासदम् ।
हार्दिक्यस्त्वरितो राजन्प्रत्यगृह्णादभीतवत् ॥ ९.१६.६६ ॥
அரசே, பெரும் வில்லாளியும், அடக்க முடியாதவனும், அணுக முடியாதவனுமான அவன் வருவதைக் கண்டு, ஹார்த்திக்யன் விரைந்து அஞ்சாமல் அவனை எதிர்கொண்டான்.
9.16.67
तौ समेतौ महात्मानौ वार्ष्णेयौ वरवाजिनौ ।
हार्दिक्यः सात्यकिश्चैव सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ ९.१६.६७ ॥
அந்த இரு மகாத்மாக்கள், வൃஷ்ணி வழியினரும், நல்ல குதிரைகளை உடையவர்களுமான ஹார்த்திக்யனும் சாத்யகியும், வலிமைமிக்க சிங்கங்களைப் போல ஒன்றாக மோதினர்.
9.16.68
इषुभिर्विमलाभासैश्छादयन्तौ परस्परम् ।
अर्चिर्भिरिव सूर्यस्य दिवाकरसमप्रभौ ॥ ९.१६.६८ ॥
தூய ஒளி வீசும் அம்புகளால் ஒருவரை ஒருவர் மறைத்தபடி, சூரியனின் கதிர்களைப் போல, சூரியனுக்கு இணையான ஒளி கொண்ட அவ்விருவரும்.
9.16.69
चापमार्गबलोद्वूतान्मार्गणान्वृष्णिसिंहयोः ।
आकाशगानपश्याम पतङ्गानिव शीघ्रगान् ॥ ९.१६.६९ ॥
வில்லின் வழியில் வலுவுடன் எய்யப்பட்ட, வృஷ்ணி சிங்கங்களின் அம்புகள் வானில் விரைந்து செல்லும் பறவைகளைப் போல் இருந்ததை நாங்கள் கண்டோம்.
9.16.70
सात्यकिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः ।
चापमेकेन चिच्छेद हार्दिक्यो नतपर्वणा ॥ ९.१६.७० ॥
ஹார்திக்கியன் சாத்யகியை பத்து அம்புகளால் துளைத்து, அவனது குதிரைகளை மூன்று அம்புகளால் தாக்கி, ஒரே வளைந்த முனை அம்பால் அவனது வில்லை அறுத்தான்.
9.16.71
तन्निकृत्तं धनुःश्रेष्ठमपास्य शिनिपुङ्गवः ।
अन्यदादत्त वेगेन धनुर्जलदनिःस्वनम् ॥ ९.१६.७१ ॥
வெட்டுண்ட அந்த சிறந்த வில்லை ஒதுக்கி, சினிகளின் காளையான அவன் வேகமாக மேகம் போல் முழங்கும் மற்றொரு வில்லை எடுத்தான்.
9.16.72
तदादाय धनुःश्रेष्ठं वरिष्ठः सर्वधन्विनाम् ।
हार्दिक्यं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ॥ ९.१६.७२ ॥
அந்த சிறந்த வில்லை எடுத்து, எல்லா வில்லாளிகளிலும் சிறந்தவன் ஹார்திக்கியனை பத்து அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் பதில் தாக்கினான்.
9.16.73
ततो युगं रथेषां च च्छित्त्वा भल्लैः सुसंयतैः ।
अश्वांस्तस्यावधीत्तूर्णमुभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ९.१६.७३ ॥
பின்னர் தேரின் நுகத்தடியை சிறந்த கட்டுப்பாட்டுடன் எய்யப்பட்ட பல்லங்களால் அறுத்து, அவனது குதிரைகளை விரைவாகக் கொன்றான், பின்புற இரு தேரோட்டிகளையும்.
9.16.74
हार्दिक्यं विरथं दृष्ट्वा कृपः शारद्वतः प्रभो ।
अपोवाह ततः क्षिप्रं रथमारोप्य वीर्यवान् ॥ ९.१६.७४ ॥
ஹார்திக்கியன் தேரற்றவனாய் இருப்பதைக் கண்ட சாரத்வத கிருபர், பிரபுவே, உடனே அவனைத் தம் தேரில் ஏற்றிக் கொண்டு வலிமையுடன் விரைந்து கொண்டு சென்றார்.
9.16.75
मद्रराजे हते राजन्विरथे कृतवर्मणि ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.१६.७५ ॥
அரசே, மத்ர மன்னன் கொல்லப்பட்டு கிருதவர்மன் தேரற்றவனானபோது, துரியோதனனின் முழுப் படையும் மீண்டும் புறமுதுகிட்டு ஓடியது.
9.16.76
स्व परे नान्वबुध्यन्त सैन्येन रजसा वृते ।
बलं तु हतभूयिष्ठं त्रस्तमासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.१६.७६ ॥
படையின் தூசியால் சூழப்பட்டதால் தம்மவரையும் பகைவரையும் அவர்கள் அறியவில்லை; அடிபட்டுப் பெருமளவு அழிந்த படை அச்சத்தால் புறமுதுகிட்டு ஓடியது.
9.16.77
ततो मुहूर्तात्तेऽपश्यन्रजो भौमं समुत्थितम् ।
विविधैः शोणितस्रावैः प्रशान्तं पुरुषर्षभ ॥ ९.१६.७७ ॥
பின்னர் ஒரு கணத்தில், புருஷ ரிஷபனே, மண்ணிலிருந்து எழுந்த தூசி பல்வேறு இரத்த ஓட்டங்களால் அடங்கியிருப்பதை அவர்கள் கண்டனர்.
9.16.78
ततो दुर्योधनो दृष्ट्वा भग्नं स्वबलमन्तिकात् ।
जवेनापततः पार्थानेकः सर्वानवारयत् ॥ ९.१६.७८ ॥
அப்போது துரியோதனன் அருகிலேயே தம் படை சிதறுவதைக் கண்டு, விரைந்து வந்த பாண்டவர்கள் அனைவரையும் தனியாகவே தடுத்து நிறுத்தினான்.
9.16.79
पाण्डवान्सरथान्दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ।
आनर्त्तं च दुराधर्षं शितैर्बाणैरवारयत् ॥ ९.१६.७९ ॥
தேர்களுடன் கூடிய பாண்டவர்களையும், பிருஷதன் மகன் திருஷ்டத்யுமனையும், வெல்லற்கரிய ஆனர்த்தனையும் கண்டு, கூரிய அம்புகளால் அவர்களைத் தடுத்தான்.
9.16.80
तं परे नाभ्यवर्तन्त मर्त्या मृत्युमिवागतम् ।
अथान्यं रथमास्थाय हार्दिक्योऽपि न्यवर्तत ॥ ९.१६.८० ॥
மரணத்தைப் போல் வந்த அவனை எதிரிகள் எதிர்கொள்ளவில்லை. பின்னர் ஹார்திக்கியனும் (கிருதவர்மா) வேறொரு தேரில் ஏறித் திரும்பிச் சென்றான்.
9.16.81
ततो युधिष्ठिरो राजा त्वरमाणो महारथः ।
चतुर्भिर्निजघानाश्वान्पत्रिभिः कृतवर्मणः।
विव्याध गौतमं चापि ष़ड्भिर्भल्लैः सुतेजनैः ॥ ९.१६.८१ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன், விரைந்த மகாரதன், கிருதவர்மாவின் நான்கு குதிரைகளை மூன்று அம்புகளால் வீழ்த்தினான்; கௌதமனையும் (கிருபரை) கூர்மையான ஆறு பல்லங்களால் துளைத்தான்.
9.16.82
अश्वत्थामाः ततो राज्ञा हताश्वं विरथीकृतम् ।
तमपोवाह हार्दिक्यं स्वरथेन युधिष्ठिरात् ॥ ९.१६.८२ ॥
அரசனால் குதிரைகள் கொல்லப்பட்டு தேரற்றவனாக்கப்பட்ட அவனை, அஸ்வத்தாமன் யுதிஷ்டிரனிடமிருந்து தன் தேரில் கொண்டு சென்றான்.
9.16.83
ततः शारद्वतः षड्भिः प्रत्यविध्यद्युधिष्ठिरम् ।
विव्याध चाश्वान्निशितैस्तस्याष्टाभिः शिलीमुखैः ॥ ९.१६.८३ ॥
பின்னர் சாரத்வதன் (கிருபர்) ஆறு அம்புகளால் யுதிஷ்டிரனைத் தாக்கினான்; அவனுடைய குதிரைகளை எட்டு கூர்மையான அம்புகளால் துளைத்தான்.
9.16.84
एवमेतन्महाराज युद्धशेषमवर्तत ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्सहपुत्रस्य भारत ॥ ९.१६.८४ ॥
மகாராஜாவே, இவ்வாறு போரின் எஞ்சிய பகுதி நடந்தது. அரசே, பரத வம்சத்தோனே, இது உமது தீய ஆலோசனையாலும் உம் மகனின் காரணத்தாலும் ஏற்பட்டது.
9.16.85
तस्मिन्महेष्वासधरे विशस्ते ।
सङ्ग्राममध्ये कुरुपुङ्गवेन।
पार्थाः समेताः परमप्रहृष्टाः ।
शङ्खान्प्रदध्मुर्हतमीक्ष्य शल्यम् ॥ ९.१६.८५ ॥
மகா வில்லாளியான அவன் கொல்லப்பட்ட பின், போர் நடுவில் குருகுலச் சிறந்தவனால், பார்த்தர்கள் கூடி மிகவும் மகிழ்ந்து, சல்யன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு சங்குகளை ஊதினர்.
9.16.86
युधिष्ठिरं च प्रशशंसुराजौ ।
पुरा सुरा वृत्रवधे यथेन्द्रम्।
चक्रुश्च नानाविधवाद्यशब्दा… ।
न्निनादयन्तो वसुधां समन्तात् ॥ ९.१६.८६ ॥
போர்க்களத்தில் அரசர்கள் யுதிஷ்டிரரைப் புகழ்ந்தனர்; முன்பு விருத்திரனைக் கொன்றபோது தேவர்கள் இந்திரனைப் புகழ்ந்ததுபோல. பல்வேறு இசைக்கருவிகளின் ஒலிகள்… எழுப்பி, நாலாபுறமும் பூமியை முழங்கச் செய்தனர்.