Mahābhārata · Adhyāya 9.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.19.1
सन्निवृत्तेषु सैन्येषु साल्वो म्लेच्छगणाधिपः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पाण्डवानां महद्बलम् ॥ ९.१९.१ ॥
Cuando los ejércitos se habían retirado, Sālva, señor de las huestes mleccha, furioso, se lanzó contra la gran fuerza de los Pāṇḍavas.
9.19.2
आस्थाय सुमहानागं प्रभिन्नं पर्वतोपमम् ।
सप्तमैरावतप्रख्यममित्रगणमर्दनम् ॥ ९.१९.२ ॥
Montando un gran elefante en celo, semejante a una montaña, parecido al séptimo Airāvata, aplastador de las huestes enemigas.
9.19.3
योऽसौ महान्भद्रकुलप्रसूतः ।
सुपूजितो धार्तराष्ट्रेण नित्यम्।
सुकल्पितः शास्त्रविनिश्चयज्ञैः ।
सदौपवाह्यः समरेषु राजन् ॥ ९.१९.३ ॥
Aquel gran elefante, nacido de un linaje noble bhadra, siempre honrado por el hijo de Dhṛtarāṣṭra, bien equipado por los conocedores de las decisiones de los tratados, siempre apto para ser montado en batalla, oh rey.
9.19.4
ऐरावतं दैत्यगणान्विमृद्र… ।
ञ्शक्रो यथा सञ्जनयन्भयानि।
तमास्थितो राजवरो बभूव ।
यथोदयस्थः सविता क्षपान्ते ॥ ९.१९.४ ॥
Como Indra, montado en Airāvata, pisoteando las huestes de los daitya, siembra el terror, así aquel mejor de los reyes lo montó, como el sol en el monte de la aurora al final de la noche.
9.19.5
स तेन नागप्रवरेण राज… ।
न्नभ्युद्ययौ पाण्डुसुतान्समेतान्।
शितैः पृषत्कैर्विददार वेगै… ।
र्महेन्द्रवज्रप्रतिमैः सुघोरैः ॥ ९.१९.५ ॥
Con aquel excelente elefante, el rey... avanzó contra los hijos de Pāṇḍu reunidos y los atravesó con flechas afiladas, veloces, muy terribles, semejantes al rayo de Mahendra.
9.19.6
ततः शरान्वै सृजतो महारणे ।
योधांश्च राजन्नयतो यमालयम्।
नास्यानत्रं ददृशुः स्वे परे वा ।
यथा पुरा वज्रधरस्य दैत्याः ॥ ९.१९.६ ॥
En la gran batalla, mientras lanzaba flechas y enviaba guerreros a la morada de Yama, ni los suyos ni los enemigos vieron en él hueco alguno, como en otro tiempo los Daityas no lo vieron en el portador del rayo (Indra).
9.19.7
ते पाण्डवाः सोमकाः सृञ्जयाश्च ।
तमेकनागं ददृशुः समन्तात्।
सहस्रशो वै विचरन्तमेकं ।
यथा महेन्द्रस्य गजं समीपे ॥ ९.१९.७ ॥
Los Pāṇḍavas, los Somakas y los Sṛñjayas veían a aquel único elefante por todas partes, recorriendo por miles como el elefante junto a Mahendra.
9.19.8
सन्द्राव्यमाणं तु बलं परेषां ।
परेतकल्पं विबभौ समन्ततः।
नैवावतस्थे समरे भृशं भया… ।
द्विमृद्यमानं तु परस्परं तदा ॥ ९.१९.८ ॥
El ejército enemigo, dispersado y en fuga, parecía por todas partes como muertos; no pudo sostenerse en la batalla, muy… por el miedo; entonces, aplastado en dos entre sí,
9.19.9
ततः प्रभग्ना सहसा महाचमूः ।
सा पाण्डवी तेन नराधिपेन।
दिशश्चतस्रः सहसा विधाविता ।
गजेन्द्रवेगं तमपारयन्ती ॥ ९.१९.९ ॥
Entonces aquel gran ejército pāṇḍava, quebrado de repente por aquel señor de los hombres, huyó de pronto en las cuatro direcciones, incapaz de soportar el ímpetu de aquel elefante señor.
9.19.10
दृष्ट्वा च तां वेगवता प्रभग्नां ।
सर्वे त्वदीया युधि योधमुख्याः।
अपूजयंस्ते तु नराधिपं तं ।
दध्मुश्च शङ्खाञ्शशिसन्निकाशान् ॥ ९.१९.१० ॥
Al ver aquel ejército destrozado por aquel veloz, todos tus principales guerreros en la batalla honraron a aquel señor de los hombres y tocaron sus caracolas, brillantes como la luna.
9.19.11
श्रुत्वा निनादं त्वथ कौरवाणां ।
हर्षाद्विमुक्तं सह शङ्खशब्दैः।
सेनापतिः पाण्डवसृञ्जयानां ।
पाञ्चालपुत्रो ममृषे न कोपात् ॥ ९.१९.११ ॥
Al oír el rugido de los Kauravas y los sonidos de caracolas lanzados con alegría, el comandante de los Pāṇḍavas y Sṛñjayas, el hijo de Pāñcāla, no lo soportó por ira.
9.19.12
ततस्तु तं वै द्विरदं महात्मा ।
प्रत्युद्ययौ त्वरमाणो जयाय।
जम्भो यथा शक्रसमागमे वै ।
नागेन्द्रमैरावणमिन्द्रवाह्यम् ॥ ९.१९.१२ ॥
Entonces aquel de alma elevada, apresurándose hacia la victoria, salió al encuentro de aquel elefante, como Jambha salió al encuentro de Airāvaṇa, la montura de Indra, en su encuentro con Indra.
9.19.13
तमापतन्तं सहसा तु दृष्ट्वा ।
पाञ्चालपुत्रं युधि राजसिंहः।
तं वै द्विपं प्रेषयामास तूर्णं ।
वधाय राजन्द्रुपदात्मजस्य ॥ ९.१९.१३ ॥
¡Oh rey! Al ver que el hijo de Pāñcāla se abalanzaba de repente sobre él en la batalla, el león entre los reyes envió rápidamente aquel elefante para dar muerte al hijo de Drupada.
9.19.14
स तं द्विपेन्द्रं सहसापतन्त… ।
मविध्यदग्निप्रतिमैः पृषत्कैः।
कर्मारधौतैर्निशितैर्ज्वलद्भि… ।
र्नाराचमुख्यैस्त्रिभिरुग्रवेगैः ॥ ९.१९.१४ ॥
Él atravesó de repente a aquel señor de los elefantes, que se abalanzaba, con flechas ardientes como el fuego, afiladas y lavadas por los herreros, y con tres nārāca principales de feroz velocidad.
9.19.15
ततोऽपरान्पञ्चशतान्महात्मा ।
नाराचमुख्यान्विससर्ज कुम्भे।
स तैस्तु विद्धः परमद्विपो रणे ।
तदा परावृत्य भृशं प्रदुद्रुवे ॥ ९.१९.१५ ॥
Entonces el de alma elevada lanzó quinientas nārāca principales más contra la frente del elefante. Herido por ellas, el gran elefante dio media vuelta en la batalla y huyó con gran premura.
9.19.16
तं नागराजं सहसा प्रणुन्नं ।
विद्राव्यमाणं विनिवर्त्य साल्वः।
तोत्राङ्कुशैः प्रेषयामास तूर्णं ।
पाञ्चालराजस्य सुतं प्रदिश्य ॥ ९.१९.१६ ॥
Śālva hizo volver a aquel rey de los elefantes, que había sido empujado de repente y obligado a huir, y con aguijones y ganchos lo hizo avanzar rápidamente hacia el hijo del rey de los Pāñcālas.
9.19.17
दृष्ट्वा पतन्तं सहसा तु नागं ।
धृष्टद्युम्नः स्वरथाच्छीघ्रमेव।
गदां प्रगृह्योग्रजवेन वीरो ।
भूमिं प्रपन्नो भयविह्वलाङ्गः ॥ ९.१९.१७ ॥
Al ver que el elefante se abalanzaba de repente sobre él, el héroe Dhṛṣṭadyumna saltó al instante de su carro, tomó su maza y, con fiera rapidez, cayó al suelo con los miembros temblando de miedo.
9.19.18
स तं रथं हेमविभूषिताङ्गं ।
साश्वं ससूतं सहसा विमृद्य।
उत्क्षिप्य हस्तेन नदन्महाद्विपो ।
विपोथयामास वसुन्धरातले ॥ ९.१९.१८ ॥
Aquel gran elefante pisoteó de repente el carro, de piezas adornadas con oro, junto con sus caballos y su auriga; luego, levantándolo con la trompa y rugiendo, lo estrelló contra la superficie de la tierra.
9.19.19
पाञ्चालराजस्य सुतं च दृष्ट्वा ।
तदार्दितं नागवरेण तेन।
तमभ्यधावत्सहसा जवेन ।
भीमः शिखण्डी च शिनेश्च नप्ता ॥ ९.१९.१९ ॥
Al ver al hijo del rey de los Pāñcālas acosado por aquel mejor de los elefantes, Bhīma, Śikhaṇḍin y el nieto de Śini se lanzaron rápidamente contra él.
9.19.20
शरैश्च वेगं सहसा निगृह्य ।
तस्याभितो व्यापततो गजस्य।
स सङ्गृहीतो रथिभिर्गजो वै ।
चचाल तैर्वार्यमाणश्च सङ्ख्ये ॥ ९.१९.२० ॥
Deteniendo de repente con flechas el ímpetu de aquel elefante mientras corría en todas direcciones, los aurigas lo rodearon; y el elefante, contenido por ellos, se tambaleó en la batalla.
9.19.21
ततः पृषत्कान्प्रववर्ष राजा ।
सूर्यो यथा रश्मिजालं समन्तात्।
तैराशुगैर्वध्यमाना रथौघाः ।
प्रदुद्रुवुः सहितास्तत्रतत्र ॥ ९.१९.२१ ॥
Entonces el rey hizo llover flechas, como el sol extiende por todas partes su red de rayos. Heridas por aquellas flechas veloces, las huestes de carros huyeron juntas, por aquí y por allá.
9.19.22
तत्कर्म साल्वस्य समीक्ष्य सर्वे ।
पाञ्चालपुत्रा नृप सृञ्जयाश्च।
हाहाकारैर्नादयन्ति स्म युद्धे ।
द्विपं समन्ताद्रुरुधुर्नराग्र्याः ॥ ९.१९.२२ ॥
Al ver aquella hazaña de Sālva, oh rey, los hijos de Pāñcāla y los Sṛñjayas, todos, hicieron resonar la batalla con gritos de «¡ay!»; los mejores de los hombres rodearon al elefante por todos lados.
9.19.23
पाञ्चालपुत्रस्त्वरितस्तु शूरो ।
गदां प्रगृह्याचलशृङ्गकल्पाम्।
ससम्भ्रमं भारत शत्रुघाती ।
जवेन वीरोऽनुससार नागम् ॥ ९.१९.२३ ॥
El hijo de Pāñcāla, el héroe, asió rápidamente una maza semejante a una cumbre de montaña; y con prisa, oh Bhārata, aquel héroe matador de enemigos persiguió al elefante con velocidad.
9.19.24
ततस्तु नागं धरणीधराभं ।
मदं स्रवन्तं जलदप्रकाशम्।
गदां समातिध्य भृशं जघान ।
पाञ्चालराजस्य सुतस्तरस्वी ॥ ९.१९.२४ ॥
Entonces el veloz hijo del rey de Pāñcāla, asiendo con firmeza su maza, golpeó con gran fuerza a aquel elefante, semejante a una montaña, que destilaba mada y brillaba como una nube de lluvia.
9.19.25
स भिन्नकुम्भः सहसा विनद्य ।
मुखात्प्रभूतं क्षतजं विमुञ्चन्।
पपात नागो धरमीधराभः ।
क्षितिप्रकम्पाच्चलितो यथाऽद्रिः ॥ ९.१९.२५ ॥
Sus sienes se partieron; de repente bramó, y derramando abundante sangre por la boca cayó como una montaña sacudida, haciendo temblar la tierra.
9.19.26
निपात्यमाने तु तदा गजेन्द्रे ।
हाहाकृते तव पुत्रस्य सैन्ये।
स साल्वराजस्य शिनिप्रवीरो ।
जहार भल्लेन शिरः शितेन ॥ ९.१९.२६ ॥
Entonces, mientras aquel señor de los elefantes era derribado y el ejército de vuestro hijo estallaba en gritos de lamento, el héroe principal de la estirpe de Śini cortó la cabeza del rey de los Sālvas con una flecha afilada de punta de media luna.
9.19.27
हृतोत्तमाङ्गो युधि सात्वतेन ।
पपात भूमौ सह नागराज्ञा।
यथाऽद्रिशृङ्गं सुमहत्प्रणुन्नं ।
वज्रेण देवाधिपचोदितेन ॥ ९.१९.२७ ॥
Con la cabeza arrancada en la batalla por Sātvata (Sātyaki), cayó al suelo junto con el señor de los elefantes, como una gran cima de montaña derribada por un rayo lanzado por el señor de los dioses.