Mahābhārata · Adhyāya 9.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.19.1
सन्निवृत्तेषु सैन्येषु साल्वो म्लेच्छगणाधिपः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धः पाण्डवानां महद्बलम् ॥ ९.१९.१ ॥
Als die Heere zurückgewichen waren, stürzte Sālva, Herr der Mleccha-Scharen, voller Zorn gegen das gewaltige Heer der Pāṇḍavas.
9.19.2
आस्थाय सुमहानागं प्रभिन्नं पर्वतोपमम् ।
सप्तमैरावतप्रख्यममित्रगणमर्दनम् ॥ ९.१९.२ ॥
Er bestieg einen gewaltigen, brünstigen Elefanten, einem Berg gleich, dem siebten Airāvata ähnlich, der Zermalmer feindlicher Scharen.
9.19.3
योऽसौ महान्भद्रकुलप्रसूतः ।
सुपूजितो धार्तराष्ट्रेण नित्यम्।
सुकल्पितः शास्त्रविनिश्चयज्ञैः ।
सदौपवाह्यः समरेषु राजन् ॥ ९.१९.३ ॥
Jener große Elefant, aus edlem Bhadra-Geschlecht stammend, stets vom Sohn Dhṛtarāṣṭras geehrt, von den Kennern der Lehrentscheidungen wohl ausgerüstet, im Kampf stets zum Reiten geeignet, o König.
9.19.4
ऐरावतं दैत्यगणान्विमृद्र… ।
ञ्शक्रो यथा सञ्जनयन्भयानि।
तमास्थितो राजवरो बभूव ।
यथोदयस्थः सविता क्षपान्ते ॥ ९.१९.४ ॥
Wie Indra, auf Airāvata sitzend, die Scharen der Daitya zertretend Schrecken verbreitet, so bestieg jener beste der Könige ihn, gleich der Sonne, die am Ende der Nacht auf dem Morgenberg steht.
9.19.5
स तेन नागप्रवरेण राज… ।
न्नभ्युद्ययौ पाण्डुसुतान्समेतान्।
शितैः पृषत्कैर्विददार वेगै… ।
र्महेन्द्रवज्रप्रतिमैः सुघोरैः ॥ ९.१९.५ ॥
Mit jenem vortrefflichen Elefanten zog der König gegen die versammelten Söhne Pāṇḍus vor und durchbohrte sie mit scharfen, schnellen, überaus schrecklichen Pfeilen, gleich dem Donnerkeil Mahendras.
9.19.6
ततः शरान्वै सृजतो महारणे ।
योधांश्च राजन्नयतो यमालयम्।
नास्यानत्रं ददृशुः स्वे परे वा ।
यथा पुरा वज्रधरस्य दैत्याः ॥ ९.१९.६ ॥
Im großen Kampf, als er Pfeile abschoss und die Krieger in Yamas Wohnort sandte, sahen weder die Seinen noch die Feinde eine Lücke an ihm, wie einst die Daityas an dem Blitzträger (Indra).
9.19.7
ते पाण्डवाः सोमकाः सृञ्जयाश्च ।
तमेकनागं ददृशुः समन्तात्।
सहस्रशो वै विचरन्तमेकं ।
यथा महेन्द्रस्य गजं समीपे ॥ ९.१९.७ ॥
Die Pāṇḍavas, die Somakas und die Sṛñjayas sahen jenen einen Elefanten überall, wie er tausendfach umherstreifte, wie der Elefant nahe bei Mahendra.
9.19.8
सन्द्राव्यमाणं तु बलं परेषां ।
परेतकल्पं विबभौ समन्ततः।
नैवावतस्थे समरे भृशं भया… ।
द्विमृद्यमानं तु परस्परं तदा ॥ ९.१९.८ ॥
Das Heer der Feinde, zerstreut und fliehend, erschien überall wie Tote; es konnte im Kampf nicht standhalten, sehr… vor Furcht; da, einander selbst in zwei Teile zerdrückt,
9.19.9
ततः प्रभग्ना सहसा महाचमूः ।
सा पाण्डवी तेन नराधिपेन।
दिशश्चतस्रः सहसा विधाविता ।
गजेन्द्रवेगं तमपारयन्ती ॥ ९.१९.९ ॥
Da wurde jenes große Pāṇḍava-Heer durch jenen Menschenherrscher plötzlich gebrochen und floh jäh nach allen vier Richtungen, unfähig, den Ansturm jenes Herrenelefanten zu ertragen.
9.19.10
दृष्ट्वा च तां वेगवता प्रभग्नां ।
सर्वे त्वदीया युधि योधमुख्याः।
अपूजयंस्ते तु नराधिपं तं ।
दध्मुश्च शङ्खाञ्शशिसन्निकाशान् ॥ ९.१९.१० ॥
Als sie jenes Heer durch jenen Schnellen zerbrochen sahen, ehrten alle deine vornehmsten Krieger in der Schlacht jenen Menschenherrscher und bliesen ihre Muscheln, so hell wie der Mond.
9.19.11
श्रुत्वा निनादं त्वथ कौरवाणां ।
हर्षाद्विमुक्तं सह शङ्खशब्दैः।
सेनापतिः पाण्डवसृञ्जयानां ।
पाञ्चालपुत्रो ममृषे न कोपात् ॥ ९.१९.११ ॥
Als er das Gebrüll der Kauravas und den Klang der Muscheln hörte, die vor Freude erschollen, ertrug der Feldherr der Pāṇḍavas und Sṛñjayas, der Sohn von Pāñcāla, dies nicht im Zorn.
9.19.12
ततस्तु तं वै द्विरदं महात्मा ।
प्रत्युद्ययौ त्वरमाणो जयाय।
जम्भो यथा शक्रसमागमे वै ।
नागेन्द्रमैरावणमिन्द्रवाह्यम् ॥ ९.१९.१२ ॥
Da eilte jener Hochgesinnte, nach dem Sieg strebend, dem Elefanten entgegen, wie Jambha einst Airāvaṇa, dem Reittier Indras, entgegentrat, als er mit Indra zusammentraf.
9.19.13
तमापतन्तं सहसा तु दृष्ट्वा ।
पाञ्चालपुत्रं युधि राजसिंहः।
तं वै द्विपं प्रेषयामास तूर्णं ।
वधाय राजन्द्रुपदात्मजस्य ॥ ९.१९.१३ ॥
O König! Als der Löwe unter den Königen sah, wie der Sohn von Pāñcāla plötzlich im Kampf auf ihn losstürmte, schickte er rasch jenen Elefanten, um Drupadas Sohn zu töten.
9.19.14
स तं द्विपेन्द्रं सहसापतन्त… ।
मविध्यदग्निप्रतिमैः पृषत्कैः।
कर्मारधौतैर्निशितैर्ज्वलद्भि… ।
र्नाराचमुख्यैस्त्रिभिरुग्रवेगैः ॥ ९.१९.१४ ॥
Er durchbohrte jenen Herrn der Elefanten, der plötzlich heranstürmte, mit feurig glühenden, scharfen, von Schmieden gewaschenen Pfeilen und mit drei vorzüglichen Eisenpfeilen von wildem Flug.
9.19.15
ततोऽपरान्पञ्चशतान्महात्मा ।
नाराचमुख्यान्विससर्ज कुम्भे।
स तैस्तु विद्धः परमद्विपो रणे ।
तदा परावृत्य भृशं प्रदुद्रुवे ॥ ९.१९.१५ ॥
Da schoss der Hochgesinnte fünfhundert weitere vorzügliche Eisenpfeile auf die Stirn des Elefanten. Von ihnen getroffen, wandte sich der große Elefant im Kampf um und floh in großer Eile.
9.19.16
तं नागराजं सहसा प्रणुन्नं ।
विद्राव्यमाणं विनिवर्त्य साल्वः।
तोत्राङ्कुशैः प्रेषयामास तूर्णं ।
पाञ्चालराजस्य सुतं प्रदिश्य ॥ ९.१९.१६ ॥
Śālva wendete jenen Elefantenkönig, der plötzlich vorwärtsgetrieben worden war und zur Flucht gezwungen wurde, und trieb ihn mit Stachel und Haken schnell auf den Sohn des Pāñcāla-Königs zu.
9.19.17
दृष्ट्वा पतन्तं सहसा तु नागं ।
धृष्टद्युम्नः स्वरथाच्छीघ्रमेव।
गदां प्रगृह्योग्रजवेन वीरो ।
भूमिं प्रपन्नो भयविह्वलाङ्गः ॥ ९.१९.१७ ॥
Als er sah, wie der Elefant plötzlich auf ihn stürzte, sprang der Held Dhṛṣṭadyumna sogleich von seinem Streitwagen, ergriff seine Keule und fiel mit wildem Schwung zu Boden, die Glieder vor Furcht zitternd.
9.19.18
स तं रथं हेमविभूषिताङ्गं ।
साश्वं ससूतं सहसा विमृद्य।
उत्क्षिप्य हस्तेन नदन्महाद्विपो ।
विपोथयामास वसुन्धरातले ॥ ९.१९.१८ ॥
Der große Elefant zertrat plötzlich den Streitwagen mit seinen goldgeschmückten Teilen, samt Pferden und Wagenlenker; dann hob er ihn mit dem Rüssel hoch, brüllte und schmetterte ihn auf die Erde.
9.19.19
पाञ्चालराजस्य सुतं च दृष्ट्वा ।
तदार्दितं नागवरेण तेन।
तमभ्यधावत्सहसा जवेन ।
भीमः शिखण्डी च शिनेश्च नप्ता ॥ ९.१९.१९ ॥
Als sie den Sohn des Pāñcāla-Königs von jenem vortrefflichen Elefanten bedrängt sahen, stürmten Bhīma, Śikhaṇḍin und der Enkel des Śini rasch auf ihn los.
9.19.20
शरैश्च वेगं सहसा निगृह्य ।
तस्याभितो व्यापततो गजस्य।
स सङ्गृहीतो रथिभिर्गजो वै ।
चचाल तैर्वार्यमाणश्च सङ्ख्ये ॥ ९.१९.२० ॥
Nachdem sie den Ansturm jenes Elefanten mit Pfeilen plötzlich aufgehalten hatten, während er nach allen Seiten umherstürmte, umringten ihn die Wagenkämpfer; und der von ihnen festgehaltene Elefant taumelte im Kampf.
9.19.21
ततः पृषत्कान्प्रववर्ष राजा ।
सूर्यो यथा रश्मिजालं समन्तात्।
तैराशुगैर्वध्यमाना रथौघाः ।
प्रदुद्रुवुः सहितास्तत्रतत्र ॥ ९.१९.२१ ॥
Da ließ der König einen Pfeilregen niedergehen, wie die Sonne ihr Netz aus Strahlen nach allen Seiten ausbreitet. Von jenen schnellen Pfeilen getroffen, flohen die Wagenscharen gemeinsam hierhin und dorthin.
9.19.22
तत्कर्म साल्वस्य समीक्ष्य सर्वे ।
पाञ्चालपुत्रा नृप सृञ्जयाश्च।
हाहाकारैर्नादयन्ति स्म युद्धे ।
द्विपं समन्ताद्रुरुधुर्नराग्र्याः ॥ ९.१९.२२ ॥
Als sie jene Tat Sālvas sahen, o König, ließen die Söhne Pāñcālas und die Sṛñjayas alle die Schlacht vom Wehklagen »Wehe!« widerhallen; die Edelsten der Männer umzingelten den Elefanten von allen Seiten.
9.19.23
पाञ्चालपुत्रस्त्वरितस्तु शूरो ।
गदां प्रगृह्याचलशृङ्गकल्पाम्।
ससम्भ्रमं भारत शत्रुघाती ।
जवेन वीरोऽनुससार नागम् ॥ ९.१९.२३ ॥
Der Sohn Pāñcālas, der Held, ergriff eilends eine Keule gleich einem Bergesgipfel; und in Hast, o Bhārata, verfolgte jener Held, der die Feinde erschlägt, den Elefanten mit Schnelligkeit.
9.19.24
ततस्तु नागं धरणीधराभं ।
मदं स्रवन्तं जलदप्रकाशम्।
गदां समातिध्य भृशं जघान ।
पाञ्चालराजस्य सुतस्तरस्वी ॥ ९.१९.२४ ॥
Da schlug der schnelle Sohn des Königs von Pāñcāla, seine Keule fest umklammernd, mit großer Gewalt auf jenen Elefanten, gleich einem Berg, der Brunstsaft verströmte und wie eine Regenwolke glänzte.
9.19.25
स भिन्नकुम्भः सहसा विनद्य ।
मुखात्प्रभूतं क्षतजं विमुञ्चन्।
पपात नागो धरमीधराभः ।
क्षितिप्रकम्पाच्चलितो यथाऽद्रिः ॥ ९.१९.२५ ॥
Seine Schläfen barsten; plötzlich trompetete er auf, und aus dem Maul strömend viel Blut, stürzte er wie ein erschütterter Berg, sodass die Erde bebte.
9.19.26
निपात्यमाने तु तदा गजेन्द्रे ।
हाहाकृते तव पुत्रस्य सैन्ये।
स साल्वराजस्य शिनिप्रवीरो ।
जहार भल्लेन शिरः शितेन ॥ ९.१९.२६ ॥
Als jener Herr der Elefanten niedergestreckt wurde und das Heer Eures Sohnes in lautes Wehklagen ausbrach, schlug der vornehmste Held des Śini-Geschlechts dem König der Sālvas mit einem scharfen Halbmondpfeil den Kopf ab.
9.19.27
हृतोत्तमाङ्गो युधि सात्वतेन ।
पपात भूमौ सह नागराज्ञा।
यथाऽद्रिशृङ्गं सुमहत्प्रणुन्नं ।
वज्रेण देवाधिपचोदितेन ॥ ९.१९.२७ ॥
Mit dem im Kampf von Sātvata (Sātyaki) abgetrennten Haupt stürzte er zusammen mit dem Herrn der Elefanten zu Boden, wie ein gewaltiger Berggipfel, der vom Donnerkeil des Götterherrn getroffen wird.