ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 9.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.21.1
पुत्रस्तु ते महाराज रथस्थो रथिनां वरः ।
दुरुत्सहो बभौ युद्धे यथा रुद्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.१ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ପ୍ରତାପୀ ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଭାବେ ଶୋଭା ପାଇଲେ।
9.21.2
तस्य बाणसहस्रैस्तु प्रच्छन्ना ह्यभवन्मही ।
परांश्च सिषिचे बाणैर्धाराभिरिव पर्वतान् ॥ ९.२१.२ ॥
ତାଙ୍କର ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ପୃଥିବୀ ଢାଙ୍କି ଯାଇଥିଲା। ଧାରା ଯେପରି ପର୍ବତକୁ ସିକ୍ତ କରେ, ସେ ସେପରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବାଣରେ ସିକ୍ତ କଲେ।
9.21.3
न च सोऽस्ति पुमान्कश्चित्पाण्डवानां बलार्णवे ।
हयो गजो रथो वाऽपि यः स्याद्बाणैरविक्षतः ॥ ९.२१.३ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ସେନାସାଗରରେ ବାଣରେ ଅକ୍ଷତ ରହିଥିବା ଏପରି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ କିମ୍ବା ରଥ ନଥିଲା।
9.21.4
यं यं हि समरे योधं प्रपश्यामि विशाम्पते ।
स स बाणैश्चितोऽभूद्वै पुत्रेण तव भारत ॥ ९.२१.४ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ହେ ଭରତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଯେଉଁ ଯୋଦ୍ଧାକୁ ଦେଖିଲି, ସେ ତୁମ ପୁତ୍ରର ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଥିଲା।
9.21.5
यथा सैन्येन रजसा समुद्भूतेन वाहिनी ।
प्रत्यदृश्यत सञ्छन्ना तथा बाणैर्महात्मनः ॥ ९.२१.५ ॥
ସେନାରୁ ଉଠିଥିବା ଧୂଳିରେ ସେନା ଆଚ୍ଛାଦିତ ଦିଶେ, ସେହିପରି ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ବାଣରେ ସେନା ଆଚ୍ଛାଦିତ ଦିଶିଲା।
9.21.6
बाणभूतामपश्याम पृथिवीं पृथिवीपते ।
दुर्योधनेन प्रकृतां क्षिप्रहस्तेन धन्विना ॥ ९.२१.६ ॥
ହେ ପୃଥିବୀପତି, କ୍ଷିପ୍ରହସ୍ତ ଧନୁର୍ଧର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ବାଣମୟ କରାଯାଇଥିବାର ଆମେ ଦେଖିଲୁ।
9.21.7
तेषु योधसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
नास्ति दुर्योधनसमः पुमानिति मतिर्मम ॥ ९.२१.७ ॥
ସେହି ହଜାର ହଜାର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଓ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷରେ, ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ସମକକ୍ଷ ଜଣେ ପୁରୁଷ ନାହାନ୍ତି, ଏହା ମୋ ମତ।
9.21.8
तत्राद्भुतमपश्याम तव पुत्रस्य विक्रमम् ।
यदेकं सहिताः पार्था नाभ्यवर्तन्त भारत ॥ ९.२१.८ ॥
ସେଠାରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ପରାକ୍ରମ ଦେଖିଲୁ; ଏକାକୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ହେ ଭରତ।
9.21.9
युधिष्ठिरं शतेनाजौ विव्याध भरतर्षभ ।
भीमसेनं च सप्तत्या सहदेवं च पञ्चभिः ॥ ९.२१.९ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଶହେ ବାଣରେ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସତୁରୀ ବାଣରେ ଓ ସହଦେବଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
9.21.10
नकुलं च चतुःषष्ट्या धृष्टद्युम्नं च पञ्चभिः ।
पञ्चभिर्द्रौपदेयांश्च त्रिभिर्विव्याध सात्यकिम् ॥ ९.२१.१० ॥
ସେ ନକୁଳଙ୍କୁ ଚଉଷଠି ବାଣରେ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ଓ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ତିନି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
9.21.11
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सहदेवस्य मारिष ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.११ ॥
ହେ ମାରିଷ, ସେ ଭଲ୍ଲରେ ସହଦେବଙ୍କ ଧନୁ କାଟିଦେଲା; କଟା ସେହି ଧନୁ ତ୍ୟାଗ କରି ପ୍ରତାପୀ ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ର...
9.21.12
अभ्यद्रवत राजानं प्रगृह्यान्यन्महद्धनुः ।
ततो दुर्योधनं सङ्ख्ये विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२१.१२ ॥
ଆଉ ଏକ ବଡ଼ ଧନୁ ଧରି ସେ ରାଜାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା; ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ଦଶ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
9.21.13
नकुलस्तु ततो वीरो राजानं नवभिः शरैः ।
घोररूपैर्महेष्वासो विव्याध च ननाद च ॥ ९.२१.१३ ॥
ତା'ପରେ ବୀର ନକୁଳ, ମହାଧନୁର୍ଧର ହୋଇ, ଭୟଙ୍କର ରୂପର ନଅଟି ବାଣରେ ରାଜାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ଗର୍ଜନ କଲେ।
9.21.14
सात्यकिश्चैव राजानं शरेणानतपर्वणा ।
द्रौपदेयास्त्रिसप्तत्या धर्मराजश्च पञ्चभिः।
अशीत्या भीमसेनश्च शरै राजानमार्पयन् ॥ ९.२१.१४ ॥
ସାତ୍ୟକି ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଥିବା ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ; ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସତୁରି-ତିନିରେ, ଧର୍ମରାଜ ପାଞ୍ଚରେ, ଭୀମସେନ ଅଶୀରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
9.21.15
समन्तात्कीर्यमाणस्तु बाणसङ्घैर्महात्मभिः ।
न चचाल महाराज सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ९.२१.१५ ॥
ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ବାଣସମୂହ ଦ୍ୱାରା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଆବୃତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ, ହେ ମହାରାଜ, ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ସେ ଟିକିଏ ମଧ୍ୟ ଚଳିଲେ ନାହିଁ।
9.21.16
लाघवात्सौष्ठवाच्चापि वीर्याच्चापि महात्मनः ।
अति सर्वाणि भूतानि ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ९.२१.१६ ॥
ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଲାଘବ, କୌଶଳ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟ ହେତୁ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଦେଖିଲେ।
9.21.17
धार्तराष्ट्रा हि राजेन्द्र योधास्तु स्वल्पमन्तरम् ।
अपश्यमाना राजानं पर्यवर्तन्त दंशिताः ॥ ९.२१.१७ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ କବଚ ପିନ୍ଧିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ରାଜାଙ୍କୁ ଟିକିଏ ବ୍ୟବଧାନରେ ନ ଦେଖି ଫେରିଗଲେ।
9.21.18
तेषामापततां घोरस्तुमुलः समपद्यत ।
क्षुब्धस्य हि समुद्रस्य प्रावृट्काले यथा स्वनः ॥ ९.२१.१८ ॥
ସେମାନେ ଧାଇଁ ଆସିବା ବେଳେ ଭୟଙ୍କର କୋଳାହଳ ଉଠିଲା, ବର୍ଷା ଋତୁରେ କ୍ଷୁବ୍ଧ ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜନ ପରି।
9.21.19
समासाद्य रणे ते तु राजानमपराजितम् ।
प्रत्युद्ययुर्महेष्वासाः पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.२१.१९ ॥
ରଣରେ ସେହି ଅଜେୟ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ସେହି ମହାନ ଧନୁର୍ଧରମାନେ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ ।
9.21.20
भीमसेनं रणे क्रुद्धो द्रोणपुत्रो न्यवारयत् ।
तयोर्बाणैर्महाराज प्रमुक्तैः सर्वतोदिशम्।
नाज्ञायन्त रणे वीरा न दिशः प्रदिशस्तथा ॥ ९.२१.२० ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ରଣରେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ନିବାରଣ କଲେ । ହେ ମହାରାଜ, ସେ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ବାଣରେ ସବୁ ଦିଗ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ବୀରମାନେ ଦିଗ ବା ଉପଦିଗ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ ।
9.21.21
तावुभौ क्रूरकर्माणावुभौ भारतदुःसहौ ।
घोररूपमयुध्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२१ ॥
ସେହି ଦୁଇ କ୍ରୂରକର୍ମା, ଭରତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ ଥିଲେ । ପ୍ରତିଘାତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସେମାନେ ଉଭୟେ ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ।
9.21.22
त्रासयन्तौ दिशः सर्वा ज्याक्षेपकठिनत्वचौ ।
शकुनिस्तु रणे वीरो युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.२१.२२ ॥
ସବୁ ଦିଗକୁ ତ୍ରସ୍ତ କରୁଥିବା, ଧନୁର ଜ୍ୟା ଟାଣିବାରୁ ଚର୍ମ କଠିନ ହୋଇଥିବା ବୀର ଶକୁନି ରଣରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୀଡ଼ିତ କଲେ ।
9.21.23
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सुबलस्य सुतो विभो ।
नादं चकार बलवत्सर्वसैन्यानि कम्पयन् ॥ ९.२१.२३ ॥
ହେ ବିଭୋ, ସୁବଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ତାଙ୍କର ଚାରି ଅଶ୍ୱକୁ ବଧ କରି ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ କମ୍ପାଇ ପ୍ରବଳ ଗର୍ଜନ କଲେ ।
9.21.24
एतस्मिन्नन्तरे वीरं राजानमपराजितम् ।
अपोवाह रथेनाजौ सहदेवः प्रतापवान् ॥ ९.२१.२४ ॥
ଏହି ଅବସରରେ ପ୍ରତାପୀ ସହଦେବ ରଣରେ ସେହି ବୀର ଅଜେୟ ରାଜାଙ୍କୁ ରଥରେ ବହନ କରି ଦୂରକୁ ନେଇଗଲେ ।
9.21.25
अथान्यं रथमास्थाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
शकुनिं नवभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः।
ननाद च महानादं प्रवरः सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.२५ ॥
ଏଥର ଅନ୍ୟ ଏକ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶକୁନିକୁ ନଅଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ପୁଣି ପାଞ୍ଚଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ମହାନାଦ କଲେ।
9.21.26
तद्युद्धमभवच्चित्रं घोररूपं च मारिष ।
प्रेक्षतां प्रीतिजननं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ९.२१.२६ ॥
ହେ ମାନନୀୟ, ସେ ଯୁଦ୍ଧ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କଲା। ଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ସେ ଯୁଦ୍ଧ ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହେଉଥିଲା।
9.21.27
उलूकस्तु महेष्वासं नकुलं युद्धदुर्मदम् ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा शरवर्षैः समन्ततः ॥ ९.२१.२७ ॥
କିନ୍ତୁ ଅମେୟ ଆତ୍ମାବିଶିଷ୍ଟ ଉଲୂକ ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ମହାଧନୁର୍ଧର ନକୁଳ ଉପରେ ସବୁ ଦିଗରୁ ବାଣବର୍ଷା କଲା।
9.21.28
तथैव नकुलः शूरः सौबलस्य सुतं रणे ।
शरवर्षेण महता समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ९.२१.२८ ॥
ସେହିପରି ଶୂର ନକୁଳ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୁବଳର ପୁତ୍ରକୁ ମହାନ ବାଣବର୍ଷାରେ ସବୁ ଦିଗରୁ ଘେରି ଦେଲେ।
9.21.29
तौ तत्र समरे वीरौ कुलपुत्रौ महारथौ ।
योधयन्तावपश्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२९ ॥
ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ଦୁଇ ବୀର, କୁଳୀନ ପୁତ୍ର ଓ ମହାରଥୀ, ପ୍ରତି ଆଘାତର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଦେଖାଗଲେ।
9.21.30
तथैव कृतवर्माणं शैनेयः शत्रुतापनः ।
योधयञ्शुशुभे राजन्बलिं शक्र इवाहवे ॥ ९.२१.३० ॥
ସେହିପରି ଶତ୍ରୁତାପନ ଶୈନେୟ କୃତବର୍ମାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳି ସହ ଲଢ଼ୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶୋଭିଲେ।
9.21.31
दुर्योधनो धनुश्छित्त्वा धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध निशितैः शरैः ॥ ९.२१.३१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଧନୁ କାଟି, ଧନୁ-ଛିନ୍ନ ତାଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
9.21.32
धृष्टद्युम्नोऽपि समरे प्रगृह्य परमायुधम् ।
राजानं योधयामास पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.३२ ॥
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ଆଗରେ ରାଜାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
9.21.33
तयोर्युद्धं महच्चासीत्सङ्ग्रामे भरतर्षभ ।
प्रभिन्नयोर्यथा सक्तं मत्तयोर्वनहस्तिनोः ॥ ९.२१.३३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ମହତ୍ ଥିଲା; ମଦମତ୍ତ ଦୁଇଟି ବନହସ୍ତୀ ପରି।
9.21.34
गौतमस्तु रणे क्रुद्धो द्रौपदेयान्महाबालान् ।
विव्याध बहुभिः शूरः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ९.२१.३४ ॥
କିନ୍ତୁ ଗୌତମ ରଣରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଶୂର ହୋଇ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ମହାବଳୀ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନତ ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବହୁ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
9.21.35
तस्य तैरभवद्युद्धमिन्द्रियैरिव देहिनः ।
घोररूपमसंवार्यं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ९.२१.३५ ॥
ତାଙ୍କ ସହ ସେମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଦେହଧାରୀ ଯେପରି ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରେ ସେପରି ଥିଲା; ତାହା ଭୟଙ୍କର ରୂପର, ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦାହୀନ ହୋଇ ଚାଲିଲା।
9.21.36
ते च सम्पीडयामासुरिन्द्रियाणीव बालिशम् ।
स च तान्प्रतिसंरब्धः प्रत्ययोधयदाहवे ॥ ९.२१.३६ ॥
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମୂର୍ଖକୁ ପୀଡ଼େ; ସେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିକ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
9.21.37
एवं चित्रमभूद्युद्धं तस्य तैः सह भारत ।
उत्थायोत्थाय हि यथा देहिनामिन्द्रियैर्विभो ॥ ९.२१.३७ ॥
ହେ ଭାରତ, ଏହିପରି ସେମାନଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଅଦ୍ଭୁତ ହେଲା। ହେ ବିଭୋ, ଦେହଧାରୀମାନଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ପରି ବାରମ୍ବାର ଉଠି ଉଠି।
9.21.38
नराश्चैव नरैः सार्धं दन्तिनो दन्तिभिस्तथा ।
हया हयैः समासक्ता रथिनो रथिभिः सह ॥ ९.२१.३८ ॥
ମନୁଷ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ସହ, ହାତୀ ହାତୀ ସହ, ଘୋଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ସହ, ରଥୀ ରଥୀ ସହ ଜଡ଼ିତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
9.21.39
सङ्कुलं चाभवद्भूयो घोररूपं विशाम्पते ॥ ९.२१.३९ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସେହି କୋଳାହଳ ପୁଣି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କଲା।
9.21.40
इदं चित्रमिदं घोरमिदं रौद्रमिति प्रभो ।
युद्धान्यासन्महाराज घोरांणि च बहूनि च ॥ ९.२१.४० ॥
ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ, ଏହା ଘୋର, ଏହା ରୌଦ୍ର ବୋଲି, ହେ ପ୍ରଭୋ। ହେ ମହାରାଜ, ଅନେକ ଘୋର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
9.21.41
ते समासाद्य समरे परस्परमरिन्दमाः ।
व्यनदंश्चैव जघ्नुश्च समाताद्य महाहवे ॥ ९.२१.४१ ॥
ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ ସେହି ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପର ନିକଟ ହୋଇ ଗର୍ଜନ କଲେ ଓ ପ୍ରହାର କଲେ; ଆଜି ଏହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ସେହିପରି।
9.21.42
तेषां पत्रसमुद्भूतं रजस्तीव्रमदृश्यत ।
वातेन चोद्धतं राजन्धावद्भिश्चाश्वसादिभिः ॥ ९.२१.४२ ॥
ସେମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟର ପାଦରୁ ଉଠିଥିବା ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଧୂଳି ଦେଖାଗଲା, ହେ ରାଜନ; ତାହା ପବନ ଓ ଧାବମାନ ଅଶ୍ୱାରୋହୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଡ଼ାଯାଇଥିଲା।
9.21.43
रथनेमिसमुद्भूतं निःश्वासैश्चापि दन्तिनाम् ।
रजः सन्ध्याभ्रकलिलं दिवाकरपथं ययौ ॥ ९.२१.४३ ॥
ରଥଚକ୍ରରୁ ଏବଂ ହାତୀମାନଙ୍କ ନିଃଶ୍ୱାସରୁ ଉଠିଥିବା ଧୂଳି ସନ୍ଧ୍ୟାମେଘ ସହିତ ମିଶି ସୂର୍ଯ୍ୟପଥ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଠିଗଲା।
9.21.44
रजसा तेन सम्पृक्तो भास्करो निष्प्रभः कृतः ।
सञ्छादिताऽभवद्भूमिस्ते च शूरा महारथाः ॥ ९.२१.४४ ॥
ସେହି ଧୂଳିରେ ଆବୃତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାହୀନ ହେଲେ; ପୃଥିବୀ ଏବଂ ସେହି ଶୂର ମହାରଥୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆବୃତ ହେଲେ।
9.21.45
मुहूर्तादिव संवृत्तं नीरजस्कं समन्ततः ।
वीरशोणितसिक्तायां भूमौ भरतसत्तम ॥ ९.२१.४५ ॥
ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଚାରିଦିଗ ଧୂଳିହୀନ ହେଲା; ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୀରଙ୍କ ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ ଭୂମି ଦେଖାଗଲା।
9.21.46
उपाशाम्यत्ततस्तीव्रं तद्रजो घोरदर्शनम् ॥ ९.२१.४६ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ତୀବ୍ର ଧୂଳି ଶାନ୍ତ ହେଲା।
9.21.47
ततोऽपश्यमहं भूयो द्वन्द्वयुद्धानि भारत ।
यथाप्राणं यथाश्रेष्ठं मध्याह्ने वै सुदारुणम् ॥ ९.२१.४७ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ, ହେ ଭାରତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପୁନର୍ବାର ଦେଖିଲି; ପ୍ରାଣ ପଣ ରଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ହେଉଥିବା।
9.21.48
वर्मणां तत्र राजेन्द्र व्यदृश्यन्तोज्ज्वलाः प्रभाः ।
शब्दश्च तुमुलः सङ्ख्ये शराणां पततामभूत्
महावेणुवनस्येव दह्यमानस्य पर्वते ॥ ९.२१.४८ ॥
ସେଠାରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କବଚର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭା ଦେଖାଗଲା; ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡୁଥିବା ବାଣର ଭୀଷଣ ଶବ୍ଦ ହେଲା—ପର୍ବତରେ ଜଳୁଥିବା ମହା ବାଉଁଶବନ ପରି।