Mahābhārata · Adhyāya 9.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.21.1
पुत्रस्तु ते महाराज रथस्थो रथिनां वरः ।
दुरुत्सहो बभौ युद्धे यथा रुद्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.१ ॥
Großer König, dein Sohn, auf seinem Streitwagen stehend, der beste der Wagenkämpfer, glänzte im Kampf, unbezwingbar, wie der mächtige Rudra.
9.21.2
तस्य बाणसहस्रैस्तु प्रच्छन्ना ह्यभवन्मही ।
परांश्च सिषिचे बाणैर्धाराभिरिव पर्वतान् ॥ ९.२१.२ ॥
Mit seinen Tausenden von Pfeilen wurde die Erde bedeckt, und er überschüttete die Feinde mit Pfeilen, wie Ströme die Berge überfluten.
9.21.3
न च सोऽस्ति पुमान्कश्चित्पाण्डवानां बलार्णवे ।
हयो गजो रथो वाऽपि यः स्याद्बाणैरविक्षतः ॥ ९.२१.३ ॥
In jenem Meer des Heeres der Pāṇḍavas gab es keinen Mann, kein Pferd, keinen Elefanten und keinen Streitwagen, der von Pfeilen unverletzt geblieben wäre.
9.21.4
यं यं हि समरे योधं प्रपश्यामि विशाम्पते ।
स स बाणैश्चितोऽभूद्वै पुत्रेण तव भारत ॥ ९.२१.४ ॥
Herr der Völker, o Bhārata, jeden Krieger, den ich im Kampf sah, war er mit Pfeilen deines Sohnes bedeckt.
9.21.5
यथा सैन्येन रजसा समुद्भूतेन वाहिनी ।
प्रत्यदृश्यत सञ्छन्ना तथा बाणैर्महात्मनः ॥ ९.२१.५ ॥
So wie das Heer von dem Staub bedeckt erschien, den das Heer selbst aufwirbelte, so erschien es von den Pfeilen jenes Großmütigen bedeckt.
9.21.6
बाणभूतामपश्याम पृथिवीं पृथिवीपते ।
दुर्योधनेन प्रकृतां क्षिप्रहस्तेन धन्विना ॥ ९.२१.६ ॥
O Herr der Erde, wir sahen die Erde zu einer Erde aus Pfeilen gemacht, so gestaltet von Duryodhana, dem schnellhändigen Bogenschützen.
9.21.7
तेषु योधसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
नास्ति दुर्योधनसमः पुमानिति मतिर्मम ॥ ९.२१.७ ॥
Unter jenen tausend Kriegern, sowohl auf eurer wie auf der feindlichen Seite, ist meine Meinung, dass kein Mann Duryodhana gleicht.
9.21.8
तत्राद्भुतमपश्याम तव पुत्रस्य विक्रमम् ।
यदेकं सहिताः पार्था नाभ्यवर्तन्त भारत ॥ ९.२१.८ ॥
Dort sahen wir ein Wunder der Tapferkeit deines Sohnes: Obwohl er allein stand, konnten die vereinten Pāṇḍavas nicht gegen ihn vorrücken, o Nachkomme Bharatas.
9.21.9
युधिष्ठिरं शतेनाजौ विव्याध भरतर्षभ ।
भीमसेनं च सप्तत्या सहदेवं च पञ्चभिः ॥ ९.२१.९ ॥
O Stier der Bharatas, im Kampf durchbohrte er Yudhiṣṭhira mit hundert Pfeilen, Bhīmasena mit siebzig und Sahadeva mit fünf.
9.21.10
नकुलं च चतुःषष्ट्या धृष्टद्युम्नं च पञ्चभिः ।
पञ्चभिर्द्रौपदेयांश्च त्रिभिर्विव्याध सात्यकिम् ॥ ९.२१.१० ॥
Nakula durchbohrte er mit vierundsechzig Pfeilen, Dhṛṣṭadyumna mit fünf, jeden der Söhne Draupadīs mit fünf und Sātyaki mit dreien.
9.21.11
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सहदेवस्य मारिष ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.११ ॥
O Herr, mit einem Bhalla zerschnitt er Sahadevas Bogen; dann warf der tapfere Sohn Mādrīs den zerbrochenen Bogen weg und...
9.21.12
अभ्यद्रवत राजानं प्रगृह्यान्यन्महद्धनुः ।
ततो दुर्योधनं सङ्ख्ये विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२१.१२ ॥
Einen anderen großen Bogen ergreifend, stürmte er auf den König zu; dann durchbohrte er im Kampf Duryodhana mit zehn Pfeilen.
9.21.13
नकुलस्तु ततो वीरो राजानं नवभिः शरैः ।
घोररूपैर्महेष्वासो विव्याध च ननाद च ॥ ९.२१.१३ ॥
Darauf durchbohrte der Held Nakula, ein großer Bogenschütze, den König mit neun schrecklich geformten Pfeilen und brüllte.
9.21.14
सात्यकिश्चैव राजानं शरेणानतपर्वणा ।
द्रौपदेयास्त्रिसप्तत्या धर्मराजश्च पञ्चभिः।
अशीत्या भीमसेनश्च शरै राजानमार्पयन् ॥ ९.२१.१४ ॥
Sātyaki traf den König mit einem Pfeil mit gebogenem Schaft; die Söhne Draupadīs mit dreiundsiebzig, König Dharma mit fünf und Bhīmasena mit achtzig trafen den König.
9.21.15
समन्तात्कीर्यमाणस्तु बाणसङ्घैर्महात्मभिः ।
न चचाल महाराज सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ९.२१.१५ ॥
Obwohl er von allen Seiten von Pfeilschwärmen der Großmütigen bedeckt wurde, o großer König, wich er nicht, während das ganze Heer zusah.
9.21.16
लाघवात्सौष्ठवाच्चापि वीर्याच्चापि महात्मनः ।
अति सर्वाणि भूतानि ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ९.२१.१६ ॥
Durch die Schnelligkeit, Geschicklichkeit und Tapferkeit des Großmütigen sahen alle Könige ihn alle Wesen übertreffen.
9.21.17
धार्तराष्ट्रा हि राजेन्द्र योधास्तु स्वल्पमन्तरम् ।
अपश्यमाना राजानं पर्यवर्तन्त दंशिताः ॥ ९.२१.१७ ॥
O Herr der Könige, die Krieger der Söhne Dhṛtarāṣṭras, obwohl gepanzert, wandten sich um, da sie den König in geringer Entfernung nicht sahen.
9.21.18
तेषामापततां घोरस्तुमुलः समपद्यत ।
क्षुब्धस्य हि समुद्रस्य प्रावृट्काले यथा स्वनः ॥ ९.२१.१८ ॥
Als sie heranstürmten, erhob sich ein schrecklicher Tumult, wie das Tosen des aufgewühlten Ozeans in der Regenzeit.
9.21.19
समासाद्य रणे ते तु राजानमपराजितम् ।
प्रत्युद्ययुर्महेष्वासाः पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.२१.१९ ॥
Im Kampf beim unbesiegten König angekommen, zogen jene großen Bogenschützen gegen die angreifenden Pāṇḍavas vor.
9.21.20
भीमसेनं रणे क्रुद्धो द्रोणपुत्रो न्यवारयत् ।
तयोर्बाणैर्महाराज प्रमुक्तैः सर्वतोदिशम्।
नाज्ञायन्त रणे वीरा न दिशः प्रदिशस्तथा ॥ ९.२१.२० ॥
Der zornige Sohn Droṇas hielt Bhīmasena im Kampf auf. O großer König, durch die von beiden abgeschossenen Pfeile wurden alle Richtungen erfüllt; im Gefecht konnten die Helden weder die Himmelsrichtungen noch die Zwischenrichtungen erkennen.
9.21.21
तावुभौ क्रूरकर्माणावुभौ भारतदुःसहौ ।
घोररूपमयुध्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२१ ॥
Die beiden, grausam in ihren Taten und den Bhāratas unerträglich, kämpften beide auf schreckliche Weise, jeder darauf bedacht, Schlag um Schlag zu erwidern.
9.21.22
त्रासयन्तौ दिशः सर्वा ज्याक्षेपकठिनत्वचौ ।
शकुनिस्तु रणे वीरो युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.२१.२२ ॥
Alle Himmelsrichtungen in Schrecken versetzend, bedrängte Śakuni, der Held, dessen Haut vom Spannen des Bogens hart geworden war, im Kampf auch Yudhiṣṭhira.
9.21.23
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सुबलस्य सुतो विभो ।
नादं चकार बलवत्सर्वसैन्यानि कम्पयन् ॥ ९.२१.२३ ॥
O Mächtiger, der Sohn Subalas tötete seine vier Pferde und stieß ein gewaltiges Gebrüll aus, das alle Heere erzittern ließ.
9.21.24
एतस्मिन्नन्तरे वीरं राजानमपराजितम् ।
अपोवाह रथेनाजौ सहदेवः प्रतापवान् ॥ ९.२१.२४ ॥
Inzwischen brachte der tapfere Sahadeva den heldenhaften, unbesiegten König auf seinem Wagen aus dem Kampf fort.
9.21.25
अथान्यं रथमास्थाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
शकुनिं नवभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः।
ननाद च महानादं प्रवरः सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.२५ ॥
Dann bestieg Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, einen anderen Wagen, durchbohrte Śakuni mit neun Pfeilen und wieder mit fünf; der Vorzüglichste aller Bogenschützen stieß einen gewaltigen Schrei aus.
9.21.26
तद्युद्धमभवच्चित्रं घोररूपं च मारिष ।
प्रेक्षतां प्रीतिजननं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ९.२१.२६ ॥
Jener Kampf, o Verehrter, wurde wunderbar und von schrecklicher Gestalt, erfreulich für die Zuschauer, umgeben von den Siddhas und Cāraṇas.
9.21.27
उलूकस्तु महेष्वासं नकुलं युद्धदुर्मदम् ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा शरवर्षैः समन्ततः ॥ ९.२१.२७ ॥
Ulūka aber, von unermesslichem Geist, ließ von allen Seiten einen Pfeilregen auf Nakula niedergehen, den großen Bogenschützen, berauscht vom Kampf.
9.21.28
तथैव नकुलः शूरः सौबलस्य सुतं रणे ।
शरवर्षेण महता समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ९.२१.२८ ॥
Ebenso umzingelte der Held Nakula im Kampf den Sohn des Subala von allen Seiten mit einem gewaltigen Pfeilregen.
9.21.29
तौ तत्र समरे वीरौ कुलपुत्रौ महारथौ ।
योधयन्तावपश्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२९ ॥
Dort im Kampf sah man jene beiden Helden, Söhne edler Familien und große Wagenkämpfer, kämpfen, jeder darauf bedacht, Schlag um Schlag zu vergelten.
9.21.30
तथैव कृतवर्माणं शैनेयः शत्रुतापनः ।
योधयञ्शुशुभे राजन्बलिं शक्र इवाहवे ॥ ९.२१.३० ॥
Ebenso leuchtete der Śaineya, Peiniger der Feinde, im Kampf gegen Kṛtavarman, o König, wie Indra, der im Kampf gegen Bali kämpft.
9.21.31
दुर्योधनो धनुश्छित्त्वा धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध निशितैः शरैः ॥ ९.२१.३१ ॥
Im Kampf zerschnitt Duryodhana den Bogen Dhṛṣṭadyumnas und durchbohrte ihn dann, dessen Bogen zerbrochen war, mit scharfen Pfeilen.
9.21.32
धृष्टद्युम्नोऽपि समरे प्रगृह्य परमायुधम् ।
राजानं योधयामास पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.३२ ॥
Auch Dhṛṣṭadyumna ergriff im Kampf eine erhabene Waffe und kämpfte gegen den König, während alle Bogenschützen zusahen.
9.21.33
तयोर्युद्धं महच्चासीत्सङ्ग्रामे भरतर्षभ ।
प्रभिन्नयोर्यथा सक्तं मत्तयोर्वनहस्तिनोः ॥ ९.२१.३३ ॥
Ihr Kampf im Getümmel war gewaltig, Stier der Bharatas, wie der zweier wild gewordener Waldelefanten, die aufeinanderprallen.
9.21.34
गौतमस्तु रणे क्रुद्धो द्रौपदेयान्महाबालान् ।
विव्याध बहुभिः शूरः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ९.२१.३४ ॥
Gautama aber, im Kampf erzürnt, durchbohrte als Held die starkarmigen Söhne Draupadīs mit vielen Pfeilen mit gebogenen Schäften.
9.21.35
तस्य तैरभवद्युद्धमिन्द्रियैरिव देहिनः ।
घोररूपमसंवार्यं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ९.२१.३५ ॥
Sein Kampf mit ihnen war wie der eines Verkörperten mit seinen Sinnen; er nahm eine furchtbare Gestalt an, unbezähmbar und maßlos.
9.21.36
ते च सम्पीडयामासुरिन्द्रियाणीव बालिशम् ।
स च तान्प्रतिसंरब्धः प्रत्ययोधयदाहवे ॥ ९.२१.३६ ॥
Sie bedrängten ihn, wie die Sinne den Toren bedrängen; er aber, im Gegenzorn entbrannt, wehrte sich im Kampf gegen sie.
9.21.37
एवं चित्रमभूद्युद्धं तस्य तैः सह भारत ।
उत्थायोत्थाय हि यथा देहिनामिन्द्रियैर्विभो ॥ ९.२१.३७ ॥
So wurde, o Bhārata, sein Kampf mit ihnen wunderbar, o Mächtiger, wie die Sinne der verkörperten Wesen, die sich immer wieder erheben.
9.21.38
नराश्चैव नरैः सार्धं दन्तिनो दन्तिभिस्तथा ।
हया हयैः समासक्ता रथिनो रथिभिः सह ॥ ९.२१.३८ ॥
Männer mit Männern, Elefanten mit Elefanten, Pferde mit Pferden und Wagenkämpfer mit Wagenkämpfern verstrickt.
9.21.39
सङ्कुलं चाभवद्भूयो घोररूपं विशाम्पते ॥ ९.२१.३९ ॥
Und wieder nahm das Getümmel eine schreckliche Gestalt an, o Herr der Völker.
9.21.40
इदं चित्रमिदं घोरमिदं रौद्रमिति प्रभो ।
युद्धान्यासन्महाराज घोरांणि च बहूनि च ॥ ९.२१.४० ॥
»Dies ist wunderbar, dies ist schrecklich, dies ist furchtbar«, o Herr; und viele schreckliche Schlachten fanden statt, o großer König.
9.21.41
ते समासाद्य समरे परस्परमरिन्दमाः ।
व्यनदंश्चैव जघ्नुश्च समाताद्य महाहवे ॥ ९.२१.४१ ॥
Jene Bezwinger der Feinde, einander im Kampf nahend, brüllten und schlugen zu; und so heute in diesem großen Krieg.
9.21.42
तेषां पत्रसमुद्भूतं रजस्तीव्रमदृश्यत ।
वातेन चोद्धतं राजन्धावद्भिश्चाश्वसादिभिः ॥ ९.२१.४२ ॥
Der dichte Staub, den ihre Füße aufwirbelten, war zu sehen, o König, aufgewirbelt vom Wind und von den galoppierenden Reitern.
9.21.43
रथनेमिसमुद्भूतं निःश्वासैश्चापि दन्तिनाम् ।
रजः सन्ध्याभ्रकलिलं दिवाकरपथं ययौ ॥ ९.२१.४३ ॥
Der Staub, aufgewirbelt von den Felgen der Wagenräder und vom Atem der Elefanten, mit den Abendwolken vermischt, stieg bis zur Bahn der Sonne empor.
9.21.44
रजसा तेन सम्पृक्तो भास्करो निष्प्रभः कृतः ।
सञ्छादिताऽभवद्भूमिस्ते च शूरा महारथाः ॥ ९.२१.४४ ॥
Von jenem Staub umhüllt, wurde die Sonne glanzlos; die Erde wurde bedeckt, und auch jene heldenhaften großen Wagenkämpfer.
9.21.45
मुहूर्तादिव संवृत्तं नीरजस्कं समन्ततः ।
वीरशोणितसिक्तायां भूमौ भरतसत्तम ॥ ९.२१.४५ ॥
Wie in einem Augenblick legte sich der Staub ringsum, und der Boden, mit dem Blut der Helden besprengt, wurde sichtbar, o Bester der Bharatas.
9.21.46
उपाशाम्यत्ततस्तीव्रं तद्रजो घोरदर्शनम् ॥ ९.२१.४६ ॥
Dann legte sich jener heftige Staub, furchtbar anzusehen.
9.21.47
ततोऽपश्यमहं भूयो द्वन्द्वयुद्धानि भारत ।
यथाप्राणं यथाश्रेष्ठं मध्याह्ने वै सुदारुणम् ॥ ९.२१.४७ ॥
Dann sah ich, o Bhārata, zur Mittagszeit wieder Einzelkämpfe, überaus schrecklich, jeder um den Preis des Lebens geführt und jeder der beste seiner Art.
9.21.48
वर्मणां तत्र राजेन्द्र व्यदृश्यन्तोज्ज्वलाः प्रभाः ।
शब्दश्च तुमुलः सङ्ख्ये शराणां पततामभूत्
महावेणुवनस्येव दह्यमानस्य पर्वते ॥ ९.२१.४८ ॥
Dort, o Herr der Könige, sah man die hellen Glanzlichter der Rüstungen, und im Kampf erhob sich ein tosender Lärm fallender Pfeile, wie ein großer Bambuswald, der auf einem Berg brennt.