Mahābhārata · Adhyāya 9.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.21.1
पुत्रस्तु ते महाराज रथस्थो रथिनां वरः ।
दुरुत्सहो बभौ युद्धे यथा रुद्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.१ ॥
Grande rei, teu filho, de pé no seu carro, o melhor dos guerreiros em carro, brilhou na batalha, difícil de enfrentar, como o poderoso Rudra.
9.21.2
तस्य बाणसहस्रैस्तु प्रच्छन्ना ह्यभवन्मही ।
परांश्च सिषिचे बाणैर्धाराभिरिव पर्वतान् ॥ ९.२१.२ ॥
Com seus milhares de flechas a terra ficou coberta, e ele encharcou os inimigos com flechas como as correntes encharcam as montanhas.
9.21.3
न च सोऽस्ति पुमान्कश्चित्पाण्डवानां बलार्णवे ।
हयो गजो रथो वाऽपि यः स्याद्बाणैरविक्षतः ॥ ९.२१.३ ॥
Naquele oceano do exército dos Pāṇḍava não havia homem, cavalo, elefante ou carro que tivesse ficado sem ferimentos de flechas.
9.21.4
यं यं हि समरे योधं प्रपश्यामि विशाम्पते ।
स स बाणैश्चितोऽभूद्वै पुत्रेण तव भारत ॥ ९.२१.४ ॥
Senhor do povo, ó Bhārata, qualquer guerreiro que eu via na batalha estava coberto de flechas do teu filho.
9.21.5
यथा सैन्येन रजसा समुद्भूतेन वाहिनी ।
प्रत्यदृश्यत सञ्छन्ना तथा बाणैर्महात्मनः ॥ ९.२१.५ ॥
Assim como o exército era visto coberto pela poeira que ele mesmo levantava, assim era visto coberto pelas flechas daquele magnânimo.
9.21.6
बाणभूतामपश्याम पृथिवीं पृथिवीपते ।
दुर्योधनेन प्रकृतां क्षिप्रहस्तेन धन्विना ॥ ९.२१.६ ॥
Ó senhor da terra, vimos a terra tornada feita de flechas, assim feita por Duryodhana, o arqueiro de mãos rápidas.
9.21.7
तेषु योधसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
नास्ति दुर्योधनसमः पुमानिति मतिर्मम ॥ ९.२१.७ ॥
Entre aqueles milhares de guerreiros, tanto do vosso lado como do inimigo, a minha opinião é que não há homem igual a Duryodhana.
9.21.8
तत्राद्भुतमपश्याम तव पुत्रस्य विक्रमम् ।
यदेकं सहिताः पार्था नाभ्यवर्तन्त भारत ॥ ९.२१.८ ॥
Ali presenciamos a maravilha da bravura do teu filho: estando sozinho, os Pāṇḍavas, reunidos, não puderam avançar contra ele, ó descendente de Bharata.
9.21.9
युधिष्ठिरं शतेनाजौ विव्याध भरतर्षभ ।
भीमसेनं च सप्तत्या सहदेवं च पञ्चभिः ॥ ९.२१.९ ॥
Ó touro dos Bharatas, na batalha feriu Yudhiṣṭhira com cem flechas, Bhīmasena com setenta e Sahadeva com cinco.
9.21.10
नकुलं च चतुःषष्ट्या धृष्टद्युम्नं च पञ्चभिः ।
पञ्चभिर्द्रौपदेयांश्च त्रिभिर्विव्याध सात्यकिम् ॥ ९.२१.१० ॥
Feriu Nakula com sessenta e quatro flechas, Dhṛṣṭadyumna com cinco, cada um dos filhos de Draupadī com cinco, e Sātyaki com três.
9.21.11
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सहदेवस्य मारिष ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.११ ॥
Ó senhor, com um bhalla cortou o arco de Sahadeva; então, descartando o arco partido, o valente filho de Mādrī...
9.21.12
अभ्यद्रवत राजानं प्रगृह्यान्यन्महद्धनुः ।
ततो दुर्योधनं सङ्ख्ये विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२१.१२ ॥
Pegando outro grande arco, avançou contra o rei; então, na batalha, feriu Duryodhana com dez flechas.
9.21.13
नकुलस्तु ततो वीरो राजानं नवभिः शरैः ।
घोररूपैर्महेष्वासो विव्याध च ननाद च ॥ ९.२१.१३ ॥
Então o herói Nakula, grande arqueiro, feriu o rei com nove flechas de aspecto terrível e rugiu.
9.21.14
सात्यकिश्चैव राजानं शरेणानतपर्वणा ।
द्रौपदेयास्त्रिसप्तत्या धर्मराजश्च पञ्चभिः।
अशीत्या भीमसेनश्च शरै राजानमार्पयन् ॥ ९.२१.१४ ॥
Sātyaki feriu o rei com uma flecha de haste curvada; os filhos de Draupadī com setenta e três, o rei Dharma com cinco e Bhīmasena com oitenta atingiram o rei.
9.21.15
समन्तात्कीर्यमाणस्तु बाणसङ्घैर्महात्मभिः ।
न चचाल महाराज सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ९.२१.१५ ॥
Embora coberto de todos os lados por nuvens de flechas dos magnânimos, ó grande rei, ele não se moveu, enquanto todo o exército observava.
9.21.16
लाघवात्सौष्ठवाच्चापि वीर्याच्चापि महात्मनः ।
अति सर्वाणि भूतानि ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ९.२१.१६ ॥
Pela agilidade, habilidade e valor do magnânimo, todos os reis o viram superar todos os seres.
9.21.17
धार्तराष्ट्रा हि राजेन्द्र योधास्तु स्वल्पमन्तरम् ।
अपश्यमाना राजानं पर्यवर्तन्त दंशिताः ॥ ९.२१.१७ ॥
Ó senhor dos reis, os guerreiros dos filhos de Dhṛtarāṣṭra, embora couraçados, voltaram-se, por não verem o rei a pouca distância.
9.21.18
तेषामापततां घोरस्तुमुलः समपद्यत ।
क्षुब्धस्य हि समुद्रस्य प्रावृट्काले यथा स्वनः ॥ ९.२१.१८ ॥
Ao se lançarem sobre ele, ergueu-se um tumulto terrível, como o rugido do oceano agitado na estação das chuvas.
9.21.19
समासाद्य रणे ते तु राजानमपराजितम् ।
प्रत्युद्ययुर्महेष्वासाः पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.२१.१९ ॥
Chegando ao rei invencível na batalha, aqueles grandes arqueiros avançaram contra os Pāṇḍavas, que atacavam.
9.21.20
भीमसेनं रणे क्रुद्धो द्रोणपुत्रो न्यवारयत् ।
तयोर्बाणैर्महाराज प्रमुक्तैः सर्वतोदिशम्।
नाज्ञायन्त रणे वीरा न दिशः प्रदिशस्तथा ॥ ९.२१.२० ॥
O filho de Droṇa, enfurecido, deteve Bhīmasena na batalha. Ó grande rei, com as flechas disparadas pelos dois, todas as direções ficaram cheias; na luta os heróis não perceberam nem as direções nem as direções intermediárias.
9.21.21
तावुभौ क्रूरकर्माणावुभौ भारतदुःसहौ ।
घोररूपमयुध्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२१ ॥
Aqueles dois, cruéis em seus atos e insuportáveis aos Bhāratas, lutaram ambos de modo terrível, buscando retribuir golpe por golpe.
9.21.22
त्रासयन्तौ दिशः सर्वा ज्याक्षेपकठिनत्वचौ ।
शकुनिस्तु रणे वीरो युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.२१.२२ ॥
Aterrorizando todas as direções, Śakuni, o herói cuja pele se endurecera ao puxar a corda do arco, na batalha também oprimiu Yudhiṣṭhira.
9.21.23
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सुबलस्य सुतो विभो ।
नादं चकार बलवत्सर्वसैन्यानि कम्पयन् ॥ ९.२१.२३ ॥
Ó poderoso, o filho de Subala, tendo abatido seus quatro cavalos, soltou um rugido forte que fez tremer todos os exércitos.
9.21.24
एतस्मिन्नन्तरे वीरं राजानमपराजितम् ।
अपोवाह रथेनाजौ सहदेवः प्रतापवान् ॥ ९.२१.२४ ॥
Nesse meio tempo, o valente Sahadeva levou para longe da batalha, em seu carro, aquele rei heroico e invencível.
9.21.25
अथान्यं रथमास्थाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
शकुनिं नवभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः।
ननाद च महानादं प्रवरः सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.२५ ॥
Então, subindo outro carro, Yudhiṣṭhira, o filho de Dharma, feriu Śakuni com nove flechas e outra vez com cinco; o mais excelente de todos os arqueiros soltou um grande grito.
9.21.26
तद्युद्धमभवच्चित्रं घोररूपं च मारिष ।
प्रेक्षतां प्रीतिजननं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ९.२१.२६ ॥
Aquela batalha, ó venerável, tornou-se maravilhosa e de aspecto terrível, deleitosa para os que a observavam, assistida pelos siddhas e cāraṇas.
9.21.27
उलूकस्तु महेष्वासं नकुलं युद्धदुर्मदम् ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा शरवर्षैः समन्ततः ॥ ९.२१.२७ ॥
Mas Ulūka, de espírito imensurável, fez chover flechas de todos os lados sobre Nakula, o grande arqueiro, embriagado de batalha.
9.21.28
तथैव नकुलः शूरः सौबलस्य सुतं रणे ।
शरवर्षेण महता समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ९.२१.२८ ॥
Igualmente o herói Nakula, na batalha, cercou por todos os lados o filho de Subala com uma grande chuva de flechas.
9.21.29
तौ तत्र समरे वीरौ कुलपुत्रौ महारथौ ।
योधयन्तावपश्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२९ ॥
Ali, na batalha, aqueles dois heróis, filhos de famílias nobres e grandes guerreiros de carro, foram vistos lutando, cada um buscando retribuir golpe por golpe.
9.21.30
तथैव कृतवर्माणं शैनेयः शत्रुतापनः ।
योधयञ्शुशुभे राजन्बलिं शक्र इवाहवे ॥ ९.२१.३० ॥
Igualmente o Śaineya, atormentador dos inimigos, lutando contra Kṛtavarman, brilhou, ó rei, como Indra lutando contra Bali na batalha.
9.21.31
दुर्योधनो धनुश्छित्त्वा धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध निशितैः शरैः ॥ ९.२१.३१ ॥
Na batalha, Duryodhana cortou o arco de Dhṛṣṭadyumna e então o feriu, com o arco partido, com flechas afiadas.
9.21.32
धृष्टद्युम्नोऽपि समरे प्रगृह्य परमायुधम् ।
राजानं योधयामास पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.३२ ॥
Dhṛṣṭadyumna também, empunhando uma arma suprema na batalha, lutou contra o rei enquanto todos os arqueiros observavam.
9.21.33
तयोर्युद्धं महच्चासीत्सङ्ग्रामे भरतर्षभ ।
प्रभिन्नयोर्यथा सक्तं मत्तयोर्वनहस्तिनोः ॥ ९.२१.३३ ॥
O combate entre eles na batalha foi grande, ó touro dos Bharatas, como o de dois elefantes selvagens enfurecidos que se chocam.
9.21.34
गौतमस्तु रणे क्रुद्धो द्रौपदेयान्महाबालान् ।
विव्याध बहुभिः शूरः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ९.२१.३४ ॥
Mas Gautama, enfurecido na batalha, sendo um herói, feriu os poderosos filhos de Draupadī com muitas flechas de hastes curvadas.
9.21.35
तस्य तैरभवद्युद्धमिन्द्रियैरिव देहिनः ।
घोररूपमसंवार्यं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ९.२१.३५ ॥
Seu combate com eles foi como o de um ser encarnado com seus próprios sentidos; tomou uma forma terrível, incontrolável, sem limite.
9.21.36
ते च सम्पीडयामासुरिन्द्रियाणीव बालिशम् ।
स च तान्प्रतिसंरब्धः प्रत्ययोधयदाहवे ॥ ९.२१.३६ ॥
Eles o assediaram como os sentidos assediam o tolo; e ele, enfurecido em retorno, revidou-lhes na batalha.
9.21.37
एवं चित्रमभूद्युद्धं तस्य तैः सह भारत ।
उत्थायोत्थाय हि यथा देहिनामिन्द्रियैर्विभो ॥ ९.२१.३७ ॥
Assim, ó Bhārata, o seu combate com eles tornou-se admirável, ó poderoso, como os sentidos dos seres encarnados que se erguem repetidamente.
9.21.38
नराश्चैव नरैः सार्धं दन्तिनो दन्तिभिस्तथा ।
हया हयैः समासक्ता रथिनो रथिभिः सह ॥ ९.२१.३८ ॥
Homens com homens, elefantes com elefantes, cavalos com cavalos e carros com carros, todos entrelaçados.
9.21.39
सङ्कुलं चाभवद्भूयो घोररूपं विशाम्पते ॥ ९.२१.३९ ॥
E de novo a confusão tomou uma forma terrível, ó senhor dos povos.
9.21.40
इदं चित्रमिदं घोरमिदं रौद्रमिति प्रभो ।
युद्धान्यासन्महाराज घोरांणि च बहूनि च ॥ ९.२१.४० ॥
«Isto é admirável, isto é terrível, isto é feroz», ó senhor; e muitas batalhas terríveis aconteceram, ó grande rei.
9.21.41
ते समासाद्य समरे परस्परमरिन्दमाः ।
व्यनदंश्चैव जघ्नुश्च समाताद्य महाहवे ॥ ९.२१.४१ ॥
Aqueles domadores de inimigos, aproximando-se uns dos outros na batalha, rugiram e golpearam; e assim hoje, nesta grande guerra.
9.21.42
तेषां पत्रसमुद्भूतं रजस्तीव्रमदृश्यत ।
वातेन चोद्धतं राजन्धावद्भिश्चाश्वसादिभिः ॥ ९.२१.४२ ॥
Viu-se a densa poeira levantada pelos seus pés, ó rei, agitada pelo vento e pelos cavaleiros que galopavam.
9.21.43
रथनेमिसमुद्भूतं निःश्वासैश्चापि दन्तिनाम् ।
रजः सन्ध्याभ्रकलिलं दिवाकरपथं ययौ ॥ ९.२१.४३ ॥
A poeira levantada pelos aros das rodas dos carros e pelo hálito dos elefantes, misturada às nuvens do entardecer, subiu até o caminho do sol.
9.21.44
रजसा तेन सम्पृक्तो भास्करो निष्प्रभः कृतः ।
सञ्छादिताऽभवद्भूमिस्ते च शूरा महारथाः ॥ ९.२१.४४ ॥
Envolto por aquela poeira, o sol ficou sem brilho; a terra foi coberta, e também aqueles heróis, grandes guerreiros de carro.
9.21.45
मुहूर्तादिव संवृत्तं नीरजस्कं समन्ततः ।
वीरशोणितसिक्तायां भूमौ भरतसत्तम ॥ ९.२१.४५ ॥
Como num instante, a poeira assentou por todos os lados, e o chão, aspergido com o sangue dos heróis, tornou-se visível, ó melhor dos Bharatas.
9.21.46
उपाशाम्यत्ततस्तीव्रं तद्रजो घोरदर्शनम् ॥ ९.२१.४६ ॥
Então aquela poeira intensa, terrível de se ver, se aquietou.
9.21.47
ततोऽपश्यमहं भूयो द्वन्द्वयुद्धानि भारत ।
यथाप्राणं यथाश्रेष्ठं मध्याह्ने वै सुदारुणम् ॥ ९.२१.४७ ॥
Então, ó Bhārata, vi de novo ao meio-dia combates singulares, muito terríveis, cada um travado ao preço da vida e cada um o melhor de sua espécie.
9.21.48
वर्मणां तत्र राजेन्द्र व्यदृश्यन्तोज्ज्वलाः प्रभाः ।
शब्दश्च तुमुलः सङ्ख्ये शराणां पततामभूत्
महावेणुवनस्येव दह्यमानस्य पर्वते ॥ ९.२१.४८ ॥
Ali, ó senhor dos reis, viram-se os brilhos vivos das armaduras, e na batalha ergueu-se um estrondo tumultuoso de flechas que caíam, como uma grande floresta de bambu queimando numa montanha.