มหาภารตะ · อัธยายะ 9.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.21.1
पुत्रस्तु ते महाराज रथस्थो रथिनां वरः ।
दुरुत्सहो बभौ युद्धे यथा रुद्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.१ ॥
มหาราช พระโอรสของพระองค์ผู้ประทับบนรถ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นักรบรถ ได้รุ่งโรจน์ในการรบ ยากที่ผู้ใดจะต้านทานได้ ดุจพระรุทรผู้ทรงเดชานุภาพ
9.21.2
तस्य बाणसहस्रैस्तु प्रच्छन्ना ह्यभवन्मही ।
परांश्च सिषिचे बाणैर्धाराभिरिव पर्वतान् ॥ ९.२१.२ ॥
ด้วยลูกศรนับพันของพระองค์ แผ่นดินก็ถูกปกคลุม และพระองค์ได้โปรยลูกศรใส่ข้าศึกดุจสายน้ำที่หลั่งลงบนภูเขา
9.21.3
न च सोऽस्ति पुमान्कश्चित्पाण्डवानां बलार्णवे ।
हयो गजो रथो वाऽपि यः स्याद्बाणैरविक्षतः ॥ ९.२१.३ ॥
ในมหาสมุทรแห่งกองทัพของปาณฑพนั้น ไม่มีบุรุษ ม้า ช้าง หรือรถใดเลยที่ไม่ถูกลูกศรบาดเจ็บ
9.21.4
यं यं हि समरे योधं प्रपश्यामि विशाम्पते ।
स स बाणैश्चितोऽभूद्वै पुत्रेण तव भारत ॥ ९.२१.४ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งประชาชน ข้าแต่ภรตะ นักรบผู้ใดที่ข้าพระองค์เห็นในการรบ ก็ถูกลูกศรจากพระโอรสของพระองค์ปกคลุมไปทั้งหมด
9.21.5
यथा सैन्येन रजसा समुद्भूतेन वाहिनी ।
प्रत्यदृश्यत सञ्छन्ना तथा बाणैर्महात्मनः ॥ ९.२१.५ ॥
ดุจกองทัพถูกฝุ่นที่กองทัพนั้นเองฟุ้งขึ้นปกคลุมจนมองไม่เห็น กองทัพนั้นก็ถูกลูกศรของผู้ยิ่งใหญ่ปกคลุมจนมองไม่เห็นเช่นกัน
9.21.6
बाणभूतामपश्याम पृथिवीं पृथिवीपते ।
दुर्योधनेन प्रकृतां क्षिप्रहस्तेन धन्विना ॥ ९.२१.६ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งแผ่นดิน พวกข้าพระองค์ได้เห็นแผ่นดินเต็มไปด้วยลูกศร ซึ่งทุรโยธน์ผู้มีมือว่องไวและเป็นนักธนูทำให้เป็นเช่นนั้น
9.21.7
तेषु योधसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
नास्ति दुर्योधनसमः पुमानिति मतिर्मम ॥ ९.२१.७ ॥
ในหมู่นักรบนับพันเหล่านั้น ทั้งฝ่ายของพระองค์และฝ่ายข้าศึก ข้าพระองค์เห็นว่าไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนทุรโยธน์
9.21.8
तत्राद्भुतमपश्याम तव पुत्रस्य विक्रमम् ।
यदेकं सहिताः पार्था नाभ्यवर्तन्त भारत ॥ ९.२१.८ ॥
ที่นั่น ข้าพระองค์ได้เห็นความกล้าหาญอันน่าอัศจรรย์ของพระโอรสของพระองค์ ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภรตะ แม้ปาณฑพจะร่วมกันอยู่ ก็ไม่อาจรุกเข้าต่อสู้เขาผู้เดียวได้
9.21.9
युधिष्ठिरं शतेनाजौ विव्याध भरतर्षभ ।
भीमसेनं च सप्तत्या सहदेवं च पञ्चभिः ॥ ९.२१.९ ॥
ข้าแต่ภรตะผู้ประเสริฐ ในการรบ เขาได้ยิงยุธิษฐิระด้วยลูกศรหนึ่งร้อยดอก ภีมเสนด้วยเจ็ดสิบ และสหเทพด้วยห้า
9.21.10
नकुलं च चतुःषष्ट्या धृष्टद्युम्नं च पञ्चभिः ।
पञ्चभिर्द्रौपदेयांश्च त्रिभिर्विव्याध सात्यकिम् ॥ ९.२१.१० ॥
เขายิงนกุลด้วยลูกศรหกสิบสี่ดอก ธฤษฏทยุมนด้วยห้า บุตรทั้งห้าของเทราปทีด้วยห้าดอกต่อคน และสาตยกีด้วยสามดอก
9.21.11
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सहदेवस्य मारिष ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.११ ॥
ข้าแต่ท่าน ด้วยลูกศรภัลละเขาได้ตัดธนูของสหเทพ จากนั้นโยนธนูที่ขาดนั้นทิ้งไป บุตรของมาทรีผู้มีเดชก็
9.21.12
अभ्यद्रवत राजानं प्रगृह्यान्यन्महद्धनुः ।
ततो दुर्योधनं सङ्ख्ये विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२१.१२ ॥
หยิบธนูอีกคันที่ใหญ่กว่าขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าใส่กษัตริย์ จากนั้นในการรบ เขาได้ยิงทุรโยธน์ด้วยลูกศรสิบดอก
9.21.13
नकुलस्तु ततो वीरो राजानं नवभिः शरैः ।
घोररूपैर्महेष्वासो विव्याध च ननाद च ॥ ९.२१.१३ ॥
ส่วนนกุลผู้กล้าหาญ นักธนูผู้ยิ่งใหญ่ ได้ยิงกษัตริย์ด้วยลูกศรเก้าดอกที่มีรูปร่างน่าสะพรึง และคำรามก้อง
9.21.14
सात्यकिश्चैव राजानं शरेणानतपर्वणा ।
द्रौपदेयास्त्रिसप्तत्या धर्मराजश्च पञ्चभिः।
अशीत्या भीमसेनश्च शरै राजानमार्पयन् ॥ ९.२१.१४ ॥
สาตยกีก็ยิงกษัตริย์ด้วยลูกศรดอกเดียวที่มีข้อโค้ง บุตรทั้งหลายของเทราปที ด้วยเจ็ดสิบสาม พระธรรมราชด้วยห้า และภีมเสนด้วยแปดสิบ ได้ยิงกษัตริย์
9.21.15
समन्तात्कीर्यमाणस्तु बाणसङ्घैर्महात्मभिः ।
न चचाल महाराज सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ९.२१.१५ ॥
แม้จะถูกปกคลุมจากทุกด้านด้วยกลุ่มลูกศรของบรรดาผู้ยิ่งใหญ่ ข้าแต่มหาราช เขาก็มิได้หวั่นไหวเลย ขณะที่กองทัพทั้งหมดกำลังมองดูอยู่
9.21.16
लाघवात्सौष्ठवाच्चापि वीर्याच्चापि महात्मनः ।
अति सर्वाणि भूतानि ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ९.२१.१६ ॥
ด้วยความว่องไว ความชำนาญ และความกล้าหาญของผู้ยิ่งใหญ่ บรรดากษัตริย์ทั้งปวงได้เห็นเขาเหนือกว่าสรรพสัตว์ทั้งปวง
9.21.17
धार्तराष्ट्रा हि राजेन्द्र योधास्तु स्वल्पमन्तरम् ।
अपश्यमाना राजानं पर्यवर्तन्त दंशिताः ॥ ९.२१.१७ ॥
ข้าแต่จอมกษัตริย์ นักรบของธฤตราษฎร์แม้จะสวมเกราะ แต่เมื่อไม่เห็นกษัตริย์อยู่ห่างออกไปเพียงเล็กน้อย ก็หันหลังกลับ
9.21.18
तेषामापततां घोरस्तुमुलः समपद्यत ।
क्षुब्धस्य हि समुद्रस्य प्रावृट्काले यथा स्वनः ॥ ९.२१.१८ ॥
เมื่อพวกเขาพุ่งเข้าใส่ ก็เกิดเสียงโกลาหลอันน่ากลัว ดุจเสียงคำรามของมหาสมุทรที่ถูกกวนในฤดูฝน
9.21.19
समासाद्य रणे ते तु राजानमपराजितम् ।
प्रत्युद्ययुर्महेष्वासाः पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.२१.१९ ॥
เมื่อไปถึงกษัตริย์ผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ในการรบ บรรดานักธนูผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นก็รุกเข้าสู้กับปาณฑพผู้กำลังเข้าโจมตี
9.21.20
भीमसेनं रणे क्रुद्धो द्रोणपुत्रो न्यवारयत् ।
तयोर्बाणैर्महाराज प्रमुक्तैः सर्वतोदिशम्।
नाज्ञायन्त रणे वीरा न दिशः प्रदिशस्तथा ॥ ९.२१.२० ॥
บุตรของโทรณะผู้โกรธเกรี้ยวได้ต้านภีมเสนไว้ในการรบ ข้าแต่มหาราช ลูกศรที่ทั้งสองยิงออกไปปกคลุมทุกทิศ นักรบทั้งหลายในการรบไม่อาจรู้ทิศหรือทิศรองได้เลย
9.21.21
तावुभौ क्रूरकर्माणावुभौ भारतदुःसहौ ।
घोररूपमयुध्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२१ ॥
คนทั้งสองนั้นมีการกระทำอันโหดร้าย เป็นที่ทนไม่ไหวของชาวภารตะ ทั้งสองต่างสู้กันอย่างน่ากลัว โดยมุ่งตอบโต้ทุกการโจมตีด้วยการโจมตี
9.21.22
त्रासयन्तौ दिशः सर्वा ज्याक्षेपकठिनत्वचौ ।
शकुनिस्तु रणे वीरो युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.२१.२२ ॥
ศกุนีผู้กล้าหาญในการรบ ซึ่งผิวหนังแข็งกร้านจากการดึงสายธนู ทำให้ทุกทิศหวาดหวั่น และในสนามรบก็รังควานยุธิษฐิระด้วย
9.21.23
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सुबलस्य सुतो विभो ।
नादं चकार बलवत्सर्वसैन्यानि कम्पयन् ॥ ९.२१.२३ ॥
โอ้ผู้ทรงพลัง บุตรของสุพละได้ฆ่าม้าทั้งสี่ของยุธิษฐิระแล้ว จึงคำรามกึกก้องอย่างแรงกล้า ทำให้กองทัพทั้งหมดสั่นสะท้าน
9.21.24
एतस्मिन्नन्तरे वीरं राजानमपराजितम् ।
अपोवाह रथेनाजौ सहदेवः प्रतापवान् ॥ ९.२१.२४ ॥
ในขณะนั้น สหเทพผู้ทรงอานุภาพได้นำกษัตริย์ผู้กล้าหาญและไม่เคยพ่ายแพ้องค์นั้นออกจากสนามรบด้วยรถศึกของตน
9.21.25
अथान्यं रथमास्थाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
शकुनिं नवभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः।
ननाद च महानादं प्रवरः सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.२५ ॥
จากนั้น ยุธิษฐิระ บุตรของพระธรรม ขึ้นรถศึกอีกคันหนึ่ง ยิงศกุนีด้วยลูกศรเก้าดอก แล้วยิงซ้ำอีกห้าดอก ผู้เป็นเลิศในบรรดานักธนูทั้งหลายได้คำรามเสียงดังสนั่น
9.21.26
तद्युद्धमभवच्चित्रं घोररूपं च मारिष ।
प्रेक्षतां प्रीतिजननं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ९.२१.२६ ॥
โอ้ผู้ทรงเกียรติ การรบครั้งนั้นกลายเป็นสิ่งอัศจรรย์และน่าสะพรึงกลัวในรูปลักษณ์ ทำให้ผู้ที่ได้เห็นเกิดความยินดี และมีบรรดาสิทธะและจารณะมาร่วมชม
9.21.27
उलूकस्तु महेष्वासं नकुलं युद्धदुर्मदम् ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा शरवर्षैः समन्ततः ॥ ९.२१.२७ ॥
ส่วนอุลูกะ ผู้มีจิตใจที่หยั่งไม่ถึง ได้ระดมลูกศรลงมาจากทุกทิศใส่นกุลผู้เป็นนักธนูผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งคลุ้มคลั่งด้วยความกระหายการรบ
9.21.28
तथैव नकुलः शूरः सौबलस्य सुतं रणे ।
शरवर्षेण महता समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ९.२१.२८ ॥
นกุลผู้กล้าหาญก็ทำเช่นเดียวกันในการรบ ล้อมบุตรของสุพละไว้ทุกด้านด้วยฝนลูกศรอันหนาแน่น
9.21.29
तौ तत्र समरे वीरौ कुलपुत्रौ महारथौ ।
योधयन्तावपश्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२९ ॥
ในสนามรบนั้น วีรบุรุษทั้งสองซึ่งเป็นบุตรของตระกูลสูงและเป็นมหารถีต่างสู้รบกันอยู่ พวกเขาต่างมุ่งตอบโต้ทุกการโจมตีด้วยการโจมตี
9.21.30
तथैव कृतवर्माणं शैनेयः शत्रुतापनः ।
योधयञ्शुशुभे राजन्बलिं शक्र इवाहवे ॥ ९.२१.३० ॥
โอ้กษัตริย์ ศัยเนยะผู้ทำให้ศัตรูสะท้านได้สู้กับกฤตวรมันเช่นเดียวกัน และรุ่งโรจน์ดุจพระอินทร์ที่สู้กับพลีในสนามรบ
9.21.31
दुर्योधनो धनुश्छित्त्वा धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध निशितैः शरैः ॥ ९.२१.३१ ॥
ในการรบ ทุรโยธน์ได้หักธนูของธฤษฏทยุมน์ แล้วจึงยิงเขาด้วยลูกศรคมกริบ ขณะที่ธนูของเขาถูกหักแล้ว
9.21.32
धृष्टद्युम्नोऽपि समरे प्रगृह्य परमायुधम् ।
राजानं योधयामास पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.३२ ॥
ธฤษฏทยุมน์เองก็หยิบอาวุธอันยอดเยี่ยมขึ้นมาในสนามรบ และต่อสู้กับกษัตริย์ขณะที่นักธนูทั้งหมดกำลังเฝ้ามองอยู่
9.21.33
तयोर्युद्धं महच्चासीत्सङ्ग्रामे भरतर्षभ ।
प्रभिन्नयोर्यथा सक्तं मत्तयोर्वनहस्तिनोः ॥ ९.२१.३३ ॥
โอ้ผู้เป็นประมุขแห่งภารตะ การต่อสู้ระหว่างทั้งสองในสงครามนั้นยิ่งใหญ่นัก เหมือนกับช้างป่าสองเชือกที่คลุ้มคลั่งปะทะกัน
9.21.34
गौतमस्तु रणे क्रुद्धो द्रौपदेयान्महाबालान् ।
विव्याध बहुभिः शूरः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ९.२१.३४ ॥
ส่วนเคาตมะผู้กล้าหาญ โกรธแค้นในการรบ ได้ยิงบุตรของเทราปทีผู้มีแขนอันทรงพลังด้วยลูกศรจำนวนมากที่มีปลายโค้ง
9.21.35
तस्य तैरभवद्युद्धमिन्द्रियैरिव देहिनः ।
घोररूपमसंवार्यं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ९.२१.३५ ॥
การต่อสู้ของเขากับบุตรเหล่านั้นเหมือนการต่อสู้ของสิ่งมีชีวิตที่มีกายกับอินทรีย์ของตน มันมีรูปลักษณ์อันน่ากลัว ควบคุมไม่ได้ และไร้ขอบเขต
9.21.36
ते च सम्पीडयामासुरिन्द्रियाणीव बालिशम् ।
स च तान्प्रतिसंरब्धः प्रत्ययोधयदाहवे ॥ ९.२१.३६ ॥
พวกเขาโจมตีเขาเหมือนอินทรีย์ที่โจมตีคนโง่ และเขาก็โกรธจัดตอบโต้พวกเขากลับในสนามรบ
9.21.37
एवं चित्रमभूद्युद्धं तस्य तैः सह भारत ।
उत्थायोत्थाय हि यथा देहिनामिन्द्रियैर्विभो ॥ ९.२१.३७ ॥
โอ้ภารตะ โอ้ผู้ทรงพลัง การต่อสู้ของเขากับพวกเขาจึงกลายเป็นสิ่งอัศจรรย์ เหมือนอินทรีย์ของสิ่งมีชีวิตที่ลุกขึ้นแล้วลุกขึ้นอีกไม่หยุด
9.21.38
नराश्चैव नरैः सार्धं दन्तिनो दन्तिभिस्तथा ।
हया हयैः समासक्ता रथिनो रथिभिः सह ॥ ९.२१.३८ ॥
คนต่อสู้กับคน ช้างต่อสู้กับช้าง ม้าต่อสู้กับม้า และมหารถีต่อสู้กับมหารถี ทุกฝ่ายประชิดติดพันกันอยู่
9.21.39
सङ्कुलं चाभवद्भूयो घोररूपं विशाम्पते ॥ ९.२१.३९ ॥
โอ้เจ้าแห่งประชาชน ความวุ่นวายได้ทวีขึ้นอีกและกลายเป็นรูปลักษณ์อันน่ากลัว
9.21.40
इदं चित्रमिदं घोरमिदं रौद्रमिति प्रभो ।
युद्धान्यासन्महाराज घोरांणि च बहूनि च ॥ ९.२१.४० ॥
โอ้ผู้เป็นใหญ่ มหากษัตริย์ นี่เป็นสิ่งอัศจรรย์ นี่เป็นสิ่งน่าสะพรึงกลัว นี่เป็นสิ่งน่าหวาดผวา และการรบอันน่าสะพรึงกลัวได้เกิดขึ้นมากมาย
9.21.41
ते समासाद्य समरे परस्परमरिन्दमाः ।
व्यनदंश्चैव जघ्नुश्च समाताद्य महाहवे ॥ ९.२१.४१ ॥
วีรบุรุษผู้ปราบศัตรูเหล่านั้นเข้าประจันหน้ากันในสนามรบ คำรามและฟาดฟันกัน เช่นนั้นในวันนี้ ในสงครามใหญ่นี้
9.21.42
तेषां पत्रसमुद्भूतं रजस्तीव्रमदृश्यत ।
वातेन चोद्धतं राजन्धावद्भिश्चाश्वसादिभिः ॥ ९.२१.४२ ॥
ฝุ่นละอองหนาทึบที่ฟุ้งขึ้นจากเท้าของพวกเขาปรากฏให้เห็น โอ้พระราชา ถูกลมพัดขึ้นและถูกม้าและทหารม้าที่วิ่งควบแน่นั้นกระเซ็นฟุ้ง
9.21.43
रथनेमिसमुद्भूतं निःश्वासैश्चापि दन्तिनाम् ।
रजः सन्ध्याभ्रकलिलं दिवाकरपथं ययौ ॥ ९.२१.४३ ॥
ฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นจากขอบล้อรถศึกและจากลมหายใจของช้างทั้งหลาย ผสมปนกับเมฆยามเย็น ลอยขึ้นไปถึงวิถีของพระอาทิตย์
9.21.44
रजसा तेन सम्पृक्तो भास्करो निष्प्रभः कृतः ।
सञ्छादिताऽभवद्भूमिस्ते च शूरा महारथाः ॥ ९.२१.४४ ॥
ดวงอาทิตย์ถูกฝุ่นนั้นปกคลุม จึงหมดแสงรัศมี ผืนแผ่นดินถูกปกคลุมไป และบรรดานักรบผู้กล้าหาญผู้ขับรถศึกใหญ่เหล่านั้นก็ถูกปกคลุมด้วยเช่นกัน
9.21.45
मुहूर्तादिव संवृत्तं नीरजस्कं समन्ततः ।
वीरशोणितसिक्तायां भूमौ भरतसत्तम ॥ ९.२१.४५ ॥
ประหนึ่งในชั่วขณะเดียว ฝุ่นก็สงบลงจากทุกทิศ และพื้นดินที่ชโลมด้วยโลหิตของวีรบุรุษก็ปรากฏให้เห็น โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์ภรตะ
9.21.46
उपाशाम्यत्ततस्तीव्रं तद्रजो घोरदर्शनम् ॥ ९.२१.४६ ॥
จากนั้น ฝุ่นอันรุนแรงและน่าสะพรึงกลัวที่จะมองเห็นนั้นก็สงบลง
9.21.47
ततोऽपश्यमहं भूयो द्वन्द्वयुद्धानि भारत ।
यथाप्राणं यथाश्रेष्ठं मध्याह्ने वै सुदारुणम् ॥ ९.२१.४७ ॥
ต่อจากนั้น โอ้ภารตะ ข้าพเจ้าได้เห็นการต่อสู้ตัวต่อตัวอีกครั้งในเวลาเที่ยงวัน อันน่าสะพรึงกลัวยิ่ง ผู้ต่อสู้แต่ละคนต่างเอาชีวิตเข้าแลกและล้วนเป็นผู้เลิศในประเภทของตน
9.21.48
वर्मणां तत्र राजेन्द्र व्यदृश्यन्तोज्ज्वलाः प्रभाः ।
शब्दश्च तुमुलः सङ्ख्ये शराणां पततामभूत्
महावेणुवनस्येव दह्यमानस्य पर्वते ॥ ९.२१.४८ ॥
โอ้จอมกษัตริย์ ณ ที่นั้น แสงวาบอันสุกใสของเกราะทั้งหลายปรากฏให้เห็น และเสียงอึกทึกดังขึ้นในการรบจากลูกศรที่ตกลงมา ประหนึ่งป่าไผ่ใหญ่ที่กำลังลุกไหม้อยู่บนภูเขา