மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.21.1
पुत्रस्तु ते महाराज रथस्थो रथिनां वरः ।
दुरुत्सहो बभौ युद्धे यथा रुद्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.१ ॥
மகாராஜாவே, உம் மகன் தேரில் நின்று தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனாய் இருந்தான். போரில் அவன் ருத்திரனைப் போல் வலிமையுடனும் பேரொளியுடனும் விளங்கினான்.
9.21.2
तस्य बाणसहस्रैस्तु प्रच्छन्ना ह्यभवन्मही ।
परांश्च सिषिचे बाणैर्धाराभिरिव पर्वतान् ॥ ९.२१.२ ॥
அவனுடைய ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் பூமி முழுவதும் மூடப்பட்டது. மலைகளை மழைத்தாரைகள் நனைப்பதுபோல் அவன் பகைவர்களை அம்புகளால் நனைத்தான்.
9.21.3
न च सोऽस्ति पुमान्कश्चित्पाण्डवानां बलार्णवे ।
हयो गजो रथो वाऽपि यः स्याद्बाणैरविक्षतः ॥ ९.२१.३ ॥
பாண்டவர்களின் படைக் கடலில் அம்புகளால் காயமின்றி இருந்த ஒரு மனிதனோ, குதிரையோ, யானையோ, தேரோ கூட இல்லை.
9.21.4
यं यं हि समरे योधं प्रपश्यामि विशाम्पते ।
स स बाणैश्चितोऽभूद्वै पुत्रेण तव भारत ॥ ९.२१.४ ॥
மக்கள் தலைவரே, பாரதரே, போரில் நான் எந்த வீரனைப் பார்த்தேனோ, அவன் அனைவருமே உம் மகனின் அம்புகளால் மூடப்பட்டிருந்தனர்.
9.21.5
यथा सैन्येन रजसा समुद्भूतेन वाहिनी ।
प्रत्यदृश्यत सञ्छन्ना तथा बाणैर्महात्मनः ॥ ९.२१.५ ॥
படையால் எழுந்த புழுதியால் படை மூடப்பட்டுத் தெரிவதுபோல், அந்த மகாத்மாவின் அம்புகளால் (பாண்டவப்) படை மூடப்பட்டுத் தோன்றியது.
9.21.6
बाणभूतामपश्याम पृथिवीं पृथिवीपते ।
दुर्योधनेन प्रकृतां क्षिप्रहस्तेन धन्विना ॥ ९.२१.६ ॥
பூமிபதியே, விரைந்த கையுடைய வில்லாளி துரியோதனனால் பூமி அம்புமயமாக ஆக்கப்பட்டதை நாங்கள் கண்டோம்.
9.21.7
तेषु योधसहस्रेषु तावकेषु परेषु च ।
नास्ति दुर्योधनसमः पुमानिति मतिर्मम ॥ ९.२१.७ ॥
அந்த ஆயிரக்கணக்கான வீரர்களில், உங்கள் தரப்பிலும் எதிர்த் தரப்பிலும், துரியோதனனுக்கு நிகரான ஒரு மனிதன் இல்லை என்பது என் கருத்து.
9.21.8
तत्राद्भुतमपश्याम तव पुत्रस्य विक्रमम् ।
यदेकं सहिताः पार्था नाभ्यवर्तन्त भारत ॥ ९.२१.८ ॥
அங்கே உங்கள் மகனின் அற்புதமான வீரத்தைக் கண்டோம்; ஒருவனாக நின்ற அவனை, ஒன்றுசேர்ந்த பாண்டவர்கள் எதிர்த்து முன்னேற முடியவில்லை, ஓ பாரதா.
9.21.9
युधिष्ठिरं शतेनाजौ विव्याध भरतर्षभ ।
भीमसेनं च सप्तत्या सहदेवं च पञ्चभिः ॥ ९.२१.९ ॥
ஓ பாரத காளையே, அவன் போரில் யுதிஷ்டிரனை நூறு அம்புகளால் துளைத்தான்; பீமசேனனை எழுபதால், சகதேவனை ஐந்தால் துளைத்தான்.
9.21.10
नकुलं च चतुःषष्ट्या धृष्टद्युम्नं च पञ्चभिः ।
पञ्चभिर्द्रौपदेयांश्च त्रिभिर्विव्याध सात्यकिम् ॥ ९.२१.१० ॥
நகுலனை அறுபத்துநான்கால், திருஷ்டத்யும்னனை ஐந்தால், திரௌபதியின் மகன்களை ஐந்தைந்தால், சாத்யகியை மூன்றால் அவன் துளைத்தான்.
9.21.11
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सहदेवस्य मारिष ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ॥ ९.२१.११ ॥
ஓ மாரிஷா, அவன் பல்லத்தால் சகதேவனின் வில்லை அறுத்தான்; அறுந்த வில்லை எறிந்துவிட்டு, வீரியமிக்க மாத்ரியின் மகன்...
9.21.12
अभ्यद्रवत राजानं प्रगृह्यान्यन्महद्धनुः ।
ततो दुर्योधनं सङ्ख्ये विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२१.१२ ॥
வேறொரு பெரிய வில்லை எடுத்துக்கொண்டு அவன் அரசனை நோக்கி விரைந்தான்; பின்னர் போரில் துரியோதனனை பத்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
9.21.13
नकुलस्तु ततो वीरो राजानं नवभिः शरैः ।
घोररूपैर्महेष्वासो विव्याध च ननाद च ॥ ९.२१.१३ ॥
பின்னர் வீரனான நகுலன், பெரிய வில்லாளியாக, கொடிய வடிவமுள்ள ஒன்பது அம்புகளால் அரசனைத் துளைத்து முழங்கினான்.
9.21.14
सात्यकिश्चैव राजानं शरेणानतपर्वणा ।
द्रौपदेयास्त्रिसप्तत्या धर्मराजश्च पञ्चभिः।
अशीत्या भीमसेनश्च शरै राजानमार्पयन् ॥ ९.२१.१४ ॥
சாத்யகி ஒரு வளைந்த முனைகொண்ட அம்பால் அரசனைத் தாக்கினான்; திரௌபதியின் மகன்கள் எழுபத்துமூன்றால், தருமராஜன் ஐந்தால், பீமசேனன் எண்பதால் அரசனை அடித்தனர்.
9.21.15
समन्तात्कीर्यमाणस्तु बाणसङ्घैर्महात्मभिः ।
न चचाल महाराज सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ९.२१.१५ ॥
மகாத்மாக்களின் அம்புத் திரள்களால் நாலா பக்கமும் மூடப்பட்டபோதும், மகாராஜனே, முழு படையும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க அவன் சிறிதும் அசையவில்லை.
9.21.16
लाघवात्सौष्ठवाच्चापि वीर्याच्चापि महात्मनः ।
अति सर्वाणि भूतानि ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ९.२१.१६ ॥
மகாத்மாவின் லாகவம், திறமை, வீரியம் ஆகியவற்றால் அனைத்து அரசர்களும் அவனை எல்லா உயிரினங்களையும் மிஞ்சியவனாகக் கண்டனர்.
9.21.17
धार्तराष्ट्रा हि राजेन्द्र योधास्तु स्वल्पमन्तरम् ।
अपश्यमाना राजानं पर्यवर्तन्त दंशिताः ॥ ९.२१.१७ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, திருதராட்டிரனின் மக்களான வீரர்கள் கவசம் பூண்டிருந்தும், அரசனை சிறிது இடைவெளியில் காணாமல் திரும்பிவிட்டனர்.
9.21.18
तेषामापततां घोरस्तुमुलः समपद्यत ।
क्षुब्धस्य हि समुद्रस्य प्रावृट्काले यथा स्वनः ॥ ९.२१.१८ ॥
அவர்கள் பாய்ந்து வந்தபோது கொடிய பேரொலி எழுந்தது; மழைக்காலத்தில் கொந்தளித்த கடலின் ஓசை போல.
9.21.19
समासाद्य रणे ते तु राजानमपराजितम् ।
प्रत्युद्ययुर्महेष्वासाः पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.२१.१९ ॥
போரில் அந்த வெல்லப்படாத அரசனை அணுகி, அந்த மகா வில்லாளர்கள் தாக்கும் பாண்டவர்களை எதிர்த்தனர்.
9.21.20
भीमसेनं रणे क्रुद्धो द्रोणपुत्रो न्यवारयत् ।
तयोर्बाणैर्महाराज प्रमुक्तैः सर्वतोदिशम्।
नाज्ञायन्त रणे वीरा न दिशः प्रदिशस्तथा ॥ ९.२१.२० ॥
கோபமடைந்த துரோணரின் மகன் போரில் பீமசேனனைத் தடுத்தான். மகாராஜா, அவர்கள் இருவரும் எய்த அம்புகளால் எல்லா திசைகளிலும் வீரர்கள் திசைகளையோ துணைத் திசைகளையோ அறியவில்லை.
9.21.21
तावुभौ क्रूरकर्माणावुभौ भारतदुःसहौ ।
घोररूपमयुध्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२१ ॥
அந்த இருவரும் கொடுஞ்செயல் புரிபவர்கள்; பாரதர்களால் தாங்கொணாதவர்கள். அடிக்கு அடி திருப்பித் தர விரும்பி அவ்விருவரும் பயங்கரமாகப் போரிட்டனர்.
9.21.22
त्रासयन्तौ दिशः सर्वा ज्याक्षेपकठिनत्वचौ ।
शकुनिस्तु रणे वीरो युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.२१.२२ ॥
எல்லாத் திசைகளையும் அச்சுறுத்தியவர்கள்; வில்நாண் இழுத்ததால் தோல் கடினமானவர்கள். போரில் வீரன் சகுனி யுதிஷ்டிரனையும் நெருக்கினான்.
9.21.23
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सुबलस्य सुतो विभो ।
नादं चकार बलवत्सर्वसैन्यानि कम्पयन् ॥ ९.२१.२३ ॥
ஓ வீரனே, சுபலனின் மகன் அவனுடைய நான்கு குதிரைகளைக் கொன்று, அனைத்துப் படைகளையும் நடுங்கச் செய்யும் பெரும் கர்ஜனை செய்தான்.
9.21.24
एतस्मिन्नन्तरे वीरं राजानमपराजितम् ।
अपोवाह रथेनाजौ सहदेवः प्रतापवान् ॥ ९.२१.२४ ॥
இதற்கிடையில் வீரனும் வலிமை மிக்கவனுமான சகதேவன், போரில் அந்த வெல்லப்படாத அரசனை தேரில் ஏற்றி அப்பால் கொண்டு சென்றான்.
9.21.25
अथान्यं रथमास्थाय धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
शकुनिं नवभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः।
ननाद च महानादं प्रवरः सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.२५ ॥
பின்னர் வேறொரு தேரில் ஏறிய தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் சகுனியை ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்து, மீண்டும் ஐந்தால் துளைத்தான். வில்லாளர்கள் அனைவரிலும் சிறந்தவன் பெரும் முழக்கம் செய்தான்.
9.21.26
तद्युद्धमभवच्चित्रं घोररूपं च मारिष ।
प्रेक्षतां प्रीतिजननं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ९.२१.२६ ॥
ஐயா, அந்தப் போர் விசித்திரமும் கொடிய தோற்றமும் கொண்டதாயிற்று. அதைக் காண்போருக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தது; சித்தர்களும் சாரணர்களும் அதைச் சூழ்ந்திருந்தனர்.
9.21.27
उलूकस्तु महेष्वासं नकुलं युद्धदुर्मदम् ।
अभ्यवर्षदमेयात्मा शरवर्षैः समन्ततः ॥ ९.२१.२७ ॥
ஆனால் அளவற்ற ஆன்மாவுடைய உலூகன், போரில் வெறிகொண்ட மகா வில்லாளியான நகுலன் மீது நாற்புறமும் அம்பு மழை பொழிந்தான்.
9.21.28
तथैव नकुलः शूरः सौबलस्य सुतं रणे ।
शरवर्षेण महता समन्तात्पर्यवारयत् ॥ ९.२१.२८ ॥
அதுபோலவே வீரன் நகுலனும் போரில் சுபலனின் மகனை பெரும் அம்பு மழையால் நாற்புறமும் சூழ்ந்தான்.
9.21.29
तौ तत्र समरे वीरौ कुलपुत्रौ महारथौ ।
योधयन्तावपश्येतां कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ९.२१.२९ ॥
அங்கே போரில் அவ்விரு வீரர்களும், உயர்குடிப் பிள்ளைகளும் மகாரதர்களும், ஒருவருக்கொருவர் அடிக்கு அடி கொடுக்க விரும்பிப் போரிடுவதாகக் காணப்பட்டனர்.
9.21.30
तथैव कृतवर्माणं शैनेयः शत्रुतापनः ।
योधयञ्शुशुभे राजन्बलिं शक्र इवाहवे ॥ ९.२१.३० ॥
அதுபோலவே எதிரிகளை வருத்தும் சைனேயன் சாத்யகி கிருதவர்மனுடன் போரிட்டு, அரசே, போரில் பலியுடன் போரிடும் இந்திரனைப் போல் பிரகாசித்தான்.
9.21.31
दुर्योधनो धनुश्छित्त्वा धृष्टद्युम्नस्य संयुगे ।
अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध निशितैः शरैः ॥ ९.२१.३१ ॥
போரில் துரியோதனன் திருஷ்டத்யும்னனின் வில்லை அறுத்து, வில் அறுபட்ட அவனை கூரான அம்புகளால் துளைத்தான்.
9.21.32
धृष्टद्युम्नोऽपि समरे प्रगृह्य परमायुधम् ।
राजानं योधयामास पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ९.२१.३२ ॥
திருஷ்டத்யும்னனும் போரில் ஒரு உயர்ந்த ஆயுதத்தை எடுத்து, அனைத்து வில்லாளிகளும் பார்த்திருக்க அரசனுடன் போரிட்டான்.
9.21.33
तयोर्युद्धं महच्चासीत्सङ्ग्रामे भरतर्षभ ।
प्रभिन्नयोर्यथा सक्तं मत्तयोर्वनहस्तिनोः ॥ ९.२१.३३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, போரில் அவ்விருவரின் போர் பெரியதாக இருந்தது; மதம் பிடித்த இரு காட்டு யானைகள் மோதுவது போல.
9.21.34
गौतमस्तु रणे क्रुद्धो द्रौपदेयान्महाबालान् ।
विव्याध बहुभिः शूरः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ९.२१.३४ ॥
ஆனால் கௌதமன் போரில் சினந்து, வீரனாக, திரௌபதியின் வலிமைமிக்க மைந்தர்களை வளைந்த கணுக்களைக் கொண்ட பல அம்புகளால் துளைத்தான்.
9.21.35
तस्य तैरभवद्युद्धमिन्द्रियैरिव देहिनः ।
घोररूपमसंवार्यं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ९.२१.३५ ॥
அவனுக்கும் அவர்களுக்கும் நடந்த போர், உடலுடையவன் தன் புலன்களுடன் போராடுவது போல இருந்தது; அது பயங்கரமானதாகவும் தடுக்கமுடியாததாகவும் எல்லையற்றதாகவும் ஆனது.
9.21.36
ते च सम्पीडयामासुरिन्द्रियाणीव बालिशम् ।
स च तान्प्रतिसंरब्धः प्रत्ययोधयदाहवे ॥ ९.२१.३६ ॥
அவர்களும் அவனை வருத்தினர்; புலன்கள் அறிவிலியை வருத்துவது போல. அவனும் சினத்தோடு அவர்களை எதிர்த்துப் போரில் போராடினான்.
9.21.37
एवं चित्रमभूद्युद्धं तस्य तैः सह भारत ।
उत्थायोत्थाय हि यथा देहिनामिन्द्रियैर्विभो ॥ ९.२१.३७ ॥
பாரதா, இவ்வாறு அவர்களுடன் அவனது போர் விசித்திரமாக நடந்தது. ஓ வீரனே, உடல் கொண்ட உயிரினங்களின் புலன்கள் மீண்டும் மீண்டும் எழுவது போல.
9.21.38
नराश्चैव नरैः सार्धं दन्तिनो दन्तिभिस्तथा ।
हया हयैः समासक्ता रथिनो रथिभिः सह ॥ ९.२१.३८ ॥
மனிதர்கள் மனிதர்களுடனும், யானைகள் யானைகளுடனும், குதிரைகள் குதிரைகளுடனும், தேர்வீரர்கள் தேர்வீரர்களுடனும் நெருக்கமாக மோதினர்.
9.21.39
सङ्कुलं चाभवद्भूयो घोररूपं विशाम्पते ॥ ९.२१.३९ ॥
மக்களின் தலைவா, அந்தக் குழப்பம் மேலும் பயங்கரமான வடிவம் கொண்டது.
9.21.40
इदं चित्रमिदं घोरमिदं रौद्रमिति प्रभो ।
युद्धान्यासन्महाराज घोरांणि च बहूनि च ॥ ९.२१.४० ॥
இது அற்புதம், இது பயங்கரம், இது கொடூரம் என்று, ஓ பிரபுவே. ஓ மகாராஜாவே, பல பயங்கரமான போர்கள் நடந்தன.
9.21.41
ते समासाद्य समरे परस्परमरिन्दमाः ।
व्यनदंश्चैव जघ्नुश्च समाताद्य महाहवे ॥ ९.२१.४१ ॥
அந்த எதிரிகளை அடக்கும் வீரர்கள் போரில் ஒருவரையொருவர் நெருங்கி முழங்கி அடித்தனர்; இன்று இந்த மகாபோரில் அவ்வாறே.
9.21.42
तेषां पत्रसमुद्भूतं रजस्तीव्रमदृश्यत ।
वातेन चोद्धतं राजन्धावद्भिश्चाश्वसादिभिः ॥ ९.२१.४२ ॥
அவர்களின் படைகளின் கால்களால் எழுந்த கடும் தூசி தெரிந்தது, ஓ அரசே; அது காற்றாலும், ஓடும் குதிரைவீரர்களாலும் கிளப்பப்பட்டது.
9.21.43
रथनेमिसमुद्भूतं निःश्वासैश्चापि दन्तिनाम् ।
रजः सन्ध्याभ्रकलिलं दिवाकरपथं ययौ ॥ ९.२१.४३ ॥
தேர்ச் சக்கரங்களிலிருந்தும் யானைகளின் மூச்சுகளிலிருந்தும் எழுந்த தூசி, மாலை மேகங்களுடன் கலந்து சூரியனின் பாதைவரை சென்றது.
9.21.44
रजसा तेन सम्पृक्तो भास्करो निष्प्रभः कृतः ।
सञ्छादिताऽभवद्भूमिस्ते च शूरा महारथाः ॥ ९.२१.४४ ॥
அந்தத் தூசியால் சூழப்பட்ட சூரியன் ஒளியிழந்தான்; பூமியும், அந்தச் சூர வீரர்களாகிய பெரும் தேர்வீரர்களும் மூடப்பட்டனர்.
9.21.45
मुहूर्तादिव संवृत्तं नीरजस्कं समन्ततः ।
वीरशोणितसिक्तायां भूमौ भरतसत्तम ॥ ९.२१.४५ ॥
ஒரு கணத்தில் சுற்றிலும் தூசி அடங்கியது; ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, வீரர்களின் குருதியால் நனைந்த நிலம் தெரிந்தது.
9.21.46
उपाशाम्यत्ततस्तीव्रं तद्रजो घोरदर्शनम् ॥ ९.२१.४६ ॥
பின்னர் அந்தக் கொடிய தோற்றமுடைய கடும் தூசி அடங்கியது.
9.21.47
ततोऽपश्यमहं भूयो द्वन्द्वयुद्धानि भारत ।
यथाप्राणं यथाश्रेष्ठं मध्याह्ने वै सुदारुणम् ॥ ९.२१.४७ ॥
பின்னர் நான் ஓ பாரதா, நண்பகலில் மிகக் கொடிய தனிப்போர்களை மீண்டும் கண்டேன்; ஒவ்வொன்றும் உயிரைப் பணயம் வைத்ததாகவும் சிறந்ததாகவும் இருந்தது.
9.21.48
वर्मणां तत्र राजेन्द्र व्यदृश्यन्तोज्ज्वलाः प्रभाः ।
शब्दश्च तुमुलः सङ्ख्ये शराणां पततामभूत्
महावेणुवनस्येव दह्यमानस्य पर्वते ॥ ९.२१.४८ ॥
அங்கே, ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, கவசங்களின் ஒளிரும் பிரகாசங்கள் தெரிந்தன; போரில் விழுந்த அம்புகளின் பெரும் ஒலி எழுந்தது—மலையில் எரியும் பெரிய மூங்கில் காடு போல.