Mahābhārata · Adhyāya 9.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.22.1
वर्तमाने तदा युद्धे घोररूपे भयानके ।
अभज्यत बलं तत्र तव पुत्रस्य पाण्डवैः ॥ ९.२२.१ ॥
Während jener schreckliche und furchtbare Kampf tobte, wurde das Heer deines Sohnes dort von den Pāṇḍavas zerschlagen.
9.22.2
तांस्तु सर्वानयन्तेन सन्निवार्य महारथाः ।
पुत्रास्ते योधयामासुः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ९.२२.२ ॥
Doch da sie alle zurückhielten, kämpften deine Söhne, die großen Wagenkrieger, gegen die Abteilung der Pāṇḍavas.
9.22.3
निवृत्ताः सहसा योधास्तव पुत्रजयैपिणः ।
सन्निवृत्तेषु तेष्वेवं युद्धमासीत्सुदारुणम्।
तावकानां परेषां च देवासुररणोपभम् ॥ ९.२२.३ ॥
Die Krieger, die den Sieg für deine Söhne suchten, wandten sich plötzlich um. Als sie sich so umgewandt hatten, entbrannte ein gewaltiger Kampf, gleich dem Krieg der Götter und Dämonen, auf deiner Seite wie auf der anderen.
9.22.4
परेषां तावकानां च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः ॥ ९.२२.४ ॥
Weder unter den Feinden noch auf deiner Seite gab es jemanden, der sich vom Kampf abwandte.
9.22.5
अनुमानेन युध्यन्ते सञ्ज्ञाभिश्च परस्परम् ।
तेषां क्षयो महानासीद्युध्यतामितरेतरम् ॥ ९.२२.५ ॥
Sie kämpften gegeneinander, indem sie erriet und sich durch Zeichen verständigten, und unter den einander Bekämpfenden gab es ein großes Gemetzel.
9.22.6
ततो युधिष्ठिरो राजा क्रोधेन महता युतः ।
जिगीषमाणः सङ्ग्रामे धार्तराष्ट्रान्सराजकान् ॥ ९.२२.६ ॥
Da rückte König Yudhiṣṭhira, von großem Zorn erfüllt und begierig, die Söhne Dhṛtarāṣṭras samt ihren Königen im Kampf zu besiegen, vor.
9.22.7
त्रिभिः शारद्वतं विद्व्वा रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ।
चतुर्भिर्निजघानाश्वान्कल्याणान्कृतवर्मणः ॥ ९.२२.७ ॥
Nachdem er Śāradvata mit drei Pfeilen getroffen hatte, erschlug er mit vier auf Stein geschärften, goldgefiederten Pfeilen die prächtigen Pferde Kṛtavarmans.
9.22.8
अश्वत्थामा तु हार्दिक्यमपोवाह यशस्विनम् ।
अथ शारद्वतोऽष्टाभिः प्रत्यविध्यद्युधिष्ठिरम् ॥ ९.२२.८ ॥
Aśvatthāman brachte den berühmten Hārdikya fort; dann durchbohrte Śāradvata Yudhiṣṭhira seinerseits mit acht Pfeilen.
9.22.9
ततो दुर्योधनो राजा रथान्सप्तशतान्रणे ।
प्रैषयद्यत्र राजाऽसौ धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.२२.९ ॥
Da schickte König Duryodhana siebenhundert Wagen in die Schlacht, dorthin, wo König Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, war.
9.22.10
ते रथा रथिभिर्युक्ता मनोमारुतरंहसः ।
अभ्यद्रवन्त सङ्ग्रामे कौन्तेयस्य रथं प्रति ॥ ९.२२.१० ॥
Jene Wagen, mit ihren Wagenlenkern bespannt und so schnell wie Gedanke oder Wind, stürmten in der Schlacht auf den Wagen des Kuntī-Sohnes zu.
9.22.11
ते समन्तान्महाराज परिवार्य युधिष्ठिरम् ।
अदृश्यं सायकैश्चक्रुर्मेघा इव दिवाकरम् ॥ ९.२२.११ ॥
Yudhiṣṭhira von allen Seiten umzingelnd, großer König, machten sie ihn mit Pfeilen unsichtbar, wie Wolken die Sonne verhüllen.
9.22.12
तं दृष्ट्वा धर्मराजानं कौरवेयैस्तथावृतम् ।
नामृष्यन्त सुसंरब्धाः शिखण्डिप्रमुखा रथाः ॥ ९.२२.१२ ॥
Als sie den König Dharma (Yudhiṣṭhira) so von den Kaurava umzingelt sahen, konnten die von Śikhaṇḍin angeführten Wagenkämpfer, tief erzürnt, es nicht ertragen.
9.22.13
रथैरश्ववरैर्युक्तैः किङ्किणीजालसंवृतैः ।
आजग्मुरथ रक्षन्तः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ९.२२.१३ ॥
Auf Wagen, mit trefflichen Pferden bespannt und mit Netzen aus Glöckchen bedeckt, kamen sie und beschützten Yudhiṣṭhira, den Sohn Kuntīs.
9.22.14
ततः प्रववृते रौद्रः सङ्ग्रामः शोणितोदकः ।
पाण्डवानां कुरूणां च यमराष्ट्रविवर्धनः ॥ ९.२२.१४ ॥
Dann entbrannte zwischen den Pāṇḍavas und den Kurus ein schrecklicher Kampf, dessen Wasser Blut war und der das Reich Yamas mehrte.
9.22.15
रथान्सप्तशतान्हत्वा कुरूणामाततायिनाम् ।
पाण्डवाः सह पाञ्चालैः पुनरेवाभ्यवारयन् ॥ ९.२२.१५ ॥
Nachdem sie siebenhundert Wagenkämpfer der angreifenden Kurus erschlagen hatten, drängten die Pāṇḍavas zusammen mit den Pāñcālas sie abermals zurück.
9.22.16
तत्र युद्धं महच्चासीत्तव पुत्रस्य पाण्डवैः ।
न च तत्तादृशं दृष्टं नैव चापि परिश्रुतम् ॥ ९.२२.१६ ॥
Dort fand ein gewaltiger Kampf zwischen deinem Sohn und den Pāṇḍavas statt, wie man ihn nie gesehen oder auch nur davon gehört hatte.
9.22.17
वर्तमाने तदा युद्धे निर्मर्यादे समन्ततः ।
वध्यमानेषु योधेषु तावकेष्वितरेषु च ॥ ९.२२.१७ ॥
Während jener Kampf ringsum ohne Schranken tobte, wurden Krieger deiner Seite und der anderen erschlagen.
9.22.18
विनदत्सु च योधेषु शङ्खवर्यैश्च पूरितैः ।
उत्क्रुष्टैः सिंहनादैश्च गर्जितैश्चैव धन्विनाम् ॥ ९.२२.१८ ॥
Während die Krieger brüllten und die trefflichsten Muscheln geblasen wurden, erklangen die Schreie, Löwengebrüll und Donnern der Bogenschützen.
9.22.19
अतिप्रवृत्ते युद्धे च छिद्यमानेषु मर्मसु ।
धावमानेषु योधेषु जयगृद्धिषु मारिष ॥ ९.२२.१९ ॥
Als die Schlacht maßlos tobte, als die lebenswichtigen Stellen zerschnitten wurden und die siegeshungrigen Krieger umherliefen, o Herr!
9.22.20
संहारे सर्वतो जाते पृथिव्यां शोकसम्भवे ।
वह्नीनामुत्तमस्त्रीणां सीमन्तोद्धरणे कृते ॥ ९.२२.२० ॥
Als überall Vernichtung entstand und auf der Erde Kummer geboren wurde und den besten Frauen der Scheitel aufgerissen wurde,
9.22.21
निर्मर्यादे महायुद्धे वर्तमाने सुदारुणे ।
प्रादुरासन्विनाशाय तदोत्पाताः सुदारुणाः ॥ ९.२२.२१ ॥
Während die große, maßlose und gar schreckliche Schlacht tobte, erschienen furchtbare Vorzeichen des Untergangs.
9.22.22
चचाल शब्दं कुर्वाणा सपर्वतवना मही ।
सदण्डाः सोल्मुका राजन्कीर्यमाणाः समन्ततः ॥ ९.२२.२२ ॥
Die Erde mit ihren Bergen und Wäldern erbebte und ließ einen Laut ertönen, o König, während Stäbe und brennende Fackeln nach allen Seiten verstreut wurden.
9.22.23
उल्काः पेतुर्दिवो भूमावाहत्य रविमण्डलम् ।
विष्वग्वाताः प्रादुरासन्नीचैः शर्करवर्षिणः ॥ ९.२२.२३ ॥
Meteore fielen vom Himmel, schlugen gegen die Sonnenscheibe und stürzten zur Erde; Winde wehten aus allen Richtungen, und tief hängende Stürme erschienen, die Kies regnen ließen.
9.22.24
अश्रूणि मुमुचुर्नागा वेपथुं चास्पृशन्भृशम् ।
एतान्धोराननादृत्य समुत्पातान्सुदारुणान् ॥ ९.२२.२४ ॥
Die Elefanten vergossen Tränen und zitterten heftig, ungeachtet dieser grauenhaften und schrecklichen Vorzeichen.
9.22.25
पुनर्युद्धाय संयत्ताः क्षत्रियास्तस्थुरव्यथाः ।
रमणीये कुरुक्षेत्रे पुण्ये स्वर्गं यियासवः ॥ ९.२२.२५ ॥
Wieder standen die zum Kampf bereiten Krieger furchtlos im lieblichen, heiligen Kurukṣetra, begierig, zum Himmel zu gehen.
9.22.26
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत् ।
युध्यध्वमग्रतो यावत्पृष्ठतो हन्मि पाण्डवान् ॥ ९.२२.२६ ॥
Da sprach Śakuni, der Sohn des Königs von Gandhāra: »Kämpft von vorn, bis ich die Pāṇḍavas von hinten schlage.«
9.22.27
ततो नः सम्प्रायातानां मद्रयोधास्तरस्विनः ।
हृष्टाः किलाकिलाशब्दमकुर्वत परे तथा ॥ ९.२२.२७ ॥
Da stießen unsere schnellen Madra-Krieger, vorrückend und erfreut, einen Schrei »kila-kila« aus, und die anderen taten es ihnen gleich.
9.22.28
अस्मांस्तु पुनरासाद्य लब्धलक्षा दुरासदाः ।
शरासनानि धुन्वन्तः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ९.२२.२८ ॥
Doch sie fielen erneut über uns her, hatten ihr Ziel gefunden, unbezwingbar, schüttelten ihre Bögen und bedeckten uns mit einem Pfeilhagel.
9.22.29
ततो हतं परैस्तत्र मद्रराजबलं तदा ।
दुर्योधनबलं दृष्ट्वा पुनरासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.२२.२९ ॥
Als die Armee des Madra-Königs dort von den Feinden erschlagen wurde, sah das Heer des Duryodhana es und wandte sich erneut zur Flucht.
9.22.30
गान्धारराजस्तु पुनर्वाक्यमाह ततो बली ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२२.३० ॥
Da sprach der mächtige König von Gandhāra wieder: »Kehrt um, ihr Unkundigen des Dharma! Kämpft! Was nützt euch die Flucht?«
9.22.31
अनीकं दशसाहस्रमश्वानां भरतर्षभ ।
आसीद्गान्धारराजस्य विशालप्रासयोधिनाम् ॥ ९.२२.३१ ॥
O Stier der Bharatas, der König von Gandhāra hatte eine Abteilung von zehntausend Pferden mit Kriegern, die breite Speere trugen.
9.22.32
बलेन तेन विक्रम्य वर्तमाने जनक्षये ।
पृष्ठतः पाण्डवानीकमभ्यघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ९.२२.३२ ॥
Mit jener Streitmacht rückten sie kühn vor, während das Gemetzel der Menschen andauerte, und schlugen mit scharfen Pfeilen von hinten auf das Heer der Pāṇḍavas ein.
9.22.33
तदभ्रमिव वातेन क्षिप्यमाणं समन्ततः ।
अभज्यत महाराज पाण्डूनां सुमहद्बलम् ॥ ९.२२.३३ ॥
O großer König, wie eine vom Wind nach allen Seiten zerstreute Wolke, so wurde das sehr große Heer der Pāṇḍavas gebrochen.
9.22.34
ततो युधिष्ठिरः प्रेक्ष्य भग्नं स्वबलमन्तिकात् ।
अभ्यनोदयदव्यग्रः सहदेवं महाबलम् ॥ ९.२२.३४ ॥
Da sah Yudhiṣṭhira sein eigenes Heer nahe zerbrochen, und ungerührt trieb er den mächtigen Sahadeva an.
9.22.35
असौ सुबलपुत्रो नो जघनं पीड्य दंशितः ।
सैन्यानि सूदयत्येष पश्य पाण्डव दुर्मतिः ॥ ९.२२.३५ ॥
Dieser Sohn des Subala drückt hart auf unsere Nachhut, gepanzert, und metzelt die Truppen nieder. Sieh ihn an, o Pāṇḍava, diesen Übelgesinnten.
9.22.36
गच्छ त्वं द्रौपदेयैश्च शकुनिं सौबलं जहि ।
रथानीकमहं धक्ष्ये पाञ्चालसहितोऽनघ ॥ ९.२२.३६ ॥
Geh mit den Söhnen der Draupadī und erschlage Śakuni, den Sohn des Subala. O Makelloser, ich werde mit den Pāñcālas die Wagen-Abteilung verbrennen.
9.22.37
गच्छन्तु कुञ्जराः सर्वे वाजिनश्च सह त्वया ।
पादाताश्च त्रिसाहस्राः शकुनिं तैर्वृतो जहि ॥ ९.२२.३७ ॥
Mögen alle Elefanten und Pferde mit dir gehen, und mögen die dreitausend Fußsoldaten, von ihnen umgeben, Śakuni niederstrecken.
9.22.38
ततो गजाः सप्तशताश्चापपाणिभिरास्थिताः ।
पञ्च चाश्वसहस्राणि सहदेवश्च वीर्यवान् ॥ ९.२२.३८ ॥
Dann siebenhundert Elefanten, bestiegen von Bogenschützen mit Bogen in der Hand, und fünftausend Pferde, und der tapfere Sahadeva (rückten vor).
9.22.39
पादाताश्च त्रिसाहस्रा द्रौपदेयाश्च सर्वशः ।
रणे ह्यभ्यद्रवंस्ते तु शकुनिं युद्धदुर्मदम् ॥ ९.२२.३९ ॥
Die dreitausend Fußsoldaten und alle Söhne Draupadīs stürmten im Kampf auf Śakuni los, der vom Kampfesrausch berauscht war.
9.22.40
ततस्तु सौबलो राजन्नभ्यतिक्रम्य पाण्डवान् ।
जघान पृष्ठतः सेनां जयगृद्वः प्रतापवान् ॥ ९.२२.४० ॥
Dann, o König, schlug der Sohn Subalas (Śakuni), an den Pāṇḍavas vorbeiziehend, begierig nach Sieg und mächtig, das Heer von hinten nieder.
9.22.41
अश्वारोहास्तु संरब्धाः पाण्डवानां तरस्विनाम् ।
प्राविशन्सौबलानीकमभ्यतिक्रम्य तान्रथान् ॥ ९.२२.४१ ॥
Die zornigen Reiter der schnellen Pāṇḍavas aber drangen, an jenen Streitwagen vorbeiziehend, in das Heer Śakunis ein.
9.22.42
ते तत्र सादिनः शूराः सौबलस्य महद्बलम् ।
रणमध्ये व्यतिष्ठन्त शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ९.२२.४२ ॥
Dort standen jene heldenhaften Reiter inmitten des großen Heeres Śakunis im Gefecht fest und überschütteten es mit Pfeilregen.
9.22.43
तदुद्यतगदाप्रासमकापुरुषसेवितम् ।
प्रावर्तत महद्युद्धं राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ९.२२.४३ ॥
Mit erhobenen Keulen und Lanzen, von tapferen Männern besucht, begann jene große Schlacht, o König, durch deinen bösen Rat.
9.22.44
उपारमन्त ज्याशब्दाः प्रेक्षका रथिनोऽभवन् ।
न हि स्वेषां परेषां वा विशेषः प्रत्यदृश्यत ॥ ९.२२.४४ ॥
Die Klänge der Bogensehnen verstummten, und die Wagenkämpfer wurden zu Zuschauern, denn kein Unterschied zwischen den Eigenen und den Feinden war zu sehen.
9.22.45
शूरबाहुविसृष्टानां शक्तीनां भरतर्षभ ।
ज्योतिषामिव सम्पातमपश्यन्कुरुपाण्डवाः ॥ ९.२२.४५ ॥
O Stier der Bharatas, den Fall der von den Armen der Helden geschleuderten Lanzen sahen die Kurus und Pāṇḍavas wie das Fallen von Lichtern.
9.22.46
ऋष्टिभिर्विमलाभिश्च तत्रतत्र विशाम्पते ।
सम्पतन्तीभिराकाशमावृतं बह्वशोभत ॥ ९.२२.४६ ॥
O Herr der Menschen, der Himmel, hier und dort bedeckt von glänzenden Rishtis, die herabfielen, erstrahlte in großer Pracht.
9.22.47
प्रासानां पततां राजन्रूपमासीत्समन्ततः ।
शलभानामिवाकाशे तदा भरतसत्तम ॥ ९.२२.४७ ॥
O König, das Bild der fallenden Lanzen ringsum am Himmel glich Heuschrecken, o Bester der Bharatas.
9.22.48
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गा विप्रविद्धैर्नियन्तृभिः ।
हयाः परिपतन्तिस्म शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.४८ ॥
Mit blutbeschmierten Gliedern fielen die Pferde, deren Lenker abgeworfen waren, zu Hunderten und Tausenden.
9.22.49
अन्योन्यं परिपिष्टाश्च समासाद्य परस्परम् ।
सुविक्षताः स्म दृश्यन्ते वमन्तो रुधिरं मुखैः ॥ ९.२२.४९ ॥
Einander zerquetscht und im gegenseitigen Anprall schwer verwundet, sah man sie Blut aus dem Munde speien.
9.22.50
ततोऽभवत्तमो घोरं सैन्येन रजसा वृतम् ।
तानपाक्रमतोऽद्राक्षं तस्माद्देशादरिन्दम ॥ ९.२२.५० ॥
Da erhob sich eine schreckliche Finsternis, von dem Staub des Heeres umhüllt. O Bezwinger der Feinde, ich sah sie von jenem Ort zurückweichen.
9.22.51
अश्वान्राजन्मनुष्यांश्च रजसा संवृते सति ।
भूमौ निपतिताश्चान्ये वमन्तो रुधिरं बहु ॥ ९.२२.५१ ॥
O König, als alles von Staub bedeckt war, fielen Pferde, Männer und andere zu Boden, viel Blut speiend.
9.22.52
केशाकेशि समालग्ना न शेकुश्चेष्टितुं नराः ।
अन्योन्यमश्वपृष्ठेभ्यो विकर्षन्तो महाबलाः ॥ ९.२२.५२ ॥
Haar an Haar geklammert, konnten die Männer sich nicht rühren; die Mächtigen zerrten einander von den Rücken ihrer Pferde.
9.22.53
मल्ला इव समासाद्य निजघ्नुरितरेतरम् ।
अश्वैश्च व्यपकृष्यन्त बहवोऽत्र गतासवः ॥ ९.२२.५३ ॥
Wie Ringer stürzten sie aufeinander und schlugen sich gegenseitig; von den Pferden fortgeschleift, verloren hier viele das Leben.
9.22.54
भूमौ निपतिताश्चान्ये बहवो विजयैषिणः ।
तत्रतत्र व्यदृश्यन्त पुरुषाः शूरमानिनः ॥ ९.२२.५४ ॥
Viele andere lagen am Boden, Männer, die nach Sieg getrachtet und sich für Helden gehalten hatten; man sah sie hier und dort.
9.22.55
रक्तोक्षितैश्छिन्नभुजैरवकृष्टशिरोरुहैः ।
व्यदृश्यत मही कीर्णा शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.५५ ॥
Die Erde war übersät zu Hunderten und Tausenden mit blutbeschmierten Leibern, abgetrennten Armen und herausgerissenem Haar.
9.22.56
दूरं न शक्यं तत्रासीद्गन्तुमश्वेन केनचित् ।
साश्वारोहैर्हतैरश्वैरावृते वसुधातले ॥ ९.२२.५६ ॥
Dort konnte kein Pferd weit gehen, denn die Erde war mit erschlagenen Pferden und ihren Reitern bedeckt.
9.22.57
रुधिरोक्षितसन्नाहैरात्तशस्त्रैरुदायुधैः ।
नानाप्रहरणैर्घोरैः परस्परवधैषिभिः।
सुसन्निकृष्टे सङ्ग्रामे हतभूयिष्ठसैनिके ॥ ९.२२.५७ ॥
In jener Schlacht auf nächste Distanz, in der die meisten Soldaten erschlagen waren, unter Kriegern mit blutbeschmierten Rüstungen, mit ergriffenen und erhobenen Waffen, mit vielerlei schrecklichen Geschossen, jeder begierig auf den Tod des anderen.
9.22.58
स मुहूर्तं ततो युद्ध्वा सौबलोऽथ विशाम्पते ।
षट्साहस्रैर्हयैः शिष्टेरपायाच्छकुनिस्ततः ॥ ९.२२.५८ ॥
Dann, o Herr der Völker, floh der Sohn des Subala, Śakuni, nachdem er einen Augenblick gekämpft hatte, mit den verbliebenen sechstausend Pferden.
9.22.59
तथैव पाण्डवानीकं रुधिरेण समुक्षितम् ।
षट्साहस्रैर्हयैः शिष्टेरपायाच्छ्रान्तवाहनम् ॥ ९.२२.५९ ॥
Ebenso floh das Heer der Pāṇḍavas, ganz mit Blut beschmiert, mit seinen erschöpften Gefährten und den verbliebenen sechstausend Pferden.
9.22.60
अश्वारोहाश्च पाण्डूनामब्रुवन्रुधिरोक्षिताः ।
सुसन्निकृष्टे सङ्ग्रामे भूयिष्ठे त्यक्तजीविताः ॥ ९.२२.६० ॥
Die Reiter der Pāṇḍavas, mit Blut beschmiert und das Leben aufgegeben, sprachen so in jener großen Schlacht auf nächste Distanz.
9.22.61
न हि शक्यं रथैर्योद्धुं कुत एव महागजैः ।
रथानेव रथा यान्तु कुञ्जराः कुञ्जरानपि ॥ ९.२२.६१ ॥
Mit Streitwagen zu kämpfen ist nicht möglich, geschweige denn mit großen Elefanten. Mögen die Streitwagen gegen Streitwagen ziehen und die Elefanten gegen Elefanten.
9.22.62
प्रतियातो हि शकुनिः स्वमनीकमवस्थितः ।
न पुनः सौबलो राजा योद्धुमभ्यागमिष्यति ॥ ९.२२.६२ ॥
Śakuni ist zurückgewichen und hat sich in seinem eigenen Heer aufgestellt; der König, Sohn des Subala, wird nicht wieder zum Kampf kommen.
9.22.63
ततस्तु द्रौपदेयाश्च ते च मत्ता महाद्विपाः ।
प्रययुर्यत्र पाञ्चाल्यो धृष्टद्युम्नो महारथः ॥ ९.२२.६३ ॥
Da zogen die Söhne Draupadīs und jene rasenden großen Elefanten dorthin, wo der Pāñcāla-Fürst, der große Wagenkämpfer Dhṛṣṭadyumna, war.
9.22.64
सहदेवोऽपि कौरव्य रजोमेघे समुत्थिते ।
एकाकी प्रययौ तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ९.२२.६४ ॥
O Nachkomme der Kurus, als die Staubwolke aufstieg, ging auch Sahadeva allein dorthin, wo König Yudhiṣṭhira war.
9.22.65
ततस्तेषु प्रयातेषु शकुनिः सौबलः पुनः ।
पार्श्वतोऽभ्यहनत्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नस्य वाहिनीम् ॥ ९.२२.६५ ॥
Als sie fortgegangen waren, schlug Śakuni, der Sohn des Subala, voll Zorn erneut von der Seite auf das Heer des Dhṛṣṭadyumna ein.
9.22.66
तत्पुनस्तुमुलं युद्धं प्राणांस्त्यक्त्वाऽभ्यवर्तत ।
तावकानां परेषां च परस्परवधैषिणाम् ॥ ९.२२.६६ ॥
Da ging jener tosende Kampf wieder weiter, die Deinen und die Feinde ihr Leben preisgebend, einander zu töten begehrend.
9.22.67
ते चान्योन्यमवैक्षन्त तस्मिन्वीरसमागमे ।
योधाः पर्यपतन्राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.६७ ॥
In jener Begegnung der Helden sahen sie einander an. O König, Krieger fielen zu Hunderten und zu Tausenden.
9.22.68
असिभिश्छिद्यमानानां शिरसां लोकसंक्षये ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दस्तालानां पततामिव ॥ ९.२२.६८ ॥
Im Untergang der Welt erhob sich ein gewaltiger Laut von Köpfen, die von Schwertern abgeschlagen wurden, wie der von fallenden Palmen.
9.22.69
विमुक्तानां शरीराणां छिन्नानां पततां भुवि ।
सायुधानां च बाहूनामूरूणां च विशाम्पते।
आसीत्कटकटाशब्दः सुमहान्रोमहर्षणः ॥ ९.२२.६९ ॥
O Herr der Menschen, erhob sich ein gewaltiges, haarsträubendes Klappern von zerschnittenen Körpern, die zu Boden fielen, von bewaffneten Armen und Schenkeln.
9.22.70
निघ्नन्तो निशितैः शस्त्रैर्भ्रातॄन्पुत्रान्सखीनपि ।
योधाः परिपतन्ति स्म यथाऽऽमिषकृते खगाः ॥ ९.२२.७० ॥
Mit scharfen Waffen auch Brüder, Söhne und Freunde erschlagend, fielen die Krieger, wie Vögel, die sich um des Fleisches willen herabstürzen.
9.22.71
अन्योन्यं प्रतिसंरब्धाः समासाद्य परस्परम् ।
अहम्पूर्वमहम्पूर्वमिति निघ्नन्सहस्रशः ॥ ९.२२.७१ ॥
Gegeneinander entbrannt, aufeinandertreffend, rufend 'Ich zuerst! Ich zuerst!', Tausende erschlagend.
9.22.72
संयातेनासनभ्रष्टैरश्वारोहैर्गतासुभिः ।
हयाः परिपतन्ति स्म शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.७२ ॥
Im Ansturm, mit aus den Sätteln geworfenen, leblosen Reitern, fielen die Pferde zu Hunderten und Tausenden.
9.22.73
स्फुरतां प्रतिपिष्टानामश्वानां शीघ्रगामिनाम् ।
स्तनतां च मनुष्याणां सन्नद्धानां विशाम्पते ॥ ९.२२.७३ ॥
Inmitten der zuckenden, zermalmten schnellen Pferde und der stöhnenden gerüsteten Männer, o Herr der Völker.
9.22.74
शक्त्यृष्टिप्रासशब्दश्च तुमुलः समपद्यत ।
भिन्दतां परमर्माणि राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ९.२२.७४ ॥
O König, durch deinen üblen Rat erhob sich ein tosender Lärm von Speeren, Wurfspießen und Lanzen, die die lebenswichtigen Stellen durchbohrten.
9.22.75
श्रमाभिभूताः संरब्धा श्रान्तवाहाः पिपासवः ।
विक्षताश्च शितैः शस्त्रैरभ्यवर्न्तत तावकाः ॥ ९.२२.७५ ॥
Von Erschöpfung übermannt, zornig, mit erschöpften Reittieren, durstig und von scharfen Waffen verwundet, rückten deine Männer vor.
9.22.76
मत्ता रुधिरगन्धेन बहवोऽत्र विचेतसः ।
जघ्नुः परान्स्वकांश्चैव प्राप्तान्प्राप्ताननन्तरान् ॥ ९.२२.७६ ॥
Hier schlugen viele, vom Blutgeruch berauscht und im Geist verwirrt, den Feind und die Ihren nieder, jene, die herankamen, und jene, die ihnen nahe waren.
9.22.77
बहवश्च गतप्राणाः क्षत्रिया जयगृद्विनः ।
भूमावभ्यपतन्राजञ्शरवृष्टिभिरावृताः ॥ ९.२२.७७ ॥
O König, viele Kṣatriyas, gierig nach Sieg, leblos und von Pfeilregen bedeckt, fielen zu Boden.
9.22.78
वृकगृध्रशृगालानां तुमुले मोदनेऽहनि ।
आसीद्बलक्षयो घोरस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ९.२२.७८ ॥
An jenem tosenden Tag, einem Festmahl für Wölfe, Geier und Schakale, geschah unter den Augen deines Sohnes die schreckliche Vernichtung des Heeres.
9.22.79
नराश्वकायैः सञ्छन्ना भूमिरासीद्विशाम्पते ।
रुधिरोदकचित्रा च भीरूणां भयवर्धिनी ॥ ९.२२.७९ ॥
O Herr der Völker, die Erde war bedeckt mit den Leibern von Männern und Pferden, buntgefärbt vom Wasser des Blutes, und sie steigerte die Furcht der Furchtsamen.
9.22.80
असिभिः पट्टसैः शूलैस्तक्षमाणाः पुनःपुनः ।
तावकाः पाण्वेयाश्च न न्यवर्तन्त भारत ॥ ९.२२.८० ॥
Immer wieder mit Schwertern, Keulen und Speeren hauend, wichen deine Krieger und die Söhne Pāṇḍus nicht zurück, o Bhārata.
9.22.81
प्रहरन्तो यथाशक्ति यावत्प्राणस्य धारणम् ।
योधाः परिपतन्ति स्म वमन्तो रुधिरं मुखैः ॥ ९.२२.८१ ॥
Mit aller Kraft zuschlagend, solange das Leben währte, fielen die Krieger, Blut aus dem Munde speiend.
9.22.82
शिरो गृहीत्वा केशेषु कबन्धः स प्रदृश्यते ।
उद्यम्य च शितं खङ्गं रुधिरेण परिप्लुतम् ॥ ९.२२.८२ ॥
Jener kopflose Rumpf ist zu sehen, einen Kopf am Haar haltend, ein scharfes, in Blut getränktes Schwert emporgereckt.
9.22.83
तथोत्थितेषु बहुषु कबन्धेषु नराधिप ।
तथा रुधिरगन्धेन योधाः कश्मलमाविशन् ॥ ९.२२.८३ ॥
So erhoben sich, o Herr der Menschen, viele kopflose Rümpfe, und vom Geruch des Blutes wurden die Krieger von Ohnmacht und Bestürzung ergriffen.
9.22.84
मन्दीभूते ततः शब्दे पाण्डवानां महद्बलम् ।
अल्पावशिष्टैस्तुरगैरभ्यवर्तत सौबलः ॥ ९.२२.८४ ॥
Als dann das Getöse des großen Heeres der Pāṇḍavas schwächer wurde, rückte Saubala mit den wenigen verbliebenen Pferden vor.
9.22.85
ततोऽभ्यधावंस्त्वरिताः पाण्डवा जयगृद्विनः ।
पदातयश्च नागाश्च सादिनश्चोद्यतायुधाः ॥ ९.२२.८५ ॥
Da stürmten die Pāṇḍava, begierig nach dem Sieg, eilends vorwärts: Fußsoldaten, Elefanten und Reiter, die Waffen erhoben.
9.22.86
कोष्ठकीकृत्य चाप्येनं परिक्षिप्य च सर्वशः ।
शस्त्रैर्नानाविधैर्जघ्नुर्युद्वपारं तितीर्षवः ॥ ९.२२.८६ ॥
Sie umzingelten ihn im Kreis und schlossen ihn von allen Seiten ein, schlugen mit Waffen vielerlei Art auf ihn ein, begierig, das jenseitige Ufer des Kampfes zu erreichen.
9.22.87
त्वदीयास्तांस्तु सम्प्रेक्ष्य सर्वतः समभिद्रुतान् ।
रथाश्वपत्तिद्विरदाः पाण्डवानभिदुद्रुवुः ॥ ९.२२.८७ ॥
Als deine Männer sie von allen Seiten heranstürmen sahen, stürzten Streitwagen, Pferde, Fußsoldaten und Elefanten gegen die Pāṇḍava.
9.22.88
केचित्पदातयः पद्भिर्मुष्टिभिश्च परस्परम् ।
निजघ्नुः समरे शूराः क्षीणशस्त्रास्ततोऽपतन् ॥ ९.२२.८८ ॥
Einige Fußsoldaten schlugen einander im Kampf mit Füßen und Fäusten; die Helden fielen dann, als ihre Waffen erschöpft waren.
9.22.89
रथेभ्यो रथिनः पेतुर्द्विपेभ्यो हस्तिसादिनः ।
विमानेभ्यो दिवो भ्रष्टाः सिद्वाः पुण्यक्षयादिव ॥ ९.२२.८९ ॥
Von den Streitwagen stürzten die Wagenkämpfer, von den Elefanten die Elefantenreiter, wie Vollendete, die von himmlischen Wagen fallen, wenn ihr Verdienst erschöpft ist.
9.22.90
एवमन्योन्यमायत्ता योधा जघ्नुर्महाहवे ।
पितॄन्भ्रातॄन्वयस्यांश्च पुत्रानपि तथा परे ॥ ९.२२.९० ॥
So schlugen die einander bedrängenden Krieger in jener großen Schlacht Väter, Brüder, Gefährten und Söhne, und auch andere, nieder.
9.22.91
एवमासीदमर्यादं युद्वं भरतसत्तम ।
प्रासासिबाणकलिलं वर्तमाने सुदारुणे ॥ ९.२२.९१ ॥
O Bester der Bharatas, so tobte eine maßlose Schlacht, voller Speere, Schwerter und Pfeile, überaus schrecklich.