மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.22.1
वर्तमाने तदा युद्धे घोररूपे भयानके ।
अभज्यत बलं तत्र तव पुत्रस्य पाण्डवैः ॥ ९.२२.१ ॥
அப்போது அந்தக் கொடிய, பயங்கரமான போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, அங்கே பாண்டவர்களால் உங்கள் மகனின் படை சிதறடிக்கப்பட்டது.
9.22.2
तांस्तु सर्वानयन्तेन सन्निवार्य महारथाः ।
पुत्रास्ते योधयामासुः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ९.२२.२ ॥
ஆனால் அவர்கள் அனைவரையும் தடுத்து நிறுத்தி, உங்கள் பெரும் தேர்வீரர்களான மகன்கள் பாண்டவர்களின் படையுடன் போரிட்டனர்.
9.22.3
निवृत्ताः सहसा योधास्तव पुत्रजयैपिणः ।
सन्निवृत्तेषु तेष्वेवं युद्धमासीत्सुदारुणम्।
तावकानां परेषां च देवासुररणोपभम् ॥ ९.२२.३ ॥
உங்கள் மகனின் வெற்றியை விரும்பிய வீரர்கள் திடீரென்று திரும்பினர். அவர்கள் இவ்வாறு திரும்பியபோது, தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையிலான போரைப் போன்ற மிகக் கொடிய போர் நடந்தது—உங்கள் தரப்பிலும் பகைவர் தரப்பிலும்.
9.22.4
परेषां तावकानां च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः ॥ ९.२२.४ ॥
பகைவர் தரப்பிலும் உங்கள் தரப்பிலும் போரிலிருந்து முகம் திருப்பிய ஒருவரும் இல்லை.
9.22.5
अनुमानेन युध्यन्ते सञ्ज्ञाभिश्च परस्परम् ।
तेषां क्षयो महानासीद्युध्यतामितरेतरम् ॥ ९.२२.५ ॥
அவர்கள் ஊகத்தாலும் அடையாளங்களாலும் ஒருவரோடொருவர் போரிட்டனர். ஒருவரோடொருவர் போரிட்டவர்களிடையே பெரும் அழிவு ஏற்பட்டது.
9.22.6
ततो युधिष्ठिरो राजा क्रोधेन महता युतः ।
जिगीषमाणः सङ्ग्रामे धार्तराष्ट्रान्सराजकान् ॥ ९.२२.६ ॥
அப்போது அரசன் யுதிஷ்டிரன் பெரும் கோபத்தால் நிரம்பி, அரசர்களுடன் கூடிய திருதராஷ்டிரரின் மகன்களை போரில் வெல்ல விரும்பினான்.
9.22.7
त्रिभिः शारद्वतं विद्व्वा रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ।
चतुर्भिर्निजघानाश्वान्कल्याणान्कृतवर्मणः ॥ ९.२२.७ ॥
அவன் மூன்று அம்புகளால் சாரத்வதனைத் துளைத்து, பொன் இறகுள்ள, கல்லில் கூர்மையாக்கிய நான்கு அம்புகளால் கிருதவர்மாவின் அழகிய குதிரைகளைக் கொன்றான்.
9.22.8
अश्वत्थामा तु हार्दिक्यमपोवाह यशस्विनम् ।
अथ शारद्वतोऽष्टाभिः प्रत्यविध्यद्युधिष्ठिरम् ॥ ९.२२.८ ॥
அஸ்வத்தாமன் புகழ்பெற்ற ஹார்திக்யனை வெளியே கொண்டு சென்றான்; பின்னர் சாரத்வதன் எட்டு அம்புகளால் யுதிஷ்டிரனை எதிர்த்துத் துளைத்தான்.
9.22.9
ततो दुर्योधनो राजा रथान्सप्तशतान्रणे ।
प्रैषयद्यत्र राजाऽसौ धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.२२.९ ॥
அப்பொழுது அரசன் துரியோதனன் போரில் எழுநூறு தேர்களை அனுப்பினான், தர்மபுத்திரன் அரசன் யுதிஷ்டிரன் இருந்த இடத்திற்கு.
9.22.10
ते रथा रथिभिर्युक्ता मनोमारुतरंहसः ।
अभ्यद्रवन्त सङ्ग्रामे कौन्तेयस्य रथं प्रति ॥ ९.२२.१० ॥
மனதைப் போலவும் காற்றைப் போலவும் வேகமுள்ள அந்தத் தேர்கள், தேரோட்டிகளுடன் பூட்டப்பட்டு, போரில் குந்தியின் மகனின் தேரை நோக்கிப் பாய்ந்தன.
9.22.11
ते समन्तान्महाराज परिवार्य युधिष्ठिरम् ।
अदृश्यं सायकैश्चक्रुर्मेघा इव दिवाकरम् ॥ ९.२२.११ ॥
மகாராஜனே, அவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் யுதிஷ்டிரனைச் சூழ்ந்து அம்புகளால் அவனை மறைத்தனர், மேகங்கள் சூரியனை மறைப்பது போல.
9.22.12
तं दृष्ट्वा धर्मराजानं कौरवेयैस्तथावृतम् ।
नामृष्यन्त सुसंरब्धाः शिखण्डिप्रमुखा रथाः ॥ ९.२२.१२ ॥
தர்மராஜனாகிய யுதிஷ்டிரன் கௌரவர்களால் இவ்வாறு சூழப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, சிகண்டியை முன்னிட்டு வந்த தேர்வீரர்கள் மிகுந்த கோபத்துடன் அதைப் பொறுக்கவில்லை.
9.22.13
रथैरश्ववरैर्युक्तैः किङ्किणीजालसंवृतैः ।
आजग्मुरथ रक्षन्तः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ९.२२.१३ ॥
மணி வலைகளால் மூடப்பட்ட, சிறந்த குதிரைகள் பூட்டிய தேர்களில் அவர்கள் வந்து குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரனைக் காத்தனர்.
9.22.14
ततः प्रववृते रौद्रः सङ्ग्रामः शोणितोदकः ।
पाण्डवानां कुरूणां च यमराष्ट्रविवर्धनः ॥ ९.२२.१४ ॥
பின்னர் பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையே இரத்தமே நீராகிய கொடிய போர் தொடங்கி, யமனின் ராஜ்யத்தை வளர்த்தது.
9.22.15
रथान्सप्तशतान्हत्वा कुरूणामाततायिनाम् ।
पाण्डवाः सह पाञ्चालैः पुनरेवाभ्यवारयन् ॥ ९.२२.१५ ॥
கௌரவர்களின் ஏழுநூறு ஆததாயித் தேர்வீரர்களைக் கொன்று, பாஞ்சாலர்களுடன் சேர்ந்த பாண்டவர்கள் அவர்களை மீண்டும் தடுத்துத் திருப்பினர்.
9.22.16
तत्र युद्धं महच्चासीत्तव पुत्रस्य पाण्डवैः ।
न च तत्तादृशं दृष्टं नैव चापि परिश्रुतम् ॥ ९.२२.१६ ॥
அங்கே உமது மகனுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே மாபெரும் போர் நடந்தது; அத்தகைய போரை யாரும் பார்த்ததில்லை, கேட்டதுமில்லை.
9.22.17
वर्तमाने तदा युद्धे निर्मर्यादे समन्ततः ।
वध्यमानेषु योधेषु तावकेष्वितरेषु च ॥ ९.२२.१७ ॥
அப்போது எல்லையற்றதாகப் பரவிய அந்தப் போரில், உமது படையினரும் மற்றவர்களும் வீரர்கள் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டனர்.
9.22.18
विनदत्सु च योधेषु शङ्खवर्यैश्च पूरितैः ।
उत्क्रुष्टैः सिंहनादैश्च गर्जितैश्चैव धन्विनाम् ॥ ९.२२.१८ ॥
போர்வீரர்கள் முழங்கிக்கொண்டிருக்க, சிறந்த சங்குகள் ஊதப்பட, வில்லாளர்களின் கூச்சல், சிங்க முழக்கம், கர்ஜனைகள் எழுந்தன.
9.22.19
अतिप्रवृत्ते युद्धे च छिद्यमानेषु मर्मसु ।
धावमानेषु योधेषु जयगृद्धिषु मारिष ॥ ९.२२.१९ ॥
மிகக் கடுமையாகப் பெருகிய போரில், உயிர் நிலைகள் வெட்டப்படுகையில், வெற்றியை விரும்பும் வீரர்கள் ஓடுகையில், ஓ மாரிஷா!
9.22.20
संहारे सर्वतो जाते पृथिव्यां शोकसम्भवे ।
वह्नीनामुत्तमस्त्रीणां सीमन्तोद्धरणे कृते ॥ ९.२२.२० ॥
எங்கும் அழிவு உண்டாகி, பூமியில் துயரம் தோன்றி, சிறந்த பெண்களின் வகிடு அழிக்கப்பட்டபோது,
9.22.21
निर्मर्यादे महायुद्धे वर्तमाने सुदारुणे ।
प्रादुरासन्विनाशाय तदोत्पाताः सुदारुणाः ॥ ९.२२.२१ ॥
எல்லையற்ற, மிகக் கொடூரமான பெரும் போர் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, அழிவுக்காக மிகக் கொடிய அபசகுனங்கள் தோன்றின.
9.22.22
चचाल शब्दं कुर्वाणा सपर्वतवना मही ।
सदण्डाः सोल्मुका राजन्कीर्यमाणाः समन्ततः ॥ ९.२२.२२ ॥
மலைகளும் காடுகளும் கொண்ட பூமி ஒலியெழுப்பிக் குலுங்கியது; ஓ அரசே, தண்டங்களும் எரியும் தீப்பந்தங்களும் எங்கும் சிதறடிக்கப்பட்டன.
9.22.23
उल्काः पेतुर्दिवो भूमावाहत्य रविमण्डलम् ।
विष्वग्वाताः प्रादुरासन्नीचैः शर्करवर्षिणः ॥ ९.२२.२३ ॥
வானிலிருந்து எரிகற்கள் சூரிய வட்டத்தை மோதி பூமியில் விழுந்தன; எல்லாத் திசைகளிலும் காற்றுகள் எழுந்தன, கீழிருந்து கற்களை மழையாகப் பொழிந்தன.
9.22.24
अश्रूणि मुमुचुर्नागा वेपथुं चास्पृशन्भृशम् ।
एतान्धोराननादृत्य समुत्पातान्सुदारुणान् ॥ ९.२२.२४ ॥
யானைகள் கண்ணீர் சிந்தின, மிகவும் நடுங்கின; இந்தக் கொடிய, மிகக் கொடூரமான அபசகுனங்களைப் பொருட்படுத்தாமல்.
9.22.25
पुनर्युद्धाय संयत्ताः क्षत्रियास्तस्थुरव्यथाः ।
रमणीये कुरुक्षेत्रे पुण्ये स्वर्गं यियासवः ॥ ९.२२.२५ ॥
மீண்டும் போருக்கு ஆயத்தமான க்ஷத்திரியர்கள் அச்சமின்றி நின்றனர்; அழகிய, புனிதமான குருக்ஷேத்திரத்தில் சொர்க்கம் செல்ல விரும்பியவர்களாய்.
9.22.26
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत् ।
युध्यध्वमग्रतो यावत्पृष्ठतो हन्मि पाण्डवान् ॥ ९.२२.२६ ॥
அப்பொழுது காந்தார அரசனின் மகன் சகுனி கூறினான்: "நான் பின்புறமாக பாண்டவர்களைத் தாக்கும் வரை நீங்கள் முன்புறமாகப் போரிடுங்கள்."
9.22.27
ततो नः सम्प्रायातानां मद्रयोधास्तरस्विनः ।
हृष्टाः किलाकिलाशब्दमकुर्वत परे तथा ॥ ९.२२.२७ ॥
அப்பொழுது முன்னேறிச் சென்ற நமது வேகமான மத்ர வீரர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் "கில கிலா" என்று ஒலி எழுப்பினர்; மற்றவர்களும் அவ்வாறே செய்தனர்.
9.22.28
अस्मांस्तु पुनरासाद्य लब्धलक्षा दुरासदाः ।
शरासनानि धुन्वन्तः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ९.२२.२८ ॥
ஆனால் அவர்கள் மீண்டும் எங்களைத் தாக்கினர்; இலக்கைக் கண்டவர்களாய், அணுக முடியாதவர்களாய், வில்களை அசைத்து அம்பு மழையால் எங்களை மூடினர்.
9.22.29
ततो हतं परैस्तत्र मद्रराजबलं तदा ।
दुर्योधनबलं दृष्ट्वा पुनरासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.२२.२९ ॥
அப்பொழுது அங்கு எதிரிகளால் கொல்லப்பட்ட மத்ர அரசனின் படையைக் கண்டு துரியோதனனின் படை மீண்டும் புறமுதுகிட்டது.
9.22.30
गान्धारराजस्तु पुनर्वाक्यमाह ततो बली ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२२.३० ॥
அப்பொழுது வலிமைமிக்க காந்தார அரசன் மீண்டும் கூறினான்: "திரும்புங்கள்; அதர்மத்தை அறிந்தவர்களே, போரிடுங்கள்; ஓடுவதால் உங்களுக்கு என்ன பயன்?"
9.22.31
अनीकं दशसाहस्रमश्वानां भरतर्षभ ।
आसीद्गान्धारराजस्य विशालप्रासयोधिनाम् ॥ ९.२२.३१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, காந்தார மன்னனுக்கு அகன்ற ஈட்டி ஏந்திய வீரர்களுடன் பத்தாயிரம் குதிரைகளின் படை இருந்தது.
9.22.32
बलेन तेन विक्रम्य वर्तमाने जनक्षये ।
पृष्ठतः पाण्डवानीकमभ्यघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ९.२२.३२ ॥
அந்தப் படையின் வலிமையால் வீரமாக முன்னேறி, மக்கள் அழிவு நடந்துகொண்டிருக்கையில், கூர்மையான அம்புகளால் பின்புறமிருந்து பாண்டவர் படையைத் தாக்கினர்.
9.22.33
तदभ्रमिव वातेन क्षिप्यमाणं समन्ततः ।
अभज्यत महाराज पाण्डूनां सुमहद्बलम् ॥ ९.२२.३३ ॥
மகாராஜனே, காற்றால் நாலாபுறமும் சிதறடிக்கப்படும் மேகத்தைப் போல, பாண்டவர்களின் மிகப்பெரிய படை சிதறி ஓடியது.
9.22.34
ततो युधिष्ठिरः प्रेक्ष्य भग्नं स्वबलमन्तिकात् ।
अभ्यनोदयदव्यग्रः सहदेवं महाबलम् ॥ ९.२२.३४ ॥
பின்னர் யுதிஷ்டிரர் அருகிலேயே தம் படை சிதறுவதைக் கண்டு, கலங்காமல் மகாபலசாலியான சஹதேவனைத் தூண்டினார்.
9.22.35
असौ सुबलपुत्रो नो जघनं पीड्य दंशितः ।
सैन्यानि सूदयत्येष पश्य पाण्डव दुर्मतिः ॥ ९.२२.३५ ॥
சுபலனின் மகன் நம் பின்புறத்தை அழுத்தி, கவசமணிந்து படைகளை அழிக்கிறான். பாண்டவனே, இந்தத் தீய புத்தியுள்ளவனைப் பார்.
9.22.36
गच्छ त्वं द्रौपदेयैश्च शकुनिं सौबलं जहि ।
रथानीकमहं धक्ष्ये पाञ्चालसहितोऽनघ ॥ ९.२२.३६ ॥
நீ திரௌபதியின் மகன்களுடன் போய் சுபலனின் மகன் சகுனியைக் கொல்! குற்றமற்றவனே, நான் பாஞ்சாலர்களுடன் தேர்ப்படையை எரிப்பேன்.
9.22.37
गच्छन्तु कुञ्जराः सर्वे वाजिनश्च सह त्वया ।
पादाताश्च त्रिसाहस्राः शकुनिं तैर्वृतो जहि ॥ ९.२२.३७ ॥
அனைத்து யானைகளும் குதிரைகளும் உன்னுடன் செல்லட்டும்; மூவாயிரம் காலாட்படையினர் அவர்களால் சூழப்பட்டு சகுனியை வீழ்த்தட்டும்.
9.22.38
ततो गजाः सप्तशताश्चापपाणिभिरास्थिताः ।
पञ्च चाश्वसहस्राणि सहदेवश्च वीर्यवान् ॥ ९.२२.३८ ॥
பின்னர் வில்லேந்திய வீரர்கள் ஏறிய எழுநூறு யானைகளும், ஐயாயிரம் குதிரைகளும், வலிமைமிக்க சஹதேவனும் முன்னேறினர்.
9.22.39
पादाताश्च त्रिसाहस्रा द्रौपदेयाश्च सर्वशः ।
रणे ह्यभ्यद्रवंस्ते तु शकुनिं युद्धदुर्मदम् ॥ ९.२२.३९ ॥
மூவாயிரம் காலாட்படையினரும் திரௌபதியின் அனைத்து மகன்களும் போரில் போர்வெறி கொண்ட சகுனியின் மீது பாய்ந்தனர்.
9.22.40
ततस्तु सौबलो राजन्नभ्यतिक्रम्य पाण्डवान् ।
जघान पृष्ठतः सेनां जयगृद्वः प्रतापवान् ॥ ९.२२.४० ॥
பின்னர், அரசே, சுபலனின் மகன் (சகுனி) பாண்டவர்களைக் கடந்து, வெற்றியில் பேராசை கொண்டு, வலிமையுடன் பின்புறமிருந்து படையை அழித்தான்।
9.22.41
अश्वारोहास्तु संरब्धाः पाण्डवानां तरस्विनाम् ।
प्राविशन्सौबलानीकमभ्यतिक्रम्य तान्रथान् ॥ ९.२२.४१ ॥
ஆனால் பாண்டவர்களின் விரைவான குதிரை வீரர்கள் கோபத்துடன் அந்த தேர்களைக் கடந்து சௌபல படையினுள் புகுந்தனர்.
9.22.42
ते तत्र सादिनः शूराः सौबलस्य महद्बलम् ।
रणमध्ये व्यतिष्ठन्त शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ९.२२.४२ ॥
அங்கே அந்த வீரக் குதிரை வீரர்கள் சௌபலனின் பெரும் படையின் நடுவே போர்க்களத்தில் நின்று, அம்பு மழையால் அதை மூடினர்.
9.22.43
तदुद्यतगदाप्रासमकापुरुषसेवितम् ।
प्रावर्तत महद्युद्धं राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ९.२२.४३ ॥
உயர்த்தப்பட்ட கதைகளும் ஈட்டிகளும் நிறைந்ததும், வீரர்களால் சேவிக்கப்பட்டதுமான அந்தப் பெரும் போர் தொடங்கியது, ஓ அரசே, உன் தீய ஆலோசனையால்.
9.22.44
उपारमन्त ज्याशब्दाः प्रेक्षका रथिनोऽभवन् ।
न हि स्वेषां परेषां वा विशेषः प्रत्यदृश्यत ॥ ९.२२.४४ ॥
வில்நாண் ஒலிகள் ஓய்ந்தன; தேர்வீரர்கள் பார்வையாளர்களாயினர், ஏனெனில் தம்மவருக்கும் பகைவருக்கும் வேறுபாடு காணப்படவில்லை.
9.22.45
शूरबाहुविसृष्टानां शक्तीनां भरतर्षभ ।
ज्योतिषामिव सम्पातमपश्यन्कुरुपाण्डवाः ॥ ९.२२.४५ ॥
ஓ பரதர்களின் காளையே, வீரர்களின் கரங்களால் எறியப்பட்ட ஈட்டிகள் விழுவதை குருக்களும் பாண்டவர்களும் ஒளிகள் விழுவது போலப் பார்த்தனர்.
9.22.46
ऋष्टिभिर्विमलाभिश्च तत्रतत्र विशाम्पते ।
सम्पतन्तीभिराकाशमावृतं बह्वशोभत ॥ ९.२२.४६ ॥
ஓ மக்கள் தலைவனே, அங்கங்கே பிரகாசமான ரிஷ்டிகளால், விழுந்துகொண்டிருந்த அவற்றால் வானம் மூடப்பட்டு மிகவும் ஒளிர்ந்தது.
9.22.47
प्रासानां पततां राजन्रूपमासीत्समन्ततः ।
शलभानामिवाकाशे तदा भरतसत्तम ॥ ९.२२.४७ ॥
ஓ அரசே, விழுந்துகொண்டிருந்த ஈட்டிகளின் தோற்றம் வானில் எங்கும் வெட்டுக்கிளிகள் போலத் தோன்றியது, ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே.
9.22.48
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गा विप्रविद्धैर्नियन्तृभिः ।
हयाः परिपतन्तिस्म शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.४८ ॥
இரத்தத்தால் அனைத்து அங்கங்களும் நனைந்த குதிரைகள், தம் ஓட்டுநர்கள் எறியப்பட்டதால், நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் விழுந்தன.
9.22.49
अन्योन्यं परिपिष्टाश्च समासाद्य परस्परम् ।
सुविक्षताः स्म दृश्यन्ते वमन्तो रुधिरं मुखैः ॥ ९.२२.४९ ॥
ஒருவரோடொருவர் மோதி நசுக்கப்பட்டவர்களும், பரஸ்பரம் கடுமையாகக் காயமடைந்தவர்களுமாக, வாய்களிலிருந்து இரத்தம் கக்கியபடி தெரிந்தனர்.
9.22.50
ततोऽभवत्तमो घोरं सैन्येन रजसा वृतम् ।
तानपाक्रमतोऽद्राक्षं तस्माद्देशादरिन्दम ॥ ९.२२.५० ॥
பின்னர் படையின் புழுதியால் சூழப்பட்ட கொடிய இருள் எழுந்தது. எதிரிகளை அடக்குபவரே, அந்த இடத்திலிருந்து விலகிச் செல்பவர்களை நான் கண்டேன்.
9.22.51
अश्वान्राजन्मनुष्यांश्च रजसा संवृते सति ।
भूमौ निपतिताश्चान्ये वमन्तो रुधिरं बहु ॥ ९.२२.५१ ॥
அரசே, புழுதியால் மூடப்பட்டபோது குதிரைகளும் மனிதர்களும், மற்றவர்களும் நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்; பெருமளவு இரத்தம் கக்கியபடி.
9.22.52
केशाकेशि समालग्ना न शेकुश्चेष्टितुं नराः ।
अन्योन्यमश्वपृष्ठेभ्यो विकर्षन्तो महाबलाः ॥ ९.२२.५२ ॥
முடியோடு முடி பிணைந்து, அவர்களால் அசைய முடியவில்லை. பெரும் வலிமையுடையோர் ஒருவரையொருவர் குதிரை முதுகிலிருந்து இழுத்துக்கொண்டிருந்தனர்.
9.22.53
मल्ला इव समासाद्य निजघ्नुरितरेतरम् ।
अश्वैश्च व्यपकृष्यन्त बहवोऽत्र गतासवः ॥ ९.२२.५३ ॥
மல்லர்களைப் போல மோதி ஒருவரையொருவர் அடித்துக் கொன்றனர். குதிரைகளால் இழுக்கப்பட்டு இங்கு பலர் உயிரிழந்தனர்.
9.22.54
भूमौ निपतिताश्चान्ये बहवो विजयैषिणः ।
तत्रतत्र व्यदृश्यन्त पुरुषाः शूरमानिनः ॥ ९.२२.५४ ॥
நிலத்தில் வீழ்ந்த பிறரும், வெற்றியை விரும்பியவர்களும், தங்களைச் சூரர்களென்று நினைத்தவர்களுமான பலர் இங்கும் அங்கும் காணப்பட்டனர்.
9.22.55
रक्तोक्षितैश्छिन्नभुजैरवकृष्टशिरोरुहैः ।
व्यदृश्यत मही कीर्णा शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.५५ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்து, துண்டிக்கப்பட்ட கைகளும் இழுக்கப்பட்ட தலைமுடியுமாய் இருந்த உடல்களால் பூமி நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் சிதறிக்கிடப்பதாகக் காணப்பட்டது.
9.22.56
दूरं न शक्यं तत्रासीद्गन्तुमश्वेन केनचित् ।
साश्वारोहैर्हतैरश्वैरावृते वसुधातले ॥ ९.२२.५६ ॥
அங்கே எந்தக் குதிரையாலும் தொலைவுக்குச் செல்ல முடியவில்லை; பூமித்தளம் குதிரைகளும் அவற்றின் சவாரிகளும் கொல்லப்பட்ட உடல்களால் மூடியிருந்தது.
9.22.57
रुधिरोक्षितसन्नाहैरात्तशस्त्रैरुदायुधैः ।
नानाप्रहरणैर्घोरैः परस्परवधैषिभिः।
सुसन्निकृष्टे सङ्ग्रामे हतभूयिष्ठसैनिके ॥ ९.२२.५७ ॥
இரத்தம் தோய்ந்த கவசங்களுடனும், ஆயுதங்களை ஏந்தியும், உயர்த்திய படைக்கலன்களுடனும், பலவகை கொடிய ஆயுதங்களுடனும், ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பியவர்களுடன் நெருக்கமாக நடந்த போரில், பெரும்பாலான வீரர்கள் கொல்லப்பட்டிருந்தனர்.
9.22.58
स मुहूर्तं ततो युद्ध्वा सौबलोऽथ विशाम्पते ।
षट्साहस्रैर्हयैः शिष्टेरपायाच्छकुनिस्ततः ॥ ९.२२.५८ ॥
மக்களின் தலைவரே, சௌபலன் சகுனி சிறிது நேரம் போரிட்டபின், மீதமிருந்த ஆறாயிரம் குதிரைகளுடன் தப்பியோடினான்.
9.22.59
तथैव पाण्डवानीकं रुधिरेण समुक्षितम् ।
षट्साहस्रैर्हयैः शिष्टेरपायाच्छ्रान्तवाहनम् ॥ ९.२२.५९ ॥
அதுபோலவே பாண்டவர்களின் படையும் இரத்தத்தால் நன்றாக அப்பிக்கப்பட்டு, களைத்த வாகனங்களுடன் மீதமிருந்த ஆறாயிரம் குதிரைகளுடன் தப்பியது.
9.22.60
अश्वारोहाश्च पाण्डूनामब्रुवन्रुधिरोक्षिताः ।
सुसन्निकृष्टे सङ्ग्रामे भूयिष्ठे त्यक्तजीविताः ॥ ९.२२.६० ॥
பாண்டவர்களின் குதிரைவீரர்கள், இரத்தத்தில் தோய்ந்தவர்களாய், உயிரைத் துறக்கத் துணிந்தவர்களாய், நெருங்கி நடந்த அந்த மாபெரும் போரில் பேசினர்.
9.22.61
न हि शक्यं रथैर्योद्धुं कुत एव महागजैः ।
रथानेव रथा यान्तु कुञ्जराः कुञ्जरानपि ॥ ९.२२.६१ ॥
தேர்களால் போர் புரிவது இயலாது; பெரிய யானைகளால் எவ்வாறு முடியும்? தேர்கள் தேர்களை நோக்கிச் செல்லட்டும், யானைகள் யானைகளையும் நோக்கிச் செல்லட்டும்.
9.22.62
प्रतियातो हि शकुनिः स्वमनीकमवस्थितः ।
न पुनः सौबलो राजा योद्धुमभ्यागमिष्यति ॥ ९.२२.६२ ॥
சகுனி திரும்பிச் சென்று தன் படையில் நிலைகொண்டான்; சுபலனின் மகனான அந்த அரசன் மீண்டும் போர் புரிய வரமாட்டான்.
9.22.63
ततस्तु द्रौपदेयाश्च ते च मत्ता महाद्विपाः ।
प्रययुर्यत्र पाञ्चाल्यो धृष्टद्युम्नो महारथः ॥ ९.२२.६३ ॥
பின்னர் திரௌபதியின் மகன்களும், மதம்கொண்ட பெரிய யானைகளும் பாஞ்சால இளவரசனும் மகாரதனுமான திருஷ்டத்யும்னன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர்.
9.22.64
सहदेवोऽपि कौरव्य रजोमेघे समुत्थिते ।
एकाकी प्रययौ तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ९.२२.६४ ॥
குரு குலத்தோனே, புழுதி மேகம் எழுந்தபோது சகாதேவனும் தனியாக அரசன் யுதிஷ்டிரன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
9.22.65
ततस्तेषु प्रयातेषु शकुनिः सौबलः पुनः ।
पार्श्वतोऽभ्यहनत्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नस्य वाहिनीम् ॥ ९.२२.६५ ॥
அவர்கள் சென்றபின், சுபலனின் மகன் சகுனி மீண்டும் சினந்து பக்கவாட்டிலிருந்து திருஷ்டத்யும்னனின் படையைத் தாக்கினான்.
9.22.66
तत्पुनस्तुमुलं युद्धं प्राणांस्त्यक्त्वाऽभ्यवर्तत ।
तावकानां परेषां च परस्परवधैषिणाम् ॥ ९.२२.६६ ॥
மீண்டும் அந்தக் கடும் போர் உயிரைத் துறந்து தொடர்ந்தது; உங்கள் வீரர்களும் எதிரிகளும் ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பியவர்களாய்.
9.22.67
ते चान्योन्यमवैक्षन्त तस्मिन्वीरसमागमे ।
योधाः पर्यपतन्राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.६७ ॥
அந்த வீரர்களின் சங்கமத்தில் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்தனர். அரசே, போர்வீரர்கள் நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் விழுந்தனர்.
9.22.68
असिभिश्छिद्यमानानां शिरसां लोकसंक्षये ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दस्तालानां पततामिव ॥ ९.२२.६८ ॥
உலகின் அழிவில் வாள்களால் வெட்டப்பட்ட தலைகளின் பெரும் ஓசை எழுந்தது, விழும் பனைமரங்களின் ஓசை போல.
9.22.69
विमुक्तानां शरीराणां छिन्नानां पततां भुवि ।
सायुधानां च बाहूनामूरूणां च विशाम्पते।
आसीत्कटकटाशब्दः सुमहान्रोमहर्षणः ॥ ९.२२.६९ ॥
மக்களின் தலைவரே, நிலத்தில் விழுந்த துண்டிக்கப்பட்ட உடல்களின், ஆயுதம் ஏந்திய கரங்களின், தொடைகளின் பெரும் 'கடகடா' ஒலி எழுந்தது; அது மயிர் சிலிர்க்கச் செய்தது.
9.22.70
निघ्नन्तो निशितैः शस्त्रैर्भ्रातॄन्पुत्रान्सखीनपि ।
योधाः परिपतन्ति स्म यथाऽऽमिषकृते खगाः ॥ ९.२२.७० ॥
கூரிய ஆயுதங்களால் சகோதரர்களையும், மகன்களையும், நண்பர்களையும் கூடத் தாக்கிய வீரர்கள் விழுந்தனர்; இரைக்காக பறவைகள் பாய்வது போல.
9.22.71
अन्योन्यं प्रतिसंरब्धाः समासाद्य परस्परम् ।
अहम्पूर्वमहम्पूर्वमिति निघ्नन्सहस्रशः ॥ ९.२२.७१ ॥
ஒருவரையொருவர் சீற்றத்துடன் எதிர்கொண்டு, 'நான் முதலில், நான் முதலில்' என்று கூறி ஆயிரக்கணக்கில் தாக்கி.
9.22.72
संयातेनासनभ्रष्टैरश्वारोहैर्गतासुभिः ।
हयाः परिपतन्ति स्म शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.७२ ॥
பாய்ந்தோடிய, இருக்கையிலிருந்து தூக்கி வீசப்பட்ட, உயிரற்ற குதிரைவீரர்களுடன் குதிரைகள் நூறாகவும் ஆயிரமாகவும் விழுந்தன.
9.22.73
स्फुरतां प्रतिपिष्टानामश्वानां शीघ्रगामिनाम् ।
स्तनतां च मनुष्याणां सन्नद्धानां विशाम्पते ॥ ९.२२.७३ ॥
மக்களின் தலைவரே, துடித்துக்கொண்டிருந்த, நசுக்கப்பட்ட விரைந்த குதிரைகளுக்கும், கவசமணிந்து முனகிய மனிதர்களுக்கும் (நடுவே).
9.22.74
शक्त्यृष्टिप्रासशब्दश्च तुमुलः समपद्यत ।
भिन्दतां परमर्माणि राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ९.२२.७४ ॥
அரசரே, உமது தீய ஆலோசனையால், முக்கிய மர்ம இடங்களைத் துளைத்தவர்களின் வேல், ஈட்டி, பிராசம் ஆகியவற்றின் பேரொலி எழுந்தது.
9.22.75
श्रमाभिभूताः संरब्धा श्रान्तवाहाः पिपासवः ।
विक्षताश्च शितैः शस्त्रैरभ्यवर्न्तत तावकाः ॥ ९.२२.७५ ॥
களைப்பால் சோர்ந்த, சினம் கொண்ட, களைத்த வாகனங்களுடன் கூடிய, தாகமுற்ற, கூரிய ஆயுதங்களால் காயமுற்ற உம்மவர்கள் முன்னேறினர்.
9.22.76
मत्ता रुधिरगन्धेन बहवोऽत्र विचेतसः ।
जघ्नुः परान्स्वकांश्चैव प्राप्तान्प्राप्ताननन्तरान् ॥ ९.२२.७६ ॥
இங்கு இரத்த வாசனையால் வெறிகொண்ட, மனம் கலங்கிய பலர் பகைவர்களையும், தம்மவர்களையும், அருகில் வந்தவர்களையும், அருகில் இருந்தவர்களையும் கொன்றனர்.
9.22.77
बहवश्च गतप्राणाः क्षत्रिया जयगृद्विनः ।
भूमावभ्यपतन्राजञ्शरवृष्टिभिरावृताः ॥ ९.२२.७७ ॥
அரசரே, வெற்றியில் ஆசை கொண்ட பல க்ஷத்திரியர்கள் உயிரிழந்து, அம்பு மழையால் மூடப்பட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்.
9.22.78
वृकगृध्रशृगालानां तुमुले मोदनेऽहनि ।
आसीद्बलक्षयो घोरस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ९.२२.७८ ॥
ஓநாய், கழுகு, நரிகளின் விருந்தாக இருந்த அந்தப் பேரொலி நாளில், உமது மகன் காண நேரிட, படையின் பயங்கர அழிவு நேர்ந்தது.
9.22.79
नराश्वकायैः सञ्छन्ना भूमिरासीद्विशाम्पते ।
रुधिरोदकचित्रा च भीरूणां भयवर्धिनी ॥ ९.२२.७९ ॥
மக்களின் தலைவனே, மனிதர்களிலும் குதிரைகளிலும் உடல்களால் பூமி மூடப்பட்டிருந்தது; இரத்த நீரால் வண்ணமிட்டதாய், கோழைகளின் பயத்தை வளர்ப்பதாய் இருந்தது.
9.22.80
असिभिः पट्टसैः शूलैस्तक्षमाणाः पुनःपुनः ।
तावकाः पाण्वेयाश्च न न्यवर्तन्त भारत ॥ ९.२२.८० ॥
வாள்களாலும், பட்டசங்களாலும், ஈட்டிகளாலும் மீண்டும் மீண்டும் வெட்டியபடி உன் வீரர்களும் பாண்டவர்களும் பின்வாங்கவில்லை, பாரதா.
9.22.81
प्रहरन्तो यथाशक्ति यावत्प्राणस्य धारणम् ।
योधाः परिपतन्ति स्म वमन्तो रुधिरं मुखैः ॥ ९.२२.८१ ॥
உயிர் நிலைக்கும் வரை தம் சக்திக்கேற்ப தாக்கியபடி, வாயிலிருந்து இரத்தத்தை வாந்தி எடுத்தவாறு வீரர்கள் விழுந்தனர்.
9.22.82
शिरो गृहीत्वा केशेषु कबन्धः स प्रदृश्यते ।
उद्यम्य च शितं खङ्गं रुधिरेण परिप्लुतम् ॥ ९.२२.८२ ॥
கூந்தலில் பற்றிய தலையுடன் அந்த உடல் காணப்பட்டது; இரத்தத்தில் தோய்ந்த கூர்மையான வாளை உயர்த்தியபடி.
9.22.83
तथोत्थितेषु बहुषु कबन्धेषु नराधिप ।
तथा रुधिरगन्धेन योधाः कश्मलमाविशन् ॥ ९.२२.८३ ॥
மனிதர்களின் தலைவனே, அவ்வாறே பல கபந்தங்கள் எழுந்து நின்றன; இரத்த வாசனையால் வீரர்கள் மயக்கமும் கலக்கமும் அடைந்தனர்.
9.22.84
मन्दीभूते ततः शब्दे पाण्डवानां महद्बलम् ।
अल्पावशिष्टैस्तुरगैरभ्यवर्तत सौबलः ॥ ९.२२.८४ ॥
பின்னர் பாண்டவர்களின் பெரும் படையின் ஆரவாரம் மட்டுப்பட்டபோது, எஞ்சிய சில குதிரைகளுடன் சௌபலன் முன்னேறினான்.
9.22.85
ततोऽभ्यधावंस्त्वरिताः पाण्डवा जयगृद्विनः ।
पदातयश्च नागाश्च सादिनश्चोद्यतायुधाः ॥ ९.२२.८५ ॥
அப்போது வெற்றியை விரும்பிய பாண்டவர்கள் விரைவாக முன்னேறினர்; காலாட்படையும், யானைகளும், குதிரைவீரர்களும் ஆயுதங்களை உயர்த்தியவாறு.
9.22.86
कोष्ठकीकृत्य चाप्येनं परिक्षिप्य च सर्वशः ।
शस्त्रैर्नानाविधैर्जघ्नुर्युद्वपारं तितीर्षवः ॥ ९.२२.८६ ॥
அவனை வட்டமாகச் சூழ்ந்து, எல்லாப் பக்கங்களிலும் சுற்றி வளைத்து, போரின் கரையைக் கடக்க விரும்பி, பலவகை ஆயுதங்களால் தாக்கினர்.
9.22.87
त्वदीयास्तांस्तु सम्प्रेक्ष्य सर्वतः समभिद्रुतान् ।
रथाश्वपत्तिद्विरदाः पाण्डवानभिदुद्रुवुः ॥ ९.२२.८७ ॥
உன் படையினர் அவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் விரைந்து தாக்குவதைக் கண்டு, தேர்களும், குதிரைகளும், காலாட்படையும், யானைகளும் பாண்டவர்களை நோக்கி ஓடின.
9.22.88
केचित्पदातयः पद्भिर्मुष्टिभिश्च परस्परम् ।
निजघ्नुः समरे शूराः क्षीणशस्त्रास्ततोऽपतन् ॥ ९.२२.८८ ॥
சில காலாட்படை வீரர்கள் கால்களாலும் முஷ்டிகளாலும் ஒருவரையொருவர் போரில் தாக்கினர்; வீரர்கள் ஆயுதங்கள் தீர்ந்து பின்னர் வீழ்ந்தனர்.
9.22.89
रथेभ्यो रथिनः पेतुर्द्विपेभ्यो हस्तिसादिनः ।
विमानेभ्यो दिवो भ्रष्टाः सिद्वाः पुण्यक्षयादिव ॥ ९.२२.८९ ॥
தேர்களிலிருந்து தேர்வீரர்கள் வீழ்ந்தனர், யானைகளிலிருந்து யானைப்பாகர்கள் வீழ்ந்தனர்; புண்ணியம் தீர்ந்து வானின் விமானங்களிலிருந்து சித்தர்கள் வீழ்வது போல.
9.22.90
एवमन्योन्यमायत्ता योधा जघ्नुर्महाहवे ।
पितॄन्भ्रातॄन्वयस्यांश्च पुत्रानपि तथा परे ॥ ९.२२.९० ॥
இவ்வாறு ஒருவரையொருவர் தாக்குவதில் ஈடுபட்ட வீரர்கள் அந்தப் பெரும் போரில் தந்தையரையும், சகோதரர்களையும், தோழர்களையும், புதல்வர்களையும், பிறரையும் கொன்றனர்.
9.22.91
एवमासीदमर्यादं युद्वं भरतसत्तम ।
प्रासासिबाणकलिलं वर्तमाने सुदारुणे ॥ ९.२२.९१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இவ்வாறு எல்லையற்ற போர் நடைபெற்றது; ஈட்டிகளும் வாள்களும் அம்புகளும் நிறைந்து அது மிகவும் கொடியதாக இருந்தது.