Mahābhārata · Adhyāya 9.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.22.1
वर्तमाने तदा युद्धे घोररूपे भयानके ।
अभज्यत बलं तत्र तव पुत्रस्य पाण्डवैः ॥ ९.२२.१ ॥
Enquanto aquela batalha terrível e espantosa prosseguia, o exército do teu filho foi ali desbaratado pelos Pāṇḍavas.
9.22.2
तांस्तु सर्वानयन्तेन सन्निवार्य महारथाः ।
पुत्रास्ते योधयामासुः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ९.२२.२ ॥
Mas, detendo todos eles, teus filhos, grandes guerreiros de carro, combateram contra a divisão dos Pāṇḍavas.
9.22.3
निवृत्ताः सहसा योधास्तव पुत्रजयैपिणः ।
सन्निवृत्तेषु तेष्वेवं युद्धमासीत्सुदारुणम्।
तावकानां परेषां च देवासुररणोपभम् ॥ ९.२२.३ ॥
Os guerreiros que buscavam a vitória para os teus filhos voltaram-se de repente. Quando assim se voltaram, houve uma batalha dolorosíssima, semelhante à guerra dos deuses e dos asuras, tanto do teu lado como do outro.
9.22.4
परेषां तावकानां च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः ॥ ९.२२.४ ॥
Nem entre os inimigos nem do teu lado houve alguém que se afastasse da batalha.
9.22.5
अनुमानेन युध्यन्ते सञ्ज्ञाभिश्च परस्परम् ।
तेषां क्षयो महानासीद्युध्यतामितरेतरम् ॥ ९.२२.५ ॥
Combatiam uns aos outros por conjectura e por sinais, e houve grande matança entre os que se combatiam mutuamente.
9.22.6
ततो युधिष्ठिरो राजा क्रोधेन महता युतः ।
जिगीषमाणः सङ्ग्रामे धार्तराष्ट्रान्सराजकान् ॥ ९.२२.६ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira, cheio de grande cólera e desejando vencer na batalha os filhos de Dhṛtarāṣṭra juntamente com os seus reis, avançou.
9.22.7
त्रिभिः शारद्वतं विद्व्वा रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ।
चतुर्भिर्निजघानाश्वान्कल्याणान्कृतवर्मणः ॥ ९.२२.७ ॥
Tendo ferido Śāradvata com três flechas, matou os belos cavalos de Kṛtavarman com quatro flechas de penas douradas, afiadas em pedra.
9.22.8
अश्वत्थामा तु हार्दिक्यमपोवाह यशस्विनम् ।
अथ शारद्वतोऽष्टाभिः प्रत्यविध्यद्युधिष्ठिरम् ॥ ९.२२.८ ॥
Aśvatthāman levou para longe o famoso Hārdikya; então Śāradvata feriu Yudhiṣṭhira em retribuição com oito flechas.
9.22.9
ततो दुर्योधनो राजा रथान्सप्तशतान्रणे ।
प्रैषयद्यत्र राजाऽसौ धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.२२.९ ॥
Então o rei Duryodhana enviou setecentos carros à batalha, para onde estava o rei Yudhiṣṭhira, filho de Dharma.
9.22.10
ते रथा रथिभिर्युक्ता मनोमारुतरंहसः ।
अभ्यद्रवन्त सङ्ग्रामे कौन्तेयस्य रथं प्रति ॥ ९.२२.१० ॥
Aqueles carros, atrelados aos seus condutores e rápidos como o pensamento ou o vento, precipitaram-se na batalha contra o carro do filho de Kuntī.
9.22.11
ते समन्तान्महाराज परिवार्य युधिष्ठिरम् ।
अदृश्यं सायकैश्चक्रुर्मेघा इव दिवाकरम् ॥ ९.२२.११ ॥
Cercando Yudhiṣṭhira por todos os lados, ó grande rei, tornaram-no invisível com flechas, como as nuvens escondem o sol.
9.22.12
तं दृष्ट्वा धर्मराजानं कौरवेयैस्तथावृतम् ।
नामृष्यन्त सुसंरब्धाः शिखण्डिप्रमुखा रथाः ॥ ९.२२.१२ ॥
Ao ver o rei Dharma (Yudhiṣṭhira) assim cercado pelos Kaurava, os guerreiros de carro liderados por Śikhaṇḍin, muito irados, não puderam suportá-lo.
9.22.13
रथैरश्ववरैर्युक्तैः किङ्किणीजालसंवृतैः ।
आजग्मुरथ रक्षन्तः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ९.२२.१३ ॥
Em carros puxados por excelentes cavalos e cobertos de redes de guizos, eles vieram protegendo Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī.
9.22.14
ततः प्रववृते रौद्रः सङ्ग्रामः शोणितोदकः ।
पाण्डवानां कुरूणां च यमराष्ट्रविवर्धनः ॥ ९.२२.१४ ॥
Então irrompeu entre os Pāṇḍavas e os Kurus uma batalha terrível, cuja água era sangue, ampliando o reino de Yama.
9.22.15
रथान्सप्तशतान्हत्वा कुरूणामाततायिनाम् ।
पाण्डवाः सह पाञ्चालैः पुनरेवाभ्यवारयन् ॥ ९.२२.१५ ॥
Tendo matado setecentos guerreiros em carros dos kurus agressores, os Pāṇḍavas, junto com os Pāñcālas, os repeliram novamente.
9.22.16
तत्र युद्धं महच्चासीत्तव पुत्रस्य पाण्डवैः ।
न च तत्तादृशं दृष्टं नैव चापि परिश्रुतम् ॥ ९.२२.१६ ॥
Ali houve uma grande batalha entre o teu filho e os Pāṇḍavas, como nunca se vira ou sequer ouvira falar.
9.22.17
वर्तमाने तदा युद्धे निर्मर्यादे समन्ततः ।
वध्यमानेषु योधेषु तावकेष्वितरेषु च ॥ ९.२२.१७ ॥
Enquanto aquela batalha prosseguia sem limites por toda parte, guerreiros teus e dos outros eram abatidos.
9.22.18
विनदत्सु च योधेषु शङ्खवर्यैश्च पूरितैः ।
उत्क्रुष्टैः सिंहनादैश्च गर्जितैश्चैव धन्विनाम् ॥ ९.२२.१८ ॥
Enquanto os guerreiros rugiam e as melhores conchas eram sopradas, ecoavam os gritos, rugidos de leão e trovões dos arqueiros.
9.22.19
अतिप्रवृत्ते युद्धे च छिद्यमानेषु मर्मसु ।
धावमानेषु योधेषु जयगृद्धिषु मारिष ॥ ९.२२.१९ ॥
Quando a batalha se desencadeou sem medida, quando os pontos vitais eram cortados e os guerreiros ávidos de vitória corriam, ó senhor!
9.22.20
संहारे सर्वतो जाते पृथिव्यां शोकसम्भवे ।
वह्नीनामुत्तमस्त्रीणां सीमन्तोद्धरणे कृते ॥ ९.२२.२० ॥
Quando a destruição surgiu por toda parte e a dor nasceu sobre a terra, e o risco do cabelo das melhores mulheres foi arrancado,
9.22.21
निर्मर्यादे महायुद्धे वर्तमाने सुदारुणे ।
प्रादुरासन्विनाशाय तदोत्पाताः सुदारुणाः ॥ ९.२२.२१ ॥
Enquanto a grande batalla, sem limites e terrível, seguia em curso, surgiram terríveis presságios de destruição.
9.22.22
चचाल शब्दं कुर्वाणा सपर्वतवना मही ।
सदण्डाः सोल्मुका राजन्कीर्यमाणाः समन्ततः ॥ ९.२२.२२ ॥
A terra, com suas montanhas e florestas, tremeu produzindo um estrondo, ó rei, enquanto bastões e tochas ardentes eram espalhados por todos os lados.
9.22.23
उल्काः पेतुर्दिवो भूमावाहत्य रविमण्डलम् ।
विष्वग्वाताः प्रादुरासन्नीचैः शर्करवर्षिणः ॥ ९.२२.२३ ॥
Meteoros caíram do céu, chocando-se contra o disco do sol e precipitando-se sobre a terra; ventos sopraram de todas as direções, e tempestades baixas apareceram, chovendo cascalho.
9.22.24
अश्रूणि मुमुचुर्नागा वेपथुं चास्पृशन्भृशम् ।
एतान्धोराननादृत्य समुत्पातान्सुदारुणान् ॥ ९.२२.२४ ॥
Os elefantes derramaram lágrimas e tremeram muito, desconsiderando estes presságios terríveis e espantosos.
9.22.25
पुनर्युद्धाय संयत्ताः क्षत्रियास्तस्थुरव्यथाः ।
रमणीये कुरुक्षेत्रे पुण्ये स्वर्गं यियासवः ॥ ९.२२.२५ ॥
Novamente os guerreiros, prontos para a batalha, permaneceram destemidos no belo e sagrado Kurukṣetra, desejosos de ir ao céu.
9.22.26
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत् ।
युध्यध्वमग्रतो यावत्पृष्ठतो हन्मि पाण्डवान् ॥ ९.२२.२६ ॥
Então Śakuni, filho do rei de Gandhāra, disse: "Lutai de frente enquanto eu golpeio os Pāṇḍavas por trás."
9.22.27
ततो नः सम्प्रायातानां मद्रयोधास्तरस्विनः ।
हृष्टाः किलाकिलाशब्दमकुर्वत परे तथा ॥ ९.२२.२७ ॥
Então nossos rápidos guerreiros madras, avançando alegres, soltaram um grito "kila-kila", e os outros fizeram o mesmo.
9.22.28
अस्मांस्तु पुनरासाद्य लब्धलक्षा दुरासदाः ।
शरासनानि धुन्वन्तः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ९.२२.२८ ॥
Mas eles caíram sobre nós novamente, tendo encontrado seu alvo, invencíveis, sacudindo seus arcos, e nos cobriram com uma chuva de flechas.
9.22.29
ततो हतं परैस्तत्र मद्रराजबलं तदा ।
दुर्योधनबलं दृष्ट्वा पुनरासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.२२.२९ ॥
Então, vendo o exército do rei dos madras abatido ali pelo inimigo, o exército de Duryodhana voltou a virar as costas.
9.22.30
गान्धारराजस्तु पुनर्वाक्यमाह ततो बली ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२२.३० ॥
Então o poderoso rei de Gandhāra falou novamente: "Voltai, vós que ignorais o dharma! Lutai! De que vale fugir?"
9.22.31
अनीकं दशसाहस्रमश्वानां भरतर्षभ ।
आसीद्गान्धारराजस्य विशालप्रासयोधिनाम् ॥ ९.२२.३१ ॥
Ó touro dos Bharatas, o rei de Gandhāra tinha uma divisão de dez mil cavalos, com guerreiros de lanças largas.
9.22.32
बलेन तेन विक्रम्य वर्तमाने जनक्षये ।
पृष्ठतः पाण्डवानीकमभ्यघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ९.२२.३२ ॥
Com aquela força avançaram com ousadia enquanto o massacre de homens prosseguia, e feriram o exército dos Pāṇḍava por trás com flechas afiadas.
9.22.33
तदभ्रमिव वातेन क्षिप्यमाणं समन्ततः ।
अभज्यत महाराज पाण्डूनां सुमहद्बलम् ॥ ९.२२.३३ ॥
Ó grande rei, como uma nuvem dispersa pelo vento por todos os lados, o enorme exército dos Pāṇḍava foi destroçado.
9.22.34
ततो युधिष्ठिरः प्रेक्ष्य भग्नं स्वबलमन्तिकात् ।
अभ्यनोदयदव्यग्रः सहदेवं महाबलम् ॥ ९.२२.३४ ॥
Então Yudhiṣṭhira, vendo seu próprio exército quebrado bem perto, sem se perturbar, impeliu o poderoso Sahadeva.
9.22.35
असौ सुबलपुत्रो नो जघनं पीड्य दंशितः ।
सैन्यानि सूदयत्येष पश्य पाण्डव दुर्मतिः ॥ ९.२२.३५ ॥
Este filho de Subala, pressionando forte nossa retaguarda, blindado, está massacrando as tropas. Olha para ele, ó Pāṇḍava, este de mente maligna.
9.22.36
गच्छ त्वं द्रौपदेयैश्च शकुनिं सौबलं जहि ।
रथानीकमहं धक्ष्ये पाञ्चालसहितोऽनघ ॥ ९.२२.३६ ॥
Vai com os filhos de Draupadī e abate Śakuni, o filho de Subala. Ó irrepreensível, eu, com os Pāñcāla, queimarei a divisão de carros.
9.22.37
गच्छन्तु कुञ्जराः सर्वे वाजिनश्च सह त्वया ।
पादाताश्च त्रिसाहस्राः शकुनिं तैर्वृतो जहि ॥ ९.२२.३७ ॥
Que todos os elefantes e cavalos vão contigo, e que os três mil soldados de infantaria, cercados por eles, abatam Śakuni.
9.22.38
ततो गजाः सप्तशताश्चापपाणिभिरास्थिताः ।
पञ्च चाश्वसहस्राणि सहदेवश्च वीर्यवान् ॥ ९.२२.३८ ॥
Então setecentos elefantes, montados por arqueiros com arcos na mão, e cinco mil cavalos, e o valente Sahadeva (avançaram).
9.22.39
पादाताश्च त्रिसाहस्रा द्रौपदेयाश्च सर्वशः ।
रणे ह्यभ्यद्रवंस्ते तु शकुनिं युद्धदुर्मदम् ॥ ९.२२.३९ ॥
Os três mil soldados de infantaria e todos os filhos de Draupadī atacaram Śakuni, embriagado de furor de batalha, no combate.
9.22.40
ततस्तु सौबलो राजन्नभ्यतिक्रम्य पाण्डवान् ।
जघान पृष्ठतः सेनां जयगृद्वः प्रतापवान् ॥ ९.२२.४० ॥
Então, ó rei, o filho de Subala (Śakuni), passando além dos Pāṇḍavas, ávido de vitória e poderoso, abateu o exército pela retaguarda.
9.22.41
अश्वारोहास्तु संरब्धाः पाण्डवानां तरस्विनाम् ।
प्राविशन्सौबलानीकमभ्यतिक्रम्य तान्रथान् ॥ ९.२२.४१ ॥
Mas os cavaleiros enfurecidos dos rápidos Pāṇḍavas, passando além daqueles carros, entraram no exército de Śakuni.
9.22.42
ते तत्र सादिनः शूराः सौबलस्य महद्बलम् ।
रणमध्ये व्यतिष्ठन्त शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ९.२२.४२ ॥
Ali aqueles heróis cavaleiros mantiveram-se firmes no meio do grande exército de Śakuni, na batalha, e cobriram-no com chuvas de flechas.
9.22.43
तदुद्यतगदाप्रासमकापुरुषसेवितम् ।
प्रावर्तत महद्युद्धं राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ९.२२.४३ ॥
Com maças e lanças erguidas, frequentada por homens valorosos, começou aquela grande batalha, ó rei, por vosso mau conselho.
9.22.44
उपारमन्त ज्याशब्दाः प्रेक्षका रथिनोऽभवन् ।
न हि स्वेषां परेषां वा विशेषः प्रत्यदृश्यत ॥ ९.२२.४४ ॥
Cessaram os sons das cordas dos arcos, e os condutores de carros tornaram-se espectadores, pois não se via distinção entre os seus e os inimigos.
9.22.45
शूरबाहुविसृष्टानां शक्तीनां भरतर्षभ ।
ज्योतिषामिव सम्पातमपश्यन्कुरुपाण्डवाः ॥ ९.२२.४५ ॥
Ó touro dos Bharatas, a queda das lanças arremessadas pelos braços dos heróis foi vista pelos Kurus e Pāṇḍavas como a queda de luzes.
9.22.46
ऋष्टिभिर्विमलाभिश्च तत्रतत्र विशाम्पते ।
सम्पतन्तीभिराकाशमावृतं बह्वशोभत ॥ ९.२२.४६ ॥
Ó senhor dos homens, o céu, coberto aqui e ali pelas brilhantes rishtis que caíam, resplandeceu grandemente.
9.22.47
प्रासानां पततां राजन्रूपमासीत्समन्ततः ।
शलभानामिवाकाशे तदा भरतसत्तम ॥ ९.२२.४७ ॥
Ó rei, a aparência das lanças que caíam por todos os lados no céu era como a de gafanhotos, ó melhor dos Bharatas.
9.22.48
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गा विप्रविद्धैर्नियन्तृभिः ।
हयाः परिपतन्तिस्म शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.४८ ॥
Com todos os membros manchados de sangue, os cavalos, com os seus condutores derrubados, tombavam às centenas e aos milhares.
9.22.49
अन्योन्यं परिपिष्टाश्च समासाद्य परस्परम् ।
सुविक्षताः स्म दृश्यन्ते वमन्तो रुधिरं मुखैः ॥ ९.२२.४९ ॥
Esmagados uns contra os outros e gravemente feridos em seus choques mútuos, eram vistos vomitando sangue pela boca.
9.22.50
ततोऽभवत्तमो घोरं सैन्येन रजसा वृतम् ।
तानपाक्रमतोऽद्राक्षं तस्माद्देशादरिन्दम ॥ ९.२२.५० ॥
Então surgiu uma escuridão terrível, envolta pela poeira do exército. Ó domador de inimigos, eu os vi afastando-se daquele lugar.
9.22.51
अश्वान्राजन्मनुष्यांश्च रजसा संवृते सति ।
भूमौ निपतिताश्चान्ये वमन्तो रुधिरं बहु ॥ ९.२२.५१ ॥
Ó rei, quando tudo foi coberto de poeira, cavalos, homens e outros caíram ao chão, vomitando muito sangue.
9.22.52
केशाकेशि समालग्ना न शेकुश्चेष्टितुं नराः ।
अन्योन्यमश्वपृष्ठेभ्यो विकर्षन्तो महाबलाः ॥ ९.२२.५२ ॥
Agarrados cabelo a cabelo, os homens não podiam se mover; os poderosos arrastavam uns aos outros das costas de seus cavalos.
9.22.53
मल्ला इव समासाद्य निजघ्नुरितरेतरम् ।
अश्वैश्च व्यपकृष्यन्त बहवोऽत्र गतासवः ॥ ९.२२.५३ ॥
Como lutadores, enfrentaram-se e golpearam-se uns aos outros; arrastados pelos cavalos, muitos aqui perderam a vida.
9.22.54
भूमौ निपतिताश्चान्ये बहवो विजयैषिणः ।
तत्रतत्र व्यदृश्यन्त पुरुषाः शूरमानिनः ॥ ९.२२.५४ ॥
Muitos outros jaziam caídos no chão, homens que haviam buscado a vitória e se julgavam heróis, vistos aqui e ali.
9.22.55
रक्तोक्षितैश्छिन्नभुजैरवकृष्टशिरोरुहैः ।
व्यदृश्यत मही कीर्णा शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.५५ ॥
A terra era vista coberta às centenas e milhares por corpos manchados de sangue, com braços decepados e cabelos arrancados.
9.22.56
दूरं न शक्यं तत्रासीद्गन्तुमश्वेन केनचित् ।
साश्वारोहैर्हतैरश्वैरावृते वसुधातले ॥ ९.२२.५६ ॥
Ali nenhum cavalo podia ir longe, pois a superfície da terra estava coberta de cavalos abatidos e seus cavaleiros.
9.22.57
रुधिरोक्षितसन्नाहैरात्तशस्त्रैरुदायुधैः ।
नानाप्रहरणैर्घोरैः परस्परवधैषिभिः।
सुसन्निकृष्टे सङ्ग्रामे हतभूयिष्ठसैनिके ॥ ९.२२.५७ ॥
Naquela batalha travada de perto, onde a maioria dos soldados fora morta, entre guerreiros de armaduras manchadas de sangue, com armas empunhadas e erguidas, com diversas armas terríveis, cada um desejoso da morte do outro.
9.22.58
स मुहूर्तं ततो युद्ध्वा सौबलोऽथ विशाम्पते ।
षट्साहस्रैर्हयैः शिष्टेरपायाच्छकुनिस्ततः ॥ ९.२२.५८ ॥
Então, ó senhor dos povos, depois de combater por um instante, o filho de Subala, Śakuni, fugiu com os seis mil cavalos restantes.
9.22.59
तथैव पाण्डवानीकं रुधिरेण समुक्षितम् ।
षट्साहस्रैर्हयैः शिष्टेरपायाच्छ्रान्तवाहनम् ॥ ९.२२.५९ ॥
Do mesmo modo, o exército dos Pāṇḍavas, inteiramente manchado de sangue, fugiu com seus veículos exaustos e os seis mil cavalos restantes.
9.22.60
अश्वारोहाश्च पाण्डूनामब्रुवन्रुधिरोक्षिताः ।
सुसन्निकृष्टे सङ्ग्रामे भूयिष्ठे त्यक्तजीविताः ॥ ९.२२.६० ॥
Os cavaleiros dos Pāṇḍavas, manchados de sangue e dispostos a dar a vida, falaram assim naquela grande batalha travada de perto.
9.22.61
न हि शक्यं रथैर्योद्धुं कुत एव महागजैः ।
रथानेव रथा यान्तु कुञ्जराः कुञ्जरानपि ॥ ९.२२.६१ ॥
Não é possível lutar com carros, muito menos com grandes elefantes. Que os carros avancem contra os carros e os elefantes contra os elefantes.
9.22.62
प्रतियातो हि शकुनिः स्वमनीकमवस्थितः ।
न पुनः सौबलो राजा योद्धुमभ्यागमिष्यति ॥ ९.२२.६२ ॥
Śakuni retirou-se e posicionou-se em seu próprio exército; o rei, filho de Subala, não virá lutar novamente.
9.22.63
ततस्तु द्रौपदेयाश्च ते च मत्ता महाद्विपाः ।
प्रययुर्यत्र पाञ्चाल्यो धृष्टद्युम्नो महारथः ॥ ९.२२.६३ ॥
Então os filhos de Draupadī e aqueles grandes elefantes enfurecidos foram para onde estava o príncipe pāñcāla, o grande guerreiro Dhṛṣṭadyumna.
9.22.64
सहदेवोऽपि कौरव्य रजोमेघे समुत्थिते ।
एकाकी प्रययौ तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ९.२२.६४ ॥
Ó descendente de Kuru, quando a nuvem de poeira se ergueu, também Sahadeva foi sozinho para onde estava o rei Yudhiṣṭhira.
9.22.65
ततस्तेषु प्रयातेषु शकुनिः सौबलः पुनः ।
पार्श्वतोऽभ्यहनत्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नस्य वाहिनीम् ॥ ९.२२.६५ ॥
Quando eles partiram, Śakuni, filho de Subala, enfurecido, atacou novamente pelo flanco o exército de Dhṛṣṭadyumna.
9.22.66
तत्पुनस्तुमुलं युद्धं प्राणांस्त्यक्त्वाऽभ्यवर्तत ।
तावकानां परेषां च परस्परवधैषिणाम् ॥ ९.२२.६६ ॥
Então aquela batalha tumultuosa prosseguiu de novo, os seus e os inimigos abandonando a vida, cada um desejoso da morte do outro.
9.22.67
ते चान्योन्यमवैक्षन्त तस्मिन्वीरसमागमे ।
योधाः पर्यपतन्राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.६७ ॥
Naquele encontro de heróis, olharam uns para os outros. Ó rei, os guerreiros caíam às centenas e aos milhares.
9.22.68
असिभिश्छिद्यमानानां शिरसां लोकसंक्षये ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दस्तालानां पततामिव ॥ ९.२२.६८ ॥
Na destruição do mundo ergueu-se um grande som de cabeças cortadas por espadas, como o de palmeiras que caem.
9.22.69
विमुक्तानां शरीराणां छिन्नानां पततां भुवि ।
सायुधानां च बाहूनामूरूणां च विशाम्पते।
आसीत्कटकटाशब्दः सुमहान्रोमहर्षणः ॥ ९.२२.६९ ॥
Ó senhor dos homens, ergueu-se um grande e arrepiante estrondo de corpos cortados caindo ao chão, de braços armados e de coxas.
9.22.70
निघ्नन्तो निशितैः शस्त्रैर्भ्रातॄन्पुत्रान्सखीनपि ।
योधाः परिपतन्ति स्म यथाऽऽमिषकृते खगाः ॥ ९.२२.७० ॥
Ferindo com armas afiadas até irmãos, filhos e amigos, os guerreiros caíam, como aves que mergulham por carne.
9.22.71
अन्योन्यं प्रतिसंरब्धाः समासाद्य परस्परम् ।
अहम्पूर्वमहम्पूर्वमिति निघ्नन्सहस्रशः ॥ ९.२२.७१ ॥
Enfurecidos uns contra os outros, encontrando-se face a face, gritando 'eu primeiro! eu primeiro!', matando aos milhares.
9.22.72
संयातेनासनभ्रष्टैरश्वारोहैर्गतासुभिः ।
हयाः परिपतन्ति स्म शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.२२.७२ ॥
Cavalos em investida, com cavaleiros arremessados das selas e sem vida, caíam às centenas e aos milhares.
9.22.73
स्फुरतां प्रतिपिष्टानामश्वानां शीघ्रगामिनाम् ।
स्तनतां च मनुष्याणां सन्नद्धानां विशाम्पते ॥ ९.२२.७३ ॥
Entre os cavalos velozes que se contorciam esmagados e os homens armados que gemiam, ó senhor dos povos.
9.22.74
शक्त्यृष्टिप्रासशब्दश्च तुमुलः समपद्यत ।
भिन्दतां परमर्माणि राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ ९.२२.७४ ॥
Ó rei, por causa do teu mau conselho, ergueu-se um estrondo tumultuoso de lanças, dardos e azagaias que perfuravam os pontos vitais.
9.22.75
श्रमाभिभूताः संरब्धा श्रान्तवाहाः पिपासवः ।
विक्षताश्च शितैः शस्त्रैरभ्यवर्न्तत तावकाः ॥ ९.२२.७५ ॥
Dominados pelo cansaço, enfurecidos, com as montarias exaustas, sedentos e feridos por armas afiadas, avançaram os teus homens.
9.22.76
मत्ता रुधिरगन्धेन बहवोऽत्र विचेतसः ।
जघ्नुः परान्स्वकांश्चैव प्राप्तान्प्राप्ताननन्तरान् ॥ ९.२२.७६ ॥
Aqui muitos, enlouquecidos pelo cheiro do sangue e com a mente perturbada, mataram o inimigo e os seus, os que se aproximavam e os que estavam ao lado.
9.22.77
बहवश्च गतप्राणाः क्षत्रिया जयगृद्विनः ।
भूमावभ्यपतन्राजञ्शरवृष्टिभिरावृताः ॥ ९.२२.७७ ॥
Ó rei, muitos kṣatriyas, ávidos de vitória, sem vida e cobertos por chuvas de flechas, caíram ao chão.
9.22.78
वृकगृध्रशृगालानां तुमुले मोदनेऽहनि ।
आसीद्बलक्षयो घोरस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ९.२२.७८ ॥
Naquele dia tumultuoso, banquete de lobos, abutres e chacais, deu-se a terrível destruição do exército enquanto o teu filho observava.
9.22.79
नराश्वकायैः सञ्छन्ना भूमिरासीद्विशाम्पते ।
रुधिरोदकचित्रा च भीरूणां भयवर्धिनी ॥ ९.२२.७९ ॥
Ó senhor dos povos, a terra estava coberta pelos corpos de homens e cavalos, tingida por torrentes de sangue, aumentando o medo dos temerosos.
9.22.80
असिभिः पट्टसैः शूलैस्तक्षमाणाः पुनःपुनः ।
तावकाः पाण्वेयाश्च न न्यवर्तन्त भारत ॥ ९.२२.८० ॥
Cortando repetidamente com espadas, maças e lanças, teus guerreiros e os filhos de Pāṇḍu não recuaram, ó Bhārata.
9.22.81
प्रहरन्तो यथाशक्ति यावत्प्राणस्य धारणम् ।
योधाः परिपतन्ति स्म वमन्तो रुधिरं मुखैः ॥ ९.२२.८१ ॥
Golpeando com a força que tinham enquanto a vida durava, os guerreiros caíam, vomitando sangue pela boca.
9.22.82
शिरो गृहीत्वा केशेषु कबन्धः स प्रदृश्यते ।
उद्यम्य च शितं खङ्गं रुधिरेण परिप्लुतम् ॥ ९.२२.८२ ॥
Aquele tronco sem cabeça é visto segurando uma cabeça pelos cabelos, erguendo uma espada afiada encharcada de sangue.
9.22.83
तथोत्थितेषु बहुषु कबन्धेषु नराधिप ।
तथा रुधिरगन्धेन योधाः कश्मलमाविशन् ॥ ९.२२.८३ ॥
Assim, ó senhor dos homens, levantaram-se muitos troncos sem cabeça, e pelo cheiro do sangue os guerreiros caíram em desfalecimento e consternação.
9.22.84
मन्दीभूते ततः शब्दे पाण्डवानां महद्बलम् ।
अल्पावशिष्टैस्तुरगैरभ्यवर्तत सौबलः ॥ ९.२२.८४ ॥
Então, quando o estrondo do grande exército dos Pāṇḍavas enfraqueceu, Saubala avançou contra eles com os poucos cavalos que restavam.
9.22.85
ततोऽभ्यधावंस्त्वरिताः पाण्डवा जयगृद्विनः ।
पदातयश्च नागाश्च सादिनश्चोद्यतायुधाः ॥ ९.२२.८५ ॥
Então os Pāṇḍavas, ávidos pela vitória, avançaram depressa: infantes, elefantes e cavaleiros, com as armas erguidas.
9.22.86
कोष्ठकीकृत्य चाप्येनं परिक्षिप्य च सर्वशः ।
शस्त्रैर्नानाविधैर्जघ्नुर्युद्वपारं तितीर्षवः ॥ ९.२२.८६ ॥
Cercando-o em círculo e rodeando-o por todos os lados, golpearam-no com armas de muitos tipos, desejosos de atravessar à outra margem da batalha.
9.22.87
त्वदीयास्तांस्तु सम्प्रेक्ष्य सर्वतः समभिद्रुतान् ।
रथाश्वपत्तिद्विरदाः पाण्डवानभिदुद्रुवुः ॥ ९.२२.८७ ॥
Quando os teus homens os viram avançar com fúria de todos os lados, carros, cavalos, infantes e elefantes lançaram-se contra os Pāṇḍavas.
9.22.88
केचित्पदातयः पद्भिर्मुष्टिभिश्च परस्परम् ।
निजघ्नुः समरे शूराः क्षीणशस्त्रास्ततोऽपतन् ॥ ९.२२.८८ ॥
Alguns infantes golpearam-se uns aos outros na batalha com os pés e os punhos; os heróis, com as armas gastas, então caíram.
9.22.89
रथेभ्यो रथिनः पेतुर्द्विपेभ्यो हस्तिसादिनः ।
विमानेभ्यो दिवो भ्रष्टाः सिद्वाः पुण्यक्षयादिव ॥ ९.२२.८९ ॥
Dos carros caíram os guerreiros, dos elefantes os cavaleiros, como os seres perfeitos que caem dos carros celestiais quando o seu mérito se esgota.
9.22.90
एवमन्योन्यमायत्ता योधा जघ्नुर्महाहवे ।
पितॄन्भ्रातॄन्वयस्यांश्च पुत्रानपि तथा परे ॥ ९.२२.९० ॥
Assim, empenhados em golpear-se uns aos outros, os guerreiros naquela grande batalha mataram pais, irmãos, companheiros e filhos, e também outros.
9.22.91
एवमासीदमर्यादं युद्वं भरतसत्तम ।
प्रासासिबाणकलिलं वर्तमाने सुदारुणे ॥ ९.२२.९१ ॥
Ó melhor dos Bharatas, assim travou-se uma batalha sem limites, repleta de lanças, espadas e flechas, terrivelmente feroz.