Mahābhārata · Adhyāya 9.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.27.1
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो ।
शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं …यात् ॥ ९.२७.१ ॥
Cuando aquella batalla había comenzado, oh rey, Śakuni, hijo de Subala, con elefantes, caballos, hombres y carros, marchó contra Sahadeva … .
9.27.2
ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान् ।
शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान्।
उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२७.२ ॥
Entonces, cuando el atacante avanzó, el poderoso Sahadeva lanzó rápidamente oleadas de flechas, veloces como polillas, y, oh rey, en la batalla atravesó a Ulūka con diez flechas.
9.27.3
शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः ।
नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत् ॥ ९.२७.३ ॥
Y Śakuni, gran rey, habiendo atravesado a Bhīma con tres flechas, cubrió a Sahadeva con noventa flechas afiladas.
9.27.4
ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम् ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः।
स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः ॥ ९.२७.४ ॥
Aquellos héroes, oh rey, enfrentándose entre sí en la batalla, se atravesaron con flechas afiladas, emplumadas con plumas de garza y pavo real, de astas doradas, afiladas en piedra, disparadas hasta la oreja.
9.27.5
तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते ।
आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः ॥ ९.२७.५ ॥
Oh señor de los hombres, la lluvia de flechas lanzada desde sus cuerdas cubrió todas las direcciones, como una nube de lluvia con sus torrentes.
9.27.6
ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत ।
चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ ॥ ९.२७.६ ॥
Entonces, oh Bhārata, Bhīma y Sahadeva, airados en la batalla, ambos de gran poder, recorrieron el campo causando matanza.
9.27.7
ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत ।
सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह ॥ ९.२७.७ ॥
Aquellos dos cubrieron tu ejército con cientos de flechas, oh Bhārata; se volvió como un cielo oscurecido, aquí y allá.
9.27.8
अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते ।
तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून् ॥ ९.२७.८ ॥
Los caballos, cubiertos de flechas, corriendo de un lado a otro, oh señor de los hombres, abrieron caminos aquí y allá, arrastrando a muchos de los muertos.
9.27.9
निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः ।
वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष ॥ ९.२७.९ ॥
Junto con los caballos muertos y sus jinetes, con armaduras cortadas y lanzas rotas, oh señor.
9.27.10
ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः ।
सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव ॥ ९.२७.१० ॥
La tierra, cubierta de lanzas, jabalinas, espadas, lanzas y hachas, quedó como salpicada de flores.
9.27.11
योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम् ।
व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम् ॥ ९.२७.११ ॥
Allí los guerreros, oh gran rey, acercándose unos a otros con furia, se movían en la batalla golpeándose mutuamente.
9.27.12
उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः ।
सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः ॥ ९.२७.१२ ॥
Con los ojos desorbitados de rabia, los labios mordidos, rostros con pendientes semejantes a los filamentos del loto, la tierra quedó cubierta.
9.27.13
भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः ।
साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः ॥ ९.२७.१३ ॥
Oh gran rey, con brazos cortados como las trompas del rey de las serpientes, con brazaletes y armaduras, con espadas, lanzas y hachas.
9.27.14
कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि ।
क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो ॥ ९.२७.१४ ॥
Oh poderoso, la tierra se volvió espantosa, cubierta de troncos sin cabeza levantados, cortados en la batalla, y otros que danzaban, y de multitudes de criaturas carnívoras.
9.27.15
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे ।
प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम् ॥ ९.२७.१५ ॥
Cuando sólo quedó un poco del ejército de los Kauravas en la gran batalla, los Pāṇḍavas, llenos de alegría, enviaron a los Kauravas a la morada de Yama.
9.27.16
एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान् ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२७.१६ ॥
En ese momento, el heroico y poderoso hijo de Subala golpeó violentamente a Sahadeva en la cabeza con una lanza.
9.27.17
स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ९.२७.१७ ॥
Oh gran rey, aturdido, se sentó en el suelo del carro.
9.27.18
सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ९.२७.१८ ॥
Al ver así a Sahadeva, el poderoso Bhīmasena, enfurecido, contuvo a todos los ejércitos, oh Bhārata.
9.27.19
निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः ॥ ९.२७.१९ ॥
Los atravesó con cientos y miles de flechas nārāca; y tras desgarrarlos, el domador de enemigos lanzó un rugido de león.
9.27.20
तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः ।
प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः ॥ ९.२७.२० ॥
Aterrorizados por aquel estruendo, todos ellos, junto con caballos y elefantes, y los soldados de infantería de Śakuni, huyeron de repente con miedo.
9.27.21
प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२७.२१ ॥
Al verlos derrotados y en fuga, el rey Duryodhana dijo: «¡Ignorantes del dharma, volved y combatid! ¿Qué ganáis huyendo?»
9.27.22
इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते ।
प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन् ॥ ९.२७.२२ ॥
El hombre firme que entrega su vida en batalla sin mostrar la espalda gana aquí fama y, tras la muerte, alcanza los mundos.
9.27.23
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.२७.२३ ॥
Así exhortados por el rey, los soldados de infantería de Śakuni, haciendo de la muerte su único camino de regreso, cargaron contra los Pāṇḍavas.
9.27.24
द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः ।
क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२७.२४ ॥
Oh señor de reyes, de los que huían surgió un estruendo espantoso, semejante a un océano agitado, que sacudió todas las direcciones.
9.27.25
तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान् ।
प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः ॥ ९.२७.२५ ॥
Entonces, oh gran rey, al ver ante sí a los seguidores de a pie de Śakuni, hijo de Subala, los Pāṇḍavas, ansiosos por la victoria, avanzaron a su encuentro.
9.27.26
प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते ।
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः।
धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.२६ ॥
Entonces, oh señor de los hombres, el invencible Sahadeva, habiéndose recobrado, hirió a Śakuni con diez flechas, a sus caballos con tres, y, como si se riera, cortó el arco del hijo de Subala con flechas.
9.27.27
अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः ।
विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः ॥ ९.२७.२७ ॥
Entonces Śakuni, orgulloso en la batalla, tomó otro arco e hirió a Nakula con sesenta flechas y a Bhīmasena con siete.
9.27.28
उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः ।
सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.२७.२८ ॥
Oh gran rey, también Uluka hirió a Bhīma con siete flechas y, deseando proteger a su padre en la batalla, hirió a Sahadeva con setenta.
9.27.29
तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः ।
शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ९.२७.२९ ॥
En la batalla Bhīmasena lo hirió con nueve flechas, a Śakuni con sesenta y cuatro, y a quienes estaban a su lado con tres flechas cada uno.
9.27.30
ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः ।
सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः।
पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ९.२७.३० ॥
Heridos por las flechas de hierro pulidas con aceite de Bhīma, se enfurecieron y cubrieron a Sahadeva en la batalla con una lluvia de flechas, como las nubes con relámpagos cubren una montaña con torrentes de agua.
9.27.31
ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान् ।
उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.२७.३१ ॥
Entonces el valiente y poderoso Sahadeva, oh gran rey, cortó la cabeza de Ulūka cuando este se abalanzó sobre él, con una flecha bhalla.
9.27.32
स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि ॥ ९.२७.३२ ॥
Derribado por Sahadeva, cayó de su carro al suelo, con todo el cuerpo empapado en sangre, alegrando en la batalla a los Pāṇḍavas.
9.27.33
पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत ।
साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन् ॥ ९.२७.३३ ॥
Oh Bhārata, al ver a su hijo muerto allí, la garganta de Śakuni se anudó de lágrimas; suspirando hondamente, recordó las palabras de Vidura, el steward.
9.27.34
चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः ॥ ९.२७.३४ ॥
Reflexionando un momento, con los ojos llenos de lágrimas y respirando con dificultad, se acercó a Sahadeva y lo hirió con tres flechas.
9.27.35
तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान् ।
सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ९.२७.३५ ॥
Rechazando aquellas flechas disparadas contra él con lluvias de las suyas, oh gran rey, el poderoso Sahadeva cortó su arco en la batalla.
9.27.36
छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा ।
प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत् ॥ ९.२७.३६ ॥
Cuando su arco fue cortado, oh señor de reyes, Śakuni, hijo de Subala, tomó entonces una gran espada y la arrojó contra Sahadeva.
9.27.37
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.३७ ॥
Oh señor de los pueblos, cuando aquel de forma terrible se abalanzó de repente sobre él, Sahadeva, riendo como quien juega, lo partió en dos en la batalla, el de Saubala (Śakuni).
9.27.38
असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.२७.३८ ॥
Al ver su espada cortada en dos, tomó una gran maza y la arrojó contra Sahadeva; pero fue en vano y cayó al suelo.
9.27.39
ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम् ।
प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः ॥ ९.२७.३९ ॥
Entonces Saubala, colérico, lanzó contra el Pāṇḍava una lanza terribilísima, alzada como la noche de la muerte.
9.27.40
तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः ।
त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव ॥ ९.२७.४० ॥
Aquella lanza que se abalanzaba de repente en la batalla, Sahadeva la cortó en tres pedazos con flechas adornadas de oro, como riendo.
9.27.41
सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा ।
शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा ॥ ९.२७.४१ ॥
Aquella lanza, cortada en tres y adornada de oro, cayó al suelo, como un rayo ardiente que se quiebra y cae del cielo.
9.27.42
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम् ।
दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः ॥ ९.२७.४२ ॥
Al ver destruida la lanza y a Saubala atormentado por el miedo, todos los vuestros, al surgir el terror, huyeron junto con Saubala.
9.27.43
अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ९.२७.४३ ॥
Entonces surgió un gran clamor de los Pāṇḍavas, ansiosos de victoria, y casi todos los hijos de Dhṛtarāṣṭra se volvieron y huyeron.
9.27.44
तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे ॥ ९.२७.४४ ॥
Al verlos desanimados, el poderoso hijo de Mādrī los contuvo en la batalla con muchos miles de flechas.
9.27.45
ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम् ।
आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम् ॥ ९.२७.४५ ॥
Entonces Sahadeva se acercó a Saubala (Śakuni), protegido por los Gāndhāra y llevado por fuertes caballos mientras huía.
9.27.46
स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात् ॥ ९.२७.४६ ॥
Oh rey, recordando la parte de venganza que le quedaba, Sahadeva avanzó hacia Śakuni en su carro adornado de oro.
9.27.47
अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः ।
स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः ॥ ९.२७.४७ ॥
Tensando con fuerza la cuerda y tirando del gran arco, atacó a Saubala con flechas de plumas de buitre afiladas en piedra.
9.27.48
भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव ॥ ९.२७.४८ ॥
Airado, golpeó con fuerza a Saubala, como se pincha a un gran elefante con el aguijón; luego el sabio Sahadeva, acercándose, le habló como para recordarle.
9.27.49
क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव ।
यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले।
फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते ॥ ९.२७.४९ ॥
Mantente firme en el deber del guerrero y lucha; sé un hombre. Necio, hoy recibirás el fruto de aquella acción, las palabras que pronunciaste sosteniendo los dados en el suelo de la asamblea, oh malintencionado.
9.27.50
निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा ।
दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः ॥ ९.२७.५० ॥
Todos aquellos malvados que antes se burlaron de nosotros han sido abatidos. Duryodhana, la brasa de su linaje, ha sido abatido; de sus parientes, solo quedas tú, su tío materno.
9.27.51
अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः ।
वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना ॥ ९.२७.५१ ॥
Hoy te cortaré la cabeza con una flecha de filo de navaja, como se arranca un fruto del árbol, y la aplastaré con una maza demoledora.
9.27.52
एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः ।
सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ९.२७.५२ ॥
Así habló, oh gran rey, y el poderoso Sahadeva, airado como un tigre de la batalla, avanzó velozmente contra él.
9.27.53
अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः ।
विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव ॥ ९.२७.५३ ॥
Acercándose, Sahadeva, invencible y señor de los guerreros, tensó su poderoso arco y ardió como encendido de cólera.
9.27.54
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ।
छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.२७.५४ ॥
Hiriendo a Śakuni con diez flechas y también a sus cuatro caballos, y cortando su parasol, su estandarte y su arco, rugió como un león.
9.27.55
छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः ।
कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः ॥ ९.२७.५५ ॥
Sahadeva derribó el estandarte, el arco y el parasol de Śakuni, hijo de Subala, y lo hirió con muchas flechas en todos sus puntos vitales.
9.27.56
ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान् ।
शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ९.२७.५६ ॥
Entonces, oh gran rey, el poderoso Sahadeva volvió a lanzar contra Śakuni una lluvia de flechas difícil de resistir.
9.27.57
ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो ।
माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे।
प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन ।
जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम् ॥ ९.२७.५७ ॥
Entonces, colérico, el hijo de Subala, deseando matar a Sahadeva, hijo de Mādrī, en medio de la refriega, se lanzó solo y con rapidez contra él, con una lanza adornada de oro.
9.27.58
माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं ।
प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे।
भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त ।
ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये ॥ ९.२७.५८ ॥
El hijo de Mādrī, con tres flechas de cabeza ancha, cortó de un solo golpe la lanza que alzaba y sus dos brazos bien formados en la primera línea de batalla, y rugió con fuerza en medio de la contienda.
9.27.59
तस्याशुकारी सुसमाहितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन।
भल्लेन सर्वावरणातिगेन ।
शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः ॥ ९.२७.५९ ॥
Con una flecha de cabeza ancha, certera, de hierro duro, con plumas de oro, que atraviesa toda armadura, le arrancó de nuevo la cabeza del cuerpo.
9.27.60
शरेण कार्तस्वरभूषितेन ।
दिवाकराभेण सुसंहितेन।
हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन ।
पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः ॥ ९.२७.६० ॥
Derribado en la batalla por el Pāṇḍava, con la cabeza cortada, el hijo de Subala cayó al suelo por una flecha brillante como el sol, adornada de oro y bien hecha.
9.27.61
स तच्छिरो वेगवता शरेण ।
सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन।
प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो ।
यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम् ॥ ९.२७.६१ ॥
El hijo de Pāṇḍu, colérico, lanzó lejos aquella cabeza con una flecha veloz, de plumas doradas y afilada en piedra: la raíz de la injusticia de los Kurus.
9.27.62
भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः ।
पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम्।
विस्पन्दमानं निपपात घोरं ।
रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य ॥ ९.२७.६२ ॥
El héroe cortó luego sus brazos bien formados; y el tronco, empapado en sangre y temblando, cayó terriblemente del mejor carro, oh rey.
9.27.63
हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य ।
भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम्।
योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा ।
दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः ॥ ९.२७.६३ ॥
Al ver a Śakuni tendido en el suelo, con la cabeza cortada y el cuerpo empapado en sangre, vuestros guerreros, con el valor destruido por el miedo, huyeron en todas direcciones con las armas en la mano.
9.27.64
प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा ।
गाण्डीवघोषेण समाहताश्च।
भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः ।
पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः ॥ ९.२७.६४ ॥
Heridos por el sonido del Gāṇḍīva, atormentados por el miedo, con el rostro seco y como sin sentido, huyeron; carros, caballos y elefantes quedaron destrozados, y la infantería huyó junto con los hijos de Dhṛtarāṣṭra.
9.27.65
ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा ।
मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः
शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः ।
सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः ॥ ९.२७.६५ ॥
Entonces, habiendo derribado a Śakuni de su carro, oh Bhārata, los jubilosos hijos de Pāṇḍu en la batalla tocaron sus caracolas con gran alegría, junto con Keśava, alegrando a los soldados.
9.27.66
तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो ।
दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ।
दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा ।
सहात्मजो वीर रणे त्वयेति ॥ ९.२७.६६ ॥
Y todos, honrándolo también, al ver a Sahadeva en la batalla, dijeron: 'Héroe, por fortuna el astuto magnánimo ha sido muerto en batalla por ti, junto con su hijo.'