ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.27.1
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो ।
शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं …यात् ॥ ९.२७.१ ॥
ಆ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯ, ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿ ಸಹದೇವನತ್ತ … ಹೋದನು.
9.27.2
ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान् ।
शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान्।
उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२७.२ ॥
ಆಗ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನ ಮೇಲೆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಹದೇವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪತಂಗಗಳಂತೆ ಬಾಣಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉಲೂಕನನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
9.27.3
शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः ।
नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत् ॥ ९.२७.३ ॥
ಶಕುನಿಯೂ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಭೀಮನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದು, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ತೊಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಹದೇವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
9.27.4
ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम् ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः।
स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः ॥ ९.२७.४ ॥
ಆ ವೀರರು, ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾಗಿ, ಕಂಕ ಮತ್ತು ನವಿಲಿನ ಗರಿ ಹೊಂದಿದ, ಚಿನ್ನದ ಬಾಲದ, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ, ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಎಳೆದು ಬಿಟ್ಟ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಇರಿದರು.
9.27.5
तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते ।
आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः ॥ ९.२७.५ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪತಿಯೇ, ಅವರ ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರದಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ, ಮೋಡ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿತು.
9.27.6
ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत ।
चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ ॥ ९.२७.६ ॥
ಆಗ, ಓ ಭಾರತ, ಕ್ರುದ್ಧರಾದ ಭೀಮ ಮತ್ತು ಸಹದೇವರು, ಇಬ್ಬರೂ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹಾರ ಮಾಡುತ್ತ ಸಂಚರಿಸಿದರು.
9.27.7
ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत ।
सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह ॥ ९.२७.७ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರು ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು, ಭಾರತ. ಅದು ಕತ್ತಲೆಯ ಆಕಾಶದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಯಿತು.
9.27.8
अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते ।
तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून् ॥ ९.२७.८ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಕುದುರೆಗಳು ಅತ್ತಿತ್ತ ಓಡುತ್ತಾ, ಜನಪತಿಯೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅನೇಕ ಹತರನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ದವು.
9.27.9
निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः ।
वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष ॥ ९.२७.९ ॥
ಹತವಾದ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸವಾರರು, ತುಂಡಾದ ಕವಚಗಳು ಮತ್ತು ಮುರಿದ ಈಟಿಗಳು, ಮಾರಿಷ.
9.27.10
ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः ।
सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव ॥ ९.२७.१० ॥
ಈಟಿಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಭಲ್ಲೆಗಳು, ಕೊಡಲಿಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತವಾದಂತಾಯಿತು.
9.27.11
योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम् ।
व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम् ॥ ९.२७.११ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಯೋಧರು, ಮಹಾರಾಜ, ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ರಣದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದರು.
9.27.12
उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः ।
सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः ॥ ९.२७.१२ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಚ್ಚಿದ ತುಟಿಗಳು, ಕುಂಡಲಗಳು, ತಾವರೆಯ ಕೇಸರದಂತಹ ಮುಖಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
9.27.13
भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः ।
साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः ॥ ९.२७.१३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ನಾಗರಾಜನ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಿದ್ದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತೋಳುಗಳಿಂದ; ಭುಜಕೀರ್ತಿ, ಕವಚ, ಖಡ್ಗ, ಈಟಿ, ಕೊಡಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ.
9.27.14
कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि ।
क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो ॥ ९.२७.१४ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಬಂಧಗಳಿಂದ, ನರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇತರ ಕಬಂಧಗಳಿಂದ, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಭೂಮಿ ಭೀಕರವಾಯಿತು.
9.27.15
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे ।
प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम् ॥ ९.२७.१५ ॥
ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೌರವ ಸೇನೆ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಉಳಿದಿರಲು, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಾಂಡವರು ಕೌರವರನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು.
9.27.16
एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान् ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२७.१६ ॥
ಈ ಮಧ್ಯೆ ಶೂರನೂ ಪ್ರತಾಪಿಯೂ ಆದ ಸೌಬಲೇಯನು ಸಹದೇವನ ತಲೆಗೆ ಈಟಿಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
9.27.17
स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ९.२७.१७ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಅವನು ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.
9.27.18
सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ९.२७.१८ ॥
ಸಹದೇವನನ್ನು ಹಾಗೆ ನೋಡಿದ ಪ್ರತಾಪಿ ಭೀಮಸೇನನು ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ, ಓ ಭಾರತ, ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ತಡೆದನು.
9.27.19
निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः ॥ ९.२७.१९ ॥
ಅವನು ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ನಾರಾಚಗಳಿಂದ (ಸೇನೆಯನ್ನು) ಚುಚ್ಚಿದನು; ಚುಚ್ಚಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ಅವನು ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು.
9.27.20
तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः ।
प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः ॥ ९.२७.२० ॥
ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಬೆದರಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಕುದುರೆ ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶಕುನಿಯ ಕಾಲಾಳುಗಳೂ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಓಡಿದರು.
9.27.21
प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२७.२१ ॥
ಅವರು ಸೋತು ಓಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೇಳಿದನು: "ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯದವರೇ, ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಯುದ್ಧಮಾಡಿ; ಓಡುವುದರಿಂದ ನಿಮಗೇನು ಲಾಭ?"
9.27.22
इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते ।
प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन् ॥ ९.२७.२२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನು ತೋರಿಸದೆ ಧೀರನಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವವನು ಇಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ ಗಳಿಸಿ, ಸಾವಿನ ನಂತರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
9.27.23
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.२७.२३ ॥
ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಶಕುನಿಯ ಆ ಕಾಲಾಳುಗಳು ಸಾವನ್ನೇ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಪಾಂಡವರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
9.27.24
द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः ।
क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२७.२४ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದವರಿಂದ ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದ ಹುಟ್ಟಿತು; ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡ ಸಾಗರದಂತೆ ಅದು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಕಂಪಿಸಿತು.
9.27.25
तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान् ।
प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः ॥ ९.२७.२५ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಸೌಬಲನ (ಶಕುನಿಯ) ಆ ಕಾಲ್ದಳದ ಅನುಚರರನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಂಡು, ಜಯೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ಇದ್ದ ಪಾಂಡವರು ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿದರು.
9.27.26
प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते ।
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः।
धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.२६ ॥
ಪ್ರಜಾಪತೇ, ದುರ್ಧರ್ಷ ಸಹದೇವನು ಮತ್ತೆ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು ಶಕುನಿಯನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದು, ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ನಗುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೌಬಲನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
9.27.27
अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः ।
विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः ॥ ९.२७.२७ ॥
ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದಿಸಿದ ಶಕುನಿ ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಕುಲನನ್ನು ಅರವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
9.27.28
उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः ।
सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.२७.२८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಉಲೂಕನೂ ಭೀಮನನ್ನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು; ರಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿ ಸಹದೇವನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
9.27.29
तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः ।
शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ९.२७.२९ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು, ಶಕುನಿಯನ್ನು ಅರವತ್ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತವರನ್ನು ತಲಾ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
9.27.30
ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः ।
सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः।
पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ९.२७.३० ॥
ಭೀಮನ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು ಕೋಪಗೊಂಡು ರಣದಲ್ಲಿ ಸಹದೇವನನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದರು; ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಮೇಘಗಳು ಪರ್ವತವನ್ನು ನೀರಿನ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ.
9.27.31
ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान् ।
उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.२७.३१ ॥
ಆಗ ಶೂರನೂ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆದ ಸಹದೇವನು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಉಲೂಕನ ತಲೆಯನ್ನು ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
9.27.32
स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि ॥ ९.२७.३२ ॥
ಸಹದೇವನಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ರಥದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಅವನ ಸರ್ವಾಂಗವೂ ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದಿತ್ತು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
9.27.33
पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत ।
साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन् ॥ ९.२७.३३ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಗ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಶಕುನಿಯ ಕಂಠ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದವಾಯಿತು; ಆಳವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟು ವಿದುರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.
9.27.34
चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः ॥ ९.२७.३४ ॥
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ, ಉಸಿರು ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಸಹದೇವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
9.27.35
तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान् ।
सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ९.२७.३५ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಹದೇವನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ತಡೆದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
9.27.36
छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा ।
प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत् ॥ ९.२७.३६ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಬಿಲ್ಲು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿ ಆಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಹದೇವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
9.27.37
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.३७ ॥
ಪ್ರಜಾಪಾಲಕನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಎರಗಿ ಬಂದ ಆ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ಸಹದೇವನು ಸೌಬಲನ (ಶಕುನಿಯ) ಎರಡು ತುಂಡು ಮಾಡಿದನು.
9.27.38
असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.२७.३८ ॥
ತನ್ನ ಖಡ್ಗ ಎರಡು ತುಂಡಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೊಡ್ಡ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಹದೇವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು; ಅದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು.
9.27.39
ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम् ।
प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः ॥ ९.२७.३९ ॥
ಆಗ ಸೌಬಲನು ಕೋಪದಿಂದ, ಕಾಲರಾತ್ರಿಯಂತೆ ಎತ್ತಿದ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿ (ಈಟಿ)ಯನ್ನು ಪಾಂಡವನ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
9.27.40
तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः ।
त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव ॥ ९.२७.४० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಎರಗಿ ಬಂದ ಅದನ್ನು, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಹದೇವನು ನಗುತ್ತಾ ಮೂರು ತುಂಡು ಮಾಡಿದನು.
9.27.41
सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा ।
शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा ॥ ९.२७.४१ ॥
ಮೂರು ತುಂಡಾದ ಆ ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ ಶಕ್ತಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಡೆದು ಬೀಳುವ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮಿಂಚಿನಂತೆ.
9.27.42
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम् ।
दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः ॥ ९.२७.४२ ॥
ಶಕ್ತಿ ನಾಶವಾದುದನ್ನು ಮತ್ತು ಸೌಬಲನು ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮವರೆಲ್ಲರೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಸೌಬಲನೊಂದಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರು.
9.27.43
अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ९.२७.४३ ॥
ಆಗ ಜಯಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರಿಂದ ಮಹಾ ಕೂಗು ಎದ್ದಿತು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಬಹುತೇಕ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಓಡಿಹೋದರು.
9.27.44
तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे ॥ ९.२७.४४ ॥
ಅವರು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಡೆದನು.
9.27.45
ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम् ।
आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम् ॥ ९.२७.४५ ॥
ನಂತರ ಗಾಂಧಾರರಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಬಲಿಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಒಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟು ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೌಬಲನನ್ನು ಸಹದೇವನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
9.27.46
स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात् ॥ ९.२७.४६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಉಳಿದಿದ್ದ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು (ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು) ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಹದೇವನು ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ ರಥದಲ್ಲಿ ಶಕುನಿಯತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
9.27.47
अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः ।
स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः ॥ ९.२७.४७ ॥
ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಏರಿಸಿ ಆ ಮಹಾಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದು, ಅವನು ಸೌಬಲನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು; ರಣಹದ್ದಿನ ಗರಿಗಳ, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ.
9.27.48
भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव ॥ ९.२७.४८ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಸೌಬಲನನ್ನು ಅಂಕುಶದಿಂದ ಮಹಾಗಜವನ್ನು ಹೊಡೆದಂತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು; ನಂತರ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಅವನು ಅವನನ್ನು ತಡೆದು, ನೆನಪಿಸುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
9.27.49
क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव ।
यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले।
फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते ॥ ९.२७.४९ ॥
ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡು, ಪುರುಷನಾಗು. ಮೂಢನೇ, ಸಭಾತಲದಲ್ಲಿ ದಾಳಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೀನು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನ ಫಲವನ್ನು ಇಂದು ಅನುಭವಿಸು, ದುರ್ಮತಿಯೇ.
9.27.50
निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा ।
दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः ॥ ९.२७.५० ॥
ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದ ದುರಾತ್ಮರೆಲ್ಲರೂ ಹತರಾದರು. ಕುಲಾಂಗಾರನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನೂ ಹತನಾದನು; ಅವನ ಮಾವನಾದ ನೀನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿರುವೆ.
9.27.51
अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः ।
वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना ॥ ९.२७.५१ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಕ್ಷುರದಿಂದ ನಿನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮರದಿಂದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಉದುರಿಸುವಂತೆ, ಭಯಂಕರ ಗದೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
9.27.52
एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः ।
सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ९.२७.५२ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಸಹದೇವನು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ರಣಶಾರ್ದೂಲನಾಗಿ ವೇಗದಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
9.27.53
अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः ।
विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव ॥ ९.२७.५३ ॥
ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಧರ್ಷನಾದ, ಯೋಧರ ಪ್ರಭುವಾದ ಸಹದೇವನು ಅವನ ಬಳಿ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಬಲವಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಸೆಳೆದು, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿಯುವವನಂತೆ ನಿಂತನು.
9.27.54
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ।
छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.२७.५४ ॥
ಶಕುನಿಯನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ, ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಚುಚ್ಚಿ, ಅವನ ಛತ್ರ, ಧ್ವಜ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
9.27.55
छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः ।
कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः ॥ ९.२७.५५ ॥
ಸಹದೇವನು ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿಯ ಧ್ವಜ, ಧನುಸ್ಸು, ಛತ್ರವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಸರ್ವ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
9.27.56
ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान् ।
शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ९.२७.५६ ॥
ಆಮೇಲೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಸಹದೇವನು ಶಕುನಿಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಎದುರಿಸಲಾಗದ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
9.27.57
ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो ।
माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे।
प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन ।
जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम् ॥ ९.२७.५७ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸುಬಲನ ಮಗನು, ಯುದ್ಧದ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗ ಸಹದೇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ ಈಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಬ್ಬನೇ ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
9.27.58
माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं ।
प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे।
भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त ।
ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये ॥ ९.२७.५८ ॥
ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನು ಅವನು ಎತ್ತಿದ ಆ ಈಟಿಯನ್ನು, ಸುಂದರವಾದ ಎರಡು ಭುಜಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ರಣಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
9.27.59
तस्याशुकारी सुसमाहितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन।
भल्लेन सर्वावरणातिगेन ।
शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः ॥ ९.२७.५९ ॥
ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗುರಿಯಿಟ್ಟ, ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಯ, ಗಟ್ಟಿ ಕಬ್ಬಿಣದ, ಎಲ್ಲ ಕವಚಗಳನ್ನೂ ಭೇದಿಸುವ ಭಲ್ಲದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
9.27.60
शरेण कार्तस्वरभूषितेन ।
दिवाकराभेण सुसंहितेन।
हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन ।
पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः ॥ ९.२७.६० ॥
ಪಾಂಡವನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಕಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಬಲನ ಮಗನು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಚಿಸಿದ ಬಾಣದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
9.27.61
स तच्छिरो वेगवता शरेण ।
सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन।
प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो ।
यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम् ॥ ९.२७.६१ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು ವೇಗದ, ಚಿನ್ನದ ಗರಿಯ, ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಬಾಣದಿಂದ ಆ ತಲೆಯನ್ನು ದೂರ ಎಸೆದನು; ಅದು ಕೌರವರ ಅನ್ಯಾಯದ ಮೂಲವಾಗಿತ್ತು.
9.27.62
भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः ।
पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम्।
विस्पन्दमानं निपपात घोरं ।
रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य ॥ ९.२७.६२ ॥
ಆ ವೀರನು ಅವನ ಸುಂದರ ಭುಜಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದ ಆ ಮುಂಡವು ನಡುಗುತ್ತಾ, ರಾಜನೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಿಂದ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತು.
9.27.63
हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य ।
भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम्।
योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा ।
दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः ॥ ९.२७.६३ ॥
ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಶಕುನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಯೋಧರು ಭಯದಿಂದ ಧೈರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದೇ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಓಡಿದರು.
9.27.64
प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा ।
गाण्डीवघोषेण समाहताश्च।
भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः ।
पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः ॥ ९.२७.६४ ॥
ಗಾಂಡೀವದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಒಣಗಿದ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಅವರು ಓಡಿದರು; ರಥ, ಕುದುರೆ, ಆನೆಗಳು ಮುರಿದುಬಿದ್ದವು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಲಾಳುಗಳೂ ಓಡಿದರು.
9.27.65
ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा ।
मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः
शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः ।
सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः ॥ ९.२७.६५ ॥
ನಂತರ ರಥದಿಂದ ಶಕುನಿಯನ್ನು ಬೀಳಿಸಿ, ಓ ಭಾರತ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಾಂಡವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಿಂದ ಶಂಖ ಊದಿದರು; ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾ.
9.27.66
तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो ।
दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ।
दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा ।
सहात्मजो वीर रणे त्वयेति ॥ ९.२७.६६ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನೂ ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಹದೇವನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದರು: 'ವೀರನೇ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಮೋಸಗಾರನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು.'