Mahābhārata · Adhyāya 9.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.27.1
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो ।
शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं …यात् ॥ ९.२७.१ ॥
Als jene Schlacht begonnen hatte, o König, zog Śakuni, der Sohn Subalas, mit Elefanten, Pferden, Männern und Streitwagen gegen Sahadeva … .
9.27.2
ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान् ।
शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान्।
उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२७.२ ॥
Da schickte der tapfere Sahadeva, als der Angreifer herankam, rasch Pfeilschwärme, schnell wie Motten, aus, und, o König, im Kampf durchbohrte er Ulūka mit zehn Pfeilen.
9.27.3
शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः ।
नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत् ॥ ९.२७.३ ॥
Und Śakuni, großer König, durchbohrte Bhīma mit drei Pfeilen und überschüttete Sahadeva mit neunzig scharfen Pfeilen.
9.27.4
ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम् ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः।
स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः ॥ ९.२७.४ ॥
Jene Helden, o König, trafen im Kampf aufeinander und durchbohrten sich gegenseitig mit scharfen Pfeilen, befiedert mit Reiher- und Pfauenfedern, goldgeschäftet, auf Stein geschliffen, bis zum Ohr gespannt.
9.27.5
तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते ।
आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः ॥ ९.२७.५ ॥
O Herr der Menschen, der Pfeilregen, der von ihren Bogensehnen gelöst wurde, bedeckte alle Richtungen, wie eine Regenwolke mit ihren Strömen.
9.27.6
ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत ।
चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ ॥ ९.२७.६ ॥
Da zogen, o Bhārata, Bhīma und Sahadeva, im Kampf zornentbrannt, beide von großer Macht, umher und richteten ein Blutbad an.
9.27.7
ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत ।
सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह ॥ ९.२७.७ ॥
Die beiden bedeckten dein Heer mit hunderten Pfeilen, o Bhārata; es wurde wie ein verdunkelter Himmel, hier und dort.
9.27.8
अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते ।
तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून् ॥ ९.२७.८ ॥
Die mit Pfeilen bedeckten Pferde, die umherrasten, o Herr der Menschen, bahnten hier und dort Wege und schleiften viele der Erschlagenen mit sich.
9.27.9
निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः ।
वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष ॥ ९.२७.९ ॥
Zusammen mit den erschlagenen Pferden und ihren Reitern, mit zerschnittenen Panzern und zerbrochenen Lanzen, o Herr.
9.27.10
ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः ।
सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव ॥ ९.२७.१० ॥
Die Erde, bedeckt mit Lanzen, Wurfspießen, Schwertern, Speeren und Äxten, wurde wie mit Blumen gesprenkelt.
9.27.11
योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम् ।
व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम् ॥ ९.२७.११ ॥
Dort bewegten sich die Krieger, o großer König, einander im Zorn nahend, in der Schlacht umher und schlugen einander.
9.27.12
उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः ।
सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः ॥ ९.२७.१२ ॥
Mit vor Wut aufgerissenen Augen, zerbissenen Lippen, Gesichtern mit Ohrringen, gleich Lotusstaubfäden, war die Erde bedeckt.
9.27.13
भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः ।
साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः ॥ ९.२७.१३ ॥
O großer König, mit abgetrennten Armen gleich den Rüsseln des Schlangenkönigs, mit Armreifen und Panzern, mit Schwertern, Speeren und Streitäxten.
9.27.14
कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि ।
क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो ॥ ९.२७.१४ ॥
O Mächtiger, die Erde wurde schrecklich, bedeckt mit kopflosen Rümpfen, die sich erhoben, im Kampf abgeschlagen, und anderen, die tanzten, und mit Scharen fleischfressender Wesen.
9.27.15
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे ।
प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम् ॥ ९.२७.१५ ॥
Als im großen Kampf nur noch wenig vom Kaurava-Heer übrig war, schickten die freudigen Pāṇḍavas die Kauravas in Yamas Wohnstatt.
9.27.16
एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान् ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२७.१६ ॥
In diesem Augenblick traf der heldenhafte, mächtige Sohn Subalas Sahadeva heftig mit einem Speer auf den Kopf.
9.27.17
स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ९.२७.१७ ॥
O großer König, betäubt setzte er sich auf den Boden des Streitwagens.
9.27.18
सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ९.२७.१८ ॥
Als der mächtige Bhīmasena Sahadeva so sah, hielt er zornentbrannt alle Heere zurück, o Bhārata.
9.27.19
निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः ॥ ९.२७.१९ ॥
Er durchbohrte sie mit Hunderten und Tausenden von Nārāca-Pfeilen, und nachdem er sie gespalten hatte, ließ der Bezwinger der Feinde einen Löwenschrei ertönen.
9.27.20
तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः ।
प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः ॥ ९.२७.२० ॥
Vom Klang erschreckt, flohen alle, samt Pferden und Elefanten, und Śakunis Fußsoldaten plötzlich in Furcht davon.
9.27.21
प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२७.२१ ॥
Als er sie geschlagen fliehen sah, sprach König Duryodhana: »Ihr, die ihr das Dharma nicht kennt, kehrt um und kämpft! Was gewinnt ihr durch die Flucht?«
9.27.22
इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते ।
प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन् ॥ ९.२७.२२ ॥
Der standhafte Mann, der im Kampf sein Leben hingibt, ohne den Rücken zu zeigen, gewinnt hier Ruhm und erlangt nach dem Tod die Welten.
9.27.23
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.२७.२३ ॥
So vom König angesprochen, stürmten Śakunis Fußsoldaten, den Tod zu ihrem einzigen Weg der Umkehr machend, gegen die Pāṇḍavas.
9.27.24
द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः ।
क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२७.२४ ॥
O Herr der Könige, von den Fliehenden erhob sich ein überaus schrecklicher Lärm, gleich einem aufgewühlten Ozean, der alle Richtungen erschütterte.
9.27.25
तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान् ।
प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः ॥ ९.२७.२५ ॥
Da, o großer König, sahen die Pāṇḍavas, auf den Sieg aus, die Fußsoldaten, die Śakuni, den Sohn Subalas, folgten, vor sich und gingen ihnen entgegen.
9.27.26
प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते ।
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः।
धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.२६ ॥
Dann, o Herr der Menschen, durchbohrte der unbezwingbare Sahadeva, nachdem er sich gefasst hatte, Śakuni mit zehn Pfeilen, seine Pferde mit dreien und zerschnitt, wie lachend, mit Pfeilen den Bogen des Sohnes Subalas.
9.27.27
अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः ।
विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः ॥ ९.२७.२७ ॥
Da nahm Śakuni, im Kampf übermütig, einen anderen Bogen, durchbohrte Nakula mit sechzig Pfeilen und Bhīmasena mit sieben.
9.27.28
उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः ।
सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.२७.२८ ॥
O großer König, auch Uluka durchbohrte Bhīma mit sieben Pfeilen und, da er seinen Vater im Kampf schützen wollte, Sahadeva mit siebzig.
9.27.29
तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः ।
शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ९.२७.२९ ॥
Im Kampf durchbohrte Bhīmasena ihn mit neun Pfeilen, Śakuni mit vierundsechzig und die an seiner Seite Stehenden mit je drei Pfeilen.
9.27.30
ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः ।
सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः।
पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ९.२७.३० ॥
Von Bhīmas ölpolierten Eisenpfeilen getroffen, gerieten sie in Zorn und bedeckten Sahadeva im Kampf mit einem Pfeilregen, wie Wolken mit Blitzen einen Berg mit Wasserströmen bedecken.
9.27.31
ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान् ।
उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.२७.३१ ॥
Da schlug der tapfere und mächtige Sahadeva, o großer König, dem auf ihn stürzenden Ulūka mit einem Bhalla-Pfeil den Kopf ab.
9.27.32
स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि ॥ ९.२७.३२ ॥
Von Sahadeva niedergestreckt, stürzte er vom Wagen zu Boden, am ganzen Körper von Blut durchtränkt, und erfreute im Kampf die Pāṇḍavas.
9.27.33
पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत ।
साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन् ॥ ९.२७.३३ ॥
O Bhārata, als er seinen Sohn dort erschlagen sah, schnürte es Śakuni mit Tränen die Kehle zu; tief seufzend gedachte er der Worte Vidurās, des Verwalters.
9.27.34
चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः ॥ ९.२७.३४ ॥
Einen Augenblick lang nachdenkend, die Augen voller Tränen und schwer atmend, trat er an Sahadeva heran und traf ihn mit drei Pfeilen.
9.27.35
तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान् ।
सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ९.२७.३५ ॥
Die gegen ihn geschossenen Pfeile mit eigenen Pfeilschwärmen abwehrend, o großer König, zerschnitt der mächtige Sahadeva in der Schlacht seinen Bogen.
9.27.36
छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा ।
प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत् ॥ ९.२७.३६ ॥
Als sein Bogen zerschnitten war, o Herr der Könige, ergriff Śakuni, der Sohn Subalas, da ein großes Schwert und schleuderte es gegen Sahadeva.
9.27.37
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.३७ ॥
O Herr der Völker, als jener von schrecklicher Gestalt plötzlich auf ihn losstürzte, zerschnitt ihn Sahadeva im Kampf in zwei, lachend gleichsam, den Saubalas (Śakunis).
9.27.38
असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.२७.३८ ॥
Als er sein Schwert in zwei Teile zerschnitten sah, ergriff er eine große Keule und schleuderte sie auf Sahadeva; doch sie blieb wirkungslos und fiel zu Boden.
9.27.39
ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम् ।
प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः ॥ ९.२७.३९ ॥
Da schleuderte Saubala, voll Zorn, gegen den Pāṇḍava einen überaus schrecklichen Speer, erhoben wie die Todesnacht.
9.27.40
तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः ।
त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव ॥ ९.२७.४० ॥
Jene Lanze, die im Kampf plötzlich heranstürzte, zerschnitt Sahadeva mit goldgeschmückten Pfeilen in drei Teile, gleichsam lachend.
9.27.41
सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा ।
शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा ॥ ९.२७.४१ ॥
Jener Speer, in drei Teile zerschnitten und mit Gold geschmückt, fiel zu Boden, wie ein glühender Blitz, der vom Himmel zerbricht und fällt.
9.27.42
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम् ।
दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः ॥ ९.२७.४२ ॥
Als sie den Speer vernichtet und Saubala von Furcht gepeinigt sahen, flohen alle die Euren, als der Schrecken aufkam, zusammen mit Saubala.
9.27.43
अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ९.२७.४३ ॥
Da erhob sich ein großes Geschrei von den nach Sieg verlangenden Pāṇḍava, und fast alle Söhne Dhṛtarāṣṭras wandten sich ab und flohen.
9.27.44
तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे ॥ ९.२७.४४ ॥
Als er sie entmutigt sah, hielt der mächtige Sohn Mādrīs sie im Kampf mit vielen tausend Pfeilen auf.
9.27.45
ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम् ।
आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम् ॥ ९.२७.४५ ॥
Da näherte sich Sahadeva Saubala (Śakuni), der von den Gāndhāras beschützt und auf kräftigen Pferden in der Flucht davongetragen wurde.
9.27.46
स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात् ॥ ९.२७.४६ ॥
O König, sich der ihm verbliebenen Rachepflicht erinnernd, rückte Sahadeva auf seinem goldgeschmückten Streitwagen gegen Śakuni vor.
9.27.47
अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः ।
स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः ॥ ९.२७.४७ ॥
Er spannte die Sehne kräftig, zog den gewaltigen Bogen und griff Saubala an mit Pfeilen mit Geierfedern, auf Stein geschärft.
9.27.48
भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव ॥ ९.२७.४८ ॥
Im Zorn schlug er Saubala heftig, wie man einen großen Elefanten mit dem Stachel treibt; dann sprach der weise Sahadeva, nahe herantretend, zu ihm, als wolle er ihn erinnern.
9.27.49
क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव ।
यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले।
फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते ॥ ९.२७.४९ ॥
Stehe fest in der Pflicht des Kriegers und kämpfe; werde ein Mann. Tor, heute wirst du die Frucht jener Tat empfangen, der Worte, die du sprachst, als du auf dem Boden der Versammlung die Würfel hieltest, o Übelgesinnter.
9.27.50
निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा ।
दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः ॥ ९.२७.५० ॥
Alle jene bösen Menschen, die uns einst verhöhnten, sind erschlagen. Duryodhana, die Glut seines Geschlechts, ist erschlagen; von seinen Verwandten bleibst nur du, sein Onkel mütterlicherseits.
9.27.51
अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः ।
वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना ॥ ९.२७.५१ ॥
Heute werde ich dir mit einem messerscharfen Pfeil den Kopf abschlagen, wie man eine Frucht vom Baum schüttelt, und ihn mit einer zerschmetternden Keule zerschlagen.
9.27.52
एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः ।
सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ९.२७.५२ ॥
So sprach er, o großer König, und Sahadeva, der gewaltige, zornentbrannt wie ein Tiger der Schlacht, stürzte sich schnell auf ihn zu.
9.27.53
अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः ।
विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव ॥ ९.२७.५३ ॥
Herangekommen, Sahadeva, der überaus Unbezwingbare und Herr der Krieger, spannte seinen mächtigen Bogen und loderte, als brenne er vor Zorn.
9.27.54
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ।
छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.२७.५४ ॥
Nachdem er Śakuni mit zehn Pfeilen durchbohrt und auch seine vier Pferde getroffen hatte, zerschlug er seinen Sonnenschirm, sein Banner und seinen Bogen und brüllte wie ein Löwe.
9.27.55
छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः ।
कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः ॥ ९.२७.५५ ॥
Sahadeva zerschlug Banner, Bogen und Sonnenschirm Śakunis, des Sohnes Subalas, und durchbohrte ihn mit vielen Pfeilen an allen Lebenspunkten.
9.27.56
ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान् ।
शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ९.२७.५६ ॥
Dann, o großer König, ließ der mächtige Sahadeva erneut einen kaum zu ertragenden Pfeilregen auf Śakuni niedergehen.
9.27.57
ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो ।
माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे।
प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन ।
जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम् ॥ ९.२७.५७ ॥
Da stürmte der zornige Sohn Subalas, begierig, Sahadeva, den Sohn Mādrīs, im Getümmel der Schlacht zu töten, allein und schnell auf ihn zu, mit einem goldverzierten Speer.
9.27.58
माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं ।
प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे।
भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त ।
ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये ॥ ९.२७.५८ ॥
Der Sohn Mādrīs zerschnitt mit drei breitköpfigen Pfeilen auf einmal den erhobenen Speer und beide wohlgeformten Arme an der Front der Schlacht und brüllte laut inmitten des Getümmels.
9.27.59
तस्याशुकारी सुसमाहितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन।
भल्लेन सर्वावरणातिगेन ।
शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः ॥ ९.२७.५९ ॥
Mit einem schnell wirkenden, gut gezielten, goldgefiederten Breitkopfpfeil aus hartem Eisen, der jede Rüstung durchdringt, schlug er ihm erneut den Kopf vom Rumpf.
9.27.60
शरेण कार्तस्वरभूषितेन ।
दिवाकराभेण सुसंहितेन।
हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन ।
पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः ॥ ९.२७.६० ॥
Im Kampf vom Pāṇḍava erschlagen, das Haupt abgetrennt, fiel der Sohn Subalas zu Boden, getroffen von einem sonnengleich leuchtenden, goldgeschmückten, wohlgefertigten Pfeil.
9.27.61
स तच्छिरो वेगवता शरेण ।
सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन।
प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो ।
यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम् ॥ ९.२७.६१ ॥
Der zornige Sohn Pāṇḍus schleuderte jenen Kopf mit einem schnellen, goldgefiederten, am Stein geschliffenen Pfeil fort, die Wurzel des Unrechts der Kuru.
9.27.62
भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः ।
पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम्।
विस्पन्दमानं निपपात घोरं ।
रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य ॥ ९.२७.६२ ॥
Der Held trennte dann seine wohlgeformten Arme ab; und der Rumpf, blutgetränkt und zuckend, stürzte schrecklich vom besten Wagen, o König.
9.27.63
हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य ।
भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम्।
योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा ।
दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः ॥ ९.२७.६३ ॥
Als sie Śakuni am Boden liegen sahen, das Haupt abgetrennt, den Körper blutgetränkt, flohen eure Krieger, ihr Mut von Furcht zerstört, mit den Waffen in der Hand in alle Richtungen.
9.27.64
प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा ।
गाण्डीवघोषेण समाहताश्च।
भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः ।
पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः ॥ ९.२७.६४ ॥
Vom Klang des Gāṇḍīva getroffen, von Furcht gequält, mit trockenen Gesichtern und benommen flohen sie; Wagen, Pferde und Elefanten wurden zerbrochen, und das Fußvolk floh zusammen mit den Söhnen Dhṛtarāṣṭras.
9.27.65
ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा ।
मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः
शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः ।
सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः ॥ ९.२७.६५ ॥
Dann, nachdem sie Śakuni vom Wagen gestürzt hatten, o Bhārata, ließen die freudigen Söhne Pāṇḍus im Kampf in großer Freude ihre Muscheln erschallen, zusammen mit Keśava, die Krieger erfreuend.
9.27.66
तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो ।
दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ।
दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा ।
सहात्मजो वीर रणे त्वयेति ॥ ९.२७.६६ ॥
Und alle, auch ihn ehrend, sprachen, als sie Sahadeva in der Schlacht sahen: 'Held, zum Glück wurde der tückische Großmütige mit seinem Sohn im Kampf von dir erschlagen.'