มหาภารตะ · อัธยายะ 9.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.27.1
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो ।
शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं …यात् ॥ ९.२७.१ ॥
เมื่อการรบนั้นเริ่มขึ้นแล้ว ข้าแต่พระราชา ท้าวศกุนิพระโอรสของท้าวสุพล ยกช้าง ม้า ทหารราบ และรถศึกเข้าโจมตีสหเทพ …
9.27.2
ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान् ।
शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान्।
उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२७.२ ॥
ครั้นนั้น สหเทพผู้มีอานุภาพยิ่งใหญ่ เมื่อฝ่ายตรงข้ามรุกเข้ามา ก็รีบยิงลูกศรเป็นกระแสพรั่งพรูออกไปอย่างรวดเร็วดุจฝูงแมลงเม่า ข้าแต่พระราชา ในสนามรบ เขายิงอุลูกะด้วยลูกศรสิบดอก
9.27.3
शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः ।
नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत् ॥ ९.२७.३ ॥
ข้าแต่มหาราช ท้าวศกุนิยิงภีมะด้วยลูกศรสามดอกแล้ว ก็ระดมลูกศรคมกล้าเก้าสิบดอกใส่สหเทพ
9.27.4
ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम् ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः।
स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः ॥ ९.२७.४ ॥
วีรบุรุษเหล่านั้น ข้าแต่พระราชา เมื่อประจันหน้ากันในการรบ ก็ยิงใส่กันด้วยลูกศรคมกล้าที่ติดขนนกกังและนกยูง มีปลอกทองคำ ลับบนหินมาแล้ว และพุ่งไปจนถึงใบหู
9.27.5
तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते ।
आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः ॥ ९.२७.५ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ ฝนลูกศรที่ปล่อยจากสายธนูของพวกเขาปกคลุมทุกทิศ ดุจเมฆฝนที่ปกคลุมด้วยสายน้ำของมัน
9.27.6
ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत ।
चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ ॥ ९.२७.६ ॥
ครั้นนั้น ข้าแต่ภารตะ ภีมะและสหเทพ ผู้โกรธเคืองในการรบ ทั้งสองผู้มีกำลังมหาศาล ก็เที่ยวไปมาก่อการสังหารในการต่อสู้
9.27.7
ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत ।
सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह ॥ ९.२७.७ ॥
ข้าแต่ภารตะ ทั้งสองคนนั้นปกคลุมกองทัพของพระองค์ด้วยลูกศรนับร้อย กองทัพจึงมืดมัวดุจท้องฟ้าที่ถูกความมืดปกคลุม ทั่วทุกแห่ง
9.27.8
अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते ।
तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून् ॥ ९.२७.८ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ ม้าที่ถูกลูกศรปกคลุมวิ่งพล่านไปมา ทำให้เกิดทางเดินทั่วทุกแห่ง โดยลากศพผู้ตายจำนวนมากไปด้วย
9.27.9
निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः ।
वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष ॥ ९.२७.९ ॥
ทั้งม้าที่ตายแล้วและผู้ขี่ม้า ทั้งเกราะที่ถูกตัดขาด และหอกที่หักแล้ว ข้าแต่ท่าน
9.27.10
ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः ।
सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव ॥ ९.२७.१० ॥
แผ่นดินถูกปกคลุมด้วยหอกซัด หอกแทง ดาบ หอกยาว และขวาน จนดูประดับประดาด้วยดอกไม้หลากสี
9.27.11
योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम् ।
व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम् ॥ ९.२७.११ ॥
ข้าแต่มหาราช นักรบทั้งหลายในที่นั้น เมื่อประจันหน้ากันด้วยความโกรธ ก็เคลื่อนไหวไปมาในการรบ ฟาดฟันกันและกัน
9.27.12
उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः ।
सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः ॥ ९.२७.१२ ॥
ด้วยดวงตาเบิกกว้างเพราะโทสะ ริมฝีปากถูกกัดแน่น ใบหน้าประดับด้วยตุ้มหู งดงามดุจเกสรดอกบัว แผ่นดินจึงถูกปกคลุม
9.27.13
भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः ।
साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः ॥ ९.२७.१३ ॥
ข้าแต่มหาราช ด้วยแขนที่ถูกตัดขาด เหมือนลำต้นของพญานาคราช มีกำไลแขนและเกราะ มีดาบ หอก และขวาน
9.27.14
कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि ।
क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो ॥ ९.२७.१४ ॥
ข้าแต่ผู้ทรงอานุภาพ แผ่นดินกลายเป็นที่น่าสะพรึงกลัว ปกคลุมด้วยร่างไร้ศีรษะที่ลุกขึ้นยืน ร่างที่ถูกตัดในการรบ และร่างอื่นที่กำลังเต้นรำ พร้อมด้วยฝูงสัตว์กินเนื้อ
9.27.15
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे ।
प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम् ॥ ९.२७.१५ ॥
เมื่อกองทัพเการพเหลือน้อยในมหาสงครามนั้น พวกปาณฑพก็เปี่ยมด้วยความยินดี และส่งพวกเการพไปยังที่อยู่ของพระยม
9.27.16
एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान् ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२७.१६ ॥
ในขณะนั้นเอง โอรสของท้าวสุพลผู้กล้าหาญและมีอานุภาพยิ่งใหญ่ ได้ใช้หอกฟาดลงที่ศีรษะของสหเทพอย่างรุนแรง
9.27.17
स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ९.२७.१७ ॥
ข้าแต่มหาราช สหเทพมึนงง จึงนั่งลงบนพื้นรถศึก
9.27.18
सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ९.२७.१८ ॥
ภีมเสนผู้มีอานุภาพยิ่งใหญ่ เห็นสหเทพเป็นเช่นนั้น ก็โกรธเคือง จึงห้ามกองทัพทั้งหมดไว้ ข้าแต่ภารตะ
9.27.19
निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः ॥ ९.२७.१९ ॥
ภีมะยิงลูกศรเหล็กใส่พวกเขานับร้อยนับพันดอก และเมื่อทำลายพวกเขาแล้ว ผู้ทำลายศัตรูก็คำรามดุจราชสีห์
9.27.20
तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः ।
प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः ॥ ९.२७.२० ॥
ทุกคน ทั้งม้า ช้าง และทหารราบของท้าวศกุนิ ต่างหวาดกลัวเสียงนั้น จึงแตกหนีไปอย่างกะทันหันด้วยความกลัว
9.27.21
प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२७.२१ ॥
เมื่อเห็นพวกเขาพ่ายแพ้แตกกระจัดกระจายไป พระเจ้าทุรโยธน์จึงตรัสว่า ท่านทั้งหลายผู้ไม่รู้จักธรรม จงหันกลับมาและต่อสู้เถิด การหนีจะได้อะไรเล่า
9.27.22
इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते ।
प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन् ॥ ९.२७.२२ ॥
ผู้กล้าหาญที่สละชีวิตในการรบโดยไม่หันหลังให้ข้าศึก ย่อมได้รับเกียรติยศในโลกนี้ และเมื่อสิ้นชีวิตแล้วก็ไปถึงโลกทั้งหลาย
9.27.23
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.२७.२३ ॥
เมื่อพระราชาตรัสเช่นนั้น บรรดาทหารราบของท้าวสุพล ต่างก็เอาความตายเป็นทางกลับ พุ่งเข้าโจมตีบรรดาปาณฑพ
9.27.24
द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः ।
क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२७.२४ ॥
โอ้เจ้าแห่งกษัตริย์ เสียงอันน่าสยดสยองดังขึ้นจากผู้ที่กำลังวิ่งหนีในที่นั้น เหมือนมหาสมุทรที่ถูกกวนให้ปั่นป่วน สั่นสะเทือนไปทุกทิศ
9.27.25
तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान् ।
प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः ॥ ९.२७.२५ ॥
โอ้มหาราช ครั้นเห็นบรรดาทหารราบของท้าวสุพลอยู่เบื้องหน้า บรรดาปาณฑพผู้มุ่งมั่นต่อชัยชนะจึงเคลื่อนเข้าปะทะ
9.27.26
प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते ।
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः।
धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.२६ ॥
โอ้เจ้าแห่งมนุษย์ ฝ่ายสหเทพผู้ยากจะต้านทาน ตั้งสติได้แล้ว ก็ยิงท้าวศกุนีด้วยลูกศรสิบดอก และยิงม้าของท้าวศกุนีด้วยลูกศรสามดอก แล้วก็ตัดธนูของบุตรแห่งสุพล ด้วยลูกศรเหมือนหัวเราะอยู่
9.27.27
अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः ।
विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः ॥ ९.२७.२७ ॥
จากนั้น ท้าวศกุนีผู้ลำพองในการรบ หยิบธนูอีกคันหนึ่งขึ้นมา ยิงนกุลด้วยลูกศรหกสิบดอก และยิงภีมเสนด้วยเจ็ดดอก
9.27.28
उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः ।
सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.२७.२८ ॥
โอ้มหาราช แม้ท้าวอุลูกะ ก็ยิงภีมด้วยลูกศรเจ็ดดอก และในการรบ เพราะปรารถนาจะปกป้องบิดา จึงยิงสหเทพด้วยลูกศรเจ็ดสิบดอก
9.27.29
तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः ।
शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ९.२७.२९ ॥
ในการรบ ภีมเสนยิงท้าวศกุนีด้วยลูกศรเก้าดอก ยิงท้าวศกุนีด้วยลูกศรหกสิบสี่ดอก และยิงผู้ที่ยืนอยู่ข้างกายท้าวศกุนีคนละสามดอก
9.27.30
ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः ।
सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः।
पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ९.२७.३० ॥
บรรดาทหารเหล่านั้นถูกภีมยิงด้วยลูกศรเหล็กที่ชโลมน้ำมัน จึงโกรธแค้นยิ่งนัก ในการรบ พวกเขาจึงปกคลุมสหเทพด้วยห่าฝนลูกศร เหมือนเมฆที่มีสายฟ้าปกคลุมภูเขาด้วยสายน้ำ
9.27.31
ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान् ।
उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.२७.३१ ॥
จากนั้น โอ้มหาราช สหเทพผู้กล้าหาญและทรงอานุภาพ ใช้ลูกศรภัลละตัดศีรษะของท้าวอุลูกะ ขณะที่ท้าวอุลูกะพุ่งเข้าใส่
9.27.32
स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि ॥ ९.२७.३२ ॥
ท้าวอุลูกะถูกสหเทพฟันจนร่วงลงจากรถสู่พื้นดิน ร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิต ทำให้บรรดาปาณฑพชื่นชมยินดีในการรบ
9.27.33
पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत ।
साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन् ॥ ९.२७.३३ ॥
โอ้ภารตะ เมื่อท้าวศกุนีเห็นบุตรชายถูกฆ่าตายที่นั่น ลำคอก็สะอื้นด้วยน้ำตา ถอนใจยาว และระลึกถึงถ้อยคำของวิทุระผู้ดูแลพระราชวัง
9.27.34
चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः ॥ ९.२७.३४ ॥
ท้าวศกุนีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาเปี่ยมด้วยน้ำตา หายใจหนัก แล้วจึงเข้าหาสหเทพ และยิงด้วยลูกศรสามดอก
9.27.35
तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान् ।
सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ९.२७.३५ ॥
โอ้มหาราช สหเทพผู้ทรงอานุภาพ ปัดลูกศรเหล่านั้นที่ถูกยิงมาด้วยลูกศรของตนเองเป็นกลุ่มใหญ่ ในการรบ แล้วก็ตัดธนูของท้าวศกุนี
9.27.36
छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा ।
प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत् ॥ ९.२७.३६ ॥
โอ้เจ้าแห่งกษัตริย์ เมื่อธนูของท้าวศกุนีถูกตัด บุตรแห่งสุพลจึงหยิบดาบใหญ่ขึ้นมา แล้วเหวี่ยงใส่สหเทพ
9.27.37
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.३७ ॥
โอ้เจ้าแห่งประชาชน ดาบนั้นพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็วในรูปลักษณ์น่าสะพรึงกลัว สหเทพก็ฟันมันขาดเป็นสองท่อนในการรบ เหมือนหัวเราะอยู่ นั่นคือดาบของท้าวสุพล
9.27.38
असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.२७.३८ ॥
ท้าวศกุนีเห็นดาบของตนถูกฟันขาดเป็นสองท่อน จึงหยิบกระบองใหญ่ขึ้นมาแล้วเหวี่ยงใส่สหเทพ แต่กระบองนั้นพลาดเป้า ตกลงสู่พื้นดิน
9.27.39
ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम् ।
प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः ॥ ९.२७.३९ ॥
จากนั้น บุตรแห่งสุพลโกรธจัด จึงส่งหอกอันน่าสะพรึงยิ่ง ที่ยกขึ้นพร้อมจะทำลายดุจราตรีแห่งความตาย ไปยังบุตรแห่งปาณฑุ
9.27.40
तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः ।
त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव ॥ ९.२७.४० ॥
หอกนั้นพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว สหเทพใช้ลูกศรประดับทองฟันมันขาดเป็นสามท่อนในการรบ เหมือนหัวเราะอยู่
9.27.41
सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा ।
शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा ॥ ९.२७.४१ ॥
หอกนั้นถูกตัดเป็นสามท่อน ประดับด้วยทอง ตกลงสู่พื้นดิน เหมือนสายฟ้าอันลุกโชนที่แตกแล้วร่วงจากท้องฟ้า
9.27.42
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम् ।
दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः ॥ ९.२७.४२ ॥
เมื่อเห็นหอกถูกทำลาย และเห็นสาวลพซึ่งหวาดกลัวจนทนไม่ไหว ไพร่พลทั้งหมดของท่านเมื่อความกลัวบังเกิดขึ้น ก็พากันหนีไปพร้อมกับสาวลพ
9.27.43
अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ९.२७.४३ ॥
ครั้งนั้น เสียงโห่ร้องอันดังใหญ่ก็ดังขึ้นจากฝ่ายปาณฑพผู้ปรารถนาชัยชนะ และโอรสของธฤตราษฎร์เกือบทั้งหมดก็หันหลังให้และหนีไป
9.27.44
तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे ॥ ९.२७.४४ ॥
เมื่อเห็นพวกเขาหมดกำลังใจ โอรสของนางมาทรีผู้ทรงอานุภาพจึงยับยั้งพวกเขาไว้ในการรบด้วยลูกศรนับพัน ๆ ดอก
9.27.45
ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम् ।
आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम् ॥ ९.२७.४५ ॥
ต่อมา สหเทพเข้าไปใกล้สาวลพ ผู้ซึ่งชาวคันธารคุ้มกันไว้ และถูกพาไปด้วยม้าที่แข็งแรงขณะหนีไป
9.27.46
स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात् ॥ ९.२७.४६ ॥
ข้าแต่พระราชา สหเทพระลึกถึงส่วนแห่งการแก้แค้นที่ยังเหลืออยู่ของตน จึงขับรถทองคำมุ่งเข้าหาศกุนี
9.27.47
अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः ।
स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः ॥ ९.२७.४७ ॥
ดึงสายธนูอย่างแรงกล้า และขึงธนูอันใหญ่โต เขาพุ่งเข้าหาสาวลพด้วยลูกศรปีกแร้งที่ลับบนหิน
9.27.48
भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव ॥ ९.२७.४८ ॥
ด้วยความกริ้วเขาฟาดสาวลพอย่างรุนแรง เหมือนการใช้ไม้ค้อนแทงช้างใหญ่ จากนั้นสหเทพผู้ฉลาดก็เข้าประชิดและกล่าวกับเขาราวกับจะเตือนความจำ
9.27.49
क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव ।
यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले।
फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते ॥ ९.२७.४९ ॥
จงหยัดมั่นในหน้าที่ของกษัตริย์นักรบ แล้วต่อสู้ จงเป็นชายชาติทหารเถิด เจ้าคนโง่ ในวันนี้เจ้าจะได้รับผลของการกระทำนั้น คือคำพูดที่เจ้าเอ่ยไว้เมื่อครั้งกุมลูกเต๋าอยู่กลางท้องพระโรงแห่งสภา ข้าแต่ผู้มีจิตชั่วร้าย
9.27.50
निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा ।
दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः ॥ ९.२७.५० ॥
บรรดาคนชั่วร้ายที่เคยเยาะเย้ยพวกเรานั้นถูกสังหารหมดแล้ว ทุรโยธน์ ถ่านไฟแห่งวงศ์ตระกูลของตน ก็ถูกสังหารแล้ว ในหมู่ญาติของเขา เหลือแต่ท่านเพียงผู้เดียว ในฐานะลุงฝ่ายมารดาของเขา
9.27.51
अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः ।
वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना ॥ ९.२७.५१ ॥
วันนี้ เราจะตัดศีรษะของท่านที่ถูกฟันหลุดจากร่างด้วยลูกศรคมดุจมีดโกน เหมือนผลไม้ที่ถูกเขย่าจากต้น และจะบดขยี้ด้วยกระบองอันทรงพลัง
9.27.52
एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः ।
सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ९.२७.५२ ॥
ข้าแต่มหาราชา สหเทพผู้ทรงพลังกล่าวดังนี้แล้ว ด้วยความโกรธจัด เป็นดั่งพยัคฆ์แห่งนักรบ จึงพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว
9.27.53
अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः ।
विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव ॥ ९.२७.५३ ॥
สหเทพ ผู้ไม่อาจถูกต้านทานได้และเป็นเจ้าแห่งนักรบ เข้าไปประชิดแล้วดึงธนูอันทรงพลัง ลุกโชนดุจไฟด้วยความโกรธ
9.27.54
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ।
छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.२७.५४ ॥
เขาแทงศกุนีด้วยลูกศรสิบดอก และแทงม้าทั้งสี่ของศกุนีอีกด้วย แล้วตัดฉัตร ธง และธนูของเขาขาด จากนั้นจึงคำรามเหมือนราชสีห์
9.27.55
छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः ।
कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः ॥ ९.२७.५५ ॥
สหเทพตัดธง ธนู และฉัตรของศกุนีโอรสของสุพละขาดหมด และแทงเขาด้วยลูกศรนับหลายดอกที่จุดสำคัญทุกแห่งของร่างกาย
9.27.56
ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान् ।
शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ९.२७.५६ ॥
ต่อมา ข้าแต่มหาราชา สหเทพผู้ทรงอานุภาพ ได้ระดมห่าฝนลูกศรที่ต้านทานได้ยาก ใส่ศกุนีอีกครั้ง
9.27.57
ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो ।
माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे।
प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन ।
जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम् ॥ ९.२७.५७ ॥
ครั้งนั้น โอรสของสุพละผู้โกรธเกรี้ยว ปรารถนาจะสังหารสหเทพโอรสของนางมาทรี ในท่ามกลางการต่อสู้อันชุลมุน จึงพุ่งเข้าใส่เขาเพียงผู้เดียวอย่างรวดเร็ว พร้อมหอกประดับทอง
9.27.58
माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं ।
प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे।
भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त ।
ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये ॥ ९.२७.५८ ॥
โอรสของนางมาทรี ด้วยลูกศรปลายกว้างสามดอกพร้อมกัน ตัดหอกที่ศกุนีชูขึ้น และแขนอันงดงามทั้งสองของเขาที่แนวหน้าการรบ แล้วคำรามดังลั่นท่ามกลางการต่อสู้
9.27.59
तस्याशुकारी सुसमाहितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन।
भल्लेन सर्वावरणातिगेन ।
शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः ॥ ९.२७.५९ ॥
ด้วยลูกศรปลายกว้างเหล็กแข็งที่ปลายขนนกทอง อันรวดเร็วและเล็งอย่างแม่นยำ ซึ่งทะลุทะลวงเกราะทุกชั้น เขาจึงฟันศีรษะของศกุนีให้หลุดจากร่างอีกครั้ง
9.27.60
शरेण कार्तस्वरभूषितेन ।
दिवाकराभेण सुसंहितेन।
हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन ।
पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः ॥ ९.२७.६० ॥
ถูกโอรสปาณฑพสังหารในสนามรบด้วยลูกศรประดับทองอันเป็นที่ประจักษ์ดุจดวงอาทิตย์ ศีรษะขาดกระเด็น โอรสของสุพละก็ล้มลงสู่พื้นดิน
9.27.61
स तच्छिरो वेगवता शरेण ।
सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन।
प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो ।
यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम् ॥ ९.२७.६१ ॥
บุตรของปาณฑุผู้โกรธจัด ส่งศีรษะนั้นให้ลอยไปด้วยลูกศรที่เร็วกล้า มีขนปีกสีทอง ลับบนศิลา ซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งความอธรรมของพวกกุรุทั้งหลาย
9.27.62
भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः ।
पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम्।
विस्पन्दमानं निपपात घोरं ।
रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य ॥ ९.२७.६२ ॥
วีรบุรุษตัดแขนทั้งสองอันงดงามได้ จากนั้นร่างไร้ศีรษะซึ่งชุ่มด้วยโลหิต กระตุกอยู่ ก็ตกลงมาจากรถศึกอันประเสริฐอย่างน่าสยดสยอง ข้าแต่พระราชา
9.27.63
हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य ।
भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम्।
योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा ।
दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः ॥ ९.२७.६३ ॥
เมื่อเห็นศกุนีนอนอยู่บนพื้นดิน ศีรษะถูกตัดไปแล้ว ร่างกายชุ่มด้วยโลหิต ทหารของท่านที่มีขวัญสิ้นไปเพราะความกลัว ต่างถืออาวุธในมือวิ่งหนีไปทุกทิศทาง
9.27.64
प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा ।
गाण्डीवघोषेण समाहताश्च।
भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः ।
पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः ॥ ९.२७.६४ ॥
ถูกเสียงสายธนูคาณฑีวะกระทบ ถูกความกลัวทำให้ทุกข์ทรมาน หน้าแห้ง หมดสติ พวกเขาวิ่งหนีไป รถศึก ม้า และช้างแตกหัก ทหารราบก็หนีไปพร้อมกับบุตรของธฤตราษฎร์
9.27.65
ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा ।
मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः
शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः ।
सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः ॥ ९.२७.६५ ॥
จากนั้น เมื่อโค่นศกุนีลงจากรถศึกแล้ว บุตรของปาณฑุผู้ยินดียิ่ง ข้าแต่ภรตะ พร้อมด้วยเกศวะ เป่าสังข์ในสนามรบด้วยความปีติยินดียิ่ง ทำให้ทหารทั้งหลายปลาบปลื้มใจ
9.27.66
तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो ।
दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ।
दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा ।
सहात्मजो वीर रणे त्वयेति ॥ ९.२७.६६ ॥
ทุกคนต่างยกย่องสหเทพผู้ทำศึกนั้น แล้วกล่าวว่า วีรบุรุษ โชคดีแท้ที่ท่านได้สังหารผู้มีจิตใจคดโกงและเป็นผู้ยิ่งใหญ่นั้น พร้อมด้วยบุตรของเขา ในการรบ