మహాభారతం · అధ్యాయం 9.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.27.1
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो ।
शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं …यात् ॥ ९.२७.१ ॥
ఆ యుద్ధం ప్రారంభమైనప్పుడు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, మనుషులు, రథాలతో, ఓ రాజా, సుబలుని కుమారుడైన శకుని సహదేవుని వైపు … వెళ్ళాడు.
9.27.2
ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान् ।
शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान्।
उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२७.२ ॥
అప్పుడు దాడి చేస్తున్న అతనిపై పరాక్రమవంతుడైన సహదేవుడు వేగంగా పక్షుల వలె బాణాల ప్రవాహాలను పంపాడు; ఓ రాజా, యుద్ధంలో ఉలూకుని పది బాణాలతో గాయపరిచాడు.
9.27.3
शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः ।
नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत् ॥ ९.२७.३ ॥
శకుని కూడా, మహారాజా, భీమును మూడు బాణాలతో గాయపరిచి, తీక్ష్ణమైన తొంభై బాణాలతో సహదేవుని కప్పాడు.
9.27.4
ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम् ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः।
स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः ॥ ९.२७.४ ॥
ఆ వీరులు, ఓ రాజా, యుద్ధంలో ఒకరినొకరు ఎదుర్కొని, కంక, నెమలి ఈకలతో అలంకరించిన, బంగారు తోకలు కలిగిన, రాతిపై సాన పెట్టిన, చెవి వరకు లాగి వేసిన తీక్ష్ణ బాణాలతో ఒకరినొకరు గాయపరిచారు.
9.27.5
तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते ।
आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः ॥ ९.२७.५ ॥
ఓ ప్రజాపతీ, వారి విల్లు నారి నుండి విడిచిన బాణాల వర్షం, మేఘం ధారలతో కప్పినట్లు అన్ని దిశలను కప్పివేసింది.
9.27.6
ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत ।
चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ ॥ ९.२७.६ ॥
అప్పుడు, ఓ భారత, కోపించిన భీముడు మరియు సహదేవుడు, ఇద్దరూ అత్యంత బలవంతులు, యుద్ధంలో విధ్వంసం చేస్తూ తిరిగారు.
9.27.7
ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत ।
सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह ॥ ९.२७.७ ॥
వారిద్దరు వందలాది బాణాలతో నీ ఆ సైన్యాన్ని కప్పేశారు, భారతా. అది చీకటి ఆకాశంలా ఎక్కడెక్కడా మారింది.
9.27.8
अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते ।
तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून् ॥ ९.२७.८ ॥
బాణాలతో కప్పబడిన గుర్రాలు అటూ ఇటూ పరుగెత్తుతూ, ప్రజాపతీ, అక్కడక్కడ దారి చేసుకుంటూ చాలామంది హతులను లాక్కుపోయాయి.
9.27.9
निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः ।
वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष ॥ ९.२७.९ ॥
చంపబడిన గుర్రాలు, వాటి స్వారీదారులతో కలిసి, తెగిన కవచాలతో, విరిగిన ఈటెలతో, మారిషా.
9.27.10
ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः ।
सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव ॥ ९.२७.१० ॥
ఋష్టులు, శక్తులు, ఖడ్గాలు, ఈటెలు, గొడ్డళ్లతో కప్పబడిన భూమి పూలతో చిత్రవర్ణమైనట్లు అయింది.
9.27.11
योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम् ।
व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम् ॥ ९.२७.११ ॥
అక్కడ యోధులు, మహారాజా, ఒకరినొకరు ఎదుర్కొని, కోపంతో, యుద్ధంలో ఒకరినొకరు కొడుతూ తిరిగారు.
9.27.12
उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः ।
सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः ॥ ९.२७.१२ ॥
కోపంతో విప్పారిన కన్నులతో, కొరికిన పెదవులతో, కుండలాలతో, తామరపూవు కేసరాల వంటి ముఖాలతో భూమి కప్పబడింది.
9.27.13
भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः ।
साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः ॥ ९.२७.१३ ॥
మహారాజా, నాగరాజు తొండాలవంటి తెగిపడిన బాహువులతో, భుజకీర్తులు, కవచాలు, ఖడ్గాలు, ఈటెలు, గండ్రగొడ్డళ్లతో.
9.27.14
कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि ।
क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो ॥ ९.२७.१४ ॥
ఓ విభూ, యుద్ధంలో లేచి తెగిపడిన కబంధాలతో, నృత్యం చేస్తున్న ఇతర వాటితో, మాంసభక్షక జీవుల గుంపులతో కప్పబడి భూమి భయంకరమైంది.
9.27.15
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे ।
प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम् ॥ ९.२७.१५ ॥
మహాయుద్ధంలో కౌరవ సైన్యం కొద్దిగా మిగిలి ఉండగా, సంతోషించిన పాండవులు కౌరవులను యమలోకానికి పంపారు.
9.27.16
एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान् ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२७.१६ ॥
ఈ సమయంలో శూరుడు, ప్రతాపవంతుడైన సౌబలేయుడు సహదేవుని తలపై ఈటెతో గట్టిగా కొట్టాడు.
9.27.17
स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ९.२७.१७ ॥
మహారాజా, అతడు విహ్వలుడై రథం అడుగు భాగంపై కూర్చున్నాడు.
9.27.18
सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ९.२७.१८ ॥
సహదేవుని అలా చూసిన ప్రతాపవంతుడైన భీమసేనుడు కోపించి, భారతా, సమస్త సైన్యాలను ఆపసాగాడు.
9.27.19
निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः ॥ ९.२७.१९ ॥
అతడు వందలు, వేలుగా నారాచాలతో (సేనను) గ్రుచ్చాడు; గ్రుచ్చి, శత్రువులను అణచువాడు సింహనాదం చేశాడు.
9.27.20
तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः ।
प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः ॥ ९.२७.२० ॥
ఆ ధ్వనికి భయపడిన వారందరూ గుర్రాలు, ఏనుగులతో కూడినవారు, శకునియొక్క కాల్బలంవారు అకస్మాత్తుగా పారిపోయారు.
9.27.21
प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२७.२१ ॥
వారు ఓటమిపాలై పారిపోవడం చూసి రాజు దుర్యోధనుడు ఇలా అన్నాడు: "ధర్మం తెలియనివారలారా, తిరిగి రండి, యుద్ధం చేయండి; పారిపోవడం వల్ల మీకు ఏమి లాభం?"
9.27.22
इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते ।
प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन् ॥ ९.२७.२२ ॥
యుద్ధంలో వెన్ను చూపకుండా ధీరుడై ప్రాణం విడిచేవాడు ఇక్కడ కీర్తిని పొంది, మరణానంతరం లోకాలను చేరుకుంటాడు.
9.27.23
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.२७.२३ ॥
రాజు ఈ విధంగా అనగానే శకుని కాల్బలంవారు మరణాన్నే తిరిగి మరలే మార్గంగా చేసుకొని పాండవులపై దాడి చేశారు.
9.27.24
द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः ।
क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२७.२४ ॥
రాజేంద్రా, అక్కడ పరుగెత్తుతున్నవారి వల్ల అతి భయంకర ధ్వని కలిగింది; కలత చెందిన సముద్రంలా అది అన్ని దిక్కులను కంపింపజేసింది.
9.27.25
तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान् ।
प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः ॥ ९.२७.२५ ॥
అప్పుడు మహారాజా, సౌబలుని (శకుని) ఆ పదాతి అనుచరులను ముందు చూసి, విజయోత్సాహంతో ఉన్న పాండవులు వారిని ఎదుర్కొనేందుకు ముందుకు సాగారు.
9.27.26
प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते ।
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः।
धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.२६ ॥
ప్రజాపతీ, దుర్ధర్షుడైన సహదేవుడు మళ్లీ తేరుకుని, శకునిని పది బాణాలతో గాయపరిచి, అతని గుర్రాలను మూడు బాణాలతో గాయపరిచి, నవ్వుతున్నట్లుగా బాణాలతో సౌబలుని విల్లును ఖండించాడు.
9.27.27
अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः ।
विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः ॥ ९.२७.२७ ॥
అప్పుడు యుద్ధంలో గర్వించిన శకుని మరొక విల్లును పట్టుకుని, నకులుని అరవై బాణాలతో, భీమసేనుని ఏడు బాణాలతో గాయపరిచాడు.
9.27.28
उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः ।
सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.२७.२८ ॥
మహారాజా, ఉలూకుడు కూడా భీముని ఏడు బాణాలతో గాయపరిచాడు; యుద్ధంలో తన తండ్రిని రక్షించాలనే కోరికతో సహదేవుని డెబ్భై బాణాలతో గాయపరిచాడు.
9.27.29
तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः ।
शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ९.२७.२९ ॥
భీమసేనుడు యుద్ధంలో అతడిని తొమ్మిది బాణాలతో గాయపరిచాడు, శకునిని అరవై నాలుగు బాణాలతో, ప్రక్కన నిలిచినవారిని ఒక్కొక్కరిని మూడేసి బాణాలతో గాయపరిచాడు.
9.27.30
ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः ।
सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः।
पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ९.२७.३० ॥
భీముని నూనెలో మెరుగుపెట్టిన నారాచాలతో గాయపడిన వారు కోపంతో యుద్ధంలో సహదేవుని బాణవృష్టితో కప్పారు; మెరుపులతో కూడిన మేఘాలు కొండను నీటిధారలతో కప్పినట్లు.
9.27.31
ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान् ।
उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.२७.३१ ॥
అప్పుడు శూరుడును పరాక్రమవంతుడునైన సహదేవుడు, ఓ మహారాజా, తనపైకి వస్తున్న ఉలూకుని తలను భల్ల బాణంతో నరికివేశాడు.
9.27.32
स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि ॥ ९.२७.३२ ॥
సహదేవునిచే కూలింపబడిన అతడు రథం నుండి నేలపై పడ్డాడు; అతని శరీరమంతా రక్తంతో తడిసిపోయింది; యుద్ధంలో అతడు పాండవులను సంతోషపెట్టాడు.
9.27.33
पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत ।
साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन् ॥ ९.२७.३३ ॥
ఓ భారతా, అక్కడ తన కుమారుడు చంపబడటం చూసి శకుని కంఠం కన్నీటితో గద్గదమైంది; నిట్టూర్చి విదురుని మాటలను స్మరించాడు.
9.27.34
चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः ॥ ९.२७.३४ ॥
ఒక క్షణం ఆలోచించి, కళ్ళలో కన్నీళ్లు నిండగా, ఊపిరి పీలుస్తూ సహదేవుని సమీపించి మూడు బాణాలతో అతనిని కొట్టాడు.
9.27.35
तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान् ।
सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ९.२७.३५ ॥
ఓ మహారాజా, పరాక్రమవంతుడైన సహదేవుడు ప్రయోగించిన ఆ బాణాలను బాణవర్షంతో తిప్పికొట్టి, యుద్ధంలో అతని విల్లును ఖండించాడు.
9.27.36
छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा ।
प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत् ॥ ९.२७.३६ ॥
ఓ రాజేంద్రా, విల్లు ఖండింపబడగా, సుబలుని కుమారుడైన శకుని అప్పుడు ఒక పెద్ద ఖడ్గాన్ని పట్టి సహదేవునిపైకి విసిరాడు.
9.27.37
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.३७ ॥
ప్రజాపతీ, యుద్ధంలో అకస్మాత్తుగా దూకివచ్చిన ఆ భయంకర రూపాన్ని, సౌబలుని (శకుని) దానిని నవ్వుతూనే సహదేవుడు రెండుగా ఖండించాడు.
9.27.38
असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.२७.३८ ॥
తన ఖడ్గం రెండు ముక్కలవడం చూసి, ఒక పెద్ద గదను పట్టుకుని సహదేవునిపై విసిరాడు; అది వృథాగా నేలపై పడింది.
9.27.39
ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम् ।
प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः ॥ ९.२७.३९ ॥
అప్పుడు సౌబలుడు కోపంతో, కాలరాత్రిలా ఎత్తిన అత్యంత భయంకరమైన శక్తి (ఈటె)ను పాండవుని పైకి ప్రయోగించాడు.
9.27.40
तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः ।
त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव ॥ ९.२७.४० ॥
యుద్ధంలో అకస్మాత్తుగా దూసుకొచ్చిన దానిని, బంగారు అలంకారాలున్న బాణాలతో సహదేవుడు నవ్వుతూనే మూడు ముక్కలుగా ఖండించాడు.
9.27.41
सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा ।
शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा ॥ ९.२७.४१ ॥
మూడు ముక్కలైన ఆ బంగారు అలంకారాల శక్తి నేలపై పడింది; ఆకాశం నుండి విరిగి పడే మెరుపువలె వెలుగుతూ.
9.27.42
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम् ।
दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः ॥ ९.२७.४२ ॥
శక్తి నాశనమవడం, సౌబలుడు భయంతో బాధపడుతుండటం చూసి మీ వారంతా భయం కలగగానే సౌబలునితో కలిసి పారిపోయారు.
9.27.43
अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ९.२७.४३ ॥
అప్పుడు విజయాకాంక్షగల పాండవుల నుండి మహా కేకలు లేచాయి; ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు అందరూ ఎక్కువగా ముఖం తిప్పి పారిపోయారు.
9.27.44
तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे ॥ ९.२७.४४ ॥
వారు నిరాశచెందినట్లు చూసి, ప్రతాపవంతుడైన మాద్రీ కుమారుడు యుద్ధంలో వేలాది బాణాలతో వారిని అడ్డుకున్నాడు.
9.27.45
ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम् ।
आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम् ॥ ९.२७.४५ ॥
అప్పుడు గాంధారులచే రక్షించబడి, బలిష్ఠమైన గుర్రాలతో విజయానికి నడిపించబడి పారిపోతున్న సౌబలుని సహదేవుడు చేరుకున్నాడు.
9.27.46
स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात् ॥ ९.२७.४६ ॥
ఓ రాజా! మిగిలిన తన భాగాన్ని (ప్రతీకారాన్ని) స్మరించి, సహదేవుడు బంగారు అలంకారాల రథంతో శకునిని చేరుకున్నాడు.
9.27.47
अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः ।
स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः ॥ ९.२७.४७ ॥
ధనుస్సు త్రాడును బలంగా సారించి ఆ మహాధనువును లాగి, అతడు సౌబలునిపై దాడి చేశాడు; గ్రద్ద ఈకల, రాతిపై పదునుపెట్టిన బాణాలతో.
9.27.48
भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव ॥ ९.२७.४८ ॥
కోపంతో అతడు సౌబలుని అంకుశంతో మహా గజాన్ని కొట్టినట్లు తీవ్రంగా కొట్టాడు; తరువాత బుద్ధిమంతుడైన అతడు అతనిని అడ్డుకుని, గుర్తుచేస్తున్నట్లు అతనితో మాట్లాడాడు.
9.27.49
क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव ।
यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले।
फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते ॥ ९.२७.४९ ॥
క్షత్రధర్మంలో స్థిరంగా నిలిచి యుద్ధం చెయ్యి, పురుషుడవు కమ్ము. ఓ మూఢుడా, సభాస్థలంలో పాచికలు పట్టుకొని నువ్వు పలికినదానికి ఫలితాన్ని నేడు పొందు, దుర్మతీ.
9.27.50
निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा ।
दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः ॥ ९.२७.५० ॥
పూర్వం మనల్ని ఎగతాళి చేసిన దుర్మార్గులందరూ హతులయ్యారు. కులాంగారమైన దుర్యోధనుడు కూడా చచ్చాడు; అతని మేనమామవైన నీవు మాత్రమే మిగిలావు.
9.27.51
अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः ।
वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना ॥ ९.२७.५१ ॥
ఈ రోజు నేను క్షురప్రంతో నీ తలను నరుకుతాను; చెట్టునుండి పండును రాల్చినట్లు, భయంకరమైన గదతో కూల్చివేస్తాను.
9.27.52
एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः ।
सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ९.२७.५२ ॥
మహారాజా, ఇలా పలికి, మహాబలుడైన సహదేవుడు, కోపోద్రిక్తుడైన రణశార్దూలుడై, వేగంగా అతని వైపు దూసుకెళ్లాడు.
9.27.53
अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः ।
विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव ॥ ९.२७.५३ ॥
అత్యంత దుర్జయుడు, యోధుల ప్రభువైన సహదేవుడు, అతని దగ్గరకు చేరి, బలమైన ధనుస్సును లాగి, కోపంతో మండుతున్నట్లు నిలిచాడు.
9.27.54
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ।
छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.२७.५४ ॥
శకునిని పది బాణాలతో గుచ్చి, అతని నాలుగు గుర్రాలనూ గాయపరిచి, అతని గొడుగు, ధ్వజం, ధనుస్సు తెగనరికి, సింహంలా గర్జించాడు.
9.27.55
छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः ।
कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः ॥ ९.२७.५५ ॥
సహదేవుడు సుబలుని కుమారుడైన శకుని యొక్క ధ్వజం, విల్లు, గొడుగు తెగగొట్టి, అనేక బాణాలతో అతని సర్వ మర్మస్థానాలను గాయపరిచాడు.
9.27.56
ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान् ।
शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ९.२७.५६ ॥
ఆ తర్వాత, ఓ మహారాజా, ప్రతాపవంతుడైన సహదేవుడు శకునిపై మళ్లీ ఎదుర్కోలేని బాణవర్షాన్ని కురిపించాడు.
9.27.57
ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो ।
माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे।
प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन ।
जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम् ॥ ९.२७.५७ ॥
అప్పుడు కోపోద్రిక్తుడైన సుబలుని కుమారుడు, యుద్ధ గందరగోళంలో మాద్రి కుమారుడైన సహదేవుని చంపాలనే కోరికతో, బంగారు అలంకారాల ఈటెతో ఒంటరిగా వేగంగా అతనిపై దూకాడు.
9.27.58
माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं ।
प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे।
भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त ।
ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये ॥ ९.२७.५८ ॥
మాద్రి కుమారుడు అతను ఎత్తిన ఆ ఈటెను, సుందరమైన అతని రెండు బాహువులను యుద్ధ ముందు భాగంలో మూడు భల్లాలతో ఒకేసారి నరికాడు; రణమధ్యంలో గట్టిగా గర్జించాడు.
9.27.59
तस्याशुकारी सुसमाहितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन।
भल्लेन सर्वावरणातिगेन ।
शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः ॥ ९.२७.५९ ॥
అతడు వేగంగా పనిచేసే, చక్కగా గురిపెట్టిన, బంగారు రెక్కల, గట్టి ఇనుముతో చేసిన, అన్ని కవచాలను చీల్చగల భల్లంతో అతని తలను మళ్లీ శరీరం నుండి నరికాడు.
9.27.60
शरेण कार्तस्वरभूषितेन ।
दिवाकराभेण सुसंहितेन।
हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन ।
पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः ॥ ९.२७.६० ॥
పాండవుడి చేత యుద్ధంలో తల నరికివేయబడిన సుబలుని కుమారుడు, సూర్యునిలా ప్రకాశించే, బంగారు అలంకారాల, చక్కగా చేసిన బాణంతో నేలపై పడిపోయాడు.
9.27.61
स तच्छिरो वेगवता शरेण ।
सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन।
प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो ।
यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम् ॥ ९.२७.६१ ॥
కోపోద్రిక్తుడైన పాండుపుత్రుడు వేగవంతమైన, బంగారు రెక్కల, రాతిపై నూరిన బాణంతో ఆ తలను దూరంగా విసిరాడు; అది కురువుల అన్యాయానికి మూలం.
9.27.62
भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः ।
पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम्।
विस्पन्दमानं निपपात घोरं ।
रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य ॥ ९.२७.६२ ॥
ఆ వీరుడు అతని అందమైన భుజాలను నరికాడు; రక్తంలో తడిసిన ఆ మొండెం వణుకుతూ, రాజా, ఉత్తమ రథం నుండి భయంకరంగా పడిపోయింది.
9.27.63
हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य ।
भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम्।
योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा ।
दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः ॥ ९.२७.६३ ॥
తల తెగిపడి, రక్తంతో తడిసిన శరీరంతో నేలపై పడి ఉన్న శకునిని చూసి, నీ యోధులు భయంతో ధైర్యం కోల్పోయి, ఆయుధాలను చేతపట్టి దిక్కులకు పారిపోయారు.
9.27.64
प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा ।
गाण्डीवघोषेण समाहताश्च।
भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः ।
पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः ॥ ९.२७.६४ ॥
గాండీవ ధ్వనితో కొట్టబడి, భయంతో పీడితులై, ఎండిన ముఖాలతో, స్పృహ తప్పినట్లు వారు పారిపోయారు; రథాలు, గుర్రాలు, ఏనుగులు విరిగిపోయాయి; ధృతరాష్ట్ర కుమారులతో పాటు కాల్బలమూ పారిపోయింది.
9.27.65
ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा ।
मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः
शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः ।
सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः ॥ ९.२७.६५ ॥
అనంతరం రథం నుండి శకునిని కూల్చి, ఓ భారతా, సంతోషించిన పాండవులు యుద్ధంలో అత్యంత ఆనందంతో శంఖాలు ఊదారు; కేశవునితో కలిసి సైనికులను ఆనందింపజేస్తూ.
9.27.66
तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो ।
दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ।
दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा ।
सहात्मजो वीर रणे त्वयेति ॥ ९.२७.६६ ॥
అందరూ అతన్ని కూడా ప్రశంసిస్తూ, యుద్ధంలో సహదేవుని చూసి ఇలా అన్నారు: 'వీరుడా, అదృష్టవశాత్తు మోసగాడైన ఆ మహాత్ముడు తన కుమారునితో సహా నీ చేతిలో రణంలో హతుడయ్యాడు.'