ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 9.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.27.1
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो ।
शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं …यात् ॥ ९.२७.१ ॥
ਉਸ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਸਹਦੇਵ ਵੱਲ … ਗਿਆ।
9.27.2
ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान् ।
शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान्।
उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२७.२ ॥
ਫਿਰ ਹਮਲਾਵਰ ਉੱਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਪਤੰਗਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਛੱਡੀਆਂ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਲੂਕ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ।
9.27.3
शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः ।
नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत् ॥ ९.२७.३ ॥
ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ ਤਿੱਖੇ ਨੱਬੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ।
9.27.4
ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम् ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः।
स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः ॥ ९.२७.४ ॥
ਉਹ ਸੂਰਮੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਕੇ ਕੰਕ ਅਤੇ ਮੋਰ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੂਛਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੱਥਰ 'ਤੇ ਸਾਣ ਲੱਗੇ, ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਕੇ ਛੱਡੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹਣ ਲੱਗੇ।
9.27.5
तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते ।
आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः ॥ ९.२७.५ ॥
ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਰ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੇ ਮੇਘ ਵਾਂਗ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਢੱਕ ਲਈਆਂ।
9.27.6
ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत ।
चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ ॥ ९.२७.६ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਭੀਮ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਅਤਿ ਬਲਵਾਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਤਲੇਆਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਚਰਨ ਲੱਗੇ।
9.27.7
ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत ।
सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह ॥ ९.२७.७ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਉਹ ਸੈਨਾ ਢਕ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ। ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਹੋ ਗਈ।
9.27.8
अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते ।
तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून् ॥ ९.२७.८ ॥
ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢਕੇ ਘੋੜੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੌੜਦੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਥਾਂ-ਥਾਂ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਸੀਟ ਕੇ ਲੈ ਗਏ।
9.27.9
निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः ।
वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष ॥ ९.२७.९ ॥
ਮਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਕਵਚਾਂ ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ ਨੇਜ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਮਾਰਿਸ਼।
9.27.10
ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः ।
सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव ॥ ९.२७.१० ॥
ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਨੇਜ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਹਾੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢਕੀ ਧਰਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ।
9.27.11
योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम् ।
व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम् ॥ ९.२७.११ ॥
ਉੱਥੇ ਯੋਧੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੇ।
9.27.12
उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः ।
सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः ॥ ९.२७.१२ ॥
ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਫੈਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਦੰਦਾਂ ਹੇਠ ਦਬੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਡਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਸਰ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਢਕੀ ਗਈ।
9.27.13
भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः ।
साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः ॥ ९.२७.१३ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਨਾਗਰਾਜ ਦੀ ਸੁੰਡ ਵਰਗੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਬਾਜ਼ੂਬੰਦਾਂ ਅਤੇ ਕਵਚਾਂ ਸਮੇਤ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਰਛਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਹਾੜਿਆਂ ਸਮੇਤ।
9.27.14
कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि ।
क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो ॥ ९.२७.१४ ॥
ਹੇ ਵਿਭੋ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਧੜਾਂ ਨਾਲ, ਨੱਚਦੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਧਰਤੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ।
9.27.15
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे ।
प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम् ॥ ९.२७.१५ ॥
ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੌਰਵ ਸੈਨਾ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਬਚੀ ਤਾਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
9.27.16
एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान् ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२७.१६ ॥
ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਸੂਰਬੀਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਸੌਬਲੇਯ ਨੇ ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬਰਛੇ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
9.27.17
स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ९.२७.१७ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਵਿਹਵਲ ਹੋ ਕੇ ਰੱਥ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
9.27.18
सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ९.२७.१८ ॥
ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਭੀਮਸੇਨ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਾਰੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲੱਗਾ।
9.27.19
निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः ॥ ९.२७.१९ ॥
ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਰਾਚਾਂ ਨਾਲ (ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ) ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ; ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸਿੰਘਨਾਦ ਕੀਤਾ।
9.27.20
तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः ।
प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः ॥ ९.२७.२० ॥
ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਅਚਾਨਕ ਭੱਜ ਗਏ।
9.27.21
प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२७.२१ ॥
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰ ਕੇ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਹੇ ਧਰਮ ਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਓ, ਮੁੜ ਆਓ, ਲੜੋ; ਭੱਜਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ?
9.27.22
इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते ।
प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन् ॥ ९.२७.२२ ॥
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਨਾ ਵਿਖਾ ਕੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲਾ ਇੱਥੇ ਕੀਰਤੀ ਪਾ ਕੇ, ਮਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
9.27.23
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.२७.२३ ॥
ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੇ ਉਹ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਹੀ ਮੁੜਨ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧ ਪਏ।
9.27.24
द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः ।
क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२७.२४ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਉੱਥੇ ਭੱਜਦਿਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ; ਖਲਬਲੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਗਿਆ।
9.27.25
तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान् ।
प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः ॥ ९.२७.२५ ॥
ਤਦ ਮਹਾਰਾਜ, ਸੌਬਲ (ਸ਼ਕੁਨੀ) ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੈਦਲ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਪਾਂਡਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
9.27.26
प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते ।
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः।
धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.२६ ॥
ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਦੁਰਧਰਸ਼ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਮੁੜ ਸੰਭਲ ਕੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਦਸ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਮਾਨੋ ਹੱਸਦਿਆਂ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਸੌਬਲ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
9.27.27
अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः ।
विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः ॥ ९.२७.२७ ॥
ਫਿਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਦਮਸਤ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਸੱਠ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਸੱਤ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ।
9.27.28
उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः ।
सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.२७.२८ ॥
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਲੂਕ ਨੇ ਵੀ ਭੀਮ ਨੂੰ ਸੱਤ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ; ਰਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਸੱਤਰ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ।
9.27.29
तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः ।
शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ९.२७.२९ ॥
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਂ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਚੌਂਹਠ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ।
9.27.30
ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः ।
सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः।
पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ९.२७.३० ॥
ਭੀਮ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਚਮਕਾਏ ਨਾਰਾਚਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਣ ਵਿੱਚ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢਕ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਢਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
9.27.31
ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान् ।
उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.२७.३१ ॥
ਤਦ ਸੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਪਰਾਕਰਮੀ ਸਹਦੇਵ ਨੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਲੂਕ ਉੱਤੇ ਝਪਟਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਭੱਲ ਬਾਣ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
9.27.32
स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि ॥ ९.२७.३२ ॥
ਸਹਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਡੇਗਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਰੱਥੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਡਿੱਗਾ; ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
9.27.33
पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत ।
साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन् ॥ ९.२७.३३ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦਾ ਗਲਾ ਅੱਥਰੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਆਇਆ; ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਤਰ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਬੋਲ ਯਾਦ ਆਏ।
9.27.34
चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः ॥ ९.२७.३४ ॥
ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਥਰੂ ਭਰ ਕੇ, ਸਾਹ ਲੈਂਦਿਆਂ ਸਹਦੇਵ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
9.27.35
तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान् ।
सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ९.२७.३५ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਰਾਕਰਮੀ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਚਲਾਏ ਗਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਝੜੀ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
9.27.36
छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा ।
प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत् ॥ ९.२७.३६ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟੇ ਜਾਣ ਤੇ ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਉਦੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਹਦੇਵ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ।
9.27.37
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.३७ ॥
ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਝਪਟਦੇ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਸੌਬਲ (ਸ਼ਕੁਨੀ) ਦੇ ਦੋ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
9.27.38
असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.२७.३८ ॥
ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਦੋ ਟੁਕੜੇ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਹਦੇਵ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ; ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
9.27.39
ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम् ।
प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः ॥ ९.२७.३९ ॥
ਫਿਰ ਸੌਬਲ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ, ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ ਵਾਂਗ ਉਠਾਈ ਹੋਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ (ਬਰਛੀ) ਪਾਂਡਵ ਵੱਲ ਚਲਾਈ।
9.27.40
तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः ।
त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव ॥ ९.२७.४० ॥
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਝਪਟਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਤਿੰਨ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
9.27.41
सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा ।
शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा ॥ ९.२७.४१ ॥
ਤਿੰਨ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ; ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗਦੀ ਚਮਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ।
9.27.42
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम् ।
दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः ॥ ९.२७.४२ ॥
ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੌਬਲ ਨੂੰ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਸੌਬਲ ਸਮੇਤ ਭੱਜ ਗਏ।
9.27.43
अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ९.२७.४३ ॥
ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਜੈਕਾਰਾ ਉੱਠਿਆ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
9.27.44
तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे ॥ ९.२७.४४ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
9.27.45
ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम् ।
आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम् ॥ ९.२७.४५ ॥
ਫਿਰ ਗੰਧਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰਾਖੀ ਹੇਠ, ਤਕੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਲਿਜਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸੌਬਲ ਕੋਲ ਸਹਦੇਵ ਪਹੁੰਚਿਆ।
9.27.46
स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात् ॥ ९.२७.४६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਆਪਣਾ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਿੱਸਾ (ਬਦਲਾ) ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸਹਦੇਵ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਕੁਨੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
9.27.47
अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः ।
स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः ॥ ९.२७.४७ ॥
ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਂਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਸੌਬਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਗਿੱਧ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਤਿੱਖੇ ਕੀਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ।
9.27.48
भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव ॥ ९.२७.४८ ॥
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸੌਬਲ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਮਹਾਗਜ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਫਿਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
9.27.49
क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव ।
यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले।
फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते ॥ ९.२७.४९ ॥
ਖ਼ੱਤ੍ਰਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਲੜ, ਪੁਰਖ ਬਣ। ਹੇ ਮੂਰਖ, ਸਭਾ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਪਾਸੇ ਫੜ ਕੇ ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਅੱਜ ਭੋਗ, ਹੇ ਦੁਰਮਤੀ।
9.27.50
निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा ।
दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः ॥ ९.२७.५० ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਰਾਤਮਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਕੁਲ ਦਾ ਅੰਗਾਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਉਸਦਾ ਮਾਮਾ ਤੂੰ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੈਂ।
9.27.51
अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः ।
वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना ॥ ९.२७.५१ ॥
ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੁਰਪ੍ਰ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਫਲ ਡਿੱਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿਆਂਗਾ।
9.27.52
एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः ।
सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ९.२७.५२ ॥
ਮਹਾਰਾਜ, ਏਵੇਂ ਆਖ ਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸਹਦੇਵ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਣ-ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਬਣ ਕੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
9.27.53
अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः ।
विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव ॥ ९.२७.५३ ॥
ਬਹੁਤ ਦੁਰਧਰਸ਼, ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਸਹਦੇਵ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਬਲਵਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ।
9.27.54
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ।
छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.२७.५४ ॥
ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਦਸ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਛਤਰ, ਧੁਜਾ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗਰਜਿਆ।
9.27.55
छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः ।
कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः ॥ ९.२७.५५ ॥
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਛਤਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਮਰਮ-ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
9.27.56
ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान् ।
शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ९.२७.५६ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਅਸਹਿ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
9.27.57
ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो ।
माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे।
प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन ।
जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम् ॥ ९.२७.५७ ॥
ਤਦ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੰਗ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਨੇਜ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਝਟਪਟ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
9.27.58
माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं ।
प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे।
भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त ।
ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये ॥ ९.२७.५८ ॥
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਉੱਠਿਆ ਹੋਇਆ ਨੇਜ਼ਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੁਡੌਲ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਾਂ ਜੰਗ ਦੇ ਅਗਲੇ ਮੋਰਚੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਭੱਲਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਚੀ ਗਰਜਿਆ।
9.27.59
तस्याशुकारी सुसमाहितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन।
भल्लेन सर्वावरणातिगेन ।
शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः ॥ ९.२७.५९ ॥
ਉਸਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਸਾਧੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੱਕੇ ਲੋਹੇ ਦੇ, ਸਾਰੇ ਬਚਾਅ ਵਿੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਭੱਲੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫਿਰ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
9.27.60
शरेण कार्तस्वरभूषितेन ।
दिवाकराभेण सुसंहितेन।
हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन ।
पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः ॥ ९.२७.६० ॥
ਪਾਂਡਵ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
9.27.61
स तच्छिरो वेगवता शरेण ।
सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन।
प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो ।
यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम् ॥ ९.२७.६१ ॥
ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਪਾਂਡੂ-ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੇਗਵਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਤਿੱਖੇ ਕੀਤੇ ਬਾਣ ਨਾਲ ਉਸ ਸਿਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਅਨਿਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਸੀ।
9.27.62
भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः ।
पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम्।
विस्पन्दमानं निपपात घोरं ।
रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य ॥ ९.२७.६२ ॥
ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੁਡੌਲ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਉਹ ਧੜ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਤਮ ਰਥ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
9.27.63
हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य ।
भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम्।
योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा ।
दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः ॥ ९.२७.६३ ॥
ਸਿਰ ਵੱਢਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਯੋਧੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਗਵਾ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ।
9.27.64
प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा ।
गाण्डीवघोषेण समाहताश्च।
भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः ।
पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः ॥ ९.२७.६४ ॥
ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਟੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਬੇਹੋਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ; ਰਥ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਟੁੱਟ ਗਏ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਭੱਜੇ।
9.27.65
ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा ।
मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः
शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः ।
सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः ॥ ९.२७.६५ ॥
ਫਿਰ ਰਥ ਤੋਂ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਡੇਗ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ ਪਾਂਡਵ-ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹਰਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ; ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
9.27.66
तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो ।
दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ।
दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा ।
सहात्मजो वीर रणे त्वयेति ॥ ९.२७.६६ ॥
ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਵੀ ਸਰਾਹਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਵੀਰ, ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਰਣ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।'