મહાભારત · અધ્યાય 9.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.27.1
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो ।
शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं …यात् ॥ ९.२७.१ ॥
તે યુદ્ધ શરૂ થતાં, હાથી, ઘોડા, માણસો અને રથો સાથે, હે રાજન, સુબલનો પુત્ર શકુનિ સહદેવ તરફ … ગયો.
9.27.2
ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान् ।
शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान्।
उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२७.२ ॥
ત્યારે હુમલો કરનાર પર પરાક્રમી સહદેવે પતંગિયાં જેવા વેગવાન બાણોનો સમૂહ છોડ્યો; હે રાજન, યુદ્ધમાં ઉલૂકને દસ બાણોથી વીંધ્યો.
9.27.3
शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः ।
नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत् ॥ ९.२७.३ ॥
અને શકુનિએ, હે મહારાજ, ભીમને ત્રણ બાણોથી વીંધીને તીક્ષ્ણ નેવું બાણોથી સહદેવને ઢાંકી દીધો.
9.27.4
ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम् ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः।
स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः ॥ ९.२७.४ ॥
તે વીરો, હે રાજન, યુદ્ધમાં એકબીજાનો સામનો કરીને કંક અને મોરના પીંછાવાળા, સોનાની પૂંછડીવાળા, પથ્થર પર ધાર કાઢેલા, કાન સુધી ખેંચીને છોડેલા તીક્ષ્ણ બાણોથી એકબીજાને વીંધવા લાગ્યા.
9.27.5
तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते ।
आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः ॥ ९.२७.५ ॥
હે પ્રજાપતિ, તેમના ધનુષ્યની દોરીથી છૂટેલી બાણોની વર્ષા, મેઘ ધારાઓથી ઢાંકે તેમ સર્વ દિશાઓને ઢાંકી દીધી.
9.27.6
ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत ।
चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ ॥ ९.२७.६ ॥
ત્યારે, હે ભારત, ક્રોધિત ભીમ અને સહદેવ, બંને અતિ બળવાન, યુદ્ધમાં સંહાર કરતા ફરવા લાગ્યા.
9.27.7
ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत ।
सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह ॥ ९.२७.७ ॥
તે બંનેએ સેંકડો બાણોથી તારી તે સેનાને ઢાંકી દીધી, ભારત. તે અંધારા આકાશ જેવી ચોતરફ થઈ ગઈ.
9.27.8
अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते ।
तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून् ॥ ९.२७.८ ॥
બાણોથી ઢંકાયેલા ઘોડા આમતેમ દોડતા, હે પ્રજાપતિ, ઠેર ઠેર માર્ગ બનાવતા, ઘણા મૃતકોને ખેંચી ગયા.
9.27.9
निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः ।
वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष ॥ ९.२७.९ ॥
મરેલા ઘોડા અને તેમના સવારો સાથે, કપાયેલા બખ્તર અને તૂટેલા ભાલા સાથે, હે મારિષ.
9.27.10
ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः ।
सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव ॥ ९.२७.१० ॥
ઋષ્ટિ, શક્તિ, તલવાર, ભાલા અને કુહાડીઓથી ઢંકાયેલી પૃથ્વી ફૂલોથી ચિત્રિત હોય તેમ થઈ ગઈ.
9.27.11
योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम् ।
व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम् ॥ ९.२७.११ ॥
ત્યાં યોદ્ધાઓ, હે મહારાજ, એકબીજાની નજીક જઈ, ક્રોધે ભરાઈને, યુદ્ધમાં એકબીજાને પ્રહાર કરતા ફરવા લાગ્યા.
9.27.12
उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः ।
सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः ॥ ९.२७.१२ ॥
ક્રોધથી પહોળી આંખો, દાંતથી દબાયેલા હોઠ, કુંડળવાળા, કમળના કેસર જેવા ચહેરાઓથી પૃથ્વી ઢંકાઈ ગઈ.
9.27.13
भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः ।
साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः ॥ ९.२७.१३ ॥
હે મહારાજ, નાગરાજની સૂંઢ જેવા છિન્ન થયેલા ભુજો વડે, બાજુબંધ અને બખ્તર સહિત, તલવાર, ભાલા અને ફરસી સાથે.
9.27.14
कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि ।
क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो ॥ ९.२७.१४ ॥
હે વિભો, યુદ્ધમાં ઊઠેલા છિન્ન ધડો વડે, નાચતા બીજાઓ વડે અને માંસભક્ષી પ્રાણીઓના ટોળાંથી ઢંકાયેલી પૃથ્વી ભયાનક બની ગઈ.
9.27.15
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे ।
प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम् ॥ ९.२७.१५ ॥
મહાયુદ્ધમાં કૌરવ સેના થોડી જ બચી ત્યારે, હર્ષિત થયેલા પાંડવોએ કૌરવોને યમલોકમાં મોકલ્યા.
9.27.16
एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान् ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२७.१६ ॥
આ દરમિયાન શૂરવીર અને પ્રતાપી સૌબલેયે સહદેવના માથા પર ભાલાથી જોરદાર પ્રહાર કર્યો.
9.27.17
स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ९.२७.१७ ॥
હે મહારાજ, તે વિહ્વળ થઈને રથના તળિયે બેસી ગયો.
9.27.18
सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ९.२७.१८ ॥
સહદેવને એ રીતે જોઈને પરાક્રમી ભીમસેન ક્રોધે ભરાયા અને, હે ભારત, સર્વ સેનાઓને રોકવા લાગ્યા.
9.27.19
निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः ॥ ९.२७.१९ ॥
તેણે સેંકડો અને હજારો નારાચોથી (સેનાને) વીંધી; વીંધીને શત્રુઓનું દમન કરનારે સિંહનાદ કર્યો.
9.27.20
तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः ।
प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः ॥ ९.२७.२० ॥
તે અવાજથી ડરેલા સર્વ, ઘોડા અને હાથીઓ સહિત, તથા શકુનિના પાયદળો અચાનક ભાગ્યા.
9.27.21
प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२७.२१ ॥
તેમને પરાજિત થઈ ભાગતા જોઈને રાજા દુર્યોધને કહ્યું — હે ધર્મ ન જાણનારાઓ, પાછા વળો, યુદ્ધ કરો; ભાગવાથી તમને શું લાભ?
9.27.22
इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते ।
प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन् ॥ ९.२७.२२ ॥
યુદ્ધમાં પીઠ બતાવ્યા વિના ધીરજથી પ્રાણ ત્યજનારો અહીં કીર્તિ મેળવી, મૃત્યુ પછી લોકોને પામે છે.
9.27.23
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.२७.२३ ॥
રાજાએ એમ કહેતાં શકુનિના તે પાયદળો મૃત્યુને જ પાછા વળવાનો માર્ગ બનાવી પાંડવો પર ધસી ગયા.
9.27.24
द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः ।
क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२७.२४ ॥
હે રાજેન્દ્ર, ત્યાં ભાગતા લોકોથી અતિ ભયંકર અવાજ થયો; ક્ષુબ્ધ સાગર જેવો તે સર્વ દિશાઓને કંપાવી ગયો.
9.27.25
तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान् ।
प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः ॥ ९.२७.२५ ॥
ત્યારે મહારાજ, સૌબલ (શકુનિ)ના તે પગે ચાલનારા અનુચરોને સામે જોઈને વિજયને ઉત્સુક પાંડવો તેમની સામે આગળ વધ્યા.
9.27.26
प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते ।
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः।
धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.२६ ॥
હે પ્રજાપતિ, દુર્ધર્ષ સહદેવે ફરી સ્વસ્થ થઈને શકુનિને દસ બાણોથી વીંધ્યો, તેના ઘોડાઓને ત્રણ બાણોથી વીંધ્યા, અને હસતાં હસતાં બાણોથી સૌબલનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
9.27.27
अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः ।
विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः ॥ ९.२७.२७ ॥
પછી યુદ્ધમાં મદોન્મત્ત શકુનિએ બીજું ધનુષ્ય લઈને નકુળને સાઠ બાણોથી અને ભીમસેનને સાત બાણોથી વીંધ્યા.
9.27.28
उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः ।
सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.२७.२८ ॥
મહારાજ, ઉલૂકે પણ ભીમને સાત બાણોથી વીંધ્યો; યુદ્ધમાં પોતાના પિતાની રક્ષા કરવાની ઇચ્છાથી સહદેવને સિત્તેર બાણોથી વીંધ્યો.
9.27.29
तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः ।
शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ९.२७.२९ ॥
ભીમસેને યુદ્ધમાં તેને નવ બાણોથી વીંધ્યો, શકુનિને ચોસઠ બાણોથી, અને પડખે ઊભેલા લોકોને ત્રણ-ત્રણ બાણોથી વીંધ્યા.
9.27.30
ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः ।
सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः।
पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ९.२७.३० ॥
ભીમના તેલથી ઘસેલા નારાચોથી ઘાયલ થઈને તેઓ ક્રોધે ભરાઈ યુદ્ધમાં સહદેવને બાણોની વર્ષાથી ઢાંકી દીધો, જેમ વીજળી સહિતના મેઘ પર્વતને જળધારાથી ઢાંકે.
9.27.31
ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान् ।
उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.२७.३१ ॥
ત્યારે શૂરવીર અને પરાક્રમી સહદેવે, હે મહારાજ, ધસી આવતા ઉલૂકનું મસ્તક ભલ્લ બાણથી કાપી નાખ્યું.
9.27.32
स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि ॥ ९.२७.३२ ॥
સહદેવ દ્વારા પાડી દેવાયેલો તે રથમાંથી ભૂમિ પર પડ્યો; તેનું આખું શરીર લોહીથી તરબોળ હતું; યુદ્ધમાં તે પાંડવોને આનંદ આપતો હતો.
9.27.33
पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत ।
साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन् ॥ ९.२७.३३ ॥
હે ભારત, ત્યાં પુત્રને મરાયેલો જોઈને શકુનિનો કંઠ આંસુથી રૂંધાઈ ગયો; ઊંડો નિસાસો નાખીને તેને ક્ષત્તા વિદુરના વચન યાદ આવ્યા.
9.27.34
चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः ॥ ९.२७.३४ ॥
ક્ષણભર વિચારીને, આંખો આંસુથી ભરેલી, નિસાસા નાખતા તેણે સહદેવ પાસે જઈને ત્રણ બાણોથી તેને વીંધ્યો.
9.27.35
तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान् ।
सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ९.२७.३५ ॥
હે મહારાજ, પરાક્રમી સહદેવે છોડાયેલાં તે બાણોને બાણોના સમૂહથી નિષ્ફળ કરીને યુદ્ધમાં તેનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
9.27.36
छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा ।
प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत् ॥ ९.२७.३६ ॥
હે રાજેન્દ્ર, ધનુષ્ય કપાઈ જતાં સુબલનો પુત્ર શકુનિ ત્યારે એક વિશાળ ખડ્ગ ઉપાડીને સહદેવ પર ફેંક્યો.
9.27.37
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.३७ ॥
હે પ્રજાપતિ, યુદ્ધમાં અચાનક ધસી આવેલા તે ભયંકર રૂપને સહદેવે હસતાં હસતાં સૌબલ (શકુનિ)ના બે ટુકડા કરી નાખ્યા.
9.27.38
असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.२७.३८ ॥
પોતાની તલવારને બે ટુકડા થયેલી જોઈ તેણે એક મોટી ગદા ઉપાડી સહદેવ પર ફેંકી; તે નિષ્ફળ જઈને ભૂમિ પર પડી.
9.27.39
ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम् ।
प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः ॥ ९.२७.३९ ॥
ત્યારે સૌબલે ક્રોધે ભરાઈ, કાલરાત્રિ જેવી ઉગામેલી અત્યંત ભયંકર શક્તિ (ભાલો) પાંડવ તરફ ફેંકી.
9.27.40
तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः ।
त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव ॥ ९.२७.४० ॥
યુદ્ધમાં અચાનક ધસી આવતી તેને સહદેવે સોનાનાં આભૂષણવાળાં બાણોથી હસતાં હસતાં ત્રણ ટુકડા કરી નાખી.
9.27.41
सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा ।
शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा ॥ ९.२७.४१ ॥
ત્રણ ટુકડા થયેલી તે સોનાનાં આભૂષણવાળી શક્તિ ભૂમિ પર પડી; આકાશમાંથી તૂટી પડતી તેજસ્વી વીજળી જેવી.
9.27.42
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम् ।
दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः ॥ ९.२७.४२ ॥
શક્તિ નાશ પામેલી અને સૌબલને ભયથી પીડાતો જોઈ તમારા બધા લોકો ભય ઉત્પન્ન થતાં સૌબલ સહિત ભાગી ગયા.
9.27.43
अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ९.२७.४३ ॥
ત્યારે વિજયની ઇચ્છા રાખતા પાંડવો તરફથી મહાન ગર્જના થઈ; ધૃતરાષ્ટ્રના બધા પુત્રો મોટે ભાગે મોઢું ફેરવી ભાગી ગયા.
9.27.44
तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे ॥ ९.२७.४४ ॥
તેમને નિરાશ જોઈ પ્રતાપી માદ્રીપુત્રે યુદ્ધમાં હજારો બાણોથી તેમને રોક્યા.
9.27.45
ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम् ।
आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम् ॥ ९.२७.४५ ॥
પછી ગાંધારો દ્વારા રક્ષાયેલા, બળવાન ઘોડાઓથી વિજય તરફ લઈ જવાતા, ભાગી રહેલા સૌબલ પાસે સહદેવ પહોંચ્યો.
9.27.46
स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात् ॥ ९.२७.४६ ॥
હે રાજા! બાકી રહેલો પોતાનો ભાગ (બદલો) યાદ કરીને સહદેવ સોનેરી શણગારવાળા રથ વડે શકુનિ તરફ આગળ વધ્યો.
9.27.47
अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः ।
स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः ॥ ९.२७.४७ ॥
ધનુષની પણછ બળપૂર્વક ચડાવીને તે મહાધનુષ્ય ખેંચતાં તેણે સૌબલ પર હુમલો કર્યો; ગીધની પાંખવાળા અને પથ્થર પર ધાર કાઢેલા બાણો વડે.
9.27.48
भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव ॥ ९.२७.४८ ॥
ક્રોધે ભરાઈ તેણે સૌબલને અંકુશથી મહાગજને મારતા હોય તેમ ભારે પ્રહાર કર્યો; પછી બુદ્ધિમાન સહદેવે તેને રોકીને, યાદ અપાવતા હોય તેમ તેને કહ્યું.
9.27.49
क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव ।
यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले।
फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते ॥ ९.२७.४९ ॥
ક્ષત્રધર્મમાં સ્થિર થઈને યુદ્ધ કર, પુરુષ બન. હે મૂઢ, સભાગૃહમાં પાસા પકડીને તેં જે કહ્યું હતું, તે કર્મનું ફળ આજે ભોગવ, હે દુર્મતિ.
9.27.50
निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा ।
दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः ॥ ९.२७.५० ॥
જેમણે પહેલાં આપણી મજાક ઉડાવી હતી તે બધા દુરાત્માઓ માર્યા ગયા. કુળનો અંગાર દુર્યોધન પણ મરાયો; તેનો મામો તું એકલો બાકી રહ્યો છે.
9.27.51
अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः ।
वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना ॥ ९.२७.५१ ॥
આજે હું ક્ષુરપ્રથી તારું માથું કાપી નાખીશ, જેમ ઝાડ પરથી ફળ પાડવામાં આવે તેમ; ભયંકર ગદાથી તે ચૂરેચૂરું કરીશ.
9.27.52
एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः ।
सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ९.२७.५२ ॥
મહારાજ, એમ કહીને મહાબળવાન સહદેવ ક્રોધે ભરાયેલા રણશાર્દૂળ બનીને વેગથી તેની તરફ ધસી ગયો.
9.27.53
अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः ।
विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव ॥ ९.२७.५३ ॥
અતિ દુર્ધર્ષ, યોદ્ધાઓના સ્વામી સહદેવ તેની પાસે પહોંચી, બળવાન ધનુષ ખેંચીને ક્રોધથી જાણે બળતો ઊભો રહ્યો.
9.27.54
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ।
छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.२७.५४ ॥
શકુનિને દસ બાણોથી વીંધીને, તેના ચાર ઘોડાઓને પણ વીંધીને, તેનું છત્ર, ધ્વજ અને ધનુષ કાપીને, સિંહની જેમ ગર્જ્યો.
9.27.55
छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः ।
कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः ॥ ९.२७.५५ ॥
સહદેવે સુબલપુત્ર શકુનિનો ધ્વજ, ધનુષ્ય અને છત્ર કાપી નાખ્યાં, અને અનેક બાણોથી તેના સર્વ મર્મસ્થાનોમાં વીંધ્યો.
9.27.56
ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान् ।
शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ९.२७.५६ ॥
પછી, હે મહારાજ, પ્રતાપી સહદેવે શકુનિ પર ફરી દુર્જય બાણવર્ષા કરી.
9.27.57
ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो ।
माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे।
प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन ।
जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम् ॥ ९.२७.५७ ॥
ત્યારે ક્રોધે ભરાયેલો સુબલપુત્ર, યુદ્ધની ભીડમાં માદ્રીપુત્ર સહદેવને મારવાની ઇચ્છાથી, સોનાથી શણગારેલો ભાલો લઈને એકલો ઝડપથી તેના પર ધસી ગયો.
9.27.58
माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं ।
प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे।
भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त ।
ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये ॥ ९.२७.५८ ॥
માદ્રીપુત્રે તેનો ઉપાડેલો તે ભાલો અને તેની સુંદર બે ભુજાઓ યુદ્ધના મોરચે ત્રણ ભલ્લોથી એકસાથે કાપી નાખી, અને રણમાં જોરથી ગર્જના કરી.
9.27.59
तस्याशुकारी सुसमाहितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन।
भल्लेन सर्वावरणातिगेन ।
शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः ॥ ९.२७.५९ ॥
તેણે ઝડપથી કામ કરનાર, સુતાક્ષ, સોનાની પાંખવાળા, મજબૂત લોખંડના, સર્વ કવચોને ભેદનાર ભલ્લથી તેનું માથું ફરીથી શરીરથી કાપી પાડ્યું.
9.27.60
शरेण कार्तस्वरभूषितेन ।
दिवाकराभेण सुसंहितेन।
हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन ।
पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः ॥ ९.२७.६० ॥
પાંડવ દ્વારા યુદ્ધમાં મસ્તક છેદાયેલો સુબલપુત્ર, સૂર્ય જેવા તેજસ્વી, સોનાથી શણગારેલા, સુસંસ્કૃત બાણથી ભૂમિ પર પડ્યો.
9.27.61
स तच्छिरो वेगवता शरेण ।
सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन।
प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो ।
यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम् ॥ ९.२७.६१ ॥
ક્રોધિત પાંડુપુત્રે વેગવાન, સોનાના પીંછાવાળા, પથ્થર પર તીક્ષ્ણ કરેલા બાણથી તે મસ્તક દૂર ફેંક્યું; તે કૌરવોના અન્યાયનું મૂળ હતું.
9.27.62
भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः ।
पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम्।
विस्पन्दमानं निपपात घोरं ।
रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य ॥ ९.२७.६२ ॥
તે વીરે તેના સુડોળ હાથ કાપ્યા; લોહીથી ભીંજાયેલું તે ધડ ધ્રુજતું, હે રાજન, ઉત્તમ રથ પરથી ભયાનક રીતે પડ્યું.
9.27.63
हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य ।
भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम्।
योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा ।
दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः ॥ ९.२७.६३ ॥
માથું કપાયેલું, લોહીથી ભીંજાયેલા શરીર સાથે જમીન પર પડેલા શકુનિને જોઈને તમારા યોદ્ધાઓ ભયથી હિંમત ગુમાવીને, હાથમાં શસ્ત્રો લઈને દિશાઓ તરફ ભાગ્યા.
9.27.64
प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा ।
गाण्डीवघोषेण समाहताश्च।
भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः ।
पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः ॥ ९.२७.६४ ॥
ગાંડીવના ઘોષથી આઘાત પામેલા, ભયથી પીડિત, સૂકા મોઢાવાળા, બેભાન જેવા તેઓ ભાગ્યા; રથ, ઘોડા અને હાથીઓ ભાંગી પડ્યા; ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રો સાથે પદાતિઓ પણ ભાગ્યા.
9.27.65
ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा ।
मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः
शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः ।
सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः ॥ ९.२७.६५ ॥
પછી રથ પરથી શકુનિને પાડીને, હે ભારત, આનંદિત પાંડવપુત્રોએ યુદ્ધમાં અત્યંત હર્ષથી શંખ વગાડ્યા; કેશવ સાથે સૈનિકોને આનંદિત કરતા.
9.27.66
तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो ।
दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ।
दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा ।
सहात्मजो वीर रणे त्वयेति ॥ ९.२७.६६ ॥
બધાએ તેની પણ પ્રશંસા કરતાં, યુદ્ધમાં સહદેવને જોઈને કહ્યું: 'હે વીર, સદ્ભાગ્યે કપટી મહાત્મા પુત્ર સહિત રણમાં તારા વડે હણાયો.'