മഹാഭാരതം · അധ്യായം 9.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.27.1
तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो ।
शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं …यात् ॥ ९.२७.१ ॥
ആ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ, മനുഷ്യർ, രഥങ്ങൾ എന്നിവയോടൊപ്പം, രാജാവേ, സുബലന്റെ പുത്രനായ ശകുനി സഹദേവന്റെ നേർക്ക് … പോയി.
9.27.2
ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान् ।
शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान्।
उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः ॥ ९.२७.२ ॥
അപ്പോൾ ആക്രമിച്ചുവരുന്നവന്റെ നേർക്ക് വീരനായ സഹദേവൻ പതംഗങ്ങൾ പോലെ വേഗമേറിയ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹം അയച്ചു; രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ ഉലൂകനെ പത്ത് അമ്പുകളാൽ തുളച്ചു.
9.27.3
शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः ।
नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत् ॥ ९.२७.३ ॥
ശകുനിയും, മഹാരാജാവേ, ഭീമനെ മൂന്ന് അമ്പുകളാൽ തുളച്ച് മൂർച്ചയുള്ള തൊണ്ണൂറ് അമ്പുകളാൽ സഹദേവനെ മൂടി.
9.27.4
ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम् ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः।
स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः ॥ ९.२७.४ ॥
ആ വീരന്മാർ, രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ പരസ്പരം നേരിട്ട്, കങ്കപ്പക്ഷിയുടെയും മയിലിന്റെയും തൂവലുള്ള, സ്വർണ്ണ മുനയുള്ള, കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ, ചെവിവരെ വലിച്ചയച്ച മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ പരസ്പരം തുളച്ചു.
9.27.5
तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते ।
आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः ॥ ९.२७.५ ॥
ജനാധിപാ, അവരുടെ വില്ലിന്റെ ഞാണിൽ നിന്ന് വിട്ട അമ്പുകളുടെ മഴ, മേഘം ധാരകളാൽ മൂടുന്നതുപോലെ എല്ലാ ദിശകളെയും മൂടി.
9.27.6
ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत ।
चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ ॥ ९.२७.६ ॥
അപ്പോൾ, ഭാരതാ, കോപിച്ച ഭീമനും സഹദേവനും, അത്യന്തം ബലവാന്മാരായ ഇരുവരും, യുദ്ധത്തിൽ സംഹാരം നടത്തിക്കൊണ്ട് സഞ്ചരിച്ചു.
9.27.7
ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत ।
सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह ॥ ९.२७.७ ॥
അവർ ഇരുവരും നൂറുകണക്കിന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് നിന്റെ ആ സേനയെ മൂടി, ഭാരതാ. അത് ഇരുണ്ട ആകാശംപോലെ എല്ലായിടത്തും ആയി.
9.27.8
अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते ।
तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून् ॥ ९.२७.८ ॥
അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട കുതിരകൾ ഇങ്ങുമങ്ങും ഓടി, ജനപാലകാ, എല്ലായിടത്തും വഴിയുണ്ടാക്കി, പലരെയും വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
9.27.9
निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः ।
वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष ॥ ९.२७.९ ॥
ചത്ത കുതിരകളും അവയുടെ സവാരിക്കാരും, മുറിഞ്ഞ കവചങ്ങളും ഒടിഞ്ഞ കുന്തങ്ങളും, മാരിഷാ.
9.27.10
ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः ।
सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव ॥ ९.२७.१० ॥
ഋഷ്ടികളും ശക്തികളും വാളുകളും കുന്തങ്ങളും മഴുവുകളും കൊണ്ട് മൂടിയ ഭൂമി പൂക്കളാൽ പുള്ളിയിട്ടതുപോലെയായി.
9.27.11
योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम् ।
व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम् ॥ ९.२७.११ ॥
അവിടെ യോദ്ധാക്കൾ, മഹാരാജാവേ, പരസ്പരം അടുത്ത്, കോപത്തോടെ, യുദ്ധത്തിൽ പരസ്പരം അടിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിച്ചു.
9.27.12
उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः ।
सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः ॥ ९.२७.१२ ॥
കോപത്താൽ വിടർന്ന കണ്ണുകളും കടിച്ച ചുണ്ടുകളും കുണ്ഡലങ്ങളും താമരക്കേസരംപോലെയുള്ള മുഖങ്ങളുമായി ഭൂമി മൂടപ്പെട്ടു.
9.27.13
भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः ।
साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः ॥ ९.२७.१३ ॥
മഹാരാജാവേ, നാഗരാജന്റെ തുമ്പിക്കൈ പോലെ വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ട ഭുജങ്ങളാലും അംഗദങ്ങളോടും കവചങ്ങളോടും വാളുകളോടും കുന്തങ്ങളോടും മഴുക്കളോടും കൂടി.
9.27.14
कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि ।
क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो ॥ ९.२७.१४ ॥
പ്രഭോ, യുദ്ധത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് വെട്ടേറ്റ തലയറ്റ ഉടലുകളും നൃത്തം ചെയ്യുന്ന മറ്റുള്ളവയും മാംസഭോജികളുടെ കൂട്ടങ്ങളും മൂടിയ ഭൂമി ഭയങ്കരമായി.
9.27.15
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे ।
प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम् ॥ ९.२७.१५ ॥
മഹായുദ്ധത്തിൽ കൗരവ സൈന്യം അല്പമേ ശേഷിച്ചപ്പോൾ, സന്തുഷ്ടരായ പാണ്ഡവർ കൗരവരെ യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.
9.27.16
एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान् ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२७.१६ ॥
ഇതിനിടയിൽ ശൂരനും പ്രതാപിയുമായ സൗബലേയൻ സഹദേവന്റെ ശിരസ്സിൽ കുന്തംകൊണ്ട് ശക്തമായി പ്രഹരിച്ചു.
9.27.17
स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ९.२७.१७ ॥
മഹാരാജാവേ, അദ്ദേഹം വിഹ്വലനായി രഥത്തിന്റെ തട്ടിൽ ഇരുന്നു.
9.27.18
सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ।
सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ९.२७.१८ ॥
സഹദേവനെ അങ്ങനെ കണ്ട പ്രതാപിയായ ഭീമസേനൻ കോപിച്ച്, ഭാരതാ, എല്ലാ സൈന്യങ്ങളെയും തടഞ്ഞു.
9.27.19
निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः ॥ ९.२७.१९ ॥
അവൻ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും നാരാചങ്ങളാൽ (സേനയെ) തുളച്ചു; തുളച്ചശേഷം ശത്രുനിഗ്രഹകൻ സിംഹനാദം മുഴക്കി.
9.27.20
तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः ।
प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः ॥ ९.२७.२० ॥
ആ ശബ്ദത്താൽ ഭയന്നവരെല്ലാം കുതിരകളും ആനകളുമായി, ശകുനിയുടെ കാലാൾപ്പടയാളികളും പെട്ടെന്ന് ഓടി.
9.27.21
प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः ॥ ९.२७.२१ ॥
അവർ പരാജിതരായി ഓടുന്നത് കണ്ട രാജാവ് ദുര്യോധനൻ പറഞ്ഞു: "ധർമ്മമറിയാത്തവരേ, തിരിച്ചു വരൂ, യുദ്ധം ചെയ്യൂ; ഓടുന്നതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്കെന്ത് പ്രയോജനം?"
9.27.22
इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते ।
प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन् ॥ ९.२७.२२ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പുറം കാണിക്കാതെ ധീരനായി പ്രാണൻ വെടിയുന്നവൻ ഇവിടെ കീർത്തി നേടി, മരണശേഷം ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കുന്നു.
9.27.23
एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.२७.२३ ॥
രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ശകുനിയുടെ ആ കാലാൾപ്പടയാളികൾ മരണത്തെത്തന്നെ തിരിച്ചുവരവായി കരുതി പാണ്ഡവരെ ആക്രമിച്ചു.
9.27.24
द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः ।
क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम् ॥ ९.२७.२४ ॥
രാജേന്ദ്രാ, അവിടെ ഓടിയവരാൽ അതിഭയങ്കരമായ ശബ്ദമുണ്ടായി; ഇളകിമറിഞ്ഞ സമുദ്രംപോലെ അത് എല്ലാ ദിക്കുകളെയും കുലുക്കി.
9.27.25
तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान् ।
प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः ॥ ९.२७.२५ ॥
അപ്പോൾ മഹാരാജാവേ, സൗബലന്റെ (ശകുനിയുടെ) ആ കാലാൾപ്പട അനുചരന്മാരെ മുന്നിൽ കണ്ട്, വിജയോത്സുകരായ പാണ്ഡവർ അവരെ എതിരിടാൻ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.
9.27.26
प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते ।
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः।
धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.२६ ॥
ജനങ്ങളുടെ നാഥാ, ദുർദ്ധർഷനായ സഹദേവൻ വീണ്ടും സമനില വീണ്ടെടുത്ത് ശകുനിയെ പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു; അവന്റെ കുതിരകളെ മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു; ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അമ്പുകളാൽ സൗബലന്റെ വില്ലു മുറിച്ചു.
9.27.27
अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः ।
विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः ॥ ९.२७.२७ ॥
പിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ ഗർവ്വുള്ള ശകുനി മറ്റൊരു വില്ലെടുത്ത് നകുലനെ അറുപത് അമ്പുകൾകൊണ്ടും ഭീമസേനനെ ഏഴ് അമ്പുകൾകൊണ്ടും തുളച്ചു.
9.27.28
उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः ।
सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.२७.२८ ॥
മഹാരാജാവേ, ഉലൂകനും ഭീമനെ ഏഴ് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു; യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ പിതാവിനെ രക്ഷിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് സഹദേവനെ എഴുപത് അമ്പുകൾകൊണ്ടും തുളച്ചു.
9.27.29
तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः ।
शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ९.२७.२९ ॥
ഭീമസേനൻ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ ഒമ്പത് അമ്പുകൾകൊണ്ടും, ശകുനിയെ അറുപത്തിനാല് അമ്പുകൾകൊണ്ടും, അരികിൽ നിന്നവരെ ഓരോരുത്തരെയും മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ടും തുളച്ചു.
9.27.30
ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः ।
सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः।
पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः ॥ ९.२७.३० ॥
ഭീമന്റെ എണ്ണയിൽ മിനുക്കിയ നാരാചങ്ങളാൽ മുറിവേറ്റ അവർ കോപിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ സഹദേവനെ അമ്പുമഴകൊണ്ട് മൂടി; മിന്നലോടുകൂടിയ മേഘങ്ങൾ പർവ്വതത്തെ ജലധാരകൊണ്ട് മൂടുന്നതുപോലെ.
9.27.31
ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान् ।
उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः ॥ ९.२७.३१ ॥
അപ്പോൾ ശൂരനും പരാക്രമിയുമായ സഹദേവൻ, മഹാരാജാവേ, തനിക്കുനേരെ പാഞ്ഞടുത്ത ഉലൂകന്റെ തല ഭല്ലംകൊണ്ട് ഛേദിച്ചു.
9.27.32
स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि ॥ ९.२७.३२ ॥
സഹദേവനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ട അവൻ രഥത്തിൽനിന്ന് നിലത്തുവീണു; ശരീരമാസകലം രക്തത്തിൽ കുതിർന്നിരുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ അവൻ പാണ്ഡവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
9.27.33
पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत ।
साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन् ॥ ९.२७.३३ ॥
ഭാരതാ, അവിടെ പുത്രൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട ശകുനിയുടെ തൊണ്ട കണ്ണീരിൽ ഇടറി; ആഴത്തിൽ നെടുവീർപ്പിട്ട് വിദുരന്റെ വാക്കുകൾ അവൻ ഓർത്തു.
9.27.34
चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन् ।
सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः ॥ ९.२७.३४ ॥
ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച്, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ നേത്രങ്ങളോടെ, നെടുവീർപ്പിട്ട് സഹദേവനെ സമീപിച്ച് മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവനെ പ്രഹരിച്ചു.
9.27.35
तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान् ।
सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे ॥ ९.२७.३५ ॥
മഹാരാജാവേ, പരാക്രമിയായ സഹദേവൻ തൊടുക്കപ്പെട്ട ആ അമ്പുകളെ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടംകൊണ്ട് തടുത്ത്, യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ വില്ല് ഛേദിച്ചു.
9.27.36
छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा ।
प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत् ॥ ९.२७.३६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, വില്ല് ഛേദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, സുബലന്റെ പുത്രനായ ശകുനി അപ്പോൾ ഒരു വലിയ വാൾ എടുത്ത് സഹദേവന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു.
9.27.37
तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते ।
द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव ॥ ९.२७.३७ ॥
ജനനായകാ, യുദ്ധത്തിൽ പെട്ടെന്ന് പാഞ്ഞടുത്ത ആ ഭീകരരൂപിയെ സഹദേവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ സൗബലന്റേതെന്നപോലെ രണ്ടായി മുറിച്ചു.
9.27.38
असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि ॥ ९.२७.३८ ॥
തന്റെ വാൾ രണ്ടായി മുറിഞ്ഞത് കണ്ട് അവൻ വലിയൊരു ഗദയെടുത്ത് സഹദേവന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു; അത് നിഷ്ഫലമായി നിലത്തുവീണു.
9.27.39
ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम् ।
प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः ॥ ९.२७.३९ ॥
അപ്പോൾ സൗബലൻ കോപത്തോടെ, മരണരാത്രിപോലെ ഉയർത്തിയ അതിഭയങ്കരമായ ശക്തി (കുന്തം) പാണ്ഡവന്റെ നേർക്ക് അയച്ചു.
9.27.40
तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः ।
त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव ॥ ९.२७.४० ॥
യുദ്ധത്തിൽ പെട്ടെന്ന് പാഞ്ഞടുത്ത അതിനെ, സ്വർണാഭരണമുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് സഹദേവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ മൂന്നായി മുറിച്ചു.
9.27.41
सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा ।
शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा ॥ ९.२७.४१ ॥
മൂന്നായി മുറിഞ്ഞ ആ സ്വർണാഭരണമുള്ള ശക്തി നിലത്തുവീണു; ആകാശത്തുനിന്ന് പിളർന്നുവീഴുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന മിന്നൽപോലെ.
9.27.42
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम् ।
दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः ॥ ९.२७.४२ ॥
ശക്തി നശിച്ചതും സൗബലൻ ഭയംകൊണ്ട് പീഡിതനായതും കണ്ട് നിങ്ങളുടെ ആളുകളെല്ലാം ഭയമുണ്ടായപ്പോൾ സൗബലനോടൊപ്പം ഓടിപ്പോയി.
9.27.43
अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ९.२७.४३ ॥
അപ്പോൾ ജയമോഹികളായ പാണ്ഡവരിൽ നിന്ന് വലിയ ആരവം ഉയർന്നു; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെല്ലാം മിക്കവാറും മുഖം തിരിച്ച് ഓടി.
9.27.44
तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे ॥ ९.२७.४४ ॥
അവർ മനസ്സ് തളർന്നത് കണ്ട്, പ്രതാപശാലിയായ മാദ്രീപുത്രൻ യുദ്ധത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവരെ തടഞ്ഞു.
9.27.45
ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम् ।
आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम् ॥ ९.२७.४५ ॥
പിന്നീട് ഗാന്ധാരരാൽ സംരക്ഷിതനും ശക്തരായ കുതിരകളാൽ ജയത്തിനായി കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടവനുമായി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന സൗബലനെ സഹദേവൻ സമീപിച്ചു.
9.27.46
स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात् ॥ ९.२७.४६ ॥
രാജാവേ! ശേഷിച്ചിരുന്ന തന്റെ ഭാഗം (പ്രതികാരം) ഓർമ്മിച്ച്, സഹദേവൻ സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള രഥത്തിൽ ശകുനിയുടെ നേർക്ക് മുന്നേറി.
9.27.47
अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः ।
स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः ॥ ९.२७.४७ ॥
വില്ലിന്റെ ഞാൺ ശക്തമായി വലിച്ചുകെട്ടി ആ മഹാധനുസ്സ് വലിച്ച്, അവൻ സൗബലനെ ആക്രമിച്ചു; കഴുകിന്റെ തൂവൽ ചേർത്ത, കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ അമ്പുകളോടെ.
9.27.48
भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव ॥ ९.२७.४८ ॥
കോപത്തോടെ അവൻ സൗബലനെ, അങ്കുശംകൊണ്ട് മഹാഗജത്തെ അടിക്കുംപോലെ, കഠിനമായി പ്രഹരിച്ചു; പിന്നെ ബുദ്ധിമാനായ അവൻ അവനെ തടഞ്ഞ്, ഓർമ്മിപ്പിക്കുംപോലെ അവനോട് സംസാരിച്ചു.
9.27.49
क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव ।
यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले।
फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते ॥ ९.२७.४९ ॥
ക്ഷത്രധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന് യുദ്ധം ചെയ്യൂ, പുരുഷനാകൂ. മൂഢാ, സഭാതലത്തിൽ ചൂതുകരു പിടിച്ച് നീ പറഞ്ഞതിന്റെ ഫലം ഇന്ന് അനുഭവിക്കൂ, ദുർമതേ.
9.27.50
निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा ।
दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः ॥ ९.२७.५० ॥
മുമ്പ് നമ്മെ പരിഹസിച്ച ദുരാത്മാക്കളെല്ലാം വധിക്കപ്പെട്ടു. കുലാംഗാരനായ ദുര്യോധനനും മരിച്ചു; അവന്റെ മാതുലനായ നീ മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു.
9.27.51
अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः ।
वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना ॥ ९.२७.५१ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ ക്ഷുരപ്രം കൊണ്ട് നിന്റെ തല അറുക്കും; മരത്തിൽനിന്ന് പഴം വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ, ശക്തമായ ഗദകൊണ്ട് അതിനെ തകർക്കും.
9.27.52
एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः ।
सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ९.२७.५२ ॥
മഹാരാജാവേ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, മഹാബലനായ സഹദേവൻ കോപാകുലനായ യുദ്ധശാർദ്ദൂലനായി വേഗത്തിൽ അവന്റെ നേരെ ചെന്നു.
9.27.53
अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः ।
विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव ॥ ९.२७.५३ ॥
ഏറ്റവും ദുർജ്ജയനായ, യോദ്ധാക്കളുടെ നായകനായ സഹദേവൻ അവനരികിൽ ചെന്ന്, ശക്തമായ വില്ലു വലിച്ച്, കോപത്താൽ ജ്വലിക്കുന്നവനെപ്പോലെ നിന്നു.
9.27.54
शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः ।
छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत् ॥ ९.२७.५४ ॥
ശകുനിയെ പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ച്, അവന്റെ നാല് കുതിരകളെയും തുളച്ച്, അവന്റെ കുട, കൊടി, വില്ല് എന്നിവ മുറിച്ച്, സിംഹംപോലെ ഗർജ്ജിച്ചു.
9.27.55
छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः ।
कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः ॥ ९.२७.५५ ॥
സഹദേവൻ സുബലപുത്രനായ ശകുനിയുടെ ധ്വജവും വില്ലും കുടയും മുറിച്ചു; പല അമ്പുകളാൽ അവന്റെ സർവ മർമ്മങ്ങളിലും മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
9.27.56
ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान् ।
शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ९.२७.५६ ॥
പിന്നെ, മഹാരാജാവേ, പ്രതാപശാലിയായ സഹദേവൻ ശകുനിക്കുനേരെ താങ്ങാനാകാത്ത അമ്പുമഴ വീണ്ടും അയച്ചു.
9.27.57
ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो ।
माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे।
प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन ।
जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम् ॥ ९.२७.५७ ॥
അപ്പോൾ കോപിതനായ സുബലപുത്രൻ, യുദ്ധത്തിരക്കിൽ മാദ്രീപുത്രനായ സഹദേവനെ കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച്, സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള കുന്തവുമായി ഒറ്റയ്ക്ക് വേഗത്തിൽ അവനു നേരെ ചാടി.
9.27.58
माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं ।
प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे।
भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त ।
ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये ॥ ९.२७.५८ ॥
മാദ്രീപുത്രൻ അവൻ ഉയർത്തിയ ആ കുന്തവും മനോഹരമായ രണ്ടു ഭുജങ്ങളും യുദ്ധമുന്നണിയിൽ മൂന്നു ഭല്ലങ്ങളാൽ ഒരേസമയം മുറിച്ചു; രണമധ്യത്തിൽ ഉച്ചത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ചു.
9.27.59
तस्याशुकारी सुसमाहितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन।
भल्लेन सर्वावरणातिगेन ।
शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः ॥ ९.२७.५९ ॥
വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന, നന്നായി ലക്ഷ്യംവെച്ച, സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള, ഉറച്ച ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള, എല്ലാ കവചങ്ങളും തുളയ്ക്കുന്ന ഭല്ലത്താൽ അവന്റെ തല വീണ്ടും ശരീരത്തിൽനിന്ന് വെട്ടിവീഴ്ത്തി.
9.27.60
शरेण कार्तस्वरभूषितेन ।
दिवाकराभेण सुसंहितेन।
हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन ।
पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः ॥ ९.२७.६० ॥
യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവനാൽ തല അറുക്കപ്പെട്ട സുബലപുത്രൻ, സൂര്യതുല്യം തിളങ്ങുന്ന, സ്വർണ്ണാലങ്കാരമുള്ള, നന്നായി നിർമ്മിച്ച അമ്പിനാൽ ഭൂമിയിൽ വീണു.
9.27.61
स तच्छिरो वेगवता शरेण ।
सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन।
प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो ।
यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम् ॥ ९.२७.६१ ॥
കോപിച്ച പാണ്ഡുപുത്രൻ വേഗമേറിയതും സ്വർണ്ണപ്പൂങ്ക് ഉള്ളതും കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയതുമായ ഒരു ബാണംകൊണ്ട് ആ തല ദൂരെ എറിഞ്ഞു; അത് കുരുക്കളുടെ അനീതിയുടെ മൂലമായിരുന്നു.
9.27.62
भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः ।
पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम्।
विस्पन्दमानं निपपात घोरं ।
रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य ॥ ९.२७.६२ ॥
ആ വീരൻ അവന്റെ മനോഹരമായ തോളുകൾ മുറിച്ചു; രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന ആ ഉടൽ വിറച്ചുകൊണ്ട്, രാജാവേ, ഉത്തമരഥത്തിൽനിന്ന് ഭയങ്കരമായി വീണു.
9.27.63
हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य ।
भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम्।
योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा ।
दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः ॥ ९.२७.६३ ॥
തല അറുക്കപ്പെട്ട്, രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന ശരീരവുമായി നിലത്ത് കിടക്കുന്ന ശകുനിയെ കണ്ട്, നിന്റെ യോദ്ധാക്കൾ ഭയത്താൽ ധൈര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട്, ആയുധങ്ങൾ പിടിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ ദിക്കുകളിലേക്ക് ഓടി.
9.27.64
प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा ।
गाण्डीवघोषेण समाहताश्च।
भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः ।
पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः ॥ ९.२७.६४ ॥
ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ഘോഷത്താൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട്, ഭയം പീഡിപ്പിച്ച്, വറ്റിയ മുഖത്തോടെ, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടപോലെ അവർ ഓടി; രഥങ്ങളും കുതിരകളും ആനകളും തകർന്നു; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരോടൊപ്പം കാലാളുകളും ഓടി.
9.27.65
ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा ।
मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः
शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः ।
सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः ॥ ९.२७.६५ ॥
പിന്നെ രഥത്തിൽനിന്ന് ശകുനിയെ വീഴ്ത്തി, ഓ ഭാരതാ, സന്തുഷ്ടരായ പാണ്ഡവപുത്രന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ അത്യധികം ആഹ്ലാദിച്ച് ശംഖുകൾ മുഴക്കി; കേശവനോടൊപ്പം സൈനികരെ ആനന്ദിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
9.27.66
तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो ।
दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ।
दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा ।
सहात्मजो वीर रणे त्वयेति ॥ ९.२७.६६ ॥
എല്ലാവരും അവനെയും പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ട്, യുദ്ധത്തിൽ സഹദേവനെ കണ്ട് പറഞ്ഞു: 'വീരാ, ഭാഗ്യവശാൽ വഞ്ചകനായ ആ മഹാത്മാവ് മകനോടൊപ്പം നിന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.'