ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.31.1
सञ्जय उवाच ।
ततस्तेष्वपयातेषु रथेषु त्रिषु पाण्डवाः।
तं हदं प्रत्यपद्यन्त यत्र दुर्योधनोऽभवत् ॥ ९.३१.१ ॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಆ ಮೂರು ರಥಗಳು ಹೊರಟುಹೋದ ನಂತರ ಪಾಂಡವರು ದುರ್ಯೋಧನನಿದ್ದ ಆ ಸರೋವರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
9.31.2
आसाद्य च कुरुश्रेष्ठ तदा द्वैपायनं हदम् ।
स्तम्भितं धार्तराष्ट्रेण दृष्ट्वा तं सलिलाशयम् ॥ ९.३१.२ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆಗ ದ್ವೈಪಾಯನ ಸರೋವರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಂದ ಸ್ತಂಭಿತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಜಲಾಶಯವನ್ನು ಕಂಡನು.
9.31.3
वासुदेवमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुनन्दनः ।
पश्येमां धार्तराष्ट्रेण मायामप्सु प्रयोजिताम् ॥ ९.३१.३ ॥
ಕುರುನಂದನನು ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು: ನೋಡು, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು.
9.31.4
विष्टभ्य सलिलं शेते नास्य मानुषतो भयम् ।
दैवीं मायामिमां कृत्वा सलिलान्तर्गतो ह्ययम् ॥ ९.३१.४ ॥
ನೀರನ್ನು ತಡೆದು ಇವನು ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ; ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಇವನಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಈ ದೈವಿಕ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಇವನು ನೀರೊಳಗೆ ಅಡಗಿದ್ದಾನೆ.
9.31.5
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो न मे जीवन्विमोक्ष्यते ।
यद्यस्य समरे साह्यं कुरुते वज्रभृत्स्वयम्।
तथाप्येनं हतं युद्धे लोका द्रक्ष्यन्ति माधव ॥ ९.३१.५ ॥
ಕುಟಿಲ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಜೀವಂತ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ವಜ್ರಧಾರಿ ಸ್ವತಃ ಇವನಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೂ, ಮಾಧವ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದ ಇವನನ್ನು ಜನರು ನೋಡುವರು.
9.31.6
मायाविन इमां मायां मायया जहि भारत ।
मायावी मायया वध्यः सत्यमेतद्युधिष्ठिर ॥ ९.३१.६ ॥
ಭಾರತ, ಮಾಯಾವಿಯ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಮಾಯೆಯಿಂದಲೇ ನಾಶಮಾಡು. ಮಾಯೆಯಿಂದಲೇ ಮಾಯಾವಿ ವಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು — ಇದು ಸತ್ಯ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
9.31.7
क्रियाभ्युपायैर्बहुभिर्भायामप्सु प्रयोज्य च ।
जहि त्वं भरतश्रेष्ठ मायात्मानं सुयोधनम् ॥ ९.३१.७ ॥
ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಾಯಾವಿಯಾದ ಸುಯೋಧನನನ್ನು ನೀನು ಸಂಹರಿಸು.
9.31.8
क्रियाभ्युपायैरिन्द्रेण निहता दैत्यदानवाः ।
क्रियाभ्युपायैर्बलिभिर्बलिर्बद्धो महात्मना ॥ ९.३१.८ ॥
ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರನು ದೈತ್ಯದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಅದೇ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಮಹಾತ್ಮನು ಬಲಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು.
9.31.9
क्रियाभ्युपायपूर्वं वै हिरण्याक्षो महासुरः ।
हिरण्यकशिपुश्चैव क्रिययैव निषूदितौ ॥ ९.३१.९ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಉಪಾಯಗಳನ್ನೇ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಮಹಾಸುರ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಉಪಾಯದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾದರು.
9.31.10
वृत्रश्च निहतो राजन्क्रिययैव महाबलः ।
तथा पौलस्त्यतनयो रावणो नाम राक्षसः।
रामेण निहतो राजन्सानुबन्धः सहानुगः ॥ ९.३१.१० ॥
ರಾಜನೇ, ಮಹಾಬಲ ವೃತ್ರನೂ ಉಪಾಯದಿಂದಲೇ ಹತನಾದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಪೌಲಸ್ತ್ಯನ ಮಗ ರಾಕ್ಷಸ ರಾವಣನು ರಾಮನಿಂದ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಹತನಾದನು.
9.31.11
क्रियया योगमास्थाय तथा त्वमपि विक्रम ॥ ९.३१.११ ॥
ಉಪಾಯದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ನೀನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಪರಾಕ್ರಮ ತೋರು.
9.31.12
क्रियाभ्युपायैर्निहतौ मया राजन्पुरातनौ ।
तारकश्च महादैत्यो विप्रचित्तिश्च वीर्यवान् ॥ ९.३१.१२ ॥
ರಾಜನೇ, ಹಿಂದೆ ನಾನು ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದೆನು: ಮಹಾದೈತ್ಯ ತಾರಕ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮಿ ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ.
9.31.13
वातापिरिल्वलश्चैव त्रिशिराश्च तथा विभो ।
सुन्दोपसुन्दावसुरौ क्रिययैव निषूदितौ ॥ ९.३१.१३ ॥
ವಾತಾಪಿ, ರಿಲ್ವಲ, ತ್ರಿಶಿರ, ಹಾಗೆಯೇ ಓ ವಿಭೋ, ಸುಂದ ಮತ್ತು ಉಪಸುಂದ ಎಂಬ ಅಸುರರು—ಇವರನ್ನು ಉಪಾಯದಿಂದಲೇ ಸಂಹರಿಸಲಾಯಿತು.
9.31.14
क्रियाभ्युपायैरिन्द्रेण त्रिदिवं भुज्यते विभो ।
क्रिया बलवती राजन्नान्यत्किंचिद्युधिष्ठिर ॥ ९.३१.१४ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಇಂದ್ರನು ಉಪಾಯಗಳಿಂದಲೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓ ರಾಜನೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಉಪಾಯವೇ ಬಲಶಾಲಿ; ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ.
9.31.15
दैत्याश्च दानवाश्चैव राक्षसाः पार्थिवास्तथा ।
क्रियाभ्युपायैर्निहताः क्रियां तस्मात्समाचर ॥ ९.३१.१५ ॥
ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ರಾಜರು ಕೂಡ ಉಪಾಯಗಳಿಂದಲೇ ಹತರಾದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನೂ ಉಪಾಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸು.
9.31.16
इत्युक्तो वासुदेवेन पाण्डवः संशितव्रतः ।
जलस्थं तं महाराज तव पुत्रं महाबलम्।
अभ्यभाषत कौन्तेयः प्रहसन्निव भारत ॥ ९.३१.१६ ॥
ವಾಸುದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ದೃಢವ್ರತನಾದ ಪಾಂಡವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮಹಾಬಲಿ ಮಗನೊಡನೆ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಓ ಭಾರತ, ಕೌಂತೇಯನು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
9.31.17
सुयोधन किमर्थोऽयमारम्भोऽप्सु कृतस्त्वया ।
सर्वं क्षत्रं घातयित्वा स्वकुलं च विशाम्पते ॥ ९.३१.१७ ॥
ಓ ಸುಯೋಧನ, ನೀನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಏಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದೆ? ಓ ಪ್ರಜಾಧಿಪತಿಯೇ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸ್ವಕುಲವನ್ನೂ ನಾಶಕ್ಕೆ ಗುರಿಮಾಡಿ.
9.31.18
जलाशयं प्रविष्टोऽद्य वाञ्छञ्जीवितमात्मनः ।
उत्तिष्ठ राजन्युध्यस्व सहास्माभिः सुयोधन ॥ ९.३१.१८ ॥
ಈಗ ನೀನು ಜಲಾಶಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದೀಯೆ. ಏಳು, ಓ ರಾಜನೇ, ಓ ಸುಯೋಧನ, ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡು.
9.31.19
स ते दर्पो नरश्रेष्ठ स च मानः क्व ते गतः ।
यस्त्वं संस्तभ्य सलिलं भीतो राजन्व्यवस्थितः ॥ ९.३१.१९ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಆ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಆ ಮಾನ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು? ನೀರನ್ನು ತಡೆದು, ಭಯಗೊಂಡು, ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವೆಯಲ್ಲ?
9.31.20
सर्वे त्वां शूर इत्येवं जना जल्पन्ति संसदि ।
व्यर्थं तद्भवतो मन्ये शौर्यं सलिलशायिनः ॥ ९.३१.२० ॥
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನನ್ನು 'ಶೂರ' ಎಂದು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ನಿನ್ನ ಶೌರ್ಯ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
9.31.21
उत्तिष्ठ राजन्युध्यस्व क्षत्रियोऽसि कुलोद्भवः ।
कौरवेयो विशेषेण कुलं जन्म च संस्मर ॥ ९.३१.२१ ॥
ಏಳು, ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡು; ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು. ನೀನು ಕೌರವ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕುಲವನ್ನೂ ಜನ್ಮವನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸು.
9.31.22
स कथं कौरवे वंशे प्रशंसञ्जन्म चात्मनः ।
युद्वात्त्रस्ततरस्तोयं प्रविश्य प्रतितिष्ठसि ॥ ९.३१.२२ ॥
ಕೌರವ ವಂಶವನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಹೆದರಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕು ನೀನು ಹೇಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೀಯ?
9.31.23
अयुद्धेन व्यवस्थानं नैष धर्मः सनातनः ॥ ९.३१.२३ ॥
ಯುದ್ಧ ಮಾಡದೆ ಹೀಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದು ಈ ಸನಾತನ ಧರ್ಮವಲ್ಲ.
9.31.24
अनार्यजुष्टमस्वर्ग्यं रणे राजन्पलायनम् ।
कथं पारमगत्वा हि युद्धे त्वं वै जिजीविषुः ॥ ९.३१.२४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಲಾಯನ ಅನಾರ್ಯರು ಅನುಸರಿಸುವದು, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯದದ್ದು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ನೀನು, ಆಚೆ ದಡ ತಲುಪದೆ ಹೇಗೆ?
9.31.25
इमान्निपतितान्दृष्ट्वा पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄंस्तथा ।
सम्बन्धिनो वयस्यांश्च मातुलान्बान्धवांस्तथा।
घातयित्वा कथं तात हदे तिष्ठति साम्प्रतम् ॥ ९.३१.२५ ॥
ಬಿದ್ದಿರುವ ಈ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಸಹೋದರರನ್ನು, ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು, ಗೆಳೆಯರನ್ನು, ಮಾವಂದಿರನ್ನು, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಯ್ಯಾ, ಕೊಲ್ಲಿಸಿ ಈಗ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಿಂತಿರುವೆ?
9.31.26
शूरमानी न शूरस्त्वं मृषा वदसि भारत ।
शूरोऽहमिति दुर्बुद्धे सर्वलोकस्य शृण्वतः ॥ ९.३१.२६ ॥
ಭಾರತ, ನೀನು ಶೂರನೆಂದು ತಿಳಿದಿರುವೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಶೂರನಲ್ಲ; ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆ. ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ, 'ನಾನು ಶೂರ' ಎಂದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕ ಕೇಳುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆ.
9.31.27
न हि शूराः पलायन्ते शत्रून्दृष्ट्वा कथञ्चन ।
ब्रूहि वा त्वं यया वृत्त्या शूर त्यजसि सङ्गरम् ॥ ९.३१.२७ ॥
ಶೂರರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಓಡುವುದಿಲ್ಲ. ಶೂರನೇ, ಯಾವ ನಡೆಯಿಂದ ನೀನು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿರುವೆ ಎಂದು ಹೇಳು!
9.31.28
स त्वमुत्तिष्ठ युध्यस्व विहाय भयमात्मनः ।
घातयित्वा सर्वसैन्यं भ्रातॄंश्चैव सुयोधन ॥ ९.३१.२८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಎದ್ದು, ನಿನ್ನ ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧ ಮಾಡು. ಸುಯೋಧನ, ಸಮಸ್ತ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಸಹೋದರರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿರುವೆ; ಈಗಲಾದರೂ ಹೋರಾಡು.
9.31.29
नेदानीं जीविते बुद्धिः कार्या धर्मचिकीर्षया ।
क्षत्रधर्ममुपाश्रित्य त्वद्विधेन सुयोधन ॥ ९.३१.२९ ॥
ಈಗ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ಇಡಬಾರದು; ಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಸುಯೋಧನ, ನಿನ್ನಂತಹವನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು.
9.31.30
यत्तु कर्णमुपाश्रित्य शकुनिं चापि सौबलम् ।
दुःशासनं च मोहात्त्वमात्मानं नावबुद्धवान् ॥ ९.३१.३० ॥
ಕರ್ಣ, ಸೌಬಲ ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ದುಶ್ಶಾಸನರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮೋಹದಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.
9.31.31
तत्पापं सुमहत्कृत्वा प्रतियुध्यस्व भारत ।
कथं हि त्वद्विधो मोहाद्रोचयेत पलायनम् ॥ ९.३१.३१ ॥
ಭಾರತ, ಆ ಮಹಾ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರವೂ ಎದುರಿಸಿ ಯುದ್ಧಮಾಡು. ನಿನ್ನಂತಹವನು ಮೋಹದಿಂದ ಪಲಾಯನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟಪಡಬಲ್ಲನು?
9.31.32
क्व ते तत्पौरुषं यातं क्व च मानः सुयोधन ।
क्व च विक्रान्तता याता क्व च विस्फूर्जितं महत् ॥ ९.३१.३२ ॥
ಸುಯೋಧನ, ನಿನ್ನ ಆ ಪೌರುಷ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು? ನಿನ್ನ ಅಭಿಮಾನ ಎಲ್ಲಿ? ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು? ನಿನ್ನ ಆ ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಎಲ್ಲಿ?
9.31.33
क्व ते कृतास्त्रता याता किं नु शेषे जलाशये ।
स त्वमुत्तिष्ठ युध्यस्व क्षत्रधर्मेण भारत ॥ ९.३१.३३ ॥
ನಿನ್ನ ಆ ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು? ಏಕೆ ನೀರಿನ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೀಯ? ಭಾರತ, ನೀನೇ ಆ ವೀರ; ಎದ್ದು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಂತೆ ಯುದ್ಧಮಾಡು.
9.31.34
अस्मांस्तु वा पराजित्य प्रशाधि पृथिवीमिमाम् ।
अथवा निहतोस्माभिर्भूमौ स्वप्स्यसि भारत ॥ ९.३१.३४ ॥
ಅಥವಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳು; ಇಲ್ಲವೇ ನಮ್ಮಿಂದ ಹತನಾಗಿ, ಭಾರತ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವೆ.
9.31.35
एष ते परमो धर्मः सृष्टो धात्रा महात्मना ।
तं कुरुष्व यथातथ्यं पौरुषे स्व व्यवस्थितः ॥ ९.३१.३५ ॥
ಇದೇ ನಿನ್ನ ಪರಮ ಧರ್ಮ; ಮಹಾತ್ಮ ವಿಧಾತನು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದುದು. ಅದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಆಚರಿಸು; ನಿನ್ನ ಪೌರುಷದಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತು ಇರು.
9.31.36
एवमुक्तो महाराज धर्मपुत्रेण धीमता ।
सलिलस्थस्तव सुत इदं वचनमब्रवीत् ॥ ९.३१.३६ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಧರ್ಮಪುತ್ರನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನೀರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮಗ ಈ ಮಾತನ್ನು ನುಡಿದನು.
9.31.37
नैतच्चित्रं महाराज यद्भीः प्राणिनमाविशेत् ।
न च प्राणभयाद्भीतो व्यपयातोऽस्मि भारत ॥ ९.३१.३७ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಪ್ರಾಣಿಗೆ ಭಯ ಬರುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲ. ಭಾರತ, ಪ್ರಾಣಭಯದಿಂದ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿಲ್ಲ.
9.31.38
अरथश्चानिषङ्गी च निहतः पार्ष्णिसारथिः ।
एकश्चाप्यगणः सङ्ख्ये प्रत्याश्वासमरोचयम् ॥ ९.३१.३८ ॥
ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಬತ್ತಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಪಾರ್ಷ್ಣಿ ಸಾರಥಿ ಹತನಾದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ, ಸೈನ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಧೈರ್ಯ ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿದೆ.
9.31.39
न प्राणहेतोर्न भयाश्च विषादाद्विशाम्पते ।
इदमम्भः प्रविष्टोऽस्मि श्रमात्त्विदमनुष्ठितम् ॥ ९.३१.३९ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಪ್ರಾಣಕ್ಕಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ, ವಿಷಾದದಿಂದಲ್ಲ; ಆಯಾಸದಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ.
9.31.40
त्वं चाश्वसिहि कौन्तेय ये चाप्यनुगतास्तव ।
अहमुत्थाय वः सर्वान्प्रतियोत्स्यामि संयुगे ॥ ९.३१.४० ॥
ಕೌಂತೇಯ, ನೀನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವರೂ ಧೈರ್ಯಗೊಳ್ಳಿ; ನಾನು ಎದ್ದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀವೆಲ್ಲರನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇನೆ.
9.31.41
आश्वस्ता एव सर्वे स्म चिरं त्वां मृगयामहे ।
तदिदानीं समुत्तिष्ठ युध्यस्वेह सुयोधन ॥ ९.३१.४१ ॥
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಧೈರ್ಯಗೊಂಡು ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಎದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು, ಸುಯೋಧನ.
9.31.42
हत्वा वा समरे पार्थान्स्फीतं राज्यमवाप्नुहि ।
निहतो वा रणेऽस्माभिर्वीरलोकमवाप्स्यसि ॥ ९.३१.४२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥರನ್ನು ಕೊಂದು ಸಮೃದ್ಧ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆ; ಇಲ್ಲವೇ ರಣದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಂದ ಹತನಾಗಿ ವೀರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವೆ.
9.31.43
यदर्थं राज्यमिच्छामि कुरूणां कुरुनन्दन ।
त इमे निहताः सर्वे भ्रातरो मे जनेश्वर ॥ ९.३१.४३ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಕುರುಗಳ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಯಸಿದ್ದೆನೋ, ಜನೇಶ್ವರ, ನನ್ನ ಈ ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರೂ ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
9.31.44
क्षीणरत्नां च पृथिवीं हतक्षत्रियपुङ्गवाम् ।
न ह्युत्सहाम्यहं भोक्तुं विधवामिव योषितम् ॥ ९.३१.४४ ॥
ರತ್ನಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಹತರಾಗಿ, ವಿಧವೆ ಸ್ತ್ರೀಯಂತಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ನಾನು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ.
9.31.45
अद्यापि त्वहमाशंसे त्वां विजेतुं युधिष्ठिर ।
भङ्क्त्वा पाञ्चालपाण्डूनामुत्साहं भरतर्षभ ॥ ९.३१.४५ ॥
ಭರತರ್ಷಭ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಇಂದಿಗೂ ನಾನು ಪಾಂಚಾಲ ಪಾಂಡವರ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
9.31.46
न त्विदानीमहं मन्ये कार्यं युद्धेन कर्हिचित् ।
द्रोणे कर्णे च संशान्ते निहते च पितामहे ॥ ९.३१.४६ ॥
ಆದರೆ ಈಗ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ದ್ರೋಣ ಕರ್ಣರು ಶಾಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಪಿತಾಮಹರು ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
9.31.47
अस्त्विदानीमियं राजन्केवला पृथिवी तव ।
असहायो हि को राजा राज्यमिच्छेत्प्रशासितुम् ॥ ९.३१.४७ ॥
ರಾಜನೇ, ಈಗ ಈ ಭೂಮಿ ನಿನಗೇ ಮಾತ್ರ ಇರಲಿ; ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ರಾಜನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಲು ಬಯಸುವನು?
9.31.48
सुहृदस्तादृशान्हत्वा पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄनपि ।
भवद्भिश्च हृते राज्ये को नु जीवेत मादृशः ॥ ९.३१.४८ ॥
ಇಂತಹ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರರು, ತಂದೆಗಳು ಹತರಾಗಿ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ರಾಜ್ಯ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ ನನ್ನಂಥವನು ಯಾರು ಬದುಕುವನು?
9.31.49
अहं वनं गमिष्यामि ह्यजिनैः प्रतिवासितः ।
रतिर्हि नास्ति मे राज्ये हतपक्षस्य भारत ॥ ९.३१.४९ ॥
ನಾನು ಜಿಂಕೆಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಓ ಭಾರತ, ಪಕ್ಷ ಹತವಾದವನಿಗೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ.
9.31.50
हतबान्धवभूयिष्ठा हताश्वा हतकुञ्जरा ।
एषा ते पृथिवी राजन्भुङ्क्षैनां विगतज्वरः ॥ ९.३१.५० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಭೂಮಿ ಹತರಾದ ಬಂಧುಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಇದನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.
9.31.51
वनमेव गमिष्यामि वसानो मृगचर्मणी ।
न हि मे निर्जनस्यास्ति जीवितेऽद्य स्पृहा विभो ॥ ९.३१.५१ ॥
ನಾನು ಎರಡು ಜಿಂಕೆಚರ್ಮಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕಾಡಿಗೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಓ ವಿಭು, ಜನರಿಲ್ಲದ ನನಗೆ ಈಗ ಬದುಕಿನ ಆಸೆಯಿಲ್ಲ.
9.31.52
गच्छ त्वं भुङ्क्ष राजेन्द्र पृथिवीं निहतेश्वराम् ।
हतयोधां नष्टरत्नां शीर्णक्षत्रां यथासुखम् ॥ ९.३१.५२ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಹೋಗು. ಒಡೆಯರು, ಯೋಧರು ಹತರಾಗಿ, ರತ್ನಗಳು ನಷ್ಟವಾಗಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಛಿದ್ರರಾಗಿರುವ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಖದಿಂದ ಅನುಭವಿಸು.
9.31.53
दुर्योधनं तव सुतं सलिलस्थं महायशाः ।
श्रुत्वा तु करुणं वाक्यमभाषत युधिष्ठिरः ॥ ९.३१.५३ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ನಿನ್ನ ಮಗ ದುರ್ಯೋಧನನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
9.31.54
आर्तप्रलापान्मा तात सलिलस्थः प्रभाषथाः ।
नैतन्मनसि मे राजन्वाशितं शकुनेरिव ॥ ९.३१.५४ ॥
ಮಗನೇ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ದುಃಖದ ಪ್ರಲಾಪ ಮಾತನಾಡಬೇಡ. ರಾಜನೇ, ಇದು ಪಕ್ಷಿಯ ಕೂಗಿನಂತೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿಲ್ಲ.
9.31.55
यदि वापि समर्थः स्यास्त्वं दानाय सुयोधन ।
नाहमिच्छेयमवनिं त्वया दत्तां प्रशासितुम् ॥ ९.३१.५५ ॥
ಸುಯೋಧನ, ನೀನು ದಾನ ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದರೂ ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಲು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
9.31.56
अधर्मेण न गृह्णीयां त्वया दत्तां महीमिमाम् ।
न हि धर्मः स्मृतो राजन्क्षत्रियस्य प्रतिग्रहः ॥ ९.३१.५६ ॥
ರಾಜನೇ, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ದಾನ ಸ್ವೀಕಾರ ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.
9.31.57
त्वया दत्तां न चेच्छेयं पृथिवीमखिलामहम् ।
त्वां तु युद्धे विनिर्जित्य भोक्ताऽस्मि वसुधामिमाम् ॥ ९.३१.५७ ॥
ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವೆನು.
9.31.58
अनीश्वरश्च पृथिवीं कथं त्वं दातुमिच्छसि ।
त्वयेयं पृथिवी राजन्किं न दत्ता तदैव हि ॥ ९.३१.५८ ॥
ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲದ ನೀನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಡಲು ಬಯಸುವೆ? ರಾಜನೇ, ಆಗಲೇ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ?
9.31.59
धर्मतो याचमानानां प्रशमार्थं कुलस्य नः ।
वार्ष्णेयं प्रथमं राजन्प्रत्याख्याय महाबालम् ॥ ९.३१.५९ ॥
ರಾಜನೇ, ನಮ್ಮ ಕುಲದ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಬೇಡುವ ನಮಗೆ, ನೀನು ಮೊದಲು ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠನಾದ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ.
9.31.60
किमिदानीं ददासि त्वं को हि ते जित्तविभ्रमः ।
अभियुक्तस्तु को राजा दातुमिच्छेद्धि मेदिनीं ॥ ९.३१.६० ॥
ಈಗ ನೀನು ಏನು ಕೊಡುತ್ತಿರುವೆ? ನಿನಗೆ ಈ ಜಯದ ಭ್ರಮೆ ಹೇಗೆ ಬಂದಿದೆ? ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೊಳಗಾದ ಯಾವ ರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ?
9.31.61
न त्वमद्य महीं दातुमीशः कौरवनन्दन ।
आच्छेत्तुं वा बलाद्राजन्स कथं दातुमिच्छसि ॥ ९.३१.६१ ॥
ಕೌರವ ಕುಲದ ಆನಂದವೇ, ಈಗ ನಿನಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ; ಬಲದಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರವೂ ಇಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀ?
9.31.62
मां तु निर्जित्य सङ्ग्रामे पालयेमां वसुन्धराम् ।
सूच्यग्रेणापि यद्भूमेरपि भिद्येत भारत ॥ ९.३१.६२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಓ ಭಾರತ, ಸೂಜಿಯ ತುದಿಯಿಂದಲೂ ಚುಚ್ಚಬಹುದಾದಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ (ನಾನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ).
9.31.63
तन्मात्रमपि तन्मह्यं न ददाति पुरा भवान् ।
स कथं पृथिवीमेतां प्रददासि विशाम्पते ॥ ९.३१.६३ ॥
ಹಿಂದೆ ನೀನು ನನಗೆ ಅಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಓ ಪ್ರಜಾಧಿಪತಿಯೇ, ಹಾಗಿರುವಾಗ ಈಗ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೀ?
9.31.64
सूच्यग्रं नात्यजः पूर्वं स कथं त्यजसि क्षितिम् ॥ ९.३१.६४ ॥
ಹಿಂದೆ ನೀನು ಸೂಜಿಯ ತುದಿಯಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಈಗ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೀ?
9.31.65
एवमैश्वर्यमासाद्य प्रशास्य पृथिवीमिमाम् ।
को हि मूढो व्यवस्येत शत्रोर्दातुं वसुन्धराम् ॥ ९.३१.६५ ॥
ಹೀಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದ ಮೇಲೆ, ಯಾವ ಮೂಢನು ಶತ್ರುವಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸುವನು?
9.31.66
त्वं तु केवलमौर्ख्येण विमूढो नावबुध्यसे ।
पृथिवीं दातुकामोऽपि जीवंस्त्वं नैव मोक्ष्यसे ॥ ९.३१.६६ ॥
ಆದರೆ ನೀನು ಕೇವಲ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಯಸಿದರೂ, ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇರುವಾಗ ನೀನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
9.31.67
अस्मान्वा त्वं पराजित्य प्रशाधि पृथिवीमिमाम् ।
अथवा निहतोऽस्माभिर्व्रज लोकाननुत्तमान् ॥ ९.३१.६७ ॥
ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆದ್ದು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳು; ಅಥವಾ ನಮ್ಮಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಉತ್ತಮ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗು.
9.31.68
आवयोर्जीवतो राजन्मयि च त्वयि च ध्रुवम् ।
संशयः सर्वभूतानां विजये नौ भविष्यति ॥ ९.३१.६८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೀವಂತರಿರುವಾಗ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ವಿಜಯದ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಖಂಡಿತ ಸಂಶಯವಿರುತ್ತದೆ.
9.31.69
जीवितं त्वयि दुष्प्रापं मयि यत्परिवर्तते ।
जीवयेयमहं कामं न तु त्वं जीवितुं क्षमः ॥ ९.३१.६९ ॥
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಪಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ; ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಜೀವನ (ನನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದೆ). ನಾನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ (ಯಾರನ್ನಾದರೂ) ಬದುಕಿಸಬಲ್ಲೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಬದುಕಲು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ.
9.31.70
दहने हि कृतो यत्नस्त्वयाऽस्मासु विशेषतः ।
आशीविषैर्विषैश्चापि जले जापि प्रवेशनैः।
त्वया विनिकृता राजन्राज्यस्य हरणेन च ॥ ९.३१.७० ॥
ನೀನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಂಕಿಗೆ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ; ವಿಷಸರ್ಪಗಳಿಂದ, ವಿಷಗಳಿಂದ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿಯೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ; ಓ ರಾಜನೇ! ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ನೀನು ನಮಗೆ ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿದೆ.
9.31.71
अप्रियाणां च वचनैर्द्रौपद्याः कर्षणेन च ।
एतस्मात्कारणात्पाप जीवितं न विद्यते ॥ ९.३१.७१ ॥
ಅಪ್ರಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಎಳೆದುತಂದದ್ದರಿಂದ — ಓ ಪಾಪಿಯೇ! ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನಿನಗೆ ಜೀವನವಿಲ್ಲ.
9.31.72
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ युध्यस्व युद्धे श्रेयो भविष्यति ॥ ९.३१.७२ ॥
ಏಳು, ಏಳು! ಯುದ್ಧ ಮಾಡು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೇ ನಿನಗೆ ಒಳಿತಾಗುವುದು.
9.31.73
एवं तु विविधा वाचो जययुक्ताः पुनःपुनः ।
कीर्तयन्ति स्म ते वीरास्तत्रतत्र जनाधिप ॥ ९.३१.७३ ॥
ಹೀಗೆ ಜಯಘೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಾನಾ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ವೀರರು ಪುನಃಪುನಃ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ.