மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.31.1
सञ्जय उवाच ।
ततस्तेष्वपयातेषु रथेषु त्रिषु पाण्डवाः।
तं हदं प्रत्यपद्यन्त यत्र दुर्योधनोऽभवत् ॥ ९.३१.१ ॥
சஞ்சயன் கூறினான்: அவர்கள் மூன்று தேர்களில் சென்ற பின், பாண்டவர்கள் துரியோதனன் இருந்த அந்த ஏரியை அணுகினர்.
9.31.2
आसाद्य च कुरुश्रेष्ठ तदा द्वैपायनं हदम् ।
स्तम्भितं धार्तराष्ट्रेण दृष्ट्वा तं सलिलाशयम् ॥ ९.३१.२ ॥
குருக்களில் சிறந்தவன் அப்போது த்வைபாயனரின் ஏரியை அடைந்து, துரியோதனனால் தடுக்கப்பட்டிருந்த அந்த நீர்நிலையைக் கண்டான்.
9.31.3
वासुदेवमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुनन्दनः ।
पश्येमां धार्तराष्ट्रेण मायामप्सु प्रयोजिताम् ॥ ९.३१.३ ॥
குருநந்தனன் வாசுதேவனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்: பார், துரியோதனன் நீரில் பயன்படுத்திய இந்த மாயையைக் காண்.
9.31.4
विष्टभ्य सलिलं शेते नास्य मानुषतो भयम् ।
दैवीं मायामिमां कृत्वा सलिलान्तर्गतो ह्ययम् ॥ ९.३१.४ ॥
நீரைத் தடுத்து இவன் படுத்திருக்கிறான்; மனிதர்களால் இவனுக்கு அச்சம் இல்லை. இந்த தெய்வீக மாயையைச் செய்து, இவன் நீருக்குள் ஒளிந்திருக்கிறான்.
9.31.5
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो न मे जीवन्विमोक्ष्यते ।
यद्यस्य समरे साह्यं कुरुते वज्रभृत्स्वयम्।
तथाप्येनं हतं युद्धे लोका द्रक्ष्यन्ति माधव ॥ ९.३१.५ ॥
வஞ்சக அறிவுடையவன் என் கையில் உயிருடன் தப்ப முடியாது. வஜ்ரதாரி தானே அவனுக்குப் போரில் துணை செய்தாலும், மாதவா, போரில் கொல்லப்பட்ட அவனை மக்கள் பார்ப்பார்கள்.
9.31.6
मायाविन इमां मायां मायया जहि भारत ।
मायावी मायया वध्यः सत्यमेतद्युधिष्ठिर ॥ ९.३१.६ ॥
பாரதா, மாயாவியின் இந்த மாயையை மாயையாலேயே அழி. மாயையால் மாயாவி கொல்லப்பட வேண்டும் — இது உண்மை, யுதிஷ்டிரா.
9.31.7
क्रियाभ्युपायैर्बहुभिर्भायामप्सु प्रयोज्य च ।
जहि त्वं भरतश्रेष्ठ मायात्मानं सुयोधनम् ॥ ९.३१.७ ॥
பல செயல்முறைகளாலும் உபாயங்களாலும், நீரில் மாயையைப் பயன்படுத்தியும், பரதர்களில் சிறந்தவனே, மாயாவியான சுயோதனனை நீ வீழ்த்து.
9.31.8
क्रियाभ्युपायैरिन्द्रेण निहता दैत्यदानवाः ।
क्रियाभ्युपायैर्बलिभिर्बलिर्बद्धो महात्मना ॥ ९.३१.८ ॥
செயல்முறைகளாலும் உபாயங்களாலும் இந்திரன் தைத்தியர்களையும் தானவர்களையும் கொன்றான்; அவ்வுபாயங்களாலேயே மகாத்மா பலியைக் கட்டினார்.
9.31.9
क्रियाभ्युपायपूर्वं वै हिरण्याक्षो महासुरः ।
हिरण्यकशिपुश्चैव क्रिययैव निषूदितौ ॥ ९.३१.९ ॥
நிச்சயமாக உபாயங்களை முன்னிட்டு மகாசுரன் இரணியாட்சனும், இரணியகசிபுவும் செயல்முறையாலேயே அழிக்கப்பட்டனர்.
9.31.10
वृत्रश्च निहतो राजन्क्रिययैव महाबलः ।
तथा पौलस्त्यतनयो रावणो नाम राक्षसः।
रामेण निहतो राजन्सानुबन्धः सहानुगः ॥ ९.३१.१० ॥
அரசே, மகாபலமுள்ள விருத்திரனும் உபாயத்தாலேயே கொல்லப்பட்டான்; அதுபோல புலஸ்தியனின் மகனான ராக்ஷசன் ராவணனும் ராமனால் அவனுடைய உறவினர்களோடும் பரிவாரத்தோடும் கொல்லப்பட்டான்.
9.31.11
क्रियया योगमास्थाय तथा त्वमपि विक्रम ॥ ९.३१.११ ॥
உபாயத்தை மேற்கொண்டு நீயும் அவ்வாறே வீரத்துடன் செயல்படு.
9.31.12
क्रियाभ्युपायैर्निहतौ मया राजन्पुरातनौ ।
तारकश्च महादैत्यो विप्रचित्तिश्च वीर्यवान् ॥ ९.३१.१२ ॥
அரசே, பழங்காலத்தில் நான் உபாயங்களால் இரண்டு பேரைக் கொன்றேன்: மகாதைத்தியன் தாரகனும், வீரியவான் விப்ரசித்தியும்.
9.31.13
वातापिरिल्वलश्चैव त्रिशिराश्च तथा विभो ।
सुन्दोपसुन्दावसुरौ क्रिययैव निषूदितौ ॥ ९.३१.१३ ॥
வாதாபி, ரில்வலன், திரிசிரஸ் ஆகியோரும், ஓ வல்லவனே, சுந்தன் மற்றும் உபசுந்தன் என்ற அசுரர்களும் உபாயத்தாலேயே வீழ்த்தப்பட்டனர்.
9.31.14
क्रियाभ्युपायैरिन्द्रेण त्रिदिवं भुज्यते विभो ।
क्रिया बलवती राजन्नान्यत्किंचिद्युधिष्ठिर ॥ ९.३१.१४ ॥
ஓ வல்லவனே, இந்திரன் உபாயங்களாலும் செயல்முறைகளாலுமே விண்ணுலகை அனுபவிக்கிறான். ஓ அரசே யுதிஷ்டிரா, செயல்முறையே வலிமையானது; வேறொன்றும் இல்லை.
9.31.15
दैत्याश्च दानवाश्चैव राक्षसाः पार्थिवास्तथा ।
क्रियाभ्युपायैर्निहताः क्रियां तस्मात्समाचर ॥ ९.३१.१५ ॥
தைத்தியர்களும், தானவர்களும், ராட்சசர்களும், அரசர்களும் உபாயங்களாலேயே வீழ்த்தப்பட்டனர். ஆகையால் நீயும் செயல்முறையைக் கடைப்பிடி.
9.31.16
इत्युक्तो वासुदेवेन पाण्डवः संशितव्रतः ।
जलस्थं तं महाराज तव पुत्रं महाबलम्।
अभ्यभाषत कौन्तेयः प्रहसन्निव भारत ॥ ९.३१.१६ ॥
வாசுதேவன் இவ்வாறு கூறியதும், உறுதிமிக்க விரதமுடைய பாண்டவன், நீரில் நின்றிருந்த உமது வலிமைமிக்க மகனிடம், சிரிப்பது போல் பேசினான். ஓ பாரதா, குந்தியின் மகன் அவனிடம் பேசினான்.
9.31.17
सुयोधन किमर्थोऽयमारम्भोऽप्सु कृतस्त्वया ।
सर्वं क्षत्रं घातयित्वा स्वकुलं च विशाम्पते ॥ ९.३१.१७ ॥
ஓ சுயோதனா, நீர் இப்படி நீரில் இறங்குவதற்கு என்ன காரணம்? ஓ மக்களின் தலைவனே, அனைத்து க்ஷத்திரியர்களையும் உன் சொந்தக் குலத்தையும் அழிவுக்கு ஆளாக்கி விட்டாயே.
9.31.18
जलाशयं प्रविष्टोऽद्य वाञ्छञ्जीवितमात्मनः ।
उत्तिष्ठ राजन्युध्यस्व सहास्माभिः सुयोधन ॥ ९.३१.१८ ॥
இப்போது நீ நீர்நிலையில் நுழைந்து உன் உயிரைக் காக்க விரும்புகிறாய். எழு, ஓ அரசே, ஓ சுயோதனா, எங்களுடன் போரிடு.
9.31.19
स ते दर्पो नरश्रेष्ठ स च मानः क्व ते गतः ।
यस्त्वं संस्तभ्य सलिलं भीतो राजन्व्यवस्थितः ॥ ९.३१.१९ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, உன் அந்த செருக்கும் அந்த மானமும் எங்கே போயின? நீரை அடக்கிக்கொண்டு, பயந்து, அரசே, நீ இங்கே நின்றுகொண்டிருக்கிறாயே?
9.31.20
सर्वे त्वां शूर इत्येवं जना जल्पन्ति संसदि ।
व्यर्थं तद्भवतो मन्ये शौर्यं सलिलशायिनः ॥ ९.३१.२० ॥
சபையில் எல்லா மக்களும் உன்னை 'வீரன்' என்று புகழ்கிறார்கள்; ஆனால் நீரில் படுத்திருக்கும் உன் வீரம் வீணானது என்று நான் கருதுகிறேன்.
9.31.21
उत्तिष्ठ राजन्युध्यस्व क्षत्रियोऽसि कुलोद्भवः ।
कौरवेयो विशेषेण कुलं जन्म च संस्मर ॥ ९.३१.२१ ॥
எழுந்திரு, அரசே, போர் செய்; நீ க்ஷத்திரியன், குலத்தில் பிறந்தவன். நீ கௌரவன்; குறிப்பாக உன் குலத்தையும் பிறப்பையும் நினைவுகூர்.
9.31.22
स कथं कौरवे वंशे प्रशंसञ्जन्म चात्मनः ।
युद्वात्त्रस्ततरस्तोयं प्रविश्य प्रतितिष्ठसि ॥ ९.३१.२२ ॥
கௌரவ வம்சத்தைப் புகழ்ந்து, தன் பிறப்பைப் பெருமைப்படுத்தும் நீ, போரினால் மிகவும் பயந்து நீரில் புகுந்து எப்படி நிற்கிறாய்?
9.31.23
अयुद्धेन व्यवस्थानं नैष धर्मः सनातनः ॥ ९.३१.२३ ॥
போர் செய்யாமல் இவ்வாறு நிற்பது இந்த சநாதன தர்மம் அல்ல.
9.31.24
अनार्यजुष्टमस्वर्ग्यं रणे राजन्पलायनम् ।
कथं पारमगत्वा हि युद्धे त्वं वै जिजीविषुः ॥ ९.३१.२४ ॥
அரசே, போரில் ஓடிப்போதல் அநாரியர்கள் கொள்ளும் செயல்; அது சொர்க்கத்திற்குக் கொண்டு செல்லாதது. போரில் உயிர் வாழ விரும்பும் நீ, அக்கரை சென்றடையாமல் எப்படி?
9.31.25
इमान्निपतितान्दृष्ट्वा पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄंस्तथा ।
सम्बन्धिनो वयस्यांश्च मातुलान्बान्धवांस्तथा।
घातयित्वा कथं तात हदे तिष्ठति साम्प्रतम् ॥ ९.३१.२५ ॥
இவர்கள், மகன்கள், சகோதரர்கள், தந்தையர், உறவினர்கள், நண்பர்கள், மாமன்மார், பந்துக்கள் வீழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்டும், அன்பனே, இவர்களைக் கொல்வித்துவிட்டு இப்போது குளத்தில் எப்படி நிற்கிறாய்?
9.31.26
शूरमानी न शूरस्त्वं मृषा वदसि भारत ।
शूरोऽहमिति दुर्बुद्धे सर्वलोकस्य शृण्वतः ॥ ९.३१.२६ ॥
பாரதா, நீ வீரனென்று நினைக்கிறாய், ஆனால் நீ வீரனல்ல; பொய் சொல்கிறாய். தீய புத்தியுடையவனே, 'நான் வீரன்' என்று உலகம் முழுவதும் கேட்கும்படி சொல்கிறாய்.
9.31.27
न हि शूराः पलायन्ते शत्रून्दृष्ट्वा कथञ्चन ।
ब्रूहि वा त्वं यया वृत्त्या शूर त्यजसि सङ्गरम् ॥ ९.३१.२७ ॥
வீரர்கள் எதிரிகளைக் கண்டு எவ்வகையிலும் ஓடுவதில்லை. வீரனே, எந்த நடத்தையால் நீ போரை விட்டுவிடுகிறாய் என்று சொல்!
9.31.28
स त्वमुत्तिष्ठ युध्यस्व विहाय भयमात्मनः ।
घातयित्वा सर्वसैन्यं भ्रातॄंश्चैव सुयोधन ॥ ९.३१.२८ ॥
ஆகையால் எழுந்து, உன் அச்சத்தை விட்டு, போர் செய். சுயோதனா, சேனை முழுவதையும் சகோதரர்களையும் கொல்வித்தாய்; இப்போதும் போராடு.
9.31.29
नेदानीं जीविते बुद्धिः कार्या धर्मचिकीर्षया ।
क्षत्रधर्ममुपाश्रित्य त्वद्विधेन सुयोधन ॥ ९.३१.२९ ॥
இப்போது உயிர்வாழ்வில் நினைவு வைக்கக்கூடாது; தர்மம் செய்யும் விருப்பத்தால், சுயோதனா, உன்னைப் போன்றவன் சத்திரிய தர்மத்தை ஏற்க வேண்டும்.
9.31.30
यत्तु कर्णमुपाश्रित्य शकुनिं चापि सौबलम् ।
दुःशासनं च मोहात्त्वमात्मानं नावबुद्धवान् ॥ ९.३१.३० ॥
நீ கர்ணனையும், சௌபல சகுனியையும், துச்சாசனனையும் நம்பியதால், மோகத்தால் உன்னைத் தெரிந்துகொள்ளவில்லை.
9.31.31
तत्पापं सुमहत्कृत्वा प्रतियुध्यस्व भारत ।
कथं हि त्वद्विधो मोहाद्रोचयेत पलायनम् ॥ ९.३१.३१ ॥
பாரதனே, அந்தப் பெரும் பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, எதிர்த்துப் போரிடு. உன்னைப் போன்றவன் மயக்கத்தால் எவ்வாறு ஓட்டத்தை விரும்புவான்?
9.31.32
क्व ते तत्पौरुषं यातं क्व च मानः सुयोधन ।
क्व च विक्रान्तता याता क्व च विस्फूर्जितं महत् ॥ ९.३१.३२ ॥
சுயோதனா, உன் அந்த வீரம் எங்கே போனது? உன் பெருமை எங்கே போனது? உன் வீரம் எங்கே போனது? உன் பெரும் முழக்கம் எங்கே போனது?
9.31.33
क्व ते कृतास्त्रता याता किं नु शेषे जलाशये ।
स त्वमुत्तिष्ठ युध्यस्व क्षत्रधर्मेण भारत ॥ ९.३१.३३ ॥
உன் அந்த ஆயுதத் திறமை எங்கே போனது? ஏன் நீ நீர்நிலையில் படுத்திருக்கிறாய்? பாரதனே, நீ அதே தான், எழுந்து க்ஷத்திரிய தர்மப்படி போரிடு.
9.31.34
अस्मांस्तु वा पराजित्य प्रशाधि पृथिवीमिमाम् ।
अथवा निहतोस्माभिर्भूमौ स्वप्स्यसि भारत ॥ ९.३१.३४ ॥
அல்லது எங்களை வென்று இந்தப் பூமியை ஆட்சி செய்; அல்லது எங்களால் கொல்லப்பட்டு, பாரதனே, தரையில் உறங்குவாய்.
9.31.35
एष ते परमो धर्मः सृष्टो धात्रा महात्मना ।
तं कुरुष्व यथातथ्यं पौरुषे स्व व्यवस्थितः ॥ ९.३१.३५ ॥
இதுவே உன் மேலான தர்மம்; மகாத்மாவான படைப்பாளியால் நியமிக்கப்பட்டது. அதை உண்மையாகச் செய், உன் வீரத்தில் உறுதியாக நின்று.
9.31.36
एवमुक्तो महाराज धर्मपुत्रेण धीमता ।
सलिलस्थस्तव सुत इदं वचनमब्रवीत् ॥ ९.३१.३६ ॥
மகாராஜனே, அறிவாளியான தர்மபுத்திரனால் இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, நீரில் நின்றிருந்த உன் மகன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
9.31.37
नैतच्चित्रं महाराज यद्भीः प्राणिनमाविशेत् ।
न च प्राणभयाद्भीतो व्यपयातोऽस्मि भारत ॥ ९.३१.३७ ॥
மஹாராஜா, உயிரினத்தை பயம் பற்றுவது ஆச்சரியமன்று. பாரதா, உயிருக்கு பயந்து நான் பின்வாங்கவில்லை.
9.31.38
अरथश्चानिषङ्गी च निहतः पार्ष्णिसारथिः ।
एकश्चाप्यगणः सङ्ख्ये प्रत्याश्वासमरोचयम् ॥ ९.३१.३८ ॥
தேரின்றி, அம்பறாத்தூணியின்றி, பார்ஷ்ணி சாரதி கொல்லப்பட்டான்; போரில் தனியனாய், படையின்றி, நான் மீண்டும் நம்பிக்கை பெற விரும்பினேன்.
9.31.39
न प्राणहेतोर्न भयाश्च विषादाद्विशाम्पते ।
इदमम्भः प्रविष्टोऽस्मि श्रमात्त्विदमनुष्ठितम् ॥ ९.३१.३९ ॥
மக்களின் தலைவரே, உயிருக்காகவோ பயத்தாலோ துயரத்தாலோ இல்லை; களைப்பினாலேயே நான் இந்த நீரில் நுழைந்தேன்.
9.31.40
त्वं चाश्वसिहि कौन्तेय ये चाप्यनुगतास्तव ।
अहमुत्थाय वः सर्वान्प्रतियोत्स्यामि संयुगे ॥ ९.३१.४० ॥
குந்தியின் மகனே, நீயும் உன்னைப் பின்தொடர்ந்தவர்களும் தைரியம் கொள்ளுங்கள்; நான் எழுந்து போரில் உங்கள் அனைவரையும் எதிர்ப்பேன்.
9.31.41
आश्वस्ता एव सर्वे स्म चिरं त्वां मृगयामहे ।
तदिदानीं समुत्तिष्ठ युध्यस्वेह सुयोधन ॥ ९.३१.४१ ॥
நாங்கள் அனைவரும் நம்பிக்கை பெற்று நீண்ட நேரம் உன்னைத் தேடிக்கொண்டிருந்தோம்; ஆகையால் இப்போது எழுந்து இங்கே போரிடு, சுயோதனா.
9.31.42
हत्वा वा समरे पार्थान्स्फीतं राज्यमवाप्नुहि ।
निहतो वा रणेऽस्माभिर्वीरलोकमवाप्स्यसि ॥ ९.३१.४२ ॥
போரில் பார்த்தர்களைக் கொன்று செழிப்பான அரசைப் பெறு; அல்லது போரில் எங்களால் கொல்லப்பட்டு வீரர்களின் உலகை அடைவாய்.
9.31.43
यदर्थं राज्यमिच्छामि कुरूणां कुरुनन्दन ।
त इमे निहताः सर्वे भ्रातरो मे जनेश्वर ॥ ९.३१.४३ ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, எந்த குருக்களின் அரசை நான் விரும்பினேனோ, ஜனேஸ்வரரே, என் இந்த சகோதரர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர்.
9.31.44
क्षीणरत्नां च पृथिवीं हतक्षत्रियपुङ्गवाम् ।
न ह्युत्सहाम्यहं भोक्तुं विधवामिव योषितम् ॥ ९.३१.४४ ॥
ரத்தினங்கள் குன்றி, சிறந்த க்ஷத்திரியர்கள் கொல்லப்பட்ட பூமியை, விதவைப் பெண்ணைப் போல, நான் அனுபவிக்க இயலேன்.
9.31.45
अद्यापि त्वहमाशंसे त्वां विजेतुं युधिष्ठिर ।
भङ्क्त्वा पाञ्चालपाण्डूनामुत्साहं भरतर्षभ ॥ ९.३१.४५ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே யுதிஷ்டிரா, இன்றும் கூட பாஞ்சாலர்களையும் பாண்டவர்களையும் உற்சாகம் குன்றச் செய்து உன்னை வெல்வேன் என்று நான் நம்புகிறேன்.
9.31.46
न त्विदानीमहं मन्ये कार्यं युद्धेन कर्हिचित् ।
द्रोणे कर्णे च संशान्ते निहते च पितामहे ॥ ९.३१.४६ ॥
ஆனால் இப்போது போரால் எந்த காரியமும் எப்போதாவது நிறைவேறும் என்று நான் நினைக்கவில்லை; துரோணரும் கர்ணரும் அடங்கிவிட்டனர், பிதாமகர் கொல்லப்பட்டார்.
9.31.47
अस्त्विदानीमियं राजन्केवला पृथिवी तव ।
असहायो हि को राजा राज्यमिच्छेत्प्रशासितुम् ॥ ९.३१.४७ ॥
அரசே, இப்போது இந்த பூமி உனக்கே மட்டும் இருக்கட்டும்; துணையின்றி எந்த அரசன்தான் அரசாள விரும்புவான்?
9.31.48
सुहृदस्तादृशान्हत्वा पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄनपि ।
भवद्भिश्च हृते राज्ये को नु जीवेत मादृशः ॥ ९.३१.४८ ॥
இத்தகைய நண்பர்கள், புதல்வர்கள், சகோதரர்கள், தந்தையர் ஆகியோரைக் கொன்று, நீங்கள் அரசைக் கவர்ந்த பின் என்னைப் போன்ற எவன் உயிர் வாழ்வான்?
9.31.49
अहं वनं गमिष्यामि ह्यजिनैः प्रतिवासितः ।
रतिर्हि नास्ति मे राज्ये हतपक्षस्य भारत ॥ ९.३१.४९ ॥
நான் மான்தோல் உடுத்து காட்டுக்குச் செல்வேன். பாரதா, சுற்றம் அழிந்தவனுக்கு ஆட்சியில் இனி மகிழ்ச்சி இல்லை.
9.31.50
हतबान्धवभूयिष्ठा हताश्वा हतकुञ्जरा ।
एषा ते पृथिवी राजन्भुङ्क्षैनां विगतज्वरः ॥ ९.३१.५० ॥
அரசே, இந்த பூமி கொல்லப்பட்ட உறவினர்களும் குதிரைகளும் யானைகளும் நிறைந்தது. கவலையின்றி நீ இதனை அனுபவி.
9.31.51
वनमेव गमिष्यामि वसानो मृगचर्मणी ।
न हि मे निर्जनस्यास्ति जीवितेऽद्य स्पृहा विभो ॥ ९.३१.५१ ॥
நான் இரண்டு மான்தோல்களை உடுத்தி காட்டுக்கே செல்வேன். வல்லவனே, ஆளற்ற எனக்கு இப்போது வாழ்வில் ஆசை இல்லை.
9.31.52
गच्छ त्वं भुङ्क्ष राजेन्द्र पृथिवीं निहतेश्वराम् ।
हतयोधां नष्टरत्नां शीर्णक्षत्रां यथासुखम् ॥ ९.३१.५२ ॥
அரசர்களின் அரசே, செல். தலைவர்கள் அழிந்து, வீரர்கள் மாண்டு, ரத்தினங்கள் இழந்து, க்ஷத்திரியர் சிதைந்த இந்தப் பூமியை நீ சுகமாக அனுபவி.
9.31.53
दुर्योधनं तव सुतं सलिलस्थं महायशाः ।
श्रुत्वा तु करुणं वाक्यमभाषत युधिष्ठिरः ॥ ९.३१.५३ ॥
நீரில் கிடக்கும் உன் மகன் துரியோதனனின் சொற்களைக் கேட்ட மகாயசஸ்வியான யுதிஷ்டிரன் இரக்கமான சொற்களைக் கூறினான்.
9.31.54
आर्तप्रलापान्मा तात सलिलस्थः प्रभाषथाः ।
नैतन्मनसि मे राजन्वाशितं शकुनेरिव ॥ ९.३१.५४ ॥
அன்பே, நீரில் கிடந்தபடி துயர்ப் புலம்பல்களைப் பேசாதே. அரசே, இது பறவையின் அழைப்பு போல என் மனதைத் தொடவில்லை.
9.31.55
यदि वापि समर्थः स्यास्त्वं दानाय सुयोधन ।
नाहमिच्छेयमवनिं त्वया दत्तां प्रशासितुम् ॥ ९.३१.५५ ॥
சுயோதனா, நீ கொடுக்கும் வல்லமை உடையவனாக இருந்தாலும், நீ கொடுத்த இந்தப் பூமியை ஆள நான் விரும்பமாட்டேன்.
9.31.56
अधर्मेण न गृह्णीयां त्वया दत्तां महीमिमाम् ।
न हि धर्मः स्मृतो राजन्क्षत्रियस्य प्रतिग्रहः ॥ ९.३१.५६ ॥
அரசே, நீ கொடுத்த இந்தப் பூமியை அதர்மமாக நான் ஏற்கமாட்டேன்; கேட்டு ஏற்பது க்ஷத்திரியனுக்குத் தர்மமாகக் கூறப்படவில்லை.
9.31.57
त्वया दत्तां न चेच्छेयं पृथिवीमखिलामहम् ।
त्वां तु युद्धे विनिर्जित्य भोक्ताऽस्मि वसुधामिमाम् ॥ ९.३१.५७ ॥
நீ கொடுத்த முழு பூமியையும் நான் விரும்பவில்லை; ஆனால் உன்னைப் போரில் வென்று இந்தப் பூமியை அனுபவிப்பேன்.
9.31.58
अनीश्वरश्च पृथिवीं कथं त्वं दातुमिच्छसि ।
त्वयेयं पृथिवी राजन्किं न दत्ता तदैव हि ॥ ९.३१.५८ ॥
ஆளும் அதிகாரம் இல்லாத நீ பூமியை எப்படிக் கொடுக்க விரும்புகிறாய்? அரசே, அப்போதே இந்தப் பூமியை ஏன் கொடுக்கவில்லை?
9.31.59
धर्मतो याचमानानां प्रशमार्थं कुलस्य नः ।
वार्ष्णेयं प्रथमं राजन्प्रत्याख्याय महाबालम् ॥ ९.३१.५९ ॥
அரசே, எங்கள் குலத்தின் அமைதிக்காக தர்மப்படி கேட்பவர்களான எங்களுக்கு, முதலில் மகாபலசாலியான வார்ஷ்ணேயனை (கிருஷ்ணனை) நீ மறுத்தாய்.
9.31.60
किमिदानीं ददासि त्वं को हि ते जित्तविभ्रमः ।
अभियुक्तस्तु को राजा दातुमिच्छेद्धि मेदिनीं ॥ ९.३१.६० ॥
இப்போது நீ என்ன கொடுக்கிறாய்? உன் வெற்றி மயக்கம் யாருக்கு? எதிர்க்கப்பட்ட எந்த அரசன் பூமியைக் கொடுக்க விரும்புவான்?
9.31.61
न त्वमद्य महीं दातुमीशः कौरवनन्दन ।
आच्छेत्तुं वा बलाद्राजन्स कथं दातुमिच्छसि ॥ ९.३१.६१ ॥
குரு குலத்தின் மகிழ்ச்சியே, இப்போது நீ பூமியைக் கொடுப்பதற்கு உரிமையுடையவன் அல்ல; பலத்தால் பறிப்பதற்கும் உரிமையில்லை. அரசனே, அதை எவ்வாறு கொடுக்க நினைக்கிறாய்?
9.31.62
मां तु निर्जित्य सङ्ग्रामे पालयेमां वसुन्धराम् ।
सूच्यग्रेणापि यद्भूमेरपि भिद्येत भारत ॥ ९.३१.६२ ॥
போரில் என்னை வென்று இந்த பூமியை ஆள்பவன் ஆகட்டும். ஊசி முனையால் குத்தக்கூடிய அளவுள்ள பூமிப் பகுதியைக்கூட, ஓ பாரதா, (நான் கொடுக்க மாட்டேன்).
9.31.63
तन्मात्रमपि तन्मह्यं न ददाति पुरा भवान् ।
स कथं पृथिवीमेतां प्रददासि विशाम्पते ॥ ९.३१.६३ ॥
முன்பு நீ எனக்கு அந்த அளவு நிலத்தைக் கூடக் கொடுக்கவில்லை. ஓ மக்களின் தலைவனே, அப்படியிருக்க இப்போது இந்த முழு பூமியையும் எப்படிக் கொடுக்கிறாய்?
9.31.64
सूच्यग्रं नात्यजः पूर्वं स कथं त्यजसि क्षितिम् ॥ ९.३१.६४ ॥
முன்பு ஊசி முனையளவு நிலத்தைக் கூட நீ விட்டுக் கொடுக்கவில்லை. அப்படியிருக்க இப்போது இந்த பூமியை எப்படி விட்டுக்கொடுக்கிறாய்?
9.31.65
एवमैश्वर्यमासाद्य प्रशास्य पृथिवीमिमाम् ।
को हि मूढो व्यवस्येत शत्रोर्दातुं वसुन्धराम् ॥ ९.३१.६५ ॥
இப்படி அரசுரிமையைப் பெற்று இந்தப் பூமியை ஆண்ட பின், எந்த மூடன் எதிரிக்கு இந்தப் பூமியைக் கொடுக்கத் துணிவான்?
9.31.66
त्वं तु केवलमौर्ख्येण विमूढो नावबुध्यसे ।
पृथिवीं दातुकामोऽपि जीवंस्त्वं नैव मोक्ष्यसे ॥ ९.३१.६६ ॥
ஆனால் நீ வெறும் மடமையால் மயங்கி உணரவில்லை. பூமியைக் கொடுக்க விரும்பினாலும், உயிருடன் இருக்கும்போது நீ விடுபடமாட்டாய்.
9.31.67
अस्मान्वा त्वं पराजित्य प्रशाधि पृथिवीमिमाम् ।
अथवा निहतोऽस्माभिर्व्रज लोकाननुत्तमान् ॥ ९.३१.६७ ॥
நீ எங்களை வென்று இந்தப் பூமியை ஆள்வாய்; அல்லது எங்களால் கொல்லப்பட்டு உயர்ந்த உலகங்களுக்குச் செல்வாய்.
9.31.68
आवयोर्जीवतो राजन्मयि च त्वयि च ध्रुवम् ।
संशयः सर्वभूतानां विजये नौ भविष्यति ॥ ९.३१.६८ ॥
அரசனே! நாம் இருவரும் உயிருடன் இருக்கும்போது, என்னிடமும் உன்னிடமும், நம் இருவரின் வெற்றியைப் பற்றி எல்லா உயிரினங்களுக்கும் நிச்சயம் ஐயம் இருக்கும்.
9.31.69
जीवितं त्वयि दुष्प्रापं मयि यत्परिवर्तते ।
जीवयेयमहं कामं न तु त्वं जीवितुं क्षमः ॥ ९.३१.६९ ॥
உன்னில் உயிர் பெறுவது அரிது; என்னில் உள்ள உயிர் (என் கையில்) இருக்கிறது. நான் விரும்பியபடி உயிர் கொடுக்க முடியும்; ஆனால் நீ வாழ்வதற்குத் தகுதியற்றவன்.
9.31.70
दहने हि कृतो यत्नस्त्वयाऽस्मासु विशेषतः ।
आशीविषैर्विषैश्चापि जले जापि प्रवेशनैः।
त्वया विनिकृता राजन्राज्यस्य हरणेन च ॥ ९.३१.७० ॥
நீ குறிப்பாக எங்களை நெருப்பில் தள்ள முயன்றாய்; நச்சுப்பாம்புகளாலும் விஷங்களாலும், நீரில் மூழ்கடித்தும் முயன்றாய்; அரசே! அரசைப் பறித்ததன் மூலம் நீ எங்களை அவமதித்தாய்.
9.31.71
अप्रियाणां च वचनैर्द्रौपद्याः कर्षणेन च ।
एतस्मात्कारणात्पाप जीवितं न विद्यते ॥ ९.३१.७१ ॥
விரும்பத்தகாத சொற்களாலும், திரௌபதியை இழுத்ததாலும் — பாவியே! இந்தக் காரணத்தால் உனக்கு வாழ்வுரிமை இல்லை.
9.31.72
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ युध्यस्व युद्धे श्रेयो भविष्यति ॥ ९.३१.७२ ॥
எழு, எழு! போரிடு; போரில்தான் உனக்கு நன்மை உண்டாகும்.
9.31.73
एवं तु विविधा वाचो जययुक्ताः पुनःपुनः ।
कीर्तयन्ति स्म ते वीरास्तत्रतत्र जनाधिप ॥ ९.३१.७३ ॥
இவ்வாறு வெற்றிக் கோஷங்களுடன் கூடிய பல்வேறு சொற்களை அந்த வீரர்கள் பலமுறை அங்குமிங்கும் முழங்கினர், ஓ மக்களின் தலைவனே.