Mahābhārata · Adhyāya 9.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.31.1
सञ्जय उवाच ।
ततस्तेष्वपयातेषु रथेषु त्रिषु पाण्डवाः।
तं हदं प्रत्यपद्यन्त यत्र दुर्योधनोऽभवत् ॥ ९.३१.१ ॥
Sañjaya sprach: Als jene drei Wagen fortgefahren waren, gelangten die Pāṇḍavas zu jenem See, wo Duryodhana war.
9.31.2
आसाद्य च कुरुश्रेष्ठ तदा द्वैपायनं हदम् ।
स्तम्भितं धार्तराष्ट्रेण दृष्ट्वा तं सलिलाशयम् ॥ ९.३१.२ ॥
Als der Beste der Kurus den See des Dvaipāyana erreicht hatte, sah er jenes Wasserbecken, das der Sohn Dhṛtarāṣṭras gebannt hatte.
9.31.3
वासुदेवमिदं वाक्यमब्रवीत्कुरुनन्दनः ।
पश्येमां धार्तराष्ट्रेण मायामप्सु प्रयोजिताम् ॥ ९.३१.३ ॥
Zu Vāsudeva sprach der Liebling der Kurus diese Worte: "Sieh diese Täuschung, die der Sohn Dhṛtarāṣṭras im Wasser gewirkt hat.
9.31.4
विष्टभ्य सलिलं शेते नास्य मानुषतो भयम् ।
दैवीं मायामिमां कृत्वा सलिलान्तर्गतो ह्ययम् ॥ ९.३१.४ ॥
Er liegt dort und hält das Wasser zurück; er hat keine Furcht vor Menschen. Diese göttliche Täuschung geschaffen, hat er sich im Wasser verborgen.
9.31.5
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो न मे जीवन्विमोक्ष्यते ।
यद्यस्य समरे साह्यं कुरुते वज्रभृत्स्वयम्।
तथाप्येनं हतं युद्धे लोका द्रक्ष्यन्ति माधव ॥ ९.३१.५ ॥
Wessen Weisheit Betrug ist, der wird nicht lebend von mir entlassen. Selbst wenn der Donnerkeilträger selbst ihm im Kampf beisteht, werden die Menschen ihn erschlagen sehen, Mādhava.
9.31.6
मायाविन इमां मायां मायया जहि भारत ।
मायावी मायया वध्यः सत्यमेतद्युधिष्ठिर ॥ ९.३१.६ ॥
O Bhārata, zerstöre diese Täuschung des Betrügers mit Täuschung. Der Betrüger muss durch Täuschung erschlagen werden — das ist die Wahrheit, Yudhiṣṭhira.
9.31.7
क्रियाभ्युपायैर्बहुभिर्भायामप्सु प्रयोज्य च ।
जहि त्वं भरतश्रेष्ठ मायात्मानं सुयोधनम् ॥ ९.३१.७ ॥
Durch viele Listen und Kunstgriffe und indem du im Wasser Täuschung anwendest, o Bester der Bharatas, erschlage Suyodhana, den Trugvollen.
9.31.8
क्रियाभ्युपायैरिन्द्रेण निहता दैत्यदानवाः ।
क्रियाभ्युपायैर्बलिभिर्बलिर्बद्धो महात्मना ॥ ९.३१.८ ॥
Durch Listen und Kunstgriffe wurden die Daityas und Dānavas von Indra erschlagen; durch eben diese Kunstgriffe band der Großmütige Bali.
9.31.9
क्रियाभ्युपायपूर्वं वै हिरण्याक्षो महासुरः ।
हिरण्यकशिपुश्चैव क्रिययैव निषूदितौ ॥ ९.३१.९ ॥
Gewiss, die großen Asuras Hiraṇyākṣa und Hiraṇyakaśipu wurden durch List, vorbereitet durch Kunstgriffe, vernichtet.
9.31.10
वृत्रश्च निहतो राजन्क्रिययैव महाबलः ।
तथा पौलस्त्यतनयो रावणो नाम राक्षसः।
रामेण निहतो राजन्सानुबन्धः सहानुगः ॥ ९.३१.१० ॥
O König, auch der mächtige Vṛtra wurde durch List erschlagen; ebenso wurde der Rākṣasa Rāvaṇa, Sohn des Pulastya, von Rāma samt Sippe und Gefolge erschlagen.
9.31.11
क्रियया योगमास्थाय तथा त्वमपि विक्रम ॥ ९.३१.११ ॥
Indem du dich des Weges der List bedienst, handle du ebenso mit Tapferkeit.
9.31.12
क्रियाभ्युपायैर्निहतौ मया राजन्पुरातनौ ।
तारकश्च महादैत्यो विप्रचित्तिश्च वीर्यवान् ॥ ९.३१.१२ ॥
O König, vor alters wurden die beiden durch mich mittels Listen und Kunstgriffen erschlagen: der große Daitya Tāraka und der tapfere Vipracitti.
9.31.13
वातापिरिल्वलश्चैव त्रिशिराश्च तथा विभो ।
सुन्दोपसुन्दावसुरौ क्रिययैव निषूदितौ ॥ ९.३१.१३ ॥
Vātāpi und Rilvala, ebenso Triśiras, und, o Mächtiger, die Asuras Sunda und Upasunda — auch sie wurden allein durch eine List erschlagen.
9.31.14
क्रियाभ्युपायैरिन्द्रेण त्रिदिवं भुज्यते विभो ।
क्रिया बलवती राजन्नान्यत्किंचिद्युधिष्ठिर ॥ ९.३१.१४ ॥
Durch Strategien und Mittel genießt Indra den Himmel, o Mächtiger. Die Strategie allein ist mächtig, o König Yudhiṣṭhira; nichts sonst.
9.31.15
दैत्याश्च दानवाश्चैव राक्षसाः पार्थिवास्तथा ।
क्रियाभ्युपायैर्निहताः क्रियां तस्मात्समाचर ॥ ९.३१.१५ ॥
Daityas, Dānavas, Rākṣasas und auch Könige wurden durch Strategien und Mittel erschlagen. Darum wende die Strategie an.
9.31.16
इत्युक्तो वासुदेवेन पाण्डवः संशितव्रतः ।
जलस्थं तं महाराज तव पुत्रं महाबलम्।
अभ्यभाषत कौन्तेयः प्रहसन्निव भारत ॥ ९.३१.१६ ॥
So angesprochen von Vāsudeva, sprach der Pāṇḍava von festem Gelübde, als lache er, zu deinem mächtigen Sohn, der im Wasser stand; o großer König, der Sohn Kuntīs sprach zu ihm, o Nachfahre Bharatas.
9.31.17
सुयोधन किमर्थोऽयमारम्भोऽप्सु कृतस्त्वया ।
सर्वं क्षत्रं घातयित्वा स्वकुलं च विशाम्पते ॥ ९.३१.१७ ॥
O Suyodhana, zu welchem Zweck hast du dieses Unternehmen im Wasser begonnen, o Herr der Völker, nachdem du die ganze Kriegerkaste und deine eigene Familie der Vernichtung preisgegeben hast?
9.31.18
जलाशयं प्रविष्टोऽद्य वाञ्छञ्जीवितमात्मनः ।
उत्तिष्ठ राजन्युध्यस्व सहास्माभिः सुयोधन ॥ ९.३१.१८ ॥
Nun bist du in den Wasserteich getreten, um dein eigenes Leben zu retten. Erhebe dich, o König, kämpfe mit uns, o Suyodhana!
9.31.19
स ते दर्पो नरश्रेष्ठ स च मानः क्व ते गतः ।
यस्त्वं संस्तभ्य सलिलं भीतो राजन्व्यवस्थितः ॥ ९.३१.१९ ॥
Bester der Männer, wo ist dein Stolz und deine Ehre geblieben, dass du hier verängstigt stehst, o König, nachdem du das Wasser angehalten hast?
9.31.20
सर्वे त्वां शूर इत्येवं जना जल्पन्ति संसदि ।
व्यर्थं तद्भवतो मन्ये शौर्यं सलिलशायिनः ॥ ९.३१.२० ॥
In der Versammlung nennen dich alle Leute einen Helden, doch ich halte jene Tapferkeit von dir, der du im Wasser liegst, für vergeblich.
9.31.21
उत्तिष्ठ राजन्युध्यस्व क्षत्रियोऽसि कुलोद्भवः ।
कौरवेयो विशेषेण कुलं जन्म च संस्मर ॥ ९.३१.२१ ॥
Erhebe dich, o König, und kämpfe; du bist ein Kṣatriya, aus edlem Geschlecht geboren. Du bist ein Kaurava; gedenke besonders deines Geschlechts und deiner Geburt.
9.31.22
स कथं कौरवे वंशे प्रशंसञ्जन्म चात्मनः ।
युद्वात्त्रस्ततरस्तोयं प्रविश्य प्रतितिष्ठसि ॥ ९.३१.२२ ॥
Wie stehst du da, der du das Geschlecht der Kauravas und deine eigene Geburt preist, nachdem du aus Furcht vor dem Kampf ins Wasser gestiegen bist?
9.31.23
अयुद्धेन व्यवस्थानं नैष धर्मः सनातनः ॥ ९.३१.२३ ॥
Sich ohne zu kämpfen abseits zu halten, das ist nicht dieser ewige Dharma.
9.31.24
अनार्यजुष्टमस्वर्ग्यं रणे राजन्पलायनम् ।
कथं पारमगत्वा हि युद्धे त्वं वै जिजीविषुः ॥ ९.३१.२४ ॥
O König, Flucht im Kampf ist die Gewohnheit der Unedlen und führt nicht zum Himmel. Du, der du im Kampf leben willst, wie willst du es tun, ohne das jenseitige Ufer erreicht zu haben?
9.31.25
इमान्निपतितान्दृष्ट्वा पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄंस्तथा ।
सम्बन्धिनो वयस्यांश्च मातुलान्बान्धवांस्तथा।
घातयित्वा कथं तात हदे तिष्ठति साम्प्रतम् ॥ ९.३१.२५ ॥
Nachdem du diese gefallenen Söhne, Brüder, Väter, Verwandten, Gefährten, Mutterbrüder und Angehörigen gesehen hast, o Lieber, wie stehst du nun, nachdem du sie hast töten lassen, im See?
9.31.26
शूरमानी न शूरस्त्वं मृषा वदसि भारत ।
शूरोऽहमिति दुर्बुद्धे सर्वलोकस्य शृण्वतः ॥ ९.३१.२६ ॥
Du hältst dich für einen Helden, bist aber keiner; du sprichst falsch, o Bhārata. O Törichter, du sagst »ich bin ein Held«, während die ganze Welt zuhört.
9.31.27
न हि शूराः पलायन्ते शत्रून्दृष्ट्वा कथञ्चन ।
ब्रूहि वा त्वं यया वृत्त्या शूर त्यजसि सङ्गरम् ॥ ९.३१.२७ ॥
Helden fliehen niemals, wenn sie ihre Feinde sehen. Sag an, o Held, durch welches Verhalten du den Kampf aufgibst.
9.31.28
स त्वमुत्तिष्ठ युध्यस्व विहाय भयमात्मनः ।
घातयित्वा सर्वसैन्यं भ्रातॄंश्चैव सुयोधन ॥ ९.३१.२८ ॥
Darum erhebe dich, lege deine Furcht ab und kämpfe. O Suyodhana, nachdem du das ganze Heer und deine Brüder hast töten lassen, kämpfe nun.
9.31.29
नेदानीं जीविते बुद्धिः कार्या धर्मचिकीर्षया ।
क्षत्रधर्ममुपाश्रित्य त्वद्विधेन सुयोधन ॥ ९.३१.२९ ॥
Jetzt solltest du nicht auf dein Leben bedacht sein; aus dem Wunsch heraus, das Dharma zu üben, o Suyodhana, soll sich einer wie du an die Pflicht des Kriegers halten.
9.31.30
यत्तु कर्णमुपाश्रित्य शकुनिं चापि सौबलम् ।
दुःशासनं च मोहात्त्वमात्मानं नावबुद्धवान् ॥ ९.३१.३० ॥
Indem du dich auf Karṇa, auf Śakuni, den Sohn des Subala, und auf Duḥśāsana gestützt hast, hast du dich aus Verblendung selbst nicht erkannt.
9.31.31
तत्पापं सुमहत्कृत्वा प्रतियुध्यस्व भारत ।
कथं हि त्वद्विधो मोहाद्रोचयेत पलायनम् ॥ ९.३१.३१ ॥
O Bhārata, nachdem du diese große Sünde begangen hast, kämpfe und widerstehe. Wie könnte einer wie du aus Verblendung die Flucht gutheißen?
9.31.32
क्व ते तत्पौरुषं यातं क्व च मानः सुयोधन ।
क्व च विक्रान्तता याता क्व च विस्फूर्जितं महत् ॥ ९.३१.३२ ॥
Suyodhana, wohin ist deine männliche Tapferkeit verschwunden? Wo ist dein Stolz? Wohin ist deine Heldenkraft gegangen, und wo ist jenes große Prahlen von dir?
9.31.33
क्व ते कृतास्त्रता याता किं नु शेषे जलाशये ।
स त्वमुत्तिष्ठ युध्यस्व क्षत्रधर्मेण भारत ॥ ९.३१.३३ ॥
Wohin ist deine Kunst im Waffengebrauch verschwunden? Warum liegst du im Wasserbecken? Du, o Bhārata, bist eben jener Held; erhebe dich und kämpfe nach der Pflicht des Kriegers.
9.31.34
अस्मांस्तु वा पराजित्य प्रशाधि पृथिवीमिमाम् ।
अथवा निहतोस्माभिर्भूमौ स्वप्स्यसि भारत ॥ ९.३१.३४ ॥
Entweder besiegst du uns und herrschst über diese Erde, oder du wirst von uns erschlagen auf dem Boden schlafen, o Bhārata.
9.31.35
एष ते परमो धर्मः सृष्टो धात्रा महात्मना ।
तं कुरुष्व यथातथ्यं पौरुषे स्व व्यवस्थितः ॥ ९.३१.३५ ॥
Dies ist deine höchste Pflicht, vom großherzigen Schöpfer bestimmt. Erfülle sie wahrhaftig, standhaft in deiner eigenen männlichen Tapferkeit.
9.31.36
एवमुक्तो महाराज धर्मपुत्रेण धीमता ।
सलिलस्थस्तव सुत इदं वचनमब्रवीत् ॥ ९.३१.३६ ॥
So angesprochen, o großer König, vom weisen Sohn des Dharma, sprach dein Sohn, im Wasser stehend, diese Worte.
9.31.37
नैतच्चित्रं महाराज यद्भीः प्राणिनमाविशेत् ।
न च प्राणभयाद्भीतो व्यपयातोऽस्मि भारत ॥ ९.३१.३७ ॥
Großer König, es ist nicht verwunderlich, dass Furcht ein Lebewesen befällt. Und, Nachkomme des Bhārata, ich habe mich nicht aus Angst um mein Leben zurückgezogen.
9.31.38
अरथश्चानिषङ्गी च निहतः पार्ष्णिसारथिः ।
एकश्चाप्यगणः सङ्ख्ये प्रत्याश्वासमरोचयम् ॥ ९.३१.३८ ॥
Ohne Wagen und Köcher, mein Wagenlenker der Hinterräder erschlagen, allein im Kampf und ohne Gefolge, wünschte ich mir wieder Zuversicht.
9.31.39
न प्राणहेतोर्न भयाश्च विषादाद्विशाम्पते ।
इदमम्भः प्रविष्टोऽस्मि श्रमात्त्विदमनुष्ठितम् ॥ ९.३१.३९ ॥
Herr der Völker, ich bin in dieses Wasser nicht um meines Lebens willen, nicht aus Furcht und nicht aus Verzweiflung gestiegen, sondern aus Erschöpfung.
9.31.40
त्वं चाश्वसिहि कौन्तेय ये चाप्यनुगतास्तव ।
अहमुत्थाय वः सर्वान्प्रतियोत्स्यामि संयुगे ॥ ९.३१.४० ॥
Sohn der Kuntī, fasse Mut, du und alle, die dir gefolgt sind; ich werde mich erheben und im Kampf gegen euch alle kämpfen.
9.31.41
आश्वस्ता एव सर्वे स्म चिरं त्वां मृगयामहे ।
तदिदानीं समुत्तिष्ठ युध्यस्वेह सुयोधन ॥ ९.३१.४१ ॥
Wir haben uns alle gefasst und dich lange gesucht; darum erhebe dich nun und kämpfe hier, Suyodhana.
9.31.42
हत्वा वा समरे पार्थान्स्फीतं राज्यमवाप्नुहि ।
निहतो वा रणेऽस्माभिर्वीरलोकमवाप्स्यसि ॥ ९.३१.४२ ॥
Entweder erschlage im Kampf die Söhne der Pṛthā und erlange das blühende Reich, oder werde von uns im Kampf erschlagen und gelange in die Welt der Helden.
9.31.43
यदर्थं राज्यमिच्छामि कुरूणां कुरुनन्दन ।
त इमे निहताः सर्वे भ्रातरो मे जनेश्वर ॥ ९.३१.४३ ॥
O Freude der Kurus, um dessentwillen ich das Reich der Kurus begehrte, o Herr der Menschen, sind alle diese meine Brüder erschlagen.
9.31.44
क्षीणरत्नां च पृथिवीं हतक्षत्रियपुङ्गवाम् ।
न ह्युत्सहाम्यहं भोक्तुं विधवामिव योषितम् ॥ ९.३१.४४ ॥
Der Edelsteine beraubt und ihrer besten Krieger erschlagen, bin ich wahrlich nicht imstande, die Erde zu genießen, wie eine verwitwete Frau.
9.31.45
अद्यापि त्वहमाशंसे त्वां विजेतुं युधिष्ठिर ।
भङ्क्त्वा पाञ्चालपाण्डूनामुत्साहं भरतर्षभ ॥ ९.३१.४५ ॥
O Yudhiṣṭhira, Stier der Bharatas, auch jetzt hoffe ich, dich zu besiegen, nachdem ich den Mut der Pāñcālas und Pāṇḍavas gebrochen habe.
9.31.46
न त्विदानीमहं मन्ये कार्यं युद्धेन कर्हिचित् ।
द्रोणे कर्णे च संशान्ते निहते च पितामहे ॥ ९.३१.४६ ॥
Doch jetzt glaube ich nicht, dass durch den Krieg je etwas zu erreichen ist, da Droṇa und Karṇa verstummt sind und der Großvater erschlagen ist.
9.31.47
अस्त्विदानीमियं राजन्केवला पृथिवी तव ।
असहायो हि को राजा राज्यमिच्छेत्प्रशासितुम् ॥ ९.३१.४७ ॥
O König, möge diese Erde nun dir allein gehören, denn welcher König ohne Verbündete würde sich nach der Herrschaft über ein Reich sehnen?
9.31.48
सुहृदस्तादृशान्हत्वा पुत्रान्भ्रातॄन्पितॄनपि ।
भवद्भिश्च हृते राज्ये को नु जीवेत मादृशः ॥ ९.३१.४८ ॥
Nachdem solche Freunde, Söhne, Brüder und Väter erschlagen sind und ihr das Reich geraubt habt, wer wie ich würde da noch leben wollen?
9.31.49
अहं वनं गमिष्यामि ह्यजिनैः प्रतिवासितः ।
रतिर्हि नास्ति मे राज्ये हतपक्षस्य भारत ॥ ९.३१.४९ ॥
Ich werde in den Wald gehen, in Antilopenfelle gekleidet; denn ich habe keine Freude am Reich, o Bhārata, ich, dessen Partei erschlagen ist.
9.31.50
हतबान्धवभूयिष्ठा हताश्वा हतकुञ्जरा ।
एषा ते पृथिवी राजन्भुङ्क्षैनां विगतज्वरः ॥ ९.३१.५० ॥
Diese Erde, o König, ist voller erschlagener Verwandter, erschlagener Pferde und erschlagener Elefanten; genieße sie nun, frei von Sorge.
9.31.51
वनमेव गमिष्यामि वसानो मृगचर्मणी ।
न हि मे निर्जनस्यास्ति जीवितेऽद्य स्पृहा विभो ॥ ९.३१.५१ ॥
Ich werde eben in den Wald gehen, in zwei Antilopenfelle gekleidet; denn für einen, der ohne Gefolgschaft ist, o Mächtiger, gibt es heute keine Lust mehr am Leben.
9.31.52
गच्छ त्वं भुङ्क्ष राजेन्द्र पृथिवीं निहतेश्वराम् ।
हतयोधां नष्टरत्नां शीर्णक्षत्रां यथासुखम् ॥ ९.३१.५२ ॥
Geh, o Herr der Könige, und genieße mühelos diese Erde, deren Herren erschlagen, deren Krieger erschlagen, deren Juwelen verloren und deren Kriegerstand zerschlagen ist.
9.31.53
दुर्योधनं तव सुतं सलिलस्थं महायशाः ।
श्रुत्वा तु करुणं वाक्यमभाषत युधिष्ठिरः ॥ ९.३१.५३ ॥
Als er die kläglichen Worte deines Sohnes Duryodhana hörte, der im Wasser lag, sprach der hochberühmte Yudhiṣṭhira.
9.31.54
आर्तप्रलापान्मा तात सलिलस्थः प्रभाषथाः ।
नैतन्मनसि मे राजन्वाशितं शकुनेरिव ॥ ९.३१.५४ ॥
Sprich nicht diese Klagen der Not, lieber Sohn, im Wasser liegend; o König, dies haftet nicht in meinem Geist wie der Schrei eines Vogels.
9.31.55
यदि वापि समर्थः स्यास्त्वं दानाय सुयोधन ।
नाहमिच्छेयमवनिं त्वया दत्तां प्रशासितुम् ॥ ९.३१.५५ ॥
Duryodhana, auch wenn du zu geben vermagst, möchte ich nicht diese Erde regieren, die du gegeben hast.
9.31.56
अधर्मेण न गृह्णीयां त्वया दत्तां महीमिमाम् ।
न हि धर्मः स्मृतो राजन्क्षत्रियस्य प्रतिग्रहः ॥ ९.३१.५६ ॥
Ich werde diese Erde, die du gegeben hast, nicht auf unrechte Weise annehmen; denn, o König, das Annehmen von Gaben gilt nicht als Pflicht eines Kṣatriya.
9.31.57
त्वया दत्तां न चेच्छेयं पृथिवीमखिलामहम् ।
त्वां तु युद्धे विनिर्जित्य भोक्ताऽस्मि वसुधामिमाम् ॥ ९.३१.५७ ॥
Die ganze Erde, die du gibst, möchte ich nicht; doch, nachdem ich dich im Kampf besiegt habe, werde ich diese Erde genießen.
9.31.58
अनीश्वरश्च पृथिवीं कथं त्वं दातुमिच्छसि ।
त्वयेयं पृथिवी राजन्किं न दत्ता तदैव हि ॥ ९.३१.५८ ॥
Und wie willst du die Erde geben, wenn du keine Macht über sie hast? O König, warum hast du diese Erde nicht gleich damals gegeben?
9.31.59
धर्मतो याचमानानां प्रशमार्थं कुलस्य नः ।
वार्ष्णेयं प्रथमं राजन्प्रत्याख्याय महाबालम् ॥ ९.३१.५९ ॥
O König, als wir in rechter Weise um den Frieden für unser Geschlecht baten, hast du zuerst den mächtigen Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) zurückgewiesen.
9.31.60
किमिदानीं ददासि त्वं को हि ते जित्तविभ्रमः ।
अभियुक्तस्तु को राजा दातुमिच्छेद्धि मेदिनीं ॥ ९.३१.६० ॥
Was gibst du jetzt? Wer hat dir diesen Wahn des Sieges eingeflößt? Welcher König, der angegriffen wird, würde die Erde verschenken wollen?
9.31.61
न त्वमद्य महीं दातुमीशः कौरवनन्दन ।
आच्छेत्तुं वा बलाद्राजन्स कथं दातुमिच्छसि ॥ ९.३१.६१ ॥
Du hast jetzt nicht die Macht, die Erde zu geben, noch sie mit Gewalt zu nehmen, Wonne der Kurus. O König, wie willst du sie geben?
9.31.62
मां तु निर्जित्य सङ्ग्रामे पालयेमां वसुन्धराम् ।
सूच्यग्रेणापि यद्भूमेरपि भिद्येत भारत ॥ ९.३१.६२ ॥
Wer mich im Kampf besiegt, möge diese Erde beherrschen. O Bhārata, nicht einmal so viel Erde, wie eine Nadelspitze durchstechen könnte, würde ich geben.
9.31.63
तन्मात्रमपि तन्मह्यं न ददाति पुरा भवान् ।
स कथं पृथिवीमेतां प्रददासि विशाम्पते ॥ ९.३१.६३ ॥
Früher hast du mir nicht einmal so viel gegeben. O Herr der Völker, wie gibst du nun diese ganze Erde?
9.31.64
सूच्यग्रं नात्यजः पूर्वं स कथं त्यजसि क्षितिम् ॥ ९.३१.६४ ॥
Früher hast du nicht einmal die Spitze einer Nadel Erde aufgegeben. Wie gibst du nun diese Erde auf?
9.31.65
एवमैश्वर्यमासाद्य प्रशास्य पृथिवीमिमाम् ।
को हि मूढो व्यवस्येत शत्रोर्दातुं वसुन्धराम् ॥ ९.३१.६५ ॥
Wer hat, nachdem er so die Herrschaft erlangt und diese Erde regiert hat, so töricht, zu beschließen, diese Erde einem Feind zu geben?
9.31.66
त्वं तु केवलमौर्ख्येण विमूढो नावबुध्यसे ।
पृथिवीं दातुकामोऽपि जीवंस्त्वं नैव मोक्ष्यसे ॥ ९.३१.६६ ॥
Du aber, allein durch Torheit verblendet, begreifst es nicht. Selbst wenn du die Erde geben willst, wirst du, solange du lebst, nicht freikommen.
9.31.67
अस्मान्वा त्वं पराजित्य प्रशाधि पृथिवीमिमाम् ।
अथवा निहतोऽस्माभिर्व्रज लोकाननुत्तमान् ॥ ९.३१.६७ ॥
Entweder besiegst du uns und herrschst über diese Erde, oder du wirst von uns erschlagen und gehst in die höchsten Welten.
9.31.68
आवयोर्जीवतो राजन्मयि च त्वयि च ध्रुवम् ।
संशयः सर्वभूतानां विजये नौ भविष्यति ॥ ९.३१.६८ ॥
O König, solange wir beide leben, in mir und in dir, wird unter allen Wesen gewiss Zweifel bestehen über den Sieg von uns beiden.
9.31.69
जीवितं त्वयि दुष्प्रापं मयि यत्परिवर्तते ।
जीवयेयमहं कामं न तु त्वं जीवितुं क्षमः ॥ ९.३१.६९ ॥
Das Leben ist in dir schwer zu erlangen, während das Leben, das in mir ist, in meiner Hand liegt. Ich kann am Leben erhalten, wen ich will, du aber bist nicht fähig zu leben.
9.31.70
दहने हि कृतो यत्नस्त्वयाऽस्मासु विशेषतः ।
आशीविषैर्विषैश्चापि जले जापि प्रवेशनैः।
त्वया विनिकृता राजन्राज्यस्य हरणेन च ॥ ९.३१.७० ॥
Du hast besonders versucht, uns ins Feuer zu werfen, mit giftigen Schlangen und Giften, und auch indem du uns ins Wasser tauchtest. O König, durch die Entreißung des Reiches hast du uns Unrecht getan.
9.31.71
अप्रियाणां च वचनैर्द्रौपद्याः कर्षणेन च ।
एतस्मात्कारणात्पाप जीवितं न विद्यते ॥ ९.३१.७१ ॥
Durch verletzende Worte und das Schleifen Draupadīs — Frevler! Aus diesem Grund besteht dein Leben nicht mehr.
9.31.72
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ युध्यस्व युद्धे श्रेयो भविष्यति ॥ ९.३१.७२ ॥
Steh auf, steh auf! Kämpfe; im Kampf wird dir Gutes erwachsen.
9.31.73
एवं तु विविधा वाचो जययुक्ताः पुनःपुनः ।
कीर्तयन्ति स्म ते वीरास्तत्रतत्र जनाधिप ॥ ९.३१.७३ ॥
So riefen jene Helden immer wieder, hier und dort, vielerlei Worte, begleitet von Siegesrufen, o Herr der Menschen.