Mahābhārata · Adhyāya 9.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.32.1
एवं सन्तर्ज्यमानस्तु मम पुत्रो महीपतिः ।
प्रकृत्या मन्युमान्वीरः कथमासीत्परन्तपः ॥ ९.३२.१ ॥
Así reprendido, ¿cómo se comportó mi hijo, señor de la tierra, de natural iracundo y héroe, atormentador de enemigos?
9.32.2
न हि सन्तर्जना तेन श्रुतपूर्वा कथञ्चन ।
राजभावेन मान्यश्च सर्वलोकस्य सोऽभवत् ॥ ९.३२.२ ॥
Nunca antes había oído tal reproche; por su dignidad real era honrado por todo el mundo.
9.32.3
यस्यातपत्रच्छायापि स्वका भानोस्तथा प्रभा ।
खेदायैवाभिमानित्वात्सहेत्सैवं कथं गरिः ॥ ९.३२.३ ॥
Aquel cuya sombra de parasol y el resplandor del sol eran suyos, por su orgullo estaba destinado sólo al dolor; ¿cómo habría soportado tales palabras?
9.32.4
इयं च पृथिवी सर्वा सम्लेच्छाटविका भृशम् ।
प्रसादाद्भ्रियते यस्य प्रत्यक्षं तव सञ्जय ॥ ९.३२.४ ॥
Esta tierra entera, con sus bárbaros y moradores de los bosques, es grandemente sostenida por su favor; lo has visto ante tus ojos, Sañjaya.
9.32.5
स तथा तर्ज्यमानस्तु पाण्डुपुत्रैर्विशेषतः ।
विहीनश्च स्वकैर्भृत्यैर्निर्जिते चावृतो भृशम् ॥ ९.३२.५ ॥
Así reprendido especialmente por los hijos de Pāṇḍu, privado de sus propios servidores y vencido, estaba profundamente rodeado.
9.32.6
स श्रुत्वा कटुका वाचो जययुक्ताः पुनःपुनः ।
किमब्रवीत्पाण्डवेयांस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ९.३२.६ ॥
Habiendo oído una y otra vez aquellas palabras duras dichas con victoria, ¿qué dijo a los Pāṇḍavas? Dímelo, Sañjaya.
9.32.7
तर्ज्यमानस्तदा राजन्नुदकस्थस्तवात्मजः ।
युधिष्ठिरेण राजेन्द्र भ्रातृभिः सहितेन ह ॥ ९.३२.७ ॥
Oh rey, entonces tu hijo, de pie en el agua, fue amenazado por Yudhiṣṭhira junto con sus hermanos, oh señor de reyes.
9.32.8
श्रुत्वा स कटुका वाचो विषमस्थो नराधिपः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य सलिलस्थः पुनःपुनः ॥ ९.३२.८ ॥
Habiendo oído aquellas palabras duras, aquel señor de los hombres, de pie en el agua en una situación difícil, suspiró largo y ardientemente una y otra vez.
9.32.9
सलिलान्तर्गतो राजा धुन्वन्हस्तौ पुनःपुनः ।
मनश्चकार युद्धाय राजानं चाभ्यभाषत ॥ ९.३२.९ ॥
El rey, sumergido en el agua, agitando las manos una y otra vez, se decidió a la batalla y se dirigió al rey.
9.32.10
यूयं ससुहृदः पार्थाः सर्वे सरथवाहनाः ।
अहमेकः परिद्यूनो विरथो हतवाहनः ॥ ९.३२.१० ॥
Vosotros, los hijos de Pṛthā con vuestros amigos, todos tenéis carros y vehículos; yo estoy solo, muy agotado, sin carro, con mis monturas muertas.
9.32.11
आत्तशस्त्रै रथोपेतैर्बहुभिः परिवास्तिः ।
कथमेकः पदातिः सन्नशस्त्रो योद्धुमुत्सह ॥ ९.३२.११ ॥
Rodeado de muchos hombres armados montados en carros, ¿cómo puedo yo, solo, a pie y sin armas, atreverme a combatir?
9.32.12
एकैकशश्च मां यूयं योधयध्वं युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्वीरैर्न्याय्यो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.१२ ॥
Yudhiṣṭhira, combatid conmigo uno por uno; no es justo que un solo hombre luche en la batalla contra muchos héroes.
9.32.13
विशेषतो विकवचः श्रान्तश्चापत्समाश्रितः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च श्रान्तवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.१३ ॥
Especialmente sin armadura, fatigado, asediado por la desgracia, con los miembros gravemente heridos, sus monturas y soldados agotados.
9.32.14
न मे त्वत्तो भयं राजन्न च पार्थाद्वृकोदरात् ।
फल्गुनाद्वासुदेवाद्वा पाञ्चालेभ्योऽथवा पुनः ॥ ९.३२.१४ ॥
Oh rey, no temo a ti, ni al hijo de Pṛthā, ni a Vṛkodara, ni a Phalguna, ni a Vāsudeva, ni a los Pañcālas, ni a nadie más.
9.32.15
यमाभ्यां युयुधानाद्वा ये चान्ये तव सैनिकाः ।
एकः सर्वानहं क्रुद्धो वारयिष्ये युधि स्थितः ॥ ९.३२.१५ ॥
A todos los que vengan de los gemelos, de Yuyudhāna o de tus otros soldados, yo, solo y encolerizado, los detendré, firme en la batalla.
9.32.16
धर्ममूला सतां कीर्तिर्मनुष्याणां जनाधिप ।
धर्मं चैवेह कीर्तिं च पालयन्प्रब्रवीम्यहम् ॥ ९.३२.१६ ॥
Oh señor de los hombres, la fama de los justos y de los hombres tiene raíz en el dharma. Guardando aquí el dharma y la fama, hablo.
9.32.17
अहमुत्थाय सर्वान्वै प्रतियोत्स्यामि संयुगे ।
अन्वभ्याशं गतान्सर्वान्निहनिष्यामि भारत ॥ ९.३२.१७ ॥
Levantándome, en verdad combatiré contra todos ellos en la batalla; oh Bhārata, a todos los que se acerquen los mataré.
9.32.18
अद्य वः सरथान्साश्वानशस्त्रो विरथोऽपि सन् ।
नक्षत्राणीव सर्वाणि सविता रात्रिसंक्षये ॥ ९.३२.१८ ॥
Hoy, aun desarmado y sin carro, os venceré a todos vosotros, con carros y caballos, como el sol al final de la noche vence a todas las estrellas.
9.32.19
तेजसा नाशयिष्यामि स्थिरीभवत पाण्डवाः ।
अद्यानृण्यं गमिष्यामि क्षत्रियाणां यशस्विनां ॥ ९.३२.१९ ॥
Los destruiré con mi poder. ¡Manteneos firmes, oh Pāṇḍavas! Hoy quedaré libre de la deuda con los gloriosos guerreros.
9.32.20
बाह्लीकद्रोणभीष्माणां कर्णस्य च महात्मनः ।
जयद्रथस्य शूरस्य भगदत्तस्य चोभयोः ॥ ९.३२.२० ॥
De Bāhlīka, Droṇa, Bhīṣma, el magnánimo Karṇa, el héroe Jayadratha y de ambos, Bhagadatta.
9.32.21
मद्रराजस्य शल्यस्य भूरिश्रवस एव च ।
पुत्राणां भरतश्रेष्ठ शकुनेः सौबलस्य च ॥ ९.३२.२१ ॥
Del rey de los Madras, Śalya, y de Bhūriśravas, oh mejor de los Bharatas, de tus hijos, y de Śakuni, hijo de Subala.
9.32.22
मेत्राणां सुहृदां चैव बान्धवानां तथैव च ।
प्रानृण्यमद्य गच्छामि हत्वा त्वां भ्रातृभिः सह ॥ ९.३२.२२ ॥
Y también de amigos, bienquerientes y parientes. Hoy, al matarte junto con tus hermanos, quedaré del todo libre de deuda.
9.32.23
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम जनाधिपः ।
सलिलान्तर्गतः श्रीमान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.२३ ॥
Tras decir esto, el señor de los hombres guardó silencio; y entonces tu glorioso hijo Duryodhana se sumergió en el agua.
9.32.24
दिष्ट्या त्वमपि जानीषे क्षत्रधर्मं सुयोधन ।
दिष्ट्या ते वर्तते बुद्धिर्युद्धायैव महाभुज ॥ ९.३२.२४ ॥
Por fortuna también tú conoces el deber del guerrero, oh Suyodhana; por fortuna tu resolución está puesta en la batalla, oh de poderosos brazos.
9.32.25
दिष्ट्या शूरोऽसि गान्धारे दिष्ट्या जानासि सङ्गरम् ।
यस्त्वमेको हि नः सर्वान्सङ्गरे योद्भुमिच्छसि ॥ ९.३२.२५ ॥
Por fortuna eres un héroe, oh Gāndhāra; por fortuna conoces la batalla. Tú solo deseas combatir contra todos nosotros.
9.32.26
एक एकेन सङ्गम्य यत्ते सम्मतमायुधम् ।
तत्त्वमादाय युध्यस्व प्रेक्षकास्ते वयं स्थिताः ॥ ९.३२.२६ ॥
Enfrentándote uno a uno, toma el arma que hayas acordado y lucha; nosotros permanecemos aquí como tus espectadores.
9.32.27
अयमिष्टं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
हत्वैकं भव नो राजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३२.२७ ॥
Oh héroe, te concedo de nuevo tu deseo: habiendo matado a uno, conviértete en nuestro rey, o, muerto, alcanza el cielo.
9.32.28
एकश्चेद्योद्भुमाक्रन्दे वरोऽद्य मम दीयताम् ।
आयुधानामियं चापि मता मे सतं गदा ॥ ९.३२.२८ ॥
Si ha de ser uno contra uno en el clamor de la batalla, que hoy se me conceda este favor; y a mi juicio esta maza equivale a cien de todas las armas.
9.32.29
भ्रातणां भवतामेकः शक्यं मां योऽभिमन्यते ।
पदातिर्गदया सङ्ख्ये स युध्यतु मया सह ॥ ९.३२.२९ ॥
Que aquel de vosotros hermanos que pueda desafiarme, a pie, luche conmigo en la batalla con la maza.
9.32.30
वृत्तानि रथयुद्धानि विचित्रामि पदेपदे ।
इदमेकं गदायुद्धं भवत्वद्याद्भुतं महत् ॥ ९.३२.३० ॥
Los combates de carros han ocurrido a cada paso, en formas variadas; que hoy este único combate de mazas sea una gran y maravillosa contienda.
9.32.31
अन्नानामपि पर्यायं कर्तुमिच्छन्ति मानवाः ।
युद्धानामपि पर्यायो भवत्वनुमते तव ॥ ९.३२.३१ ॥
Los hombres desean turnarse incluso para la comida; con tu consentimiento, que también haya turnos para las batallas.
9.32.32
गदया त्वां महाबाहो विजेष्यामि सहानुजम् ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव ये चान्ये तव सैनिकाः।
न हि मे सम्भ्रामो जातु शक्रादपि युधिष्ठिर ॥ ९.३२.३२ ॥
¡Oh de brazos poderosos! Con mi maza te venceré a ti y a tus hermanos menores, y también a los Pāñcālas, a los Sṛñjayas y a tus demás soldados. Yudhiṣṭhira, nunca siento temor, ni siquiera ante Indra.
9.32.33
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गान्धारे मां योधय सुयोधन ।
एक एकेन सङ्गम्य संयुगे गदया बली ॥ ९.३२.३३ ॥
¡Levántate, levántate, hijo de Gāndhārī! Suyodhana, combate conmigo. Enfrentándonos uno a uno en la batalla, con la maza, oh poderoso.
9.32.34
पुरुषो भव गान्धारे युध्यस्व सुसमाहितः ।
अद्य ते जीवितं नास्ति यदीन्द्रोपि तवाश्रयः ॥ ९.३२.३४ ॥
Hijo de Gāndhārī, sé un hombre y lucha con plena atención. Hoy no te queda vida, aunque Indra mismo fuera tu refugio.
9.32.35
एतत्स नरशार्दूलो नामृष्यत तवात्मजः ।
सलिलान्तर्गतः श्वभ्रे महानाग इव श्वसन् ॥ ९.३२.३५ ॥
Tu hijo, tigre entre los hombres, no pudo soportar esto, como una gran serpiente hundida en el agua, siseando en un hoyo.
9.32.36
तथाऽसौ वाक्प्रतोदेन तुद्यमानः पुनःपुनः ।
वचो न ममृषे राजन्नुत्तमाश्वः कशामिव ॥ ९.३२.३६ ॥
Así, pinchado una y otra vez con el aguijón de las palabras, no pudo soportar el discurso, oh rey, como un noble caballo no soporta el látigo.
9.32.37
सङ्क्षोभ्य सलिलं वेगाद्गदामादाय वीर्यवान् ।
अद्रिसारमयीं गुर्वीं काञ्चनाङ्गदभूषणाम्।
अन्तर्जलात्समुत्तस्थौ नागेन्द्र इव निःश्वसन् ॥ ९.३२.३७ ॥
Agitando el agua con fuerza, el poderoso tomó su maza, hecha de la esencia de la piedra, pesada y adornada con brazaletes de oro, y se alzó desde dentro del agua, resoplando como el señor de los elefantes.
9.32.38
स भित्त्वा स्तम्भितं तोयं स्कन्धे कृत्वायसीं गदाम् ।
उदतिष्ठत पुत्रस्ते प्रतपन्रश्मिवानिव ॥ ९.३२.३८ ॥
Hendiendo el agua quieta, colocó la maza de hierro sobre el hombro, y tu hijo se alzó, resplandeciente como el sol con sus rayos.
9.32.39
ततः शैक्यायसीं गुर्वी जातरूपपरिष्कृताम् ।
गदां परामृशद्धीमान्धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ९.३२.३९ ॥
Entonces el sabio y poderoso hijo de Dhṛtarāṣṭra empuñó la pesada maza, de acero y adornada con oro.
9.32.40
गदाहस्तं तु तं दृष्ट्वा सशृङ्गमिव पर्वतम् ।
प्रजानामिव सङ्क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.४० ॥
Al verlo de pie con la maza en la mano, parecía una montaña con sus picos, o Śiva, airado contra las criaturas, de pie con su tridente en la mano.
9.32.41
सगदो भारतो भाति प्रतपन्भास्करो यथा ॥ ९.३२.४१ ॥
Con su maza, el Bhārata brillaba como el sol abrasador.
9.32.42
तमुत्तीर्णं महाबाहुं गदाहस्तमरिन्दमम् ।
मेनिरे सर्वभूतानि दण्डपाणिमिवान्तकम् ॥ ९.३२.४२ ॥
Aquel de brazos poderosos que se había alzado, con la maza en la mano, domador de enemigos, todos los seres lo tomaron por la Muerte misma, empuñando su vara.
9.32.43
वज्रहस्तं यथा शक्रं शूलहस्तं यथा हरम् ।
ददृशुः शर्वपाञ्चालाः पुत्रं तव जनाधिप ॥ ९.३२.४३ ॥
Como Indra con el rayo en la mano y como Hara con el tridente en la mano, así Śarva y los Pāñcālas vieron a tu hijo, oh señor de los hombres.
9.32.44
तमुत्तीर्णं तु सम्प्रेक्ष्य समहृष्यन्त सर्वशः ।
पाञ्चालाः पाण्डवेयाश्च तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ॥ ९.३२.४४ ॥
Al verlo levantado, los Pāñcālas y los hijos de Pāṇḍu se regocijaron por todas partes y se dieron palmadas en las manos unos a otros.
9.32.45
अवहासं तु तं मत्वा पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
उद्वृत्य नयने क्रुद्धो दिधक्षुरिव पाण्डवान् ॥ ९.३२.४५ ॥
Tomando aquella burla, tu hijo Duryodhana, airado, abrió los ojos y miró a los Pāṇḍavas como si quisiera abrasarlos.
9.32.46
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सन्दष्टदशनच्छदः ।
प्रत्युवाच ततस्तान्वै पाण्डवान्सह केशवान् ॥ ९.३२.४६ ॥
Frunciendo el ceño en tres pliegues y mordiéndose los labios con los dientes, entonces respondió a aquellos Pāṇḍavas junto con Keśava.
9.32.47
अस्यावहासस्य फलं प्रतिमोक्ष्यथ पाण्डवाः ।
गमिष्यथ हताः सद्यः सपाञ्चाला यमक्षयम् ॥ ९.३२.४७ ॥
Oh Pāṇḍavas, recibiréis el fruto de esta burla; muertos de inmediato junto con los Pāñcālas, iréis a la morada de Yama.
9.32.48
उत्थिन्तश्च जलात्तस्मात्पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अतिष्ठत गदापाणी रुधिरेण समुक्षितः ॥ ९.३२.४८ ॥
Levantándose de aquella agua, tu hijo Duryodhana se puso de pie con la maza en la mano, cubierto de sangre.
9.32.49
तस्य शोणितदिग्धस्य सलिलेन समुक्षितम् ।
शरीरं स्म तदा भाति स्रवन्निव महीधारः ॥ ९.३२.४९ ॥
Su cuerpo, manchado de sangre y rociado con agua, brillaba entonces como un manantial de montaña que fluye.
9.32.50
तमुद्यतगदं वीरं मेनिरे तत्र पाण्डवाः ।
वैवस्वतमिव क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.५० ॥
Los Pāṇḍavas creyeron que aquel héroe, con la maza en alto, estaba allí como el iracundo Vaivasvata Yama o como Śiva que empuña el tridente.
9.32.51
स मेघनिनदो हर्षान्नर्दन्निव च गोवृषः ।
आजुहाव ततः पार्थान्गदया युधि वीर्यवान् ॥ ९.३२.५१ ॥
Retumbando como una nube y rugiendo de alegría como un toro, el poderoso retó entonces a los hijos de Pṛthā en la batalla, con la maza en la mano.
9.32.52
एकैकेन च मां यूयमासीदत युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्न्याय्यो वीरो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.५२ ॥
¡Oh Yudhiṣṭhira, acercaos a mí uno por uno! Un solo héroe no debe ser combatido en la batalla por muchos.
9.32.53
न्यस्तवर्मा विशेषेण श्रान्तश्चाप्सु परिप्लुतः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च हतवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.५३ ॥
Habiéndose quitado la armadura, especialmente cansado y sumergido en el agua, con sus miembros gravemente heridos, sus caballos y soldados muertos.
9.32.54
अवश्यमेव योद्वव्यं सर्वैरेव मया सह ।
युक्तं त्वयुक्तमित्येतद्वेत्सि त्वं चैव सर्वदा ॥ ९.३२.५४ ॥
Todos vosotros debéis sin duda combatir conmigo. Tú siempre sabes qué es lo correcto y qué lo incorrecto.
9.32.55
मा भूदियं तव प्रज्ञा कथमेकं सुयोधन ।
यदाऽभिमन्युं बहवो जघ्नुर्युधि महारथाः ॥ ९.३२.५५ ॥
Que no sea tu juicio tal, Suyodhana, que muchos grandes guerreros en batalla dieron muerte a Abhimanyu, uno solo, y lo consideres justo.
9.32.56
क्षत्रधर्मं भृशं क्रूरं निरपेक्षं सुनिर्घृणम् ।
अन्यथा तु कथं हन्युरभिमन्युं तथागतम् ॥ ९.३२.५६ ॥
El deber del guerrero es muy cruel, despiadado y sin piedad; de otro modo, ¿cómo habrían matado a Abhimanyu en el estado en que se encontraba?
9.32.57
सर्वे भवन्तो धर्मज्ञाः सर्वे शूरास्तनुत्यजः ।
न्यायेन युध्यतां प्रोक्ता शक्रलोकगतिः परा ॥ ९.३२.५७ ॥
Todos ustedes conocen el dharma, todos son héroes, dispuestos a entregar sus cuerpos; para quienes luchan con justicia se ha declarado la suprema senda hacia el mundo de Indra.
9.32.58
यद्येकस्तु न हन्तव्यो बहुभिर्धर्म एव तु ।
तदाऽभिमन्युं बहवो निजघ्नुस्त्वन्मते कथम् ॥ ९.३२.५८ ॥
Si lo que es dharma es que uno no sea muerto por muchos, entonces, según tu parecer, ¿cómo mataron muchos a Abhimanyu?
9.32.59
सर्वो विमृशते जन्तुः कृच्छ्रस्थो धर्मदर्शनम् ।
पदस्थः पिहितं द्वारं परलोकस्य पश्यति ॥ ९.३२.५९ ॥
Todo ser vivo, cuando está en apuro, reflexiona sobre el dharma; pero quien está en lugar seguro ve cerrada la puerta del otro mundo.
9.32.60
आमुञ्च कवचं वीर मूर्धजान्यमयस्व च ।
यच्चान्यदपि ते नास्ति तदप्यादत्स्व भारत ॥ ९.३२.६० ॥
Quítate la armadura, oh héroe, y suelta tus cabellos; y toma también lo que no tienes, oh Bhārata.
9.32.61
इममेकं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
पञ्चानां पाण्डवेयानां येन त्वं योद्धुमिच्छसि ॥ ९.३२.६१ ॥
Héroe, te concedo de nuevo este deseo: con cuál de los cinco hijos de Pāṇḍu quieres combatir.
9.32.62
तं हत्वा वै भवाराजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ।
ऋते च जीविताद्वीर युद्धे किं कुर्म ते प्रियम् ॥ ९.३२.६२ ॥
Mátalo y sé rey del mundo, o muere y alcanza el cielo. Héroe, aparte de la vida, ¿qué cosa querida podemos hacer por ti en la batalla?
9.32.63
ततस्तव सुतो राजन्वर्म जग्राह काञ्चनम् ।
विचित्रं च शिरस्त्राणं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ९.३२.६३ ॥
Entonces, oh rey, tu hijo tomó una armadura dorada y un casco variado adornado con oro de Jāmbūnada.
9.32.64
सोऽवबद्वशिरस्त्राणः शुभकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव ॥ ९.३२.६४ ॥
Con el casco sujeto, portando una fina armadura dorada, tu hijo resplandeció, oh rey, como un rey de montañas dorado.
9.32.65
सन्नद्धः सगतो राजन्सज्जः सङ्ग्राममूर्धनि ।
अब्रवीत्पाण्डवान्सर्वान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.६५ ॥
Armado y listo, oh rey, al frente de la batalla, tu hijo Duryodhana habló a todos los Pāṇḍavas.
9.32.66
भ्रातॄणां भवतामेको युध्यतां गदया मया ।
सहदेवेन वा योत्स्ये भीमेन नकुलेन वा ॥ ९.३२.६६ ॥
Contra uno de vosotros, hermanos, lucharé con mi maza: con Sahadeva, o con Bhīma, o con Nakula.
9.32.67
अथवा फल्गुनेनाद्य त्वया वा भरतर्षभ ।
योत्स्येऽहं सङ्गरं प्राप्य विजेष्ये च रणाजिरे ॥ ९.३२.६७ ॥
O hoy con Phalguna, o contigo, oh toro de los Bharatas, llegaré a la batalla, lucharé y venceré en el campo de batalla.
9.32.68
अहमद्य गमिष्यामि वैरस्यान्तं सुदुर्गमम् ।
गदया पुरुषव्याघ्र हेमपट्टनिबद्धया ॥ ९.३२.६८ ॥
Hoy iré hasta ese final de la enemistad, tan difícil de alcanzar, oh tigre entre los hombres, con una maza ceñida con bandas de oro.
9.32.69
गदायुद्धे न मे कश्चित्सदृशोऽस्तीति चिन्तये ।
गदया वो हनिष्यामि सर्वानेव समागतान् ॥ ९.३२.६९ ॥
Pienso que en el combate con maza no hay nadie igual a mí; con mi maza mataré a todos ustedes, reunidos aquí.
9.32.70
न मे समर्थाः सर्वे वै योद्धुं न्यायेन केचन ।
न युक्तमात्मना वक्तुमेवं गर्वोद्धतं वचः।
अथवा सफलं ह्येतत्करिष्ये भवतां पुरः ॥ ९.३२.७० ॥
Con justicia, ninguno de ustedes es capaz de luchar conmigo; tampoco es apropiado pronunciar uno mismo palabras tan soberbias y altivas. O más bien, haré que esto se cumpla ante ustedes.
9.32.71
अस्मिन्महूर्ते सत्यं वा मिथ्या वै तद्भविष्यति ।
गृह्णातु च गदां यो वै योत्स्यतेऽद्य मया सह ॥ ९.३२.७१ ॥
En este mismo momento se verá si es verdad o mentira. Que quien desee luchar conmigo hoy tome una maza.