ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 9.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.32.1
एवं सन्तर्ज्यमानस्तु मम पुत्रो महीपतिः ।
प्रकृत्या मन्युमान्वीरः कथमासीत्परन्तपः ॥ ९.३२.१ ॥
ଏହିପରି ଭତ୍ସିତ ହୋଇଥିବା ମୋ ପୁତ୍ର, ମହୀପତି, ସ୍ୱଭାବରେ କ୍ରୋଧୀ ଓ ବୀର, ଶତ୍ରୁତାପକ, ସେ କିପରି ଥିଲା?
9.32.2
न हि सन्तर्जना तेन श्रुतपूर्वा कथञ्चन ।
राजभावेन मान्यश्च सर्वलोकस्य सोऽभवत् ॥ ९.३२.२ ॥
ସେ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ଏପରି ନିନ୍ଦା ଶୁଣି ନ ଥିଲେ; ରାଜପଦ ହେତୁ ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଥିଲେ।
9.32.3
यस्यातपत्रच्छायापि स्वका भानोस्तथा प्रभा ।
खेदायैवाभिमानित्वात्सहेत्सैवं कथं गरिः ॥ ९.३२.३ ॥
ଯାହାର ଛତ୍ରଛାୟା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ମଧ୍ୟ ନିଜସ୍ୱ ଥିଲା, ସେ ଅଭିମାନ ହେତୁ କେବଳ ଦୁଃଖ ପାଇଁ ଥିଲା; ଏପରି ନିନ୍ଦା ସେ କିପରି ସହିବ?
9.32.4
इयं च पृथिवी सर्वा सम्लेच्छाटविका भृशम् ।
प्रसादाद्भ्रियते यस्य प्रत्यक्षं तव सञ्जय ॥ ९.३२.४ ॥
ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଓ ବନବାସୀଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଯାହାର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଅତ୍ୟଧିକ ପୋଷିତ ହୁଏ, ତାହା ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି, ହେ ସଞ୍ଜୟ।
9.32.5
स तथा तर्ज्यमानस्तु पाण्डुपुत्रैर्विशेषतः ।
विहीनश्च स्वकैर्भृत्यैर्निर्जिते चावृतो भृशम् ॥ ९.३२.५ ॥
ପାଣ୍ଡୁ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ ଭାବରେ ଏପରି ଭତ୍ସିତ ହୋଇ, ନିଜ ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ଓ ପରାଜିତ ହୋଇ ସେ ଅତ୍ୟଧିକ ଘେରିହୋଇଥିଲେ।
9.32.6
स श्रुत्वा कटुका वाचो जययुक्ताः पुनःपुनः ।
किमब्रवीत्पाण्डवेयांस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ९.३२.६ ॥
ବିଜୟ ଗର୍ବରେ କହାଯାଇଥିବା କଠୋର ବାକ୍ୟ ସେ ବାରମ୍ବାର ଶୁଣି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ କ'ଣ କହିଲା? ତାହା ମୋତେ କୁହ, ହେ ସଞ୍ଜୟ।
9.32.7
तर्ज्यमानस्तदा राजन्नुदकस्थस्तवात्मजः ।
युधिष्ठिरेण राजेन्द्र भ्रातृभिः सहितेन ह ॥ ९.३२.७ ॥
ହେ ରାଜନ, ସେତେବେଳେ ଜଳରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଧମକାଇଲେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର।
9.32.8
श्रुत्वा स कटुका वाचो विषमस्थो नराधिपः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य सलिलस्थः पुनःपुनः ॥ ९.३२.८ ॥
ସେହି କଠୋର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ସଙ୍କଟରେ ଥିବା ସେହି ନରାଧିପ ଜଳରେ ଠିଆ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ଉଷ୍ଣ ନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡିଲେ।
9.32.9
सलिलान्तर्गतो राजा धुन्वन्हस्तौ पुनःपुनः ।
मनश्चकार युद्धाय राजानं चाभ्यभाषत ॥ ९.३२.९ ॥
ଜଳରେ ବୁଡିଥିବା ରାଜା ବାରମ୍ବାର ହାତ ହଲାଇ ଯୁଦ୍ଧର ମନ ସ୍ଥିର କଲେ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
9.32.10
यूयं ससुहृदः पार्थाः सर्वे सरथवाहनाः ।
अहमेकः परिद्यूनो विरथो हतवाहनः ॥ ९.३२.१० ॥
ଆପଣମାନେ, ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହିତ ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ସମସ୍ତେ ରଥ ଓ ବାହନ ସହିତ ଅଛନ୍ତି; ମୁଁ ଏକା, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୀଣ, ରଥହୀନ, ବାହନ ହତ ହୋଇଥିବା।
9.32.11
आत्तशस्त्रै रथोपेतैर्बहुभिः परिवास्तिः ।
कथमेकः पदातिः सन्नशस्त्रो योद्धुमुत्सह ॥ ९.३२.११ ॥
ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ରଥାରୂଢ଼ ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା ମୁଁ ଏକା, ପଦାତିକ ଓ ନିରସ୍ତ୍ର ହୋଇ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବି?
9.32.12
एकैकशश्च मां यूयं योधयध्वं युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्वीरैर्न्याय्यो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.१२ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଆପଣମାନେ ଏକ ଏକ କରି ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ; ଜଣକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନେକ ବୀରଙ୍କ ସହିତ ଲଢ଼ାଇବା ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ।
9.32.13
विशेषतो विकवचः श्रान्तश्चापत्समाश्रितः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च श्रान्तवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.१३ ॥
ବିଶେଷତଃ କବଚହୀନ, କ୍ଳାନ୍ତ, ବିପଦରେ ଆଶ୍ରିତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ, ଯାହାର ବାହନ ଓ ସୈନ୍ୟ କ୍ଳାନ୍ତ।
9.32.14
न मे त्वत्तो भयं राजन्न च पार्थाद्वृकोदरात् ।
फल्गुनाद्वासुदेवाद्वा पाञ्चालेभ्योऽथवा पुनः ॥ ९.३२.१४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ଠାରୁ ମୋର ଭୟ ନାହିଁ; ପାର୍ଥଠାରୁ, ବୃକୋଦରଠାରୁ, ଫଲ୍ଗୁନଠାରୁ, ବାସୁଦେବଠାରୁ, ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କଠାରୁ କିମ୍ବା ପୁନର୍ବାର କାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ ନାହିଁ।
9.32.15
यमाभ्यां युयुधानाद्वा ये चान्ये तव सैनिकाः ।
एकः सर्वानहं क्रुद्धो वारयिष्ये युधि स्थितः ॥ ९.३२.१५ ॥
ଯମଜଙ୍କ ଠାରୁ, ଯୁଯୁଧାନଠାରୁ, କିମ୍ବା ତୁମର ଅନ୍ୟ ସୈନିକମାନଙ୍କଠାରୁ ଆସୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ଏକା, କ୍ରୋଧରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବି।
9.32.16
धर्ममूला सतां कीर्तिर्मनुष्याणां जनाधिप ।
धर्मं चैवेह कीर्तिं च पालयन्प्रब्रवीम्यहम् ॥ ९.३२.१६ ॥
ହେ ଜନାଧିପ, ସଜ୍ଜନ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଧର୍ମମୂଳକ; ଏଠାରେ ଧର୍ମ ଓ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ରକ୍ଷା କରି ମୁଁ କହୁଛି।
9.32.17
अहमुत्थाय सर्वान्वै प्रतियोत्स्यामि संयुगे ।
अन्वभ्याशं गतान्सर्वान्निहनिष्यामि भारत ॥ ९.३२.१७ ॥
ମୁଁ ଉଠି ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକାବିଲା କରିବି; ହେ ଭାରତ, ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି।
9.32.18
अद्य वः सरथान्साश्वानशस्त्रो विरथोऽपि सन् ।
नक्षत्राणीव सर्वाणि सविता रात्रिसंक्षये ॥ ९.३२.१८ ॥
ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ରଥ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଶସ୍ତ୍ରହୀନ ଓ ରଥହୀନ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ରାତ୍ରିର ଶେଷରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ସମସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରକୁ ଢାଙ୍କେ, ସେପରି ଜିତିବି।
9.32.19
तेजसा नाशयिष्यामि स्थिरीभवत पाण्डवाः ।
अद्यानृण्यं गमिष्यामि क्षत्रियाणां यशस्विनां ॥ ९.३२.१९ ॥
ମୋ ତେଜରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବି। ହେ ପାଣ୍ଡବଗଣ, ସ୍ଥିର ହୁଅ! ଆଜି ମୁଁ ଯଶସ୍ୱୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହେବି।
9.32.20
बाह्लीकद्रोणभीष्माणां कर्णस्य च महात्मनः ।
जयद्रथस्य शूरस्य भगदत्तस्य चोभयोः ॥ ९.३२.२० ॥
ବାହ୍ଲୀକ, ଦ୍ରୋଣ, ଭୀଷ୍ମ, ମହାତ୍ମା କର୍ଣ୍ଣ, ଶୂର ଜୟଦ୍ରଥ ଏବଂ ଭଗଦତ୍ତ — ଏ ଦୁହିଁଙ୍କର (ଋଣ)।
9.32.21
मद्रराजस्य शल्यस्य भूरिश्रवस एव च ।
पुत्राणां भरतश्रेष्ठ शकुनेः सौबलस्य च ॥ ९.३२.२१ ॥
ମଦ୍ରରାଜ ଶଲ୍ୟ, ଭୂରିଶ୍ରବା, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଏବଂ ସୁବଳପୁତ୍ର ଶକୁନିଙ୍କର (ଋଣ)।
9.32.22
मेत्राणां सुहृदां चैव बान्धवानां तथैव च ।
प्रानृण्यमद्य गच्छामि हत्वा त्वां भ्रातृभिः सह ॥ ९.३२.२२ ॥
ମିତ୍ର, ହିତୈଷୀ ଏବଂ ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କର (ଋଣ ମଧ୍ୟ)। ଆଜି ତୁମକୁ ଓ ତୁମ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ମୁଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଋଣମୁକ୍ତ ହେବି।
9.32.23
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम जनाधिपः ।
सलिलान्तर्गतः श्रीमान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.२३ ॥
ଏତିକି କହି ଜନାଧିପ ନୀରବ ହେଲେ। ସେତେବେଳେ ତୁମ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀମାନ ଦୁର୍ଯୋଧନ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
9.32.24
दिष्ट्या त्वमपि जानीषे क्षत्रधर्मं सुयोधन ।
दिष्ट्या ते वर्तते बुद्धिर्युद्धायैव महाभुज ॥ ९.३२.२४ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମ ଜାଣ, ହେ ସୁଯୋଧନ। ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ହିଁ ଅଛି, ହେ ମହାବାହୁ।
9.32.25
दिष्ट्या शूरोऽसि गान्धारे दिष्ट्या जानासि सङ्गरम् ।
यस्त्वमेको हि नः सर्वान्सङ्गरे योद्भुमिच्छसि ॥ ९.३२.२५ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ବୀର, ହେ ଗାନ୍ଧାର; ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ ଜାଣ। ତୁମେ ଏକା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
9.32.26
एक एकेन सङ्गम्य यत्ते सम्मतमायुधम् ।
तत्त्वमादाय युध्यस्व प्रेक्षकास्ते वयं स्थिताः ॥ ९.३२.२६ ॥
ଜଣେ ଜଣେ ସହ ମୁହାଁମୁହିଁ ହୋଇ, ତୁମ ପାଇଁ ସମ୍ମତ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କର; ଆମେ ତୁମର ଦର୍ଶକ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଛୁ।
9.32.27
अयमिष्टं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
हत्वैकं भव नो राजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३२.२७ ॥
ହେ ବୀର, ତୁମର ଇଚ୍ଛିତ କାମନା ମୁଁ ପୁଣି ଦେଉଛି: ଜଣକୁ ମାରି ଆମର ରାଜା ହୁଅ, କିମ୍ବା ମରି ସ୍ୱର୍ଗ ପାଅ।
9.32.28
एकश्चेद्योद्भुमाक्रन्दे वरोऽद्य मम दीयताम् ।
आयुधानामियं चापि मता मे सतं गदा ॥ ९.३२.२८ ॥
ଯୁଦ୍ଧ କୋଲାହଳରେ ଯଦି ଜଣକ ସହ ଲଢ଼ିବାକୁ ପଡ଼େ, ତେବେ ଆଜି ମୋତେ ଏହି ବର ଦିଆଯାଉ; ମୋ ମତରେ ଏହି ଗଦା ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରର ଶତ ସମାନ।
9.32.29
भ्रातणां भवतामेकः शक्यं मां योऽभिमन्यते ।
पदातिर्गदया सङ्ख्ये स युध्यतु मया सह ॥ ९.३२.२९ ॥
ତୁମ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ମୋତେ ଆହ୍ୱାନ କରିପାରିବ, ସେ ପଦାତିକ ହୋଇ ଗଦା ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ସହ ଲଢ଼ୁ।
9.32.30
वृत्तानि रथयुद्धानि विचित्रामि पदेपदे ।
इदमेकं गदायुद्धं भवत्वद्याद्भुतं महत् ॥ ९.३२.३० ॥
ରଥଯୁଦ୍ଧ ତ ପଦେ ପଦେ ହୋଇଛି, ବିଚିତ୍ର ଭାବରେ; ଆଜି ଏହି ଗୋଟିଏ ଗଦାଯୁଦ୍ଧ ହେଉ, ମହାନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଯୁଦ୍ଧ।
9.32.31
अन्नानामपि पर्यायं कर्तुमिच्छन्ति मानवाः ।
युद्धानामपि पर्यायो भवत्वनुमते तव ॥ ९.३२.३१ ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଖାଦ୍ୟର ମଧ୍ୟ ପାଳି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ତୁମ ଅନୁମତିରେ ଯୁଦ୍ଧର ମଧ୍ୟ ପାଳି ହେଉ।
9.32.32
गदया त्वां महाबाहो विजेष्यामि सहानुजम् ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव ये चान्ये तव सैनिकाः।
न हि मे सम्भ्रामो जातु शक्रादपि युधिष्ठिर ॥ ९.३२.३२ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଗଦାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଓ ତୁମ ଅନୁଜମାନଙ୍କୁ, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ତୁମର ଅନ୍ୟ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବି। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମୋର କେବେ ଭୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
9.32.33
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गान्धारे मां योधय सुयोधन ।
एक एकेन सङ्गम्य संयुगे गदया बली ॥ ९.३२.३३ ॥
ଉଠ, ଉଠ, ହେ ଗାନ୍ଧାରୀପୁତ୍ର! ସୁଯୋଧନ, ମୋ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କର। ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକ ସହ ଏକ ମିଳିତ ହୋଇ, ଗଦାରେ, ହେ ବଳବାନ।
9.32.34
पुरुषो भव गान्धारे युध्यस्व सुसमाहितः ।
अद्य ते जीवितं नास्ति यदीन्द्रोपि तवाश्रयः ॥ ९.३२.३४ ॥
ହେ ଗାନ୍ଧାରୀପୁତ୍ର, ପୁରୁଷ ହୁଅ ଓ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଯୁଦ୍ଧ କର। ଆଜି ତୁମର ଜୀବନ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ହେଉ।
9.32.35
एतत्स नरशार्दूलो नामृष्यत तवात्मजः ।
सलिलान्तर्गतः श्वभ्रे महानाग इव श्वसन् ॥ ९.३२.३५ ॥
ଏହା ତୁମ ପୁତ୍ର, ନରଶାର୍ଦୂଳ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ଜଳ ଭିତରେ ଗର୍ତ୍ତରେ ଫୁଙ୍କାର ଦେଉଥିବା ମହାନାଗ ପରି।
9.32.36
तथाऽसौ वाक्प्रतोदेन तुद्यमानः पुनःपुनः ।
वचो न ममृषे राजन्नुत्तमाश्वः कशामिव ॥ ९.३२.३६ ॥
ଏହିପରି ସେ, ବାକ୍ୟର ଅଙ୍କୁଶରେ ବାରମ୍ବାର ବିଦ୍ଧ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ, କଥା ସହି ପାରିଲା ନାହିଁ; ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱ ଚାବୁକ ସହିନଥାଏ ପରି।
9.32.37
सङ्क्षोभ्य सलिलं वेगाद्गदामादाय वीर्यवान् ।
अद्रिसारमयीं गुर्वीं काञ्चनाङ्गदभूषणाम्।
अन्तर्जलात्समुत्तस्थौ नागेन्द्र इव निःश्वसन् ॥ ९.३२.३७ ॥
ବେଗରେ ଜଳ ଆଲୋଡ଼ି, ବଳବାନ ସେ ପଥରର ସାରରେ ନିର୍ମିତ, ଭାରୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାଜୁବନ୍ଧରେ ସଜ୍ଜିତ ଗଦା ଧରି, ଗଜରାଜ ପରି ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ଜଳ ଭିତରୁ ଉଠି ଛିଡ଼ା ହେଲା।
9.32.38
स भित्त्वा स्तम्भितं तोयं स्कन्धे कृत्वायसीं गदाम् ।
उदतिष्ठत पुत्रस्ते प्रतपन्रश्मिवानिव ॥ ९.३२.३८ ॥
ସେ ସ୍ଥିର ଜଳକୁ ଚିରି, ଲୌହ ଗଦାକୁ କାନ୍ଧରେ ରଖି, କିରଣବନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ପ୍ରତାପରେ ଜଳୁଥିବା ତୁମ ପୁତ୍ର ଉପରକୁ ଉଠିଲା।
9.32.39
ततः शैक्यायसीं गुर्वी जातरूपपरिष्कृताम् ।
गदां परामृशद्धीमान्धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ९.३२.३९ ॥
ତା'ପରେ ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମହାବଳୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପୁତ୍ର ଇସ୍ପାତର, ଭାରୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ସଜ୍ଜିତ ଗଦା ଧରିଲା।
9.32.40
गदाहस्तं तु तं दृष्ट्वा सशृङ्गमिव पर्वतम् ।
प्रजानामिव सङ्क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.४० ॥
ହାତରେ ଗଦା ଧରି ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିବା ତାକୁ ଦେଖି ସେ ଶିଖରଯୁକ୍ତ ପର୍ବତ ପରି, କିମ୍ବା ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଶିବ ପରି ଲାଗିଲା।
9.32.41
सगदो भारतो भाति प्रतपन्भास्करो यथा ॥ ९.३२.४१ ॥
ଗଦା ସହିତ ସେ ଭାରତ ତପୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା।
9.32.42
तमुत्तीर्णं महाबाहुं गदाहस्तमरिन्दमम् ।
मेनिरे सर्वभूतानि दण्डपाणिमिवान्तकम् ॥ ९.३२.४२ ॥
ଜଳରୁ ଉପରକୁ ଆସିଥିବା ସେହି ମହାବାହୁ, ହାତରେ ଗଦା ଧରିଥିବା ଶତ୍ରୁଦମନକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଯମ ପରି ମନେ କଲେ।
9.32.43
वज्रहस्तं यथा शक्रं शूलहस्तं यथा हरम् ।
ददृशुः शर्वपाञ्चालाः पुत्रं तव जनाधिप ॥ ९.३२.४३ ॥
ବଜ୍ରହସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଶୂଳହସ୍ତ ହର ପରି, ହେ ଜନାଧିପ, ଶର୍ବ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ।
9.32.44
तमुत्तीर्णं तु सम्प्रेक्ष्य समहृष्यन्त सर्वशः ।
पाञ्चालाः पाण्डवेयाश्च तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ॥ ९.३२.४४ ॥
ତାକୁ ଉଠିଥିବା ଦେଖି ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସର୍ବତ୍ର ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ପରସ୍ପରର ତାଳୁରେ ତାଳି ମାରିଲେ।
9.32.45
अवहासं तु तं मत्वा पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
उद्वृत्य नयने क्रुद्धो दिधक्षुरिव पाण्डवान् ॥ ९.३२.४५ ॥
ସେହି ପରିହାସ ବୁଝି ତୁମ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କ୍ରୋଧରେ ଆଖି ବଡ଼ କରି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବା ପରି ଚାହିଁଲେ।
9.32.46
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सन्दष्टदशनच्छदः ।
प्रत्युवाच ततस्तान्वै पाण्डवान्सह केशवान् ॥ ९.३२.४६ ॥
ତିନି ରେଖାଯୁକ୍ତ ଭୃଗୁଟି କରି ଓ ଦାନ୍ତରେ ଓଠ ଚାପି ସେ ତା ପରେ କେଶବ ସହିତ ସେହି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
9.32.47
अस्यावहासस्य फलं प्रतिमोक्ष्यथ पाण्डवाः ।
गमिष्यथ हताः सद्यः सपाञ्चाला यमक्षयम् ॥ ९.३२.४७ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବଗଣ, ଏହି ପରିହାସର ଫଳ ତୁମେ ପାଇବ; ପାଞ୍ଚାଳଗଣ ସହିତ ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ହତ ହୋଇ ଯମଲୋକକୁ ଯିବ।
9.32.48
उत्थिन्तश्च जलात्तस्मात्पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अतिष्ठत गदापाणी रुधिरेण समुक्षितः ॥ ९.३२.४८ ॥
ସେହି ଜଳରୁ ଉଠି ତୁମ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ହାତରେ ଗଦା ଧରି ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ।
9.32.49
तस्य शोणितदिग्धस्य सलिलेन समुक्षितम् ।
शरीरं स्म तदा भाति स्रवन्निव महीधारः ॥ ९.३२.४९ ॥
ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଜଳରେ ସିକ୍ତ ହୋଇ, ସେତେବେଳେ ବହୁଥିବା ପର୍ବତ ଝରଣା ପରି ଚମକୁଥିଲା।
9.32.50
तमुद्यतगदं वीरं मेनिरे तत्र पाण्डवाः ।
वैवस्वतमिव क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.५० ॥
ଗଦା ଉଠାଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ବୀରଙ୍କୁ ସେଠାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ବୈବସ୍ୱତ ଯମ ଓ ଶୂଳପାଣି ପରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଭାବିଲେ।
9.32.51
स मेघनिनदो हर्षान्नर्दन्निव च गोवृषः ।
आजुहाव ततः पार्थान्गदया युधि वीर्यवान् ॥ ९.३२.५१ ॥
ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଷଣ୍ଢ ପରି ଗର୍ଜି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଦା ସହିତ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ହୋଇ ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ।
9.32.52
एकैकेन च मां यूयमासीदत युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्न्याय्यो वीरो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.५२ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର! ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ କରି ମୋ ନିକଟକୁ ଆସ। ଜଣେ ବୀରଙ୍କୁ ଅନେକେ ମିଶି ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
9.32.53
न्यस्तवर्मा विशेषेण श्रान्तश्चाप्सु परिप्लुतः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च हतवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.५३ ॥
କବଚ ଖୋଲି, ବିଶେଷ କରି କ୍ଳାନ୍ତ, ଜଳରେ ଡୁବିଥିବା, ଶରୀର ଭୟଙ୍କର ଆହତ, ବାହନ ଓ ସୈନିକ ହତ ହୋଇଥିବା।
9.32.54
अवश्यमेव योद्वव्यं सर्वैरेव मया सह ।
युक्तं त्वयुक्तमित्येतद्वेत्सि त्वं चैव सर्वदा ॥ ९.३२.५४ ॥
ତୁମେ ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ। କ'ଣ ଯୁକ୍ତ ଓ କ'ଣ ଅଯୁକ୍ତ ତାହା ତୁମେ ସର୍ବଦା ଜାଣ।
9.32.55
मा भूदियं तव प्रज्ञा कथमेकं सुयोधन ।
यदाऽभिमन्युं बहवो जघ्नुर्युधि महारथाः ॥ ९.३२.५५ ॥
ହେ ସୁଯୋଧନ, ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଏପରି ନ ହେଉ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନେକ ମହାରଥୀ ଏକାକୀ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ତାହା କିପରି ଠିକ୍?
9.32.56
क्षत्रधर्मं भृशं क्रूरं निरपेक्षं सुनिर्घृणम् ।
अन्यथा तु कथं हन्युरभिमन्युं तथागतम् ॥ ९.३२.५६ ॥
କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୂର, ନିରପେକ୍ଷ ଓ ଅତି ନିର୍ଦ୍ଦୟ; ନହେଲେ ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ସେମାନେ କିପରି ବଧ କରିଥା'ନ୍ତେ?
9.32.57
सर्वे भवन्तो धर्मज्ञाः सर्वे शूरास्तनुत्यजः ।
न्यायेन युध्यतां प्रोक्ता शक्रलोकगतिः परा ॥ ९.३२.५७ ॥
ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ସମସ୍ତେ ଶୂର, ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ନ୍ୟାୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି କୁହାଯାଇଛି।
9.32.58
यद्येकस्तु न हन्तव्यो बहुभिर्धर्म एव तु ।
तदाऽभिमन्युं बहवो निजघ्नुस्त्वन्मते कथम् ॥ ९.३२.५८ ॥
ଯଦି ଜଣକୁ ବହୁଜନ ବଧ ନ କରିବା ହିଁ ଧର୍ମ, ତେବେ ତୁମ ମତରେ ବହୁଜନ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ କିପରି ବଧ କଲେ?
9.32.59
सर्वो विमृशते जन्तुः कृच्छ्रस्थो धर्मदर्शनम् ।
पदस्थः पिहितं द्वारं परलोकस्य पश्यति ॥ ९.३२.५९ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ କଷ୍ଟରେ ଥିଲେ ଧର୍ମ ବିଚାର କରେ; ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପରଲୋକର ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଦେଖେ।
9.32.60
आमुञ्च कवचं वीर मूर्धजान्यमयस्व च ।
यच्चान्यदपि ते नास्ति तदप्यादत्स्व भारत ॥ ९.३२.६० ॥
ହେ ବୀର, କବଚ ଖୋଲ, କେଶ ମୁକ୍ତ କର; ଏବଂ ତୁମ ପାଖରେ ଯାହା ନାହିଁ ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଭାରତ।
9.32.61
इममेकं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
पञ्चानां पाण्डवेयानां येन त्वं योद्धुमिच्छसि ॥ ९.३२.६१ ॥
ହେ ବୀର, ଏହି ଗୋଟିଏ ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁନର୍ବାର ଦେଉଛି — ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ସହ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର।
9.32.62
तं हत्वा वै भवाराजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ।
ऋते च जीविताद्वीर युद्धे किं कुर्म ते प्रियम् ॥ ९.३२.६२ ॥
ତାକୁ ମାରି ଭବରାଜା ହୁଅ, ନଚେତ୍ ମରି ସ୍ୱର୍ଗ ପାଅ। ହେ ବୀର, ଜୀବନ ବ୍ୟତୀତ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ପ୍ରିୟ କ'ଣ ଆମେ କରିବା?
9.32.63
ततस्तव सुतो राजन्वर्म जग्राह काञ्चनम् ।
विचित्रं च शिरस्त्राणं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ९.३२.६३ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ପୁତ୍ର ସୁନାର କବଚ ନେଲା, ଏବଂ ଜାମ୍ବୂନଦ ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ବିଚିତ୍ର ଶିରସ୍ତ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ।
9.32.64
सोऽवबद्वशिरस्त्राणः शुभकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव ॥ ९.३२.६४ ॥
ଶିରସ୍ତ୍ରାଣ ବାନ୍ଧି, ସୁନ୍ଦର ସୁନାର କବଚ ଧରି, ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ପୁତ୍ର ସୁନାର ପର୍ବତରାଜ ପରି ଶୋଭିଲା।
9.32.65
सन्नद्धः सगतो राजन्सज्जः सङ्ग्राममूर्धनि ।
अब्रवीत्पाण्डवान्सर्वान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.६५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, କବଚ ପିନ୍ଧି, ଯୁଦ୍ଧର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ, ତୁମ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯୋଧନ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ କହିଲା।
9.32.66
भ्रातॄणां भवतामेको युध्यतां गदया मया ।
सहदेवेन वा योत्स्ये भीमेन नकुलेन वा ॥ ९.३२.६६ ॥
ତୁମ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ସହ, ଗଦାରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି — ସହଦେବ ସହ, ଭୀମ ସହ, କିମ୍ବା ନକୁଳ ସହ।
9.32.67
अथवा फल्गुनेनाद्य त्वया वा भरतर्षभ ।
योत्स्येऽहं सङ्गरं प्राप्य विजेष्ये च रणाजिरे ॥ ९.३२.६७ ॥
ଅଥବା ଆଜି ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କ ସହିତ, ଅଥବା ତୁମ ସହିତ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ିବି ଏବଂ ରଣାଙ୍ଗଣରେ ବିଜୟୀ ହେବି।
9.32.68
अहमद्य गमिष्यामि वैरस्यान्तं सुदुर्गमम् ।
गदया पुरुषव्याघ्र हेमपट्टनिबद्धया ॥ ९.३२.६८ ॥
ମୁଁ ଆଜି ଶତ୍ରୁତାର ସେହି ଅତି ଦୁର୍ଗମ ଅନ୍ତକୁ ଯିବି, ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଟ୍ଟରେ ବାନ୍ଧିଥିବା ଗଦା ସହିତ।
9.32.69
गदायुद्धे न मे कश्चित्सदृशोऽस्तीति चिन्तये ।
गदया वो हनिष्यामि सर्वानेव समागतान् ॥ ९.३२.६९ ॥
ମୁଁ ଭାବେ ଗଦାଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ସମକକ୍ଷ କେହି ନାହାନ୍ତି; ଏଠାରେ ସମବେତ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ଗଦାରେ ବଧ କରିବି।
9.32.70
न मे समर्थाः सर्वे वै योद्धुं न्यायेन केचन ।
न युक्तमात्मना वक्तुमेवं गर्वोद्धतं वचः।
अथवा सफलं ह्येतत्करिष्ये भवतां पुरः ॥ ९.३२.७० ॥
ନ୍ୟାୟତଃ ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ତୁମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି; ନିଜ ମୁଖରେ ଏପରି ଗର୍ବୋଦ୍ଧତ ବାକ୍ୟ କହିବାଟା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅଥବା ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ସଫଳ କରି ଦେଖାଇବି।
9.32.71
अस्मिन्महूर्ते सत्यं वा मिथ्या वै तद्भविष्यति ।
गृह्णातु च गदां यो वै योत्स्यतेऽद्य मया सह ॥ ९.३२.७१ ॥
ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାହା ସତ୍ୟ ବା ମିଥ୍ୟା ହେବ। ଆଜି ଯିଏ ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ସେ ଗଦା ଧରୁ।