മഹാഭാരതം · അധ്യായം 9.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.32.1
एवं सन्तर्ज्यमानस्तु मम पुत्रो महीपतिः ।
प्रकृत्या मन्युमान्वीरः कथमासीत्परन्तपः ॥ ९.३२.१ ॥
ഇങ്ങനെ ശാസിക്കപ്പെട്ട എന്റെ പുത്രൻ, ഭൂപതി, സ്വഭാവത്താൽ കോപിയും വീരനുമായ ശത്രുതാപകൻ, എങ്ങനെയിരുന്നു?
9.32.2
न हि सन्तर्जना तेन श्रुतपूर्वा कथञ्चन ।
राजभावेन मान्यश्च सर्वलोकस्य सोऽभवत् ॥ ९.३२.२ ॥
അവൻ മുമ്പൊരിക്കലും ഇത്തരം ശാസന കേട്ടിട്ടില്ല; രാജപദവിയാൽ അവൻ ലോകം മുഴുവൻ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.
9.32.3
यस्यातपत्रच्छायापि स्वका भानोस्तथा प्रभा ।
खेदायैवाभिमानित्वात्सहेत्सैवं कथं गरिः ॥ ९.३२.३ ॥
ആരുടെ കുടനിഴലും സൂര്യപ്രഭയും സ്വന്തമായിരുന്നുവോ, അവൻ അഭിമാനത്താൽ ദുഃഖത്തിനായി മാത്രമേ ആയിരുന്നുള്ളൂ; ഇങ്ങനെയുള്ള ശാസന അവൻ എങ്ങനെ സഹിക്കും?
9.32.4
इयं च पृथिवी सर्वा सम्लेच्छाटविका भृशम् ।
प्रसादाद्भ्रियते यस्य प्रत्यक्षं तव सञ्जय ॥ ९.३२.४ ॥
മ്ലേച്ഛരും വനവാസികളുമടങ്ങിയ ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ ആരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ വളരെയധികം പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അത് നിന്റെ കൺമുന്നിൽ തന്നെയുണ്ട്, സഞ്ജയാ.
9.32.5
स तथा तर्ज्यमानस्तु पाण्डुपुत्रैर्विशेषतः ।
विहीनश्च स्वकैर्भृत्यैर्निर्जिते चावृतो भृशम् ॥ ९.३२.५ ॥
പാണ്ഡുപുത്രന്മാരാൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഇങ്ങനെ ശാസിക്കപ്പെട്ടവനും, സ്വന്തം ഭൃത്യന്മാരാൽ കൈവിടപ്പെട്ടവനും, പരാജിതനുമായി അവൻ അത്യന്തം ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
9.32.6
स श्रुत्वा कटुका वाचो जययुक्ताः पुनःपुनः ।
किमब्रवीत्पाण्डवेयांस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ९.३२.६ ॥
ജയഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞ കഠിനവാക്കുകൾ അവൻ ആവർത്തിച്ചു കേട്ട്, പാണ്ഡവന്മാരോട് എന്ത് പറഞ്ഞു? അത് എന്നോട് പറയൂ, സഞ്ജയാ.
9.32.7
तर्ज्यमानस्तदा राजन्नुदकस्थस्तवात्मजः ।
युधिष्ठिरेण राजेन्द्र भ्रातृभिः सहितेन ह ॥ ९.३२.७ ॥
രാജാവേ, അന്ന് വെള്ളത്തിൽ നിന്നിരുന്ന നിന്റെ പുത്രനെ യുധിഷ്ഠിരനും സഹോദരന്മാരും ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, രാജേന്ദ്രാ.
9.32.8
श्रुत्वा स कटुका वाचो विषमस्थो नराधिपः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य सलिलस्थः पुनःपुनः ॥ ९.३२.८ ॥
ആ കടുത്ത വാക്കുകൾ കേട്ട്, വിഷമാവസ്ഥയിൽ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന ആ നരാധിപൻ ആവർത്തിച്ച് നീണ്ടതും ചൂടുള്ളതുമായ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
9.32.9
सलिलान्तर्गतो राजा धुन्वन्हस्तौ पुनःपुनः ।
मनश्चकार युद्धाय राजानं चाभ्यभाषत ॥ ९.३२.९ ॥
വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിക്കിടന്ന രാജാവ് കൈകൾ ആവർത്തിച്ച് കുലുക്കി, യുദ്ധത്തിന് മനസ്സുറപ്പിച്ച് രാജാവിനോട് സംസാരിച്ചു.
9.32.10
यूयं ससुहृदः पार्थाः सर्वे सरथवाहनाः ।
अहमेकः परिद्यूनो विरथो हतवाहनः ॥ ९.३२.१० ॥
നിങ്ങൾ, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർ, എല്ലാവരും രഥങ്ങളും വാഹനങ്ങളുമുള്ളവർ; ഞാനോ ഒറ്റയ്ക്ക്, അത്യന്തം ക്ഷീണിച്ച്, രഥമില്ലാതെ, വാഹനങ്ങൾ നശിച്ചവനായി.
9.32.11
आत्तशस्त्रै रथोपेतैर्बहुभिः परिवास्तिः ।
कथमेकः पदातिः सन्नशस्त्रो योद्धुमुत्सह ॥ ९.३२.११ ॥
ആയുധങ്ങളേന്തി, രഥങ്ങളിൽ കയറിയ പലരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, ഒറ്റയ്ക്ക് കാൽനടയായി, ആയുധമില്ലാത്ത ഞാൻ എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്യും?
9.32.12
एकैकशश्च मां यूयं योधयध्वं युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्वीरैर्न्याय्यो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.१२ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരായി എന്നോട് യുദ്ധം ചെയ്യുക; ഒരാളെ യുദ്ധത്തിൽ പലരോടൊപ്പം പോരാടാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നത് നീതിയല്ല.
9.32.13
विशेषतो विकवचः श्रान्तश्चापत्समाश्रितः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च श्रान्तवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.१३ ॥
പ്രത്യേകിച്ച് കവചമില്ലാതെ, ക്ഷീണിതനായി, ആപത്തിൽ അകപ്പെട്ടവനായി, അതിശയം മുറിവേറ്റ അവയവങ്ങളോടെ, വാഹനങ്ങളും സൈനികരും ക്ഷീണിച്ചവനായി.
9.32.14
न मे त्वत्तो भयं राजन्न च पार्थाद्वृकोदरात् ।
फल्गुनाद्वासुदेवाद्वा पाञ्चालेभ्योऽथवा पुनः ॥ ९.३२.१४ ॥
രാജാവേ, നിന്നിൽനിന്നോ പാർത്ഥനിൽനിന്നോ വൃകോദരനിൽനിന്നോ ഫൽഗുനനിൽനിന്നോ വാസുദേവനിൽനിന്നോ പാഞ്ചാലരിൽനിന്നോ വീണ്ടും മറ്റാരിൽനിന്നോ എനിക്ക് ഭയമില്ല.
9.32.15
यमाभ्यां युयुधानाद्वा ये चान्ये तव सैनिकाः ।
एकः सर्वानहं क्रुद्धो वारयिष्ये युधि स्थितः ॥ ९.३२.१५ ॥
യമളന്മാരിൽനിന്നോ യുയുധാനനിൽനിന്നോ നിന്റെ മറ്റ് സൈനികരിൽനിന്നോ വരുന്ന എല്ലാവരെയും ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക്, കോപത്തോടെ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തടയും.
9.32.16
धर्ममूला सतां कीर्तिर्मनुष्याणां जनाधिप ।
धर्मं चैवेह कीर्तिं च पालयन्प्रब्रवीम्यहम् ॥ ९.३२.१६ ॥
ജനാധിപാ, സജ്ജനങ്ങളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും കീർത്തി ധർമ്മത്തിൽ വേരൂന്നിയതാണ്; ഇവിടെ ധർമ്മത്തെയും കീർത്തിയെയും പാലിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നു.
9.32.17
अहमुत्थाय सर्वान्वै प्रतियोत्स्यामि संयुगे ।
अन्वभ्याशं गतान्सर्वान्निहनिष्यामि भारत ॥ ९.३२.१७ ॥
ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് യുദ്ധത്തിൽ അവരെയെല്ലാം എതിർക്കും; ഭാരതാ, അടുത്തുവന്ന എല്ലാവരെയും ഞാൻ വധിക്കും.
9.32.18
अद्य वः सरथान्साश्वानशस्त्रो विरथोऽपि सन् ।
नक्षत्राणीव सर्वाणि सविता रात्रिसंक्षये ॥ ९.३२.१८ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും, രഥങ്ങളും കുതിരകളുമായി, ആയുധമില്ലാതെയും രഥമില്ലാതെയും ആയാലും, രാത്രിയുടെ അവസാനത്തിൽ സൂര്യൻ നക്ഷത്രങ്ങളെ എല്ലാം മറയ്ക്കുന്നതുപോലെ ജയിക്കും.
9.32.19
तेजसा नाशयिष्यामि स्थिरीभवत पाण्डवाः ।
अद्यानृण्यं गमिष्यामि क्षत्रियाणां यशस्विनां ॥ ९.३२.१९ ॥
എന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് ഞാൻ അവരെ നശിപ്പിക്കും. പാണ്ഡവരേ, ഉറച്ചുനിൽക്കുവിൻ! ഇന്ന് യശസ്വികളായ ക്ഷത്രിയരോടുള്ള കടം ഞാൻ വീട്ടും.
9.32.20
बाह्लीकद्रोणभीष्माणां कर्णस्य च महात्मनः ।
जयद्रथस्य शूरस्य भगदत्तस्य चोभयोः ॥ ९.३२.२० ॥
ബാഹ്ലീകൻ, ദ്രോണൻ, ഭീഷ്മൻ, മഹാത്മാവായ കർണ്ണൻ, ശൂരനായ ജയദ്രഥൻ, ഭഗദത്തൻ — ഇവരുടെ ഇരുവരുടെയും (കടം).
9.32.21
मद्रराजस्य शल्यस्य भूरिश्रवस एव च ।
पुत्राणां भरतश्रेष्ठ शकुनेः सौबलस्य च ॥ ९.३२.२१ ॥
മദ്രരാജാവ് ശല്യൻ, ഭൂരിശ്രവസ്സ്, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ, സുബലപുത്രൻ ശകുനിയുടെയും (കടം).
9.32.22
मेत्राणां सुहृदां चैव बान्धवानां तथैव च ।
प्रानृण्यमद्य गच्छामि हत्वा त्वां भ्रातृभिः सह ॥ ९.३२.२२ ॥
സുഹൃത്തുക്കൾ, ഹിതൈഷികൾ, ബന്ധുക്കൾ — ഇവരുടെയും (കടം). ഇന്ന് നിന്നെയും സഹോദരന്മാരെയും കൊന്ന് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി കടമുക്തനാകും.
9.32.23
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम जनाधिपः ।
सलिलान्तर्गतः श्रीमान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.२३ ॥
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ജനാധിപൻ മൗനിയായി. അപ്പോൾ നിന്റെ പുത്രനായ ശ്രീമാനായ ദുര്യോധനൻ ജലത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
9.32.24
दिष्ट्या त्वमपि जानीषे क्षत्रधर्मं सुयोधन ।
दिष्ट्या ते वर्तते बुद्धिर्युद्धायैव महाभुज ॥ ९.३२.२४ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ നീയും ക്ഷത്രധർമ്മം അറിയുന്നു, ഓ സുയോധനാ. ഭാഗ്യവശാൽ നിന്റെ ബുദ്ധി യുദ്ധത്തിനുതന്നെയാണ്, ഓ മഹാബാഹോ.
9.32.25
दिष्ट्या शूरोऽसि गान्धारे दिष्ट्या जानासि सङ्गरम् ।
यस्त्वमेको हि नः सर्वान्सङ्गरे योद्भुमिच्छसि ॥ ९.३२.२५ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ നീ ശൂരനാണ്, ഗാന്ധാരാ; ഭാഗ്യവശാൽ നീ യുദ്ധം അറിയുന്നു. നീ ഒറ്റയ്ക്ക് ഞങ്ങളെല്ലാവരുമായും യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
9.32.26
एक एकेन सङ्गम्य यत्ते सम्मतमायुधम् ।
तत्त्वमादाय युध्यस्व प्रेक्षकास्ते वयं स्थिताः ॥ ९.३२.२६ ॥
ഒരാളോടൊരാൾ ഏറ്റുമുട്ടി, നിനക്ക് സമ്മതമായ ആയുധമെടുത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യൂ; ഞങ്ങൾ നിന്റെ കാഴ്ചക്കാരായി നിൽക്കുന്നു.
9.32.27
अयमिष्टं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
हत्वैकं भव नो राजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३२.२७ ॥
വീരാ, നിന്റെ ഇഷ്ടമായ ആഗ്രഹം ഞാൻ വീണ്ടും നൽകുന്നു: ഒരാളെ കൊന്ന് ഞങ്ങളുടെ രാജാവാകൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട് സ്വർഗം നേടൂ.
9.32.28
एकश्चेद्योद्भुमाक्रन्दे वरोऽद्य मम दीयताम् ।
आयुधानामियं चापि मता मे सतं गदा ॥ ९.३२.२८ ॥
യുദ്ധകോലാഹലത്തിൽ ഒരാളോട് പോരാടണമെങ്കിൽ, ഇന്ന് എനിക്ക് ഈ വരം നൽകണം; എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഈ ഗദ എല്ലാ ആയുധങ്ങൾക്കും നൂറിന് തുല്യമാണ്.
9.32.29
भ्रातणां भवतामेकः शक्यं मां योऽभिमन्यते ।
पदातिर्गदया सङ्ख्ये स युध्यतु मया सह ॥ ९.३२.२९ ॥
നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരിൽ ഒരാൾക്ക് എന്നെ എതിർക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, അവൻ കാലാളായി യുദ്ധത്തിൽ ഗദയുമായി എന്നോടൊപ്പം പോരാടട്ടെ.
9.32.30
वृत्तानि रथयुद्धानि विचित्रामि पदेपदे ।
इदमेकं गदायुद्धं भवत्वद्याद्भुतं महत् ॥ ९.३२.३० ॥
രഥയുദ്ധങ്ങൾ അടിക്കടി നടന്നിട്ടുണ്ട്, പലവിധത്തിൽ; ഇന്ന് ഈ ഒരു ഗദായുദ്ധം നടക്കട്ടെ, മഹത്തും അത്ഭുതകരവുമായ യുദ്ധമായി.
9.32.31
अन्नानामपि पर्यायं कर्तुमिच्छन्ति मानवाः ।
युद्धानामपि पर्यायो भवत्वनुमते तव ॥ ९.३२.३१ ॥
മനുഷ്യർ ഭക്ഷണങ്ങൾക്കും ഊഴം വയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നിന്റെ അനുമതിയോടെ യുദ്ധങ്ങൾക്കും ഊഴമുണ്ടാകട്ടെ.
9.32.32
गदया त्वां महाबाहो विजेष्यामि सहानुजम् ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव ये चान्ये तव सैनिकाः।
न हि मे सम्भ्रामो जातु शक्रादपि युधिष्ठिर ॥ ९.३२.३२ ॥
മഹാബാഹോ, ഗദകൊണ്ട് നിന്നെയും നിന്റെ അനുജന്മാരെയും, പാഞ്ചാലന്മാരെയും സൃഞ്ജയന്മാരെയും നിന്റെ മറ്റു സൈനികരെയും ഞാൻ ജയിക്കും. യുധിഷ്ഠിരാ, ഇന്ദ്രനിൽ നിന്നുപോലും എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഭയമില്ല.
9.32.33
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गान्धारे मां योधय सुयोधन ।
एक एकेन सङ्गम्य संयुगे गदया बली ॥ ९.३२.३३ ॥
എഴുന്നേൽക്കൂ, എഴുന്നേൽക്കൂ, ഗാന്ധാരീപുത്രാ! സുയോധനാ, എന്നോട് യുദ്ധം ചെയ്യൂ. യുദ്ധത്തിൽ ഒരുവനോട് ഒരുവനായി ഏറ്റുമുട്ടി, ഗദകൊണ്ട്, ഹേ ബലവാനേ.
9.32.34
पुरुषो भव गान्धारे युध्यस्व सुसमाहितः ।
अद्य ते जीवितं नास्ति यदीन्द्रोपि तवाश्रयः ॥ ९.३२.३४ ॥
ഗാന്ധാരീപുത്രാ, പുരുഷനാകൂ; ഏകാഗ്രചിത്തനായി യുദ്ധം ചെയ്യൂ. ഇന്ന് നിനക്ക് ജീവനില്ല, ഇന്ദ്രൻ തന്നെ നിനക്ക് അഭയമായാലും.
9.32.35
एतत्स नरशार्दूलो नामृष्यत तवात्मजः ।
सलिलान्तर्गतः श्वभ्रे महानाग इव श्वसन् ॥ ९.३२.३५ ॥
ഇത് നിന്റെ പുത്രൻ, നരവ്യാഘ്രൻ സഹിച്ചില്ല; വെള്ളത്തിനടിയിൽ കുഴിയിൽ ചീറുന്ന മഹാസർപ്പം പോലെ.
9.32.36
तथाऽसौ वाक्प्रतोदेन तुद्यमानः पुनःपुनः ।
वचो न ममृषे राजन्नुत्तमाश्वः कशामिव ॥ ९.३२.३६ ॥
അങ്ങനെ അവൻ, വാക്കാകുന്ന അങ്കുശം കൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും കുത്തപ്പെട്ട്, രാജാവേ, വാക്ക് സഹിച്ചില്ല; ഉത്തമാശ്വം ചാട്ടവാർ സഹിക്കാത്തതുപോലെ.
9.32.37
सङ्क्षोभ्य सलिलं वेगाद्गदामादाय वीर्यवान् ।
अद्रिसारमयीं गुर्वीं काञ्चनाङ्गदभूषणाम्।
अन्तर्जलात्समुत्तस्थौ नागेन्द्र इव निःश्वसन् ॥ ९.३२.३७ ॥
വേഗത്തിൽ വെള്ളം ഇളക്കി, ശക്തനായ അവൻ കല്ലിന്റെ സാരം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയതും ഭാരമുള്ളതും സ്വർണ്ണ തോൾവളകളാൽ അലങ്കരിച്ചതുമായ ഗദ എടുത്ത്, ആനകളുടെ രാജാവിനെപ്പോലെ നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് വെള്ളത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
9.32.38
स भित्त्वा स्तम्भितं तोयं स्कन्धे कृत्वायसीं गदाम् ।
उदतिष्ठत पुत्रस्ते प्रतपन्रश्मिवानिव ॥ ९.३२.३८ ॥
അവൻ നിശ്ചലമായ വെള്ളം പിളർന്ന്, ഇരുമ്പുഗദ തോളിൽ വെച്ച്, രശ്മികളോടെ ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ നിന്റെ പുത്രൻ ഉയർന്നു.
9.32.39
ततः शैक्यायसीं गुर्वी जातरूपपरिष्कृताम् ।
गदां परामृशद्धीमान्धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ९.३२.३९ ॥
അപ്പോൾ ആ ബുദ്ധിമാനും മഹാബലവാനുമായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ഉരുക്കിൽ നിർമ്മിച്ചതും ഭാരമുള്ളതും സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചതുമായ ഗദ പിടിച്ചു.
9.32.40
गदाहस्तं तु तं दृष्ट्वा सशृङ्गमिव पर्वतम् ।
प्रजानामिव सङ्क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.४० ॥
കയ്യിൽ ഗദയേന്തി നിൽക്കുന്ന അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ശിഖരങ്ങളുള്ള പർവ്വതം പോലെയും, ജനങ്ങളോട് കോപിച്ച് ശൂലം ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ശിവനെപ്പോലെയും തോന്നി.
9.32.41
सगदो भारतो भाति प्रतपन्भास्करो यथा ॥ ९.३२.४१ ॥
ഗദയോടെ ആ ഭാരതൻ ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
9.32.42
तमुत्तीर्णं महाबाहुं गदाहस्तमरिन्दमम् ।
मेनिरे सर्वभूतानि दण्डपाणिमिवान्तकम् ॥ ९.३२.४२ ॥
വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന ആ മഹാബാഹുവിനെ, ഗദ കയ്യിലേന്തിയ ശത്രുനിഗ്രഹിയെ, ദണ്ഡം ധരിച്ച യമനെപ്പോലെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും കരുതി.
9.32.43
वज्रहस्तं यथा शक्रं शूलहस्तं यथा हरम् ।
ददृशुः शर्वपाञ्चालाः पुत्रं तव जनाधिप ॥ ९.३२.४३ ॥
വജ്രം കയ്യിലേന്തിയ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയും ശൂലം കയ്യിലേന്തിയ ഹരനെപ്പോലെയും, ഹേ ജനാധിപാ, ശർവനും പാഞ്ചാലരും നിന്റെ പുത്രനെ കണ്ടു.
9.32.44
तमुत्तीर्णं तु सम्प्रेक्ष्य समहृष्यन्त सर्वशः ।
पाञ्चालाः पाण्डवेयाश्च तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ॥ ९.३२.४४ ॥
അവൻ എഴുന്നേറ്റതു കണ്ട് പാഞ്ചാലരും പാണ്ഡവരും എല്ലായിടത്തും സന്തോഷിച്ച് പരസ്പരം കൈപ്പത്തികൊണ്ട് അടിച്ചു.
9.32.45
अवहासं तु तं मत्वा पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
उद्वृत्य नयने क्रुद्धो दिधक्षुरिव पाण्डवान् ॥ ९.३२.४५ ॥
ആ പരിഹാസം മനസ്സിലാക്കിയ നിന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ, കോപത്തോടെ കണ്ണുരുട്ടി, പാണ്ഡവരെ ദഹിപ്പിക്കാനെന്നപോലെ നോക്കി.
9.32.46
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सन्दष्टदशनच्छदः ।
प्रत्युवाच ततस्तान्वै पाण्डवान्सह केशवान् ॥ ९.३२.४६ ॥
മൂന്നു ചുളിവുകളുള്ള പുരികം ചുളിച്ച്, പല്ലുകൊണ്ട് ചുണ്ടു കടിച്ച്, അപ്പോൾ കേശവനോടു കൂടെയുള്ള ആ പാണ്ഡവരോട് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
9.32.47
अस्यावहासस्य फलं प्रतिमोक्ष्यथ पाण्डवाः ।
गमिष्यथ हताः सद्यः सपाञ्चाला यमक्षयम् ॥ ९.३२.४७ ॥
ഹേ പാണ്ഡവരേ, ഈ പരിഹാസത്തിന്റെ ഫലം നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കും; പാഞ്ചാലരോടൊപ്പം നിങ്ങൾ ഉടനെ കൊല്ലപ്പെട്ട് യമലോകത്തേക്കു പോകും.
9.32.48
उत्थिन्तश्च जलात्तस्मात्पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अतिष्ठत गदापाणी रुधिरेण समुक्षितः ॥ ९.३२.४८ ॥
ആ ജലത്തിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, നിന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ കയ്യിൽ ഗദയുമായി രക്തത്താൽ നനഞ്ഞവനായി നിന്നു.
9.32.49
तस्य शोणितदिग्धस्य सलिलेन समुक्षितम् ।
शरीरं स्म तदा भाति स्रवन्निव महीधारः ॥ ९.३२.४९ ॥
രക്തത്താൽ കുതിർന്ന അവന്റെ ശരീരം വെള്ളത്താൽ തളിക്കപ്പെട്ട്, അപ്പോൾ ഒഴുകുന്ന ഒരു മലയരുവി പോലെ തിളങ്ങി.
9.32.50
तमुद्यतगदं वीरं मेनिरे तत्र पाण्डवाः ।
वैवस्वतमिव क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.५० ॥
ഗദ ഉയർത്തി നിന്ന ആ വീരനെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പാണ്ഡവർ കോപിച്ച വൈവസ്വത യമനെപ്പോലെയും, ശൂലപാണിയെപ്പോലെയും നിൽക്കുന്നവനായി കരുതി.
9.32.51
स मेघनिनदो हर्षान्नर्दन्निव च गोवृषः ।
आजुहाव ततः पार्थान्गदया युधि वीर्यवान् ॥ ९.३२.५१ ॥
മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങിയ അവൻ, സന്തോഷത്താൽ കാളയെപ്പോലെ അലറി, യുദ്ധത്തിൽ ഗദയോടുകൂടി വീര്യവാനായി പൃഥാപുത്രന്മാരെ വെല്ലുവിളിച്ചു.
9.32.52
एकैकेन च मां यूयमासीदत युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्न्याय्यो वीरो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.५२ ॥
ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ! നിങ്ങളെല്ലാവരും ഓരോരുത്തരായി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരൂ. ഒരു വീരനെ പലരും ചേർന്ന് യുദ്ധത്തിൽ എതിർക്കുന്നത് ന്യായമല്ല.
9.32.53
न्यस्तवर्मा विशेषेण श्रान्तश्चाप्सु परिप्लुतः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च हतवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.५३ ॥
കവചം അഴിച്ചുവച്ച്, പ്രത്യേകിച്ച് ക്ഷീണിച്ച്, വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി, ശരീരം കഠിനമായി മുറിവേറ്റ്, വാഹനങ്ങളും സൈനികരും നശിച്ചവനായി.
9.32.54
अवश्यमेव योद्वव्यं सर्वैरेव मया सह ।
युक्तं त्वयुक्तमित्येतद्वेत्सि त्वं चैव सर्वदा ॥ ९.३२.५४ ॥
നിങ്ങളെല്ലാവരും തീർച്ചയായും എന്നോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യണം. ഉചിതവും അനുചിതവും എന്തെന്ന് നീ എപ്പോഴും അറിയുന്നുവല്ലോ.
9.32.55
मा भूदियं तव प्रज्ञा कथमेकं सुयोधन ।
यदाऽभिमन्युं बहवो जघ्नुर्युधि महारथाः ॥ ९.३२.५५ ॥
സുയോധനാ, നിന്റെ ബുദ്ധി അങ്ങനെ ആകരുത്; യുദ്ധത്തിൽ പല മഹാരഥന്മാരും അഭിമന്യുവിനെ ഒറ്റയ്ക്ക് കൊന്നപ്പോൾ അത് എങ്ങനെ ശരിയാകും?
9.32.56
क्षत्रधर्मं भृशं क्रूरं निरपेक्षं सुनिर्घृणम् ।
अन्यथा तु कथं हन्युरभिमन्युं तथागतम् ॥ ९.३२.५६ ॥
ക്ഷാത്രധർമ്മം അതിക്രൂരവും നിസ്സംഗവും അതിനിർദ്ദയവുമാണ്; അല്ലെങ്കിൽ ആ നിലയിലായ അഭിമന്യുവിനെ അവർ എങ്ങനെ കൊല്ലുമായിരുന്നു?
9.32.57
सर्वे भवन्तो धर्मज्ञाः सर्वे शूरास्तनुत्यजः ।
न्यायेन युध्यतां प्रोक्ता शक्रलोकगतिः परा ॥ ९.३२.५७ ॥
നിങ്ങളെല്ലാവരും ധർമ്മജ്ഞരാണ്, എല്ലാവരും ശൂരന്മാരാണ്, ശരീരം ത്യജിക്കുന്നവരാണ്; ന്യായമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഇന്ദ്രലോകഗതി ഉത്തമമെന്ന് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
9.32.58
यद्येकस्तु न हन्तव्यो बहुभिर्धर्म एव तु ।
तदाऽभिमन्युं बहवो निजघ्नुस्त्वन्मते कथम् ॥ ९.३२.५८ ॥
ഒരാളെ പലരും കൊല്ലരുത് എന്നതാണ് ധർമ്മമെങ്കിൽ, നിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ പലരും അഭിമന്യുവിനെ എങ്ങനെ കൊന്നു?
9.32.59
सर्वो विमृशते जन्तुः कृच्छ्रस्थो धर्मदर्शनम् ।
पदस्थः पिहितं द्वारं परलोकस्य पश्यति ॥ ९.३२.५९ ॥
ഓരോ ജീവിയും ദുരിതത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുന്നു; സുരക്ഷിത നിലയിൽ നിൽക്കുന്നവൻ പരലോകത്തിന്റെ അടഞ്ഞ വാതിൽ കാണുന്നു.
9.32.60
आमुञ्च कवचं वीर मूर्धजान्यमयस्व च ।
यच्चान्यदपि ते नास्ति तदप्यादत्स्व भारत ॥ ९.३२.६० ॥
വീരാ, കവചം അഴിച്ചുവെക്കൂ, മുടി അഴിക്കൂ; നിന്റെ പക്കൽ ഇല്ലാത്തതെന്തോ അതും സ്വീകരിക്കൂ, ഭാരതാ.
9.32.61
इममेकं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
पञ्चानां पाण्डवेयानां येन त्वं योद्धुमिच्छसि ॥ ९.३२.६१ ॥
വീരാ, ഇതൊരു ആഗ്രഹം കൂടി ഞാൻ നിനക്കു വീണ്ടും നൽകുന്നു — അഞ്ചു പാണ്ഡവരിൽ ആരോടാണ് നീ യുദ്ധം ചെയ്യാനാഗ്രഹിക്കുന്നത് അവരോട്.
9.32.62
तं हत्वा वै भवाराजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ।
ऋते च जीविताद्वीर युद्धे किं कुर्म ते प्रियम् ॥ ९.३२.६२ ॥
അവനെ കൊന്ന് ഭവരാജാവാകുക, അല്ലെങ്കിൽ മരിച്ച് സ്വർഗം നേടുക. വീരാ, ജീവനല്ലാതെ യുദ്ധത്തിൽ നിനക്ക് പ്രിയമായത് എന്തു ഞങ്ങൾ ചെയ്യണം?
9.32.63
ततस्तव सुतो राजन्वर्म जग्राह काञ्चनम् ।
विचित्रं च शिरस्त्राणं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ९.३२.६३ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, നിന്റെ പുത്രൻ സ്വർണകവചം എടുത്തു; ജാംബൂനദസ്വർണംകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച വിചിത്രമായ ശിരോകവചവും.
9.32.64
सोऽवबद्वशिरस्त्राणः शुभकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव ॥ ९.३२.६४ ॥
ശിരോകവചം ബന്ധിച്ച്, മനോഹരമായ സ്വർണകവചം ധരിച്ച്, രാജാവേ, നിന്റെ പുത്രൻ സ്വർണ്ണപർവതരാജാവിനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
9.32.65
सन्नद्धः सगतो राजन्सज्जः सङ्ग्राममूर्धनि ।
अब्रवीत्पाण्डवान्सर्वान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.६५ ॥
രാജാവേ, കവചം ധരിച്ച്, യുദ്ധമുഖത്ത് സന്നദ്ധനായി, നിന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ എല്ലാ പാണ്ഡവരോടും പറഞ്ഞു.
9.32.66
भ्रातॄणां भवतामेको युध्यतां गदया मया ।
सहदेवेन वा योत्स्ये भीमेन नकुलेन वा ॥ ९.३२.६६ ॥
നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരിൽ ഒരാളോട്, ഗദകൊണ്ട് ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യും — സഹദേവനോടോ, ഭീമനോടോ, നകുലനോടോ.
9.32.67
अथवा फल्गुनेनाद्य त्वया वा भरतर्षभ ।
योत्स्येऽहं सङ्गरं प्राप्य विजेष्ये च रणाजिरे ॥ ९.३२.६७ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് ഫല്‌ഗുനനോടോ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്നോടോ, ഹേ ഭരതർഷഭാ, ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ പോരാടി രണാങ്കണത്തിൽ ജയിക്കും.
9.32.68
अहमद्य गमिष्यामि वैरस्यान्तं सुदुर्गमम् ।
गदया पुरुषव्याघ्र हेमपट्टनिबद्धया ॥ ९.३२.६८ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ വൈരത്തിന്റെ ആ അതിദുർഗമമായ അവസാനത്തിലേക്ക് പോകും, ഹേ പുരുഷവ്യാഘ്രാ, സ്വർണ്ണപ്പട്ടകളാൽ ബന്ധിച്ച ഗദയോടെ.
9.32.69
गदायुद्धे न मे कश्चित्सदृशोऽस्तीति चिन्तये ।
गदया वो हनिष्यामि सर्वानेव समागतान् ॥ ९.३२.६९ ॥
ഗദായുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് സമനായി ആരുമില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; ഇവിടെ സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്ന നിങ്ങളെല്ലാവരെയും ഗദകൊണ്ട് ഞാൻ വധിക്കും.
9.32.70
न मे समर्थाः सर्वे वै योद्धुं न्यायेन केचन ।
न युक्तमात्मना वक्तुमेवं गर्वोद्धतं वचः।
अथवा सफलं ह्येतत्करिष्ये भवतां पुरः ॥ ९.३२.७० ॥
ന്യായമായി എന്നോടു പൊരുതാൻ നിങ്ങളിൽ ആരും സമർത്ഥരല്ല; സ്വന്തം വായാൽ ഇങ്ങനെ ഗർവ്വോദ്ധതമായ വാക്ക് പറയുന്നതും ഉചിതമല്ല. അല്ലെങ്കിൽ ഇത് നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഫലപ്രദമാക്കും.
9.32.71
अस्मिन्महूर्ते सत्यं वा मिथ्या वै तद्भविष्यति ।
गृह्णातु च गदां यो वै योत्स्यतेऽद्य मया सह ॥ ९.३२.७१ ॥
ഈ നിമിഷത്തിൽ അത് സത്യമോ അസത്യമോ ആകും. ഇന്ന് എന്നോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാനാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഗദയെടുക്കട്ടെ.