மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.32.1
एवं सन्तर्ज्यमानस्तु मम पुत्रो महीपतिः ।
प्रकृत्या मन्युमान्वीरः कथमासीत्परन्तपः ॥ ९.३२.१ ॥
இவ்வாறு கண்டிக்கப்பட்ட என் மகன், மன்னன், இயல்பால் கோபமும் வீரமும் கொண்டவன், எதிரிகளை வாட்டுபவன், எவ்வாறு இருந்தான்?
9.32.2
न हि सन्तर्जना तेन श्रुतपूर्वा कथञ्चन ।
राजभावेन मान्यश्च सर्वलोकस्य सोऽभवत् ॥ ९.३२.२ ॥
அவன் இதற்கு முன் எப்போதும் இத்தகைய கண்டனத்தைக் கேட்டதில்லை; அரச நிலையால் அவன் உலகம் முழுவதும் மதிக்கப்பட்டவனாக இருந்தான்.
9.32.3
यस्यातपत्रच्छायापि स्वका भानोस्तथा प्रभा ।
खेदायैवाभिमानित्वात्सहेत्सैवं कथं गरिः ॥ ९.३२.३ ॥
எவனுடைய குடைநிழலும், சூரியனின் ஒளியும் அவனுடையதாக இருந்ததோ, அவன் பெருமையால் துன்பத்துக்காகவே இருந்தான்; இத்தகைய சொல்லை அவன் எப்படித் தாங்குவான்?
9.32.4
इयं च पृथिवी सर्वा सम्लेच्छाटविका भृशम् ।
प्रसादाद्भ्रियते यस्य प्रत्यक्षं तव सञ्जय ॥ ९.३२.४ ॥
மிலேச்சர்களும் காட்டுவாசிகளும் கொண்ட இந்த முழு பூமியும், யாருடைய அருளால் பெரிதும் காக்கப்படுகிறதோ, அது உன் கண்முன்னே உள்ளது, சஞ்சயா.
9.32.5
स तथा तर्ज्यमानस्तु पाण्डुपुत्रैर्विशेषतः ।
विहीनश्च स्वकैर्भृत्यैर्निर्जिते चावृतो भृशम् ॥ ९.३२.५ ॥
பாண்டுவின் மகன்களால் சிறப்பாக இவ்வாறு கண்டிக்கப்பட்டவனாகவும், தன் சொந்த ஊழியர்களால் கைவிடப்பட்டு, தோற்கடிக்கப்பட்ட நிலையில் மிகவும் சூழப்பட்டவனாகவும் இருந்தான்.
9.32.6
स श्रुत्वा कटुका वाचो जययुक्ताः पुनःपुनः ।
किमब्रवीत्पाण्डवेयांस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ९.३२.६ ॥
வெற்றி கொண்ட கடுஞ்சொற்களை அவன் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு, பாண்டவர்களிடம் என்ன சொன்னான்? அதை எனக்குச் சொல், சஞ்சயா.
9.32.7
तर्ज्यमानस्तदा राजन्नुदकस्थस्तवात्मजः ।
युधिष्ठिरेण राजेन्द्र भ्रातृभिः सहितेन ह ॥ ९.३२.७ ॥
ராஜனே, அப்போது நீரில் நின்றுகொண்டிருந்த உங்கள் மகன், யுதிஷ்டிரனாலும் அவரது சகோதரர்களாலும் அச்சுறுத்தப்பட்டான், ராஜேந்திரனே.
9.32.8
श्रुत्वा स कटुका वाचो विषमस्थो नराधिपः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य सलिलस्थः पुनःपुनः ॥ ९.३२.८ ॥
அந்தக் கடுமையான சொற்களைக் கேட்ட அந்த மன்னன், கடினமான நிலையில், நீரில் நின்றுகொண்டு மீண்டும் மீண்டும் நீண்ட சூடான மூச்சுகளை விட்டான்.
9.32.9
सलिलान्तर्गतो राजा धुन्वन्हस्तौ पुनःपुनः ।
मनश्चकार युद्धाय राजानं चाभ्यभाषत ॥ ९.३२.९ ॥
நீரில் மூழ்கியிருந்த அரசன், கைகளை மீண்டும் மீண்டும் அசைத்து, போருக்கு மனம் கொண்டு, அரசனிடம் பேசினான்.
9.32.10
यूयं ससुहृदः पार्थाः सर्वे सरथवाहनाः ।
अहमेकः परिद्यूनो विरथो हतवाहनः ॥ ९.३२.१० ॥
நீங்கள், நண்பர்களுடன் கூடிய பிருதையின் மக்களே, அனைவரும் தேர்களும் வாகனங்களும் உடையவர்கள்; நானோ ஒருவனே, மிகவும் சோர்ந்து, தேரற்று, வாகனங்கள் இறந்தவனாக இருக்கிறேன்.
9.32.11
आत्तशस्त्रै रथोपेतैर्बहुभिः परिवास्तिः ।
कथमेकः पदातिः सन्नशस्त्रो योद्धुमुत्सह ॥ ९.३२.११ ॥
ஆயுதங்களை ஏந்தி, தேர்களில் ஏறிய பலரால் சூழப்பட்ட நான், தனியாக, நடந்தே, ஆயுதமற்றவனாக, எவ்வாறு போரிட முடியும்?
9.32.12
एकैकशश्च मां यूयं योधयध्वं युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्वीरैर्न्याय्यो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.१२ ॥
யுதிஷ்டிரனே, நீங்கள் ஒவ்வொருவராக என்னுடன் போரிடுங்கள்; ஒருவன் போரில் பல வீரர்களுடன் போரிடுவது நியாயமன்று.
9.32.13
विशेषतो विकवचः श्रान्तश्चापत्समाश्रितः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च श्रान्तवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.१३ ॥
குறிப்பாக கவசமற்றவனாய், களைத்தவனாய், ஆபத்தில் சிக்கியவனாய், மிகவும் காயமடைந்த உடலுடன், வாகனங்களும் வீரர்களும் சோர்வடைந்தவனாய்.
9.32.14
न मे त्वत्तो भयं राजन्न च पार्थाद्वृकोदरात् ।
फल्गुनाद्वासुदेवाद्वा पाञ्चालेभ्योऽथवा पुनः ॥ ९.३२.१४ ॥
அரசே, எனக்கு உங்களிடமிருந்து பயம் இல்லை; பார்த்தனிடமிருந்தும், வ்ருகோதரனிடமிருந்தும், பல்குனனிடமிருந்தும், வாசுதேவனிடமிருந்தும், பாஞ்சாலர்களிடமிருந்தும் அல்லது மீண்டும் வேறெவரிடமிருந்தும் பயம் இல்லை.
9.32.15
यमाभ्यां युयुधानाद्वा ये चान्ये तव सैनिकाः ।
एकः सर्वानहं क्रुद्धो वारयिष्ये युधि स्थितः ॥ ९.३२.१५ ॥
யமர்களிடமிருந்தும், யுயுதானனிடமிருந்தும், உன் மற்ற வீரர்களிடமிருந்தும் வரும் அனைவரையும் நான் ஒருவனாக, கோபத்துடன், போரில் நின்று தடுப்பேன்.
9.32.16
धर्ममूला सतां कीर्तिर्मनुष्याणां जनाधिप ।
धर्मं चैवेह कीर्तिं च पालयन्प्रब्रवीम्यहम् ॥ ९.३२.१६ ॥
மக்களின் தலைவனே, நல்லோரின் புகழ் தர்மத்தில் வேரூன்றியது; இங்கே தர்மத்தையும் புகழையும் காத்தபடி நான் இதைச் சொல்கிறேன்.
9.32.17
अहमुत्थाय सर्वान्वै प्रतियोत्स्यामि संयुगे ।
अन्वभ्याशं गतान्सर्वान्निहनिष्यामि भारत ॥ ९.३२.१७ ॥
நான் எழுந்து போரில் அவர்கள் அனைவரையும் எதிர்ப்பேன்; பாரதா, அருகில் வரும் அனைவரையும் நான் கொல்வேன்.
9.32.18
अद्य वः सरथान्साश्वानशस्त्रो विरथोऽपि सन् ।
नक्षत्राणीव सर्वाणि सविता रात्रिसंक्षये ॥ ९.३२.१८ ॥
இன்று நான் உங்கள் அனைவரையும், தேர்களும் குதிரைகளும் உள்ளபோதும், ஆயுதமின்றியும் தேரின்றியும் இருந்தாலும், இரவின் முடிவில் சூரியன் எல்லா நட்சத்திரங்களையும் மறைப்பது போல வெல்வேன்.
9.32.19
तेजसा नाशयिष्यामि स्थिरीभवत पाण्डवाः ।
अद्यानृण्यं गमिष्यामि क्षत्रियाणां यशस्विनां ॥ ९.३२.१९ ॥
என் தேஜஸால் அவர்களை அழிப்பேன். பாண்டவர்களே, உறுதியாக நில்லுங்கள்! இன்று புகழ்மிக்க க்ஷத்திரியர்களின் கடனிலிருந்து நான் விடுபடுவேன்.
9.32.20
बाह्लीकद्रोणभीष्माणां कर्णस्य च महात्मनः ।
जयद्रथस्य शूरस्य भगदत्तस्य चोभयोः ॥ ९.३२.२० ॥
பாஹ்லீகர், துரோணர், பீஷ்மர், மகாத்மா கர்ணன், வீரன் ஜயத்ரதன் மற்றும் பகதத்தன் ஆகிய இருவரின் (கடன்).
9.32.21
मद्रराजस्य शल्यस्य भूरिश्रवस एव च ।
पुत्राणां भरतश्रेष्ठ शकुनेः सौबलस्य च ॥ ९.३२.२१ ॥
மத்ரர்களின் அரசன் சல்யன், பூரிஸ்ரவஸ், ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, உன் புதல்வர்களின், சுபலனின் மகன் சகுனியின் (கடன்).
9.32.22
मेत्राणां सुहृदां चैव बान्धवानां तथैव च ।
प्रानृण्यमद्य गच्छामि हत्वा त्वां भ्रातृभिः सह ॥ ९.३२.२२ ॥
நண்பர்கள், நலம்விரும்பிகள் மற்றும் உறவினர்களின் (கடனும்) கூட. இன்று உன்னையும் உன் சகோதரர்களையும் கொன்று நான் முழுவதுமாக கடனில்லாதவனாவேன்.
9.32.23
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम जनाधिपः ।
सलिलान्तर्गतः श्रीमान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.२३ ॥
இவ்வளவு சொல்லி மக்கள் தலைவன் பேச்சை நிறுத்தினான். அப்போது உன் புதல்வன் ஸ்ரீமான் துரியோதனன் நீருக்குள் புகுந்தான்.
9.32.24
दिष्ट्या त्वमपि जानीषे क्षत्रधर्मं सुयोधन ।
दिष्ट्या ते वर्तते बुद्धिर्युद्धायैव महाभुज ॥ ९.३२.२४ ॥
நல்லூழால் நீயும் க்ஷத்திரிய தர்மத்தை அறிந்திருக்கிறாய், ஓ சுயோதனா. நல்லூழால் உன் மனம் போருக்கே நாடுகிறது, ஓ மஹாபாஹுவே.
9.32.25
दिष्ट्या शूरोऽसि गान्धारे दिष्ट्या जानासि सङ्गरम् ।
यस्त्वमेको हि नः सर्वान्सङ्गरे योद्भुमिच्छसि ॥ ९.३२.२५ ॥
அதிர்ஷ்டவசமாக நீ வீரன், காந்தாரனே; அதிர்ஷ்டவசமாக நீ போரை அறிந்திருக்கிறாய். நீ ஒருவனாக எங்கள் அனைவருடனும் போரில் சண்டையிட விரும்புகிறாய்.
9.32.26
एक एकेन सङ्गम्य यत्ते सम्मतमायुधम् ।
तत्त्वमादाय युध्यस्व प्रेक्षकास्ते वयं स्थिताः ॥ ९.३२.२६ ॥
ஒருவருக்கொருவர் எதிர்கொண்டு, உனக்கு ஏற்புடைய ஆயுதத்தை எடுத்துக்கொண்டு போரிடு; நாங்கள் உன் பார்வையாளர்களாக நிற்கிறோம்.
9.32.27
अयमिष्टं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
हत्वैकं भव नो राजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३२.२७ ॥
வீரனே, உன் விரும்பிய நோக்கத்தை நான் மீண்டும் அளிக்கிறேன்: ஒருவனைக் கொன்று எங்கள் அரசனாகு, அல்லது கொல்லப்பட்டு சொர்க்கத்தை அடை.
9.32.28
एकश्चेद्योद्भुमाक्रन्दे वरोऽद्य मम दीयताम् ।
आयुधानामियं चापि मता मे सतं गदा ॥ ९.३२.२८ ॥
போர் ஆரவாரத்தில் ஒருவருடன் போரிடுவதாக இருந்தால், இன்று எனக்கு இந்த வரம் அளிக்கப்படட்டும்; என் கருத்தில் இந்த கதை எல்லா ஆயுதங்களிலும் நூறுக்குச் சமம்.
9.32.29
भ्रातणां भवतामेकः शक्यं मां योऽभिमन्यते ।
पदातिर्गदया सङ्ख्ये स युध्यतु मया सह ॥ ९.३२.२९ ॥
உங்கள் சகோதரர்களில் எவன் ஒருவன் என்னை எதிர்க்கத் தகுதியுடையவனோ, அவன் காலாட்படையாக, போரில் கதையுடன் என்னுடன் சண்டையிடட்டும்.
9.32.30
वृत्तानि रथयुद्धानि विचित्रामि पदेपदे ।
इदमेकं गदायुद्धं भवत्वद्याद्भुतं महत् ॥ ९.३२.३० ॥
தேர்ப்போர்கள் அடிக்கடி நடந்துள்ளன, பல வகையாக; இன்று இந்த ஒரு கதைப்போர் நடக்கட்டும், பெரியதும் அற்புதமானதுமான போராக.
9.32.31
अन्नानामपि पर्यायं कर्तुमिच्छन्ति मानवाः ।
युद्धानामपि पर्यायो भवत्वनुमते तव ॥ ९.३२.३१ ॥
மனிதர்கள் உணவுகளுக்கும் முறை வைக்க விரும்புகிறார்கள்; உமது அனுமதியுடன் போர்களுக்கும் முறை இருக்கட்டும்.
9.32.32
गदया त्वां महाबाहो विजेष्यामि सहानुजम् ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव ये चान्ये तव सैनिकाः।
न हि मे सम्भ्रामो जातु शक्रादपि युधिष्ठिर ॥ ९.३२.३२ ॥
மகாபாகுவே, கதையால் உன்னையும் உன் தம்பிகளையும், பாஞ்சாலர்களையும் சிருஞ்சயர்களையும், உன் மற்ற படைவீரர்களையும் வெல்வேன். யுதிஷ்டிரா, இந்திரனிடமிருந்தும் எனக்கு ஒருபோதும் அச்சம் இல்லை.
9.32.33
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गान्धारे मां योधय सुयोधन ।
एक एकेन सङ्गम्य संयुगे गदया बली ॥ ९.३२.३३ ॥
எழு, எழு, காந்தாரியின் மகனே! சுயோதனா, என்னுடன் போரிடு. போரில் ஒருவனுக்கு ஒருவனாக எதிர்கொண்டு, கதையுடன், ஓ வலிமையானவனே.
9.32.34
पुरुषो भव गान्धारे युध्यस्व सुसमाहितः ।
अद्य ते जीवितं नास्ति यदीन्द्रोपि तवाश्रयः ॥ ९.३२.३४ ॥
காந்தாரியின் மகனே, ஆண்மகனாக இரு; ஒருமுகப்பட்டு போரிடு. இன்று உனக்கு உயிர் இல்லை, இந்திரன் கூட உனக்குப் புகலிடமாக இருந்தாலும்.
9.32.35
एतत्स नरशार्दूलो नामृष्यत तवात्मजः ।
सलिलान्तर्गतः श्वभ्रे महानाग इव श्वसन् ॥ ९.३२.३५ ॥
இதை உன் மகன், மனிதருள் புலியானவன் பொறுக்கவில்லை; நீரில் மூழ்கிய பெரும் பாம்பு குழியில் சீறுவது போல்.
9.32.36
तथाऽसौ वाक्प्रतोदेन तुद्यमानः पुनःपुनः ।
वचो न ममृषे राजन्नुत्तमाश्वः कशामिव ॥ ९.३२.३६ ॥
இவ்வாறு அவன், சொல் என்னும் தோட்டியால் மீண்டும் மீண்டும் குத்தப்பட்டு, அரசே, வார்த்தையைப் பொறுக்கவில்லை; சிறந்த குதிரை சாட்டையைப் பொறுக்காதது போல்.
9.32.37
सङ्क्षोभ्य सलिलं वेगाद्गदामादाय वीर्यवान् ।
अद्रिसारमयीं गुर्वीं काञ्चनाङ्गदभूषणाम्।
अन्तर्जलात्समुत्तस्थौ नागेन्द्र इव निःश्वसन् ॥ ९.३२.३७ ॥
வேகமாக நீரைக் கலக்கி, வலிமையுடைய அவன் கல்லின் சாரத்தால் ஆன, கனமான, தங்கப் பட்டைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கதையை எடுத்துக்கொண்டு, நீருக்குள்ளிருந்து யானைகளின் அரசனைப் போல பெருமூச்சு விட்டபடி எழுந்தான்.
9.32.38
स भित्त्वा स्तम्भितं तोयं स्कन्धे कृत्वायसीं गदाम् ।
उदतिष्ठत पुत्रस्ते प्रतपन्रश्मिवानिव ॥ ९.३२.३८ ॥
அவன் தேங்கி நின்ற நீரைப் பிளந்து, இரும்புக் கதையைத் தோளில் வைத்துக்கொண்டு, கதிர்களுடன் ஒளிரும் சூரியனைப் போல உன் மகன் எழுந்தான்.
9.32.39
ततः शैक्यायसीं गुर्वी जातरूपपरिष्कृताम् ।
गदां परामृशद्धीमान्धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ९.३२.३९ ॥
பின்னர் அந்த அறிவுள்ள, பெரும்பலம் கொண்ட திருதராஷ்டிரன் மகன், எஃகால் ஆன, கனமான, தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கதையைப் பற்றிக்கொண்டான்.
9.32.40
गदाहस्तं तु तं दृष्ट्वा सशृङ्गमिव पर्वतम् ।
प्रजानामिव सङ्क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.४० ॥
கதையை கையில் ஏந்தி நிற்கும் அவனைக் கண்டவர்கள், சிகரங்களுடன் கூடிய மலையைப் போலவும், உயிரினங்கள் மீது கோபமுற்று சூலம் ஏந்தி நிற்கும் சிவனைப் போலவும் கண்டனர்.
9.32.41
सगदो भारतो भाति प्रतपन्भास्करो यथा ॥ ९.३२.४१ ॥
கதையுடன் அந்த பாரதன் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்து பிரகாசித்தான்.
9.32.42
तमुत्तीर्णं महाबाहुं गदाहस्तमरिन्दमम् ।
मेनिरे सर्वभूतानि दण्डपाणिमिवान्तकम् ॥ ९.३२.४२ ॥
நீரிலிருந்து மேலெழுந்த அந்த பெருந்தோள், கதை கையில் ஏந்திய, எதிரிகளை அடக்குபவனை, தண்டம் ஏந்திய யமனைப் போல எல்லா உயிர்களும் கருதின.
9.32.43
वज्रहस्तं यथा शक्रं शूलहस्तं यथा हरम् ।
ददृशुः शर्वपाञ्चालाः पुत्रं तव जनाधिप ॥ ९.३२.४३ ॥
வஜ்ரத்தை கையில் ஏந்திய இந்திரனைப் போலவும், சூலத்தை கையில் ஏந்திய ஹரனைப் போலவும், ஷர்வனும் பாஞ்சாலர்களும் உமது மகனைக் கண்டனர், ஓ மன்னா.
9.32.44
तमुत्तीर्णं तु सम्प्रेक्ष्य समहृष्यन्त सर्वशः ।
पाञ्चालाः पाण्डवेयाश्च तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ॥ ९.३२.४४ ॥
அவன் எழுந்ததைக் கண்ட பாஞ்சாலர்களும் பாண்டவர்களும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் மகிழ்ந்து, ஒருவருக்கொருவர் உள்ளங்கையால் தட்டினர்.
9.32.45
अवहासं तु तं मत्वा पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
उद्वृत्य नयने क्रुद्धो दिधक्षुरिव पाण्डवान् ॥ ९.३२.४५ ॥
அந்த கேலியை உணர்ந்த உமது மகன் துரியோதனன், கோபத்துடன் கண்களை விரித்து, பாண்டவர்களை எரித்துவிட விரும்புவது போல் பார்த்தான்.
9.32.46
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सन्दष्टदशनच्छदः ।
प्रत्युवाच ततस्तान्वै पाण्डवान्सह केशवान् ॥ ९.३२.४६ ॥
மூன்று கோடுகளாக புருவத்தை சுருக்கி, பற்களால் உதடுகளை கடித்தபடி, அப்போது அவர்களுக்கு, கேசவனுடன் கூடிய பாண்டவர்களுக்கு அவன் பதிலளித்தான்.
9.32.47
अस्यावहासस्य फलं प्रतिमोक्ष्यथ पाण्डवाः ।
गमिष्यथ हताः सद्यः सपाञ्चाला यमक्षयम् ॥ ९.३२.४७ ॥
பாண்டவர்களே, இந்த கேலிக்கான பலனை நீங்கள் பெறுவீர்கள்; பாஞ்சாலர்களுடன் நீங்கள் உடனே கொல்லப்பட்டு யமலோகம் செல்வீர்கள்.
9.32.48
उत्थिन्तश्च जलात्तस्मात्पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अतिष्ठत गदापाणी रुधिरेण समुक्षितः ॥ ९.३२.४८ ॥
அந்த நீரிலிருந்து எழுந்து, உமது மகன் துரியோதனன் கையில் கதையுடன் இரத்தத்தால் நனைந்தவனாக நின்றான்.
9.32.49
तस्य शोणितदिग्धस्य सलिलेन समुक्षितम् ।
शरीरं स्म तदा भाति स्रवन्निव महीधारः ॥ ९.३२.४९ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்த அவனுடைய உடல் நீரால் தெளிக்கப்பட்டு, அப்போது ஒரு மலைச்சுனை பாய்வது போல் ஒளிர்ந்தது.
9.32.50
तमुद्यतगदं वीरं मेनिरे तत्र पाण्डवाः ।
वैवस्वतमिव क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.५० ॥
கதையை உயர்த்தி நின்ற அந்த வீரனை அங்கிருந்த பாண்டவர்கள், கோபம் கொண்ட வைவஸ்வத யமனைப் போலவும், சூலம் ஏந்திய சிவனைப் போலவும் நின்றிருப்பதாகக் கருதினர்.
9.32.51
स मेघनिनदो हर्षान्नर्दन्निव च गोवृषः ।
आजुहाव ततः पार्थान्गदया युधि वीर्यवान् ॥ ९.३२.५१ ॥
மேகம் போல் முழங்கிய அவன், மகிழ்ச்சியால் காளையைப் போல் கர்ஜித்து, போரில் கதையுடன் வீரத்துடன் பிருதையின் மக்களை அழைத்தான்.
9.32.52
एकैकेन च मां यूयमासीदत युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्न्याय्यो वीरो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.५२ ॥
யுதிஷ்டிரனே! நீங்கள் அனைவரும் ஒவ்வொருவராக என்னிடம் வாருங்கள். ஒரு வீரனை பலர் சேர்ந்து போரில் எதிர்ப்பது முறையல்ல.
9.32.53
न्यस्तवर्मा विशेषेण श्रान्तश्चाप्सु परिप्लुतः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च हतवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.५३ ॥
கவசத்தைக் கழற்றி, குறிப்பாக களைத்து, நீரில் மூழ்கி, உடல் பெரிதும் காயம்பட்டு, வாகனங்களும் படைவீரர்களும் கொல்லப்பட்டவனாக (நான் இருக்கிறேன்).
9.32.54
अवश्यमेव योद्वव्यं सर्वैरेव मया सह ।
युक्तं त्वयुक्तमित्येतद्वेत्सि त्वं चैव सर्वदा ॥ ९.३२.५४ ॥
நீங்கள் அனைவரும் கட்டாயமாக என்னுடன் போர் செய்ய வேண்டும். எது தகுந்தது, எது தகாதது என்பதை நீயும் எப்போதும் அறிவாய்.
9.32.55
मा भूदियं तव प्रज्ञा कथमेकं सुयोधन ।
यदाऽभिमन्युं बहवो जघ्नुर्युधि महारथाः ॥ ९.३२.५५ ॥
சுயோதனா, உன் அறிவு இப்படி இருக்கக் கூடாது; போரில் பல மகாரதர்கள் அபிமன்யுவை ஒருவனாக வீழ்த்தியபோது அது எப்படிச் சரியாகும்?
9.32.56
क्षत्रधर्मं भृशं क्रूरं निरपेक्षं सुनिर्घृणम् ।
अन्यथा तु कथं हन्युरभिमन्युं तथागतम् ॥ ९.३२.५६ ॥
க்ஷத்ரதர்மம் மிகவும் கொடியது, பற்றற்றது, மிக இரக்கமற்றது; அல்லாவிட்டால் இப்படி நிலைமையில் இருந்த அபிமன்யுவை அவர்கள் எப்படிக் கொன்றிருப்பார்கள்?
9.32.57
सर्वे भवन्तो धर्मज्ञाः सर्वे शूरास्तनुत्यजः ।
न्यायेन युध्यतां प्रोक्ता शक्रलोकगतिः परा ॥ ९.३२.५७ ॥
நீங்கள் அனைவரும் தர்மம் அறிந்தவர்கள், அனைவரும் வீரர்கள், உடலைத் துறக்கத் துணிந்தவர்கள்; நியாயமாகப் போரிடுவோருக்கு இந்திரலோகமே உயர்ந்த கதி என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.
9.32.58
यद्येकस्तु न हन्तव्यो बहुभिर्धर्म एव तु ।
तदाऽभिमन्युं बहवो निजघ्नुस्त्वन्मते कथम् ॥ ९.३२.५८ ॥
ஒருவனை பலர் கொல்லக் கூடாது என்பதே தர்மம் என்றால், உன் கருத்துப்படி பல பேர் அபிமன்யுவை எப்படிக் கொன்றனர்?
9.32.59
सर्वो विमृशते जन्तुः कृच्छ्रस्थो धर्मदर्शनम् ।
पदस्थः पिहितं द्वारं परलोकस्य पश्यति ॥ ९.३२.५९ ॥
ஒவ்வொரு உயிரும் துன்பத்தில் இருக்கும்போதே தர்மத்தைப் பற்றி ஆராய்கிறது; நல்ல நிலையில் நிற்பவன் மறுலோகத்தின் மூடிய கதவைக் காண்கிறான்.
9.32.60
आमुञ्च कवचं वीर मूर्धजान्यमयस्व च ।
यच्चान्यदपि ते नास्ति तदप्यादत्स्व भारत ॥ ९.३२.६० ॥
வீரனே, கவசத்தைக் கழற்று, தலைமுடியை அவிழ்; உன்னிடம் இல்லாதது எதுவோ அதையும் ஏற்றுக்கொள், பரதனே.
9.32.61
इममेकं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
पञ्चानां पाण्डवेयानां येन त्वं योद्धुमिच्छसि ॥ ९.३२.६१ ॥
வீரனே, இதையும் ஒரு விருப்பத்தை நான் மீண்டும் உனக்குத் தருகிறேன் — ஐந்து பாண்டவர்களில் எவருடன் நீ போரிட விரும்புகிறாயோ அவரை.
9.32.62
तं हत्वा वै भवाराजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ।
ऋते च जीविताद्वीर युद्धे किं कुर्म ते प्रियम् ॥ ९.३२.६२ ॥
அவனைக் கொன்று உலகின் அரசனாகு, அல்லது இறந்து சொர்க்கத்தை அடை. வீரனே, உயிரைத் தவிர போரில் உனக்கு எது பிரியமானதைச் செய்ய நாங்கள் வேண்டும்?
9.32.63
ततस्तव सुतो राजन्वर्म जग्राह काञ्चनम् ।
विचित्रं च शिरस्त्राणं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ९.३२.६३ ॥
அப்போது, அரசே, உன் மகன் தங்கக் கவசத்தை எடுத்தான், அத்துடன் ஜாம்புநத தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வண்ணமயமான தலைக்கவசத்தையும்.
9.32.64
सोऽवबद्वशिरस्त्राणः शुभकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव ॥ ९.३२.६४ ॥
தலைக்கவசத்தைக் கட்டி, அழகிய தங்கக் கவசத்தை அணிந்து, அரசே, உன் மகன் தங்க மலையரசனைப்போல ஒளிர்ந்தான்.
9.32.65
सन्नद्धः सगतो राजन्सज्जः सङ्ग्राममूर्धनि ।
अब्रवीत्पाण्डवान्सर्वान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.६५ ॥
அரசே, கவசம் அணிந்து, போர்முனையில் ஆயத்தமாக நின்று, உன் மகன் துரியோதனன் பாண்டவர்கள் அனைவரிடமும் கூறினான்.
9.32.66
भ्रातॄणां भवतामेको युध्यतां गदया मया ।
सहदेवेन वा योत्स्ये भीमेन नकुलेन वा ॥ ९.३२.६६ ॥
உங்கள் சகோதரர்களில் ஒருவருடன், கதையால் போரிடுவேன் — சகதேவனுடனோ, பீமனுடனோ, அல்லது நகுலனுடனோ.
9.32.67
अथवा फल्गुनेनाद्य त्वया वा भरतर्षभ ।
योत्स्येऽहं सङ्गरं प्राप्य विजेष्ये च रणाजिरे ॥ ९.३२.६७ ॥
அல்லது இன்று பல்குனனுடனோ, அல்லது உன்னுடனோ, ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, நான் போரை அடைந்து போரிடுவேன்; போர்க்களத்தில் வெற்றி பெறுவேன்.
9.32.68
अहमद्य गमिष्यामि वैरस्यान्तं सुदुर्गमम् ।
गदया पुरुषव्याघ्र हेमपट्टनिबद्धया ॥ ९.३२.६८ ॥
இன்று நான் பகையின் அந்த மிகக் கடுமையான முடிவை அடைவேன், ஓ புருஷவியாக்ரனே, பொன் பட்டைகளால் கட்டப்பட்ட கதையுடன்.
9.32.69
गदायुद्धे न मे कश्चित्सदृशोऽस्तीति चिन्तये ।
गदया वो हनिष्यामि सर्वानेव समागतान् ॥ ९.३२.६९ ॥
கதைப் போரில் எனக்கு நிகரானவன் எவனும் இல்லை என்று நான் நினைக்கிறேன்; கதையால் இங்கு கூடியிருக்கும் உங்கள் அனைவரையும் நான் கொல்வேன்.
9.32.70
न मे समर्थाः सर्वे वै योद्धुं न्यायेन केचन ।
न युक्तमात्मना वक्तुमेवं गर्वोद्धतं वचः।
अथवा सफलं ह्येतत्करिष्ये भवतां पुरः ॥ ९.३२.७० ॥
நியாயமாக என்னுடன் போரிட உங்களில் எவரும் வல்லவர் அல்லர்; தன் வாயால் இவ்வாறு செருக்கான சொல்லைச் சொல்வதும் தகாது. அல்லது இதை உங்கள் முன்னிலையில் நான் பயனுள்ளதாக்கிக் காட்டுவேன்.
9.32.71
अस्मिन्महूर्ते सत्यं वा मिथ्या वै तद्भविष्यति ।
गृह्णातु च गदां यो वै योत्स्यतेऽद्य मया सह ॥ ९.३२.७१ ॥
இந்தக் கணத்தில் அது உண்மையாகவோ பொய்யாகவோ ஆகும். இன்று என்னுடன் போரிட விரும்புபவன் கதையை எடுத்துக் கொள்ளட்டும்.