Mahābhārata · Adhyāya 9.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.32.1
एवं सन्तर्ज्यमानस्तु मम पुत्रो महीपतिः ।
प्रकृत्या मन्युमान्वीरः कथमासीत्परन्तपः ॥ ९.३२.१ ॥
Assim repreendido, como se comportou meu filho, senhor da terra, de natureza iracunda e herói, atormentador dos inimigos?
9.32.2
न हि सन्तर्जना तेन श्रुतपूर्वा कथञ्चन ।
राजभावेन मान्यश्च सर्वलोकस्य सोऽभवत् ॥ ९.३२.२ ॥
Nunca antes ouvira tal repreensão; por sua dignidade real, era honrado por todo o mundo.
9.32.3
यस्यातपत्रच्छायापि स्वका भानोस्तथा प्रभा ।
खेदायैवाभिमानित्वात्सहेत्सैवं कथं गरिः ॥ ९.३२.३ ॥
Aquele cuja sombra do guarda-sol e o brilho do sol eram seus, por orgulho existia só para a dor; como suportaria tais palavras?
9.32.4
इयं च पृथिवी सर्वा सम्लेच्छाटविका भृशम् ।
प्रसादाद्भ्रियते यस्य प्रत्यक्षं तव सञ्जय ॥ ९.३२.४ ॥
Esta terra inteira, com seus bárbaros e habitantes das florestas, é grandemente sustentada por seu favor; viste-o diante dos teus olhos, Sañjaya.
9.32.5
स तथा तर्ज्यमानस्तु पाण्डुपुत्रैर्विशेषतः ।
विहीनश्च स्वकैर्भृत्यैर्निर्जिते चावृतो भृशम् ॥ ९.३२.५ ॥
Assim repreendido especialmente pelos filhos de Pāṇḍu, privado de seus próprios servidores e vencido, estava profundamente cercado.
9.32.6
स श्रुत्वा कटुका वाचो जययुक्ताः पुनःपुनः ।
किमब्रवीत्पाण्डवेयांस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ९.३२.६ ॥
Tendo ouvido repetidamente aquelas palavras duras proferidas em triunfo, o que disse aos Pāṇḍavas? Diz-me isso, Sañjaya.
9.32.7
तर्ज्यमानस्तदा राजन्नुदकस्थस्तवात्मजः ।
युधिष्ठिरेण राजेन्द्र भ्रातृभिः सहितेन ह ॥ ९.३२.७ ॥
Ó rei, então teu filho, de pé na água, foi ameaçado por Yudhiṣṭhira junto com seus irmãos, ó senhor dos reis.
9.32.8
श्रुत्वा स कटुका वाचो विषमस्थो नराधिपः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य सलिलस्थः पुनःपुनः ॥ ९.३२.८ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras duras, aquele senhor dos homens, de pé na água em situação difícil, suspirou longa e ardentemente vez após vez.
9.32.9
सलिलान्तर्गतो राजा धुन्वन्हस्तौ पुनःपुनः ।
मनश्चकार युद्धाय राजानं चाभ्यभाषत ॥ ९.३२.९ ॥
O rei, submerso na água, agitando as mãos repetidas vezes, decidiu-se pela batalha e dirigiu-se ao rei.
9.32.10
यूयं ससुहृदः पार्थाः सर्वे सरथवाहनाः ।
अहमेकः परिद्यूनो विरथो हतवाहनः ॥ ९.३२.१० ॥
Vós, os filhos de Pṛthā com vossos amigos, todos tendes carros e veículos; eu estou só, muito exausto, sem carro, com as montarias abatidas.
9.32.11
आत्तशस्त्रै रथोपेतैर्बहुभिः परिवास्तिः ।
कथमेकः पदातिः सन्नशस्त्रो योद्धुमुत्सह ॥ ९.३२.११ ॥
Cercado por muitos guerreiros armados sobre carros, como posso eu, só, a pé e desarmado, ousar combater?
9.32.12
एकैकशश्च मां यूयं योधयध्वं युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्वीरैर्न्याय्यो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.१२ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, combatei-me um a um; não é justo que um só homem seja obrigado a lutar contra muitos heróis na batalha.
9.32.13
विशेषतो विकवचः श्रान्तश्चापत्समाश्रितः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च श्रान्तवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.१३ ॥
Especialmente sem armadura, exausto, acossado pela desgraça, com os membros gravemente feridos, suas montarias e soldados esgotados.
9.32.14
न मे त्वत्तो भयं राजन्न च पार्थाद्वृकोदरात् ।
फल्गुनाद्वासुदेवाद्वा पाञ्चालेभ्योऽथवा पुनः ॥ ९.३२.१४ ॥
Ó rei, não temo a ti, nem ao filho de Pṛthā, nem a Vṛkodara, nem a Phalguna, nem a Vāsudeva, nem aos Pañcālas, nem a mais ninguém.
9.32.15
यमाभ्यां युयुधानाद्वा ये चान्ये तव सैनिकाः ।
एकः सर्वानहं क्रुद्धो वारयिष्ये युधि स्थितः ॥ ९.३२.१५ ॥
A todos que vierem dos gêmeos, de Yuyudhāna ou dos seus outros soldados, eu, sozinho e enfurecido, os deterei, firme na batalha.
9.32.16
धर्ममूला सतां कीर्तिर्मनुष्याणां जनाधिप ।
धर्मं चैवेह कीर्तिं च पालयन्प्रब्रवीम्यहम् ॥ ९.३२.१६ ॥
Ó senhor dos homens, a fama dos justos e dos homens tem raiz no dharma. Guardando aqui o dharma e a fama, eu falo.
9.32.17
अहमुत्थाय सर्वान्वै प्रतियोत्स्यामि संयुगे ।
अन्वभ्याशं गतान्सर्वान्निहनिष्यामि भारत ॥ ९.३२.१७ ॥
Levantando-me, certamente combaterei todos eles na batalha; ó Bhārata, todos os que se aproximarem eu matarei.
9.32.18
अद्य वः सरथान्साश्वानशस्त्रो विरथोऽपि सन् ।
नक्षत्राणीव सर्वाणि सविता रात्रिसंक्षये ॥ ९.३२.१८ ॥
Hoje, mesmo desarmado e sem carro, vencerei a todos vós, com vossos carros e cavalos, como o sol, ao fim da noite, ofusca todas as estrelas.
9.32.19
तेजसा नाशयिष्यामि स्थिरीभवत पाण्डवाः ।
अद्यानृण्यं गमिष्यामि क्षत्रियाणां यशस्विनां ॥ ९.३२.१९ ॥
Eu os destruirei com o meu poder. Permanecei firmes, ó Pāṇḍavas! Hoje me libertarei da dívida para com os gloriosos guerreiros.
9.32.20
बाह्लीकद्रोणभीष्माणां कर्णस्य च महात्मनः ।
जयद्रथस्य शूरस्य भगदत्तस्य चोभयोः ॥ ९.३२.२० ॥
De Bāhlīka, Droṇa, Bhīṣma, do magnânimo Karṇa, do herói Jayadratha e de ambos os Bhagadattas.
9.32.21
मद्रराजस्य शल्यस्य भूरिश्रवस एव च ।
पुत्राणां भरतश्रेष्ठ शकुनेः सौबलस्य च ॥ ९.३२.२१ ॥
Do rei dos Madras, Śalya, e de Bhūriśravas, ó melhor dos Bharatas, de teus filhos e de Śakuni, filho de Subala.
9.32.22
मेत्राणां सुहृदां चैव बान्धवानां तथैव च ।
प्रानृण्यमद्य गच्छामि हत्वा त्वां भ्रातृभिः सह ॥ ९.३२.२२ ॥
E também dos amigos, dos bem-intencionados e dos parentes. Hoje, ao matar-te juntamente com teus irmãos, ficarei totalmente livre da dívida.
9.32.23
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम जनाधिपः ।
सलिलान्तर्गतः श्रीमान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.२३ ॥
Tendo dito isto, o senhor dos homens calou-se; e então teu glorioso filho Duryodhana entrou na água.
9.32.24
दिष्ट्या त्वमपि जानीषे क्षत्रधर्मं सुयोधन ।
दिष्ट्या ते वर्तते बुद्धिर्युद्धायैव महाभुज ॥ ९.३२.२४ ॥
Por sorte também conheces o dever do guerreiro, ó Suyodhana; por sorte a tua resolução está voltada para a batalha, ó de braços poderosos.
9.32.25
दिष्ट्या शूरोऽसि गान्धारे दिष्ट्या जानासि सङ्गरम् ।
यस्त्वमेको हि नः सर्वान्सङ्गरे योद्भुमिच्छसि ॥ ९.३२.२५ ॥
Felizmente és um herói, ó Gāndhāra; felizmente conheces a batalha. Tu sozinho queres lutar contra todos nós.
9.32.26
एक एकेन सङ्गम्य यत्ते सम्मतमायुधम् ।
तत्त्वमादाय युध्यस्व प्रेक्षकास्ते वयं स्थिताः ॥ ९.३२.२६ ॥
Enfrentando-te um a um, pega na arma que aceitares e luta; nós permanecemos aqui como teus espectadores.
9.32.27
अयमिष्टं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
हत्वैकं भव नो राजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३२.२७ ॥
Ó herói, concedo-te de novo o teu desejo: tendo matado um, torna-te nosso rei, ou, morto, alcança o céu.
9.32.28
एकश्चेद्योद्भुमाक्रन्दे वरोऽद्य मम दीयताम् ।
आयुधानामियं चापि मता मे सतं गदा ॥ ९.३२.२८ ॥
Se for para lutar um contra um no tumulto da batalha, que hoje me seja concedida esta graça; e na minha opinião esta maça equivale a cem de todas as armas.
9.32.29
भ्रातणां भवतामेकः शक्यं मां योऽभिमन्यते ।
पदातिर्गदया सङ्ख्ये स युध्यतु मया सह ॥ ९.३२.२९ ॥
Quem de vós, irmãos, me puder desafiar, que lute comigo a pé, com a maça, na batalha.
9.32.30
वृत्तानि रथयुद्धानि विचित्रामि पदेपदे ।
इदमेकं गदायुद्धं भवत्वद्याद्भुतं महत् ॥ ९.३२.३० ॥
Os combates de carros têm ocorrido a cada passo, de formas variadas; que este único combate de maças se torne hoje uma grande e maravilhosa contenda.
9.32.31
अन्नानामपि पर्यायं कर्तुमिच्छन्ति मानवाः ।
युद्धानामपि पर्यायो भवत्वनुमते तव ॥ ९.३२.३१ ॥
Os homens querem até revezar-se na comida; com teu consentimento, que haja também um revezamento para as batalhas.
9.32.32
गदया त्वां महाबाहो विजेष्यामि सहानुजम् ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव ये चान्ये तव सैनिकाः।
न हि मे सम्भ्रामो जातु शक्रादपि युधिष्ठिर ॥ ९.३२.३२ ॥
Ó de braços poderosos, com minha maça vencerei a ti e a teus irmãos mais novos, e também os Pāñcālas, os Sṛñjayas e teus outros soldados. Yudhiṣṭhira, nunca sinto temor, nem mesmo diante de Indra.
9.32.33
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गान्धारे मां योधय सुयोधन ।
एक एकेन सङ्गम्य संयुगे गदया बली ॥ ९.३२.३३ ॥
Levanta-te, levanta-te, filho de Gāndhārī! Suyodhana, luta comigo. Encontrando-nos um a um na batalha, com a maça, ó poderoso.
9.32.34
पुरुषो भव गान्धारे युध्यस्व सुसमाहितः ।
अद्य ते जीवितं नास्ति यदीन्द्रोपि तवाश्रयः ॥ ९.३२.३४ ॥
Filho de Gāndhārī, sê homem e luta com plena atenção. Hoje não tens mais vida, mesmo que Indra fosse teu refúgio.
9.32.35
एतत्स नरशार्दूलो नामृष्यत तवात्मजः ।
सलिलान्तर्गतः श्वभ्रे महानाग इव श्वसन् ॥ ९.३२.३५ ॥
Teu filho, tigre entre os homens, não suportou isso, como uma grande serpente submersa na água, silvando num buraco.
9.32.36
तथाऽसौ वाक्प्रतोदेन तुद्यमानः पुनःपुनः ।
वचो न ममृषे राजन्नुत्तमाश्वः कशामिव ॥ ९.३२.३६ ॥
Assim, picado repetidas vezes pelo aguilhão das palavras, ele não suportou o discurso, ó rei, como um nobre cavalo não suporta o chicote.
9.32.37
सङ्क्षोभ्य सलिलं वेगाद्गदामादाय वीर्यवान् ।
अद्रिसारमयीं गुर्वीं काञ्चनाङ्गदभूषणाम्।
अन्तर्जलात्समुत्तस्थौ नागेन्द्र इव निःश्वसन् ॥ ९.३२.३७ ॥
Agitando a água com força, o poderoso tomou sua maça, feita da essência da pedra, pesada e adornada com braceletes de ouro, e ergueu-se das profundezas da água, bufando como o senhor dos elefantes.
9.32.38
स भित्त्वा स्तम्भितं तोयं स्कन्धे कृत्वायसीं गदाम् ।
उदतिष्ठत पुत्रस्ते प्रतपन्रश्मिवानिव ॥ ९.३२.३८ ॥
Fendendo a água parada, pôs a maça de ferro sobre o ombro, e teu filho ergueu-se, resplandecendo como o sol com seus raios.
9.32.39
ततः शैक्यायसीं गुर्वी जातरूपपरिष्कृताम् ।
गदां परामृशद्धीमान्धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ९.३२.३९ ॥
Então o sábio e poderoso filho de Dhṛtarāṣṭra empunhou a pesada maça, de aço e adornada com ouro.
9.32.40
गदाहस्तं तु तं दृष्ट्वा सशृङ्गमिव पर्वतम् ।
प्रजानामिव सङ्क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.४० ॥
Ao vê-lo de pé, com a maça na mão, parecia uma montanha com seus picos, ou Śiva, irado contra as criaturas, de pé com o tridente na mão.
9.32.41
सगदो भारतो भाति प्रतपन्भास्करो यथा ॥ ९.३२.४१ ॥
Com sua maça, o Bhārata brilhava como o sol ardente.
9.32.42
तमुत्तीर्णं महाबाहुं गदाहस्तमरिन्दमम् ।
मेनिरे सर्वभूतानि दण्डपाणिमिवान्तकम् ॥ ९.३२.४२ ॥
Aquele de braços poderosos que se erguera, com a maça na mão, domador de inimigos, todos os seres o tomaram pela própria Morte, empunhando seu bastão.
9.32.43
वज्रहस्तं यथा शक्रं शूलहस्तं यथा हरम् ।
ददृशुः शर्वपाञ्चालाः पुत्रं तव जनाधिप ॥ ९.३२.४३ ॥
Como Indra com o raio na mão e como Hara com o tridente na mão, assim Śarva e os Pāñcālas viram teu filho, ó senhor dos homens.
9.32.44
तमुत्तीर्णं तु सम्प्रेक्ष्य समहृष्यन्त सर्वशः ।
पाञ्चालाः पाण्डवेयाश्च तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ॥ ९.३२.४४ ॥
Ao vê-lo erguido, os Pāñcālas e os filhos de Pāṇḍu alegraram-se por todos os lados e bateram palmas uns aos outros.
9.32.45
अवहासं तु तं मत्वा पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
उद्वृत्य नयने क्रुद्धो दिधक्षुरिव पाण्डवान् ॥ ९.३२.४५ ॥
Tomando aquela zombaria como tal, teu filho Duryodhana, enfurecido, revirou os olhos e olhou os Pāṇḍavas como se quisesse queimá-los.
9.32.46
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सन्दष्टदशनच्छदः ।
प्रत्युवाच ततस्तान्वै पाण्डवान्सह केशवान् ॥ ९.३२.४६ ॥
Franzindo as sobrancelhas em três vincos e mordendo os lábios com os dentes, respondeu então àqueles Pāṇḍavas, junto com Keśava.
9.32.47
अस्यावहासस्य फलं प्रतिमोक्ष्यथ पाण्डवाः ।
गमिष्यथ हताः सद्यः सपाञ्चाला यमक्षयम् ॥ ९.३२.४७ ॥
Ó Pāṇḍavas, recebereis o fruto desta zombaria; mortos de imediato junto com os Pāñcālas, ireis à morada de Yama.
9.32.48
उत्थिन्तश्च जलात्तस्मात्पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अतिष्ठत गदापाणी रुधिरेण समुक्षितः ॥ ९.३२.४८ ॥
Erguendo-se daquela água, teu filho Duryodhana ficou de pé, com a maça na mão, coberto de sangue.
9.32.49
तस्य शोणितदिग्धस्य सलिलेन समुक्षितम् ।
शरीरं स्म तदा भाति स्रवन्निव महीधारः ॥ ९.३२.४९ ॥
Seu corpo, manchado de sangue e borrifado com água, brilhava então como uma fonte de montanha que corre.
9.32.50
तमुद्यतगदं वीरं मेनिरे तत्र पाण्डवाः ।
वैवस्वतमिव क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.५० ॥
Os Pāṇḍavas viram aquele herói, com a maça erguida, de pé ali como o irado Vaivasvata Yama ou como Śiva empunhando o tridente.
9.32.51
स मेघनिनदो हर्षान्नर्दन्निव च गोवृषः ।
आजुहाव ततः पार्थान्गदया युधि वीर्यवान् ॥ ९.३२.५१ ॥
Trovejando como uma nuvem e rugindo de alegria como um touro, o poderoso desafiou então os filhos de Pṛthā na batalha, com a maça na mão.
9.32.52
एकैकेन च मां यूयमासीदत युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्न्याय्यो वीरो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.५२ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, venham a mim um a um! Um herói sozinho não deve ser combatido na batalha por muitos.
9.32.53
न्यस्तवर्मा विशेषेण श्रान्तश्चाप्सु परिप्लुतः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च हतवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.५३ ॥
Tendo deposto sua armadura, especialmente exausto e imerso na água, com os membros gravemente feridos, seus cavalos e soldados mortos.
9.32.54
अवश्यमेव योद्वव्यं सर्वैरेव मया सह ।
युक्तं त्वयुक्तमित्येतद्वेत्सि त्वं चैव सर्वदा ॥ ९.३२.५४ ॥
Todos vocês devem certamente lutar comigo. Você sempre sabe o que é adequado e o que não é.
9.32.55
मा भूदियं तव प्रज्ञा कथमेकं सुयोधन ।
यदाऽभिमन्युं बहवो जघ्नुर्युधि महारथाः ॥ ९.३२.५५ ॥
Que não seja assim o teu entendimento, Suyodhana, que muitos grandes guerreiros em batalha mataram Abhimanyu sozinho.
9.32.56
क्षत्रधर्मं भृशं क्रूरं निरपेक्षं सुनिर्घृणम् ।
अन्यथा तु कथं हन्युरभिमन्युं तथागतम् ॥ ९.३२.५६ ॥
O dever do guerreiro é muito cruel, sem consideração e impiedoso; caso contrário, como teriam matado Abhimanyu naquele estado?
9.32.57
सर्वे भवन्तो धर्मज्ञाः सर्वे शूरास्तनुत्यजः ।
न्यायेन युध्यतां प्रोक्ता शक्रलोकगतिः परा ॥ ९.३२.५७ ॥
Todos vós conheceis o dharma, todos sois heróis, prontos a entregar os vossos corpos; para os que combatem com justiça foi proclamado o caminho supremo para o mundo de Indra.
9.32.58
यद्येकस्तु न हन्तव्यो बहुभिर्धर्म एव तु ।
तदाऽभिमन्युं बहवो निजघ्नुस्त्वन्मते कथम् ॥ ९.३२.५८ ॥
Se é dharma que um não seja morto por muitos, então, segundo a tua opinião, como muitos mataram Abhimanyu?
9.32.59
सर्वो विमृशते जन्तुः कृच्छ्रस्थो धर्मदर्शनम् ।
पदस्थः पिहितं द्वारं परलोकस्य पश्यति ॥ ९.३२.५९ ॥
Todo ser vivo, em aflição, reflete sobre o dharma; mas quem está em lugar seguro vê a porta fechada do outro mundo.
9.32.60
आमुञ्च कवचं वीर मूर्धजान्यमयस्व च ।
यच्चान्यदपि ते नास्ति तदप्यादत्स्व भारत ॥ ९.३२.६० ॥
Tira a tua armadura, ó herói, e solta os teus cabelos; e toma também o que não tens, ó Bhārata.
9.32.61
इममेकं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
पञ्चानां पाण्डवेयानां येन त्वं योद्धुमिच्छसि ॥ ९.३२.६१ ॥
Herói, concedo-te de novo este desejo: com qual dos cinco filhos de Pāṇḍu queres lutar.
9.32.62
तं हत्वा वै भवाराजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ।
ऋते च जीविताद्वीर युद्धे किं कुर्म ते प्रियम् ॥ ९.३२.६२ ॥
Mata-o e torna-te rei do mundo, ou morre e alcança o céu. Herói, além da vida, que coisa querida faremos por ti na batalha?
9.32.63
ततस्तव सुतो राजन्वर्म जग्राह काञ्चनम् ।
विचित्रं च शिरस्त्राणं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ९.३२.६३ ॥
Então, ó rei, teu filho tomou uma armadura dourada e um elmo multicor adornado com ouro de Jāmbūnada.
9.32.64
सोऽवबद्वशिरस्त्राणः शुभकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव ॥ ९.३२.६४ ॥
Com o elmo atado, vestindo uma bela armadura dourada, teu filho brilhou, ó rei, como um rei das montanhas dourado.
9.32.65
सन्नद्धः सगतो राजन्सज्जः सङ्ग्राममूर्धनि ।
अब्रवीत्पाण्डवान्सर्वान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.६५ ॥
Armado e pronto, ó rei, na frente da batalha, teu filho Duryodhana falou a todos os Pāṇḍavas.
9.32.66
भ्रातॄणां भवतामेको युध्यतां गदया मया ।
सहदेवेन वा योत्स्ये भीमेन नकुलेन वा ॥ ९.३२.६६ ॥
Contra um de vós, irmãos, lutarei com a minha maça — com Sahadeva, ou com Bhīma, ou com Nakula.
9.32.67
अथवा फल्गुनेनाद्य त्वया वा भरतर्षभ ।
योत्स्येऽहं सङ्गरं प्राप्य विजेष्ये च रणाजिरे ॥ ९.३२.६७ ॥
Ou hoje com Phalguna, ou contigo, ó touro dos Bharatas, chegarei à batalha, lutarei e vencerei no campo de batalha.
9.32.68
अहमद्य गमिष्यामि वैरस्यान्तं सुदुर्गमम् ।
गदया पुरुषव्याघ्र हेमपट्टनिबद्धया ॥ ९.३२.६८ ॥
Hoje irei até aquele fim da inimizade, tão difícil de alcançar, ó tigre entre os homens, com uma maça atada com faixas de ouro.
9.32.69
गदायुद्धे न मे कश्चित्सदृशोऽस्तीति चिन्तये ।
गदया वो हनिष्यामि सर्वानेव समागतान् ॥ ९.३२.६९ ॥
Penso que não há ninguém igual a mim no combate com maça; com minha maça matarei todos vocês, reunidos aqui.
9.32.70
न मे समर्थाः सर्वे वै योद्धुं न्यायेन केचन ।
न युक्तमात्मना वक्तुमेवं गर्वोद्धतं वचः।
अथवा सफलं ह्येतत्करिष्ये भवतां पुरः ॥ ९.३२.७० ॥
Com justiça, nenhum de vocês é capaz de lutar comigo; tampouco é adequado pronunciar palavras tão arrogantes e altivas. Ou antes, farei com que isto se realize diante de vocês.
9.32.71
अस्मिन्महूर्ते सत्यं वा मिथ्या वै तद्भविष्यति ।
गृह्णातु च गदां यो वै योत्स्यतेऽद्य मया सह ॥ ९.३२.७१ ॥
Neste mesmo momento se provará se é verdade ou mentira. Quem quiser lutar comigo hoje, que pegue uma maça.