Mahābhārata · Adhyāya 9.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.32.1
एवं सन्तर्ज्यमानस्तु मम पुत्रो महीपतिः ।
प्रकृत्या मन्युमान्वीरः कथमासीत्परन्तपः ॥ ९.३२.१ ॥
Wie verhielt sich mein Sohn, der Herr der Erde, von Natur zornig und ein Held, der Bedränger der Feinde, als er so gescholten wurde?
9.32.2
न हि सन्तर्जना तेन श्रुतपूर्वा कथञ्चन ।
राजभावेन मान्यश्च सर्वलोकस्य सोऽभवत् ॥ ९.३२.२ ॥
Einen solchen Tadel hatte er nie zuvor gehört; durch seine königliche Stellung war er von aller Welt geachtet.
9.32.3
यस्यातपत्रच्छायापि स्वका भानोस्तथा प्रभा ।
खेदायैवाभिमानित्वात्सहेत्सैवं कथं गरिः ॥ ९.३२.३ ॥
Wessen Sonnenschirm-Schatten und Sonnenglanz sein eigen waren, der war durch Hochmut nur zum Leid bestimmt; wie hätte er solche Worte ertragen?
9.32.4
इयं च पृथिवी सर्वा सम्लेच्छाटविका भृशम् ।
प्रसादाद्भ्रियते यस्य प्रत्यक्षं तव सञ्जय ॥ ९.३२.४ ॥
Diese ganze Erde mit ihren Barbaren und Waldbewohnern wird durch seine Gunst sehr getragen; du hast es mit eigenen Augen gesehen, Sañjaya.
9.32.5
स तथा तर्ज्यमानस्तु पाण्डुपुत्रैर्विशेषतः ।
विहीनश्च स्वकैर्भृत्यैर्निर्जिते चावृतो भृशम् ॥ ९.३२.५ ॥
So besonders von den Söhnen Pāṇḍus gescholten, von seinen eigenen Dienern verlassen und besiegt, war er tief umringt.
9.32.6
स श्रुत्वा कटुका वाचो जययुक्ताः पुनःपुनः ।
किमब्रवीत्पाण्डवेयांस्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ९.३२.६ ॥
Was sagte er den Pāṇḍava, nachdem er jene harten Worte, im Siegesrausch gesprochen, immer wieder gehört hatte? Sag es mir, Sañjaya.
9.32.7
तर्ज्यमानस्तदा राजन्नुदकस्थस्तवात्मजः ।
युधिष्ठिरेण राजेन्द्र भ्रातृभिः सहितेन ह ॥ ९.३२.७ ॥
O König, da wurde dein Sohn, im Wasser stehend, von Yudhiṣṭhira und seinen Brüdern bedroht, o Herr der Könige.
9.32.8
श्रुत्वा स कटुका वाचो विषमस्थो नराधिपः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य सलिलस्थः पुनःपुनः ॥ ९.३२.८ ॥
Als er jene harten Worte gehört hatte, seufzte jener Herr der Menschen, im Wasser stehend in misslicher Lage, immer wieder lang und heiß.
9.32.9
सलिलान्तर्गतो राजा धुन्वन्हस्तौ पुनःपुनः ।
मनश्चकार युद्धाय राजानं चाभ्यभाषत ॥ ९.३२.९ ॥
Der König, im Wasser versunken, schüttelte immer wieder die Hände, fasste den Entschluss zum Kampf und sprach zum König.
9.32.10
यूयं ससुहृदः पार्थाः सर्वे सरथवाहनाः ।
अहमेकः परिद्यूनो विरथो हतवाहनः ॥ ९.३२.१० ॥
Ihr, die Söhne der Pṛthā mit euren Freunden, alle habt ihr Wagen und Zugtiere; ich bin allein, sehr erschöpft, ohne Wagen, meine Reittiere erschlagen.
9.32.11
आत्तशस्त्रै रथोपेतैर्बहुभिः परिवास्तिः ।
कथमेकः पदातिः सन्नशस्त्रो योद्धुमुत्सह ॥ ९.३२.११ ॥
Von vielen bewaffneten Wagenkriegern umringt, wie kann ich, allein, zu Fuß und unbewaffnet, zu kämpfen wagen?
9.32.12
एकैकशश्च मां यूयं योधयध्वं युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्वीरैर्न्याय्यो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.१२ ॥
O Yudhiṣṭhira, kämpft einzeln gegen mich; es ist nicht recht, dass ein einziger im Kampf gegen viele Helden antreten muss.
9.32.13
विशेषतो विकवचः श्रान्तश्चापत्समाश्रितः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च श्रान्तवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.१३ ॥
Besonders ohne Panzer, erschöpft, von Unheil umgeben, mit schwer verwundeten Gliedern, seine Reittiere und Krieger erschöpft.
9.32.14
न मे त्वत्तो भयं राजन्न च पार्थाद्वृकोदरात् ।
फल्गुनाद्वासुदेवाद्वा पाञ्चालेभ्योऽथवा पुनः ॥ ९.३२.१४ ॥
O König, ich fürchte weder dich, noch den Sohn der Pṛthā, noch Vṛkodara, noch Phalguna, noch Vāsudeva, noch die Pañcālas, noch irgendjemand sonst.
9.32.15
यमाभ्यां युयुधानाद्वा ये चान्ये तव सैनिकाः ।
एकः सर्वानहं क्रुद्धो वारयिष्ये युधि स्थितः ॥ ९.३२.१५ ॥
Alle, die von den Zwillingen, von Yuyudhāna oder von deinen übrigen Kriegern kommen, werde ich allein und zornig im Kampf stehend aufhalten.
9.32.16
धर्ममूला सतां कीर्तिर्मनुष्याणां जनाधिप ।
धर्मं चैवेह कीर्तिं च पालयन्प्रब्रवीम्यहम् ॥ ९.३२.१६ ॥
O Herr der Menschen, der Ruhm der Guten und der Menschen hat seine Wurzel im Dharma. Dharma und Ruhm hier wahrend, spreche ich.
9.32.17
अहमुत्थाय सर्वान्वै प्रतियोत्स्यामि संयुगे ।
अन्वभ्याशं गतान्सर्वान्निहनिष्यामि भारत ॥ ९.३२.१७ ॥
Ich werde mich erheben und sie alle im Kampf bekämpfen; o Bhārata, alle, die herankommen, werde ich erschlagen.
9.32.18
अद्य वः सरथान्साश्वानशस्त्रो विरथोऽपि सन् ।
नक्षत्राणीव सर्वाणि सविता रात्रिसंक्षये ॥ ९.३२.१८ ॥
Heute werde ich euch alle, mit euren Wagen und Pferden, auch unbewaffnet und ohne Wagen, überwinden, so wie die Sonne am Ende der Nacht alle Sterne überstrahlt.
9.32.19
तेजसा नाशयिष्यामि स्थिरीभवत पाण्डवाः ।
अद्यानृण्यं गमिष्यामि क्षत्रियाणां यशस्विनां ॥ ९.३२.१९ ॥
Mit meiner Kraft werde ich sie vernichten. Seid standhaft, o Pāṇḍavas! Heute werde ich mich von der Schuld gegenüber den ruhmreichen Kṣatriyas befreien.
9.32.20
बाह्लीकद्रोणभीष्माणां कर्णस्य च महात्मनः ।
जयद्रथस्य शूरस्य भगदत्तस्य चोभयोः ॥ ९.३२.२० ॥
Von Bāhlīka, Droṇa, Bhīṣma, dem großherzigen Karṇa, dem Helden Jayadratha und von beiden Bhagadattas.
9.32.21
मद्रराजस्य शल्यस्य भूरिश्रवस एव च ।
पुत्राणां भरतश्रेष्ठ शकुनेः सौबलस्य च ॥ ९.३२.२१ ॥
Vom König der Madras, Śalya, und von Bhūriśravas, o Bester der Bharatas, von deinen Söhnen und von Śakuni, dem Sohn des Subala.
9.32.22
मेत्राणां सुहृदां चैव बान्धवानां तथैव च ।
प्रानृण्यमद्य गच्छामि हत्वा त्वां भ्रातृभिः सह ॥ ९.३२.२२ ॥
Ebenso gegenüber Freunden, Wohlgesinnten und Verwandten. Indem ich dich heute mit deinen Brüdern erschlage, werde ich völlig schuldenfrei sein.
9.32.23
एतावदुक्त्वा वचनं विरराम जनाधिपः ।
सलिलान्तर्गतः श्रीमान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.२३ ॥
Nachdem er so viel gesagt hatte, verstummte der Herr der Menschen; da tauchte dein glorreicher Sohn Duryodhana ins Wasser.
9.32.24
दिष्ट्या त्वमपि जानीषे क्षत्रधर्मं सुयोधन ।
दिष्ट्या ते वर्तते बुद्धिर्युद्धायैव महाभुज ॥ ९.३२.२४ ॥
Glücklicherweise kennst auch du die Pflicht des Kriegers, o Suyodhana; glücklicherweise ist dein Sinn ganz auf den Kampf gerichtet, o Starkarmiger.
9.32.25
दिष्ट्या शूरोऽसि गान्धारे दिष्ट्या जानासि सङ्गरम् ।
यस्त्वमेको हि नः सर्वान्सङ्गरे योद्भुमिच्छसि ॥ ९.३२.२५ ॥
Glücklicherweise bist du ein Held, o Gāndhāra; glücklicherweise kennst du den Kampf. Du allein willst gegen uns alle kämpfen.
9.32.26
एक एकेन सङ्गम्य यत्ते सम्मतमायुधम् ।
तत्त्वमादाय युध्यस्व प्रेक्षकास्ते वयं स्थिताः ॥ ९.३२.२६ ॥
Triff dich einzeln mit jedem, nimm die Waffe, die dir genehm ist, und kämpfe; wir stehen hier als deine Zuschauer.
9.32.27
अयमिष्टं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
हत्वैकं भव नो राजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ॥ ९.३२.२७ ॥
O Held, ich gewähre dir noch einmal deinen Wunsch: Hast du einen erschlagen, werde unser König; oder, erschlagen, erlange den Himmel.
9.32.28
एकश्चेद्योद्भुमाक्रन्दे वरोऽद्य मम दीयताम् ।
आयुधानामियं चापि मता मे सतं गदा ॥ ९.३२.२८ ॥
Wenn es im Getümmel der Schlacht ein Kampf eins gegen einen sein soll, so werde mir heute diese Gunst gewährt; und meines Erachtens ist diese Keule allen Waffen hundertfach gleich.
9.32.29
भ्रातणां भवतामेकः शक्यं मां योऽभिमन्यते ।
पदातिर्गदया सङ्ख्ये स युध्यतु मया सह ॥ ९.३२.२९ ॥
Wer von euch Brüdern mich herausfordern kann, der soll zu Fuß im Kampf mit der Keule gegen mich kämpfen.
9.32.30
वृत्तानि रथयुद्धानि विचित्रामि पदेपदे ।
इदमेकं गदायुद्धं भवत्वद्याद्भुतं महत् ॥ ९.३२.३० ॥
Wagenkämpfe gab es auf Schritt und Tritt, in vielfältiger Gestalt; möge dieser eine Keulenkampf heute zu einem großen, wundersamen Kampf werden.
9.32.31
अन्नानामपि पर्यायं कर्तुमिच्छन्ति मानवाः ।
युद्धानामपि पर्यायो भवत्वनुमते तव ॥ ९.३२.३१ ॥
Menschen wollen sogar Reihenfolgen für Speisen festlegen; mit deiner Zustimmung soll es auch eine Reihenfolge für Kämpfe geben.
9.32.32
गदया त्वां महाबाहो विजेष्यामि सहानुजम् ।
पाञ्चालान्सृञ्जयांश्चैव ये चान्ये तव सैनिकाः।
न हि मे सम्भ्रामो जातु शक्रादपि युधिष्ठिर ॥ ९.३२.३२ ॥
O Starkarmiger, mit meiner Keule werde ich dich samt deinen jüngeren Brüdern besiegen, ebenso die Pāñcālas, die Sṛñjayas und deine übrigen Krieger. Yudhiṣṭhira, niemals empfinde ich Furcht, nicht einmal vor Indra.
9.32.33
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गान्धारे मां योधय सुयोधन ।
एक एकेन सङ्गम्य संयुगे गदया बली ॥ ९.३२.३३ ॥
Steh auf, steh auf, Sohn der Gāndhārī! Suyodhana, kämpfe gegen mich. Einer gegen einen im Kampf treffen wir uns mit der Keule, o Starker.
9.32.34
पुरुषो भव गान्धारे युध्यस्व सुसमाहितः ।
अद्य ते जीवितं नास्ति यदीन्द्रोपि तवाश्रयः ॥ ९.३२.३४ ॥
Sohn der Gāndhārī, sei ein Mann und kämpfe mit ganzer Sammlung. Heute hast du kein Leben mehr, selbst wenn Indra dein Zufluchtsort wäre.
9.32.35
एतत्स नरशार्दूलो नामृष्यत तवात्मजः ।
सलिलान्तर्गतः श्वभ्रे महानाग इव श्वसन् ॥ ९.३२.३५ ॥
Dein Sohn, der Tiger unter den Männern, konnte dies nicht ertragen, wie eine große Schlange, im Wasser versunken, in einer Grube zischend.
9.32.36
तथाऽसौ वाक्प्रतोदेन तुद्यमानः पुनःपुनः ।
वचो न ममृषे राजन्नुत्तमाश्वः कशामिव ॥ ९.३२.३६ ॥
So, immer wieder vom Stachel der Worte gestochen, ertrug er die Rede nicht, o König, wie ein edles Pferd die Peitsche nicht erträgt.
9.32.37
सङ्क्षोभ्य सलिलं वेगाद्गदामादाय वीर्यवान् ।
अद्रिसारमयीं गुर्वीं काञ्चनाङ्गदभूषणाम्।
अन्तर्जलात्समुत्तस्थौ नागेन्द्र इव निःश्वसन् ॥ ९.३२.३७ ॥
Das Wasser mit Wucht aufwühlend, nahm der Mächtige seine Keule, aus dem Stoff des Steins gefertigt, schwer und mit goldenen Armreifen geschmückt, und erhob sich aus dem Wasser, schnaubend wie der Herr der Elefanten.
9.32.38
स भित्त्वा स्तम्भितं तोयं स्कन्धे कृत्वायसीं गदाम् ।
उदतिष्ठत पुत्रस्ते प्रतपन्रश्मिवानिव ॥ ९.३२.३८ ॥
Das stille Wasser durchbrechend, legte er die eiserne Keule auf die Schulter, und dein Sohn erhob sich, glühend wie die Sonne mit ihren Strahlen.
9.32.39
ततः शैक्यायसीं गुर्वी जातरूपपरिष्कृताम् ।
गदां परामृशद्धीमान्धार्तराष्ट्रो महाबलः ॥ ९.३२.३९ ॥
Dann ergriff der weise und gewaltige Sohn Dhṛtarāṣṭras die schwere Keule, aus Stahl und mit Gold verziert.
9.32.40
गदाहस्तं तु तं दृष्ट्वा सशृङ्गमिव पर्वतम् ।
प्रजानामिव सङ्क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.४० ॥
Als man ihn mit der Keule in der Hand dastehen sah, erschien er wie ein Berg mit seinen Gipfeln oder wie Śiva, zornig auf die Geschöpfe, dastehend mit dem Dreizack in der Hand.
9.32.41
सगदो भारतो भाति प्रतपन्भास्करो यथा ॥ ९.३२.४१ ॥
Mit seiner Keule strahlte der Bhārata wie die glühende Sonne.
9.32.42
तमुत्तीर्णं महाबाहुं गदाहस्तमरिन्दमम् ।
मेनिरे सर्वभूतानि दण्डपाणिमिवान्तकम् ॥ ९.३२.४२ ॥
Jenen Mächtigen, der emporgestiegen war, die Keule in der Hand, den Bezwinger der Feinde, hielten alle Wesen für den Tod selbst, den Stab schwingend.
9.32.43
वज्रहस्तं यथा शक्रं शूलहस्तं यथा हरम् ।
ददृशुः शर्वपाञ्चालाः पुत्रं तव जनाधिप ॥ ९.३२.४३ ॥
Wie Indra mit dem Donnerkeil in der Hand und wie Hara mit dem Dreizack in der Hand, so sahen Śarva und die Pāñcālas deinen Sohn, o Herr der Menschen.
9.32.44
तमुत्तीर्णं तु सम्प्रेक्ष्य समहृष्यन्त सर्वशः ।
पाञ्चालाः पाण्डवेयाश्च तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः ॥ ९.३२.४४ ॥
Als sie ihn aufgestanden sahen, freuten sich die Pāñcālas und die Söhne Pāṇḍus allseits und schlugen einander auf die Handflächen.
9.32.45
अवहासं तु तं मत्वा पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
उद्वृत्य नयने क्रुद्धो दिधक्षुरिव पाण्डवान् ॥ ९.३२.४५ ॥
Ihren Spott als solchen auffassend, rollte dein Sohn Duryodhana, zornentbrannt, die Augen und blickte die Pāṇḍavas an, als wolle er sie verbrennen.
9.32.46
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा सन्दष्टदशनच्छदः ।
प्रत्युवाच ततस्तान्वै पाण्डवान्सह केशवान् ॥ ९.३२.४६ ॥
Mit drei Falten auf der Stirn und den Lippen mit den Zähnen zusammengebissen, antwortete er da jenen Pāṇḍavas samt Keśava.
9.32.47
अस्यावहासस्य फलं प्रतिमोक्ष्यथ पाण्डवाः ।
गमिष्यथ हताः सद्यः सपाञ्चाला यमक्षयम् ॥ ९.३२.४७ ॥
O Pāṇḍavas, ihr werdet die Frucht dieses Spottes empfangen; sogleich mit den Pāñcālas erschlagen, werdet ihr in Yamas Reich gehen.
9.32.48
उत्थिन्तश्च जलात्तस्मात्पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अतिष्ठत गदापाणी रुधिरेण समुक्षितः ॥ ९.३२.४८ ॥
Aus jenem Wasser aufgestiegen, stand dein Sohn Duryodhana da, die Keule in der Hand, mit Blut bestrichen.
9.32.49
तस्य शोणितदिग्धस्य सलिलेन समुक्षितम् ।
शरीरं स्म तदा भाति स्रवन्निव महीधारः ॥ ९.३२.४९ ॥
Sein blutbeschmierter, mit Wasser besprengter Körper glänzte damals wie ein fließender Bergquell.
9.32.50
तमुद्यतगदं वीरं मेनिरे तत्र पाण्डवाः ।
वैवस्वतमिव क्रुद्धं शूलपाणिमिव स्थितम् ॥ ९.३२.५० ॥
Die Pāṇḍavas hielten den Helden, die Keule erhoben, dort für wie den zornigen Vaivasvata Yama oder wie Śiva mit dem Dreizack.
9.32.51
स मेघनिनदो हर्षान्नर्दन्निव च गोवृषः ।
आजुहाव ततः पार्थान्गदया युधि वीर्यवान् ॥ ९.३२.५१ ॥
Donnernd wie eine Wolke und vor Freude brüllend wie ein Stier, forderte der Mächtige dann die Söhne der Pṛthā im Kampf heraus, die Keule in der Hand.
9.32.52
एकैकेन च मां यूयमासीदत युधिष्ठिर ।
न ह्येको बहुभिर्न्याय्यो वीरो योधयितुं युधि ॥ ९.३२.५२ ॥
O Yudhiṣṭhira, kommt einer nach dem anderen zu mir! Ein einzelner Held darf im Kampf nicht von vielen bekämpft werden.
9.32.53
न्यस्तवर्मा विशेषेण श्रान्तश्चाप्सु परिप्लुतः ।
भृशं विक्षतगात्रश्च हतवाहनसैनिकः ॥ ९.३२.५३ ॥
Den Panzer abgelegt, besonders erschöpft und im Wasser untergetaucht, die Glieder schwer verwundet, Wagenpferde und Krieger erschlagen.
9.32.54
अवश्यमेव योद्वव्यं सर्वैरेव मया सह ।
युक्तं त्वयुक्तमित्येतद्वेत्सि त्वं चैव सर्वदा ॥ ९.३२.५४ ॥
Ihr alle müsst unbedingt mit mir kämpfen. Du weißt immer, was recht und was unrecht ist.
9.32.55
मा भूदियं तव प्रज्ञा कथमेकं सुयोधन ।
यदाऽभिमन्युं बहवो जघ्नुर्युधि महारथाः ॥ ९.३२.५५ ॥
Möge deine Einsicht nicht so sein, Suyodhana, dass viele große Kämpfer im Krieg Abhimanyu allein erschlagen haben.
9.32.56
क्षत्रधर्मं भृशं क्रूरं निरपेक्षं सुनिर्घृणम् ।
अन्यथा तु कथं हन्युरभिमन्युं तथागतम् ॥ ९.३२.५६ ॥
Die Pflicht des Kriegers ist sehr grausam, rücksichtslos und gnadenlos; sonst hätten sie Abhimanyu in dem Zustand, in dem er war, wie hätten sie ihn erschlagen können?
9.32.57
सर्वे भवन्तो धर्मज्ञाः सर्वे शूरास्तनुत्यजः ।
न्यायेन युध्यतां प्रोक्ता शक्रलोकगतिः परा ॥ ९.३२.५७ ॥
Ihr alle kennt das Dharma, alle seid Helden, bereit, euren Körper hinzugeben; für jene, die gerecht kämpfen, wurde der höchste Weg zur Welt Indras verkündet.
9.32.58
यद्येकस्तु न हन्तव्यो बहुभिर्धर्म एव तु ।
तदाऽभिमन्युं बहवो निजघ्नुस्त्वन्मते कथम् ॥ ९.३२.५८ ॥
Wenn es Dharma ist, dass einer nicht von vielen erschlagen werden darf, wie haben dann nach deiner Ansicht viele Abhimanyu erschlagen?
9.32.59
सर्वो विमृशते जन्तुः कृच्छ्रस्थो धर्मदर्शनम् ।
पदस्थः पिहितं द्वारं परलोकस्य पश्यति ॥ ९.३२.५९ ॥
Jedes Lebewesen überdenkt in der Not das Dharma; wer aber an sicherer Stelle steht, sieht die verschlossene Tür der Anderswelt.
9.32.60
आमुञ्च कवचं वीर मूर्धजान्यमयस्व च ।
यच्चान्यदपि ते नास्ति तदप्यादत्स्व भारत ॥ ९.३२.६० ॥
Lege deinen Panzer ab, Held, und löse dein Haar; und nimm auch das an, was dir noch fehlt, o Bhārata.
9.32.61
इममेकं च ते कामं वीर भूयो ददाम्यहम् ।
पञ्चानां पाण्डवेयानां येन त्वं योद्धुमिच्छसि ॥ ९.३२.६१ ॥
Held, auch diesen einen Wunsch gewähre ich dir noch einmal: mit welchem der fünf Söhne Pāṇḍus du kämpfen willst.
9.32.62
तं हत्वा वै भवाराजा हतो वा स्वर्गमाप्नुहि ।
ऋते च जीविताद्वीर युद्धे किं कुर्म ते प्रियम् ॥ ९.३२.६२ ॥
Töte ihn und werde König der Welt, oder stirb und gewinne den Himmel. Held, außer dem Leben, was Liebes sollen wir dir im Kampf tun?
9.32.63
ततस्तव सुतो राजन्वर्म जग्राह काञ्चनम् ।
विचित्रं च शिरस्त्राणं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ९.३२.६३ ॥
Da ergriff, o König, dein Sohn eine goldene Rüstung und einen bunten Helm, geschmückt mit Jāmbūnada-Gold.
9.32.64
सोऽवबद्वशिरस्त्राणः शुभकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव ॥ ९.३२.६४ ॥
Mit fest gebundenem Helm, eine schöne goldene Rüstung tragend, strahlte dein Sohn, o König, wie ein goldener Bergkönig.
9.32.65
सन्नद्धः सगतो राजन्सज्जः सङ्ग्राममूर्धनि ।
अब्रवीत्पाण्डवान्सर्वान्पुत्रो दुर्योधनस्तव ॥ ९.३२.६५ ॥
Gerüstet und bereit, o König, an der Spitze der Schlacht, sprach dein Sohn Duryodhana zu allen Pāṇḍavas.
9.32.66
भ्रातॄणां भवतामेको युध्यतां गदया मया ।
सहदेवेन वा योत्स्ये भीमेन नकुलेन वा ॥ ९.३२.६६ ॥
Gegen einen von euch Brüdern werde ich mit meiner Keule kämpfen — mit Sahadeva, oder mit Bhīma, oder mit Nakula.
9.32.67
अथवा फल्गुनेनाद्य त्वया वा भरतर्षभ ।
योत्स्येऽहं सङ्गरं प्राप्य विजेष्ये च रणाजिरे ॥ ९.३२.६७ ॥
Oder heute mit Phalguna, oder mit dir, o Stier der Bharatas: Ich werde in den Kampf treten, kämpfen und auf dem Schlachtfeld siegen.
9.32.68
अहमद्य गमिष्यामि वैरस्यान्तं सुदुर्गमम् ।
गदया पुरुषव्याघ्र हेमपट्टनिबद्धया ॥ ९.३२.६८ ॥
Heute werde ich zu jenem äußerst schwer erreichbaren Ende der Feindschaft gehen, o Tiger unter den Menschen, mit einer Keule, mit goldenen Bändern gebunden.
9.32.69
गदायुद्धे न मे कश्चित्सदृशोऽस्तीति चिन्तये ।
गदया वो हनिष्यामि सर्वानेव समागतान् ॥ ९.३२.६९ ॥
Ich glaube, im Keulenkampf gibt es niemanden, der mir gleich ist; mit meiner Keule werde ich euch alle erschlagen, die ihr hier versammelt seid.
9.32.70
न मे समर्थाः सर्वे वै योद्धुं न्यायेन केचन ।
न युक्तमात्मना वक्तुमेवं गर्वोद्धतं वचः।
अथवा सफलं ह्येतत्करिष्ये भवतां पुरः ॥ ९.३२.७० ॥
Recht gesprochen ist keiner von euch imstande, gegen mich zu kämpfen; es ziemt sich auch nicht, selbst so übermütige, hochmütige Worte zu sprechen. Oder vielmehr werde ich dies vor euren Augen wahr machen.
9.32.71
अस्मिन्महूर्ते सत्यं वा मिथ्या वै तद्भविष्यति ।
गृह्णातु च गदां यो वै योत्स्यतेऽद्य मया सह ॥ ९.३२.७१ ॥
In diesem Augenblick wird sich zeigen, ob es wahr oder falsch ist. Wer heute mit mir kämpfen will, der nehme die Keule.