మహాభారతం · అధ్యాయం 9.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.39.1
सप्तसारस्वतं कस्मात्कश्च मङ्कणको मुनिः ।
कथं सिद्धः स भगवान्कश्चास्य नियमोऽभवत् ॥ ९.३९.१ ॥
సప్తసారస్వతం ఎందుకు జరిగింది? మంకణక ముని ఎవరు? ఆ భగవానుడు ఎలా సిద్ధుడయ్యాడు, ఆయన నియమం ఏమిటి?
9.39.2
कस्य वंशे समुत्पन्नः किं चाधीतं द्विजोत्तम ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व यथातत्त्वं महामुने ॥ ९.३९.२ ॥
ఆయన ఏ వంశంలో జన్మించాడు, ఏమి అధ్యయనం చేశాడు? ద్విజోత్తమా, మహామునీ, ఇవన్నీ యథార్థంగా నాకు చెప్పండి.
9.39.3
सप्तनद्यः सरस्वत्या याभिर्व्याप्तमिदं जगत् ।
आहूता बलवद्भिर्हि तत्रतत्र सरस्वती ॥ ९.३९.३ ॥
సరస్వతి యొక్క ఏడు నదులు — వాటితో ఈ జగత్తు వ్యాపించి ఉంది — బలవంతులచే అక్కడక్కడ ఆహ్వానించబడ్డాయి; సరస్వతి కూడా.
9.39.4
सुप्रभा काञ्चनाक्षी च विशाला च मनोरमा ।
सरस्वती चौघवती सुरेणुर्विमलोदका ॥ ९.३९.४ ॥
సుప్రభ, కాంచనాక్షి, విశాల, మనోరమ, సరస్వతి, ఓఘవతి, సురేణు, నిర్మల జలాలు కల నది.
9.39.5
पितामहस्य महतो वर्तमाने महामखे ।
वितते यज्ञवाटे च संसिद्धेषु द्विजातिषु ॥ ९.३९.५ ॥
మహా పితామహుని (బ్రహ్మ) మహాయజ్ఞం జరుగుతున్నప్పుడు, యజ్ఞవాటిక విస్తరించి ఉంది; ద్విజులు సిద్ధులై ఉన్నారు.
9.39.6
पुण्याहघोषैर्विमलैर्वेदानां निनदैस्तथा ।
देवेषु चैव व्यग्रेषु तस्मिन्यज्ञविधौ तदा ॥ ९.३९.६ ॥
పుణ్యాహ ఘోషల పవిత్ర ధ్వనులతో, వేదాల నినాదాలతో, ఆ యజ్ఞవిధిలో దేవతలు కూడా నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు.
9.39.7
तत्र चैव महाराज दीक्षिते प्रपितामहे ।
यजतस्तस्य सत्रेण सर्वकामसमृद्विना ॥ ९.३९.७ ॥
ఓ మహారాజా, అక్కడ దీక్షితుడైన ప్రపితామహుడు సర్వకామ సమృద్ధితో కూడిన ఆ సత్రయాగాన్ని చేస్తూ ఉండగా.
9.39.8
मनसा चिन्तिता ह्यर्था धर्मार्थकुशलैस्तदा ।
उपतिष्ठन्ति राजेन्द्र द्विजातींस्तत्रतत्र ह ॥ ९.३९.८ ॥
ఓ రాజేంద్రా, ధర్మార్థ కుశలురైన ద్విజులకు అక్కడక్కడ మనసులో తలచిన వస్తువులు తామే వచ్చి చేరాయి.
9.39.9
जगुश्च तत्र गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
वादित्राणि च दिव्यानि वादयामासुरञ्जसा ॥ ९.३९.९ ॥
అక్కడ గంధర్వులు పాడారు, అప్సరసల గణాలు నృత్యం చేశాయి, వారు దివ్య వాద్యాలను అలవోకగా వాయించారు.
9.39.10
तस्य यज्ञस्य सम्पत्त्या तुतुषुर्देवतागणाः ।
विस्मयं परमं जग्मुः किमु मानुषयोनयः ॥ ९.३९.१० ॥
ఆ యజ్ఞ సంపదతో దేవతాగణాలు సంతోషించాయి, అత్యంత విస్మయం పొందాయి; మానవ జన్మించినవారి గురించి చెప్పేది ఏముంది?
9.39.11
वर्तमाने यथा यज्ञे पुष्करस्थे पितामहे ।
अब्रुवन्नृषयो राजन्नायं यज्ञो महागुणः ॥ ९.३९.११ ॥
ఓ రాజా, పుష్కరంలో ఉన్న పితామహుని యజ్ఞం జరుగుతుండగా ఋషులు ఇలా అన్నారు: "ఈ యజ్ఞం మహా గుణం కలది కాదు."
9.39.12
न दृश्यते सरिच्छ्रेष्ठा यस्मादिह सरस्वती ।
तच्छ्रुत्वा भगवान्प्रीतः सस्माराथ सरस्वतीम् ॥ ९.३९.१२ ॥
ఎందుకంటే ఇక్కడ నదులలో శ్రేష్ఠురాలైన సరస్వతి కనిపించడం లేదు. అది విని భగవానుడు సంతోషించి సరస్వతిని స్మరించాడు.
9.39.13
पितामहेन यजता आहूता पुष्करेषु वै ।
सुप्रभा नाम राजेन्द्र नाम्ना तत्र सरस्वती ॥ ९.३९.१३ ॥
రాజేంద్రా, పుష్కరంలో యజ్ఞం చేస్తున్న పితామహుడు అక్కడ సుప్రభ అనే పేరుతో సరస్వతిని ఆహ్వానించాడు.
9.39.14
तां दृष्ट्वा मुनयस्तुष्टास्त्वरायुक्तां सरस्वतीम् ।
पितामहं मानयन्तीं क्रतुं ते बहुमेनिरे ॥ ९.३९.१४ ॥
త్వరగా వచ్చిన సరస్వతిని చూసి మునులు సంతోషించారు; పితామహుని, యజ్ఞాన్ని గౌరవిస్తున్న ఆమెను వారు ఎంతో గౌరవించారు.
9.39.15
एवमेषा सरिच्छ्रेष्ठा पुष्करेषु सरस्वती ।
पितामहार्थं सम्भूता तुष्ट्यर्थं च मनीषिणाम् ॥ ९.३९.१५ ॥
ఇలా నదులలో శ్రేష్ఠమైన ఈ సరస్వతి పుష్కరంలో పితామహుని కోసం, జ్ఞానుల సంతోషం కోసం ఉద్భవించింది.
9.39.16
नैमिषे मुनयो राजन्समागम्य समासते ।
तत्र चित्राः कथा ह्यासन्वेदं प्रति जनेश्वर ॥ ९.३९.१६ ॥
రాజా, నైమిషంలో మునులు కలిసి కూర్చున్నారు; అక్కడ వేదాన్ని గురించిన అద్భుతమైన కథలు జరిగేవి, జనేశ్వరా.
9.39.17
यत्र ते मुनयो ह्यासन्नानास्वाध्यायवेदिनः ।
ते समागम्य मुनयः सस्मारुर्वै सरस्वतीम् ॥ ९.३९.१७ ॥
అక్కడ వివిధ స్వాధ్యాయాలు, వేదాలను తెలిసిన ఆ మునులు కలిసి సరస్వతిని స్మరించారు.
9.39.18
सा तु ध्याता महाराज मुनिभिः सत्रयाजिभिः ।
समागतानां राजेन्द्र साहाय्यार्थं महात्मनाम्।
आजगाम महाभागा तत्र पुण्या सरस्वती ॥ ९.३९.१८ ॥
మహారాజా, సత్రయాగం చేసే మునులచే ధ్యానించబడి, రాజేంద్రా, సమావేశమైన మహాత్ముల సహాయార్థం ఆ మహాభాగ, పుణ్యమైన సరస్వతి అక్కడికి వచ్చింది.
9.39.19
नैमिषे काञ्चनाक्षी तु मुनीनां सत्रायाजिनाम् ।
आगता सरितां श्रेष्ठा तत्र भारत पूजित ॥ ९.३९.१९ ॥
నైమిష వనంలో, సత్ర యాగం చేస్తున్న మునుల మధ్య స్వర్ణనేత్ర, నదులలో శ్రేష్ఠురాలు వచ్చారు. ఓ భారతా, అక్కడ ఆమె పూజింపబడింది.
9.39.20
गयस्य यजमानस्य गयेष्वेव महाक्रतुम् ।
आहूता सरितां श्रेष्ठा गययज्ञे सरस्वती ॥ ९.३९.२० ॥
యజమానుడైన గయుని మహాయాగం కోసం, గయలోనే నదులలో శ్రేష్ఠురాలైన సరస్వతి ఆహ్వానించబడింది. గయుని యాగంలో సరస్వతి ఆహ్వానించబడింది.
9.39.21
गयस्य यजमानस्य गयेष्वेव महाक्रतुम् ।
विशालां तु गयस्याहुर्ऋषयः संशितव्रता ॥ ९.३९.२१ ॥
యజమానుడైన గయుని మహాయాగం కోసం, గయలోనే కఠిన వ్రతులైన ఋషులు గయుని విశాలను పిలిచారు.
9.39.22
सरित्सा हिमवत्पार्श्वात्प्रस्रुता शीघ्रगामिनी ।
औद्दालकेस्तथा यज्ञे यजतस्तस्य भारत ॥ ९.३९.२२ ॥
ఆ నది హిమవత్పార్శ్వం నుండి ప్రవహించింది, వేగంగా సాగేది. ఓ భారతా, ఔద్దాలకి యాగంలో, ఆ యజమానుని యాగంలో కూడా.
9.39.23
समेते सर्वतः स्फीते मुनीनां मण्डले तदा ।
उत्तरे कोसलाभागे पुण्ये राजन्महात्मनः ॥ ९.३९.२३ ॥
అప్పుడు మునుల విశాల సమూహం అన్ని వైపులా కూడింది; కోసల ఉత్తర భాగంలోని పవిత్ర ప్రదేశంలో, రాజా, ఆ మహాత్ముని యాగంలో.
9.39.24
औद्दालकेन यजता पूर्वं ध्याता सरस्वती ।
आजगाम सरिच्छेष्ठा तं देशं मुनिकारणात् ॥ ९.३९.२४ ॥
ఔద్దాలకి అనే యజమానుడు మునుపు సరస్వతిని ధ్యానించాడు; నదులలో శ్రేష్ఠురాలు మునుల కారణంగా ఆ దేశానికి వచ్చింది.
9.39.25
पूज्यमाना मुनिगणैर्वल्कलाजिनसंवृतैः ।
मनोहरेति विख्याता सा हि तैर्मनसा वृता ॥ ९.३९.२५ ॥
వల్కలాలు, జింకచర్మాలు ధరించిన ముని సమూహాలచే పూజింపబడినది; వారు మనస్సుతో వరించినందున 'మనోహర' అని ప్రసిద్ధిచెందినది.
9.39.26
सुरणुऋषभे द्वीपे पुण्ये राजर्षिसेविते ।
कुरोश्च यजमानस्य कुरुक्षेत्रे महात्मनः।
आजगाम महाभागा सरिच्छ्रेष्ठा सरस्वती ॥ ९.३९.२६ ॥
పుణ్యమైన, రాజర్షులు సేవించిన ఆ ద్వీప ప్రాంతానికి, యజ్ఞం చేసిన మహాత్ముడైన కురువు కురుక్షేత్రంలోకి, మహాభాగ్యవతి, నదులలో శ్రేష్ఠమైన సరస్వతి వచ్చింది.
9.39.27
ओघवत्यपि राजेन्द्र वसिष्ठेन महात्मना ।
समाहूता कुरुक्षेत्रे दिव्यतोया सरस्वती ॥ ९.३९.२७ ॥
ఓ రాజేంద్రా, మహాత్ముడైన వసిష్ఠునిచే కురుక్షేత్రంలో ఓఘవతి కూడా పిలువబడింది; దివ్యజలాలు కలిగిన సరస్వతి కూడా పిలువబడింది.
9.39.28
दक्षेण यजता चापि गङ्गाद्वारे सरस्वती ।
सुवेणुरिति विख्याता प्रस्रुता शीघ्रगामिनी ॥ ९.३९.२८ ॥
యజ్ఞం చేసిన దక్షునిచే గంగాద్వారం వద్ద సరస్వతి కూడా (పిలువబడింది); 'సువేణు' అని ప్రసిద్ధి చెంది వేగంగా ప్రవహించినది.
9.39.29
विमलोदा भगवती ब्रह्मणा यजता पुनः ।
समाहूता ययौ तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ ॥ ९.३९.२९ ॥
విమలోద, భగవతి, యజ్ఞం చేసిన బ్రహ్మచే మళ్లీ పిలువబడి, ఆ పుణ్య హిమవత్పర్వతానికి వెళ్ళింది.
9.39.30
एकीभूतास्ततस्तास्तु तस्मिंस्तीर्थे समागताः ।
सप्तसारस्वतं तीर्थं ततस्तु प्रथितं भुवि ॥ ९.३९.३० ॥
అప్పుడు అవన్నీ ఒక్కటిగా మారి ఆ తీర్థంలో కలిశాయి; అప్పటి నుంచి ఆ తీర్థం భూమిపై 'సప్తసారస్వతం' అని ప్రసిద్ధమైంది.
9.39.31
इति सप्तसरस्वत्यो नामतः परिकीर्तिताः ।
सप्तसारस्वतं चैव तीर्थं पुण्यं तथा स्मृतम् ॥ ९.३९.३१ ॥
ఈ విధంగా ఏడు సరస్వతులు పేరుపెట్టి చెప్పబడ్డాయి. సప్తసారస్వత తీర్థం కూడా పవిత్రమైనదిగా స్మరించబడింది.
9.39.32
शृणु मङ्कणकस्यापि कौमारब्रह्मचारिणः ।
आपगामवगाढस्य राजन्प्रक्रीडितं महत् ॥ ९.३९.३२ ॥
ఓ రాజా, కౌమార బ్రహ్మచారి మంకణకుని మహత్తరమైన లీలను వినుము; ఆయన నదిలో మునిగి ఉన్నప్పుడు జరిగినది.
9.39.33
दृष्ट्वा यदृच्छया तत्र स्त्रियमम्भसि भारत ।
स्नायन्तीं रुचिरापाङ्गीं दिग्वाससमनिन्दिताम्। ॥ ९.३९.३३ ॥
భారతా, అక్కడ నీటిలో స్నానం చేస్తున్న ఒక స్త్రీని ఆయన యాదృచ్ఛికంగా చూశాడు; అందమైన కన్నులు గలది, దిక్కులనే వస్త్రంగా ధరించినది, నిర్దోషురాలు.
9.39.34
सरस्वत्यां महाराज चस्कन्दे वीर्यमम्भसि ।
तद्रेतः स तु जग्राह कलशे वै महातपाः। ॥ ९.३९.३४ ॥
మహారాజా, సరస్వతి నీటిలో ఆయన వీర్యం జారిపడింది. ఆ మహాతపస్వి ఆ రేతస్సును ఒక కలశంలో గ్రహించాడు.
9.39.35
ऋषिः परमधर्मात्मा तदा पुरुषसत्तम ।
सप्तधा प्रविभागं तु कलशस्थं जगाम ह। ॥ ९.३९.३५ ॥
ఓ పురుషోత్తమా, అప్పుడు పరమ ధర్మాత్ముడైన ఋషి కలశంలో ఉన్న దానిని ఏడు భాగాలుగా విభజించాడు.
9.39.36
तत्रर्षयः सप्त जाता जज्ञिरे मरुतां गणाः ।
वायुवेगो वायुबलो वायुहा वायुमण्डलः। ॥ ९.३९.३६ ॥
అక్కడ ఏడుగురు ఋషులు జన్మించారు; మరుత్తుల గణాలు జన్మించాయి. వాయువేగుడు, వాయుబలుడు, వాయుహుడు, వాయుమండలుడు.
9.39.37
वायुज्वालो वायुरेता वायुचक्रश्च वीर्यवान् ।
महर्षेश्चरितं यादृक् त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ ९.३९.३७ ॥
వాయుజ్వాలుడు, వాయురేతుడు, శక్తిమంతుడైన వాయుచక్రుడు — మహర్షి చరితం మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధమైనది.
9.39.38
पुरा मङ्कणकः सिद्भः कुशाग्रेणेति नः श्रुतम् ।
क्षतः किल करे राजंस्तस्य शाकरसोऽस्रवत् ॥ ९.३९.३८ ॥
పూర్వం సిద్ధుడు మంకణకుని చేతికి దర్భ కొన గీసుకుపోయింది అని మేము విన్నాము, రాజా; అతని చేతి నుండి శాకరసం స్రవించింది.
9.39.39
स वै शाकरसं दृष्ट्वा हर्षाविष्टः प्रनृत्तवान् ॥ ९.३९.३९ ॥
అతడు ఆ శాకరసాన్ని చూసి ఆనందంతో నిండి నర్తించాడు.
9.39.40
ततस्तस्मिन्प्रनृत्ते वै स्थावरं जङ्गमं च यत् ।
प्रनृत्तमुभयं वीर सेजसा तस्य मोहितम् ॥ ९.३९.४० ॥
అతడు నర్తించినప్పుడు, వీరా, స్థావర జంగమాలన్నీ అతని తేజస్సుచే మోహితమై నర్తించాయి.
9.39.41
ब्रह्मादिभिः सुरै राजन्नृषिभिश्च तपोधनैः ।
विज्ञप्तो वै महादेव ऋषेरर्थे नराधिप।
नायं नृत्येद्यथा देव तथा त्वं कर्तुमर्हसि ॥ ९.३९.४१ ॥
రాజా, బ్రహ్మాది దేవతలు, తపోధనులైన ఋషులు ఋషి కోసం మహాదేవుని ప్రార్థించారు — నరాధిపా, దేవా, ఇతడు నర్తించకుండా మీరు చేయాలి.
9.39.42
ततो देवो मुनिं दृष्ट्वा हर्षाविष्टमतीव ह ।
सुगणां हितकामार्थं महादेवोऽभ्यभाषत ॥ ९.३९.४२ ॥
అప్పుడు దేవుడు ముని అతిశయ ఆనందంతో ఉండటం చూసి, హితాన్ని కోరి, తన గణాలతో మహాదేవుడు మాట్లాడాడు.
9.39.43
भोभो ब्राह्मण धर्मज्ञ किमर्थं नृत्यते भवान् ।
हर्षस्थानं किमर्थं च तवेदमधिकं मुने।
तपस्विनो धर्मपथे स्थितस्य द्विजसत्तम ॥ ९.३९.४३ ॥
ఓ బ్రాహ్మణా, ధర్మజ్ఞా, మీరు ఎందుకు నాట్యం చేస్తున్నారు? ఓ మునీ, మీ ఈ అధిక ఆనందానికి కారణం ఏమిటి? ద్విజోత్తమా, మీరు ధర్మమార్గంలో నిలిచిన తపస్వి కదా.
9.39.44
ऋषिरुवाच ।
किं न पश्यसि मे ब्रह्मन्कराच्छाकरसं स्रुतम्।
यं दृष्ट्वा सम्प्रनृत्तो वै हर्षेण महता विभो ॥ ९.३९.४४ ॥
ఋషి ఇలా అన్నాడు: ఓ బ్రహ్మన్, నా చేతి నుండి చక్కెర వంటి రసం కారుతోంది అది మీకు కనబడటం లేదా? ఓ విభో, దాన్ని చూసి నేను గొప్ప ఆనందంతో నృత్యం చేశాను.
9.39.45
तं प्रहस्याब्रवीद्देवो मुनिं रागेण मोहितम् ।
अहं न विस्मयं विप्र गच्छामीति प्रपश्य माम् ॥ ९.३९.४५ ॥
దేవుడు నవ్వి, రాగంతో మోహితుడైన ఆ మునితో ఇలా అన్నాడు: ఓ విప్రా, నేను ఆశ్చర్యపడను; నన్ను చూడు.
9.39.46
एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठं महादेवेन धीमता ।
अङ्गुल्यग्रेण राजेन्द्रस्वाङ्गुष्ठस्ताडितोऽभवत् ॥ ९.३९.४६ ॥
బుద్ధిమంతుడైన మహాదేవుడు శ్రేష్ఠమునితో ఇలా చెప్పి, ఓ రాజేంద్రా, తన వేలి కొనతో తన బొటనవేలును తాకాడు.
9.39.47
ततो भस्म क्षताद्राजन्निर्गतं हिमसन्निभम् ॥ ९.३९.४७ ॥
అప్పుడు, ఓ రాజా, ఆ గాయం నుండి మంచులాంటి బూడిద వెలువడింది.
9.39.48
तद्दृष्ट्वा व्रीडितो राजन्स मुनिः पादयोर्गतः ।
मेने देवं महादेवमिदं चोवाच विस्मितः ॥ ९.३९.४८ ॥
అది చూసి, ఓ రాజా, సిగ్గుపడిన ఆ మునీ ఆయన పాదాల వద్ద పడ్డాడు. మహాదేవ దేవుడని గ్రహించి, విస్మయంతో ఇలా అన్నాడు.
9.39.49
नान्यं देवादहं मन्ये रुद्रात्परतरं महत् ।
सुरासुरस्य जगतो गतिस्त्वमसि शूलधृक् ॥ ९.३९.४९ ॥
రుద్రునికంటే గొప్ప వేరొక దేవుణ్ణి నేను భావించను. దేవతలూ అసురులూ కలిగిన జగత్తుకు ఆశ్రయం నీవే, శూలధారీ.
9.39.50
त्वया सृष्टमिदं विश्वं वदन्तीह मनीषिणः ।
त्वामेव सर्वं विशति पुनरेव युगक्षये ॥ ९.३९.५० ॥
ఈ విశ్వం నీచేతనే సృష్టించబడింది అని ఇక్కడి విజ్ఞులు చెబుతారు. యుగాంతంలో సమస్తం మళ్ళీ నీలోనే ప్రవేశిస్తుంది.
9.39.51
देवैरपि न शक्यस्त्वं परिज्ञातुं कुतो मया ।
त्वयि सर्वे स्म दृश्यन्ते भावा ये जगति स्थिताः ॥ ९.३९.५१ ॥
దేవతలకూ నిన్ను పూర్తిగా తెలుసుకోవడం సాధ్యం కాదు; నేనెలా తెలుసుకోగలను? జగత్తులో ఉన్న సమస్త భావాలూ నీలోనే కనిపిస్తున్నాయి.
9.39.52
त्वामुपासन्त वरदं देवा ब्रह्मादयोऽनघ ।
सर्वस्त्वमसि देवानां कर्ता कारयिता च ह ॥ ९.३९.५२ ॥
పాపరహితుడా, బ్రహ్మాదులైన దేవతలు వరదాత అయిన నిన్నే ఉపాసించారు. దేవతలందరికీ కర్తవు, వారిచేత కార్యం చేయించేవాడవు నీవే.
9.39.53
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे मोदन्तीहाकुतोभयाः ।
त्वं प्रभुः परमैश्वर्यादधिकं भासि शङ्करः ॥ ९.३९.५३ ॥
నీ అనుగ్రహంవల్ల దేవతలందరూ ఇక్కడ ఎక్కడినుంచీ భయం లేకుండా ఆనందిస్తున్నారు. నీవు ప్రభువు; పరమ ఐశ్వర్యం కంటే అధికంగా ప్రకాశిస్తావు, శంకరా.
9.39.54
त्वयि ब्रह्मा च विष्णुश्च लोकान्सन्धाय तिष्ठतः ।
त्वन्मूलं च जगत्सर्वं भूतस्थावरजङ्गमम् ॥ ९.३९.५४ ॥
నీలోనే బ్రహ్మ, విష్ణువు లోకాలను ధరించి స్థిరంగా ఉన్నారు. స్థావర జంగమ ప్రాణులతో కూడిన సమస్త జగత్తు నీ మూలాన్నే ఆధారంగా కలిగి ఉంది.
9.39.55
स्वर्गं च परमं स्थानं नृणामभ्युदयार्थिनाम् ।
ददासि च प्रसन्नस्त्वं भक्तानां परमेश्वर ॥ ९.३९.५५ ॥
పరమేశ్వరా, మీరు ప్రసన్నులై అభ్యుదయాన్ని కోరే భక్తులకు స్వర్గాన్ని, పరమ స్థానాన్ని ప్రసాదిస్తారు.
9.39.56
अनावृत्तिपदं नॄणां नित्यं निश्रेयसार्थिनाम् ।
ददासि कर्मिणां कर्म भावयन्ध्यानयोगतः ॥ ९.३९.५६ ॥
నిశ్శ్రేయసాన్ని కోరే మనుష్యులకు మీరు ఎప్పటికీ తిరిగిరాని స్థితిని ప్రసాదిస్తారు; ధ్యానయోగంతో భావిస్తూ కర్మలు చేసేవారికి వారి కర్మఫలాన్ని ఇస్తారు.
9.39.57
न वृथाऽस्ति महादेव प्रसादस्ते महेश्वर ।
यस्मात्त्वयोपकरणात्करोमि कमलेक्षण ॥ ९.३९.५७ ॥
మహాదేవా, మహేశ్వరా, మీ అనుగ్రహం వృథా కాదు; కమలనేత్రుడా, మీరిచ్చిన సాధనాలతోనే నేను కర్మ చేస్తున్నాను.
9.39.58
प्रपद्ये शरणं शंभुं सर्वदा सर्वतः स्थितम् ।
कर्मणा मनसा वाचा तमेवाभिभजाम्यहम् ॥ ९.३९.५८ ॥
ఎల్లప్పుడూ అన్నిచోట్లా స్థితుడైన శంభుని శరణు పొందుతున్నాను; కర్మతో, మనస్సుతో, వాక్కుతో ఆయననే సేవిస్తున్నాను.
9.39.59
एवं स्तुत्वा महादेवं स ऋषिः प्रणतोऽभवत् ॥ ९.३९.५९ ॥
ఈ విధంగా మహాదేవుని స్తుతించి ఆ ఋషి నమస్కరించినవాడయ్యాడు.
9.39.60
यदिदं चापलं देव कृतमेतत्स्मयादिकम् ।
ततः प्रसादयमि त्वां तपो मे न क्षरेदिति ॥ ९.३९.६० ॥
దేవా, నేను చేసిన ఈ చాపల్యం, గర్వం మొదలైనవాటి కోసం మిమ్మల్ని ప్రసన్నం చేస్తున్నాను; నా తపస్సు క్షీణించకుండా ఉండాలని.
9.39.61
ततो देवः प्रीतमनास्तमृषिं पुनरब्रवीत् ।
तपस्ते वर्धतां विप्र मत्प्रसादात्सहस्रधा ॥ ९.३९.६१ ॥
అప్పుడు దేవుడు సంతుష్ట హృదయుడై ఆ ఋషితో మళ్ళీ ఇలా అన్నాడు: ఓ విప్రుడా, నా అనుగ్రహంతో నీ తపస్సు వేయిరెట్లు వర్ధిల్లుగాక.
9.39.62
आश्रमे चेह वत्स्यामि त्वया सार्धमहं सदा ।
सप्तसारस्वते चास्मिन्यो मामर्चिष्यते नरः ॥ ९.३९.६२ ॥
నేను ఇక్కడ ఈ ఆశ్రమంలో, ఈ సప్తసారస్వతంలో, నీతో కలిసి ఎల్లప్పుడూ నివసిస్తాను; ఇక్కడ నన్ను పూజించే మనిషి...
9.39.63
न तस्य दुर्लभं किञ्चिद्धवितेह परत्र वा ।
सारस्वतं च ते लोकं गमिष्यन्ति न संशयः ॥ ९.३९.६३ ॥
అతనికి ఇహలోకంలోనైనా పరలోకంలోనైనా దుర్లభమైనది ఏదీ ఉండదు; వారు నీ సారస్వత లోకానికి వెళ్తారు, సందేహం లేదు.
9.39.64
एतन्मङ्कणकस्यापि चरितं भूरितेजसः ।
स हि पुत्रः सुकन्यायामुत्पन्नो मातरिश्वना ॥ ९.३९.६४ ॥
ఇది మహాతేజస్వి మంకణకుని చరిత్ర కూడా; అతడు సుకన్యలో మాతరిశ్వుని వల్ల జన్మించిన కుమారుడు.