Mahābhārata · Adhyāya 9.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.39.1
सप्तसारस्वतं कस्मात्कश्च मङ्कणको मुनिः ।
कथं सिद्धः स भगवान्कश्चास्य नियमोऽभवत् ॥ ९.३९.१ ॥
Warum geschah das Saptasārasvata, und wer war der Weise Maṅkaṇaka? Wie erlangte jener Ehrwürdige die Vollendung, und welches Gelübde hatte er?
9.39.2
कस्य वंशे समुत्पन्नः किं चाधीतं द्विजोत्तम ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व यथातत्त्वं महामुने ॥ ९.३९.२ ॥
In wessen Geschlecht wurde er geboren, und was hat er studiert? O Bester der Zweimalgeborenen, großer Weiser, erzähle mir all dies wahrhaftig, wie es ist.
9.39.3
सप्तनद्यः सरस्वत्या याभिर्व्याप्तमिदं जगत् ।
आहूता बलवद्भिर्हि तत्रतत्र सरस्वती ॥ ९.३९.३ ॥
Die sieben Flüsse der Sarasvatī, von denen diese Welt durchdrungen ist, wurden von den Mächtigen hier und dort angerufen — auch die Sarasvatī.
9.39.4
सुप्रभा काञ्चनाक्षी च विशाला च मनोरमा ।
सरस्वती चौघवती सुरेणुर्विमलोदका ॥ ९.३९.४ ॥
Suprabhā, Kāñcanākṣī, Viśālā, Manoramā, Sarasvatī, Oghavatī, Sureṇu und der Fluss mit klarem Wasser.
9.39.5
पितामहस्य महतो वर्तमाने महामखे ।
वितते यज्ञवाटे च संसिद्धेषु द्विजातिषु ॥ ९.३९.५ ॥
Während das große Opfer des mächtigen Großvaters (Brahmā) im Gange war, der Opferplatz ausgebreitet und die Zweimalgeborenen vollendet waren,
9.39.6
पुण्याहघोषैर्विमलैर्वेदानां निनदैस्तथा ।
देवेषु चैव व्यग्रेषु तस्मिन्यज्ञविधौ तदा ॥ ९.३९.६ ॥
Mit den reinen Verkündigungen des »glückverheißenden Tages« und dem Erschallen der Veden, während auch die Götter in jenem Opferritus beschäftigt waren — damals,
9.39.7
तत्र चैव महाराज दीक्षिते प्रपितामहे ।
यजतस्तस्य सत्रेण सर्वकामसमृद्विना ॥ ९.३९.७ ॥
Dort, o großer König, als der geweihte Urgroßvater jenes lange Sattra-Opfer vollzog, reich an der Erfüllung aller Wünsche,
9.39.8
मनसा चिन्तिता ह्यर्था धर्मार्थकुशलैस्तदा ।
उपतिष्ठन्ति राजेन्द्र द्विजातींस्तत्रतत्र ह ॥ ९.३९.८ ॥
O Herr der Könige, die im Geist gedachten Dinge erschienen von selbst vor den im Dharma und im Reichtum erfahrenen Zweimalgeborenen, hier und dort.
9.39.9
जगुश्च तत्र गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
वादित्राणि च दिव्यानि वादयामासुरञ्जसा ॥ ९.३९.९ ॥
Dort sangen die Gandharvas, Scharen von Apsaras tanzten, und sie spielten mühelos göttliche Instrumente.
9.39.10
तस्य यज्ञस्य सम्पत्त्या तुतुषुर्देवतागणाः ।
विस्मयं परमं जग्मुः किमु मानुषयोनयः ॥ ९.३९.१० ॥
Durch die Pracht jenes Opfers erfreut, gerieten die Scharen der Götter in höchstes Staunen; wie viel mehr dann die unter den Menschen Geborenen.
9.39.11
वर्तमाने यथा यज्ञे पुष्करस्थे पितामहे ।
अब्रुवन्नृषयो राजन्नायं यज्ञो महागुणः ॥ ९.३९.११ ॥
O König, während das Opfer des Großvaters in Puṣkara im Gange war, sprachen die Weisen: "Dieses Opfer hat nicht großes Verdienst."
9.39.12
न दृश्यते सरिच्छ्रेष्ठा यस्मादिह सरस्वती ।
तच्छ्रुत्वा भगवान्प्रीतः सस्माराथ सरस्वतीम् ॥ ९.३९.१२ ॥
Denn der Beste der Flüsse, Sarasvatī, ist hier nicht zu sehen. Als der Erhabene dies hörte, freute er sich und gedachte dann der Sarasvatī.
9.39.13
पितामहेन यजता आहूता पुष्करेषु वै ।
सुप्रभा नाम राजेन्द्र नाम्ना तत्र सरस्वती ॥ ९.३९.१३ ॥
O Herr der Könige, als der Großvater in Puṣkara opferte, wurde Sarasvatī dort unter dem Namen Suprabhā angerufen.
9.39.14
तां दृष्ट्वा मुनयस्तुष्टास्त्वरायुक्तां सरस्वतीम् ।
पितामहं मानयन्तीं क्रतुं ते बहुमेनिरे ॥ ९.३९.१४ ॥
Als die Weisen Sarasvatī eilends kommen sahen, waren sie erfreut; sie ehrten sie sehr, denn sie erwies dem Großvater und seinem Opfer Achtung.
9.39.15
एवमेषा सरिच्छ्रेष्ठा पुष्करेषु सरस्वती ।
पितामहार्थं सम्भूता तुष्ट्यर्थं च मनीषिणाम् ॥ ९.३९.१५ ॥
So entstand diese beste der Flüsse, Sarasvatī, in Puṣkara um des Großvaters willen und zur Freude der Weisen.
9.39.16
नैमिषे मुनयो राजन्समागम्य समासते ।
तत्र चित्राः कथा ह्यासन्वेदं प्रति जनेश्वर ॥ ९.३९.१६ ॥
O König, die Weisen versammelten sich und saßen zusammen in Naimiṣa; dort gab es wunderbare Geschichten über den Veda, o Herr der Menschen.
9.39.17
यत्र ते मुनयो ह्यासन्नानास्वाध्यायवेदिनः ।
ते समागम्य मुनयः सस्मारुर्वै सरस्वतीम् ॥ ९.३९.१७ ॥
Jene Weisen, Kenner des Veda mit vielfältigem Studium, versammelten sich und gedachten Sarasvatīs.
9.39.18
सा तु ध्याता महाराज मुनिभिः सत्रयाजिभिः ।
समागतानां राजेन्द्र साहाय्यार्थं महात्मनाम्।
आजगाम महाभागा तत्र पुण्या सरस्वती ॥ ९.३९.१८ ॥
Da kam, o großer König, Sarasvatī, von den Weisen, die lange Opfersitzungen vollzogen, im Gebet angerufen, dorthin, die hoch Gesegnete und Heilige, um den versammelten Großseelen zu helfen, o Herr der Könige.
9.39.19
नैमिषे काञ्चनाक्षी तु मुनीनां सत्रायाजिनाम् ।
आगता सरितां श्रेष्ठा तत्र भारत पूजित ॥ ९.३९.१९ ॥
Im Naimiṣa-Wald kam die goldäugige, beste der Flüsse, zu den Weisen, die das lange Opfer darbrachten; dort, o Bhārata, wurde sie geehrt.
9.39.20
गयस्य यजमानस्य गयेष्वेव महाक्रतुम् ।
आहूता सरितां श्रेष्ठा गययज्ञे सरस्वती ॥ ९.३९.२० ॥
Für das große Opfer des Opferherrn Gaya wurde in Gayā selbst Sarasvatī, die beste der Flüsse, angerufen; beim Opfer Gayas wurde Sarasvatī herbeigerufen.
9.39.21
गयस्य यजमानस्य गयेष्वेव महाक्रतुम् ।
विशालां तु गयस्याहुर्ऋषयः संशितव्रता ॥ ९.३९.२१ ॥
Für das große Opfer des Opferherrn Gaya in Gayā selbst nannten die Weisen mit festen Gelübden Gayas Viśālā.
9.39.22
सरित्सा हिमवत्पार्श्वात्प्रस्रुता शीघ्रगामिनी ।
औद्दालकेस्तथा यज्ञे यजतस्तस्य भारत ॥ ९.३९.२२ ॥
Dieser Fluss, schnell dahineilend, strömte von der Flanke des Himālaya herab; so, o Bhārata, beim Opfer Auddālakas, beim Opfer jenes Opferherrn.
9.39.23
समेते सर्वतः स्फीते मुनीनां मण्डले तदा ।
उत्तरे कोसलाभागे पुण्ये राजन्महात्मनः ॥ ९.३९.२३ ॥
Da versammelte sich die große Versammlung der Weisen von allen Seiten, in der heiligen nördlichen Region Kosalas, o König, beim Opfer jenes Großmütigen.
9.39.24
औद्दालकेन यजता पूर्वं ध्याता सरस्वती ।
आजगाम सरिच्छेष्ठा तं देशं मुनिकारणात् ॥ ९.३९.२४ ॥
Der Opferherr Auddālaka hatte zuvor über Sarasvatī meditiert, und jene beste der Flüsse kam um der Weisen willen in jene Gegend.
9.39.25
पूज्यमाना मुनिगणैर्वल्कलाजिनसंवृतैः ।
मनोहरेति विख्याता सा हि तैर्मनसा वृता ॥ ९.३९.२५ ॥
Von Scharen von Weisen, in Baumrinde und Hirschfell gekleidet, verehrt, war sie als Manoharā berühmt, denn sie hatten sie in ihrem Geiste erwählt.
9.39.26
सुरणुऋषभे द्वीपे पुण्ये राजर्षिसेविते ।
कुरोश्च यजमानस्य कुरुक्षेत्रे महात्मनः।
आजगाम महाभागा सरिच्छ्रेष्ठा सरस्वती ॥ ९.३९.२६ ॥
Auf jener heiligen Inselregion, von königlichen Weisen besucht, in Kurukṣetra des großherzigen Kuru, der das Opfer vollzog, kam Sarasvatī, die glückseligste und beste der Flüsse.
9.39.27
ओघवत्यपि राजेन्द्र वसिष्ठेन महात्मना ।
समाहूता कुरुक्षेत्रे दिव्यतोया सरस्वती ॥ ९.३९.२७ ॥
O Herr der Könige, auch Oghavatī wurde in Kurukṣetra vom großherzigen Vasiṣṭha herbeigerufen; und Sarasvatī mit ihren göttlichen Wassern wurde gerufen.
9.39.28
दक्षेण यजता चापि गङ्गाद्वारे सरस्वती ।
सुवेणुरिति विख्याता प्रस्रुता शीघ्रगामिनी ॥ ९.३९.२८ ॥
Vom opfernden Dakṣa wurde Sarasvatī auch am Gaṅgā-Tor herbeigerufen; als Suveṇu berühmt, strömte sie dahin, schnell eilend.
9.39.29
विमलोदा भगवती ब्रह्मणा यजता पुनः ।
समाहूता ययौ तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ ॥ ९.३९.२९ ॥
Vimalodā, die Verehrungswürdige, wurde vom opfernden Brahmā erneut herbeigerufen und ging dorthin, auf jenen heiligen Himālaya-Berg.
9.39.30
एकीभूतास्ततस्तास्तु तस्मिंस्तीर्थे समागताः ।
सप्तसारस्वतं तीर्थं ततस्तु प्रथितं भुवि ॥ ९.३९.३० ॥
Dann vereinten sie sich zu einer und versammelten sich an jener heiligen Furt; und von da an wurde die Furt auf Erden als Saptasārasvata berühmt.
9.39.31
इति सप्तसरस्वत्यो नामतः परिकीर्तिताः ।
सप्तसारस्वतं चैव तीर्थं पुण्यं तथा स्मृतम् ॥ ९.३९.३१ ॥
So wurden die sieben Sarasvatīs namentlich genannt, und die heilige Furt Saptasārasvata gilt ebenfalls als heilig.
9.39.32
शृणु मङ्कणकस्यापि कौमारब्रह्मचारिणः ।
आपगामवगाढस्य राजन्प्रक्रीडितं महत् ॥ ९.३९.३२ ॥
Höre, o König, das große Spiel des Maṅkaṇaka, des von Kindheit an keuschen Asketen, der sich in den Fluss getaucht hatte.
9.39.33
दृष्ट्वा यदृच्छया तत्र स्त्रियमम्भसि भारत ।
स्नायन्तीं रुचिरापाङ्गीं दिग्वाससमनिन्दिताम्। ॥ ९.३९.३३ ॥
O Bhārata, dort sah er zufällig eine Frau im Wasser baden, schönäugig, nur mit den Himmelsrichtungen bekleidet, makellos.
9.39.34
सरस्वत्यां महाराज चस्कन्दे वीर्यमम्भसि ।
तद्रेतः स तु जग्राह कलशे वै महातपाः। ॥ ९.३९.३४ ॥
O großer König, sein Samen fiel in das Wasser der Sarasvatī; und dieser große Asket fing diesen Samen in einem Krug auf.
9.39.35
ऋषिः परमधर्मात्मा तदा पुरुषसत्तम ।
सप्तधा प्रविभागं तु कलशस्थं जगाम ह। ॥ ९.३९.३५ ॥
O bester der Menschen, da teilte jener Weise von höchst rechtschaffenem Wesen das, was im Krug lag, in sieben Teile.
9.39.36
तत्रर्षयः सप्त जाता जज्ञिरे मरुतां गणाः ।
वायुवेगो वायुबलो वायुहा वायुमण्डलः। ॥ ९.३९.३६ ॥
Dort wurden sieben Weise geboren, und die Scharen der Maruts wurden geboren: Vāyuvega, Vāyubala, Vāyuhā und Vāyumaṇḍala.
9.39.37
वायुज्वालो वायुरेता वायुचक्रश्च वीर्यवान् ।
महर्षेश्चरितं यादृक् त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ ९.३९.३७ ॥
Vāyujvāla, Vāyuretas und der mächtige Vāyucakra – die Taten des großen Weisen sind in den drei Welten berühmt.
9.39.38
पुरा मङ्कणकः सिद्भः कुशाग्रेणेति नः श्रुतम् ।
क्षतः किल करे राजंस्तस्य शाकरसोऽस्रवत् ॥ ९.३९.३८ ॥
Vor langer Zeit, so hörten wir, wurde der Siddha Maṅkaṇaka an der Hand durch die Spitze eines Kuśa-Halms verletzt, o König, und aus seiner Hand floss Pflanzensaft.
9.39.39
स वै शाकरसं दृष्ट्वा हर्षाविष्टः प्रनृत्तवान् ॥ ९.३९.३९ ॥
Als er diesen Pflanzensaft sah, wurde er von Freude erfüllt und begann zu tanzen.
9.39.40
ततस्तस्मिन्प्रनृत्ते वै स्थावरं जङ्गमं च यत् ।
प्रनृत्तमुभयं वीर सेजसा तस्य मोहितम् ॥ ९.३९.४० ॥
Als er tanzte, o Held, tanzte alles Unbewegte und Bewegte mit, verwirrt von seiner Kraft.
9.39.41
ब्रह्मादिभिः सुरै राजन्नृषिभिश्च तपोधनैः ।
विज्ञप्तो वै महादेव ऋषेरर्थे नराधिप।
नायं नृत्येद्यथा देव तथा त्वं कर्तुमर्हसि ॥ ९.३९.४१ ॥
O König, Brahmā und die anderen Götter und die Weisen, deren Reichtum die Askese ist, baten Mahādeva für den Weisen: O Herr der Menschen, o Gott, mögest du bewirken, dass dieser nicht tanzt.
9.39.42
ततो देवो मुनिं दृष्ट्वा हर्षाविष्टमतीव ह ।
सुगणां हितकामार्थं महादेवोऽभ्यभाषत ॥ ९.३९.४२ ॥
Da sprach der Gott, als er den Weisen überwältigt von großer Freude sah, aus dem Wunsch nach seinem Wohl, Mahādeva zu seinen guten Gefährten.
9.39.43
भोभो ब्राह्मण धर्मज्ञ किमर्थं नृत्यते भवान् ।
हर्षस्थानं किमर्थं च तवेदमधिकं मुने।
तपस्विनो धर्मपथे स्थितस्य द्विजसत्तम ॥ ९.३९.४३ ॥
O Brahmane, Kenner des Dharma, warum tanzt du? O Weiser, was ist der Grund für diese übermäßige Freude? O Bester der Zweimalgeborenen, du stehst als Asket auf dem Pfad des Dharma.
9.39.44
ऋषिरुवाच ।
किं न पश्यसि मे ब्रह्मन्कराच्छाकरसं स्रुतम्।
यं दृष्ट्वा सम्प्रनृत्तो वै हर्षेण महता विभो ॥ ९.३९.४४ ॥
Der Weise sprach: O Brahmane, siehst du nicht den zuckersüßen Saft, der aus meiner Hand fließt? O Mächtiger, als ich ihn sah, tanzte ich vor großer Freude.
9.39.45
तं प्रहस्याब्रवीद्देवो मुनिं रागेण मोहितम् ।
अहं न विस्मयं विप्र गच्छामीति प्रपश्य माम् ॥ ९.३९.४५ ॥
Lachend sprach der Gott zu dem von Leidenschaft verblendeten Weisen: O Brahmane, ich bin nicht erstaunt; sieh mich an.
9.39.46
एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठं महादेवेन धीमता ।
अङ्गुल्यग्रेण राजेन्द्रस्वाङ्गुष्ठस्ताडितोऽभवत् ॥ ९.३९.४६ ॥
Nachdem er so zum besten der Weisen gesprochen hatte, schlug der weise Mahādeva, o Herr der Könige, seinen eigenen Daumen mit der Fingerspitze.
9.39.47
ततो भस्म क्षताद्राजन्निर्गतं हिमसन्निभम् ॥ ९.३९.४७ ॥
Dann, o König, kam aus der Wunde eine Asche hervor, gleich dem Schnee.
9.39.48
तद्दृष्ट्वा व्रीडितो राजन्स मुनिः पादयोर्गतः ।
मेने देवं महादेवमिदं चोवाच विस्मितः ॥ ९.३९.४८ ॥
Als er dies sah, o König, fiel der beschämte Weise ihm zu Füßen; den Gott Mahādeva erkennend, sprach er erstaunt diese Worte.
9.39.49
नान्यं देवादहं मन्ये रुद्रात्परतरं महत् ।
सुरासुरस्य जगतो गतिस्त्वमसि शूलधृक् ॥ ९.३९.४९ ॥
Ich halte keinen anderen Gott für größer als Rudra. Du bist die Zuflucht der Welt, der Götter und Asuras, Dreizack-Träger.
9.39.50
त्वया सृष्टमिदं विश्वं वदन्तीह मनीषिणः ।
त्वामेव सर्वं विशति पुनरेव युगक्षये ॥ ९.३९.५० ॥
Dieses ganze Weltall, sagen hier die Weisen, wurde von dir geschaffen; und am Ende des Zeitalters gehen alle Dinge wieder in dich ein.
9.39.51
देवैरपि न शक्यस्त्वं परिज्ञातुं कुतो मया ।
त्वयि सर्वे स्म दृश्यन्ते भावा ये जगति स्थिताः ॥ ९.३९.५१ ॥
Selbst die Götter können dich nicht vollständig erkennen, wie viel weniger ich. Alle Wesen, die in der Welt bestehen, werden in dir gesehen.
9.39.52
त्वामुपासन्त वरदं देवा ब्रह्मादयोऽनघ ।
सर्वस्त्वमसि देवानां कर्ता कारयिता च ह ॥ ९.३९.५२ ॥
O Makelloser, die Götter unter Brahmā verehrten dich, den Gewährer der Gaben. Du bist der Schöpfer aller Götter und der, der sie handeln lässt.
9.39.53
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे मोदन्तीहाकुतोभयाः ।
त्वं प्रभुः परमैश्वर्यादधिकं भासि शङ्करः ॥ ९.३९.५३ ॥
Durch deine Gnade freuen sich alle Götter hier und fürchten sich vor nichts von irgendwoher. Du bist der Herr, der über die höchste Herrschaft hinaus leuchtet, o Śaṅkara.
9.39.54
त्वयि ब्रह्मा च विष्णुश्च लोकान्सन्धाय तिष्ठतः ।
त्वन्मूलं च जगत्सर्वं भूतस्थावरजङ्गमम् ॥ ९.३९.५४ ॥
In dir stehen Brahmā und Viṣṇu und halten die Welten zusammen; und die ganze Welt, mit ihren unbeweglichen und beweglichen Wesen, hat in dir ihre Wurzel.
9.39.55
स्वर्गं च परमं स्थानं नृणामभ्युदयार्थिनाम् ।
ददासि च प्रसन्नस्त्वं भक्तानां परमेश्वर ॥ ९.३९.५५ ॥
O höchster Herr, erfreut gewährst du den Verehrern, die nach Aufstieg verlangen, den Himmel und die höchste Stätte.
9.39.56
अनावृत्तिपदं नॄणां नित्यं निश्रेयसार्थिनाम् ।
ददासि कर्मिणां कर्म भावयन्ध्यानयोगतः ॥ ९.३९.५६ ॥
Den Menschen, die das höchste Heil erstreben, gewährst du stets den Zustand ohne Wiederkehr; und den Handelnden, die durch den Yoga der Meditation betrachten, gibst du die Frucht ihrer Taten.
9.39.57
न वृथाऽस्ति महादेव प्रसादस्ते महेश्वर ।
यस्मात्त्वयोपकरणात्करोमि कमलेक्षण ॥ ९.३९.५७ ॥
O großer Gott, o großer Herr, deine Gnade ist nicht vergeblich, denn mit den Mitteln, die du mir gegeben hast, o Lotusäugiger, handle ich.
9.39.58
प्रपद्ये शरणं शंभुं सर्वदा सर्वतः स्थितम् ।
कर्मणा मनसा वाचा तमेवाभिभजाम्यहम् ॥ ९.३९.५८ ॥
Ich suche Zuflucht bei Śambhu, der immer und überall weilt; durch Tat, Geist und Wort verehre ich nur ihn.
9.39.59
एवं स्तुत्वा महादेवं स ऋषिः प्रणतोऽभवत् ॥ ९.३९.५९ ॥
Nachdem er so Mahādeva gepriesen hatte, verneigte sich jener Weise tief.
9.39.60
यदिदं चापलं देव कृतमेतत्स्मयादिकम् ।
ततः प्रसादयमि त्वां तपो मे न क्षरेदिति ॥ ९.३९.६० ॥
O Gott, für diese Unbeständigkeit, diesen Stolz und dergleichen, die ich begangen habe, besänftige ich dich nun, damit meine Askese nicht verfalle.
9.39.61
ततो देवः प्रीतमनास्तमृषिं पुनरब्रवीत् ।
तपस्ते वर्धतां विप्र मत्प्रसादात्सहस्रधा ॥ ९.३९.६१ ॥
Da sprach der Gott, erfreuten Sinnes, wieder zu jenem Weisen: O Brahmane, durch meine Gunst möge deine Askese tausendfach wachsen.
9.39.62
आश्रमे चेह वत्स्यामि त्वया सार्धमहं सदा ।
सप्तसारस्वते चास्मिन्यो मामर्चिष्यते नरः ॥ ९.३९.६२ ॥
Und ich werde hier in dieser Einsiedelei stets bei dir wohnen, in diesem Sapta-Sārasvata; der Mensch, der mich hier verehrt...
9.39.63
न तस्य दुर्लभं किञ्चिद्धवितेह परत्र वा ।
सारस्वतं च ते लोकं गमिष्यन्ति न संशयः ॥ ९.३९.६३ ॥
Für ihn wird nichts schwer zu erlangen sein, hier oder in der jenseitigen Welt; sie werden in deine Sārasvata-Welt gehen, ohne Zweifel.
9.39.64
एतन्मङ्कणकस्यापि चरितं भूरितेजसः ।
स हि पुत्रः सुकन्यायामुत्पन्नो मातरिश्वना ॥ ९.३९.६४ ॥
Dies ist auch die Geschichte des Maṅkaṇaka von großer Strahlkraft; er war der Sohn, den Sukanyā von Mātariśvan empfing.