மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.39.1
सप्तसारस्वतं कस्मात्कश्च मङ्कणको मुनिः ।
कथं सिद्धः स भगवान्कश्चास्य नियमोऽभवत् ॥ ९.३९.१ ॥
சப்தசாரஸ்வதம் ஏன் நடந்தது? முனிவர் மங்கணகர் யார்? அந்த பகவான் எவ்வாறு சித்தி பெற்றார், அவருடைய நியமம் என்ன?
9.39.2
कस्य वंशे समुत्पन्नः किं चाधीतं द्विजोत्तम ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व यथातत्त्वं महामुने ॥ ९.३९.२ ॥
அவர் எந்த வம்சத்தில் பிறந்தார், என்ன கற்றார்? இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, மகாமுனிவரே, இவை அனைத்தையும் உண்மையாக எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
9.39.3
सप्तनद्यः सरस्वत्या याभिर्व्याप्तमिदं जगत् ।
आहूता बलवद्भिर्हि तत्रतत्र सरस्वती ॥ ९.३९.३ ॥
சரஸ்வதியின் ஏழு நதிகள் — அவற்றால் இந்த உலகம் நிறைந்திருக்கிறது — வலிமையுள்ளவர்களால் அங்கங்கே அழைக்கப்பட்டன; சரஸ்வதியும் அவ்வாறே.
9.39.4
सुप्रभा काञ्चनाक्षी च विशाला च मनोरमा ।
सरस्वती चौघवती सुरेणुर्विमलोदका ॥ ९.३९.४ ॥
சுப்ரபா, காஞ்சனாக்ஷீ, விசாலா, மனோரமா, சரஸ்வதி, ஓகவதீ, சுரேணு, தெளிந்த நீருடைய நதி.
9.39.5
पितामहस्य महतो वर्तमाने महामखे ।
वितते यज्ञवाटे च संसिद्धेषु द्विजातिषु ॥ ९.३९.५ ॥
பெரிய பிதாமகரின் (பிரம்மாவின்) மகாயாகம் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, யாகசாலை விரிந்திருந்தது; இருபிறப்பாளர்கள் சித்தர்களாக நிறைந்திருந்தனர்.
9.39.6
पुण्याहघोषैर्विमलैर्वेदानां निनदैस्तथा ।
देवेषु चैव व्यग्रेषु तस्मिन्यज्ञविधौ तदा ॥ ९.३९.६ ॥
புண்யாஹ கோஷங்களின் தூய ஒலிகளாலும், வேதங்களின் முழக்கங்களாலும், அந்த யாகச்சடங்கில் தேவர்களும் ஈடுபட்டிருந்த அப்போது.
9.39.7
तत्र चैव महाराज दीक्षिते प्रपितामहे ।
यजतस्तस्य सत्रेण सर्वकामसमृद्विना ॥ ९.३९.७ ॥
ஓ மஹாராஜனே, அங்கே தீட்சையுற்ற பிரபிதாமகர் அனைத்து விருப்பங்களின் செழுமையுடன் கூடிய அந்த சத்ர யாகத்தை நடத்திக்கொண்டிருந்தார்.
9.39.8
मनसा चिन्तिता ह्यर्था धर्मार्थकुशलैस्तदा ।
उपतिष्ठन्ति राजेन्द्र द्विजातींस्तत्रतत्र ह ॥ ९.३९.८ ॥
ஓ மன்னர்களின் அரசே, தர்மார்த்தத்தில் திறமையுள்ள அந்தணர்களுக்கு அங்கங்கே மனதால் நினைத்த பொருட்கள் தாமாகவே வந்து சேர்ந்தன.
9.39.9
जगुश्च तत्र गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
वादित्राणि च दिव्यानि वादयामासुरञ्जसा ॥ ९.३९.९ ॥
அங்கே கந்தர்வர்கள் பாடினர், அப்சரஸ் கூட்டங்கள் நடனமாடின, அவர்கள் திவ்ய வாத்தியங்களை எளிதாக இசைத்தனர்.
9.39.10
तस्य यज्ञस्य सम्पत्त्या तुतुषुर्देवतागणाः ।
विस्मयं परमं जग्मुः किमु मानुषयोनयः ॥ ९.३९.१० ॥
அந்த யாகத்தின் செழுமையால் தேவகணங்கள் மகிழ்ந்தன; மிகுந்த வியப்பை அடைந்தன, மனிதப் பிறவியினரைப் பற்றி சொல்லவும் வேண்டுமா?
9.39.11
वर्तमाने यथा यज्ञे पुष्करस्थे पितामहे ।
अब्रुवन्नृषयो राजन्नायं यज्ञो महागुणः ॥ ९.३९.११ ॥
ஓ அரசே, புஷ்கரத்தில் இருந்த பிதாமகரின் யாகம் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, முனிவர்கள், "இந்த யாகம் பெரும் குணம் உடையதல்ல" என்று கூறினர்.
9.39.12
न दृश्यते सरिच्छ्रेष्ठा यस्मादिह सरस्वती ।
तच्छ्रुत्वा भगवान्प्रीतः सस्माराथ सरस्वतीम् ॥ ९.३९.१२ ॥
ஏனெனில் இங்கு நதிகளில் சிறந்த சரஸ்வதி காணப்படவில்லை. அதைக் கேட்ட பகவான் மகிழ்ந்து சரஸ்வதியை நினைவுகூர்ந்தார்.
9.39.13
पितामहेन यजता आहूता पुष्करेषु वै ।
सुप्रभा नाम राजेन्द्र नाम्ना तत्र सरस्वती ॥ ९.३९.१३ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, புஷ்கரத்தில் யாகம் செய்த பிதாமகரால் அங்கே சுப்ரபா என்ற பெயரில் சரஸ்வதி அழைக்கப்பட்டாள்.
9.39.14
तां दृष्ट्वा मुनयस्तुष्टास्त्वरायुक्तां सरस्वतीम् ।
पितामहं मानयन्तीं क्रतुं ते बहुमेनिरे ॥ ९.३९.१४ ॥
விரைந்து வந்த சரஸ்வதியைக் கண்ட முனிவர்கள் மகிழ்ந்தனர்; பிதாமகரையும் யாகத்தையும் மதித்த அவளை அவர்கள் மிகவும் போற்றினர்.
9.39.15
एवमेषा सरिच्छ्रेष्ठा पुष्करेषु सरस्वती ।
पितामहार्थं सम्भूता तुष्ट्यर्थं च मनीषिणाम् ॥ ९.३९.१५ ॥
இவ்வாறு, நதிகளில் சிறந்தவளான சரஸ்வதி புஷ்கரத்தில் பிதாமகருக்காகவும், ஞானியர்களை மகிழ்விக்கவும் தோன்றினாள்.
9.39.16
नैमिषे मुनयो राजन्समागम्य समासते ।
तत्र चित्राः कथा ह्यासन्वेदं प्रति जनेश्वर ॥ ९.३९.१६ ॥
அரசே, நைமிஷத்தில் முனிவர்கள் கூடி அமர்ந்தனர்; அங்கே வேதத்தைப் பற்றிய அற்புதமான கதைகள் நிகழ்ந்தன, ஜனேஸ்வரா.
9.39.17
यत्र ते मुनयो ह्यासन्नानास्वाध्यायवेदिनः ।
ते समागम्य मुनयः सस्मारुर्वै सरस्वतीम् ॥ ९.३९.१७ ॥
அங்கே பலவிதமான ஸ்வாத்தியாயம் மற்றும் வேதம் அறிந்த அந்த முனிவர்கள் ஒன்றுகூடி சரஸ்வதியை நினைத்தனர்.
9.39.18
सा तु ध्याता महाराज मुनिभिः सत्रयाजिभिः ।
समागतानां राजेन्द्र साहाय्यार्थं महात्मनाम्।
आजगाम महाभागा तत्र पुण्या सरस्वती ॥ ९.३९.१८ ॥
மகாராஜாவே, சத்ர யாகம் செய்யும் முனிவர்களால் தியானிக்கப்பட்டு, ராஜேந்திரா, கூடியிருந்த மகாத்மாக்களுக்கு உதவ, அந்த மகாபாகையான புண்ணிய சரஸ்வதி அங்கே வந்தாள்.
9.39.19
नैमिषे काञ्चनाक्षी तु मुनीनां सत्रायाजिनाम् ।
आगता सरितां श्रेष्ठा तत्र भारत पूजित ॥ ९.३९.१९ ॥
நைமிச வனத்தில், சத்ர யாகம் செய்யும் முனிவர்களிடையே பொன்விழியாள், நதிகளில் சிறந்தவள் வந்தாள். பாரதா, அங்கே அவள் வணங்கப்பட்டாள்.
9.39.20
गयस्य यजमानस्य गयेष्वेव महाक्रतुम् ।
आहूता सरितां श्रेष्ठा गययज्ञे सरस्वती ॥ ९.३९.२० ॥
யஜமானன் கயனின் பெரிய யாகத்திற்காக, கயையிலேயே நதிகளில் சிறந்த சரஸ்வதி அழைக்கப்பட்டாள். கயனின் யாகத்தில் சரஸ்வதி அழைக்கப்பட்டாள்.
9.39.21
गयस्य यजमानस्य गयेष्वेव महाक्रतुम् ।
विशालां तु गयस्याहुर्ऋषयः संशितव्रता ॥ ९.३९.२१ ॥
யஜமானன் கயனின் பெரிய யாகத்திற்காக, கயையிலேயே கடுமையான விரதமுடைய ரிஷிகள் கயனின் விசாலையை அழைத்தனர்.
9.39.22
सरित्सा हिमवत्पार्श्वात्प्रस्रुता शीघ्रगामिनी ।
औद्दालकेस्तथा यज्ञे यजतस्तस्य भारत ॥ ९.३९.२२ ॥
அவள் நதி, இமயத்தின் பக்கத்திலிருந்து பாய்ந்து வந்தவள், விரைந்து செல்பவள். பாரதா, அவ்வாறே ஔத்தாலகரின் யாகத்திலும், யஜமானனாகிய அவனது யாகத்திலும்.
9.39.23
समेते सर्वतः स्फीते मुनीनां मण्डले तदा ।
उत्तरे कोसलाभागे पुण्ये राजन्महात्मनः ॥ ९.३९.२३ ॥
அப்போது முனிவர்களின் பெரிய கூட்டம் எங்கும் கூடியது; கோசலத்தின் வடபகுதியிலுள்ள புனித பகுதியில், அரசே, அந்த மகாத்மாவின் யாகத்தில்.
9.39.24
औद्दालकेन यजता पूर्वं ध्याता सरस्वती ।
आजगाम सरिच्छेष्ठा तं देशं मुनिकारणात् ॥ ९.३९.२४ ॥
ஔத்தாலகரான யஜமானன் முன்பு சரஸ்வதியை தியானித்தான்; நதிகளில் சிறந்தவள் முனிவர்களின் பொருட்டு அந்த தேசத்திற்கு வந்தாள்.
9.39.25
पूज्यमाना मुनिगणैर्वल्कलाजिनसंवृतैः ।
मनोहरेति विख्याता सा हि तैर्मनसा वृता ॥ ९.३९.२५ ॥
வல்கலமும் மான்தோலும் அணிந்த முனிவர் குழுக்களால் வழிபடப்பட்டவள்; அவர்கள் மனத்தால் வரித்ததால் 'மனோஹரா' என்று புகழ்பெற்றவள்.
9.39.26
सुरणुऋषभे द्वीपे पुण्ये राजर्षिसेविते ।
कुरोश्च यजमानस्य कुरुक्षेत्रे महात्मनः।
आजगाम महाभागा सरिच्छ्रेष्ठा सरस्वती ॥ ९.३९.२६ ॥
புனிதமான, அரசமுனிவர்களால் சேவிக்கப்பட்ட அந்தத் தீவுப் பகுதியில், யாகம் செய்த மகாத்மா குருவின் குருக்ஷேத்திரத்தில், மிகுந்த பாக்கியம் பெற்ற நதிகளில் சிறந்த சரஸ்வதி வந்தாள்.
9.39.27
ओघवत्यपि राजेन्द्र वसिष्ठेन महात्मना ।
समाहूता कुरुक्षेत्रे दिव्यतोया सरस्वती ॥ ९.३९.२७ ॥
ஓகவதியும் ஓ அரசர்களின் அரசே, மகாத்மா வசிஷ்டரால் குருக்ஷேத்திரத்தில் அழைக்கப்பட்டாள்; தெய்வீக நீருடைய சரஸ்வதியும் அழைக்கப்பட்டாள்.
9.39.28
दक्षेण यजता चापि गङ्गाद्वारे सरस्वती ।
सुवेणुरिति विख्याता प्रस्रुता शीघ्रगामिनी ॥ ९.३९.२८ ॥
யாகம் செய்த தக்ஷனால் கங்கைவாயிலில் சரஸ்வதியும் அழைக்கப்பட்டாள்; 'சுவேணு' என்று புகழ்பெற்று விரைந்து ஓடுபவளாக பாய்ந்தாள்.
9.39.29
विमलोदा भगवती ब्रह्मणा यजता पुनः ।
समाहूता ययौ तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ ॥ ९.३९.२९ ॥
விமலோதா, பகவதி, யாகம் செய்த பிரம்மாவால் மீண்டும் அழைக்கப்பட்டு, புனிதமான இமயமலைக்குச் சென்றாள்.
9.39.30
एकीभूतास्ततस्तास्तु तस्मिंस्तीर्थे समागताः ।
सप्तसारस्वतं तीर्थं ततस्तु प्रथितं भुवि ॥ ९.३९.३० ॥
பின்னர் அவையெல்லாம் ஒன்றாகி அந்தத் தீர்த்தத்தில் கூடின; அதன்பின் அந்தத் தீர்த்தம் பூமியில் 'சப்தசாரஸ்வதம்' என்று புகழ்பெற்றது.
9.39.31
इति सप्तसरस्वत्यो नामतः परिकीर्तिताः ।
सप्तसारस्वतं चैव तीर्थं पुण्यं तथा स्मृतम् ॥ ९.३९.३१ ॥
இவ்வாறு ஏழு சரஸ்வதிகள் பெயரால் கூறப்பட்டுள்ளன. ஏழு சாரஸ்வத தீர்த்தமும் புனிதமானதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.
9.39.32
शृणु मङ्कणकस्यापि कौमारब्रह्मचारिणः ।
आपगामवगाढस्य राजन्प्रक्रीडितं महत् ॥ ९.३९.३२ ॥
ஓ அரசே, இளமையிலேயே பிரம்மசாரியான மங்கணகரின் பெரிய விளையாட்டைக் கேள், அவர் ஆற்றில் மூழ்கியிருந்தபோது நடந்ததை.
9.39.33
दृष्ट्वा यदृच्छया तत्र स्त्रियमम्भसि भारत ।
स्नायन्तीं रुचिरापाङ्गीं दिग्वाससमनिन्दिताम्। ॥ ९.३९.३३ ॥
பாரதா, அங்கே நீரில் குளித்துக்கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணை அவர் தற்செயலாக கண்டார்; அழகிய கண்களுடையவள், திசைகளையே ஆடையாகக் கொண்டவள், குற்றமற்றவள்.
9.39.34
सरस्वत्यां महाराज चस्कन्दे वीर्यमम्भसि ।
तद्रेतः स तु जग्राह कलशे वै महातपाः। ॥ ९.३९.३४ ॥
மகாராஜா, சரஸ்வதி நீரில் அவரது வீரியம் விழுந்தது. அந்த மகா தபஸ்வி அந்த விந்தை ஒரு கலசத்தில் எடுத்துக்கொண்டார்.
9.39.35
ऋषिः परमधर्मात्मा तदा पुरुषसत्तम ।
सप्तधा प्रविभागं तु कलशस्थं जगाम ह। ॥ ९.३९.३५ ॥
ஓ புருஷோத்தமா, அப்போது பரம தர்மாத்மாவான ரிஷி, கலசத்தில் இருந்த அதை ஏழு பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.
9.39.36
तत्रर्षयः सप्त जाता जज्ञिरे मरुतां गणाः ।
वायुवेगो वायुबलो वायुहा वायुमण्डलः। ॥ ९.३९.३६ ॥
அங்கே ஏழு ரிஷிகள் பிறந்தனர்; மருத்துக்களின் கணங்கள் பிறந்தன. வாயுவேகன், வாயுபலன், வாயுஹா, வாயுமண்டலன்.
9.39.37
वायुज्वालो वायुरेता वायुचक्रश्च वीर्यवान् ।
महर्षेश्चरितं यादृक् त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ ९.३९.३७ ॥
வாயுஜ்வாலன், வாயுரேதன், வீரியமிக்க வாயுசக்ரன் ஆகியோர் — மகர்ஷியின் நடத்தை மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றது.
9.39.38
पुरा मङ्कणकः सिद्भः कुशाग्रेणेति नः श्रुतम् ।
क्षतः किल करे राजंस्तस्य शाकरसोऽस्रवत् ॥ ९.३९.३८ ॥
முன்பொரு காலத்தில் சித்தர் மங்கணகனின் கையில் குசப்புல் நுனியால் காயம் ஏற்பட்டது என நாம் கேள்விப்பட்டோம், அரசே; அவன் கையிலிருந்து தாவரச் சாறு வழிந்தது.
9.39.39
स वै शाकरसं दृष्ट्वा हर्षाविष्टः प्रनृत्तवान् ॥ ९.३९.३९ ॥
அவன் அந்தத் தாவரச் சாற்றைக் கண்டு மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து நடனமாடினான்.
9.39.40
ततस्तस्मिन्प्रनृत्ते वै स्थावरं जङ्गमं च यत् ।
प्रनृत्तमुभयं वीर सेजसा तस्य मोहितम् ॥ ९.३९.४० ॥
அவன் ஆடியபோது, வீரனே, அசையாததும் அசைவதுமான அனைத்தும் அவனுடைய ஓஜஸால் மயங்கி ஆடின.
9.39.41
ब्रह्मादिभिः सुरै राजन्नृषिभिश्च तपोधनैः ।
विज्ञप्तो वै महादेव ऋषेरर्थे नराधिप।
नायं नृत्येद्यथा देव तथा त्वं कर्तुमर्हसि ॥ ९.३९.४१ ॥
அரசே, பிரம்மா முதலிய தேவர்களும் தவத்தையே செல்வமாகக் கொண்ட ரிஷிகளும் மகாதேவரிடம் ரிஷிக்காக வேண்டினர் — நராதிபா, தேவா, இவன் ஆடாதபடி நீர் செய்ய வேண்டும்.
9.39.42
ततो देवो मुनिं दृष्ट्वा हर्षाविष्टमतीव ह ।
सुगणां हितकामार्थं महादेवोऽभ्यभाषत ॥ ९.३९.४२ ॥
அப்போது தேவர் முனிவன் பெருமகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்திருப்பதைக் கண்டு, நலம் விரும்பி, தம் கணங்களிடம் மகாதேவர் பேசினார்.
9.39.43
भोभो ब्राह्मण धर्मज्ञ किमर्थं नृत्यते भवान् ।
हर्षस्थानं किमर्थं च तवेदमधिकं मुने।
तपस्विनो धर्मपथे स्थितस्य द्विजसत्तम ॥ ९.३९.४३ ॥
ஓ பிராமணரே, தர்மம் அறிந்தவரே, நீர் எதற்காக ஆடுகிறீர்? முனியே, உமது இந்த மிகுந்த மகிழ்ச்சிக்கு இடம் எது? இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, நீர் தர்மநெறியில் நிற்கும் தவசி அல்லவா?
9.39.44
ऋषिरुवाच ।
किं न पश्यसि मे ब्रह्मन्कराच्छाकरसं स्रुतम्।
यं दृष्ट्वा सम्प्रनृत्तो वै हर्षेण महता विभो ॥ ९.३९.४४ ॥
முனிவர் கூறினார்: ஓ பிரம்மனே, என் கையிலிருந்து வடியும் சர்க்கரை போன்ற சாற்றை நீர் காணவில்லையா? ஓ வல்லவரே, அதைக் கண்டு நான் பெரும் மகிழ்ச்சியால் ஆடினேன்.
9.39.45
तं प्रहस्याब्रवीद्देवो मुनिं रागेण मोहितम् ।
अहं न विस्मयं विप्र गच्छामीति प्रपश्य माम् ॥ ९.३९.४५ ॥
தேவன் சிரித்துக்கொண்டு, ஆசையால் மயங்கிய முனிவரிடம் கூறினார்: ஓ அந்தணரே, நான் வியப்படைவதில்லை; என்னைப் பார்ப்பீராக.
9.39.46
एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठं महादेवेन धीमता ।
अङ्गुल्यग्रेण राजेन्द्रस्वाङ्गुष्ठस्ताडितोऽभवत् ॥ ९.३९.४६ ॥
ஞானமுள்ள மகாதேவன் சிறந்த முனிவரிடம் இவ்வாறு சொல்லி, ஓ அரசர்களின் தலைவரே, தம் விரல் நுனியால் தம் கட்டைவிரலைத் தட்டினார்.
9.39.47
ततो भस्म क्षताद्राजन्निर्गतं हिमसन्निभम् ॥ ९.३९.४७ ॥
பின்னர், ஓ அரசே, அந்தப் புண்ணிலிருந்து பனிபோன்ற சாம்பல் வெளிப்பட்டது.
9.39.48
तद्दृष्ट्वा व्रीडितो राजन्स मुनिः पादयोर्गतः ।
मेने देवं महादेवमिदं चोवाच विस्मितः ॥ ९.३९.४८ ॥
அதைக் கண்டு, ஓ அரசே, வெட்கமடைந்த அந்த முனிவர் அவரது பாதங்களில் விழுந்தார். அவர் மகாதேவ தேவனை உணர்ந்து, வியப்புடன் இவ்வாறு கூறினார்.
9.39.49
नान्यं देवादहं मन्ये रुद्रात्परतरं महत् ।
सुरासुरस्य जगतो गतिस्त्वमसि शूलधृक् ॥ ९.३९.४९ ॥
ருத்ரனைவிட உயர்ந்த வேறு பெரிய தேவனை நான் கருதவில்லை. தேவர்களும் அசுரர்களும் அடங்கிய உலகின் புகலிடம் நீயே, சூலதாரியே.
9.39.50
त्वया सृष्टमिदं विश्वं वदन्तीह मनीषिणः ।
त्वामेव सर्वं विशति पुनरेव युगक्षये ॥ ९.३९.५० ॥
இந்த முழு உலகமும் உன்னாலேயே படைக்கப்பட்டது என்று இங்குள்ள ஞானிகள் சொல்கின்றனர். யுகமுடிவில் அனைத்தும் மீண்டும் உன்னுள்ளேயே ஒடுங்குகின்றன.
9.39.51
देवैरपि न शक्यस्त्वं परिज्ञातुं कुतो मया ।
त्वयि सर्वे स्म दृश्यन्ते भावा ये जगति स्थिताः ॥ ९.३९.५१ ॥
தேவர்களாலும் உன்னை முழுமையாக அறிய முடியாது; நானெப்படி அறிவேன்? உலகில் நிலைபெற்றுள்ள பொருட்கள் அனைத்தும் உன்னிலேயே காணப்படுகின்றன.
9.39.52
त्वामुपासन्त वरदं देवा ब्रह्मादयोऽनघ ।
सर्वस्त्वमसि देवानां कर्ता कारयिता च ह ॥ ९.३९.५२ ॥
பாவமற்றவனே, பிரம்மா முதலிய தேவர்கள் வரமளிக்கும் உன்னையே வழிபட்டனர். தேவர்கள் அனைவரையும் படைப்பவனும் அவர்களைச் செயல்படுத்துபவனும் நீயே.
9.39.53
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे मोदन्तीहाकुतोभयाः ।
त्वं प्रभुः परमैश्वर्यादधिकं भासि शङ्करः ॥ ९.३९.५३ ॥
உன் அருளால் அனைத்து தேவர்களும் இங்கு எவ்விடத்திலிருந்தும் அச்சமின்றி மகிழ்கின்றனர். நீ பிரபு; பரம ஐசுவரியத்தையும் மீறி ஒளிர்கிறாய், சங்கரனே.
9.39.54
त्वयि ब्रह्मा च विष्णुश्च लोकान्सन्धाय तिष्ठतः ।
त्वन्मूलं च जगत्सर्वं भूतस्थावरजङ्गमम् ॥ ९.३९.५४ ॥
உன்னுள் பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் உலகங்களைத் தாங்கி நிலைத்திருக்கின்றனர். அசையும், அசையாத உயிர்களுடன் கூடிய முழு உலகமும் உன்னையே மூலமாகக் கொண்டுள்ளது.
9.39.55
स्वर्गं च परमं स्थानं नृणामभ्युदयार्थिनाम् ।
ददासि च प्रसन्नस्त्वं भक्तानां परमेश्वर ॥ ९.३९.५५ ॥
பரமேஸ்வரா, நீர் மகிழ்ந்து உயர்வை விரும்பும் பக்தர்களுக்கு சொர்க்கமும் உயர்ந்த இடமும் அளிக்கிறீர்.
9.39.56
अनावृत्तिपदं नॄणां नित्यं निश्रेयसार्थिनाम् ।
ददासि कर्मिणां कर्म भावयन्ध्यानयोगतः ॥ ९.३९.५६ ॥
நிச்சயமான நன்மையை விரும்பும் மனிதர்களுக்கு நீர் என்றும் மீளாத நிலையை அளிக்கிறீர்; தியான யோகத்தால் சிந்தித்து, செயல் செய்பவர்களுக்கு அவர்களின் செயலை அளிக்கிறீர்.
9.39.57
न वृथाऽस्ति महादेव प्रसादस्ते महेश्वर ।
यस्मात्त्वयोपकरणात्करोमि कमलेक्षण ॥ ९.३९.५७ ॥
மகாதேவா, மகேஸ்வரா, உமது அருள் வீண் அல்ல; தாமரைக் கண்ணனே, உமது அளித்த துணையாலேயே நான் செயல் செய்கிறேன்.
9.39.58
प्रपद्ये शरणं शंभुं सर्वदा सर्वतः स्थितम् ।
कर्मणा मनसा वाचा तमेवाभिभजाम्यहम् ॥ ९.३९.५८ ॥
எப்போதும் எங்கும் நிலைத்திருக்கும் சம்புவைச் சரணடைகிறேன்; செயலாலும் மனத்தாலும் சொல்லாலும் அவரையே வழிபடுகிறேன்.
9.39.59
एवं स्तुत्वा महादेवं स ऋषिः प्रणतोऽभवत् ॥ ९.३९.५९ ॥
இவ்வாறு மகாதேவரைத் துதித்து அந்த முனிவர் வணங்கியவராக ஆனார்.
9.39.60
यदिदं चापलं देव कृतमेतत्स्मयादिकम् ।
ततः प्रसादयमि त्वां तपो मे न क्षरेदिति ॥ ९.३९.६० ॥
தேவா, இந்தச் சபலமும் பெருமிதம் முதலியவையும் நான் செய்தது; ஆகவே உம்மை மகிழ்விக்கிறேன், என் தவம் குன்றாதிருக்கட்டும்.
9.39.61
ततो देवः प्रीतमनास्तमृषिं पुनरब्रवीत् ।
तपस्ते वर्धतां विप्र मत्प्रसादात्सहस्रधा ॥ ९.३९.६१ ॥
அப்போது தேவன் மகிழ்ந்த மனத்துடன் அந்த முனிவரிடம் மீண்டும் கூறினார்: ஓ அந்தணரே, என் அருளால் உன் தவம் ஆயிரம் மடங்காகப் பெருகட்டும்.
9.39.62
आश्रमे चेह वत्स्यामि त्वया सार्धमहं सदा ।
सप्तसारस्वते चास्मिन्यो मामर्चिष्यते नरः ॥ ९.३९.६२ ॥
நான் இங்கே இந்த சப்தசாரஸ்வத ஆசிரமத்தில் உன்னுடன் எப்போதும் வசிப்பேன்; இங்கே என்னை வழிபடும் மனிதன்...
9.39.63
न तस्य दुर्लभं किञ्चिद्धवितेह परत्र वा ।
सारस्वतं च ते लोकं गमिष्यन्ति न संशयः ॥ ९.३९.६३ ॥
அவனுக்கு இவ்வுலகிலோ மறுவுலகிலோ எதுவும் அரிதாக இருக்காது; அவர்கள் உன் சாரஸ்வத உலகத்தை அடைவார்கள், சந்தேகமில்லை.
9.39.64
एतन्मङ्कणकस्यापि चरितं भूरितेजसः ।
स हि पुत्रः सुकन्यायामुत्पन्नो मातरिश्वना ॥ ९.३९.६४ ॥
இது மிக்க தேஜஸ்வியான மங்கணகரின் சரிதமும் ஆகும்; அவர் சுகன்யையிடம் மாதரிஷ்வனால் பிறந்த மகன்.