Mahābhārata · Adhyāya 9.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.39.1
सप्तसारस्वतं कस्मात्कश्च मङ्कणको मुनिः ।
कथं सिद्धः स भगवान्कश्चास्य नियमोऽभवत् ॥ ९.३९.१ ॥
Por que ocorreu o Saptasārasvata, e quem foi o sábio Maṅkaṇaka? Como aquele venerável alcançou a perfeição, e qual era o seu voto?
9.39.2
कस्य वंशे समुत्पन्नः किं चाधीतं द्विजोत्तम ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व यथातत्त्वं महामुने ॥ ९.३९.२ ॥
De que linhagem ele nasceu e o que estudou? Ó melhor dos dvijas, ó grande sábio, conta-me tudo isso como realmente foi.
9.39.3
सप्तनद्यः सरस्वत्या याभिर्व्याप्तमिदं जगत् ।
आहूता बलवद्भिर्हि तत्रतत्र सरस्वती ॥ ९.३९.३ ॥
Os sete rios da Sarasvatī, pelos quais este mundo é penetrado, foram invocados aqui e ali pelos poderosos — também a Sarasvatī.
9.39.4
सुप्रभा काञ्चनाक्षी च विशाला च मनोरमा ।
सरस्वती चौघवती सुरेणुर्विमलोदका ॥ ९.३९.४ ॥
Suprabhā, Kāñcanākṣī, Viśālā, Manoramā, Sarasvatī, Oghavatī, Sureṇu, e o rio de águas límpidas.
9.39.5
पितामहस्य महतो वर्तमाने महामखे ।
वितते यज्ञवाटे च संसिद्धेषु द्विजातिषु ॥ ९.३९.५ ॥
Enquanto ocorria o grande sacrifício do poderoso avô (Brahmā), com o recinto sacrificial estendido e os dvijas aperfeiçoados,
9.39.6
पुण्याहघोषैर्विमलैर्वेदानां निनदैस्तथा ।
देवेषु चैव व्यग्रेषु तस्मिन्यज्ञविधौ तदा ॥ ९.३९.६ ॥
Com as puras proclamações do «dia auspicioso» e o ressoar dos Vedas, estando também os deuses ocupados naquele rito sacrificial — então,
9.39.7
तत्र चैव महाराज दीक्षिते प्रपितामहे ।
यजतस्तस्य सत्रेण सर्वकामसमृद्विना ॥ ९.३९.७ ॥
Ali, ó grande rei, enquanto o bisavô consagrado realizava aquele longo sacrifício de sessão, rico no cumprimento de todos os desejos,
9.39.8
मनसा चिन्तिता ह्यर्था धर्मार्थकुशलैस्तदा ।
उपतिष्ठन्ति राजेन्द्र द्विजातींस्तत्रतत्र ह ॥ ९.३९.८ ॥
Ó senhor dos reis, os objetos concebidos na mente apresentavam-se por si mesmos diante dos dvijas hábeis em dharma e riqueza, aqui e ali.
9.39.9
जगुश्च तत्र गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
वादित्राणि च दिव्यानि वादयामासुरञ्जसा ॥ ९.३९.९ ॥
Ali os gandharvas cantaram, bandos de apsarases dançaram, e tocaram instrumentos divinos sem esforço.
9.39.10
तस्य यज्ञस्य सम्पत्त्या तुतुषुर्देवतागणाः ।
विस्मयं परमं जग्मुः किमु मानुषयोनयः ॥ ९.३९.१० ॥
Satisfeitas com o esplendor daquele sacrifício, as hostes dos deuses encheram-se de suprema admiração; quanto mais os nascidos entre os homens.
9.39.11
वर्तमाने यथा यज्ञे पुष्करस्थे पितामहे ।
अब्रुवन्नृषयो राजन्नायं यज्ञो महागुणः ॥ ९.३९.११ ॥
Ó rei, enquanto o sacrifício do avô decorria em Puṣkara, os sábios disseram: "Este sacrifício não tem grande mérito."
9.39.12
न दृश्यते सरिच्छ्रेष्ठा यस्मादिह सरस्वती ।
तच्छ्रुत्वा भगवान्प्रीतः सस्माराथ सरस्वतीम् ॥ ९.३९.१२ ॥
Porque o melhor dos rios, Sarasvatī, não se vê aqui. Ao ouvir isto, o bem-aventurado agradou-se e então lembrou-se de Sarasvatī.
9.39.13
पितामहेन यजता आहूता पुष्करेषु वै ।
सुप्रभा नाम राजेन्द्र नाम्ना तत्र सरस्वती ॥ ९.३९.१३ ॥
Ó senhor dos reis, enquanto o avô realizava um sacrifício em Puṣkara, Sarasvatī foi invocada ali sob o nome de Suprabhā.
9.39.14
तां दृष्ट्वा मुनयस्तुष्टास्त्वरायुक्तां सरस्वतीम् ।
पितामहं मानयन्तीं क्रतुं ते बहुमेनिरे ॥ ९.३९.१४ ॥
Ao ver Sarasvatī chegar apressada, os sábios ficaram satisfeitos; honraram-na muito, pois ela prestava honra ao avô e ao seu sacrifício.
9.39.15
एवमेषा सरिच्छ्रेष्ठा पुष्करेषु सरस्वती ।
पितामहार्थं सम्भूता तुष्ट्यर्थं च मनीषिणाम् ॥ ९.३९.१५ ॥
Assim, esta melhor dos rios, Sarasvatī, surgiu em Puṣkara pelo avô e para agradar os sábios.
9.39.16
नैमिषे मुनयो राजन्समागम्य समासते ।
तत्र चित्राः कथा ह्यासन्वेदं प्रति जनेश्वर ॥ ९.३९.१६ ॥
Ó rei, os sábios reuniam-se e sentavam-se juntos em Naimiṣa; havia ali histórias maravilhosas sobre o Veda, ó senhor dos homens.
9.39.17
यत्र ते मुनयो ह्यासन्नानास्वाध्यायवेदिनः ।
ते समागम्य मुनयः सस्मारुर्वै सरस्वतीम् ॥ ९.३९.१७ ॥
Aqueles sábios, conhecedores do Veda com diversas recitações, reuniram-se e lembraram-se de Sarasvatī.
9.39.18
सा तु ध्याता महाराज मुनिभिः सत्रयाजिभिः ।
समागतानां राजेन्द्र साहाय्यार्थं महात्मनाम्।
आजगाम महाभागा तत्र पुण्या सरस्वती ॥ ९.३९.१८ ॥
Então, ó grande rei, Sarasvatī, meditada pelos sábios que realizavam longas sessões de sacrifício, chegou ali, a altamente afortunada e sagrada, para ajudar os magnânimos reunidos, ó senhor dos reis.
9.39.19
नैमिषे काञ्चनाक्षी तु मुनीनां सत्रायाजिनाम् ।
आगता सरितां श्रेष्ठा तत्र भारत पूजित ॥ ९.३९.१९ ॥
Na floresta de Naimiṣa, a de olhos dourados, a melhor dos rios, chegou aos sábios que realizavam o longo sacrifício; ali, ó Bhārata, foi honrada.
9.39.20
गयस्य यजमानस्य गयेष्वेव महाक्रतुम् ।
आहूता सरितां श्रेष्ठा गययज्ञे सरस्वती ॥ ९.३९.२० ॥
Para o grande sacrifício do sacrificante Gaya, em Gayā mesmo, Sarasvatī, a melhor dos rios, foi invocada; no sacrifício de Gaya, Sarasvatī foi convocada.
9.39.21
गयस्य यजमानस्य गयेष्वेव महाक्रतुम् ।
विशालां तु गयस्याहुर्ऋषयः संशितव्रता ॥ ९.३९.२१ ॥
Para o grande sacrifício do sacrificante Gaya, em Gayā mesmo, os sábios de votos firmes chamaram a Viśālā de Gaya.
9.39.22
सरित्सा हिमवत्पार्श्वात्प्रस्रुता शीघ्रगामिनी ।
औद्दालकेस्तथा यज्ञे यजतस्तस्य भारत ॥ ९.३९.२२ ॥
Esse rio, de curso veloz, brotou da encosta do Himālaya; assim, ó Bhārata, no sacrifício de Auddālaka, no sacrifício daquele sacrificante.
9.39.23
समेते सर्वतः स्फीते मुनीनां मण्डले तदा ।
उत्तरे कोसलाभागे पुण्ये राजन्महात्मनः ॥ ९.३९.२३ ॥
Então a grande assembleia de sábios se reuniu por todos os lados, na sagrada região setentrional de Kosala, ó rei, no sacrifício daquele de grande alma.
9.39.24
औद्दालकेन यजता पूर्वं ध्याता सरस्वती ।
आजगाम सरिच्छेष्ठा तं देशं मुनिकारणात् ॥ ९.३९.२४ ॥
O sacrificante Auddālaka havia antes meditado sobre Sarasvatī, e aquela melhor dos rios veio àquela região por causa dos sábios.
9.39.25
पूज्यमाना मुनिगणैर्वल्कलाजिनसंवृतैः ।
मनोहरेति विख्याता सा हि तैर्मनसा वृता ॥ ९.३९.२५ ॥
Venerada por grupos de sábios vestidos de casca e pele de cervo, era conhecida como Manoharā, pois a haviam escolhido em suas mentes.
9.39.26
सुरणुऋषभे द्वीपे पुण्ये राजर्षिसेविते ।
कुरोश्च यजमानस्य कुरुक्षेत्रे महात्मनः।
आजगाम महाभागा सरिच्छ्रेष्ठा सरस्वती ॥ ९.३९.२६ ॥
Naquela ilha sagrada frequentada por sábios reais, em Kurukṣetra do grande Kuru que realizava o sacrifício, chegou Sarasvatī, a mais afortunada e a melhor dos rios.
9.39.27
ओघवत्यपि राजेन्द्र वसिष्ठेन महात्मना ।
समाहूता कुरुक्षेत्रे दिव्यतोया सरस्वती ॥ ९.३९.२७ ॥
Ó senhor dos reis, também Oghavatī foi convocada em Kurukṣetra pelo grande Vasiṣṭha; e Sarasvatī das águas divinas foi convocada.
9.39.28
दक्षेण यजता चापि गङ्गाद्वारे सरस्वती ।
सुवेणुरिति विख्याता प्रस्रुता शीघ्रगामिनी ॥ ९.३९.२८ ॥
Pelo sacrificador Dakṣa, Sarasvatī também foi convocada na porta do Gaṅgā; renomada como Suveṇu, fluiu veloz.
9.39.29
विमलोदा भगवती ब्रह्मणा यजता पुनः ।
समाहूता ययौ तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ ॥ ९.३९.२९ ॥
Vimalodā, a venerável, foi novamente convocada por Brahmā, o sacrificador, e foi até lá, àquela montanha sagrada do Himālaya.
9.39.30
एकीभूतास्ततस्तास्तु तस्मिंस्तीर्थे समागताः ।
सप्तसारस्वतं तीर्थं ततस्तु प्रथितं भुवि ॥ ९.३९.३० ॥
Então, tornando-se uma só, reuniram-se naquele vau sagrado; e desde então aquele vau tornou-se célebre na terra como Saptasārasvata.
9.39.31
इति सप्तसरस्वत्यो नामतः परिकीर्तिताः ।
सप्तसारस्वतं चैव तीर्थं पुण्यं तथा स्मृतम् ॥ ९.३९.३१ ॥
Assim, as sete Sarasvatīs foram nomeadas, e o vau sagrado chamado Saptasārasvata também é lembrado como sagrado.
9.39.32
शृणु मङ्कणकस्यापि कौमारब्रह्मचारिणः ।
आपगामवगाढस्य राजन्प्रक्रीडितं महत् ॥ ९.३९.३२ ॥
Ouve, ó rei, o grande jogo de Maṅkaṇaka, o celibatário desde a infância, que havia mergulhado no rio.
9.39.33
दृष्ट्वा यदृच्छया तत्र स्त्रियमम्भसि भारत ।
स्नायन्तीं रुचिरापाङ्गीं दिग्वाससमनिन्दिताम्। ॥ ९.३९.३३ ॥
Ó Bhārata, ali, por acaso, ele viu uma mulher banhando-se na água, de belos olhos, vestida apenas com as direções, irrepreensível.
9.39.34
सरस्वत्यां महाराज चस्कन्दे वीर्यमम्भसि ।
तद्रेतः स तु जग्राह कलशे वै महातपाः। ॥ ९.३९.३४ ॥
Ó grande rei, sua semente caiu nas águas do Sarasvatī; e aquele grande asceta recolheu aquela semente num jarro.
9.39.35
ऋषिः परमधर्मात्मा तदा पुरुषसत्तम ।
सप्तधा प्रविभागं तु कलशस्थं जगाम ह। ॥ ९.३९.३५ ॥
Ó melhor dos homens, então aquele sábio de natureza suprema e justa dividiu em sete partes o que estava no jarro.
9.39.36
तत्रर्षयः सप्त जाता जज्ञिरे मरुतां गणाः ।
वायुवेगो वायुबलो वायुहा वायुमण्डलः। ॥ ९.३९.३६ ॥
Ali nasceram sete sábios, e nasceram as hostes dos Marutas: Vāyuvega, Vāyubala, Vāyuhā e Vāyumaṇḍala.
9.39.37
वायुज्वालो वायुरेता वायुचक्रश्च वीर्यवान् ।
महर्षेश्चरितं यादृक् त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ ९.३९.३७ ॥
Vāyujvāla, Vāyuretas e o poderoso Vāyucakra — os feitos do grande sábio são célebres nos três mundos.
9.39.38
पुरा मङ्कणकः सिद्भः कुशाग्रेणेति नः श्रुतम् ।
क्षतः किल करे राजंस्तस्य शाकरसोऽस्रवत् ॥ ९.३९.३८ ॥
Outrora, ouvimos, o siddha Maṅkaṇaka foi ferido na mão pela ponta de uma erva kuśa, ó rei, e da sua mão escorreu seiva vegetal.
9.39.39
स वै शाकरसं दृष्ट्वा हर्षाविष्टः प्रनृत्तवान् ॥ ९.३९.३९ ॥
Ao ver aquela seiva vegetal, encheu-se de alegria e começou a dançar.
9.39.40
ततस्तस्मिन्प्रनृत्ते वै स्थावरं जङ्गमं च यत् ।
प्रनृत्तमुभयं वीर सेजसा तस्य मोहितम् ॥ ९.३९.४० ॥
Quando ele dançou, ó herói, tudo o que é imóvel e móvel dançou também, perturbado pelo seu poder.
9.39.41
ब्रह्मादिभिः सुरै राजन्नृषिभिश्च तपोधनैः ।
विज्ञप्तो वै महादेव ऋषेरर्थे नराधिप।
नायं नृत्येद्यथा देव तथा त्वं कर्तुमर्हसि ॥ ९.३९.४१ ॥
Ó rei, Brahmā e os outros deuses, e os sábios cuja riqueza é a austeridade, suplicaram a Mahādeva em favor do sábio: ó senhor dos homens, ó deus, faze com que este não dance.
9.39.42
ततो देवो मुनिं दृष्ट्वा हर्षाविष्टमतीव ह ।
सुगणां हितकामार्थं महादेवोऽभ्यभाषत ॥ ९.३९.४२ ॥
Então o deus, vendo o sábio tomado de imensa alegria, desejando-lhe o bem, Mahādeva falou aos seus bons seguidores.
9.39.43
भोभो ब्राह्मण धर्मज्ञ किमर्थं नृत्यते भवान् ।
हर्षस्थानं किमर्थं च तवेदमधिकं मुने।
तपस्विनो धर्मपथे स्थितस्य द्विजसत्तम ॥ ९.३९.४३ ॥
Ó brâmane, conhecedor do dharma, por que danças? Ó sábio, qual é a causa desta alegria excessiva? Ó melhor dos duas vezes nascidos, tu estás no caminho do dharma como asceta.
9.39.44
ऋषिरुवाच ।
किं न पश्यसि मे ब्रह्मन्कराच्छाकरसं स्रुतम्।
यं दृष्ट्वा सम्प्रनृत्तो वै हर्षेण महता विभो ॥ ९.३९.४४ ॥
Disse o sábio: Ó brâmane, não vês o sumo açucarado que escorre da minha mão? Ó poderoso, ao vê-lo dancei de grande alegria.
9.39.45
तं प्रहस्याब्रवीद्देवो मुनिं रागेण मोहितम् ।
अहं न विस्मयं विप्र गच्छामीति प्रपश्य माम् ॥ ९.३९.४५ ॥
Rindo-se, o deus disse ao sábio iludido pela paixão: Ó brâmane, não me espanto; olha para mim.
9.39.46
एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठं महादेवेन धीमता ।
अङ्गुल्यग्रेण राजेन्द्रस्वाङ्गुष्ठस्ताडितोऽभवत् ॥ ९.३९.४६ ॥
Tendo assim falado ao melhor dos sábios, o sábio Mahādeva, ó senhor dos reis, bateu no próprio polegar com a ponta do dedo.
9.39.47
ततो भस्म क्षताद्राजन्निर्गतं हिमसन्निभम् ॥ ९.३९.४७ ॥
Então, ó rei, da ferida saiu cinza semelhante à neve.
9.39.48
तद्दृष्ट्वा व्रीडितो राजन्स मुनिः पादयोर्गतः ।
मेने देवं महादेवमिदं चोवाच विस्मितः ॥ ९.३९.४८ ॥
Vendo isto, ó rei, o sábio envergonhado caiu a seus pés; reconhecendo o deus Mahādeva, espantado, disse estas palavras.
9.39.49
नान्यं देवादहं मन्ये रुद्रात्परतरं महत् ।
सुरासुरस्य जगतो गतिस्त्वमसि शूलधृक् ॥ ९.३९.४९ ॥
Não considero outro deus maior que Rudra. Tu és o refúgio do mundo, dos deuses e dos asuras, portador do tridente.
9.39.50
त्वया सृष्टमिदं विश्वं वदन्तीह मनीषिणः ।
त्वामेव सर्वं विशति पुनरेव युगक्षये ॥ ९.३९.५० ॥
Este universo inteiro, dizem os sábios aqui, foi criado por ti; e no fim da era todas as coisas entram de novo em ti.
9.39.51
देवैरपि न शक्यस्त्वं परिज्ञातुं कुतो मया ।
त्वयि सर्वे स्म दृश्यन्ते भावा ये जगति स्थिताः ॥ ९.३९.५१ ॥
Nem mesmo os deuses podem conhecer-te plenamente, quanto mais eu. Todos os seres que existem no mundo são vistos em ti.
9.39.52
त्वामुपासन्त वरदं देवा ब्रह्मादयोऽनघ ।
सर्वस्त्वमसि देवानां कर्ता कारयिता च ह ॥ ९.३९.५२ ॥
Ó imaculado, os deuses liderados por Brahmā te adoraram, tu que concedes dádivas. És o criador de todos os deuses e aquele que os faz agir.
9.39.53
त्वत्प्रसादात्सुराः सर्वे मोदन्तीहाकुतोभयाः ।
त्वं प्रभुः परमैश्वर्यादधिकं भासि शङ्करः ॥ ९.३९.५३ ॥
Pela tua graça, todos os deuses aqui se alegram, não temendo nada de parte alguma. Tu és o senhor, que brilhas acima da suprema soberania, ó Śaṅkara.
9.39.54
त्वयि ब्रह्मा च विष्णुश्च लोकान्सन्धाय तिष्ठतः ।
त्वन्मूलं च जगत्सर्वं भूतस्थावरजङ्गमम् ॥ ९.३९.५४ ॥
Em ti, Brahmā e Viṣṇu permanecem, sustentando os mundos; e todo o mundo, com seus seres imóveis e móveis, tem em ti a sua raiz.
9.39.55
स्वर्गं च परमं स्थानं नृणामभ्युदयार्थिनाम् ।
ददासि च प्रसन्नस्त्वं भक्तानां परमेश्वर ॥ ९.३९.५५ ॥
Ó Parameśvara, satisfeito, concedes o céu e a morada suprema aos devotos que desejam prosperidade.
9.39.56
अनावृत्तिपदं नॄणां नित्यं निश्रेयसार्थिनाम् ।
ददासि कर्मिणां कर्म भावयन्ध्यानयोगतः ॥ ९.३९.५६ ॥
Aos homens que buscam o bem supremo concedes sempre o estado do não-retorno; e aos que agem, contemplando pelo yoga da meditação, dás o fruto de suas obras.
9.39.57
न वृथाऽस्ति महादेव प्रसादस्ते महेश्वर ।
यस्मात्त्वयोपकरणात्करोमि कमलेक्षण ॥ ९.३९.५७ ॥
Ó grande deus, ó grande senhor, a tua graça não é em vão, pois é pelos meios que me deste, ó de olhos de lótus, que ajo.
9.39.58
प्रपद्ये शरणं शंभुं सर्वदा सर्वतः स्थितम् ।
कर्मणा मनसा वाचा तमेवाभिभजाम्यहम् ॥ ९.३९.५८ ॥
Refugio-me em Śambhu, que permanece sempre e em toda parte; pela ação, pela mente e pela palavra só a ele adoro.
9.39.59
एवं स्तुत्वा महादेवं स ऋषिः प्रणतोऽभवत् ॥ ९.३९.५९ ॥
Tendo assim louvado Mahādeva, aquele sábio prostrou-se com reverência.
9.39.60
यदिदं चापलं देव कृतमेतत्स्मयादिकम् ।
ततः प्रसादयमि त्वां तपो मे न क्षरेदिति ॥ ९.३९.६० ॥
Ó deus, pela leviandade, pelo orgulho e outras faltas que cometi, agora te aplaco, para que minha penitência não decaia.
9.39.61
ततो देवः प्रीतमनास्तमृषिं पुनरब्रवीत् ।
तपस्ते वर्धतां विप्र मत्प्रसादात्सहस्रधा ॥ ९.३९.६१ ॥
Então o deus, com o ânimo satisfeito, falou de novo ao sábio: Ó brâmane, por meu favor, que a tua austeridade cresça mil vezes.
9.39.62
आश्रमे चेह वत्स्यामि त्वया सार्धमहं सदा ।
सप्तसारस्वते चास्मिन्यो मामर्चिष्यते नरः ॥ ९.३९.६२ ॥
E eu habitarei aqui, neste eremitério, contigo sempre, neste Sapta-Sārasvata; o homem que aqui me adorar...
9.39.63
न तस्य दुर्लभं किञ्चिद्धवितेह परत्र वा ।
सारस्वतं च ते लोकं गमिष्यन्ति न संशयः ॥ ९.३९.६३ ॥
Para ele nada será difícil de obter, aqui ou no outro mundo; irão ao teu mundo Sārasvata, sem dúvida.
9.39.64
एतन्मङ्कणकस्यापि चरितं भूरितेजसः ।
स हि पुत्रः सुकन्यायामुत्पन्नो मातरिश्वना ॥ ९.३९.६४ ॥
Esta é também a história de Maṅkaṇaka, de grande esplendor; ele era o filho nascido de Sukanyā, gerado por Mātariśvan.