مهابهاراتا · أدهيايا 9.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.4.1
एवमुक्तस्ततो राजा गौतमेन तपस्विना ।
निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च तूष्णीमासीद्विशाम्पते ॥ ९.४.१ ॥
فلما خاطبه الزاهد غوتاما بذلك، تنهد الملك تنهدًا طويلًا حارًا ثم صمت، يا سيد الشعوب.
9.4.2
ततो मुहूर्तं स ध्यात्वा तव पुत्रो महामनाः ।
कृपं शारद्वतं वाक्यमित्युवाच परन्तपः ॥ ९.४.२ ॥
ثم بعد لحظة من التفكير، تكلم ابنك العظيم النفس، مُحرِق الأعداء، بهذه الكلمات إلى كريبا ابن شاردفات.
9.4.3
यत्किञ्चित्सुहृदा वाच्यं तत्सर्वं श्रावितो ह्यहम् ।
कृतं च भवता सर्वं प्राणान्सन्त्यज्य युध्यता ॥ ९.४.३ ॥
لقد أسمعتني كل ما ينبغي للصديق أن يقوله، وفعلت كل شيء وأنت تقاتل بالتضحية بحياتك.
9.4.4
गाहमानमनीकानि युध्यमानं महारथैः ।
पाण्डवैरतितेजोभिर्लोकस्त्वामनुदृष्टवान् ॥ ९.४.४ ॥
وأنت تندفع إلى الجيوش وتقاتل الفرسان العظام والباندافا ذوي البهاء الساطع، رأى العالم أمرك.
9.4.5
सुहृदा यदिदं वाक्यं भवता श्रावितो ह्यहम् ।
न मां प्रीणाति तत्सर्वं मुमूर्षोरिव भेषजम् ॥ ९.४.५ ॥
هذه الكلمات التي أسمعتني إياها بصفتك صديقًا لا تسرّني، كما لا يُسرّ المحتضر بالدواء.
9.4.6
हेतुकारणसंयुक्तं हितं वचनमुत्तमम् ।
उच्यमानं महाबाहो न मे विप्राग्र्य रोचने ॥ ९.४.६ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، يا أفضل البراهمة! حتى حين تُقال كلمات طيبة فاضلة مقرونة بالحجة والسبب، فإنها لا تروق لي.
9.4.7
राज्याद्विनिकृतोऽस्माभिःकथं सोस्मासु विश्वसेत् ॥ ९.४.७ ॥
كيف يثق بنا من حرمناه من المملكة؟
9.4.8
अक्षद्यूते च नृपतिर्जितोऽस्माभिर्महाधनः ।
स कथं मम वाक्यानि श्रद्दध्याद्भूय एव तु ॥ ९.४.८ ॥
في لعبة النرد غلبنا ذلك الملك العظيم الثراء. فكيف يصدق كلامي من جديد؟
9.4.9
तथा दूत्येन सम्प्राप्तः कृष्णः पार्थहिते रतः ।
प्रलब्धश्च हृषीकेशस्तच्च कर्माविचारितम्।
स च मे वचनं ब्रह्मन्कथमेवाभिमन्यते ॥ ९.४.९ ॥
وكذلك جاء كريشنا رسولًا، متفانيًا في خير البارثا. وخُدع هريشيكيشا، ولم يُتدبَّر ذلك الفعل. أيها البراهمي، كيف يطيع كلامي؟
9.4.10
विललाप च यत्कृष्णा सभामध्ये समेयुषी ।
न तन्मर्षयते कृष्णो न राज्यहरणं तथा ॥ ९.४.१० ॥
لم يحتمل كريشنا النحيب الذي أطلقته كريشنا وهي تقف في وسط المجلس، ولا احتمل سلب المملكة.
9.4.11
एकप्राणावुभौ कृष्णावन्योन्यमभिसंश्रितौ ।
पुरा यच्छ्रुतमेवासीदद्य पश्यामि तत्प्रभो ॥ ९.४.११ ॥
الكريشنان، وهما ذوا نَفَسٍ واحد، متكئان أحدهما على الآخر — أيها السيد، ما سُمِع من قبل أراه اليوم.
9.4.12
स्वस्रीयं निहतं दृष्ट्वा दुःखं स्वपिति केशवः ।
कृतागसो व यं तस्य हितं मे स कथं चरेत् ॥ ९.४.१२ ॥
إذ رأى ابن أخته قد قُتل، ينام كيشافا في حزن. فكيف يعمل لخيري تجاه من ارتكبوا الإساءة؟
9.4.13
अभिमन्योर्विनाशेन न शर्म लभतेऽर्जुनः ।
स कथं मद्धिते यत्नं प्रकरिष्यति याचितः ॥ ९.४.१३ ॥
لا يجد أرجونا السلام في هلاك أبهيمانيو. فكيف يسعى لخيري وإن طُلب منه ذلك؟
9.4.14
मध्यमः पाण्डवस्तीक्ष्णो भीमसेनो महाबलः ।
प्रतिज्ञातं च तेनोग्रं भज्येतापि न सन्नमेत् ॥ ९.४.१४ ॥
بهيماسينا، الباندافا الأوسط، شديد البأس عظيم القوة. قد ينكسر العهد الشديد الذي نذره، لكنه لن ينحني.
9.4.15
उभौ तौ बद्धनिस्त्रिंशावुभौ चाबद्धकङ्कटौ ।
कृतवैरावुभौ वीरौ यमावपि यमोपमौ ॥ ९.४.१५ ॥
كلاهما يشد سيفه، وكلاهما بلا درع. قد أضمر البطلان العداوة، وكلاهما كيما.. كأنهما ياما.
9.4.16
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च कृतवैरौ मया सह ।
तौ कथं मद्विते यत्नं कुर्यातां द्विजसत्तम ॥ ९.४.१६ ॥
دهريشطادیومنا وشيخاندين، اللذان أضمرا العداوة لي — كيف يسعيان لخيري، يا أفضل المولودين مرتين؟
9.4.17
दुःशासनेन यत्कृष्णा एकवस्त्रा रजस्वला ।
परिक्लिष्टा सभामध्ये सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ९.४.१७ ॥
تلك كريشنا، ذات الثوب الواحد وفي حال الحيض، جرّها دُحشاسانا في وسط المجلس بينما كان الناس جميعًا ينظرون.
9.4.18
तथा विवसनां दीनां स्मरन्त्यद्यापि पाण्डवाः ।
न निवारयितुं शक्याः सङ्ग्रामात्ते परन्तपाः ॥ ९.४.१८ ॥
ما زال الباندافا يتذكرون ذلك الحال العاري البائس حتى اليوم. يا مُحرقي الأعداء، لا يُمكن ردّهم عن الحرب.
9.4.19
यदा च द्रौपदी क्लिष्टा मद्विनाशाय दुःखिता ।
उग्रं तेपे तपः कृष्णा भर्तॄणामर्थसिद्धये।
स्थण्डिले नित्यदा शेते यावद्वैरस्य यातनम् ॥ ९.४.१९ ॥
ولما كانت دروبادي متألمة حزينة لهلاكي، فقد مارست تقشفًا شديدًا لتحقيق غاية أزواجها، ونامت دائمًا على الأرض العارية حتى يتحقق الانتقام للعداوة.
9.4.20
निक्षिप्य मानं दर्पं च वासुदेवसहोदरा ।
कृष्णायाः प्रेष्यवद्भूत्वा शुश्रूषां कुरुते सदा ॥ ९.४.२० ॥
وقد تخلّت عن الكرامة والكبرياء، فأختُ فاسوديفا، صارت كالخادمة، تخدم كرِشنا (دروبادي) دائمًا.
9.4.21
इति सर्वं समुन्नद्धं न निर्वाति कथञ्चन ।
अभिमन्योर्विनाशेन स सन्धेयः कथं मया ॥ ९.४.२१ ॥
وهكذا كل شيء مشتعل ولا يهدأ بأي وجه. فكيف لي أن أسكّن ذلك الحزن المولود من هلاك أبهيمانيو؟
9.4.22
कथं च राजा भुक्त्वेमां पृथिवीं सागराम्बराम् ।
पाण्डवानां प्रसादेन भोक्ष्ये राज्यमहं कथम् ॥ ९.४.२२ ॥
وكيف لي، وأنا ملك، أن أتمتع بهذه الأرض التي يكسوها البحر؟ وبفضل البانداڤا، كيف أتمتع بالمملكة؟
9.4.23
उपर्युपरि राज्ञां वै ज्वलित्वा भास्करो यथा ।
युधिष्ठिरं कथं पञ्चादनुयास्यामि दासवत् ॥ ९.४.२३ ॥
وأنا أتوهج فوق الملوك كالشمس، كيف أتبع يُدهِشثِرا من خلفه كعبدٍ؟
9.4.24
कथं भुक्त्वा स्वयं भोगान्दत्त्वा दायांश्च पुष्कलान् ।
कृपणं वर्तयिष्यामि कृपणैः सह जीविकाम् ॥ ९.४.२४ ॥
وقد تمتعتُ بالملذات بنفسي وأعطيتُ العطايا الوافرة، فكيف أعيش عيشة بائسة مع البائسين؟
9.4.25
नाभ्यसूयामि ते वाक्यमुक्तं स्निग्धं हितं त्वया ।
न तु सन्धिमहं मन्ये प्राप्तकालं कथञ्चन। ॥ ९.४.२५ ॥
لا أعيب الكلمات الودودة والنافعة التي نطقتَ بها، لكنني لا أرى الصلح مناسبًا في هذا الوقت بأي حال.
9.4.26
सुनीतमनुपश्यामि सुयुद्धेन परन्तप ॥ ९.४.२६ ॥
يا مُحرق الأعداء، أرى أن هذا هو الطريق الصحيح، بقتال حسن.
9.4.27
नायं क्लीबायितुं कालः संयोद्वुं काल एव नः ॥ ९.४.२७ ॥
ليس هذا وقت الجبن؛ فالوقت لنا هو وقت القتال حقًا.
9.4.28
इष्टं मे बहुभिर्जज्ञैर्दत्ता विप्रेषु दक्षिणाः ।
प्राप्ताः कामाः श्रुता वेदाः शत्रूणां मूर्ध्नि च स्थितम् ॥ ९.४.२८ ॥
لقد أقمت قرابين كثيرة، ووهبت الدكشينا للبراهمة، ونلت مآربي، وسمعت الفيدا، ووضعت الأعداء تحت رأسي.
9.4.29
भृत्या मे सुभृतास्तात दीनश्चाभ्युद्वृतो जनः ।
नोत्साहेऽद्य द्विजश्रेष्ठ पाण्डवान्वक्तुमीदृशम् ॥ ९.४.२९ ॥
يا عزيزي، خدمي محسنون الرعاية، وحتى الضعفاء قد نهضوا؛ يا خير البراهمة، ليس عندي اليوم حماس لأن أقول مثل هذه الكلمات للبانداڤا.
9.4.30
जितानि परराष्ट्राणि स्वराष्ट्रमनुपालितम् ।
भुक्ताश्च विविधा भोगास्त्रिवर्गः सेवितो मया ॥ ९.४.३० ॥
لقد فتحت ممالك الأعداء، وحميت مملكتي، وتمتعت بمختلف الملذات، وسعيت إلى الأهداف الثلاثة للحياة.
9.4.31
पितॄणां गतमानृण्यं क्षत्रधर्मस्य चोभयोः ।
न ध्रुवं सुखमस्तीह कुतो राष्ट्रं कुतो यशः।
इह कीर्तिर्विचेतव्या सा च युद्वेन नान्यथा ॥ ९.४.३१ ॥
التحرر من دَين الأسلاف وأداء واجب المحارب: لا سعادة مؤكدة هنا من أي من الجهتين. أين المملكة، وأين المجد؟ ههنا ينبغي طلب الكيرتي، وإنما يُنال بالحرب لا بغيرها.
9.4.32
वृथा च यत्क्षत्रियस्य निधनं तद्विगर्हितम् ।
अधर्मः सुमहानेष यच्छय्यामरणं गृहे ॥ ९.४.३२ ॥
موت المحارب الذي يذهب سدى مذموم؛ والموت على الفراش في البيت إثمٌ عظيمٌ من الأدهرما.
9.4.33
अरण्ये यो विमुच्येत सङ्ग्रामे वा तनुं नृपः ।
क्रतूनाहृत्य महतो महिमानं स गच्छति ॥ ९.४.३३ ॥
الملك الذي يترك جسده في الغابة أو في الحرب ينال تلك المهيبة العظيمة، كأنما أدى القرابين العظيمة.
9.4.34
कृपणं विलपन्नार्तो जरयाऽभिपरिप्लुतः ।
म्रियते रुदतां मध्ये ज्ञातीनां न स पूरुषः ॥ ९.४.३४ ॥
من يموت متوجعًا يندب بؤسًا، مكروبًا، يغلبه الهرم، بين الأقارب الباكين، فذلك ليس برجلٍ.
9.4.35
त्यक्त्वा तु विविधान्भोगान्प्राप्तानां परमां गतिम् ।
अपीदानीं सुयुद्धेन गच्छेयं यत्सलोकताम् ॥ ९.४.३५ ॥
بعد أن أترك الملذات المتنوعة، لعلي الآن أيضًا بقتال نبيل أبلغ عالم الذين نالوا الغاية العليا.
9.4.36
शूराणामार्यवृत्तानां सङ्क्रामेष्वनिवर्तिनाम् ।
धीमतां सत्यसन्धानां सर्वेषां क्रतुयाजिनाम्।
शस्त्रावभृथपूतानां ध्रुवो वासस्त्रिविष्टपे ॥ ९.४.३६ ॥
لجميع الأبطال ذوي السلوك النبيل، الذين لا يتراجعون في المعارك، الحكماء، الثابتين على عهدهم، المقيمين للقرابين، المطهَّرين بغسل السلاح الختامي، مَقرٌّ ثابتٌ في السماء.
9.4.37
मुदा नूनं प्रपश्यन्ति युद्वे ह्यप्सरसां गणाः ॥ ९.४.३७ ॥
لا shك أن جماعات الأبساراس تنظر إليهم بفرح في المعركة.
9.4.38
पश्यन्ति नूनं पितरः पूजितान्सुरसंसदि ।
अप्सरोभिः परिवृतान्मोदमानांस्त्रिविष्टपे ॥ ९.४.३८ ॥
لا شك أن الأسلاف المكرّمين في مجلس الآلهة يرونهم محاطين بالأبساراس، يبتهجون في السماء.
9.4.39
पन्थानममरैर्यान्तं शूरैश्चैवानिवर्तिभिः ।
अपि तत्सङ्गतं मार्गं वयमध्यारुहेमहि ॥ ९.४.३९ ॥
ليتنا نصعد أيضاً ذلك الطريق الذي سلكه الخالدون والأبطال الذين لا يتراجعون.
9.4.40
पितामहेन वृद्वेन तथाऽचार्येण धीमता ।
जयद्रथेन कर्णेन तथा दुःशासनेन च ॥ ९.४.४० ॥
بالجد المسنّ، وبالمعلّم الحكيم، وبجايادراثا، وكارنا، وبدُشاسانا أيضاً.
9.4.41
घटमाना मदर्थेऽस्मिन्हताः शूरा जनाधिपाः ।
शेरते लोहिताक्ताङ्गाः पृथिव्यां शरविक्षताः ॥ ९.४.४१ ॥
الملوك الأبطال الذين جاهدوا من أجلي وقُتلوا في هذه المعركة يرقدون على الأرض، أجسادهم ملطخة بالدماء، مجروحة بالسهام.
9.4.42
उत्तमास्त्रविदः शूरा यथोक्तक्रतुयाजिनः ।
त्यक्त्वा प्राणान्यथान्यायमिन्द्रसद्मसु धिष्ठितः ॥ ९.४.४२ ॥
الأبطال العارفون بأسلحة السماء الرفيعة، الذين أدّوا القرابين كما هو مقرر، بذلوا أرواحهم بحق واستقروا في مساكن إندرا.
9.4.43
तैः स्वयं रचितो मार्गो दुर्गमो हि पुनर्भवेत् ।
सम्पतद्भिर्महावेगैरितो यास्यामि सद्गतिम् ॥ ९.४.४३ ॥
إن الطريق الذي شقّوه بأنفسهم سيصير ثانيةً عسيرَ المسلك، لمن يندفعون بسرعة عظيمة. من هنا سأمضي إلى المصير الحسن.
9.4.44
ये मदर्थे हताः शूरास्तेषां कृतमनुस्मरन् ।
ऋणं तत्प्रतियुञ्जानो न राज्ये मन आदधे ॥ ९.४.४४ ॥
متذكّرًا صنيع أولئك الأبطال الذين قُتلوا من أجلي، مؤدّيًا ذلك الدَّين، لم أجعل قلبي على المملكة.
9.4.45
पातयित्वा वयस्यांश्च भ्रातृनथ पितामहान् ।
जीवितं यदि रक्षेयं लोको मां गर्हयेद्व्रुवम् ॥ ९.४.४५ ॥
لو أنني، بعد أن أسقطتُ الأصدقاء والإخوة والأجداد، أبقيتُ على حياتي، لعابني العالم حتمًا.
9.4.46
कीदृशं च भवेद्राज्यं मम हीनस्य बन्धुभिः ।
सखिभिश्च विशेषेण प्रणिपत्य च पाण्डवम् ॥ ९.४.४६ ॥
أيّ مملكةٍ تكون لي، وأنا مجرّدٌ من الأقارب، ولا سيما من الأصدقاء، بعد أن أخضع للبانداوي؟
9.4.47
सोऽहमेतादृशं कृत्वा जगतोऽस्य पराभवम् ।
सुयुद्धेन हतः स्वर्गं प्राप्सामि न तदन्यथा ॥ ९.४.४७ ॥
فأنا، بعد أن أفعل ذلك وأجلب هذا الهوان على العالم، وأُقتل في قتالٍ حسن، سأنال السماء، ولن يكون غير ذلك.
9.4.48
एं दुर्योधनेनोक्ते सर्वे सम्पूज्य तद्वचः ।
साधुसाध्विति राजानं क्षत्रियाः सम्बभाषिरे ॥ ९.४.४८ ॥
ولمّا قال دُريودانا ذلك، أكرم جميع الكشاتريا قوله، وقالوا: «حسنٌ، حسنٌ!» وخاطبوا الملك.
9.4.49
पराजयमशोचन्तः कृतचित्ताश्च विक्रमे ।
सर्वे सुनिश्चिता योद्धुमुदग्रमनसोऽभवन् ॥ ९.४.४९ ॥
غير حزنين على الهزيمة، وقد عزمت نفوسهم على الشجاعة، فصمم الجميع على القتال بنفوس عالية.
9.4.50
ततो वाहान्समाश्वास्य सर्वे युद्धाभिनन्दिनः ।
ऊने द्वियोजने गत्वा प्रत्यतिष्ठन्त कौरवाः ॥ ९.४.५० ॥
ثم سار جميع الكوراويين المغتبطين بالقتال، بعد أن طمأنوا خيولهم، أقل من يوجنتين، ثم توقفوا.
9.4.51
आकाशे विद्रुमे पुण्ये प्रस्थे हिमवतः शुभे ।
अरुणां सरस्वतीं प्राप्य पपुः सस्नुश्च तेजलम् ॥ ९.४.५१ ॥
على منحدر الهيمالايا، في مكان مفتوح مقدس ميمون لونه كالمرجان، بلغوا السرسواتي المسماة أَرُنا، فشربوا من مائها واغتسلوا.
9.4.52
तव पुत्रकृतोत्साहाः पर्यवर्तन्त ते ततः ।
पर्यवस्थाप्य चात्मानमन्योन्येन पुनस्तदा।
सर्वे राजन्न्यवर्तन्त क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ९.४.५२ ॥
وقد حفزهم ابنك فارتدّوا. ثم إذ تماسكوا بعضهم ببعض، أيها الملك، عاد جميع المحاربين مدفوعين بالزمن.