Mahābhārata · Adhyāya 9.4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

9.4.1

एवमुक्तस्ततो राजा गौतमेन तपस्विना ।
निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च तूष्णीमासीद्विशाम्पते ॥ ९.४.१ ॥

So angesprochen von dem Asketen Gautama, stieß der König einen langen, heißen Seufzer aus und schwieg, o Herr der Völker.

9.4.2

ततो मुहूर्तं स ध्यात्वा तव पुत्रो महामनाः ।
कृपं शारद्वतं वाक्यमित्युवाच परन्तपः ॥ ९.४.२ ॥

Dann, nach kurzem Nachdenken, sprach dein großherziger Sohn, der Feindeverbrenner, diese Worte zu Kṛpa, dem Sohn des Śāradvata.

9.4.3

यत्किञ्चित्सुहृदा वाच्यं तत्सर्वं श्रावितो ह्यहम् ।
कृतं च भवता सर्वं प्राणान्सन्त्यज्य युध्यता ॥ ९.४.३ ॥

Du hast mir alles gesagt, was ein Freund sagen sollte, und alles getan, indem du im Kampf dein Leben hingabst.

9.4.4

गाहमानमनीकानि युध्यमानं महारथैः ।
पाण्डवैरतितेजोभिर्लोकस्त्वामनुदृष्टवान् ॥ ९.४.४ ॥

Wie du dich in die Heere stürzt und mit großen Wagenkämpfern und den überaus strahlenden Pāṇḍava kämpfst, hat dich die Welt gesehen.

9.4.5

सुहृदा यदिदं वाक्यं भवता श्रावितो ह्यहम् ।
न मां प्रीणाति तत्सर्वं मुमूर्षोरिव भेषजम् ॥ ९.४.५ ॥

Diese Worte, die du mir als Freund gesagt hast, erfreuen mich nicht, so wie Arznei dem Sterbenden nicht gefällt.

9.4.6

हेतुकारणसंयुक्तं हितं वचनमुत्तमम् ।
उच्यमानं महाबाहो न मे विप्राग्र्य रोचने ॥ ९.४.६ ॥

O du Starkarmiger, Bester der Brahmanen! Selbst wenn heilsame und vortreffliche Worte, mit Grund und Ursache verbunden, gesprochen werden, gefallen sie mir nicht.

9.4.7

राज्याद्विनिकृतोऽस्माभिःकथं सोस्मासु विश्वसेत् ॥ ९.४.७ ॥

Wie könnte er uns vertrauen, dem wir das Reich entrissen haben?

9.4.8

अक्षद्यूते च नृपतिर्जितोऽस्माभिर्महाधनः ।
स कथं मम वाक्यानि श्रद्दध्याद्भूय एव तु ॥ ९.४.८ ॥

Im Würfelspiel besiegten wir jenen Herrscher von großem Reichtum. Wie sollte er meinen Worten noch glauben?

9.4.9

तथा दूत्येन सम्प्राप्तः कृष्णः पार्थहिते रतः ।
प्रलब्धश्च हृषीकेशस्तच्च कर्माविचारितम्।
स च मे वचनं ब्रह्मन्कथमेवाभिमन्यते ॥ ९.४.९ ॥

Ebenso kam Kṛṣṇa als Gesandter, dem Wohl der Pārthas ergeben. Hṛṣīkeśa wurde getäuscht, und jene Tat wurde nicht bedacht. O Brahmane, wie würde er auf meine Worte hören?

9.4.10

विललाप च यत्कृष्णा सभामध्ये समेयुषी ।
न तन्मर्षयते कृष्णो न राज्यहरणं तथा ॥ ९.४.१० ॥

Kṛṣṇa ertrug nicht die Klage, die Kṛṣṇā, in die Mitte der Versammlung getreten, erhob, noch die Entreißung des Reiches.

9.4.11

एकप्राणावुभौ कृष्णावन्योन्यमभिसंश्रितौ ।
पुरा यच्छ्रुतमेवासीदद्य पश्यामि तत्प्रभो ॥ ९.४.११ ॥

Die beiden Kṛṣṇas, eines Lebensatems, aneinander gelehnt — o Herr, was einst gehört wurde, das sehe ich heute.

9.4.12

स्वस्रीयं निहतं दृष्ट्वा दुःखं स्वपिति केशवः ।
कृतागसो व यं तस्य हितं मे स कथं चरेत् ॥ ९.४.१२ ॥

Als er seinen Neffen erschlagen sieht, schläft Keśava im Schmerz. Wie sollte er zu meinem Wohl handeln gegenüber jenen, die Unrecht begangen haben?

9.4.13

अभिमन्योर्विनाशेन न शर्म लभतेऽर्जुनः ।
स कथं मद्धिते यत्नं प्रकरिष्यति याचितः ॥ ९.४.१३ ॥

Arjuna findet keinen Frieden in der Vernichtung Abhimanyus. Wie soll er sich, auch wenn er gebeten wird, für mein Wohl einsetzen?

9.4.14

मध्यमः पाण्डवस्तीक्ष्णो भीमसेनो महाबलः ।
प्रतिज्ञातं च तेनोग्रं भज्येतापि न सन्नमेत् ॥ ९.४.१४ ॥

Bhīmasena, der mittlere Pāṇḍava, ist wild und von großer Kraft. Das schreckliche Gelübde, das er abgelegt hat, mag brechen, aber es wird sich nicht beugen.

9.4.15

उभौ तौ बद्धनिस्त्रिंशावुभौ चाबद्धकङ्कटौ ।
कृतवैरावुभौ वीरौ यमावपि यमोपमौ ॥ ९.४.१५ ॥

Beide haben ihre Schwerter umgegürtet und tragen keine Rüstung. Beide Helden haben Feindschaft geschworen; beide gleichen Yama.

9.4.16

धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च कृतवैरौ मया सह ।
तौ कथं मद्विते यत्नं कुर्यातां द्विजसत्तम ॥ ९.४.१६ ॥

Dhṛṣṭadyumna und Śikhaṇḍin, die Feindschaft gegen mich gehegt haben — wie sollen sie sich für mein Wohl einsetzen, o Bester der Zweimalgeborenen?

9.4.17

दुःशासनेन यत्कृष्णा एकवस्त्रा रजस्वला ।
परिक्लिष्टा सभामध्ये सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ९.४.१७ ॥

Jene Kṛṣṇā, nur in einem Gewand und in ihrer Menstruation, wurde von Duḥśāsana mitten in der Versammlung herumgezerrt, während alle Menschen zusahen.

9.4.18

तथा विवसनां दीनां स्मरन्त्यद्यापि पाण्डवाः ।
न निवारयितुं शक्याः सङ्ग्रामात्ते परन्तपाः ॥ ९.४.१८ ॥

Die Pāṇḍavas erinnern sich bis heute an jenen entblößten und elenden Zustand. O Feindverbrenner, sie lassen sich vom Kampf nicht zurückhalten.

9.4.19

यदा च द्रौपदी क्लिष्टा मद्विनाशाय दुःखिता ।
उग्रं तेपे तपः कृष्णा भर्तॄणामर्थसिद्धये।
स्थण्डिले नित्यदा शेते यावद्वैरस्य यातनम् ॥ ९.४.१९ ॥

Als Draupadī, gequält und betrübt über meinen Untergang, eine grimmige Askese zur Erreichung des Ziels ihrer Gatten übte und stets auf dem bloßen Boden schlief, bis die Feindschaft vergolten war.

9.4.20

निक्षिप्य मानं दर्पं च वासुदेवसहोदरा ।
कृष्णायाः प्रेष्यवद्भूत्वा शुश्रूषां कुरुते सदा ॥ ९.४.२० ॥

Nachdem sie Ehre und Stolz abgelegt hat, dient die Schwester Vāsudevas, zur Magd geworden, stets Kṛṣṇā.

9.4.21

इति सर्वं समुन्नद्धं न निर्वाति कथञ्चन ।
अभिमन्योर्विनाशेन स सन्धेयः कथं मया ॥ ९.४.२१ ॥

So ist alles entflammt und erlischt keineswegs. Wie soll ich jenen Schmerz, geboren aus Abhimanyus Vernichtung, besänftigen?

9.4.22

कथं च राजा भुक्त्वेमां पृथिवीं सागराम्बराम् ।
पाण्डवानां प्रसादेन भोक्ष्ये राज्यमहं कथम् ॥ ९.४.२२ ॥

Und wie soll ich als König diese vom Meer umkleidete Erde genießen? Durch die Gnade der Pāṇḍavas, wie soll ich das Königreich genießen?

9.4.23

उपर्युपरि राज्ञां वै ज्वलित्वा भास्करो यथा ।
युधिष्ठिरं कथं पञ्चादनुयास्यामि दासवत् ॥ ९.४.२३ ॥

Wie soll ich, über den Königen wie die Sonne strahlend, hinter Yudhiṣṭhira herlaufen wie ein Sklave?

9.4.24

कथं भुक्त्वा स्वयं भोगान्दत्त्वा दायांश्च पुष्कलान् ।
कृपणं वर्तयिष्यामि कृपणैः सह जीविकाम् ॥ ९.४.२४ ॥

Nachdem ich selbst die Freuden genossen und reichlich Gaben gegeben habe, wie soll ich mein Leben im Elend führen, zusammen mit den Elenden?

9.4.25

नाभ्यसूयामि ते वाक्यमुक्तं स्निग्धं हितं त्वया ।
न तु सन्धिमहं मन्ये प्राप्तकालं कथञ्चन। ॥ ९.४.२५ ॥

Ich tadle nicht die liebevollen und heilsamen Worte, die du gesprochen hast; doch ich halte einen Friedensschluss zu dieser Zeit auf keine Weise für angemessen.

9.4.26

सुनीतमनुपश्यामि सुयुद्धेन परन्तप ॥ ९.४.२६ ॥

O Feindesbrenner, ich sehe, dies ist der richtige Weg, durch einen guten Kampf.

9.4.27

नायं क्लीबायितुं कालः संयोद्वुं काल एव नः ॥ ९.४.२७ ॥

Dies ist keine Zeit für Feigheit; für uns ist es wahrlich die Zeit zu kämpfen.

9.4.28

इष्टं मे बहुभिर्जज्ञैर्दत्ता विप्रेषु दक्षिणाः ।
प्राप्ताः कामाः श्रुता वेदाः शत्रूणां मूर्ध्नि च स्थितम् ॥ ९.४.२८ ॥

Ich habe viele Opfer dargebracht, den Brahmanen Gaben gegeben, meine Wünsche erfüllt, die Veden gehört und meine Feinde unter meinem Haupt gestellt.

9.4.29

भृत्या मे सुभृतास्तात दीनश्चाभ्युद्वृतो जनः ।
नोत्साहेऽद्य द्विजश्रेष्ठ पाण्डवान्वक्तुमीदृशम् ॥ ९.४.२९ ॥

Lieber, meine Diener sind gut versorgt, und selbst das niedrige Volk hat sich erhoben; bester der Brahmanen, heute habe ich nicht den Mut, den Pāṇḍavas solche Worte zu sagen.

9.4.30

जितानि परराष्ट्राणि स्वराष्ट्रमनुपालितम् ।
भुक्ताश्च विविधा भोगास्त्रिवर्गः सेवितो मया ॥ ९.४.३० ॥

Ich habe die feindlichen Reiche erobert, mein eigenes Reich beschützt, vielfältige Freuden genossen und die dreifache Lebensaufgabe verfolgt.

9.4.31

पितॄणां गतमानृण्यं क्षत्रधर्मस्य चोभयोः ।
न ध्रुवं सुखमस्तीह कुतो राष्ट्रं कुतो यशः।
इह कीर्तिर्विचेतव्या सा च युद्वेन नान्यथा ॥ ९.४.३१ ॥

Die Befreiung von der Schuld gegenüber den Ahnen und die Pflicht des Kriegers: auf keinem dieser beiden Wege gibt es hier sicheres Glück. Wo ist das Reich, wo der Ruhm? Hier muss man Ruhm suchen, und er wird nur durch den Kampf gewonnen, auf keine andere Weise.