Mahābhārata · Adhyāya 9.4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

9.4.1

एवमुक्तस्ततो राजा गौतमेन तपस्विना ।
निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च तूष्णीमासीद्विशाम्पते ॥ ९.४.१ ॥

Assim interpelado pelo asceta Gautama, o rei soltou um longo e quente suspiro e permaneceu em silêncio, ó senhor dos povos.

9.4.2

ततो मुहूर्तं स ध्यात्वा तव पुत्रो महामनाः ।
कृपं शारद्वतं वाक्यमित्युवाच परन्तपः ॥ ९.४.२ ॥

Então, após refletir por um momento, teu filho de grande coração, abrasador de inimigos, dirigiu estas palavras a Kṛpa, filho de Śāradvata.

9.4.3

यत्किञ्चित्सुहृदा वाच्यं तत्सर्वं श्रावितो ह्यहम् ।
कृतं च भवता सर्वं प्राणान्सन्त्यज्य युध्यता ॥ ९.४.३ ॥

Tu me disseste tudo o que um amigo deve dizer, e fizeste tudo lutando e entregando a própria vida.

9.4.4

गाहमानमनीकानि युध्यमानं महारथैः ।
पाण्डवैरतितेजोभिर्लोकस्त्वामनुदृष्टवान् ॥ ९.४.४ ॥

Mergulhando nos exércitos, combatendo grandes guerreiros de carro e os Pāṇḍava de brilho ardente, o mundo te viu.

9.4.5

सुहृदा यदिदं वाक्यं भवता श्रावितो ह्यहम् ।
न मां प्रीणाति तत्सर्वं मुमूर्षोरिव भेषजम् ॥ ९.४.५ ॥

Estas palavras que tu, como amigo, me disseste não me agradam, como o remédio não agrada ao que está prestes a morrer.

9.4.6

हेतुकारणसंयुक्तं हितं वचनमुत्तमम् ।
उच्यमानं महाबाहो न मे विप्राग्र्य रोचने ॥ ९.४.६ ॥

Ó tu de braços poderosos, o melhor dos brâmanes! Mesmo quando palavras boas e excelentes, unidas à razão e à causa, são ditas, não me agradam.

9.4.7

राज्याद्विनिकृतोऽस्माभिःकथं सोस्मासु विश्वसेत् ॥ ९.४.७ ॥

Como ele poderia confiar em nós, a quem privamos do reino?

9.4.8

अक्षद्यूते च नृपतिर्जितोऽस्माभिर्महाधनः ।
स कथं मम वाक्यानि श्रद्दध्याद्भूय एव तु ॥ ९.४.८ ॥

No jogo de dados vencemos aquele rei de grande riqueza. Como ele voltaria a acreditar nas minhas palavras?

9.4.9

तथा दूत्येन सम्प्राप्तः कृष्णः पार्थहिते रतः ।
प्रलब्धश्च हृषीकेशस्तच्च कर्माविचारितम्।
स च मे वचनं ब्रह्मन्कथमेवाभिमन्यते ॥ ९.४.९ ॥

Da mesma forma veio Kṛṣṇa como mensageiro, devotado ao bem dos Pārthas. Hṛṣīkeśa foi enganado, e aquele ato não foi ponderado. Ó brâmane, como ele daria ouvidos às minhas palavras?

9.4.10

विललाप च यत्कृष्णा सभामध्ये समेयुषी ।
न तन्मर्षयते कृष्णो न राज्यहरणं तथा ॥ ९.४.१० ॥

Kṛṣṇa não suportou o lamento que Kṛṣṇā proferiu ao vir ao meio da assembleia, nem tampouco a espoliação do reino.

9.4.11

एकप्राणावुभौ कृष्णावन्योन्यमभिसंश्रितौ ।
पुरा यच्छ्रुतमेवासीदद्य पश्यामि तत्प्रभो ॥ ९.४.११ ॥

Os dois Kṛṣṇas, de um só sopro vital, apoiados um no outro — ó senhor, o que outrora se ouviu, isso vejo hoje.

9.4.12

स्वस्रीयं निहतं दृष्ट्वा दुःखं स्वपिति केशवः ।
कृतागसो व यं तस्य हितं मे स कथं चरेत् ॥ ९.४.१२ ॥

Ao ver seu sobrinho morto, Keśava dorme em tristeza. Como agiria ele para o meu bem, em relação àqueles que cometeram ofensas?

9.4.13

अभिमन्योर्विनाशेन न शर्म लभतेऽर्जुनः ।
स कथं मद्धिते यत्नं प्रकरिष्यति याचितः ॥ ९.४.१३ ॥

Arjuna não encontra paz na destruição de Abhimanyu. Mesmo que peçam, como ele se empenhará pelo meu bem?

9.4.14

मध्यमः पाण्डवस्तीक्ष्णो भीमसेनो महाबलः ।
प्रतिज्ञातं च तेनोग्रं भज्येतापि न सन्नमेत् ॥ ९.४.१४ ॥

Bhīmasena, o Pāṇḍava do meio, é feroz e de grande força. O terrível voto que fez pode quebrar-se, mas não se dobrará.

9.4.15

उभौ तौ बद्धनिस्त्रिंशावुभौ चाबद्धकङ्कटौ ।
कृतवैरावुभौ वीरौ यमावपि यमोपमौ ॥ ९.४.१५ ॥

Ambos têm as espadas presas à cintura e nenhum usa armadura. Os dois heróis guardam inimizade; ambos são como Yama.

9.4.16

धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च कृतवैरौ मया सह ।
तौ कथं मद्विते यत्नं कुर्यातां द्विजसत्तम ॥ ९.४.१६ ॥

Dhṛṣṭadyumna e Śikhaṇḍin, que me guardam inimizade — como se empenhariam pelo meu bem, ó melhor dos duas vezes nascidos?

9.4.17

दुःशासनेन यत्कृष्णा एकवस्त्रा रजस्वला ।
परिक्लिष्टा सभामध्ये सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ९.४.१७ ॥

Aquela Kṛṣṇā, com uma única veste e em seu estado menstrual, foi arrastada por Duḥśāsana no meio da assembleia, enquanto todos olhavam.

9.4.18

तथा विवसनां दीनां स्मरन्त्यद्यापि पाण्डवाः ।
न निवारयितुं शक्याः सङ्ग्रामात्ते परन्तपाः ॥ ९.४.१८ ॥

Os Pāṇḍavas ainda hoje se lembram daquele estado de nudez e miséria. Ó queimadores de inimigos, não podem ser contidos da batalha.

9.4.19

यदा च द्रौपदी क्लिष्टा मद्विनाशाय दुःखिता ।
उग्रं तेपे तपः कृष्णा भर्तॄणामर्थसिद्धये।
स्थण्डिले नित्यदा शेते यावद्वैरस्य यातनम् ॥ ९.४.१९ ॥

Quando Draupadī, atormentada e aflita com a minha destruição, praticou uma austeridade feroz para o cumprimento do propósito de seus esposos, e sempre dormiu no chão nu até a retribuição da inimizade.

9.4.20

निक्षिप्य मानं दर्पं च वासुदेवसहोदरा ।
कृष्णायाः प्रेष्यवद्भूत्वा शुश्रूषां कुरुते सदा ॥ ९.४.२० ॥

Tendo deixado de lado a honra e o orgulho, a irmã de Vāsudeva, tornando-se como uma serva, sempre atende a Kṛṣṇā.

9.4.21

इति सर्वं समुन्नद्धं न निर्वाति कथञ्चन ।
अभिमन्योर्विनाशेन स सन्धेयः कथं मया ॥ ९.४.२१ ॥

Assim, tudo isso está inflamado e de nenhum modo se extingue. Como devo eu apaziguar aquela dor nascida da destruição de Abhimanyu?

9.4.22

कथं च राजा भुक्त्वेमां पृथिवीं सागराम्बराम् ।
पाण्डवानां प्रसादेन भोक्ष्ये राज्यमहं कथम् ॥ ९.४.२२ ॥

E como, como rei, desfrutarei desta terra vestida pelo oceano? Pela graça dos Pāṇḍavas, como desfrutarei do reino?

9.4.23

उपर्युपरि राज्ञां वै ज्वलित्वा भास्करो यथा ।
युधिष्ठिरं कथं पञ्चादनुयास्यामि दासवत् ॥ ९.४.२३ ॥

Brilhando acima dos reis como o sol, como seguirei Yudhiṣṭhira por trás, como um escravo?

9.4.24

कथं भुक्त्वा स्वयं भोगान्दत्त्वा दायांश्च पुष्कलान् ।
कृपणं वर्तयिष्यामि कृपणैः सह जीविकाम् ॥ ९.४.२४ ॥

Tendo eu mesmo desfrutado dos prazeres e dado abundantes dádivas, como levarei meu sustento na miséria, junto aos miseráveis?

9.4.25

नाभ्यसूयामि ते वाक्यमुक्तं स्निग्धं हितं त्वया ।
न तु सन्धिमहं मन्ये प्राप्तकालं कथञ्चन। ॥ ९.४.२५ ॥

Não censuro as palavras afetuosas e benéficas que proferiste; mas não considero que uma paz seja apropriada neste momento, de modo algum.

9.4.26

सुनीतमनुपश्यामि सुयुद्धेन परन्तप ॥ ९.४.२६ ॥

Ó abrasador de inimigos, vejo que este é o caminho certo, por meio de uma boa batalha.

9.4.27

नायं क्लीबायितुं कालः संयोद्वुं काल एव नः ॥ ९.४.२७ ॥

Este não é tempo de covardia; para nós, é de fato o momento de lutar.

9.4.28

इष्टं मे बहुभिर्जज्ञैर्दत्ता विप्रेषु दक्षिणाः ।
प्राप्ताः कामाः श्रुता वेदाः शत्रूणां मूर्ध्नि च स्थितम् ॥ ९.४.२८ ॥

Realizei muitos sacrifícios, dei oferendas aos brâmanes, alcancei meus desejos, ouvi os Vedas e coloquei meus inimigos sob a minha cabeça.

9.4.29

भृत्या मे सुभृतास्तात दीनश्चाभ्युद्वृतो जनः ।
नोत्साहेऽद्य द्विजश्रेष्ठ पाण्डवान्वक्तुमीदृशम् ॥ ९.४.२९ ॥

Caro, meus servidores são bem sustentados, e até o povo humilde se ergueu; ó melhor dos brâmanes, hoje não tenho ânimo para dizer tais palavras aos Pāṇḍavas.

9.4.30

जितानि परराष्ट्राणि स्वराष्ट्रमनुपालितम् ।
भुक्ताश्च विविधा भोगास्त्रिवर्गः सेवितो मया ॥ ९.४.३० ॥

Conquistei os reinos inimigos, protegi o meu próprio reino, desfrutei de diversos prazeres e segui os três fins da vida.

9.4.31

पितॄणां गतमानृण्यं क्षत्रधर्मस्य चोभयोः ।
न ध्रुवं सुखमस्तीह कुतो राष्ट्रं कुतो यशः।
इह कीर्तिर्विचेतव्या सा च युद्वेन नान्यथा ॥ ९.४.३१ ॥

Libertar-se da dívida para com os antepassados e cumprir o dever do guerreiro: por nenhum dos dois caminhos há aqui felicidade segura. Onde está o reino, onde está a fama? Aqui deve-se buscar a glória, e ela só se alcança pela batalha, e de nenhum outro modo.