ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 9.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.4.1
एवमुक्तस्ततो राजा गौतमेन तपस्विना ।
निःश्वस्य दीर्घमुष्णं च तूष्णीमासीद्विशाम्पते ॥ ९.४.१ ॥
ತಪಸ್ವಿ ಗೌತಮ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ರಾಜನು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟು ಮೌನವಾದನು. ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ!
9.4.2
ततो मुहूर्तं स ध्यात्वा तव पुत्रो महामनाः ।
कृपं शारद्वतं वाक्यमित्युवाच परन्तपः ॥ ९.४.२ ॥
ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿ, ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ನಿನ್ನ ಮಗ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು, ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
9.4.3
यत्किञ्चित्सुहृदा वाच्यं तत्सर्वं श्रावितो ह्यहम् ।
कृतं च भवता सर्वं प्राणान्सन्त्यज्य युध्यता ॥ ९.४.३ ॥
ಸ್ನೇಹಿತನು ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ನನಗೆ ಕೇಳಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತ ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದೆ.
9.4.4
गाहमानमनीकानि युध्यमानं महारथैः ।
पाण्डवैरतितेजोभिर्लोकस्त्वामनुदृष्टवान् ॥ ९.४.४ ॥
ಸೇನೆಗಳೊಳಗೆ ನುಗ್ಗುತ್ತ, ಮಹಾರಥರೊಡನೆ, ಅತಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಲೋಕವು ಕಂಡಿತು.
9.4.5
सुहृदा यदिदं वाक्यं भवता श्रावितो ह्यहम् ।
न मां प्रीणाति तत्सर्वं मुमूर्षोरिव भेषजम् ॥ ९.४.५ ॥
ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಾಯುವವನಿಗೆ ಔಷಧ ಇಷ್ಟವಾಗದಂತೆ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
9.4.6
हेतुकारणसंयुक्तं हितं वचनमुत्तमम् ।
उच्यमानं महाबाहो न मे विप्राग्र्य रोचने ॥ ९.४.६ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಕಾರಣ ಮತ್ತು ತರ್ಕದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಹಿತಕರವಾದ ಉತ್ತಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರೂ ಅವು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
9.4.7
राज्याद्विनिकृतोऽस्माभिःकथं सोस्मासु विश्वसेत् ॥ ९.४.७ ॥
ನಾವು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ನಂಬಾನು?
9.4.8
अक्षद्यूते च नृपतिर्जितोऽस्माभिर्महाधनः ।
स कथं मम वाक्यानि श्रद्दध्याद्भूय एव तु ॥ ९.४.८ ॥
ದ್ಯೂತದಲ್ಲಿ ನಾವು ಆ ಮಹಾಧನಿಕ ರಾಜನನ್ನು ಗೆದ್ದೆವು. ಅವನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಂಬಾನು?
9.4.9
तथा दूत्येन सम्प्राप्तः कृष्णः पार्थहिते रतः ।
प्रलब्धश्च हृषीकेशस्तच्च कर्माविचारितम्।
स च मे वचनं ब्रह्मन्कथमेवाभिमन्यते ॥ ९.४.९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ದೂತನಾಗಿ ಕೃಷ್ಣ ಬಂದನು; ಅವನು ಪಾರ್ಥರ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನು. ಹೃಷೀಕೇಶನು ವಂಚಿತನಾದನು, ಆ ಕಾರ್ಯವು ವಿಚಾರಿಸದೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅವನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾನು?
9.4.10
विललाप च यत्कृष्णा सभामध्ये समेयुषी ।
न तन्मर्षयते कृष्णो न राज्यहरणं तथा ॥ ९.४.१० ॥
ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೃಷ್ಣೆ ಅಳಿದುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜ್ಯಾಪಹರಣವನ್ನೂ ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ.
9.4.11
एकप्राणावुभौ कृष्णावन्योन्यमभिसंश्रितौ ।
पुरा यच्छ्रुतमेवासीदद्य पश्यामि तत्प्रभो ॥ ९.४.११ ॥
ಒಂದೇ ಪ್ರಾಣವಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ಪರಸ್ಪರ ಆಶ್ರಿತರು. ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
9.4.12
स्वस्रीयं निहतं दृष्ट्वा दुःखं स्वपिति केशवः ।
कृतागसो व यं तस्य हितं मे स कथं चरेत् ॥ ९.४.१२ ॥
ಸೋದರಿಯ ಮಗ ಹತನಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ಕೇಶವ ದುಃಖದಿಂದ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ. ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ನನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಅವನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಾನು?
9.4.13
अभिमन्योर्विनाशेन न शर्म लभतेऽर्जुनः ।
स कथं मद्धिते यत्नं प्रकरिष्यति याचितः ॥ ९.४.१३ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ವಿನಾಶದಿಂದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಅವನು ನನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವನು?
9.4.14
मध्यमः पाण्डवस्तीक्ष्णो भीमसेनो महाबलः ।
प्रतिज्ञातं च तेनोग्रं भज्येतापि न सन्नमेत् ॥ ९.४.१४ ॥
ಮಧ್ಯಮ ಪಾಂಡವನಾದ ಭೀಮಸೇನ, ತೀಕ್ಷ್ಣನೂ ಮಹಾಬಲನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಮಾಡಿದ ಉಗ್ರ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮುರಿದುಹೋಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಬಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
9.4.15
उभौ तौ बद्धनिस्त्रिंशावुभौ चाबद्धकङ्कटौ ।
कृतवैरावुभौ वीरौ यमावपि यमोपमौ ॥ ९.४.१५ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಖಡ್ಗ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಕವಚ ಧರಿಸಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರು ವೀರರೂ ವೈರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವರು; ಇಬ್ಬರೂ ಯಮನಂತೆ ಇದ್ದಾರೆ.
9.4.16
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च कृतवैरौ मया सह ।
तौ कथं मद्विते यत्नं कुर्यातां द्विजसत्तम ॥ ९.४.१६ ॥
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಶಿಖಂಡಿ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ವೈರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವರು. ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವರು ನನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವರು?
9.4.17
दुःशासनेन यत्कृष्णा एकवस्त्रा रजस्वला ।
परिक्लिष्टा सभामध्ये सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ९.४.१७ ॥
ದುಃಶಾಸನನಿಂದ, ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ರಜಸ್ವಲೆ ಕೃಷ್ಣೆ ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜನರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.
9.4.18
तथा विवसनां दीनां स्मरन्त्यद्यापि पाण्डवाः ।
न निवारयितुं शक्याः सङ्ग्रामात्ते परन्तपाः ॥ ९.४.१८ ॥
ಆ ವಿವಸ್ತ್ರ, ದೀನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಾಂಡವರು ಇಂದಿಗೂ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
9.4.19
यदा च द्रौपदी क्लिष्टा मद्विनाशाय दुःखिता ।
उग्रं तेपे तपः कृष्णा भर्तॄणामर्थसिद्धये।
स्थण्डिले नित्यदा शेते यावद्वैरस्य यातनम् ॥ ९.४.१९ ॥
ನನ್ನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ದುಃಖಿತಳಾದ ದ್ರೌಪದಿ, ಪತಿಗಳ ಉದ್ದೇಶ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನಾಚರಿಸಿದಳು; ವೈರದ ಪ್ರತೀಕಾರ ಆಗುವವರೆಗೆ ಸದಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದಳು.
9.4.20
निक्षिप्य मानं दर्पं च वासुदेवसहोदरा ।
कृष्णायाः प्रेष्यवद्भूत्वा शुश्रूषां कुरुते सदा ॥ ९.४.२० ॥
ಮಾನ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ವಾಸುದೇವನ ಸಹೋದರಿ, ಕೃಷ್ಣೆಯ (ದ್ರೌಪದಿಯ) ದಾಸಿಯಂತೆ ಸದಾ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
9.4.21
इति सर्वं समुन्नद्धं न निर्वाति कथञ्चन ।
अभिमन्योर्विनाशेन स सन्धेयः कथं मया ॥ ९.४.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಉರಿದೇಳುತ್ತಿದೆ; ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ವಿನಾಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಆ ದುಃಖವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಶಮನಗೊಳಿಸಲಿ?
9.4.22
कथं च राजा भुक्त्वेमां पृथिवीं सागराम्बराम् ।
पाण्डवानां प्रसादेन भोक्ष्ये राज्यमहं कथम् ॥ ९.४.२२ ॥
ಸಮುದ್ರವನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಹೊದ್ದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ನಾನು ಹೇಗೆ ಅನುಭವಿಸಲಿ? ಪಾಂಡವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಅನುಭವಿಸಲಿ?
9.4.23
उपर्युपरि राज्ञां वै ज्वलित्वा भास्करो यथा ।
युधिष्ठिरं कथं पञ्चादनुयास्यामि दासवत् ॥ ९.४.२३ ॥
ರಾಜರುಗಳ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿಯೂ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಹಿಂದೆ ದಾಸನಂತೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಲಿ?
9.4.24
कथं भुक्त्वा स्वयं भोगान्दत्त्वा दायांश्च पुष्कलान् ।
कृपणं वर्तयिष्यामि कृपणैः सह जीविकाम् ॥ ९.४.२४ ॥
ನಾನೇ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಹೇರಳ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ದೀನರೊಂದಿಗೆ ದೀನ ಜೀವನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಲಿ?
9.4.25
नाभ्यसूयामि ते वाक्यमुक्तं स्निग्धं हितं त्वया ।
न तु सन्धिमहं मन्ये प्राप्तकालं कथञ्चन। ॥ ९.४.२५ ॥
ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಹಿತಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ದೂಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಧಿ ಸೂಕ್ತವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
9.4.26
सुनीतमनुपश्यामि सुयुद्धेन परन्तप ॥ ९.४.२६ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಉತ್ತಮ ಯುದ್ಧದಿಂದಲೇ ಇದು ಸರಿಯಾದ ನೀತಿ ಎಂದು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.
9.4.27
नायं क्लीबायितुं कालः संयोद्वुं काल एव नः ॥ ९.४.२७ ॥
ಇದು ಹೇಡಿತನ ತೋರುವ ಸಮಯವಲ್ಲ; ನಮಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಸಮಯವೇ ಇದು.
9.4.28
इष्टं मे बहुभिर्जज्ञैर्दत्ता विप्रेषु दक्षिणाः ।
प्राप्ताः कामाः श्रुता वेदाः शत्रूणां मूर्ध्नि च स्थितम् ॥ ९.४.२८ ॥
ನಾನು ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ವೇದಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿಡಿದ್ದೇನೆ.
9.4.29
भृत्या मे सुभृतास्तात दीनश्चाभ्युद्वृतो जनः ।
नोत्साहेऽद्य द्विजश्रेष्ठ पाण्डवान्वक्तुमीदृशम् ॥ ९.४.२९ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ನನ್ನ ಸೇವಕರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೋಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ದೀನರೂ ಮೇಲೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ; ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದು ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ಇಂಥ ಮಾತು ಹೇಳಲು ನನಗೆ ಉತ್ಸಾಹವಿಲ್ಲ.
9.4.30
जितानि परराष्ट्राणि स्वराष्ट्रमनुपालितम् ।
भुक्ताश्च विविधा भोगास्त्रिवर्गः सेवितो मया ॥ ९.४.३० ॥
ನಾನು ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಸ್ವರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೇನೆ; ವಿವಿಧ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ; ತ್ರಿವರ್ಗವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
9.4.31
पितॄणां गतमानृण्यं क्षत्रधर्मस्य चोभयोः ।
न ध्रुवं सुखमस्तीह कुतो राष्ट्रं कुतो यशः।
इह कीर्तिर्विचेतव्या सा च युद्वेन नान्यथा ॥ ९.४.३१ ॥
ಪಿತೃಗಳ ಋಣ ವಿಮೋಚನೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮ — ಇವೆರಡರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ರಾಜ್ಯ ಎಲ್ಲಿ, ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲಿ? ಇಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು, ಅದು ಯುದ್ಧದಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
9.4.32
वृथा च यत्क्षत्रियस्य निधनं तद्विगर्हितम् ।
अधर्मः सुमहानेष यच्छय्यामरणं गृहे ॥ ९.४.३२ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಸಾವು ವ್ಯರ್ಥವಾದರೆ ಅದು ನಿಂದನೀಯ; ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಸಾಯುವುದು ಮಹಾ ಅಧರ್ಮ.
9.4.33
अरण्ये यो विमुच्येत सङ्ग्रामे वा तनुं नृपः ।
क्रतूनाहृत्य महतो महिमानं स गच्छति ॥ ९.४.३३ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ರಾಜನು, ಮಹಾ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನಂತೆ ಆ ಮಹಾ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
9.4.34
कृपणं विलपन्नार्तो जरयाऽभिपरिप्लुतः ।
म्रियते रुदतां मध्ये ज्ञातीनां न स पूरुषः ॥ ९.४.३४ ॥
ದೀನನಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ, ನೋವಿನಿಂದ, ಮುಪ್ಪಿನಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಅಳುತ್ತಿರುವ ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಯುವವನು ಪುರುಷನಲ್ಲ.
9.4.35
त्यक्त्वा तु विविधान्भोगान्प्राप्तानां परमां गतिम् ।
अपीदानीं सुयुद्धेन गच्छेयं यत्सलोकताम् ॥ ९.४.३५ ॥
ವಿವಿಧ ಭೋಗಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರ ಲೋಕವನ್ನು — ಈಗಲಾದರೂ ಉತ್ತಮ ಯುದ್ಧದಿಂದ — ನಾನು ತಲುಪಬಹುದು.
9.4.36
शूराणामार्यवृत्तानां सङ्क्रामेष्वनिवर्तिनाम् ।
धीमतां सत्यसन्धानां सर्वेषां क्रतुयाजिनाम्।
शस्त्रावभृथपूतानां ध्रुवो वासस्त्रिविष्टपे ॥ ९.४.३६ ॥
ಶೂರರು, ಆರ್ಯ ನಡತೆಯವರು, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದವರು, ಬುದ್ಧಿವಂತರು, ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞರು, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು, ಶಸ್ತ್ರಾವಭೃಥ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಪವಿತ್ರರಾದವರು — ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತ ನೆಲೆ ಇದೆ.
9.4.37
मुदा नूनं प्रपश्यन्ति युद्वे ह्यप्सरसां गणाः ॥ ९.४.३७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿವೆ.
9.4.38
पश्यन्ति नूनं पितरः पूजितान्सुरसंसदि ।
अप्सरोभिः परिवृतान्मोदमानांस्त्रिविष्टपे ॥ ९.४.३८ ॥
ದೇವಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಿತೃಗಳು ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
9.4.39
पन्थानममरैर्यान्तं शूरैश्चैवानिवर्तिभिः ।
अपि तत्सङ्गतं मार्गं वयमध्यारुहेमहि ॥ ९.४.३९ ॥
ಅಮರರು ಮತ್ತು ಹಿಂತಿರುಗದ ಶೂರರು ಸಾಗಿದ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಏರೋಣ.
9.4.40
पितामहेन वृद्वेन तथाऽचार्येण धीमता ।
जयद्रथेन कर्णेन तथा दुःशासनेन च ॥ ९.४.४० ॥
ವೃದ್ಧ ಪಿತಾಮಹರಿಂದ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಆಚಾರ್ಯರಿಂದ, ಜಯದ್ರಥ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನರಿಂದಲೂ.
9.4.41
घटमाना मदर्थेऽस्मिन्हताः शूरा जनाधिपाः ।
शेरते लोहिताक्ताङ्गाः पृथिव्यां शरविक्षताः ॥ ९.४.४१ ॥
ನನಗಾಗಿ ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿ ಹತರಾದ ಶೂರ ರಾಜರು, ರಕ್ತಲೇಪಿತ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ.
9.4.42
उत्तमास्त्रविदः शूरा यथोक्तक्रतुयाजिनः ।
त्यक्त्वा प्राणान्यथान्यायमिन्द्रसद्मसु धिष्ठितः ॥ ९.४.४२ ॥
ಉತ್ತಮ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ ಶೂರರು, ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿ ಇಂದ್ರನ ಭವನಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.
9.4.43
तैः स्वयं रचितो मार्गो दुर्गमो हि पुनर्भवेत् ।
सम्पतद्भिर्महावेगैरितो यास्यामि सद्गतिम् ॥ ९.४.४३ ॥
ಅವರೇ ತಾವು ರಚಿಸಿದ ಮಾರ್ಗವು ಪುನಃ ದುರ್ಗಮವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು; ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಧಾವಿಸಿದವರಿಂದ. ಇಲ್ಲಿಂದ ನಾನು ಸದ್ಗತಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು.
9.4.44
ये मदर्थे हताः शूरास्तेषां कृतमनुस्मरन् ।
ऋणं तत्प्रतियुञ्जानो न राज्ये मन आदधे ॥ ९.४.४४ ॥
ನನಗಾಗಿ ಹತರಾದ ಆ ಶೂರರ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಆ ಋಣವನ್ನು ತೀರಿಸುತ್ತಾ, ನಾನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಡಲಿಲ್ಲ.
9.4.45
पातयित्वा वयस्यांश्च भ्रातृनथ पितामहान् ।
जीवितं यदि रक्षेयं लोको मां गर्हयेद्व्रुवम् ॥ ९.४.४५ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು, ಸಹೋದರರನ್ನು, ಪಿತಾಮಹರನ್ನು ಬೀಳಿಸಿ, ನಾನು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಲೋಕವು ನನ್ನನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಿಂದಿಸುವುದು.
9.4.46
कीदृशं च भवेद्राज्यं मम हीनस्य बन्धुभिः ।
सखिभिश्च विशेषेण प्रणिपत्य च पाण्डवम् ॥ ९.४.४६ ॥
ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರಿಲ್ಲದ ನನಗೆ ರಾಜ್ಯವು ಹೇಗಿರುತ್ತಿತ್ತು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಂಡವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ನಂತರ?
9.4.47
सोऽहमेतादृशं कृत्वा जगतोऽस्य पराभवम् ।
सुयुद्धेन हतः स्वर्गं प्राप्सामि न तदन्यथा ॥ ९.४.४७ ॥
ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ, ಈ ಲೋಕದ ಅವಮಾನವನ್ನು ತಂದು, ಉತ್ತಮ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ.
9.4.48
एं दुर्योधनेनोक्ते सर्वे सम्पूज्य तद्वचः ।
साधुसाध्विति राजानं क्षत्रियाः सम्बभाषिरे ॥ ९.४.४८ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, 'ಸಾಧು! ಸಾಧು!' ಎಂದು ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
9.4.49
पराजयमशोचन्तः कृतचित्ताश्च विक्रमे ।
सर्वे सुनिश्चिता योद्धुमुदग्रमनसोऽभवन् ॥ ९.४.४९ ॥
ಸೋಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಶೋಕಿಸದೆ, ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ದೃಢಚಿತ್ತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾದರು.
9.4.50
ततो वाहान्समाश्वास्य सर्वे युद्धाभिनन्दिनः ।
ऊने द्वियोजने गत्वा प्रत्यतिष्ठन्त कौरवाः ॥ ९.४.५० ॥
ನಂತರ ಯುದ್ಧಪ್ರಿಯರಾದ ಕೌರವರೆಲ್ಲರೂ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಎರಡು ಯೋಜನಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ದೂರ ಸಾಗಿ ನಿಂತರು.
9.4.51
आकाशे विद्रुमे पुण्ये प्रस्थे हिमवतः शुभे ।
अरुणां सरस्वतीं प्राप्य पपुः सस्नुश्च तेजलम् ॥ ९.४.५१ ॥
ಹಿಮಾಲಯದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ, ಹವಳದ ಬಣ್ಣದ, ಪುಣ್ಯವಾದ, ಶುಭವಾದ ತೆರೆದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅರುಣಾ ಎಂಬ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಅವರು ನೀರು ಕುಡಿದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.
9.4.52
तव पुत्रकृतोत्साहाः पर्यवर्तन्त ते ततः ।
पर्यवस्थाप्य चात्मानमन्योन्येन पुनस्तदा।
सर्वे राजन्न्यवर्तन्त क्षत्रियाः कालचोदिताः ॥ ९.४.५२ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಗನಿಂದ ಉತ್ಸಾಹಗೊಂಡ ಅವರು ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ನಂತರ ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಓ ರಾಜನೇ, ಕಾಲಪ್ರೇರಿತರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಮರಳಿದರು.