مهابهاراتا · أدهيايا 9.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.41.1
आर्ष्टिषेणस्तथा ब्रह्मन्विपुलं तप्तवांस्तपः ।
सिन्धुद्वीपः कथं चापि ब्राह्मण्यं लब्धवांस्तदा ॥ ९.४१.१ ॥
أيها البراهمي، وكذلك قام آرشتيشينا بتقشف عظيم. وكيف نال سيندهودفيبا البراهمية حينئذ؟
9.41.2
देवापिश्च कथं ब्रह्मन्विश्वामित्रश्च सत्तम ।
तन्ममाचक्ष्व भगवन्परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.४१.२ ॥
أيها البراهمي، كيف صار ديفابي وفيشفاميترا براهمة؟ أيها الأفضل بين الأخيار، أيها الجليل، أخبرني بذلك؛ إن فضولي عظيم.
9.41.3
पुरा कृतयुगे राजन्नार्ष्टिषेणो द्विजोत्तमः ।
वसन्गुरुकुले नित्यं नित्यमध्ययने रतः ॥ ९.४१.३ ॥
أيها الملك، في العصر الذهبي القديم كان آرشتيشينا، أفضل المولودين مرتين، يقيم في بيت المعلم، منصرفًا دائمًا إلى الدرس.
9.41.4
तस्य राजन्गुरुकुले वसतो नित्यमेव च ।
समाप्तिं नागमद्विद्या नापि वेदा विशाम्पते ॥ ९.४१.४ ॥
أيها الملك، ورغم أنه كان يقيم دائمًا في بيت المعلم، لم يكتمل علمه، ولم تأته الفيدا كاملة، أيها سيد الناس.
9.41.5
स निर्विण्णस्ततो राजंस्तपस्तेपे महातपाः ।
ततो वै तपसा तेन प्राप्य वेदाननुत्तमान् ॥ ९.४१.५ ॥
أيها الملك، فلما أصابه الإحباط، اعتكف الزاهد العظيم على التقشف؛ وبذلك التقشف نال الفيدا التي لا تُضاهى.
9.41.6
स विद्वान्वेदयुक्तश्च सिद्धश्चाप्यृषिसत्तमः ।
तत्र तीर्थे वरान्प्रादात्त्रीनेव सुमहातपाः ॥ ९.४१.६ ॥
كان عالمًا، حاملًا للفيدا، بلغ الكمال، وكان أفضل الحكماء؛ فمنح هناك، عند ذلك المشرع المقدس، ثلاثة نعم، ذلك الزاهد العظيم جدًا.
9.41.7
अस्मिंस्तीर्थे महानद्या अद्यप्रभृति मानवः ।
आप्लुतो वाजिमेधस्य फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् ॥ ९.४१.७ ॥
من يغتسل في هذه المخاضة المقدسة للنهر العظيم من هذا اليوم فصاعداً، سينال ثمرة قربان الحصان كاملةً.
9.41.8
अद्यप्रभृति नैवात्र भयं व्यालाद्भविष्यति ।
अपि चाल्पेन कालेन फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् ॥ ९.४१.८ ॥
من هذا اليوم لن يكون هنا خوف من الوحوش الضارية، وفي زمن قصير سينال الثمرة كاملة.
9.41.9
एवमुक्त्वा महातेजा जगाम त्रिदिवं मुनिः ।
एवं सिद्वः स भगवानार्ष्टिषेणः प्रतापवान् ॥ ९.४१.९ ॥
قال ذلك ثم مضى الحكيم عظيم البهاء إلى السماء؛ وكذلك مضى الكامل المبارك القدير أرشتيشينا.
9.41.10
तस्मिन्नेव तदा तीर्थे सिन्धुद्वीपः प्रतापवान् ।
देवापिश्च महाराज ब्राह्मण्यं प्रापतुर्महत् ॥ ९.४१.१० ॥
في ذلك الوقت نفسه، في ذلك المخاضة نفسها، نال سندهودفيبا المقتدر، وأيها الملك العظيم، ديفابي، مرتبة البراهمة العظيمة.
9.41.11
तथाच कौशिकस्तात तपोनित्यो जितेन्द्रियः ।
तपसा वै सुतप्तेन ब्राह्मणत्वमवाप्तवान् ॥ ९.४१.११ ॥
وكذلك، يا عزيزي، كوشيكا الدائم على التقشف، الضابط لحواسه، نال مرتبة البراهمة بالتقشف المحكم.
9.41.12
गाधिर्नाम महानासीत्क्षत्रियः प्रथितो भुवि ।
तस्य पुत्रोऽभवद्राजन्विश्वामित्रः प्रतापवान् ॥ ९.४१.१२ ॥
كان هناك كشاتريا عظيم اسمه غادهي، مشهور على الأرض. وأيها الملك، صار ابنه فيشفاميترا المقتدر.
9.41.13
स राजा कौशिकस्तात महायोग्यभवत्किल ।
स पुत्रमभिषिच्याथ विश्वामित्रं महातपाः ॥ ९.४१.१३ ॥
يا بني، لقد أصبح ذلك الملك كوشيكا يوغيًا عظيمًا حقًا. ثم إن ذلك الزاهد العظيم، بعد أن مسح ابنه فيشفاميترا، ...
9.41.14
देहन्यासे मनश्चक्रे तमूचुः प्रणताः प्रजाः ।
न गन्तव्यं महाप्राज्ञ त्राहि चास्मान्महाभयात् ॥ ९.४१.१४ ॥
لما عزم على ترك جسده، قال له الرعايا المنحنون: أيها الحكيم العظيم، لا تذهب؛ احمنا من الخوف العظيم.
9.41.15
एवमुक्तः प्रत्युवाच ततो गाधिः प्रजास्ततः ।
विश्वस्य जगतो गोप्ता भविष्यति सुतो मम ॥ ९.४१.१५ ॥
فلما خوطب بذلك أجاب غادهي الرعايا: سيكون ابني حامي العالم كله.
9.41.16
इत्युक्त्वा तु ततो गाधिर्विश्वामित्रं निवेश्य च ।
जगाम त्रिदिवं राजन्विश्वामित्रोऽभवन्नृपः ॥ ९.४१.१६ ॥
وبعد أن قال ذلك، أجلس غادهي فيشفاميترا على العرش، ويا ملك، مضى إلى السماء؛ وصار فيشفاميترا ملكًا.
9.41.17
न स शक्नोति पृथिवीं यत्नवानपि रक्षितुम् ।
ततः शुश्राव राजा स राक्षसेभ्यो महाभयम् ॥ ९.४१.१७ ॥
ومع أنه بذل الجهد لم يستطع حماية الأرض. فسمع ذلك الملك بالخوف العظيم من الراكشاسا.
9.41.18
निर्ययौ नगराच्चापि चतुरङ्गबलान्वितः ।
स गत्वा दूरमध्वानं वसिष्ठाश्रममभ्ययात् ॥ ९.४१.१८ ॥
خرج من المدينة وبرفقته جيشه ذو الأركان الأربعة؛ وبعد أن قطع طريقًا طويلًا، بلغ مأوى فاسيشثا.
9.41.19
तस्य ते सैनिका राजंश्चक्रुस्तत्रानयान्बहून् ।
ततस्तु भगवान्विप्रो वसिष्ठो श्रममभ्ययात्।
ददृशेऽथ ततः सर्वं भज्यमानं महाव्रनम् ॥ ९.४१.१९ ॥
أيها الملك، فعل جنودهم هناك دمارًا كثيرًا. ثم جاء البرهمي الجليل فاشيشتا إلى الصومعة، فرأى الغابة العظيمة كلها تُحطَّم.
9.41.20
तस्य क्रुद्धो महाराज वसिष्ठो मुनिसत्तमः ।
सृजस्व शबरान्घोरानिति स्वां गामुवाच ह ॥ ९.४१.२० ॥
أيها الملك العظيم، غضب فاشيشتا أفضل الحكماء عليهم، وقال لبقرته: "أخرجي شبارا مرعبين."
9.41.21
तथोक्ता साऽसृजद्धेनुः पुरुषान्घोरदर्शनान् ।
ते तु तद्बलमासाद्य बभञ्जुः सर्वतोदिशम् ॥ ९.४१.२१ ॥
وعندما أُمرت بذلك خلقت رجالًا مرعبي المنظر، فهاجموا ذلك الجيش وبعثروه في كل الاتجاهات.
9.41.22
तच्छ्रुत्वा विद्रुतं सैन्यं विश्वामित्रस्तु गाधिजः ।
तपः परं मन्यमानस्तपस्येव मनो दधे ॥ ९.४१.२२ ॥
وعندما سمع أن الجيش تفرّق هاربًا، عدّ فيشفاميترا ابن غادي التقشّف أسمى الأمور، فثبّت ذهنه على التقشّف وحده.
9.41.23
सोऽस्मिंस्तीर्थवरे राजन्सरस्वत्याः समाहितः ।
नियमैश्चोपवासैश्च कर्शयन्देहमात्मनः ॥ ९.४१.२३ ॥
أيها الملك، كان في هذه المعبر المقدس الرفيع لنهر سارسفاتي، مركّزًا، يُنهك جسده بالنذور والصيام.
9.41.24
जलाहारो वायुभक्षः पर्णाहारश्च सोऽभवत् ।
तथा स्थण्डिलशायी च ये चान्ये नियमाःपृथक् ॥ ९.४१.२४ ॥
كان يعيش على الماء وحده، وعلى الهواء وحده، وعلى الأوراق وحدها. كان ينام على الأرض العارية، ويلتزم بنذور أخرى على حدة أيضًا.
9.41.25
असकृत्तस्य देवास्तु व्रतविघ्नं प्रचक्रिरे ।
न चास्य नियमाद्बुद्धिरपयाति महात्मनः ॥ ९.४१.२५ ॥
وعرقل الآلهة نذره مرارا، لكن عزيمة ذلك العظيم النفس لم تحد عن نظامه.
9.41.26
ततः परेण यत्नेन तप्त्वा बहुविधं तपः ।
तेजसा भास्कराकारो गाधिजः समपद्यत ॥ ९.४१.२६ ॥
ثم، بجهد بالغ، بعد أن أدى ضروبا من التقشف، صار ابن غادhi متألقا كالشمس.
9.41.27
तपसा तु तथायुक्तं विश्वामित्रं पितामहः ।
अमन्यत महातेजा वरदोऽदर्शयत्तदा ॥ ९.४१.२७ ॥
فلما رأى الجد العظيم النور، واهب الأمنيات، فيشفاميترا وقد تزود بالتقشف، ظهر حينئذ.
9.41.28
स तु वव्रे वरं राजन्स्यामहं ब्राह्मणस्त्विति ।
तथेति चाब्रवीद्ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ॥ ९.४१.२८ ॥
سأل نعمة أيها الملك: «ليكن لي أن أصبح براهمانيا.» فقال براهما جد جميع العوالم: «فليكن كذلك.»
9.41.29
स लब्ध्वा तपसोग्रेण ब्राह्मणत्वं महायशाः ।
विचचार महीं कृत्स्नां कृतकामः सुरोपमः ॥ ९.४१.२९ ॥
بعد أن نال صفة البراهمة بتقشف شديد، تجول ذلك العظيم الشهرة في الأرض كلها، قد تحققت أمنيته، شبيها بالآلهة.
9.41.30
तस्मिंस्तीर्थवरे रामः प्रदाय विविधं वसु ।
पयस्विनीस्तथा धेनूर्यानानि शयनानि च ॥ ९.४१.३० ॥
وفي ذلك المعبر المقدس الأفضل، وهب راما أموالا شتى وأبقارا حلوبا ومركوبات وأسرّة.
9.41.31
अथ वस्त्राण्यलङ्कारं भक्ष्यं पेयं च शोभनम् ।
अददन्मुदितो राजन्पूजयित्वा द्विजोत्तमान् ॥ ९.४१.३१ ॥
ثم، أيها الملك، سُرّ راما فأكرم خيار المولودين مرتين، فأعطاهم ثيابًا فاخرة وحليًّا وطعامًا وشرابًا.
9.41.32
ययौ राजंस्ततो रामो बकस्याश्रममन्तिकात् ।
यत्र तेपे तपस्तीव्रं दाल्भ्यो बक इति श्रुतिः ॥ ९.४१.३२ ॥
ثم، أيها الملك، غادر راما مقربة ناسك باكا، حيث يُروى أن داليبهيا المعروف باسم باكا مارس تقشفًا شديدًا.