Mahābhārata · Adhyāya 9.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.41.1
आर्ष्टिषेणस्तथा ब्रह्मन्विपुलं तप्तवांस्तपः ।
सिन्धुद्वीपः कथं चापि ब्राह्मण्यं लब्धवांस्तदा ॥ ९.४१.१ ॥
Ó brâmane, Ārṣṭiṣeṇa também praticou vasta austeridade. E como Sindhudvīpa obteve então a condição de brâmane?
9.41.2
देवापिश्च कथं ब्रह्मन्विश्वामित्रश्च सत्तम ।
तन्ममाचक्ष्व भगवन्परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.४१.२ ॥
Ó brâmane, como se tornaram brâmanes Devāpi e Viśvāmitra? Ó melhor dos virtuosos, venerável senhor, conte-me; sinto grande curiosidade.
9.41.3
पुरा कृतयुगे राजन्नार्ष्टिषेणो द्विजोत्तमः ।
वसन्गुरुकुले नित्यं नित्यमध्ययने रतः ॥ ९.४१.३ ॥
Outrora, ó rei, na era Kṛta, Ārṣṭiṣeṇa, o melhor dos duas vezes nascidos, vivia na casa de um mestre, sempre dedicado ao estudo.
9.41.4
तस्य राजन्गुरुकुले वसतो नित्यमेव च ।
समाप्तिं नागमद्विद्या नापि वेदा विशाम्पते ॥ ९.४१.४ ॥
Embora vivesse constantemente na casa do mestre, ó rei, seu saber nunca se completou, e os Vedas não lhe chegaram por inteiro, ó senhor do povo.
9.41.5
स निर्विण्णस्ततो राजंस्तपस्तेपे महातपाः ।
ततो वै तपसा तेन प्राप्य वेदाननुत्तमान् ॥ ९.४१.५ ॥
Então, desanimado, ó rei, aquele grande asceta praticou a austeridade; e por essa austeridade obteve os Vedas incomparáveis.
9.41.6
स विद्वान्वेदयुक्तश्च सिद्धश्चाप्यृषिसत्तमः ।
तत्र तीर्थे वरान्प्रादात्त्रीनेव सुमहातपाः ॥ ९.४१.६ ॥
Ele, erudito e dotado dos Vedas, realizado e o melhor dos sábios, concedeu ali, naquele vau sagrado, três dádivas, ele de grande austeridade.
9.41.7
अस्मिंस्तीर्थे महानद्या अद्यप्रभृति मानवः ।
आप्लुतो वाजिमेधस्य फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् ॥ ९.४१.७ ॥
Quem, a partir de hoje, se banhar neste vau sagrado do grande rio obterá o fruto pleno do sacrifício do cavalo.
9.41.8
अद्यप्रभृति नैवात्र भयं व्यालाद्भविष्यति ।
अपि चाल्पेन कालेन फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् ॥ ९.४१.८ ॥
A partir de hoje não haverá aqui temor de feras, e em pouco tempo ele obterá o fruto pleno.
9.41.9
एवमुक्त्वा महातेजा जगाम त्रिदिवं मुनिः ।
एवं सिद्वः स भगवानार्ष्टिषेणः प्रतापवान् ॥ ९.४१.९ ॥
Tendo dito isso, o sábio de grande esplendor foi ao céu; assim também se foi o perfeito, bem-aventurado e poderoso Ārṣṭiṣeṇa.
9.41.10
तस्मिन्नेव तदा तीर्थे सिन्धुद्वीपः प्रतापवान् ।
देवापिश्च महाराज ब्राह्मण्यं प्रापतुर्महत् ॥ ९.४१.१० ॥
Naquele mesmo tempo, naquele mesmo vau, o poderoso Sindhudvīpa e, ó grande rei, Devāpi alcançaram a grande condição de brâmane.
9.41.11
तथाच कौशिकस्तात तपोनित्यो जितेन्द्रियः ।
तपसा वै सुतप्तेन ब्राह्मणत्वमवाप्तवान् ॥ ९.४१.११ ॥
Igualmente, querido, Kauśika, sempre dedicado à austeridade e senhor de seus sentidos, alcançou a condição de brâmane pela austeridade bem praticada.
9.41.12
गाधिर्नाम महानासीत्क्षत्रियः प्रथितो भुवि ।
तस्य पुत्रोऽभवद्राजन्विश्वामित्रः प्रतापवान् ॥ ९.४१.१२ ॥
Houve um grande kṣatriya chamado Gādhi, renomado na terra. Ó rei, seu filho tornou-se o poderoso Viśvāmitra.
9.41.13
स राजा कौशिकस्तात महायोग्यभवत्किल ।
स पुत्रमभिषिच्याथ विश्वामित्रं महातपाः ॥ ९.४१.१३ ॥
Querido filho, aquele rei Kauśika tornou-se de fato um grande yogue. Então, o de grande austeridade, tendo ungido seu filho Viśvāmitra, ...
9.41.14
देहन्यासे मनश्चक्रे तमूचुः प्रणताः प्रजाः ।
न गन्तव्यं महाप्राज्ञ त्राहि चास्मान्महाभयात् ॥ ९.४१.१४ ॥
Quando decidiu deixar seu corpo, os súditos prostrados disseram-lhe: Ó muito sábio, não deves partir; protege-nos do grande medo!
9.41.15
एवमुक्तः प्रत्युवाच ततो गाधिः प्रजास्ततः ।
विश्वस्य जगतो गोप्ता भविष्यति सुतो मम ॥ ९.४१.१५ ॥
Assim interpelado, Gādhi respondeu aos súditos: Meu filho será o protetor de todo o mundo.
9.41.16
इत्युक्त्वा तु ततो गाधिर्विश्वामित्रं निवेश्य च ।
जगाम त्रिदिवं राजन्विश्वामित्रोऽभवन्नृपः ॥ ९.४१.१६ ॥
Tendo dito isso, Gādhi instalou Viśvāmitra e, ó rei, foi para o céu; Viśvāmitra tornou-se rei.
9.41.17
न स शक्नोति पृथिवीं यत्नवानपि रक्षितुम् ।
ततः शुश्राव राजा स राक्षसेभ्यो महाभयम् ॥ ९.४१.१७ ॥
Embora se esforçasse, não conseguia proteger a terra. Então aquele rei ouviu falar do grande temor vindo dos rākṣasas.
9.41.18
निर्ययौ नगराच्चापि चतुरङ्गबलान्वितः ।
स गत्वा दूरमध्वानं वसिष्ठाश्रममभ्ययात् ॥ ९.४१.१८ ॥
Saiu da cidade acompanhado de seu exército quádruplo; tendo percorrido um longo caminho, aproximou-se do eremitério de Vasiṣṭha.
9.41.19
तस्य ते सैनिका राजंश्चक्रुस्तत्रानयान्बहून् ।
ततस्तु भगवान्विप्रो वसिष्ठो श्रममभ्ययात्।
ददृशेऽथ ततः सर्वं भज्यमानं महाव्रनम् ॥ ९.४१.१९ ॥
Ó rei, os seus soldados causaram ali muitas devastações. Então o venerável brâmane Vasiṣṭha chegou ao eremitério e viu toda a grande floresta sendo destruída.
9.41.20
तस्य क्रुद्धो महाराज वसिष्ठो मुनिसत्तमः ।
सृजस्व शबरान्घोरानिति स्वां गामुवाच ह ॥ ९.४१.२० ॥
Ó grande rei, Vasiṣṭha, o melhor dos sábios, irou-se contra eles e disse à sua própria vaca: "Cria os terríveis Śabaras."
9.41.21
तथोक्ता साऽसृजद्धेनुः पुरुषान्घोरदर्शनान् ।
ते तु तद्बलमासाद्य बभञ्जुः सर्वतोदिशम् ॥ ९.४१.२१ ॥
Assim instruída, ela criou homens de aspecto terrível. Atacando aquele exército, dispersaram-no em todas as direções.
9.41.22
तच्छ्रुत्वा विद्रुतं सैन्यं विश्वामित्रस्तु गाधिजः ।
तपः परं मन्यमानस्तपस्येव मनो दधे ॥ ९.४१.२२ ॥
Ao ouvir que o exército fugira disperso, Viśvāmitra, filho de Gādhi, considerando a austeridade suprema, fixou a mente somente na austeridade.
9.41.23
सोऽस्मिंस्तीर्थवरे राजन्सरस्वत्याः समाहितः ।
नियमैश्चोपवासैश्च कर्शयन्देहमात्मनः ॥ ९.४१.२३ ॥
Ó rei, ele, concentrado neste excelente vau sagrado do Sarasvatī, consumia o próprio corpo por meio de votos e jejuns.
9.41.24
जलाहारो वायुभक्षः पर्णाहारश्च सोऽभवत् ।
तथा स्थण्डिलशायी च ये चान्ये नियमाःपृथक् ॥ ९.४१.२४ ॥
Vivia apenas de água, apenas de ar e apenas de folhas. Dormia no chão nu, e observava também outros votos, cada um à parte.
9.41.25
असकृत्तस्य देवास्तु व्रतविघ्नं प्रचक्रिरे ।
न चास्य नियमाद्बुद्धिरपयाति महात्मनः ॥ ९.४१.२५ ॥
Repetidamente os deuses criaram obstáculos ao seu voto, mas a mente do magnânimo não se afastou de sua disciplina.
9.41.26
ततः परेण यत्नेन तप्त्वा बहुविधं तपः ।
तेजसा भास्कराकारो गाधिजः समपद्यत ॥ ९.४१.२६ ॥
Então, com esforço supremo, tendo praticado muitas formas de austeridade, o filho de Gādhi tornou-se radiante como o sol.
9.41.27
तपसा तु तथायुक्तं विश्वामित्रं पितामहः ।
अमन्यत महातेजा वरदोऽदर्शयत्तदा ॥ ९.४१.२७ ॥
Viśvāmitra, assim dotado pela austeridade, foi considerado pelo avô de grande esplendor, o doador de dádivas, que então se revelou.
9.41.28
स तु वव्रे वरं राजन्स्यामहं ब्राह्मणस्त्विति ।
तथेति चाब्रवीद्ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ॥ ९.४१.२८ ॥
Ele pediu um dom, ó rei: 'Que eu seja brâmane.' E Brahmā, avô de todos os mundos, disse: 'Assim seja.'
9.41.29
स लब्ध्वा तपसोग्रेण ब्राह्मणत्वं महायशाः ।
विचचार महीं कृत्स्नां कृतकामः सुरोपमः ॥ ९.४१.२९ ॥
Tendo obtido a condição de brâmane pela austeridade feroz, aquele de grande fama, com seus desejos realizados e semelhante a um deus, percorreu toda a terra.
9.41.30
तस्मिंस्तीर्थवरे रामः प्रदाय विविधं वसु ।
पयस्विनीस्तथा धेनूर्यानानि शयनानि च ॥ ९.४१.३० ॥
Naquele melhor dos vaus sagrados, Rāma deu riquezas diversas, vacas leiteiras, veículos e leitos.
9.41.31
अथ वस्त्राण्यलङ्कारं भक्ष्यं पेयं च शोभनम् ।
अददन्मुदितो राजन्पूजयित्वा द्विजोत्तमान् ॥ ९.४१.३१ ॥
Então, ó rei, alegre, Rāma honrou os melhores dos dvijas e deu-lhes belas vestes, adornos, alimentos e bebidas.
9.41.32
ययौ राजंस्ततो रामो बकस्याश्रममन्तिकात् ।
यत्र तेपे तपस्तीव्रं दाल्भ्यो बक इति श्रुतिः ॥ ९.४१.३२ ॥
Então, ó rei, Rāma partiu das proximidades do eremitério de Baka, onde, como se ouve, Dālbhya, conhecido como Baka, praticou austeridade feroz.