மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.41.1
आर्ष्टिषेणस्तथा ब्रह्मन्विपुलं तप्तवांस्तपः ।
सिन्धुद्वीपः कथं चापि ब्राह्मण्यं लब्धवांस्तदा ॥ ९.४१.१ ॥
பிராமணரே, ஆர்ஷ்டிஷேணனும் அதுபோலவே பெரும் தவம் செய்தான். சிந்துத்வீபன் அப்போது எவ்வாறு பிராமணத்துவத்தைப் பெற்றான்?
9.41.2
देवापिश्च कथं ब्रह्मन्विश्वामित्रश्च सत्तम ।
तन्ममाचक्ष्व भगवन्परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.४१.२ ॥
பிராமணரே, தேவாபியும் விஸ்வாமித்திரரும் எவ்வாறு ஆனார்கள்? சிறந்தவரே, பகவானே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்; எனக்கு மிகுந்த ஆர்வமாக உள்ளது.
9.41.3
पुरा कृतयुगे राजन्नार्ष्टिषेणो द्विजोत्तमः ।
वसन्गुरुकुले नित्यं नित्यमध्ययने रतः ॥ ९.४१.३ ॥
அரசே, முன்பு கிருத யுகத்தில் ஆர்ஷ்டிஷேணன், இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவன், குருகுலத்தில் வசித்து எப்போதும் கல்வியில் ஈடுபட்டிருந்தான்.
9.41.4
तस्य राजन्गुरुकुले वसतो नित्यमेव च ।
समाप्तिं नागमद्विद्या नापि वेदा विशाम्पते ॥ ९.४१.४ ॥
அரசே, குருகுலத்தில் எப்போதும் வசித்தும் அவனது கல்வி முழுமை பெறவில்லை; மக்களின் தலைவனே, வேதங்களும் அவனுக்கு முழுமையாக வரவில்லை.
9.41.5
स निर्विण्णस्ततो राजंस्तपस्तेपे महातपाः ।
ततो वै तपसा तेन प्राप्य वेदाननुत्तमान् ॥ ९.४१.५ ॥
அரசே, பின்னர் அவன் மனச்சோர்வடைந்து பெரும் தவம் புரிந்தான். பின்பு அந்தத் தவத்தால் அவன் உயர்ந்த வேதங்களைப் பெற்றான்.
9.41.6
स विद्वान्वेदयुक्तश्च सिद्धश्चाप्यृषिसत्तमः ।
तत्र तीर्थे वरान्प्रादात्त्रीनेव सुमहातपाः ॥ ९.४१.६ ॥
அவன் கற்றறிந்தவனும், வேதம் நிரம்பியவனும், சித்தனும், முனிவர்களில் சிறந்தவனுமாகி, அந்தத் தீர்த்தத்தில் பெரும் தவசியாக மூன்று வரங்களை அளித்தான்.
9.41.7
अस्मिंस्तीर्थे महानद्या अद्यप्रभृति मानवः ।
आप्लुतो वाजिमेधस्य फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् ॥ ९.४१.७ ॥
இந்த மஹாநதியின் இந்தத் தீர்த்தத்தில் இன்று முதல் நீராடும் மனிதன் அசுவமேத யாகத்தின் முழுமையான பலனை அடைவான்.
9.41.8
अद्यप्रभृति नैवात्र भयं व्यालाद्भविष्यति ।
अपि चाल्पेन कालेन फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् ॥ ९.४१.८ ॥
இன்று முதல் இங்கே கொடிய விலங்குகளால் எந்த பயமும் இருக்காது; சிறிது காலத்திலேயே அவன் முழுமையான பலனை அடைவான்.
9.41.9
एवमुक्त्वा महातेजा जगाम त्रिदिवं मुनिः ।
एवं सिद्वः स भगवानार्ष्टिषेणः प्रतापवान् ॥ ९.४१.९ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு மஹாதேஜஸ்வியான முனிவர் சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றார். இவ்வாறு சித்தரான பகவான், பிரதாபமிக்க ஆர்ஷ்டிஷேணரும் சென்றார்.
9.41.10
तस्मिन्नेव तदा तीर्थे सिन्धुद्वीपः प्रतापवान् ।
देवापिश्च महाराज ब्राह्मण्यं प्रापतुर्महत् ॥ ९.४१.१० ॥
அப்போது அதே தீர்த்தத்தில் பிரதாபமிக்க சிந்துத்வீபரும், மஹாராஜனே, தேவாபியும் மிகுந்த பிராமணத்துவத்தை அடைந்தனர்.
9.41.11
तथाच कौशिकस्तात तपोनित्यो जितेन्द्रियः ।
तपसा वै सुतप्तेन ब्राह्मणत्वमवाप्तवान् ॥ ९.४१.११ ॥
அதுபோலவே, அப்பா, நித்திய தவத்தில் ஈடுபட்டு புலன்களை வென்ற கௌசிகரும் நன்கு செய்யப்பட்ட தவத்தால் பிராமணத்துவத்தை அடைந்தார்.
9.41.12
गाधिर्नाम महानासीत्क्षत्रियः प्रथितो भुवि ।
तस्य पुत्रोऽभवद्राजन्विश्वामित्रः प्रतापवान् ॥ ९.४१.१२ ॥
காதி என்ற பெயருடைய ஒரு மஹாநான க்ஷத்திரியர் இருந்தார்; அவர் பூமியில் புகழ்பெற்றவர். அரசே, அவருடைய மகன் பிரதாபமிக்க விஸ்வாமித்ரர் ஆனார்.
9.41.13
स राजा कौशिकस्तात महायोग्यभवत्किल ।
स पुत्रमभिषिच्याथ विश्वामित्रं महातपाः ॥ ९.४१.१३ ॥
அன்பு மகனே, அந்த அரசன் கௌசிகன் உண்மையில் மாபெரும் யோகியானான். பின்னர் அந்த மகாதபஸ்வி தன் மகன் விஸ்வாமித்திரனை அபிஷேகம் செய்தார்.
9.41.14
देहन्यासे मनश्चक्रे तमूचुः प्रणताः प्रजाः ।
न गन्तव्यं महाप्राज्ञ त्राहि चास्मान्महाभयात् ॥ ९.४१.१४ ॥
உடலைத் துறக்கும் எண்ணம் கொண்டபோது, பணிந்த குடிமக்கள் அவரிடம் கூறினர்: ஓ மகாப்ராஜ்ஞரே, நீங்கள் செல்லக்கூடாது; எங்களை பெரும் பயத்திலிருந்து காத்தருளுங்கள்.
9.41.15
एवमुक्तः प्रत्युवाच ततो गाधिः प्रजास्ततः ।
विश्वस्य जगतो गोप्ता भविष्यति सुतो मम ॥ ९.४१.१५ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, காதி குடிமக்களுக்கு பதிலளித்தார்: என் மகன் உலகம் முழுவதற்கும் காப்பவனாக இருப்பான்.
9.41.16
इत्युक्त्वा तु ततो गाधिर्विश्वामित्रं निवेश्य च ।
जगाम त्रिदिवं राजन्विश्वामित्रोऽभवन्नृपः ॥ ९.४१.१६ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, காதி விஸ்வாமித்திரரை அரியணையில் அமர்த்தி, ஓ அரசே, சொர்க்கத்திற்குச் சென்றார்; விஸ்வாமித்திரர் அரசரானார்.
9.41.17
न स शक्नोति पृथिवीं यत्नवानपि रक्षितुम् ।
ततः शुश्राव राजा स राक्षसेभ्यो महाभयम् ॥ ९.४१.१७ ॥
முயற்சி செய்தாலும் அவனால் பூமியைக் காக்க முடியவில்லை. அப்போது அந்த அரசன் ராக்ஷசர்களிடமிருந்து பெரும் பயம் வருவதைக் கேட்டான்.
9.41.18
निर्ययौ नगराच्चापि चतुरङ्गबलान्वितः ।
स गत्वा दूरमध्वानं वसिष्ठाश्रममभ्ययात् ॥ ९.४१.१८ ॥
அவன் நால்வகைப் படையுடன் நகரிலிருந்து புறப்பட்டான். நெடுந்தூரம் பயணம் செய்து வசிஷ்டரின் ஆசிரமத்தை அடைந்தான்.
9.41.19
तस्य ते सैनिका राजंश्चक्रुस्तत्रानयान्बहून् ।
ततस्तु भगवान्विप्रो वसिष्ठो श्रममभ्ययात्।
ददृशेऽथ ततः सर्वं भज्यमानं महाव्रनम् ॥ ९.४१.१९ ॥
அரசே! அவர்களுடைய வீரர்கள் அங்கே பல அழிவுகளைச் செய்தனர். பின்னர் பகவான் பிராமணர் வசிட்டர் ஆசிரமத்தை அடைந்தார். அப்பொழுது அவர் பெரிய வனம் முழுவதும் சிதைக்கப்படுவதைக் கண்டார்.
9.41.20
तस्य क्रुद्धो महाराज वसिष्ठो मुनिसत्तमः ।
सृजस्व शबरान्घोरानिति स्वां गामुवाच ह ॥ ९.४१.२० ॥
மகாராஜாவே! முனிவர்களில் சிறந்த வசிட்டர் அவர்கள் மீது கோபமடைந்தார். தம் பசுவிடம், "கொடிய சபரர்களைப் படைப்பாயாக" என்று கூறினார்.
9.41.21
तथोक्ता साऽसृजद्धेनुः पुरुषान्घोरदर्शनान् ।
ते तु तद्बलमासाद्य बभञ्जुः सर्वतोदिशम् ॥ ९.४१.२१ ॥
அவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அந்தப் பசு கொடிய தோற்றமுள்ள மனிதர்களைப் படைத்தது. அவர்கள் அந்தப் படையைத் தாக்கி எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறடித்தனர்.
9.41.22
तच्छ्रुत्वा विद्रुतं सैन्यं विश्वामित्रस्तु गाधिजः ।
तपः परं मन्यमानस्तपस्येव मनो दधे ॥ ९.४१.२२ ॥
படை சிதறி ஓடியது என்று கேட்டு, காதியின் மகன் விசுவாமித்திரர் தவமே உயர்ந்தது என்று கருதி, தன் மனத்தை தவத்திலேயே நிலைநிறுத்தினார்.
9.41.23
सोऽस्मिंस्तीर्थवरे राजन्सरस्वत्याः समाहितः ।
नियमैश्चोपवासैश्च कर्शयन्देहमात्मनः ॥ ९.४१.२३ ॥
அரசே! அவர் சரஸ்வதியின் இந்தச் சிறந்த தீர்த்தத்தில் ஒருமுகப்பட்டு, நியமங்களாலும் உபவாசங்களாலும் தம் உடலை வருத்தியவராக இருந்தார்.
9.41.24
जलाहारो वायुभक्षः पर्णाहारश्च सोऽभवत् ।
तथा स्थण्डिलशायी च ये चान्ये नियमाःपृथक् ॥ ९.४१.२४ ॥
அவர் நீரை உண்டு, காற்றை உட்கொண்டு, இலைகளை உணவாகக் கொண்டு வாழ்ந்தார். வெறும் தரையில் படுத்துறங்கினார்; வேறு பல நியமங்களையும் தனித்தனியாகக் கடைப்பிடித்தார்.
9.41.25
असकृत्तस्य देवास्तु व्रतविघ्नं प्रचक्रिरे ।
न चास्य नियमाद्बुद्धिरपयाति महात्मनः ॥ ९.४१.२५ ॥
தேவர்கள் அவனுடைய விரதத்திற்குத் திரும்பத் திரும்பத் தடைகளை உண்டாக்கினர்; ஆனால் அந்த மகாத்மாவின் புத்தி தன் நியமத்திலிருந்து விலகவில்லை.
9.41.26
ततः परेण यत्नेन तप्त्वा बहुविधं तपः ।
तेजसा भास्कराकारो गाधिजः समपद्यत ॥ ९.४१.२६ ॥
பின்னர் பெரும் முயற்சியுடன் பலவகையான தவத்தைச் செய்து, காதியின் மகன் சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடையவனானான்.
9.41.27
तपसा तु तथायुक्तं विश्वामित्रं पितामहः ।
अमन्यत महातेजा वरदोऽदर्शयत्तदा ॥ ९.४१.२७ ॥
தவத்தால் அவ்வாறு நிறைந்த விஸ்வாமித்திரரை மகாதேஜஸ்வியான பிதாமகர் அறிந்தார்; அப்போது வரமளிப்பவர் தோன்றினார்.
9.41.28
स तु वव्रे वरं राजन्स्यामहं ब्राह्मणस्त्विति ।
तथेति चाब्रवीद्ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ॥ ९.४१.२८ ॥
ஓ அரசே, அவன் வரம் கேட்டான்: 'நான் பிராமணனாக ஆக வேண்டும்.' அனைத்து உலகங்களுக்கும் பிதாமகரான பிரம்மா, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றார்.
9.41.29
स लब्ध्वा तपसोग्रेण ब्राह्मणत्वं महायशाः ।
विचचार महीं कृत्स्नां कृतकामः सुरोपमः ॥ ९.४१.२९ ॥
கடும் தவத்தால் பிராமணத்துவத்தைப் பெற்ற அந்த மகாபுகழ் பெற்றவன், தன் விருப்பம் நிறைவேறியவனாய், தேவனுக்கு நிகராக முழு பூமியிலும் சஞ்சரித்தான்.
9.41.30
तस्मिंस्तीर्थवरे रामः प्रदाय विविधं वसु ।
पयस्विनीस्तथा धेनूर्यानानि शयनानि च ॥ ९.४१.३० ॥
அந்தச் சிறந்த தீர்த்தத்தில் ராமன் பல்வகைச் செல்வத்தையும், பால் தரும் பசுக்களையும், வாகனங்களையும், படுக்கைகளையும் தானமாக வழங்கினான்.
9.41.31
अथ वस्त्राण्यलङ्कारं भक्ष्यं पेयं च शोभनम् ।
अददन्मुदितो राजन्पूजयित्वा द्विजोत्तमान् ॥ ९.४१.३१ ॥
ஓ அரசே, பின்னர் மகிழ்ச்சியுடன் ராமர் சிறந்த த்விஜர்களை கௌரவித்து, அழகான ஆடைகளையும் அணிகலன்களையும் உணவையும் பானத்தையும் அளித்தார்.
9.41.32
ययौ राजंस्ततो रामो बकस्याश्रममन्तिकात् ।
यत्र तेपे तपस्तीव्रं दाल्भ्यो बक इति श्रुतिः ॥ ९.४१.३२ ॥
ஓ அரசே, பின்னர் ராமர் பகரின் ஆசிரமத்தின் அருகிலிருந்து புறப்பட்டார்; அங்கே தால்பியர் என்று அறியப்படும் பகர் கடும் தவம் செய்தார் என்று கேட்கப்படுகிறது.