Mahābhārata · Adhyāya 9.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.41.1
आर्ष्टिषेणस्तथा ब्रह्मन्विपुलं तप्तवांस्तपः ।
सिन्धुद्वीपः कथं चापि ब्राह्मण्यं लब्धवांस्तदा ॥ ९.४१.१ ॥
Oh brahmín, Ārṣṭiṣeṇa también practicó una vasta austeridad. ¿Y cómo obtuvo entonces Sindhudvīpa la condición de brahmín?
9.41.2
देवापिश्च कथं ब्रह्मन्विश्वामित्रश्च सत्तम ।
तन्ममाचक्ष्व भगवन्परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.४१.२ ॥
Oh brahmín, ¿cómo llegaron Devāpi y Viśvāmitra? Oh el mejor de los virtuosos, venerado señor, dímelo; siento una intensa curiosidad.
9.41.3
पुरा कृतयुगे राजन्नार्ष्टिषेणो द्विजोत्तमः ।
वसन्गुरुकुले नित्यं नित्यमध्ययने रतः ॥ ९.४१.३ ॥
Hace mucho, oh rey, en la edad Kṛta, Ārṣṭiṣeṇa, el mejor de los dvija, vivía en la casa de un maestro, siempre dedicado al estudio.
9.41.4
तस्य राजन्गुरुकुले वसतो नित्यमेव च ।
समाप्तिं नागमद्विद्या नापि वेदा विशाम्पते ॥ ९.४१.४ ॥
Aunque vivía constantemente en la casa del maestro, oh rey, su saber nunca se completó, y los Vedas no llegaron a él por entero, oh señor del pueblo.
9.41.5
स निर्विण्णस्ततो राजंस्तपस्तेपे महातपाः ।
ततो वै तपसा तेन प्राप्य वेदाननुत्तमान् ॥ ९.४१.५ ॥
Entonces, desalentado, oh rey, aquel gran asceta practicó la austeridad; y por esa austeridad obtuvo los Vedas insuperables.
9.41.6
स विद्वान्वेदयुक्तश्च सिद्धश्चाप्यृषिसत्तमः ।
तत्र तीर्थे वरान्प्रादात्त्रीनेव सुमहातपाः ॥ ९.४१.६ ॥
Él, sabio y dotado de los Vedas, perfecto y el mejor de los sabios, concedió allí, en aquel vado sagrado, tres dones, aquel de gran austeridad.
9.41.7
अस्मिंस्तीर्थे महानद्या अद्यप्रभृति मानवः ।
आप्लुतो वाजिमेधस्य फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् ॥ ९.४१.७ ॥
Quien, desde hoy, se bañe en este vado sagrado del gran río obtendrá el fruto pleno del sacrificio del caballo.
9.41.8
अद्यप्रभृति नैवात्र भयं व्यालाद्भविष्यति ।
अपि चाल्पेन कालेन फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् ॥ ९.४१.८ ॥
Desde hoy no habrá aquí temor a las bestias feroces, y en poco tiempo obtendrá el fruto pleno.
9.41.9
एवमुक्त्वा महातेजा जगाम त्रिदिवं मुनिः ।
एवं सिद्वः स भगवानार्ष्टिषेणः प्रतापवान् ॥ ९.४१.९ ॥
Habiendo dicho esto, el sabio de gran esplendor marchó al cielo; así también se fue el perfecto, bienaventurado y poderoso Ārṣṭiṣeṇa.
9.41.10
तस्मिन्नेव तदा तीर्थे सिन्धुद्वीपः प्रतापवान् ।
देवापिश्च महाराज ब्राह्मण्यं प्रापतुर्महत् ॥ ९.४१.१० ॥
En ese mismo tiempo, en ese mismo vado, el poderoso Sindhudvīpa y, oh gran rey, Devāpi alcanzaron la gran condición de brāhmaṇa.
9.41.11
तथाच कौशिकस्तात तपोनित्यो जितेन्द्रियः ।
तपसा वै सुतप्तेन ब्राह्मणत्वमवाप्तवान् ॥ ९.४१.११ ॥
Asimismo, querido, Kauśika, siempre entregado a la austeridad y dueño de sus sentidos, alcanzó la condición de brāhmaṇa mediante una austeridad bien ejecutada.
9.41.12
गाधिर्नाम महानासीत्क्षत्रियः प्रथितो भुवि ।
तस्य पुत्रोऽभवद्राजन्विश्वामित्रः प्रतापवान् ॥ ९.४१.१२ ॥
Hubo un gran kṣatriya llamado Gādhi, renombrado en la tierra. Oh rey, su hijo fue el poderoso Viśvāmitra.
9.41.13
स राजा कौशिकस्तात महायोग्यभवत्किल ।
स पुत्रमभिषिच्याथ विश्वामित्रं महातपाः ॥ ९.४१.१३ ॥
Querido hijo, aquel rey Kauśika se convirtió en un gran yogui. Entonces, el de gran austeridad, habiendo ungido a su hijo Viśvāmitra, ...
9.41.14
देहन्यासे मनश्चक्रे तमूचुः प्रणताः प्रजाः ।
न गन्तव्यं महाप्राज्ञ त्राहि चास्मान्महाभयात् ॥ ९.४१.१४ ॥
Cuando resolvió abandonar su cuerpo, los súbditos postrados le dijeron: ¡Oh, muy sabio, no debes partir; protégenos del gran temor!
9.41.15
एवमुक्तः प्रत्युवाच ततो गाधिः प्रजास्ततः ।
विश्वस्य जगतो गोप्ता भविष्यति सुतो मम ॥ ९.४१.१५ ॥
Así interpelado, Gādhi respondió entonces a los súbditos: Mi hijo será el protector de todo el mundo.
9.41.16
इत्युक्त्वा तु ततो गाधिर्विश्वामित्रं निवेश्य च ।
जगाम त्रिदिवं राजन्विश्वामित्रोऽभवन्नृपः ॥ ९.४१.१६ ॥
Dicho esto, Gādhi instaló a Viśvāmitra y, oh rey, partió al cielo; Viśvāmitra se convirtió en rey.
9.41.17
न स शक्नोति पृथिवीं यत्नवानपि रक्षितुम् ।
ततः शुश्राव राजा स राक्षसेभ्यो महाभयम् ॥ ९.४१.१७ ॥
Aunque se esforzaba, no podía proteger la tierra. Entonces aquel rey oyó del gran temor causado por los rākṣasas.
9.41.18
निर्ययौ नगराच्चापि चतुरङ्गबलान्वितः ।
स गत्वा दूरमध्वानं वसिष्ठाश्रममभ्ययात् ॥ ९.४१.१८ ॥
Salió de la ciudad acompañado de su ejército cuádruple; tras recorrer un largo camino, llegó al ermitaño de Vasiṣṭha.
9.41.19
तस्य ते सैनिका राजंश्चक्रुस्तत्रानयान्बहून् ।
ततस्तु भगवान्विप्रो वसिष्ठो श्रममभ्ययात्।
ददृशेऽथ ततः सर्वं भज्यमानं महाव्रनम् ॥ ९.४१.१९ ॥
Oh rey, sus soldados causaron allí muchos estragos. Entonces el venerable brahmán Vasiṣṭha llegó al ermitaño y vio que todo el gran bosque estaba siendo destrozado.
9.41.20
तस्य क्रुद्धो महाराज वसिष्ठो मुनिसत्तमः ।
सृजस्व शबरान्घोरानिति स्वां गामुवाच ह ॥ ९.४१.२० ॥
Oh gran rey, Vasiṣṭha, el mejor de los sabios, se enfureció contra ellos y dijo a su propia vaca: "Crea a los terribles Śabaras."
9.41.21
तथोक्ता साऽसृजद्धेनुः पुरुषान्घोरदर्शनान् ।
ते तु तद्बलमासाद्य बभञ्जुः सर्वतोदिशम् ॥ ९.४१.२१ ॥
Así instruida, ella creó hombres de aspecto terrible. Atacando aquel ejército, lo destrozaron en todas direcciones.
9.41.22
तच्छ्रुत्वा विद्रुतं सैन्यं विश्वामित्रस्तु गाधिजः ।
तपः परं मन्यमानस्तपस्येव मनो दधे ॥ ९.४१.२२ ॥
Al oír que el ejército había huido dispersado, Viśvāmitra, hijo de Gādhi, considerando la austeridad suprema, fijó su mente solo en la austeridad.
9.41.23
सोऽस्मिंस्तीर्थवरे राजन्सरस्वत्याः समाहितः ।
नियमैश्चोपवासैश्च कर्शयन्देहमात्मनः ॥ ९.४१.२३ ॥
Oh rey, él, concentrado en este excelente vado sagrado del Sarasvatī, consumía su propio cuerpo mediante votos y ayunos.
9.41.24
जलाहारो वायुभक्षः पर्णाहारश्च सोऽभवत् ।
तथा स्थण्डिलशायी च ये चान्ये नियमाःपृथक् ॥ ९.४१.२४ ॥
Vivía solo de agua, solo de aire y solo de hojas. Dormía sobre el suelo desnudo, y observaba también otros votos por separado.
9.41.25
असकृत्तस्य देवास्तु व्रतविघ्नं प्रचक्रिरे ।
न चास्य नियमाद्बुद्धिरपयाति महात्मनः ॥ ९.४१.२५ ॥
Una y otra vez los dioses pusieron obstáculos a su voto, pero la mente del magnánimo no se apartó de su disciplina.
9.41.26
ततः परेण यत्नेन तप्त्वा बहुविधं तपः ।
तेजसा भास्कराकारो गाधिजः समपद्यत ॥ ९.४१.२६ ॥
Entonces, con supremo esfuerzo, habiendo practicado austeridades de muchas clases, el hijo de Gādhi se volvió resplandeciente como el sol.
9.41.27
तपसा तु तथायुक्तं विश्वामित्रं पितामहः ।
अमन्यत महातेजा वरदोऽदर्शयत्तदा ॥ ९.४१.२७ ॥
Viśvāmitra, así dotado por la austeridad, fue considerado por el abuelo de gran esplendor, el otorgador de dones, que entonces se manifestó.
9.41.28
स तु वव्रे वरं राजन्स्यामहं ब्राह्मणस्त्विति ।
तथेति चाब्रवीद्ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ॥ ९.४१.२८ ॥
Pidió un don, oh rey: 'Que yo sea brahmán.' Y Brahmā, abuelo de todos los mundos, dijo: 'Así sea.'
9.41.29
स लब्ध्वा तपसोग्रेण ब्राह्मणत्वं महायशाः ।
विचचार महीं कृत्स्नां कृतकामः सुरोपमः ॥ ९.४१.२९ ॥
Habiendo obtenido la condición de brahmán mediante una austeridad feroz, aquel de gran fama, con sus deseos cumplidos y semejante a un dios, recorrió toda la tierra.
9.41.30
तस्मिंस्तीर्थवरे रामः प्रदाय विविधं वसु ।
पयस्विनीस्तथा धेनूर्यानानि शयनानि च ॥ ९.४१.३० ॥
En aquel mejor de los vados sagrados, Rāma dio en donación diversas riquezas, vacas lecheras, vehículos y lechos.
9.41.31
अथ वस्त्राण्यलङ्कारं भक्ष्यं पेयं च शोभनम् ।
अददन्मुदितो राजन्पूजयित्वा द्विजोत्तमान् ॥ ९.४१.३१ ॥
Entonces, oh rey, complacido, Rāma honró a los mejores de los dvijas y les dio hermosas vestiduras, adornos, alimentos y bebidas.
9.41.32
ययौ राजंस्ततो रामो बकस्याश्रममन्तिकात् ।
यत्र तेपे तपस्तीव्रं दाल्भ्यो बक इति श्रुतिः ॥ ९.४१.३२ ॥
Entonces, oh rey, Rāma partió de cerca del ermitaño de Baka, donde, según se oye, Dālbhya, conocido como Baka, realizó una austeridad feroz.