Mahābhārata · Adhyāya 9.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.42.1
ब्रह्मयोनिभिराकीर्णं जगाम यद्वुनन्दनः ।
यत्र दाल्भ्यो बको राजन्पश्वर्थ सुमहातपाः।
जुहाव धृतराष्ट्रस्य राष्ट्रं कोपसमन्वितः ॥ ९.४२.१ ॥
Kṛṣṇa, el deleite de los Vṛṣṇi, fue a aquel lugar abarrotado de brahmanes de linaje védico, oh rey, donde Baka, hijo de Dālbhya, de gran austeridad, lleno de ira, invocó el reino de Dhṛtarāṣṭra por el ganado.
9.42.2
तपसा घोररूपेण कर्शयन्देहमात्मनः ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो धर्मात्मा वै प्रतापवान् ॥ ९.४२.२ ॥
Consumiendo su propio cuerpo con una austeridad de forma terrible, poseído por gran ira, él, de alma justa y verdaderamente poderoso.
9.42.3
पुरा हि नैमिशीयानां सत्रे द्वादशवार्षिके ।
वृत्ते विश्वजितोऽन्ते वै पाञ्चालानृषयोऽगमन् ॥ ९.४२.३ ॥
Antiguamente, al final del rito Viśvajit de la sesión sacrificial de doce años de los sabios de Naimiṣa, los sabios fueron efectivamente a los Pāñcāla.
9.42.4
तत्रेश्वरमयाचन्त दक्षिणार्थं मनस्विनः ।
तत्र ते लेभिरे राजन्पाञ्चालेभ्यो महर्षयः।
बलान्वितान्वत्सतरान्निर्व्याधीन्सप्तविंशतिम् ॥ ९.४२.४ ॥
Allí aquellos sabios magnánimos pidieron al señor de la tierra una dádiva sacrificial; allí, oh rey, los grandes sabios recibieron de los Pāñcāla veintisiete becerros fuertes y sanos.
9.42.5
तानब्रवीद्बलो दाल्भ्यो विभजध्वं पशूनिति ।
पशूनेतानहं त्यक्त्वा भिक्षिष्ये राजसत्तमम् ॥ ९.४२.५ ॥
Bala, hijo de Dālbhya, les dijo: "Dividid estos animales. Abandonando estos animales, pediré limosna al mejor de los reyes."
9.42.6
एवमुक्त्वा वको राजन्नृषीन्सर्वांन्प्रतापवान् ।
जगाम धृतराष्ट्रस्य भवनं ब्राह्मणोत्तमः ॥ ९.४२.६ ॥
Tras hablar así, oh rey, el poderoso Baka, el primero de los brahmanes, dejó a todos los sabios y se dirigió a la morada de Dhṛtarāṣṭra.
9.42.7
अयाचत पशून्दाल्भ्यः स चैनं रुषितोऽब्रवीत् ॥ ९.४२.७ ॥
Dālbhya pidió las vacas, y, enfurecido, le dijo:
9.42.8
यदृच्छया मृता दृष्ट्वा गास्तदा नृपसत्तमः ।
एतान्पशून्नय क्षिप्रं ब्रह्मबन्धो यदीच्छसि ॥ ९.४२.८ ॥
El mejor de los reyes, al ver las vacas que habían muerto por azar, dijo: "Vil brahmán, si lo deseas, llévate pronto estos animales."
9.42.9
ऋषिस्त्वथ बकः क्रुद्धश्चिन्तयामास धर्मवित् ।
अहो वत नृशंसं वै वाक्यमुक्तोऽस्मि संसदि ॥ ९.४२.९ ॥
Entonces el sabio Baka, conocedor del dharma, airado, reflexionó: "¡Ah! ¡Qué cruel palabra se me ha dicho en la asamblea!"
9.42.10
चिन्तयित्वा मुहूर्तेन रोषाविष्टो द्विजोत्तमः ।
मतिं चक्रे विनाशाय धृतराष्ट्रस्य भूपतेः ॥ ९.४२.१० ॥
Tras reflexionar un instante, aquel mejor de los brahmanes, poseído por la ira, resolvió la destrucción del rey Dhṛtarāṣṭra.
9.42.11
स तूत्कृत्य मृतानां वै मांसानि मुनिसत्तमः ।
जुहाव धृतराष्ट्रस्य राष्ट्रं नरपतेः पुरा ॥ ९.४२.११ ॥
Aquel mejor de los sabios, habiendo cortado la carne de los animales muertos, la ofreció al fuego por el reino del rey Dhṛtarāṣṭra.
9.42.12
अवाकर्णे सरस्वत्यास्तीर्थे प्रज्वाल्य पावकम् ।
… दाल्भ्यो महाराज नियमं परमं स्थितः ॥ ९.४२.१२ ॥
Habiendo encendido el fuego en el vado sagrado del Sarasvatī en Avākarṇa, … Dālbhya, oh gran rey, permaneció firme en el voto supremo.
9.42.13
स तैरेव जुहावाग्नौ राष्ट्रं मांसैर्महातपः ॥ ९.४२.१३ ॥
Con aquellos mismos, el gran asceta ofreció el reino al fuego como oblación de carne.
9.42.14
तस्मिंस्तु विधिवत्सत्रे सम्प्रवृत्ते सुदारुणे ।
अक्षीयत ततो राष्ट्रं धृतराष्ट्रस्य पार्थिव ॥ ९.४२.१४ ॥
Cuando aquel sacrificio, realizado según la norma, comenzó en su terrible forma, el reino de Dhṛtarāṣṭra empezó a menguar, oh rey.
9.42.15
छि…मानं … परशुना विभो ।
… व्यवकीर्थमचेतनम् ॥ ९.४२.१५ ॥
…mānam … con un hacha, oh poderoso. … esparcido, sin vida.
9.42.16
दृष्ट्वा तथाऽवकीर्णं तु राष्ट्रं च मनुजाधिपः ।
बभूव दुर्मना राजा चिन्तयामास च प्रभुः ॥ ९.४२.१६ ॥
Al ver el reino así esparcido, el señor de los hombres quedó afligido de ánimo, y el rey se puso a reflexionar.
9.42.17
…रद्यत्रं ब्राह्मणैः सहितः पुरा ।
…गच्छत्तु क्षीयते राष्ट्रमेव च ॥ ९.४२.१७ ॥
…radyatram con los brahmanes, antes … mientras avanza, el reino se consume.
9.42.18
यदा स पार्थिवः खिन्नस्ते च विप्रास्तदाऽनघ ॥ ९.४२.१८ ॥
Cuando aquel rey se afligió, y también aquellos brahmanes, entonces, oh intachable.
9.42.19
यदा चापि न शक्नोति राष्ट्रं मोक्षयितुं नृपः ।
अथ विप्रादिकांस्तत्र पप्रच्छ जनमेजय ॥ ९.४२.१९ ॥
Cuando el rey no pudo liberar el reino, entonces preguntó allí a los brahmanes y a otros, oh Janamejaya.
9.42.20
ततो विप्रादिकाः प्राहुः पशुविप्रकृतस्त्वया ।
मांसैरभिजुहोतीदं तव राष्ट्रं मुनिर्बकः ॥ ९.४२.२० ॥
Entonces los brahmanes y otros dijeron: Has ofendido a los animales y a los brahmanes; el sabio Baka ofrece en sacrificio tu reino con carne.
9.42.21
तेन ते हूयमानस्य राष्ट्रस्यास्य क्षयो महान् ।
तस्यैतत्तपसः कर्म येन तेऽद्य लयो महान् ॥ ९.४२.२१ ॥
Por causa de él, este reino que es ofrecido en el fuego sufre una gran ruina; esta es la obra de su penitencia, por la que hoy ha llegado tu gran destrucción.
9.42.22
यदीच्छसि महाबाहो शान्तिं राष्ट्रस्य भूमिप ।
अपां कुञ्जे सरस्वत्यास्तं प्रसादय पार्थिव ॥ ९.४२.२२ ॥
Si deseas la paz para el reino, oh poderoso de brazos, señor de la tierra, aplácalo en el bosque de agua del Sarasvatī, oh rey.
9.42.23
सरस्वतीं ततो गत्वा स राजा बकमब्रवीत् ।
निपत्य शिरसा भूमौ प्राञ्जलिर्भरतर्षभ ॥ ९.४२.२३ ॥
Entonces, habiendo ido al Sarasvatī, aquel rey habló a Baka, cayendo con la cabeza al suelo y con las palmas juntas, oh toro de los Bharatas.
9.42.24
प्रसादये त्वां भगवन्नपराधं क्षमस्व मे ।
मम दीनस्य लुब्धस्य मौर्ख्येण हतचेतसः।
त्वं गतिस्त्वं च मे नाथः प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ९.४२.२४ ॥
Oh bienaventurado, te aplaco; perdona mi ofensa. Soy miserable y codicioso, mi mente destruida por la necedad. Tú eres mi refugio, tú eres mi señor; debes concederme tu favor.
9.42.25
तं तथा विलपन्तं तु शोकोपहतचेतसम् ।
दृष्ट्वा तस्य कृपा जज्ञे राष्ट्रं तस्य व्यमोचयत् ॥ ९.४२.२५ ॥
Al verle lamentarse así, con la mente abatida por el dolor, nació en él la compasión, y liberó su reino.
9.42.26
ऋषिः प्रसन्नस्तस्याभूत्संरम्भं च विहाय सः ।
मोक्षार्थं तस्य राज्यस्य जुहाव पुनराहुतिम् ॥ ९.४२.२६ ॥
El sabio se complació con él; abandonando su ira, ofreció de nuevo una oblación para la liberación de su reino.
9.42.27
मोक्षयित्वा ततो र्ष्ट्रं प्रतिगृह्य पशून्बहून् ।
हृष्टात्मा नैमिशारण्यं जगाम पुनरेव सः ॥ ९.४२.२७ ॥
Luego, habiendo liberado el reino y recuperado muchas reses, con el corazón alegre, regresó al bosque de Naimiṣa.
9.42.28
धृतराष्ट्रोऽपि धर्मात्मा स्वस्थचेता महामनाः ।
स्वमेव नगरं राजन्प्रतिपेदे महर्द्धिमत् ॥ ९.४२.२८ ॥
Y también Dhṛtarāṣṭra, de alma recta, de mente serena y gran corazón, oh rey, regresó a su propia ciudad, rebosante de gran prosperidad.
9.42.29
तत्र तीर्थे महाराज बृहस्पतिरुदारधीः ।
असुराणामभावाय भवाय च दिवौकसाम् ॥ ९.४२.२९ ॥
Allí, en aquel vado sagrado, oh gran rey, Bṛhaspati, de noble mente, (realizó el rito) para la ruina de los asuras y el bienestar de los habitantes del cielo.
9.42.30
मांसैरभिजुहावेष्टिमक्षीयन्त ततोऽसुराः ।
दैवतैरपि सम्भग्ना जितकाशिभिराहवे ॥ ९.४२.३० ॥
Ofreció la oblación con carne en el sacrificio iṣṭi; entonces los asuras se debilitaron, y fueron quebrados en batalla incluso por los dioses, que habían vencido.
9.42.31
तत्रापि विधिवद्दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यो महायशाः ।
वाजिनः कुञ्जरांश्चैव रथांश्चश्वतरीयुतान् ॥ ९.४२.३१ ॥
Allí también el de gran renombre, según el rito, dio a los brahmanes caballos, elefantes y carros uncidos con mulas.
9.42.32
रत्नानि च महार्हाणि धनं धान्यं च पुष्कलम् ।
ययौ तीर्थं महाबाहुर्यायातं पृथिवीपते ॥ ९.४२.३२ ॥
Tras dar joyas, riquezas preciosas y abundante grano, el de brazos poderosos fue al vado sagrado de Yayāti, oh señor de la tierra.
9.42.33
तत्र यज्ञे ययातेश्च महाराज सरस्वती ।
सर्पिः पयश्च सुस्राव नाहुषस्य महात्मनः ॥ ९.४२.३३ ॥
Allí, en el sacrificio de Yayāti, oh gran rey, el Sarasvatī derramó mantequilla clarificada y leche para el magnánimo hijo de Nahuṣa.
9.42.34
तत्रेष्ट्वा पुरुषव्याघ्रो ययातिः पृथिवीपतिः ।
आक्रामदूर्ध्वं पुदितो लेभे लोकांश्च पुष्कलान् ॥ ९.४२.३४ ॥
Allí, tras sacrificar, Yayāti, tigre entre los hombres y señor de la tierra, ascendió alegremente y obtuvo mundos abundantes.
9.42.35
पुनस्तत्र च राज्ञस्तु ययातेर्यजतः प्रभोः ।
औदार्यं परमं कृत्वा भक्तिं चात्मनि शाश्वतीम्।
ददौ कामान्ब्राह्मणेभ्यो वान्यान्यो मनसेच्छति ॥ ९.४२.३५ ॥
Otra vez allí, el rey Yayāti, mientras sacrificaba, mostró suprema generosidad y devoción eterna en sí mismo, y dio deseos a los brahmanes y a cualesquiera otros que los anhelaran en su mente.
9.42.36
यो यत्र स्थित एवेह आहूतो यज्ञसंस्तरे ।
तस्यतस्य सरिच्छ्रेष्ठा गृहादि शयनादिकम्।
षड्रसं भोजनं चैव दानं नानाविधं तथा ॥ ९.४२.३६ ॥
Quien estuviera allí en el recinto del sacrificio y hubiera sido invitado recibió, como el mejor de los ríos Sarasvatī, casas y similares, lechos y similares, una comida de seis sabores y dones de muchas clases.
9.42.37
ते मन्यमाना राज्ञस्तु सम्प्रदानमनुत्तमम् ।
राजानं तुष्टुवुः प्रीता दत्त्वा चैवाशिषः शुभाः ॥ ९.४२.३७ ॥
Considerando que el don del rey era supremo, complacidos alabaron al rey y le dieron bendiciones auspiciosas.
9.42.38
तत्र देवाः सगन्धर्वाः प्रीता यज्ञस्य सम्पदा ।
विस्मिता मानुषाश्चासन्दृष्ट्वा तां यज्ञसम्पदम् ॥ ९.४२.३८ ॥
Allí los dioses y los gandharvas se complacieron con la magnificencia del sacrificio, y los hombres quedaron asombrados al contemplar aquella magnificencia.
9.42.39
ततस्तालकेतुर्महाधर्मकेतु… ।
र्महात्मा कृतात्मा महादाननित्यः।
वसिष्ठापवाहं महाभीमवेगं ।
धृतात्मा जितात्मा समभ्याजगाम ॥ ९.४२.३९ ॥
Entonces Tālaketu, gran estandarte del dharma … el de alma grande, de alma dominada, que siempre daba grandes dones, llegó al río de Vasiṣṭha, de corriente formidable y terrible; era firme de mente y conquistador de sí mismo.