Mahābhārata · Adhyāya 9.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.42.1
ब्रह्मयोनिभिराकीर्णं जगाम यद्वुनन्दनः ।
यत्र दाल्भ्यो बको राजन्पश्वर्थ सुमहातपाः।
जुहाव धृतराष्ट्रस्य राष्ट्रं कोपसमन्वितः ॥ ९.४२.१ ॥
Kṛṣṇa, a alegria dos Vṛṣṇi, foi àquele lugar cheio de brâmanes de linhagem védica, ó rei, onde Baka, filho de Dālbhya, de grande austeridade, cheio de ira, invocou o reino de Dhṛtarāṣṭra pelo gado.
9.42.2
तपसा घोररूपेण कर्शयन्देहमात्मनः ।
क्रोधेन महताऽऽविष्टो धर्मात्मा वै प्रतापवान् ॥ ९.४२.२ ॥
Consumindo o próprio corpo com uma austeridade de forma terrível, tomado por grande ira, ele, de alma justa e de fato poderoso.
9.42.3
पुरा हि नैमिशीयानां सत्रे द्वादशवार्षिके ।
वृत्ते विश्वजितोऽन्ते वै पाञ्चालानृषयोऽगमन् ॥ ९.४२.३ ॥
Outrora, ao fim do rito Viśvajit da sessão sacrificial de doze anos dos sábios de Naimiṣa, os sábios de fato foram aos Pāñcāla.
9.42.4
तत्रेश्वरमयाचन्त दक्षिणार्थं मनस्विनः ।
तत्र ते लेभिरे राजन्पाञ्चालेभ्यो महर्षयः।
बलान्वितान्वत्सतरान्निर्व्याधीन्सप्तविंशतिम् ॥ ९.४२.४ ॥
Lá, aqueles sábios de alta mente pediram ao senhor da terra um donativo sacrificial; lá, ó rei, os grandes sábios receberam dos Pāñcāla vinte e sete bezerros fortes e sadios.
9.42.5
तानब्रवीद्बलो दाल्भ्यो विभजध्वं पशूनिति ।
पशूनेतानहं त्यक्त्वा भिक्षिष्ये राजसत्तमम् ॥ ९.४२.५ ॥
Bala, filho de Dālbhya, disse-lhes: "Dividi estes animais. Deixando estes animais para trás, pedirei esmola ao melhor dos reis."
9.42.6
एवमुक्त्वा वको राजन्नृषीन्सर्वांन्प्रतापवान् ।
जगाम धृतराष्ट्रस्य भवनं ब्राह्मणोत्तमः ॥ ९.४२.६ ॥
Tendo falado assim, ó rei, o poderoso Baka, o primeiro dos brâmanes, deixou todos os sábios e foi à morada de Dhṛtarāṣṭra.
9.42.7
अयाचत पशून्दाल्भ्यः स चैनं रुषितोऽब्रवीत् ॥ ९.४२.७ ॥
Dālbhya pediu o gado, e, irritado, disse-lhe:
9.42.8
यदृच्छया मृता दृष्ट्वा गास्तदा नृपसत्तमः ।
एतान्पशून्नय क्षिप्रं ब्रह्मबन्धो यदीच्छसि ॥ ९.४२.८ ॥
O melhor dos reis, vendo as vacas que por acaso haviam morrido, disse: "Vil brâmane, se o desejas, leva logo estes animais."
9.42.9
ऋषिस्त्वथ बकः क्रुद्धश्चिन्तयामास धर्मवित् ।
अहो वत नृशंसं वै वाक्यमुक्तोऽस्मि संसदि ॥ ९.४२.९ ॥
Então o sábio Baka, conhecedor do dharma, irado, refletiu: "Ah! Que palavra cruel me foi dita na assembleia!"
9.42.10
चिन्तयित्वा मुहूर्तेन रोषाविष्टो द्विजोत्तमः ।
मतिं चक्रे विनाशाय धृतराष्ट्रस्य भूपतेः ॥ ९.४२.१० ॥
Após refletir por um momento, aquele melhor dos brâmanes, tomado pela ira, resolveu a destruição do rei Dhṛtarāṣṭra.
9.42.11
स तूत्कृत्य मृतानां वै मांसानि मुनिसत्तमः ।
जुहाव धृतराष्ट्रस्य राष्ट्रं नरपतेः पुरा ॥ ९.४२.११ ॥
Aquele melhor dos sábios, tendo cortado a carne dos animais mortos, ofereceu-a ao fogo pelo reino do rei Dhṛtarāṣṭra.
9.42.12
अवाकर्णे सरस्वत्यास्तीर्थे प्रज्वाल्य पावकम् ।
… दाल्भ्यो महाराज नियमं परमं स्थितः ॥ ९.४२.१२ ॥
Tendo acendido o fogo no vau sagrado do Sarasvatī em Avākarṇa, … Dālbhya, ó grande rei, permaneceu firme no voto supremo.
9.42.13
स तैरेव जुहावाग्नौ राष्ट्रं मांसैर्महातपः ॥ ९.४२.१३ ॥
Com esses mesmos, o grande asceta ofereceu o reino ao fogo, como oblação de carne.
9.42.14
तस्मिंस्तु विधिवत्सत्रे सम्प्रवृत्ते सुदारुणे ।
अक्षीयत ततो राष्ट्रं धृतराष्ट्रस्य पार्थिव ॥ ९.४२.१४ ॥
Quando aquele sacrifício, realizado segundo a regra, começou em sua terrível forma, o reino de Dhṛtarāṣṭra começou a definhar, ó rei.
9.42.15
छि…मानं … परशुना विभो ।
… व्यवकीर्थमचेतनम् ॥ ९.४२.१५ ॥
…mānam … com um machado, ó poderoso. … espalhado, sem vida.
9.42.16
दृष्ट्वा तथाऽवकीर्णं तु राष्ट्रं च मनुजाधिपः ।
बभूव दुर्मना राजा चिन्तयामास च प्रभुः ॥ ९.४२.१६ ॥
Ao ver o reino assim espalhado, o senhor dos homens ficou aflito de espírito, e o rei pôs-se a refletir.
9.42.17
…रद्यत्रं ब्राह्मणैः सहितः पुरा ।
…गच्छत्तु क्षीयते राष्ट्रमेव च ॥ ९.४२.१७ ॥
…radyatram com os brâmanes, antes … enquanto avança, o reino definha.
9.42.18
यदा स पार्थिवः खिन्नस्ते च विप्रास्तदाऽनघ ॥ ९.४२.१८ ॥
Quando aquele rei ficou aflito, e também aqueles brâmanes, então, ó sem mácula.
9.42.19
यदा चापि न शक्नोति राष्ट्रं मोक्षयितुं नृपः ।
अथ विप्रादिकांस्तत्र पप्रच्छ जनमेजय ॥ ९.४२.१९ ॥
Quando o rei não conseguiu libertar o reino, então perguntou aos brâmanes e outros ali, ó Janamejaya.
9.42.20
ततो विप्रादिकाः प्राहुः पशुविप्रकृतस्त्वया ।
मांसैरभिजुहोतीदं तव राष्ट्रं मुनिर्बकः ॥ ९.४२.२० ॥
Então os brâmanes e outros disseram: Tu ofendeste o gado e os brâmanes; o sábio Baka oferece o teu reino com carne ao fogo.
9.42.21
तेन ते हूयमानस्य राष्ट्रस्यास्य क्षयो महान् ।
तस्यैतत्तपसः कर्म येन तेऽद्य लयो महान् ॥ ९.४२.२१ ॥
Por causa dele, este reino que está sendo oferecido ao fogo sofre grande ruína; este é o ato de sua penitência, pelo qual hoje chega a tua grande dissolução.
9.42.22
यदीच्छसि महाबाहो शान्तिं राष्ट्रस्य भूमिप ।
अपां कुञ्जे सरस्वत्यास्तं प्रसादय पार्थिव ॥ ९.४२.२२ ॥
Se desejas a paz para o reino, ó poderoso de braços, senhor da terra, apazigua-o no bosque aquático do Sarasvatī, ó rei.
9.42.23
सरस्वतीं ततो गत्वा स राजा बकमब्रवीत् ।
निपत्य शिरसा भूमौ प्राञ्जलिर्भरतर्षभ ॥ ९.४२.२३ ॥
Então, tendo ido ao Sarasvatī, aquele rei falou a Baka, caindo com a cabeça ao chão, as palmas unidas, ó touro dos Bharatas.
9.42.24
प्रसादये त्वां भगवन्नपराधं क्षमस्व मे ।
मम दीनस्य लुब्धस्य मौर्ख्येण हतचेतसः।
त्वं गतिस्त्वं च मे नाथः प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ९.४२.२४ ॥
Ó bem-aventurado, eu te apaziguo; perdoa a minha ofensa. Sou miserável e cobiçoso, a minha mente destruída pela tolice. Tu és o meu refúgio, tu és o meu senhor; deves conceder o teu favor.
9.42.25
तं तथा विलपन्तं तु शोकोपहतचेतसम् ।
दृष्ट्वा तस्य कृपा जज्ञे राष्ट्रं तस्य व्यमोचयत् ॥ ९.४२.२५ ॥
Ao vê-lo lamentar-se assim, com a mente abatida pela dor, nasceu nele a compaixão, e ele libertou o seu reino.
9.42.26
ऋषिः प्रसन्नस्तस्याभूत्संरम्भं च विहाय सः ।
मोक्षार्थं तस्य राज्यस्य जुहाव पुनराहुतिम् ॥ ९.४२.२६ ॥
O sábio ficou satisfeito com ele; abandonando a ira, ofereceu outra oblação para a libertação do seu reino.
9.42.27
मोक्षयित्वा ततो र्ष्ट्रं प्रतिगृह्य पशून्बहून् ।
हृष्टात्मा नैमिशारण्यं जगाम पुनरेव सः ॥ ९.४२.२७ ॥
Então, tendo libertado o reino e recuperado muitos bois, com o coração alegre, partiu de novo para a floresta de Naimiṣa.
9.42.28
धृतराष्ट्रोऽपि धर्मात्मा स्वस्थचेता महामनाः ।
स्वमेव नगरं राजन्प्रतिपेदे महर्द्धिमत् ॥ ९.४२.२८ ॥
E Dhṛtarāṣṭra também, de alma justa, mente serena e grande coração, ó rei, regressou à sua própria cidade, repleta de grande prosperidade.
9.42.29
तत्र तीर्थे महाराज बृहस्पतिरुदारधीः ।
असुराणामभावाय भवाय च दिवौकसाम् ॥ ९.४२.२९ ॥
Ali, naquele vau sagrado, ó grande rei, Bṛhaspati de nobre mente (realizou o rito) para a ruína dos asuras e o bem dos habitantes do céu.
9.42.30
मांसैरभिजुहावेष्टिमक्षीयन्त ततोऽसुराः ।
दैवतैरपि सम्भग्ना जितकाशिभिराहवे ॥ ९.४२.३० ॥
Ofereceu a oblação de carne no sacrifício iṣṭi; então os asuras enfraqueceram-se e foram derrotados em batalha, mesmo pelos deuses, que tinham vencido.
9.42.31
तत्रापि विधिवद्दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यो महायशाः ।
वाजिनः कुञ्जरांश्चैव रथांश्चश्वतरीयुतान् ॥ ९.४२.३१ ॥
Ali também o de grande fama, conforme o rito, deu aos brâmanes cavalos, elefantes e carros atrelados a mulas.
9.42.32
रत्नानि च महार्हाणि धनं धान्यं च पुष्कलम् ।
ययौ तीर्थं महाबाहुर्यायातं पृथिवीपते ॥ ९.४२.३२ ॥
Tendo dado joias, riquezas preciosas e grãos em abundância, o de braços poderosos foi ao vau sagrado de Yayāti, ó senhor da terra.
9.42.33
तत्र यज्ञे ययातेश्च महाराज सरस्वती ।
सर्पिः पयश्च सुस्राव नाहुषस्य महात्मनः ॥ ९.४२.३३ ॥
Ali, no sacrifício de Yayāti, ó grande rei, o Sarasvatī derramou manteiga clarificada e leite para o magnânimo filho de Nahuṣa.
9.42.34
तत्रेष्ट्वा पुरुषव्याघ्रो ययातिः पृथिवीपतिः ।
आक्रामदूर्ध्वं पुदितो लेभे लोकांश्च पुष्कलान् ॥ ९.४२.३४ ॥
Ali, tendo sacrificado, Yayāti, tigre entre os homens e senhor da terra, ergueu-se alegremente e obteve mundos abundantes.
9.42.35
पुनस्तत्र च राज्ञस्तु ययातेर्यजतः प्रभोः ।
औदार्यं परमं कृत्वा भक्तिं चात्मनि शाश्वतीम्।
ददौ कामान्ब्राह्मणेभ्यो वान्यान्यो मनसेच्छति ॥ ९.४२.३५ ॥
Ali, de novo, o rei Yayāti, sacrificando, mostrou suprema generosidade e devoção eterna em si mesmo, e deu desejos aos brâmanes e a quem mais os desejasse em seu coração.
9.42.36
यो यत्र स्थित एवेह आहूतो यज्ञसंस्तरे ।
तस्यतस्य सरिच्छ्रेष्ठा गृहादि शयनादिकम्।
षड्रसं भोजनं चैव दानं नानाविधं तथा ॥ ९.४२.३६ ॥
Quem quer que estivesse ali no recinto do sacrifício e fosse convidado recebia, como o melhor dos rios Sarasvatī, casas e semelhantes, leitos e semelhantes, uma refeição de seis sabores e dádivas de muitas espécies.
9.42.37
ते मन्यमाना राज्ञस्तु सम्प्रदानमनुत्तमम् ।
राजानं तुष्टुवुः प्रीता दत्त्वा चैवाशिषः शुभाः ॥ ९.४२.३७ ॥
Considerando a dádiva do rei suprema, satisfeitos, louvaram o rei e concederam bênçãos auspiciosas.
9.42.38
तत्र देवाः सगन्धर्वाः प्रीता यज्ञस्य सम्पदा ।
विस्मिता मानुषाश्चासन्दृष्ट्वा तां यज्ञसम्पदम् ॥ ९.४२.३८ ॥
Ali, os deuses e os gandharvas se alegraram com o esplendor do sacrifício, e os humanos ficaram maravilhados ao ver aquele esplendor sacrificial.
9.42.39
ततस्तालकेतुर्महाधर्मकेतु… ।
र्महात्मा कृतात्मा महादाननित्यः।
वसिष्ठापवाहं महाभीमवेगं ।
धृतात्मा जितात्मा समभ्याजगाम ॥ ९.४२.३९ ॥
Então Tālaketu, o grande estandarte do dharma … o magnânimo, senhor de si, que doava sempre grandes dádivas, chegou ao rio de Vasiṣṭha, de correnteza mais que terrível; era firme de mente e conquistador de si mesmo.